အခန်း ၂၂၆၂

အခန်း (၂၂၆၂) ဧရာမ နှင်းမုန်တိုင်းကြီးကို ဖြေရှင်းခြင်း

နောက်ကျောဘက်တွင် ဤအရာအားလုံးကို မျက်မြင်ကိုယ်တွေ့ ကြုံတွေ့ခဲ့ရသော ကွန်ဖြူးရှပ်ဂိုဏ်း၏ခေါင်းဆောင် လီကျွင်းရှန်း၏မျက်လုံးအစုံမှာ အနည်းငယ် တွေဝေငေးမောသွားတော့သည်။

ဤအခိုက်အတန့်၌ လူတိုင်းထက် ရင်ထဲတွင် အလွန်အမင်း ရှုပ်ထွေးနေသူမှာ သူ သာလျှင် ဖြစ်ပေသည်။

ထိုမျက်တောင်တစ်ခတ်မျှ အချိန်လေးအတွင်းမှာပင် သူသည် ဝမ်ချောင်ကို ရုတ်တရက် နားလည်သဘောပေါက်သွားခဲ့ပြီဖြစ်ပြီး၊ သူ၏ ရှေ့မှောက်တွင်ရှိနေသော ယခင်က သူနှင့် အသက်ကိုရင်းပြီး အသေအလဲ တိုက်ခိုက်ခဲ့ဖူးသည့် မဟာထန်၏ မျိုးနွယ်ခြားဘုရင်ကို အပြည့်အဝ နားလည်သဘောပေါက်သွားခဲ့ပြီ ပင်ဖြစ်သည်။

"လောကကြီး တစ်ခုလုံး တစ်သားတည်း စည်းလုံးညီညွတ်ခြင်း"

မည်သူတစ်ဦးတစ်ယောက်ကမျှ သတိမထားမိလိုက်သော အချိန်လေးအတွင်းမှာပင် လီကျွင်းရှန်း၏ နှုတ်ခမ်းများမှာ အနည်းငယ် လှုပ်ရှားသွားခဲ့ပြီး၊ ခေါင်းကို အနည်းငယ် မော့ကာ ကောင်းကင်ယံကို လှမ်းကြည့်ရင်း အသံလုံးဝ မထွက်ဘဲ ထိုစကားလုံးများကို တိတ်ဆိတ်စွာ ရေရွတ်လိုက်တော့သည်။

ယခင်က ဖြစ်ပွားခဲ့သော စစ်ဝါဒီနှင့် ကွန်ဖြူးရှပ်တို့၏ ပဋိပက္ခတွင်၊ သူနှင့်ဝမ်ချောင်မှာ ဓားများ ဆွဲထုတ်ပြီး အပြန်အလှန် တိုက်ခိုက်ခဲ့ကြသည်။ သူတို့ ဂိုဏ်း နှစ်ခုမှာ ရေနှင့်မီးအလား လုံးဝသဟဇာတ မဖြစ်ခဲ့ကြဘဲ၊ လောကကြီး တစ်ခုလုံးကိုပင် လုံးဝကမောက်ကမ ဖြစ်သွားလုနီးပါး အခြေအနေသို့ ရောက်ရှိသွားစေခဲ့ကြသည်။

သို့သော် ကွန်ဖြူးရှပ် ဂိုဏ်း၏ နှစ်ထောင်ပေါင်းများစွာ သမိုင်းတစ်လျှောက်တွင် မျိုးဆက် အဆက်ဆက်မှ ခေါင်းဆောင်များနှင့် မရေမတွက်နိုင်သော တပည့်များမှာ ကိုယ့်အသက်ကိုပင် ဂရုမစိုက်ဘဲ အသက်နှင့် သွေးများ အမြောက်အမြား ပေးဆပ်ခဲ့ကြသည် ဆိုသော်ငြားလည်း အောင်မြင်အောင် လုံးဝမလုပ်ဆောင်နိုင်ခဲ့သော ဤကိစ္စကြီးမှာ ယခုအခိုက်အတန့်၌ စစ်တပ်၏ခေါင်းဆောင်ကြီး ဖြစ်သော ဝမ်ချောင်၏ လက်ထဲတွင် အမှန်တကယ် ပေါ်ထွက်လာခဲ့ပြီ ပင်ဖြစ်သည်။

စစ်ပွဲဖြင့် ငြိမ်းချမ်းရေး ကို ရှာဖွေခြင်း။

ငြိမ်းချမ်းရေးဖြင့် စစ်ပွဲကို အဆုံးသတ်ခြင်း။

ဒါက တကယ်ကို ရယ်စရာကောင်းလှတဲ့ လှောင်ပြောင်မှုကြီး တစ်ခုပဲ။

သို့သော် ဤအရာများ အားလုံးမှာ လုံးဝအရေးမပါတော့ပါချေ၊ အဘယ်ကြောင့်ဆိုသော် တစ်သားတည်း စည်းလုံးညီညွတ်သော လောကကြီးမှာ တကယ်ကို မကြာမီ အချိန်အတွင်း၌ ရောက်ရှိလာတော့မည်ဖြစ်သည်။

နိုင်ငံအသီးသီးအားလုံးမှာ အပြည့်အဝ ပေါင်းစပ်သွားခဲ့ပြီ ဖြစ်သည်၏။ ပြည်သူများ အားလုံးမှာလည်း အတူတကွ ပူးပေါင်း လုပ်ဆောင်ကြမည် ဖြစ်ရာ၊ သူတို့အချင်းချင်း အကြားတွင် စစ်ပွဲများ လုံးဝရှိတော့မည် မဟုတ်ပါချေ။

ဤသည်မှာ ကွန်ဖြူးရှပ်ဂိုဏ်းက အမြဲတမ်း မျှော်လင့်တောင့်တနေခဲ့ပြီး အိပ်မက်မက်ခဲ့သော လောကကြီးပင်ဖြစ်သည် မဟုတ်ပါလား။

ဤအခိုက်အတန့်၌ လီကျွင်းရှန်း၏ရင်ထဲတွင် အရသာမျိုးစုံ ရောပြွမ်းနေတော့သည်။

သူ၏ရှေ့မှောက်တွင် မလှမ်းမကမ်း ၌ မတ်မတ်ရပ်နေသော ထိုလူငယ်လေး၏ စစ်ဗျူဟာ၊ စစ်တပ်ကို ဦးဆောင်နိုင်စွမ်း၊ အမြင်ကျယ်မှုနှင့် ရည်မှန်းချက်ကြီးမားမှုတို့မှာ မည်သူ တစ်ဦးတစ်ယောက်ကမျှ လုံးဝယှဉ်ပြိုင်နိုင်စွမ်း မရှိသော အရာများပင်ဖြစ်သည်။

ကုန်းမြေဒေသကြီးတစ်ခုလုံး၏ သမိုင်းတစ်လျှောက်တွင် ဤလူငယ်လေးမှာ အခမ်းနားဆုံးသော ဖြစ်တည်မှု တစ်ခုပင်ဖြစ်မည်မှာ သေချာလှပေသည်။

တစ်ဖက်တွင်မူ ယွီစန်း၏ ဗိုလ်ချုပ်များအားလုံး အပါအဝင် နန်ရီစုန့်ထျန်းပင်လျှင် ဤအခိုက်အတန့်၌ အလွန်အမင်း ကျေးဇူးတင်နေကြတော့သည်။

"အရှင်ကို ကျေးဇူးတင်ပါတယ်"

"ယွီစန်းက အရှင်အတွက် အလုပ်အကျွေးပြုဖို့၊ မဟာထန်အတွက် အလုပ်အကျွေး ပြုဖို့ ဆန္ဒ ရှိပါတယ်"

မျက်တောင်တစ်ခတ် အတွင်းမှာပင် လူတိုင်းမှာ တစ်ပြိုင်နက်တည်းပင် ခေါင်းငုံ့ကာ ဒူးထောက်လိုက်ကြတော့သည်။

ဗိုလ်ချုပ်များအများအပြားနှင့် ယွီစန်း၏ ပြည်သူများအတွက်မူ၊ တာ့လုံချင်းလင်မှာ ယွီစန်းအင်ပါယာတွင် အမြင့်မားဆုံးသော အဆင့်အတန်းကို ပိုင်ဆိုင်ထားသူ ပင်ဖြစ်သည်။ ဝမ်ချောင်က တာလွန်းချင်းလင်ကို အသက်ချမ်းသာ ပေးလိုက်ခြင်းက၊ ယွီစန်းအင်ပါယာကြီး တစ်ခုလုံးနှင့် ဗိုလ်ချုပ်အားလုံးအနေဖြင့် ဝမ်ချောင်နှင့် မဟာထန်၏အပေါ်တွင် ကြီးမားလှသော ကျေးဇူးကြွေးတစ်ခုကို တင်ရှိသွားစေခဲ့ပြီ ဆိုတာကို ကိုယ်စားပြုနေခြင်းပင်ဖြစ်သည်။

"ကြည့်ရတာ သူက တကယ်ပဲ အဲဒီဟောကိန်းကို အောင်မြင်အောင် လုပ်ဆောင်နိုင်လိမ့်မယ် ထင်တယ်"

သူ၏ရှေ့မှောက်တွင် ရပ်နေသော အလွန်အမင်း စိတ်လှုပ်ရှား တက်ကြွနေသည့် လူငယ်လေးကို ကြည့်ရင်း၊ မည်သူ တစ်ဦးတစ်ယောက်ကမျှ သတိမထားမိလိုက်သော အချိန်လေးအတွင်းမှာပင် တာလွန်းချင်းလင်၏ရင်ထဲ၌ နှင်းတောင် ဘုရားကျောင်းတွင် မျိုးဆက် အဆက်ဆက် လက်ဆင့်ကမ်း လာခဲ့သော ထိုဟောကိန်းကို ရုတ်တရက် သတိရသွားခဲ့ပြီး၊ မျက်ဝန်းထဲ၌ အတွေးတစ်ခု ရုတ်တရက် ဖြတ်ပြေးသွားတော့သည်။

ဖျပ် ဖျပ်…

သူတို့ စကား ပြောဆိုနေကြသည့် အချိန်လေး အတွင်းမှာပင် ရုတ်တရက် အလွန်အမင်း ကြီးမားလှသော နှင်းသိမ်းငှက်တစ်ကောင်မှာ နှင်းမုန်တိုင်းကြီးများ အကြားမှနေ၍ ဖြတ်သန်းလာခဲ့ပြီး ကောင်းကင်ယံ မှနေ၍ ပျံသန်း ဆင်းသက်လာတော့သည်။

နောက်ကျောဘက်ရှိ ချင်းယန်သခင်လေးမှာ အနည်းငယ် အံ့ဩသွားခဲ့ပြီး မသိစိတ်အရပင်လျှင် လက်ကို ဆန့်ထုတ်ကာ ထိုဧရာမ နှင်းသိမ်းငှက်ကို ဖမ်းယူလိုက်သည်။ ခြေထောက်ပေါ်ရှိ စာတိုလွှာ ကို ဖြန့်ကြည့်လိုက်ပြီး တစ်ချက်မျှ ကြည့်လိုက်ရုံဖြင့်ပင် မျက်နှာအမူအရာမှာ အလွန်အမင်း တုန်လှုပ်ခြောက်ခြား သွားတော့သည်။

"အရှင် အာရပ်ဘက်က ဗိုလ်ချုပ်ကောင်းနဲ့ ဗိုလ်ချုပ်အန်းတို့ဆီက သတင်းရောက်လာပါတယ်"

ကျန်းချွယ်မှာ စာတိုလွှာကို ကိုင်ဆောင်လျက် လျင်မြန်စွာပင် ခြေလှမ်းကျဲကြီးများဖြင့် ရှေ့သို့ တိုးလာခဲ့သည်။

"သူတို့က အနောက်ဘက်ကနေ ဝင်ရောက် တိုက်ခိုက်လာတဲ့ ဖူးလင် စစ်တပ်တွေကို အောင်မြင်စွာ နှိမ်နင်းလိုက်နိုင်ပါပြီတဲ့…. ဒါ့အပြင် ဒီဧရာမ နှင်းမုန်တိုင်းကြီးရဲ့ သက်ရောက်မှုကို အသုံးချပြီးတော့ ဗိုလ်ချုပ်ကြီးနှစ်ယောက်စလုံးက ဖူးလင်ရဲ့ စစ်တပ်ကြီး တစ်ခုလုံးကိုပါ အောင်မြင်စွာ သိမ်းသွင်းလိုက်နိုင်ပြီလို့ ဆိုပါတယ်"

"ဖူးလင် ဧကရာဇ်ကလည်း တရားဝင် အညံ့ခံပြီး မဟာထန်ရဲ့လက်အောက်ကို ဝင်ရောက် ခိုလှုံလာပါပြီ တဲ့"

ဤစကားကို ကြားလိုက်ရသည့်အခါ ရှေ့ဆုံးတွင် ရှိနေသော တာ့လုံချင်းလင်အပါအဝင် ယွီစန်း၏ ဗိုလ်ချုပ်များ အားလုံးမှာ ခန္ဓာကိုယ်ကြီးတစ်ခုလုံး ပြင်းထန်စွာ တုန်ခါသွားခဲ့ကြပြီး၊ တစ်ပြိုင်နက်တည်းပင် ဝမ်ချောင်ရှိရာ အရပ်ဆီသို့ လှမ်းကြည့်လိုက်ကြတော့သည်။

ချင်းယန်သခင်လေးမှာလည်း အတူတူပင် ဝမ်ချောင်ကို လှမ်းကြည့်လိုက်တော့သည်။

"ဟားဟား၊ ကောင်းတယ်"

ဝမ်ချောင်၏မျက်ဝန်းများ အလွန်အမင်း တောက်ပလင်းလက်သွားခဲ့ပြီး ချက်ချင်းပင် အလွန်အမင်း ဝမ်းသာ ပျော်ရွှင်သွားတော့သည်။

ယခင်အချိန်က သူသည် ကောင်းရှန်းကျစ်နှင့်အန်းစီရှန်းတို့ထံသို့ စာရေးပြီး အာရပ်ဘက်၏ အခြေအနေကို မေးမြန်းခဲ့ဖူးသည်။ အကယ်၍ တစ်စုံတစ်ရာ ထူးခြားမှုရှိမည်ဆိုပါက သူသည် အချိန်မရွေး စစ်ကူ သွားရောက် ပေးနိုင်ရန်အတွက်ပင်ဖြစ်သည်။

သို့သော် သူတို့နှစ်ဦးက ဤအချိန်တွင် စာပြန်လာလိမ့်မည်ဟု သူ လုံးဝတွေးတော မှန်းဆထားခဲ့ခြင်း မရှိပါချေ။ ဤမျှသာမက ရန်သူကို အောင်မြင်စွာ နှိမ်နင်းနိုင်ခဲ့ပြီး အာရပ်အင်ပါယာ၏အတွင်းပိုင်းရှိ ပုန်ကန်မှုများအားလုံးကိုပါ လုံးဝအမြစ်ပြတ် နှိမ်နင်းနိုင်ခဲ့ပြီပင်ဖြစ်သည်။

ဤစစ်ပွဲကြီးမှာ ယခုအချိန်အထိ အပြည့်အဝ အဆုံးသတ်သွားခဲ့ပြီဖြစ်ရာ၊ ကုန်းမြေဒေသကြီးတစ်ခုလုံး၏ အရပ်လေးမျက်နှာလုံးတွင် မဟာထန်ကြီးကို ယှဉ်ပြိုင်နိုင်မည့် ရန်သူ ဆို၍ လုံးဝရှိမနေတော့ပါချေ။

"ဟားဟား"

ဝမ်ချောင်၏ရင်ထဲ၌ အလွန်အမင်း ဝမ်းသာပျော်ရွှင်နေခဲ့ပြီး လျင်မြန်စွာပင် ခေါင်းကို လှည့်ကာ သူ၏ရှေ့မှောက်တွင် ရှိနေသော တာလွန်းချင်းလင်ကို လှမ်းကြည့်လိုက်တော့သည်။

"မင်းတို့အနေနဲ့ ငါ့ကို အခုချက်ချင်း ကျေးဇူးတင်ဖို့ မလိုသေးဘူး။ သေဒဏ်ကနေ ကင်းလွတ်ခွင့်ရပေမဲ့ အခြားအပြစ်တွေကနေတော့ ကင်းလွတ်ခွင့် မရနိုင်သေးဘူး။ ဒီတစ်ကြိမ် အနောက်မြောက်ပိုင်းစစ်ပွဲမှာ ယွီစန်းက မဟာထန်ကို ဝင်ရောက်တိုက်ခိုက်ခဲ့တဲ့အတွက်ကြောင့် ဖြစ်ပေါ်လာရတဲ့ ဆုံးရှုံးမှုတွေအားလုံးဟာ စကားတစ်ခွန်းတည်းနဲ့ အလွယ်တကူ ကျေအေးသွားနိုင်တဲ့ ကိစ္စတွေ လုံးဝမဟုတ်ဘူး။"

"ငါ့ရဲ့အကျင့်ကို မင်းတို့ သိကြမှာပါ။ မဟာထန်က ဘယ်တော့မှ အရှုံးပေါ်မယ့် အရောင်းအဝယ်မျိုးကို လုံးဝမလုပ်ဘူး။ ယွီစန်းမှာ အာရပ်လောက် အလွန်အမင်း ချမ်းသာကြွယ်ဝမှု မရှိဘူးဆိုတာကို ငါသိတယ်။ ဒါပေမဲ့ ကိစ္စမရှိပါဘူး၊ မင်းတို့အနေနဲ့ ပေးဆပ်ဖို့ လိုအပ်တဲ့ အကြွေးတွေအားလုံးကို ငါတွက်ချက်ထားပြီးသားပါ။ အဲဒီအကြွေးတွေအားလုံးကို နောင်အနာဂတ်ကျမှ တဖြည်းဖြည်းနဲ့ ပြန်ဆပ်ဖို့အတွက် ချန်ထားလိုက်ကြတာပေါ့။"

ဝမ်ချောင် ဘာကို ရည်ရွယ်ပြီး ပြောနေသလဲဆိုတာကို တာလွန်းချင်းလင် အလွန်ပင်ကောင်းကောင်း သိရှိပေသည်။ စစ်ပွဲတိုင်းတွင် အနိုင်ရရှိသည့်အခါတိုင်း မဟာထန်၏ဘက်မှ သေချာပေါက် လျော်ကြေးများ တောင်းဆိုလေ့ရှိပြီး နိုင်ငံအသီးသီးကို အပြင်းအထန် ပေးဆပ်စေခဲ့ခြင်းပင်ဖြစ်သည်။

သို့သော် ယခုတစ်ကြိမ်တွင်မူ တာလွန်းချင်းလင်မှာ အေးဆေးတည်ငြိမ်စွာဖြင့် အနည်းငယ်ပြုံးလိုက်သည်သာလျှင်ဖြစ်ပြီး မျက်နှာပေါ်တွင် ကြီးမားလှသော အပြောင်းအလဲ လုံးဝရှိမနေပါချေ။ ဝမ်ချောင် တောင်းဆိုမည့် လျော်ကြေးပမာဏကိုပင်လျှင် မေးမြန်းရန် လုံးဝမကြိုးပမ်းခဲ့ပါချေ။

"အရာရာတိုင်းကို အရှင်ရဲ့သဘောအတိုင်းပါပဲ" တာလွန်းချင်းလင်မှာ စကားပြောဆိုရင်း ခေါင်းငုံ့အရိုအသေ ပေးလိုက်တော့သည်။

အနောက်မြောက်ပိုင်း၏ ကိစ္စများမှာ ယာယီအားဖြင့် အဆုံးသတ်သွားခဲ့ပြီ ပင်ဖြစ်သည်။ ကောင်းရှန်းကျစ်နှင့် အန်းစီရှန်းတို့၏ အာရပ်တွင် ရရှိခဲ့သော ကြီးမားလှသည့် အောင်ပွဲကြီးသတင်းမှာ မဟာထန်၏မြို့တော်ဆီသို့ ရောက်ရှိသွားခဲ့သည့်အခါတွင် အလယ်ပိုင်း ရှန်းကျိုးကုန်းမြေဒေသ၏ ပြည်သူများမှာ နောက်တစ်ကြိမ် ထပ်မံ၍ အလွန် စိတ်လှုပ်ရှား တက်ကြွသွားကြတော့သည်။

တစ်ချိန်တည်းလိုလိုပင် အရှေ့မြောက်ပိုင်း ယိုကျိုး၊ အန်းတုံ စစ်အုပ်ချုပ်ရေးမှူးရုံး။

ဝမ်ချောင်၏ အလုံးစုံစီမံ ကွပ်ကဲမှုအောက်တွင် ကျန်းချိုးကျန့်ချုံး၊ ဝမ်ကျုံးစစ်၊ ကျန်းရှို့ကွေးနှင့် မဟာထန်၏ ထိပ်တန်း ဗိုလ်ချုပ်များအားလုံး ပူးပေါင်းဆွေးနွေး တိုင်ပင်ပြီး၊ မြို့တော်သို့လည်း မေးမြန်းလျှောက်ထားပြီးနောက်တွင်၊ ယွန်းဂျယ်စိုးမွန်း၊ ဝူဆူမစ်ရှ် ခါဂန်းနှင့် အခြားလူများ၏ နိုင်ငံအသီးသီးကို အုပ်ချုပ်ကွပ်ကဲနိုင်မှုများနှင့် ပေါင်းစပ်လိုက်သည့် အခါတွင်၊ ယိုကျိုးနယ်မြေတစ်ခုလုံးမှာ ချက်ချင်းပင် အလွန်အမင်း အေးချမ်း သာယာသော အခြေအနေ တစ်ခုသို့ ရောက်ရှိသွားတော့သည်။

နိုင်ငံအသီးသီးအားလုံးမှာ စစ်တပ်အပိုင်းတွင် အရင်ဆုံး ပေါင်းစပ်သွားမည့် အရိပ်အယောင်များကို စတင်ပြသလာကြပြီ ပင်ဖြစ်သည်။ ဤအရာကပင်လျှင် အနာဂတ်၏လောကကြီး ပေါင်းစပ်မှုအတွက် ကနဦးပုံစံကြီးတစ်ခုကို အောင်မြင်စွာ တည်ဆောက်ပေးလိုက်ခြင်းပင်ဖြစ်သည်။

သို့သော် ဤအခိုက်အတန့်၌ ဝမ်ချောင်၏ စိတ်အာရုံများမှာ ဤနေရာတွင် လုံးဝရှိမနေတော့ပါချေ။

အန်းတုံး စစ်အုပ်ချုပ်ရေးမှူးရုံး၏ အတွင်း၌ ကျန်းရှို့ကွေးနှင့် အန်လုရှန်းတို့ ယခင်က အသုံးပြုခဲ့သော အပေါက်များပါရှိသည့် သတ္တုစားပွဲကြီး၏အပေါ်တွင် ကမ္ဘာ့မြေပုံတစ်ခုကို ဝမ်ချောင် ဖြန့်ကျက်ထားလိုက်တော့သည်။

သူ၏နောက်ကျောဘက်တွင်မူ ပါဟရာမ်၊ ကျန်းချိုးကျန့်ချုံး၊ မင်းဆရာ ဝမ်ကျုံးစစ်၊ ကျန်းချွယ်၊ သိန်းငှက်အိုကြီး၊ ရွှယ်ချန်ကျွင်း၊ ကျောက်ဖုန်းချန်၊ ဝူဆူမစ်ရှ်ခါဂန်းနှင့် ယွန်းဂျယ်စိုးမွန်း အစရှိသော လူများအားလုံးမှာ စုဝေးရောက်ရှိနေကြပြီ ပင်ဖြစ်သည်။

လူတိုင်း၏ အကြည့်များအားလုံးမှာ ထိုမြေပုံကြီး၏အပေါ်သို့ အပြည့်အဝ ကျရောက်သွားတော့သည်။ လူတိုင်းမှာ မိမိ၏ခံစားချက်များကို မျက်နှာပေါ်တွင် အလွယ်တကူ ပြသလေ့ရှိသူများ လုံးဝမဟုတ်ကြပါချေ။ သို့သော်ငြားလည်း မျက်ဝန်းထဲ၌ စူးစမ်းလိုစိတ်များ အနည်းငယ် ထွက်ပေါ်နေသည်ကိုမူ လုံးဝဖုံးကွယ်၍ မရနိုင်ပါပေ။

"လူတစ်ယောက်ဟာ တောင်ပေါ်မှာ ရပ်နေတဲ့အချိန်မျိုးမှာ တောင်ရဲ့အစစ်အမှန် မျက်နှာစာကြီးကို လုံးဝမမြင်တွေ့နိုင်ဘူး" ဆိုတဲ့ စကားအတိုင်းပင် ဤနေရာတွင် ရှိနေကြသော လူများအားလုံးအတွက်မူ နိုင်ငံတစ်ခု၏ ထိပ်တန်းခေါင်းဆောင်ကြီးများ၊ ဧကရာဇ်ကြီးများအဖြစ် တည်ရှိနေကြသည်။ သို့သော် ကုန်းမြေဒေသကြီး တစ်ခုလုံး၏ အစစ်အမှန် အသွင်အပြင်ကြီးက ဘယ်လိုပုံစံမျိုး ရှိနေသလဲဆိုတာကို သူတို့၏ရင်ထဲ၌ အတိအကျ လုံးဝမသိရှိကြပေ။

ဝမ်ချောင်၏လက်ထဲရှိ ဤမြေပုံကြီးမှာ ကုန်းမြေဒေသကြီးတစ်ခုလုံးတွင် အပြည့်စုံဆုံးသော မြေပုံကြီးပင်ဖြစ်မည်မှာ သေချာလှပေသည်။ ဤမြေပုံကြီး၏ အပေါ်တွင် အရှေ့ဘက်နှင့် အနောက်ဘက်ကမ္ဘာ၏ နိုင်ငံအသီးသီးသာမကဘဲ မြောက်ဘက် အစွန်အဖျားဒေသတစ်ခုလုံး၏ အနေအထားကိုပင်လျှင် ဝမ်ချောင်က အသေးစိတ် ရေးဆွဲဖော်ပြထားခြင်းပင်ဖြစ်သည်။

ဧရာမနှင်းမုန်တိုင်းကြီးများ မကျရောက်လာမီအချိန်က ဝမ်ချောင်မှာ ရွှယ်ချန်ကျွင်းကို အစွမ်းထက် စစ်သည်ထောင်ပေါင်းများစွာကို ဦးဆောင်စေပြီး အနောက်တာ့ခ် မြက်ခင်းပြင်ကြီးကို ဖြတ်သန်းကာ မြောက်ဘက်ကုန်းမြေကြီးတစ်ခုလုံး၏ အတွင်းပိုင်းအထိ ထိုးဖောက်ဝင်ရောက်စေခဲ့ခြင်း ပင်ဖြစ်သည်။

ဤတစ်ကြိမ် စစ်ဆင်ရေးတွင် လူတိုင်းမှာ နှင်းမုန်တိုင်းကြီး၏ လှုပ်ရှားမှုကို လေ့လာစောင့်ကြည့်ရန် သက်သက်သာ လုံးဝမဟုတ်ဘဲ မြောက်ဝင်ရိုးစွန်းဒေသ တစ်ခုလုံးမှ စုံစမ်းသိရှိခဲ့ရသမျှ အရာများအားလုံးကိုပါ မြေပုံအဖြစ် အသေးစိတ် ရေးဆွဲမှတ်တမ်းတင်ခဲ့ကြခြင်း ပင်ဖြစ်သည်။

ဤသို့ဖြင့် သူတို့၏ ရှေ့မှောက်တွင် ရှိနေသော အလွန်အမင်း ပြည့်စုံလှသည့် ဤမြေပုံကြီး ပေါ်ထွက်လာရခြင်းပင်ဖြစ်သည်။

"အရှင်၊ ဒါက ကျွန်တော်တို့ နေထိုင်တဲ့ ကမ္ဘာကြီးလား။ ကုန်းမြေတွေက ပင်လယ်တွေထက် ပိုပြီးမကြီးမားဘူးလား။ ဘယ်လိုလုပ်ပြီး ကျွန်တော်တို့ နေထိုင်တဲ့ ကုန်းမြေကြီးက ပင်လယ်ကြီးရဲ့ တစ်ဝက်တောင် မရှိရတာလဲ။"

ထိုအချိန်မှာပင် ခန်းမကြီး၏ အတွင်း၌ တာ့ခ်၏ဗိုလ်ချုပ် ပိလဲ့လီမှာ မျက်ခုံးများ တွန့်ကွေးသွားခဲ့ပြီး မထိန်းနိုင်တော့ဘဲ ရုတ်တရက် မေးမြန်းလိုက်တော့သည်။

“ခုံးဝန်းသော ကောင်းကင်နှင့် ပြန့်ပြူးသော မြေကမ္ဘာ” လူသားများ နေထိုင်ရာ ကမ္ဘာကြီးမှာ ကမ္ဘာလောကကြီး၏ ဗဟိုချက်မပင်ဖြစ်ပြီး သမုဒ္ဒရာများထက် အများကြီး ပိုမိုကြီးမား ကျယ်ပြန့်သည်ဆိုသည်မှာ ကမ္ဘာပေါ်ရှိ လူတိုင်း၏ ဘုံအသိအမြင်ပင်ဖြစ်သည်။

သို့သော် ဝမ်ချောင် ရေးဆွဲထားသော ဤမြေပုံကြီးမှာ လူတိုင်း၏ ရင်ထဲရှိ အသိအမြင်များကို လုံးဝအပြည့်အဝ မှောက်လှန်ပစ်လိုက်ခြင်း ပင်ဖြစ်သည်။

ဝမ်ချောင်မှာ ဤစကားကို ကြားလိုက်ရသည့်အခါ အေးဆေးတည်ငြိမ်စွာဖြင့် အနည်းငယ် ပြုံးလိုက်သည်။ ပိလဲ့လီကဲ့သို့သော အလွန်အမင်း အစွမ်းထက်လှသည့် အင်ပါယာ၏ ဗိုလ်ချုပ်တစ်ဦးပင်လျှင် ကမ္ဘာကြီးနှင့် ပတ်သက်သော ဗဟုသုတအပိုင်းတွင် အလွန်အမင်း ခေါင်းပါးလွန်းလှပြီး ယခင်ဘဝက ကမ္ဘာရှိ ကလေးငယ်တစ်ဦးလောက်ပင် အသိပညာ မကြွယ်ဝပါချေ။

ထို့ပြင် တာ့ခ်မြက်ခင်းပြင်ကြီးမှာ အလွန်အမင်း ကြီးမားကျယ်ပြန့်သည် ဆိုသော်ငြားလည်း အမှန်တကယ်တော့ ကုန်းတွင်းပိတ်နိုင်ငံ တစ်ခုသာလျှင်ဖြစ်ရာ ပင်လယ်ကို မြင်တွေ့ခွင့်ရရန် ဆိုသည်မှာ အလွန်အမင်း ခက်ခဲလွန်းလှပေသည်။ ထို့ကြောင့် ပိလဲ့လီ၏ ဗဟုသုတ နည်းပါးမှုမှာ အလွန်အမင်း အံ့ဩစရာတော့ မဟုတ်ပါချေ။

သို့သော် ပိလဲ့လီမှာ ဤအရာကို လုံးဝဂရုမစိုက်ပါချေ။ သူတစ်ဦးတည်းသာမက တာ့ခ်၏ ဗိုလ်ချုပ်များအားလုံးမှာလည်း ဤအခိုက်အတန့်၌ တူညီသော အတွေးများကို အသီးသီး တွေးတောနေကြတော့သည်။

ဝမ်ချောင်၏ ဤမြေပုံကြီးမှာ သူတို့အတွက် အခြားသော ကမ္ဘာကြီးတစ်ခု၏ တံခါးကြီးကို အောင်မြင်စွာ ဖွင့်လှစ်ပေးလိုက်ခြင်း ပင်ဖြစ်သည်။

"တကယ်တော့ သမုဒ္ဒရာကြီးက ဒီလောက်တောင် ကြီးမားတာလား?"

"ပြီးတော့ သမုဒ္ဒရာကြီးရဲ့ တစ်ဖက်မှာလည်း ကုန်းမြေတွေ ရှိနေသေးတယ်ပေါ့?"

"တိရစ္ဆာန်တွေ မွေးမြူလို့ ရနိုင်မလား?"

လူတိုင်း၏ ဦးနှောက်ထဲ၌ အတွေးပေါင်းများစွာ အဆက်မပြတ် ဖြတ်ပြေးနေတော့သည်။

တစ်ဖက်တွင် ဝူဆူမစ်ရှ်ခါဂန်းမှာ ဧကရာဇ်တစ်ပါး၏ ဂုဏ်သိက္ခာကြောင့် စကားဝင်မပြောခဲ့ဘူး ဆိုသော်ငြားလည်း သူ၏မျက်နှာပေါ်ရှိ အမူအရာများမှာ အရာရာတိုင်းကို အပြည့်အဝ ရှင်းပြနေပြီ ပင်ဖြစ်သည်။ ပိလဲ့လီနှင့် အတူတူပင် ဤကမ္ဘာ့မြေပုံကြီးမှာ သူ၏ရင်ထဲ၌လည်း အလွန်အမင်း ကြီးမားလှသော ရိုက်ခတ်မှုကြီးတစ်ခုကို ဖြစ်ပေါ်စေခဲ့ပြီ ပင်ဖြစ်သည်။

"ဒီကမ္ဘာကြီးက ငါတို့ ထင်ထားတာထက် အများကြီး ပိုပြီးကြီးမားကျယ်ပြန့်ပါတယ်။ လူကြီးမင်းတို့အနေနဲ့ နောင်အနာဂတ်ကျရင် ကုန်းမြေကြီးကနေ ထွက်ခွာပြီး ပင်လယ်ပြင်ကို ရွက်လွှင့်သွားမယ်ဆိုရင် အပြည့်အဝ နားလည်သဘောပေါက် သွားပါလိမ့်မယ်။"

ဝမ်ချောင်မှာ ခေါင်းကို အနည်းငယ် ညိတ်ပြလိုက်သည်။ အလွန်အကျွံ ရှင်းပြနေခြင်း လုံးဝမရှိတော့ဘဲ စကားကို လမ်းကြောင်း ပြောင်းလိုက်တော့သည်။

"ဒါပေမဲ့ ဒီနေ့ ငါတို့ ဆွေးနွေးမယ့် ကိစ္စက ဒါမဟုတ်ပါဘူး။"

ဝမ်ချောင်မှာ စကားပြောဆိုရင်း ဆွေးနွေးမည့် အကြောင်းအရာကို လျင်မြန်စွာပင် ပြန်လည်ဆွဲခေါ်လာခဲ့သည်။ သူက လက်တစ်ချောင်းကို ဆန့်ထုတ်လိုက်ပြီး အနီရောင် စစ်တုရင်ရုပ်လေးတစ်ရုပ်ကို မြေပုံပေါ်ရှိ မြောက်ဝန်းရိုးစွန်းနေရာသို့ ရုတ်တရက် တင်လိုက်တော့သည်။ ဤအလွန်အမင်း သေးငယ်လှသော လှုပ်ရှားမှုလေးကပင်လျှင် လူတိုင်း၏ အာရုံစိုက်မှုကို နောက်တစ်ကြိမ် ထပ်မံ၍ ဆွဲဆောင်သွားတော့သည်။

"စစ်ပွဲကြီးက ပြီးဆုံးသွားခဲ့ပါပြီ၊ အားလုံးလည်း သတိထားမိကြမှာပါ။ ဧရာမ နှင်းမုန်တိုင်းကြီးက အနည်းငယ်မျှ ရပ်တန့်သွားမယ့် အရိပ်အယောင် လုံးဝမပြသသေးတဲ့အပြင် ရာသီဥတုက တစ်စထက်တစ်စ ပိုပြီး အေးခဲလာနေပါတယ်။"

"အကယ်လို့ ရာသီဥတုသာ ပြန်လည်မနွေးထွေးလာဘူးဆိုရင် နိုင်ငံအသီးသီးအနေနဲ့ မြက်ခင်းပြင်ကြီးတွေရဲ့ အပေါ်မှာ တိရစ္ဆာန်တွေကို ဘယ်တော့မှ ပြန်ပြီးမွေးမြူနိုင်တော့မှာ မဟုတ်ဘူးလေ။ အဲဒီလိုမျိုးပဲ ငါတို့ မဟာထန်တွေအနေနဲ့လည်း ပုံမှန် စိုက်ပျိုးရေးအလုပ်တွေကို ပြန်လည် လုပ်ကိုင်နိုင်တော့မှာ မဟုတ်ပါဘူး။"

"ဒီဆောင်းရာသီရဲ့ အလွန်အမင်း ပြင်းထန်လှတဲ့ အအေးဒဏ်ကို မကျော်ဖြတ်နိုင်ဘူးဆိုရင်၊ ငါတို့ အခု ဆွေးနွေးနေသမျှ ကိစ္စတွေအားလုံးဟာ နည်းနည်းလေးတောင် အဓိပ္ပာယ်လုံးဝ ရှိတော့မှာ မဟုတ်ပါဘူး။"

ဝမ်ချောင်၏စကားကို ကြားလိုက်ရသည့်အခါ လူတိုင်း၏ မျက်နှာအမူအရာများမှာ ချက်ချင်းပင် အလွန်အမင်း လေးနက်တည်ကြည်သွားကြတော့သည်။

ဧရာမ ရေခဲခေတ်။

ဝမ်ချောင်၏ နှုတ်မှနေ၍ လူတိုင်းမှာ ဤကဲ့သို့ အလွန်အမင်း ဆိုးရွားပြင်းထန်လှသော ရာသီဥတု၏ နာမည်ကို ပထမဆုံးအကြိမ် ကြားသိလိုက်ရခြင်း ပင်ဖြစ်သည်။ ရာသီဥတုမှာ အလွန်အမင်း အေးခဲနေခဲ့သည်။ လူတိုင်းမှာ အပူချိန်အနည်းငယ် သင့်တင့်မျှတသော ယိုကျိုးနယ်မြေ အတွင်းသို့ ရောက်ရှိနေခဲ့ကြသည် ဆိုသော်ငြားလည်း၊ လူတိုင်း၏ ရင်ထဲ၌ ယခုလက်ရှိ သူတို့၏ အခြေအနေမှာ လုံးဝအကောင်းမြင်၍ ရနိုင်မည့် အနေအထားမျိုး မဟုတ်ကြောင်းကို အပြည့်အဝ နားလည်သဘောပေါက် ထားကြပြီပင်ဖြစ်သည်။

ယိုကျိုးတွင် ဝမ်ချောင်က မဟာထန်မှ သယ်ဆောင်လာခဲ့သော အလွန်များပြားလှသည့် စားနပ်ရိက္ခာများ ရှိနေသေးသည်ဖြစ်ရာ လူတိုင်း၏ စားဝတ်နေရေး ပြဿနာများကို ယာယီအားဖြင့် ဖြေရှင်းပေးနိုင်ခဲ့သည် ဆိုသော်ငြားလည်း၊ ဤနေရာတွင် နေထိုင်နေရုံဖြင့် လုံခြုံဘေးကင်းသွားပြီဟု လုံးဝဆိုလို၍ မရနိုင်ပါချေ။

ယိုကျိုး၏ စားနပ်ရိက္ခာမှာ အကန့်အသတ်ရှိပေသည်။ ထို့ပြင် ဝမ်ချောင်က အစပိုင်းတွင် သယ်ဆောင်လာခဲ့သော စားနပ်ရိက္ခာပမာဏမှာ ဤစစ်ပွဲကြီးအတွက် လိုအပ်မည့် ပမာဏကိုသာ ခန့်မှန်းတွက်ချက်ထားခဲ့ခြင်းဖြစ်ပြီး၊ ၎င်းမှာလည်း မဟာထန်၏ စစ်သည်တစ်သန်းအတွက်သာလျှင် လုံလောက်ရန် ရည်ရွယ်ထားခဲ့ခြင်း ဖြစ်သည်။ ယခုအချိန်တွင် နိုင်ငံအသီးသီးမှ အလွန်အမင်း များပြားလှသော ပြည်သူများ ထပ်မံတိုးလာခဲ့ပြီဖြစ်ရာ ဤအရာက စားနပ်ရိက္ခာများမှာ မျှော်မှန်းထားသည်ထက် ပိုမို၍ စောစီးစွာ ကုန်ခမ်းသွားတော့မည် ဆိုတာကို ကိုယ်စားပြုနေခြင်း ပင်ဖြစ်သည်။

"ရာသီဥတုက အလွန်အမင်း အေးခဲနေတယ်၊ ဒီလိုသဘာဝ ရာသီဥတု အပြောင်းအလဲကြီးကို ငါတို့ လူသားတွေရဲ့ စွမ်းအားနဲ့ လုံးဝပြောင်းလဲပစ်ဖို့ မဖြစ်နိုင်ပါဘူး"

ဝူဆူမစ်ရှ်ခါဂန်းမှာ ခေတ္တမျှ တွန့်ဆုတ်သွားခဲ့ပြီးနောက် ဆိုလိုက်တော့သည်။

အကယ်၍ ဧရာမနှင်းမုန်တိုင်းကြီးကို ဖြေရှင်းနိုင်မည်ဆိုပါက မည်သူက မလိုလားဘဲ နေမည်နည်း။ သို့သော် ဤမျှလောက်အထိ ကျယ်ပြန့်ပြီး ကုန်းမြေဒေသကြီးတစ်ခုလုံးကို လွှမ်းခြုံထားသော သဘာဝဘေးအန္တရာယ်ကြီး၏ ရှေ့မှောက်တွင် လူသားများ၏ စွမ်းအားမှာ တကယ်ကို အလွန်အမင်း သေးငယ်လွန်းလှပေသည်။

စစ်တပ်အင်အားတွေ ဘယ်လောက်ပဲ များပြားနေပါစေ၊ နိုင်ငံတော်ရဲ့ အင်အားတွေ ဘယ်လောက်ပဲ ကြီးမားနေပါစေ၊ ဤကဲ့သို့သော အလွန်အမင်း ဆိုးရွားပြင်းထန်လှသည့် ရာသီဥတုကြီး၏ ရှေ့မှောက်တွင် လုံးဝအသုံးမဝင်ပါချေ။

"ဒါတော့ မသေချာဘူးလေ။ ရာသီဥတုက အလွန်အမင်း ဆိုးရွားပြင်းထန်နေတယ်ဆိုတာ မှန်ပေမဲ့ သဘာဝရာသီဥတု အပြောင်းအလဲတစ်ခုသက်သက်တော့ လုံးဝမဖြစ်နိုင်ပါဘူး။ နှစ်ထောင်ပေါင်းများစွာအတွင်းမှာ တစ်ကြိမ်တစ်ခါမှ မရှိခဲ့ဖူးတဲ့ ဧရာမနှင်းမုန်တိုင်းကြီးက ဒီအချိန်မှာ ရုတ်တရက်ကြီး ပေါ်ထွက်လာတာကို လူကြီးမင်းတို့အနေနဲ့ အနည်းငယ်မျှပင် ထူးဆန်းတယ်လို့ မခံစားရဘူးလား။"

ဝမ်ချောင်က မျက်နှာပေါ်တွင် အပြုံးလေးတစ်ခုဖြင့် ဆိုလိုက်တော့သည်။

ဝမ်ချောင်၏ ထိုစကားကို ကြားလိုက်ရသည့်အခါ ခန်းမကြီး၏ အတွင်း၌ လူတိုင်းမှာ တစ်ယောက်မျက်နှာ တစ်ယောက်ကြည့်လိုက်ကြပြီး ရင်ထဲ၌ အသီးသီး တွေးတောမှန်းဆနေကြကာ ခေတ္တမျှ တိတ်ဆိတ်ငြိမ်သက်သွားကြတော့သည်။

******