အခန်း ၁၅၇၀
Vol. 106 Ch. 1570
အခန်း ၁၅၇၀ ယုံကြည်မှု မဟာဗျူဟာ
ဖုန်းယွီသည် စိတ်အားထက်သန်စွာ ပြောဆိုနေချိန်တွင် ကျန့်ရွေ့ချန်က ရုတ်တရက် ရေအေးဖြင့် ပက်ချလိုက်လေသည်။ "ဖုန်းယွီ မင်းပြောတဲ့အရာက အထက်ရဲ့ တောင်းဆိုချက်တွေနဲ့တော့ ကိုက်ညီပါတယ်၊ တစ်နည်းအားဖြင့် ငါတို့ရဲ့ ယဉ်ကျေးမှုကို အပြင်ဘက်ကို ထွက်သွားစေချင်တာပေါ့”
"ဒါပေမဲ့ ဒါက ပြောရတာ လွယ်ပေမဲ့ လက်တွေ့ အကောင်အထည်ဖော်ဖို့ကျတော့ အရမ်းခက်ခဲလွန်းတယ်။ ပထမဆုံးအနေနဲ့ ဘာသာစကားဆိုတဲ့ အတားအဆီးကြီးက အကြီးမားဆုံး အဟန့်အတားပဲ”
"ကမ္ဘာပေါ်မှာ အသုံးအများဆုံး ဘာသာစကားက ဘာလဲ၊ အင်္ဂလိပ်စာလေ၊ ဒီအချက်ကို မင်း မငြင်းနိုင်ဘူး မဟုတ်လား။ နိုင်ငံဘယ်လောက်များများက အင်္ဂလိပ်စာကို တရားဝင် သံတမန်ဆက်သွယ်ရေး ဘာသာစကားအဖြစ် အသုံးပြုနေကြသလဲ၊ ဒါကြောင့် အင်္ဂလိပ် ယဉ်ကျေးမှု ထုတ်ကုန်တော်တော်များများက မွေးရာပါ အားသာချက်တွေ ရှိနေပြီးသားပဲ”
"ဒါကြောင့်မို့လို့ ငါတို့က ယဉ်ကျေးမှုကို မြန်မြန်ဆန်ဆန် အပြင်ဘက်ရောက်အောင် လုပ်ရမှာပေါ့” ဖုန်းယွီက ကျန့်ရွေ့ချန်၏ စကားကို ဖြတ်ပြောလိုက်သည်။ "အိန္ဒိယက သီချင်းနဲ့ အက ရုပ်ရှင်တွေလိုမျိုးပေါ့၊ နားမလည်ပေမဲ့လည်း တခြားနိုင်ငံက လူတော်တော်များများက သဘောကျကြတယ်လေ၊ သီချင်းနဲ့ အကက အိန္ဒိယရုပ်ရှင်တွေရဲ့ သင်္ကေတ ဖြစ်သွားခဲ့ပြီ။ ငါတို့ တရုတ်ကရော ဘယ်လိုလဲ၊ ငါတို့ရဲ့ ရိုးရာအမွေအနှစ်က ဘာလဲ”
"ဘယ်အရာက လူတွေကို အဆွဲဆောင်နိုင်ဆုံးလဲ။ ငါတို့နိုင်ငံက တခြားသူတွေကို ပေးစွမ်းနိုင်တဲ့ အရှေးကျဆုံး အမြင်က ဘာလဲ”
"အရှေးကျဆုံး အမြင်၊ ကြီးမြတ်တဲ့ တီထွင်မှုကြီး လေးခုလား။ ယဉ်ကျေးမှု ထွန်းကားခဲ့တဲ့ ရှေးဟောင်းနိုင်ငံလား” ကျန့်ရွေ့ချန်က သိပ်မသေချာသည့်ဟန်ဖြင့် ပြောလိုက်လေသည်။
"ဒီလောက်ပါပဲ၊ ကျွန်တော်တို့နိုင်ငံက အနောက်နိုင်ငံသားတွေကို ပေးစွမ်းနိုင်တဲ့ အမြင်က အမြဲတမ်း လျှို့ဝှက်ဆန်းကြယ်မှု တစ်ခုလို ဖြစ်နေတယ်။ ကျွန်တော့်ကိုတောင် အပါအဝင်ပဲ၊ သူတို့ထဲက တော်တော်များများက ကျွန်တော်ကို အရှေ့တိုင်းက ရှေးဟောင်း ဗေဒင်ဟောနည်းတွေ တတ်တယ်လို့ ပြောကြတယ်၊ ဒါကြောင့်မို့လို့ ကျွန်တော်က ရင်းနှီးမြှုပ်နှံမှုတွေမှာ ခဏခဏ အောင်မြင်နေတာလို့ ထင်နေကြတယ်၊ ဒီလိုဖြစ်နိုင်ခြေမျိုးက လုံးဝ မဖြစ်နိုင်ဘူးလေ”
"အဲဒီအနောက်နိုင်ငံတွေရဲ့ ယဉ်ကျေးမှုကို ထိုးဖောက်ဝင်ရောက်ဖို့ အလွယ်ကူဆုံး အချက်ကတော့၊ သူတို့ရဲ့ ယုံကြည်မှုကတစ်ဆင့် သွားဖို့ပဲ"
ယုံကြည်မှုတဲ့လား။
ကျန့်ရွေ့ချန်၏မျက်နှာပေါ်ရှိ အမူအရာမှာ တည်ကြည်သွားလေသည်။ ယုံကြည်မှုဆိုသည်မှာ အမြဲတမ်း အလွန်တည်ကြည်လေးနက်ပြီး အကဲဆတ်သော အကြောင်းအရာတစ်ခု ဖြစ်လေသည်။ အနောက်နိုင်ငံသား အများအပြားက တရုတ် လူမျိုးများတွင် ယုံကြည်မှု မရှိဟု ပြစ်တင်ဝေဖန်လေ့ ရှိကြသော်ငြားလည်း၊ သူတို့ကိုယ်တိုင်ကရော ဘုရားသခင် ရှိသည်ဟု တကယ် ယုံကြည်ကြပါသလော။
ကမ္ဘာပေါ်တွင် ကောင်းကင်ဘုံဆိုတာ မရှိဘူးဆိုတာကို သူတို့ မသိကြဘူးလား။ အာကာသယာဉ်တွေတောင် တည်ဆောက်ပြီးနေပြီ၊ လူသားတွေတောင် လကမ္ဘာပေါ် ရောက်နေပြီကို၊ သူတို့က ဘုရားသခင် မရှိဘူးဆိုတာကို မသိကြသေးဘူးလား။
"ငါပြောတဲ့ ဒီယုံကြည်မှုဆိုတာက မင်းနားလည်ထားတဲ့ အဲဒီယုံကြည်မှုမျိုး မဟုတ်ဘူး၊ ဒါက စိတ်ပိုင်းဆိုင်ရာ ကြိုးပမ်းအားထုတ်မှု အသစ်တစ်မျိုးပဲ။ ဘာသာရေးတွေရဲ့ မူလအစက တကယ်တမ်းကျတော့ ဘာလဲဆိုတာ ငါတို့ အားလုံး သိကြပါတယ်၊ အုပ်ချုပ်ဖို့အတွက်သက်သက်ပဲလေ။ ရှေးခေတ်ကနေ အခုအချိန်အထိ၊ ဘယ်တိုက်ကြီးပေါ်မှာမဆို မတူညီတဲ့ ဘာသာရေး ယုံကြည်မှုတွေ ရှိကြတာချည်းပါပဲ”
"တချို့ ယုံကြည်မှုတွေက ဆင့်ကဲပြောင်းလဲလာရင်းနဲ့ တဖြည်းဖြည်း မူလသဘောတရားတွေ ပြောင်းလဲသွားကြတယ်၊ ဥပမာအားဖြင့် အစောပိုင်းတုန်းက ဟွေလူမျိုးတွေက ဝက်သားမစားဘူး၊ ဘာဖြစ်လို့လဲဆိုတော့ သူတို့က ဝက်ကို အစုံစားသတ္တဝါလို့ ထင်ကြပြီး အပုပ်အသိုးတွေကိုလည်း စားတတ်တယ်၊ ဒါကြောင့် ဝက်သားစားရင် ရောဂါရနိုင်တယ်လို့ ယုံကြည်ခဲ့ကြတယ်။ ဒါပေမဲ့ အခုအခါကျတော့ လူတော်တော်များများက ဝက်ကို ဟွေလူမျိုးတွေရဲ့ အထွတ်အမြတ်ထားရာ သတ္တဝါလို့ ပြောနေကြပြီလေ"
"အစောပိုင်း ဗုဒ္ဓဘာသာက ငါတို့ရဲ့ ရှေးခေတ်တုန်းက အသားငါးနဲ့ အနံ့ပြင်းတဲ့ အစားအစာတွေကို တားမြစ်ခဲ့တယ်၊ အဲဒီ အနံ့ပြင်းတဲ့ အစားအစာဆိုတာက ဟင်းခတ်အမွှေးအကြိုင်တွေကို ရည်ညွှန်းတာဖြစ်ပြီး၊ အဲဒီခေတ်တုန်းက အရမ်းကို ဈေးကြီးပါတယ်။ တဖြည်းဖြည်းနဲ့ ဘုန်းကြီးတွေက ဆင်းရဲလာပြီး အသားမစားနိုင်တော့ဘူး၊ အဲ့ဒီအခါကျတော့ သူတို့က အရက်နဲ့ အသားတွေကိုပါ တားမြစ်လိုက်ကြတယ်။ ဒါက သူတို့ တားမြစ်ချင်လို့ တားမြစ်ခဲ့တာ မဟုတ်ဘူး၊ ဘုရင်တွေက သူတို့ကို တားမြစ်ခဲ့တာ၊ ဘာဖြစ်လို့လဲဆိုတော့ သူတို့က အခွန်မဆောင်ဘူး၊ စစ်မှုမထမ်းဘူး၊ ဒါကြောင့် ဒီလို စည်းစိမ်ခံစားခွင့်တွေကို တားမြစ်ခံခဲ့ရတာ”
"အခုအခါကျတော့ ဒီအရာတွေ အားလုံး ပြောင်းလဲသွားပြီ မဟုတ်ဘူးလား။ ပြီးတော့ ဘုန်းကြီးကျောင်းတွေက ဆွမ်းခံထွက်ဖို့ဆိုတာ မလိုအပ်တော့ဘူး၊ ဘာဖြစ်လို့လဲဆိုတော့ သူတို့ကိုယ်တိုင်က ငွေရှိနေပြီ၊ ဘုရားဖူးတွေရဲ့ လှူဒါန်းငွေတွေနဲ့ပါ ပေါင်းလိုက်ရင် ဘယ်လိုလုပ်ပြီး ငွေလိုတော့မှာလဲ။ ဒါပေမဲ့ လမ်းမကြီးတွေ၊ လမ်းသွယ်လေးတွေမှာ ဘုန်းကြီးဝတ်စုံ၊ သီလရှင်ဝတ်စုံ ဝတ်ပြီး ဆွမ်းခံထွက်နေတဲ့ ဘုန်းကြီးတွေ၊ သီလရှင်တွေ အများကြီးကို တွေ့ဖူးတယ် မဟုတ်လား။ ခင်ဗျား သူတို့ကို ဘုရားစာ တစ်ပုဒ်လောက် ရွတ်ခိုင်းကြည့်ပါလား၊ သူတို့ ရွတ်နိုင်ဖို့ သေချာပေါက် မလွယ်ပါဘူး၊ ဒါပေမဲ့ သူတို့ကတော့ ရင်ထဲမှာ ဘုရားရှိရင် ဘုရားပဲလို့ ပြောကြတာပဲ”
"ဒါကြောင့်မို့လို့ ဒီဘာသာရေးတွေရဲ့ အဆုံးအမတွေက အမြဲတမ်း ပြောင်းလဲနေခဲ့တာပဲ၊ ပြောင်းလဲမှု တစ်စုံတစ်ရာအထိ ရောက်သွားတဲ့အခါကျရင်တော့ ငြိမ်းချမ်းတဲ့ ကာလတစ်ခုကို ရောက်သွားလိမ့်မယ်၊ ဘာဖြစ်လို့လဲဆိုတော့ တစ်ကမ္ဘာလုံး လက်ခံနိုင်တဲ့ တန်ဖိုးတွေနဲ့ ကိုက်ညီသွားလို့ပဲလေ။ ဥပမာအားဖြင့် ဘာသာရေး တော်တော်များများက သတ်ဖြတ်ခြင်းကို တားမြစ်ကြတယ်၊ ဘာဖြစ်လို့လဲဆိုတော့ အဲ့ဒါက လူတိုင်း တားမြစ်သင့်တယ်လို့ ယူဆထားတဲ့ အရာဖြစ်နေလို့ပဲ”
"ကျွန်တော်တို့နိုင်ငံမှာ ဘယ်လို ဘာသာရေးမျိုးက ကျွန်တော်တို့ဆီမှာပဲ သီးသန့်ရှိပြီး နိုင်ငံခြားမှာ မရှိတာလဲ”
ကျန့်ရွေ့ချန်က ရုတ်တရက် သဘောပေါက်သွားကာ "တောက်ဘာသာ (တာအို) လား”
ဖုန်းယွီက လက်ညှိုးကို ထုတ်၍ ယမ်းပြလိုက်ပြီး "ဒါတင်မကသေးဘူး။ တောက်ဝါဒအပြင်၊ ကျွန်တော်တို့ရဲ့ ဗုဒ္ဓဘာသာကလည်း တခြားနေရာတွေနဲ့ မတူဘူး။ ပြီးတော့ ကျွန်တော်တို့နိုင်ငံရဲ့ အရှေးကျဆုံး အတွေးအခေါ်က တကယ်တမ်းကျတော့ ကွန်ဖြူးရှပ်ဝါဒပဲ။ ဘုန်းကြီး၊ တောက်၊ ကွန်ဖြူးရှပ်ဆိုတဲ့ ဒီအတွေးအခေါ် သုံးခုက ငါတို့ အဓိက ဖြန့်ဝေရမယ့် ယုံကြည်မှုတွေပဲ”
ယုံကြည်မှု ဖြန့်ဝေခြင်းတဲ့လား။
ဤသည်မှာ ဝေါဟာရအသစ်တစ်ခု ဖြစ်ပုံရလေသည်။ ဤဖုန်းယွီသည် အမြဲတမ်း ဤကဲ့သို့သော စကားလုံးအသစ်များကို ဖန်တီးတတ်ပြီး၊ တိုက်တိုက်ဆိုင်ဆိုင် ထိုအရာများမှာလည်း အကြောင်းပြချက် ခိုင်လုံနေတတ်လေသည်။
"ဘာသာရေး အတော်များများရဲ့ အဆုံးအမတွေမှာ တူညီတဲ့အချက်တွေ ရှိကြတယ်၊ တကယ်တမ်းကျတော့ ဒီအချက်တွေက သူတို့ကို ငါတို့ရဲ့ အတွေးအခေါ်တွေကို လက်ခံဖို့ ပိုပြီးလွယ်ကူစေတယ်။ ငါတို့က အဲ့ဒီအထဲကနေ ကွဲပြားခြားနားတဲ့ အချက်တချို့၊ ငါတို့ တရုတ်ရဲ့ ကိုယ်ပိုင်ထူးခြားချက်တွေကို ရှာဖွေထုတ်ဖော်ပြီး အကြီးအကျယ် ချဲ့ကားပြောဆိုရမယ်။ ဒါမှ သူတို့ကို လက်ခံနိုင်လာအောင်၊ ပြီးတော့ လိုလိုလားလား လက်ခံချင်လာအောင် လုပ်ရမယ်”
"ဒီအထဲမှာ အလွယ်ကူဆုံးကတော့ သမိုင်းနဲ့ ဒဏ္ဍာရီတွေပဲ။ ဒီအရာတွေက ပုံပြင်တွေလို့ ထင်ရပေမဲ့၊ မင်း စဉ်းစားကြည့်လေ သမ္မာကျမ်းစာထဲက အရာတွေကလည်း ပုံပြင်တွေပဲ မဟုတ်ဘူးလား။ ငါတို့ မူလတန်းကျောင်းသားတွေရဲ့ ဖတ်စာအုပ်ထဲက ပုံပြင်လေးတွေ ဘာတွေကလည်း ပုံပြင်တွေပဲ မဟုတ်ဘူးလား”
"ပုံပြင်ဆိုတာက ယုံကြည်မှုကို ဖြန့်ဝေဖို့ အကောင်းဆုံး နည်းလမ်းပဲ။ သူတို့ကို ငါတို့ရဲ့ ပုံပြင်တွေကို လက်ခံလာအောင်၊ ငါတို့ရဲ့ ပုံပြင်တွေကို သဘောကျလာအောင် လုပ်ရမယ်၊ အဲဒါဆိုရင် တဖြည်းဖြည်းနဲ့ ငါတို့ရဲ့ ယုံကြည်မှုက သူတို့ကို လွှမ်းမိုးသွားလိမ့်မယ်”
"မင်းပြောတဲ့ ဒီနည်းလမ်းက နည်းနည်း နှေးလွန်းနေသလိုပဲနော်" ကျန့်ရွေ့ချန်က သိပ်မသေချာသည့်ဟန်ဖြင့် ပြောလိုက်လေသည်။
"အလောတကြီး လုပ်ရင် အောင်မြင်မှု မရနိုင်ဘူး။ ခင်ဗျားက တခြားလူတွေရဲ့ အယူအဆတွေကို သုံးနှစ်အတွင်း ပြောင်းလဲပစ်ချင်တယ်ဆိုရင်၊ ဒါက လက်တွေ့ကျတယ်လို့ ခင်ဗျားထင်လို့လား။ ဒါက ရေရှည် မဟာဗျူဟာ တစ်ခုပဲ၊ ဒါပေမဲ့ ကျွန်တော်တို့အတွက်တော့ အရမ်းကိုအကျိုးရှိတယ်။ ကျွန်တော်တို့ရဲ့ အတွေးအခေါ်တွေကို နိုင်ငံခြားသားတွေ တဖြည်းဖြည်း လက်ခံလာအောင် လုပ်ရမယ်၊ သူတို့ လက်ခံလာတဲ့ လုပ်ငန်းစဉ်မှာ ကျွန်တော်တို့ရဲ့ စာပေကိုလည်း လေ့လာသင်ယူရလိမ့်မယ်၊ ဒါဆိုရင် အချင်းချင်း အထောက်အကူ ဖြစ်စေပြီး ကျွန်တော်တို့ရဲ့ ယဉ်ကျေးမှု ဖြန့်ဝေမှုကလည်း ပိုမြန်လာမယ်၊ ကျွန်တော်တို့ရဲ့ တန်ဖိုးထားမှုတွေကိုလည်း သူတို့က ပိုပြီး အလွယ်တကူ လက်ခံလာနိုင်လိမ့်မယ်”
"အတိအကျ ဘယ်လို လုပ်ရမလဲ။ မင်းပြောသလို ရုပ်ရှင်ရိုက်ရမှာလား။ ရှေးခေတ်က ငါတို့ရဲ့ ဒဏ္ဍာရီ ရုပ်ရှင်တွေကို ရိုက်ရမှာလား”
"ဒဏ္ဍာရီ ရုပ်ရှင်တွေတင် မကဘူး၊ သမိုင်းဝင် ရုပ်ရှင်တွေလည်း ပါသေးတယ်။ သမိုင်းဝင် အဖြစ်အပျက်တွေကို ပြန်လည်ဖန်တီးရမယ်၊ အတတ်နိုင်ဆုံး အစစ်အမှန်နဲ့ တူအောင် လုပ်ရမယ်၊ ဒီလိုမျိုး ရှေးခေတ် စစ်ပွဲဇာတ်ကားတွေက အနောက်နိုင်ငံတွေမှာ တော်တော်လေး ပရိသတ် အခိုင်အမာ ရှိတယ်။ သူတို့ဆီမှာ လူထောင်ဂဏန်းလောက်ပါတဲ့ စစ်ပွဲကိုတောင် အကြီးစား ဇာတ်ဝင်ခန်းလို့ ထင်နေကြတာ၊ ကျွန်တော်တို့ဆီက လူသောင်းဂဏန်းလောက်ပါတဲ့ စစ်ပွဲဆိုရင် ပိုပြီးတော့တောင် အံ့သြစရာ မကောင်းဘူးလား”
"သူတို့က နတ်ဘုရားတွေကြားက စစ်ပွဲ ရုပ်ရှင်တွေကို ကြည့်ရတာ သဘောကျကြတယ်၊ ကျွန်တော်တို့ဆီမှာကော နတ်ဘုရားတွေ မရှိဘူးလား။ မမေ့နဲ့နော်၊ ကျွန်တော်တို့ တရုတ် ရဲ့ ဒဏ္ဍာရီ ပုံပြင်တွေက သူတို့ဆီကထက် အများကြီး ပိုများတယ်။ ဒါပေမဲ့ အရမ်းများလွန်းတဲ့အတွက်ကြောင့် ရှုပ်ထွေးပြီး သေသေသပ်သပ် မရှိဖြစ်နေတာ။ ကျွန်တော်တို့က နည်းနည်းလေး ပြန်လည်မွမ်းမံလိုက်ရုံနဲ့တင် ကျွန်တော်တို့ရဲ့ ပုံပြင်တွေကို ရုပ်ရှင်ရုံတွေမှာ နာမည်ကြီးသွားအောင် လုပ်နိုင်ပြီး ကျွန်တော်တို့ရဲ့ တန်ဖိုးထားမှုတွေကို တစ်ကမ္ဘာလုံးကို ဖြန့်ဝေနိုင်လိမ့်မယ်”
"အနောက်နိုင်ငံသားတွေက အချစ်ပုံပြင်တွေကို သဘောကျကြတယ်၊ ကျွန်တော်တို့ဆီမှာ ရိုးရာ အချစ်ပုံပြင်တွေ ရှိတယ်၊ လူမျိုးရေး ခွဲခြားမှုတွေကိုတောင် ကျော်လွန်ထားသေးတယ်၊ ဥပမာ ရွှီရှန်းနဲ့ မြွေဖြူမလေး၊ နင်ချိုင်ချန်နဲ့ ရှောင်ချန်၊ တုံယုံနဲ့ နတ်သမီးခုနစ်ဖော်လိုမျိုးပေါ့”
"သူတို့က တိုက်ခိုက်တာကို ကြည့်ရတာ သဘောကျကြတယ်၊ ကျွန်တော်တို့ဆီမှာ အနောက်သို့ ခရီးသွားမှတ်တမ်း ရှိတယ်၊ နတ်ဆိုးတွေကို နှိမ်နင်းတဲ့ ပုံပြင်မျိုးစုံရှိတယ်။ နတ်ဆိုးတွေနဲ့ ပတ်သက်တဲ့ စိတ်ကူးယဉ်မှုဆိုရင်တော့ အနောက်နိုင်ငံသားတွေက တကယ်ကို ညံ့ဖျင်းလွန်းပါတယ်။ နတ်ဆိုးဆိုတာ ဘယ်လိုပုံစံ ရှိနိုင်တယ်ဆိုတာကို သူတို့ကို သေချာ ပြသပေးသင့်တယ်”
"သေချာတာပေါ့၊ ရုပ်ရှင်တစ်ခုတည်းတော့ မဖြစ်သင့်ဘူး။ ကျွန်တော်တို့နိုင်ငံက နိုင်ငံခြားမှာ ကွန်ဖြူးရှပ် ကျောင်းတော်တွေ ဖွင့်ထားတယ် မဟုတ်လား။ ကျွန်တော်က ငွေတစ်တန် လှူဒါန်းပြီး အဲဒီကျောင်းတွေကို တိုးချဲ့ဖို့ စီစဉ်ထားတယ်၊ လူတွေ ပိုများများ ကျွန်တော်တို့ရဲ့ ယဉ်ကျေးမှု ပညာရေးကို လက်ခံလာနိုင်အောင်လို့ပေါ့။ တစ်ချိန်တည်းမှာပဲ ပြည်တွင်းက တက္ကသိုလ်တွေမှာလည်း ကွန်ဖြူးရှပ် ကျောင်းတော်တွေ ရှိသင့်တယ်၊ နိုင်ငံခြားသားတွေက သင်ယူနေပြီးတော့ ကိုယ့်လူတွေက မသင်ယူရဘူးဆိုတာတော့ မဖြစ်နိုင်ဘူးလေ”
"ငွေလှူမယ်။ မင်းက ကွန်ဖြူးရှပ် ကျောင်းတော်တွေကို တိုးချဲ့ဖို့ ငွေလှူပြီး ဘာလုပ်ဖို့ စီစဉ်နေတာလဲ” ကျန့်ရွေ့ချန်မှာ ချက်ချင်းပင် သတိထားလာလေသည်။ ဖုန်းယွီ ဤကောင်လေး ငွေလှူတိုင်း အမြဲတမ်း အမြတ်ထုတ်ဖို့ အကြံအစည် ပါလာတတ်သည်၊ ဒီတစ်ခေါက်ရော ဘာအကြံအစည်တွေ များရှိနေပြန်တာလဲ။
ဖုန်းယွီမှာ အနည်းငယ် ပြောစရာစကားမဲ့သွားလေသည်။ လောင်ကျန့်ရဲ့ ဒီအတွေးအခေါ်က ဘယ်လိုဖြစ်နေတာလဲ၊ ငါ ငွေလှူတိုင်း ရည်ရွယ်ချက် တစ်ခုခု ရှိနေရမှာလား။
......
******