အခန်း ၂၂၇၄

အခန်း (၂၂၇၄) ကြီးမားလှသော ကပ်ဘေးကြီး၏ မူလဇစ်မြစ်

"သွားကြစို့… အဲဒီဟင်းလင်းပြင်နဲ့ အချိန်ရဲ့ တံခါးပေါက်ကြီးက ကျွန်တော်တို့နဲ့ သိပ်ပြီး မဝေးတော့ဘူးဆိုတာကို ခံစားရတယ်"

ဝမ်ချောင်မှာ မြေအောက်ရှိ ပြန်လည်မွေးဖွားခြင်း ဝင်္ကပါကြီး၏ လည်ပတ်မှုကို အောင်မြင်စွာ တားဆီးနှောင့်ယှက်ပြီးနောက် အနည်းငယ်မျှ တွန့်ဆုတ်နေခြင်း လုံးဝမရှိတော့ဘဲ ရှေ့သို့ လျင်မြန်စွာ ဆက်လက်ထွက်ခွာသွားတော့သည်။

တစ်လမ်းလုံး ဤနေရာအထိ ရောက်ရှိလာခဲ့ပြီးနောက် ဝမ်ချောင်၏ အာရုံခံစားမှုများမှာ ပိုမို၍ ရှင်းလင်းပြတ်သားလာတော့သည်။

ဤဧရာမ ဟင်းလင်းပြင်နှင့် အချိန်၏ ဂိတ်ကြီးကို ဖျက်ဆီးပစ်နိုင်သရွေ့ ဤနေရာရှိ အရာအားလုံးမှာ လုံးဝအမြစ်ပြတ် ဖျက်ဆီးခံလိုက်ရမည်ဖြစ်ရာ ဝမ်ချောင်အနေဖြင့် သူတို့နှင့် ဤနေရာတွင် လုံးဝအချိန်ဆွဲနေရန် မလိုအပ်ပါချေ။

သို့သော် ဝမ်ချောင်၏စကားသံ ဆုံးသွားသည်နှင့်တစ်ပြိုင်နက် ရှေ့သို့ ခြေလှမ်းအနည်းငယ်မျှ လျှောက်သွားလိုက်သည့် မျက်တောင်တစ်ခတ်မျှ အချိန်လေးအတွင်းမှာပင် ရုတ်တရက် အပြောင်းအလဲကြီးတစ်ခု ပေါ်ပေါက်လာတော့သည်။ သူတို့သုံးယောက်၏ ရှေ့ဘက် ခြေလှမ်းဆယ်လှမ်းကျော်ခန့် အကွာအဝေးတွင် အလင်းတန်းတစ်ချက် လက်သွားခဲ့ပြီး အလွန်အမင်း အစွမ်းထက်လှသော အရှိန်အဝါများကို ပိုင်ဆိုင်ထားကြသည့် ပုံရိပ်အချို့မှာ သူတို့သုံးယောက်၏ ရှေ့တွင် လမ်းပိတ်လျက် ရုတ်တရက် ပေါ်ထွက်လာတော့သည်။

"ဖျက်ဆီးခြင်းရဲ့ သားတော်၊ ဒီနေရာမှာတင် အဆုံးသတ်သွားပြီ။ ငါတို့က မင်းကို ဆက်ပြီး ရှေ့တိုးခွင့် လုံးဝ ပေးမှာမဟုတ်ဘူး!"

အဝါရောင် ဝတ်ရုံများကို ဝတ်ဆင်ထားကြပြီး ယခင်က မြင်တွေ့ခဲ့ရသော ဟွမ်လုံနှင့် အနည်းငယ် ဆင်တူနေသော်လည်း လုံးဝကွဲပြားခြားနားနေသည့် ဝတ်ရုံမည်းဝတ် အစွမ်းထက်သိုင်းပညာရှင် ခြောက်ယောက်မှာ သူတို့သုံးယောက်၏ရှေ့တွင် မတ်မတ်ကြီး ရပ်တည်နေကြပြီး အေးစက်စက် ပြောလိုက်တော့သည်။

စကားသံ ဆုံးသွားသည်နှင့်တစ်ပြိုင်နက် ထိုဝတ်ရုံမည်းဝတ် အစွမ်းထက်သိုင်းပညာရှင် ခြောက်ယောက်မှာ လက်နှစ်ဖက်ကို တစ်ချက် လှုပ်ရှားလိုက်ရာ သူတို့တစ်ယောက်စီတိုင်း၏ လက်ထဲတွင် အလွန်အမင်း ရှည်လျားကျဉ်းမြောင်းပြီး လခြမ်းပုံသဏ္ဍာန်နှင့် အနည်းငယ် ဆင်တူနေသော အနက်ရောင် ဓားကောက် နှစ်လက်စီ ရုတ်တရက် ပေါ်ထွက်လာတော့သည်။

ဤအနက်ရောင် ဓားကောက်များ၏ အဖျားပိုင်းမှာ နှင်းပွင့်များအလား ဖြူဖွေးတောက်ပနေပြီး လူတိုင်း၏ ရင်ထဲ၌ ထိတ်လန့်သွားစေနိုင်လောက်သည့် အေးစက်လှသော အလင်းတန်းများ အဆက်မပြတ် ထွက်ပေါ်နေတော့သည်။

ဤဝတ်ရုံမည်းဝတ် အစွမ်းထက်သိုင်းပညာရှင် ခြောက်ယောက် ရုတ်တရက် ပေါ်ထွက်လာသည်ကို မြင်တွေ့လိုက်ရသည့်အခါ ဝမ်ချောင်၏မျက်မှောင်များ အနည်းငယ် တွန့်ကွေးသွားတော့သည်။

ဝမ်ချောင်မှာလည်း အချို့သော သဲလွန်စများကို ချက်ချင်း ခံစားသိရှိလိုက်တော့သည်။ ယခင်က အဆက်မပြတ် အသက်ပြန်ဝင်လာနေကြသော ဝတ်ရုံမည်းဝတ် အစွမ်းထက်သိုင်းပညာရှင်များနှင့် လုံးဝမတူညီသည်မှာ ဤလူများ၏ စွမ်းရည်များက များစွာ ပိုမို၍ အစွမ်းထက်နေကြပြီး အားလုံးမှာ ဂူကောင်းကင်အဆင့် တစ်ဝက်သို့ ရောက်ရှိနေကြခြင်း ပင်ဖြစ်သည်။

ထို့ပြင် သူတို့၏ ဝိညာဉ်များမှာ အနည်းငယ်မျှ ပြည့်စုံမှု မရှိဘူး ဆိုသော်ငြားလည်း အခြားသောလူများနှင့် နှိုင်းယှဉ်ကြည့်မည်ဆိုပါက များစွာပိုမိုပြည့်စုံလုံလောက်နေကြပြီ ဖြစ်သည်။ ဤအချက်ကို ကြည့်မည်ဆိုပါက ဝိညာဉ် မုန်တိုင်းကို အသုံးပြုမည် ဆိုလျှင်တောင်မှ သူတို့အပေါ် သက်ရောက်မှုမှာ အလွန်အမင်း ကန့်သတ်ချက် ရှိနေမည်မှာ သေချာလှပေသည်။

"ဟွန့်၊ တကယ်ကို သေလမ်းရှာနေကြတာပဲ"

သို့သော် မျက်တောင်တစ်ခတ်မျှ အချိန်လေးအတွင်းမှာပင် ဝမ်ချောင်မှာ လျင်မြန်စွာ သတိပြန်ဝင်လာတော့သည်။ သူ၏မျက်နှာအမူအရာမှာ အလွန်အမင်း အေးစက်နေခဲ့ပြီး မျက်ဝန်းထဲ၌ ဓားတစ်လက်အလား ထက်မြက်ပြီး အေးစက်လှသော အလင်းတန်းတစ်ခု ရုတ်တရက် ဖြတ်ပြေးသွားတော့သည်။

ဂူကောင်းကင်အဆင့် တစ်ဝက်သို့ ရောက်ရှိနေသော အစွမ်းထက်သိုင်းပညာရှင် ခြောက်ယောက်မှာ တကယ်ကို အစွမ်းထက်လွန်းလှပြီး အနည်းဆုံးတော့ ယခင်က ဝတ်ရုံမည်းဝတ်များထက် များစွာပို၍အန္တရာယ်ကြီးမားသည်မှာ သေချာလှပေသည်။ သို့သော် သူသည် ထိုက်ရှီကိုပင်လျှင် ကိုယ်တိုင်ကိုယ်ကျ သတ်ဖြတ်နိုင်ခဲ့သူ တစ်ယောက်ဖြစ်ရာ ဤဂူကောင်းကင်အဆင့် တစ်ဝက်သို့ ရောက်ရှိနေသော အစွမ်းထက်သိုင်းပညာရှင်များကို မည်သည့်အတွက်ကြောင့် ဂရုစိုက်နေရန် လိုအပ်မည်နည်း။

ဝမ်ချောင်၏ စိတ်အာရုံ လှုပ်ရှားသွားခဲ့ပြီး ကိုယ်တွင်းရှိ ဂန်ချီစွမ်းအင်များ ပြင်းထန်စွာ တုန်ခါသွားတော့သည်။ တစ်ချိန်တည်းလိုလိုပင် သံမဏိများ ရိုက်ခတ်သံကြီးများနှင့်အတူ ရွှေမဲရောင် ဟင်းလင်းပြင်နှင့် အချိန်၏ စက်ကွင်းများမှာ တစ်ခုပြီးတစ်ခု အရပ်လေးမျက်နှာသို့ လျင်မြန်စွာ ပြန့်ကျက်သွားတော့သည်။

"ခဏလောက် စောင့်ဦး.. ချောင်အာ၊ ဒီလူတွေကို ငါတို့ ကိုင်တွယ်လိုက်မယ်"

ပြောရမည်ဆိုလျှင် အလွန်အမင်း လျင်မြန်လွန်းလှပေသည်။ ဝမ်ချောင် ဝင်ရောက်တိုက်ခိုက်ရန် ပြင်ဆင်နေသည့် အချိန်လေးအတွင်းမှာပင် မိစ္ဆာဧကရာဇ် အဘိုးအိုနှင့် ဝူရှန်းရွာသူကြီးတို့ နှစ်ယောက်မှာ ရှေ့သို့ ခြေလှမ်းအနည်းငယ် လျှောက်သွားလိုက်ကြပြီး နောက်ကျောဘက်မှနေ၍ လက်ကို ဆန့်ထုတ်ကာ ဝမ်ချောင်ကို ရုတ်တရက် တားဆီးလိုက်ကြတော့သည်။

"နတ်ဘုရားအဖွဲ့အစည်းကြီးက မင်းရဲ့စွမ်းရည်ကို ကောင်းကောင်း သိရှိထားတယ်။ သူတို့ရဲ့ ရည်ရွယ်ချက်က မင်းကို ဝင်ရောက်တိုက်ခိုက်စေပြီး ဒီလိုနည်းလမ်းမျိုးနဲ့ မင်းရဲ့ စွမ်းအားတွေကို ဖြုန်းတီးပစ်ချင်နေတာပဲ"

"အစွမ်းထက်သိုင်းပညာရှင် အချင်းချင်း ယှဉ်ပြိုင်ကြတဲ့အခါ အချိန်တိုင်း စက္ကန့်တိုင်းက အလွန်အရေးကြီးလွန်းတယ်။ နည်းနည်းလေး ကွာခြားသွားမှုနဲ့ ပေါ့ဆမှုလေးတစ်ခုက ကိုယ့်ရဲ့အသက်ကို ဆုံးရှုံးသွားစေနိုင်တဲ့ အထိကို ဖြစ်သွားစေနိုင်တယ်"

"ဟင်းလင်းပြင်နဲ့ အချိန်ရဲ့ဂိတ်ကို အစစ်အမှန် မမြင်တွေ့ရခင် အချိန်လေးအတွင်းမှာ မင်းရဲ့စွမ်းအားတွေကို အလွန်အမင်း ဖြုန်းတီးပစ်တာမျိုး လုံးဝမလုပ်သင့်ဘူး"

မိစ္ဆာဧကရာဇ် အဘိုးအိုက မျက်နှာအမူအရာ အလွန်အမင်း တည်ကြည်လေးနက်စွာဖြင့် ဆိုလိုက်တော့သည်။

ဤတစ်ကြိမ် နှင်းမုန်တိုင်းကြီး၏ မူလဇစ်မြစ်ကို စောင့်ကြပ်နေကြသူများမှာ ထိုက် မျိုးဆက်မှ အစွမ်းထက်သိုင်းပညာရှင်များဖြစ်ရန် အလွန်အမင်း သေချာသလောက်ရှိနေပြီး တစ်ယောက်တည်းသာ ရှိနေမည် မဟုတ်ပါချေ။ ထိုသူများနှင့် အစစ်အမှန် မရင်ဆိုင်ရမီ အချိန်လေးအတွင်းမှာ ဝမ်ချောင်အနေဖြင့် မိမိ၏ခွန်အားများကို အကောင်းဆုံး အခြေအနေတွင် အပြည့်အဝ ထိန်းသိမ်းထားရန် လိုအပ်လှပေသည်။

ဤတိုက်ပွဲကြီးမှာ လောကကြီးတစ်ခုလုံး၏ အသက်ရှင်သန်ရေးနှင့် တိုက်ရိုက်ပတ်သက်ဆက်နွယ်နေပြီး မျှော်လင့်ချက်များ အားလုံးမှာ ဝမ်ချောင်၏ အပေါ်တွင်သာ ရှိနေတော့သည်။

ဤသည်မှာလည်း လူတိုင်း၊ အပါအဝင် ယခင်က ဝူဆူမစ်ရှ် ခါဂန်းနှင့် ယွန်းဂျယ်စိုးမွန်းတို့ အားလုံးက ဤကိစ္စများကို အသီးသီး တာဝန်ယူ ဖြေရှင်းပေးလိုကြခြင်း၏ အဓိကအကြောင်းအရင်း တစ်ခုပင်ဖြစ်သည်။

ဝမ်ချောင်မှာ အချိန်ခဏလေးအတွင်းမှာပင် တိတ်ဆိတ်သွားခဲ့ပြီး နောက်ဆုံးတွင် ခေါင်းကို ညိတ်ပြလိုက်တော့သည်။

သူ၏ဆရာဖြစ်သော မိစ္ဆာဧကရာဇ်အဘိုးအိုနှင့် ဝူရှန်းရွာသူကြီးတို့၏ စွမ်းရည်များကို သူလောက် နားလည်သဘောပေါက်သူ လုံးဝရှိမည်မဟုတ်ချေ။ တစ်ဖက်လူ၏စွမ်းရည်များမှာ အလွန်အမင်း အစွမ်းထက်လှသည် ဆိုသော်ငြားလည်း သူတို့နှစ်ယောက်ကို အလွယ်တကူ ခြိမ်းခြောက်နိုင်ရန်မှာမူ လုံးဝမဖြစ်နိုင်ပါချေ။

ပြိုင်ဘက်များကို အမြန်ဆုံး ကိုင်တွယ်ဖြေရှင်းနိုင်ပြီး ဟင်းလင်းပြင်နှင့် အချိန်၏ ဂိတ်ကို ဖျက်ဆီးပစ်နိုင်သရွေ့ အရာအားလုံးမှာ အချိန်မီနိုင်မည်မှာ သေချာလှပေသည်။

"သူတို့ကို တားထားကြ"

ဝမ်ချောင်နှင့် မိစ္ဆာဧကရာဇ် အဘိုးအိုတို့ စကားပြောဆိုနေကြသည့် အချိန်လေးအတွင်းမှာပင် မျက်နှာချင်းဆိုင်မှ ဂူကောင်းကင်အဆင့် တစ်ဝက် သို့ ရောက်ရှိနေသော နတ်ဘုရားအဆင့် အစွမ်းထက်သိုင်းပညာရှင် ခြောက်ယောက်မှာ အနည်းငယ်မျှ တွန့်ဆုတ်နေခြင်း လုံးဝမရှိတော့ဘဲ ခန္ဓာကိုယ်ကို တစ်ချက် လှုပ်ရှားလိုက်ကာ ဦးစွာဝင်ရောက်တိုက်ခိုက်လိုက်ကြတော့သည်။

သူတို့အားလုံးမှာ သေဆုံးသွားခဲ့သည်မှာ အလွန်အမင်း အချိန်ကြာမြင့်နေခဲ့ပြီ ဖြစ်သော လူများပင်ဖြစ်သည်။ ‘ထျန်း’၏ ပေးသနားမှုကြောင့်သာလျှင် ဤဟင်းလင်းပြင်နှင့် အချိန်၏အတွင်း၌ ဆက်လက်အသက်ရှင်နေနိုင်ကြခြင်း ပင်ဖြစ်သည်။

ဤဟင်းလင်းပြင်နှင့် အချိန်မှာ အလွန်အမင်း အစွမ်းထက်လှသော စွမ်းအားများနှင့် စည်းမျဉ်းစည်းကမ်းများဖြင့် ဖွဲ့စည်းတည်ဆောက်ထားခြင်းဖြစ်ရာ သူတို့ မည်မျှပင် ပြင်းထန်သော ဒဏ်ရာများကို ရရှိခဲ့ပါစေ… ဤဟင်းလင်းပြင်နှင့် အချိန်၏ အတွင်းသို့ ပြန်လည်ရောက်ရှိနိုင်သရွေ့ အကြိမ်ကြိမ်အခါခါ ပြန်လည် အသက်ဝင်လာနိုင်ကြမည်ဖြစ်သည်။

ထို့ပြင် ‘ထျန်း’က သူတို့ကို ပေးအပ်ထားသော တာဝန်မှာ ဤဟင်းလင်းပြင်နှင့် အချိန်ကို အပြည့်အဝ စောင့်ကြပ်ပေးရန်ပင်ဖြစ်သည်။ မည်သည့်အရာများပင် ဖြစ်ပျက်လာပါစေ ဤနေရာသို့ ကျူးကျော်ဝင်ရောက်လာသူ မည်သူ့ကိုမဆို ဖြတ်သန်းခွင့် လုံးဝပေးမည်မဟုတ်ပါချေ။

"မိစ္ဆာနတ်ဘုရား၏ ဒေါသ"

"အမှောင်မိစ္ဆာ၏ သွေး"

"ဟင်းလင်းပြင်နှင့်အချိန် ပြိုကွဲခြင်း"

ရေလှိုင်းကြီးများအလား ပြင်းထန်လှသော တိုက်ခိုက်မှုများမှာ ကောင်းကင်နှင့် မြေကြီးကို ဖုံးလွှမ်းသွားခဲ့ပြီး သူတို့သုံးယောက်ဆီသို့ ချက်ချင်း ပြေးဝင်လာကြတော့သည်။

"ဒီအဘိုးကြီးရဲ့ရှေ့မှာ မင်းတို့ အရိုင်းအစိုင်းတွေ သောင်းကျန်းလို့ ရမယ်များ ထင်နေသလား။ အားလုံးပဲ ဒီကို လာခဲ့ကြစမ်း"

ဤမြင်ကွင်းကို မြင်တွေ့လိုက်ရသည့်အခါ မိစ္ဆာဧကရာဇ် အဘိုးအို၏ မျက်ဝန်းထဲ၌ အေးစက်သော အလင်းတန်းတစ်ခု လက်သွားခဲ့သည်။ သူ၏လက်ဝါးကို ရုတ်တရက် ဆန့်ထုတ်လိုက်ရာ ကြာပန်းလေးတစ်ပွင့် ပွင့်အာလာသည့်အလား အနက်ရောင်နှင့် အနီရောင် ရောယှက်နေသော ဂန်ချီစွမ်းအင်များမှာ ရုတ်တရက် ပေါက်ကွဲထွက်ပေါ်လာတော့သည်။ တစ်ချိန်တည်းလိုလိုပင် မိစ္ဆာဧကရာဇ် အဘိုးအိုကို ဗဟိုပြု၍ အလွန်အမင်း ကြီးမားလှသော ဆွဲငင်အားကြီး တစ်ခုမှာလည်း ပြင်းထန်စွာ ပေါက်ကွဲထွက်ပေါ်လာတော့သည်။

"ယင်နှင့်ယန် လောကဖန်တီးခြင်း သိုင်းပညာရပ်"

ဒဏ္ဍာရီများထဲတွင် ပါဝင်သော မိစ္ဆာလမ်းစဉ်၏ နံပါတ်တစ် အစွမ်းထက်ပုဂ္ဂိုလ် တစ်ယောက်အနေဖြင့် မိစ္ဆာဧကရာဇ် အဘိုးအိုမှာ ယခုလက်ရှိ အချိန်တွင် ဂူကောင်းကင်အဆင့် တစ်ဝက်သို့ ရောက်ရှိနေပြီဖြစ်ရာ သူ၏စွမ်းရည်များမှာ ယခင်ကထက် အဆပေါင်းများစွာ ပိုမို၍ သာလွန်နေပြီပင်ဖြစ်သည်။ သို့သော် ယင်နှင့်ယန် ဖန်တီးခြင်း သိုင်းပညာရပ်မှာ သူ အလွန်အမင်း နာမည်ကြီးနေခဲ့သည့် အချိန်အတော်ကြာပြီဖြစ်သော သူ၏အသက်သွေးကြော သိုင်းပညာရပ်သာလျှင် ဖြစ်ပေသည်။

အချိန်အခါနှင့် အခြေအနေများ ပြောင်းလဲသွားပြီဖြစ်သည်။ တူညီသော သိုင်းကွက် တစ်ခုတည်း ဖြစ်သည် ဆိုသော်ငြားလည်း ယခုလက်ရှိ မိစ္ဆာဧကရာဇ် အဘိုးအို၏ လက်ထဲတွင်မူ ယခင်ကနှင့် လုံးဝကွဲပြားခြားနားသော အစွမ်းအသစ်များကို ပိုင်ဆိုင်လာခဲ့ပြီဖြစ်ရာ ယခင်ကထက် များစွာပို၍အစွမ်းထက်လာပြီး ပိုကြောက်မက်ဖွယ်ကောင်းလာတော့သည်။

ဝုန်း… ဝုန်း… ကျယ်လောင်လှသော ပေါက်ကွဲသံကြီးတစ်ခု ထွက်ပေါ်လာပြီးနောက် ဘေးပတ်ဝန်းကျင်ရှိ လေထုများမှာ သရဲတစ္ဆေများ အော်ဟစ်နေသည့်အလား စူးစူးဝါးဝါး မြည်ဟည်းလာကြတော့သည်။

တစ်ချိန်တည်းလိုလိုပင် ဂူကောင်းကင်အဆင့် တစ်ဝက်သို့ ရောက်ရှိနေသော ဝတ်ရုံမည်းဝတ် ခြောက်ယောက် ပေါက်ကွဲထွက်ပေါ်စေလိုက်သည့် ကြောက်မက်ဖွယ်ကောင်းလှသော ဂန်ချီစွမ်းအင်များနှင့်တကွ ဤပြိုင်ဘက်ကင်း အစွမ်းထက်သိုင်းပညာရှင် ခြောက်ယောက်လုံးမှာ မိစ္ဆာဧကရာဇ် အဘိုးအို၏ ကိုယ်ပေါ်မှနေ၍ ပေါက်ကွဲထွက်ပေါ်လာသော ဆွဲငင်အားကြီး၏ ဆွဲငင်မှုကို ခံလိုက်ရပြီး လျင်မြန်စွာ လွင့်ပျံသွားကြတော့သည်။

"ဘယ်လိုလုပ်ပြီး ဖြစ်နိုင်မှာလဲ"

ဤမြင်ကွင်းကို မြင်တွေ့လိုက်ရသည့်အခါ နတ်ဘုရားအဖွဲ့အစည်းကြီး၏ ဂူကောင်းကင်အဆင့် တစ်ဝက် အမြင့်ဆုံးအဆင့်သို့ ရောက်ရှိနေသော အစွမ်းထက်သိုင်းပညာရှင် ခြောက်ယောက်လုံး၏ မျက်နှာအမူအရာများမှာ ချက်ချင်း ပြောင်းလဲသွားကြတော့သည်။

သူတို့၏ အာရုံခံစားမှု အတွင်း၌ မိစ္ဆာဧကရာဇ် အဘိုးအို၏ ကျင့်ကြံမှုအဆင့်မှာ သူတို့နှင့် အတူတူပင် ဖြစ်ပြီး ပိုမို၍ အစွမ်းထက်နေသည်ဆိုလျှင်တောင်မှ အများကြီး ပို၍အစွမ်းထက်နေခြင်း လုံးဝမရှိနိုင်ပါချေ။ သို့သော် မိစ္ဆာဧကရာဇ် အဘိုးအို၏ ပိန်လှီသော ခန္ဓာကိုယ် အတွင်းမှနေ၍ ဤမျှလောက်အထိ ကြောက်မက်ဖွယ်ကောင်းလှသော တိုက်ခိုက်မှုကြီး ပေါက်ကွဲထွက်ပေါ်လာလိမ့်မည်ဟု မည်သူကမျှ လုံးဝ တွေးတောမှန်းဆထားခဲ့ခြင်း မရှိပါချေ။

"ယန်ရန် သိုင်းပညာရပ်"

တစ်ချိန်တည်းလိုလိုပင် ဝူရှန်းရွာသူကြီးမှာလည်း ရုတ်တရက် ခုန်ထွက်သွားခဲ့ပြီး မိစ္ဆာဧကရာဇ် အဘိုးအိုနှင့်အတူ တစ်ပြိုင်နက်တည်း ဝင်ရောက် တိုက်ခိုက်လိုက်တော့သည်။

သူ၏ဘယ်ဘက်လက်မှာ လက်ဝါးအဖြစ် ပြောင်းလဲသွားခဲ့ပြီး ညာဘက်လက်မှာ လက်သီးအဖြစ် ပြောင်းလဲသွားခဲ့သည်။ မျက်တောင်တစ်ခတ်မျှ အချိန်လေးအတွင်းမှာပင် လေဟာနယ် အတွင်း၌ ထောင်သောင်းချီသော နဂါးကြီးများ၏ ဟိန်းဟောက်သံကြီးများ ရုတ်တရက် ထွက်ပေါ်လာခဲ့ပြီး အလွန်အမင်း ပြင်းထန်ပြီး ပူပြင်းလှကာ ကြောက်မက်ဖွယ်ကောင်းလှသော ဖျက်ဆီးခြင်း စွမ်းအားများ ပါဝင်သည့် အဖြူရောင် နတ်ဘုရားနဂါးကြီး တစ်ကောင်ပြီးတစ်ကောင်မှာ လျှပ်စီးတန်းများအလား အလွန်လျင်မြန်စွာဖြင့် ဝူရှန်းရွာသူကြီး၏ ကိုယ်တွင်းမှနေ၍ ပေါက်ကွဲထွက်ပေါ်လာကာ ထိုဝတ်ရုံမည်းဝတ် အစွမ်းထက်သိုင်းပညာရှင် ခြောက်ယောက်ဆီသို့ အပြင်းအထန် ရိုက်ခတ်သွားတော့သည်။

မိစ္ဆာဧကရာဇ် အဘိုးအိုပဲဖြစ်စေ၊ ဝူရှန်းရွာသူကြီးပဲဖြစ်စေ ဤလူနှစ်ယောက်လုံးမှာ မျက်မှောက်ကာလတွင် ရှားပါးလှသော ပြိုင်ဘက်ကင်း အစွမ်းထက်သိုင်းပညာရှင် ကြီးများ ပင်ဖြစ်ကြသည်။ သူတို့နှစ်ယောက်၏ တိုက်ပွဲ အတွေ့အကြုံများမှာ အလွန်အမင်း ကြွယ်ဝလွန်းလှပြီး တစ်ယောက်နှင့်တစ်ယောက် အလွန်အမင်း နားလည်မှု ရှိကြရာ မျက်နှာချင်းဆိုင်ရှိ နတ်ဘုရားအဖွဲ့အစည်းကြီးမှ ပြိုင်ဘက်ကင်း အစွမ်းထက်သိုင်းပညာရှင်များထက် များစွာသာလွန်နေပြီ ဖြစ်သည်။

ဤလူနှစ်ယောက် အတူတကွ ပူးပေါင်း၍ တိုက်ခိုက်လိုက်သည့် အခါတွင်မူ အချိန်တိုလေးအတွင်းမှာပင် လေပြင်းများ၊ မိုးကြိုးများ အဆက်မပြတ် တိုက်ခတ်လာခဲ့ပြီး ကောင်းကင်နှင့်မြေပြင်ကိုပင် အရောင်ပြောင်းသွားစေကာ အရှိန်အဝါပိုင်းတွင် ထိုနတ်ဘုရားအဖွဲ့အစည်းကြီးမှ အစွမ်းထက်သိုင်းပညာရှင် ခြောက်ယောက်ကို လုံးဝအပြည့်အဝ လွှမ်းမိုးထားနိုင်ခဲ့ပြီ ဖြစ်သည်။

ထိုလူခြောက်ယောက်မှာ အလွန်အမင်း အစွမ်းထက်လှသည် ဆိုသော်ငြားလည်း သူတို့နှစ်ယောက် ပူးပေါင်း၍ တိုက်ခိုက်လိုက်သည့်အခါတွင်မူ အချိန်တိုလေးအတွင်းမှာပင် အလွန်အမင်း ခက်ခဲသော အခြေအနေ အတွင်းသို့ ရုတ်တရက် ကျရောက်သွားကြတော့သည်။

ဤမြင်ကွင်းကို မြင်တွေ့လိုက်ရသည့်အခါ မိစ္ဆာဧကရာဇ် အဘိုးအိုနှင့် ဝူရှန်းရွာသူကြီးတို့၏ စွမ်းရည်များဖြင့် အချိန်တိုလေးအတွင်းမှာ ဤဝတ်ရုံမည်းဝတ်များကို ကိုင်တွယ်ဖြေရှင်းရန်အတွက် လုံးဝပြဿနာ မရှိနိုင်ဘူး ဆိုသည်ကို ဝမ်ချောင်အပြည့်အဝ နားလည်သဘောပေါက်သွားခဲ့ပြီး ရင်ထဲ၌ ချက်ချင်း စိတ်အေးသွားတော့သည်။

အလင်းတန်းတစ်ချက် လက်သွားခဲ့ပြီး မှောင်မိုက်သော ရွှေရောင် ဟင်းလင်းပြင်နှင့် အချိန်၏ စက်ကွင်းတစ်ခုမှာ ဝမ်ချောင်၏ ကိုယ်တွင်းမှနေ၍ မျက်တောင်တစ်ခတ်အတွင်းမှာပင် ပေါက်ကွဲထွက်ပေါ်လာတော့သည်။ နောက်တစ်ခဏတွင် ဝမ်ချောင်မှာ သူတို့၏ခေါင်းပေါ်မှနေ၍ ရုတ်တရက် ခုန်တက်သွားခဲ့ပြီး လေဟာနယ် အတွင်း၌ တစ်ချက် လက်သွားကာ ချက်ချင်း လုံးဝပျောက်ကွယ်သွားတော့သည်။

ဟင်းလင်းပြင်နယ်မြေ တစ်ခုလုံး အတွင်း၌ နှင်းမုန်တိုင်းများ အပြည့်အဝ ဖုံးလွှမ်းနေပြီး ထွက်ပေါက် မည်သည့်နေရာတွင် ရှိနေသနည်းဆိုတာကို လုံးဝရှာဖွေတွေ့ရှိနိုင်စွမ်း မရှိပါချေ။ သို့သော် မျက်တောင်တစ်ခတ်မျှ အချိန်လေးအတွင်းမှာပင် ဝမ်ချောင်၏ မျက်ဝန်းထဲ၌ အေးစက်သော အလင်းတန်းတစ်ခု လက်သွားခဲ့ပြီး "အစစ်အမှန် ကမ္ဘာ"ကို လျင်မြန်စွာ အသုံးပြုလိုက်တော့သည်။

နောက်တစ်ခဏတွင် ဝမ်ချောင်၏ ခန္ဓာကိုယ် ပြင်းထန်စွာ တုန်ခါသွားခဲ့ပြီး အနည်းငယ်မျှ တွန့်ဆုတ်နေခြင်း လုံးဝမရှိတော့ဘဲ ထင်ယောင်ထင်မှား ပုံရိပ်တစ်ခုအလား မျက်တောင်တစ်ခတ်အတွင်းမှာပင် လုံးဝပျောက်ကွယ်သွားခဲ့ပြီး ဟင်းလင်းပြင်နှင့် အချိန်၏ အနက်ရှိုင်းဆုံးနေရာသို့ လျင်မြန်စွာ ဝင်ရောက်သွားတော့သည်။

နှင်းမုန်တိုင်းကြီး၏ မူလဇစ်မြစ်ဆီသို့ သွားရောက်မည့် လမ်းကြောင်းပေါ်တွင် သာမန်မျက်စိဖြင့် မြင်တွေ့နိုင်သော ရုပ်ဝတ္ထု လိုဏ်ခေါင်းကြီးများ လုံးဝရှိမနေခဲ့ပါချေ။ ထို့ကြောင့် နတ်ဘုရားအဖွဲ့အစည်းကြီးက ဤနေရာတွင် ဟင်းလင်းပြင်နှင့် အချိန် ဝင်္ကပါများနှင့် ပတ်သက်ဆက်နွယ်နေသည့် အတားအဆီးများကို ဖန်တီးထားခဲ့ခြင်း ပင်ဖြစ်သည်။

ပုံမှန် အခြေအနေမျိုးတွင် ဆိုပါက ဂူကောင်းကင်အဆင့်သို့ ရောက်ရှိနေသူများမှလွဲ၍ အခြားသော လူများ အနေဖြင့် အတင်းအဓမ္မ ဝင်ရောက်ရန် လုံးဝမဖြစ်နိုင်ပါချေ။

ထို့ပြင် အစစ်အမှန် အခြေအနေကို ကြည့်မည်ဆိုပါကလည်း ဟင်းလင်းပြင်နှင့် အချိန်၏ ဂိတ်ကို တည်ဆောက်ရန်နှင့် ထိန်းသိမ်းရန်အတွက် ထိုက်မျိုးဆက်မှ အစွမ်းထက်သိုင်းပညာရှင် အနည်းငယ်သာလျှင် လုံလောက်ပေသည်။

စတင်တည်ဆောက်ခဲ့စဉ် အချိန်ကတည်းက ဤနှင်းမုန်တိုင်းကြီး၏ မူလဇစ်မြစ် အတွင်းသို့ ထိုက်မျိုးဆက် အောက်ရှိ မည်သည့် ဝတ်ရုံမည်းဝတ်ကိုမဆို လုံးဝဝင်ရောက်ခွင့် ပေးရန် ရည်ရွယ်ချက် လုံးဝ မရှိခဲ့ပါချေ။

နတ်ဘုရားအဖွဲ့အစည်းကြီး ဖန်တီးထားခဲ့သော ဤဟင်းလင်းပြင်နှင့် အချိန် ဝင်္ကပါမှာ အလွန်အမင်း ရှုပ်ထွေးလွန်းလှပြီး ၎င်း၏အတွင်း၌ ထောင်သောင်းချီသော ဟင်းလင်းပြင်နှင့် အချိန် ဖွဲ့စည်းပုံများမှာ တစ်ခုနှင့်တစ်ခု ထပ်တူကျနေတော့သည်။ ပုံမှန် အခြေအနေမျိုးတွင် ဝင်ရောက်မည့် နည်းလမ်းကို မသိရှိဘူးဆိုပါက အတင်းအဓမ္မ ဖြတ်သန်းသွားရန်မှာ လုံးဝလွယ်ကူသော ကိစ္စရပ်တစ်ခု မဟုတ်ပါချေ။

သို့သော် ဝမ်ချောင်အတွက်မူ ဤအရာမှာ လုံးဝပြဿနာ တစ်ခု မဟုတ်ပါချေ။ ထိုကြီးမားကျယ်ပြန့်လှပြီး ရေလှိုင်းကြီးများအလား တိုက်ခတ်နေကာ မူလဇစ်မြစ်ဆီသို့ တိုက်ရိုက် သွားရောက်မည့် လမ်းကြောင်းပေါ်ရှိ နှင်းမုန်တိုင်းကြီးမှာ ဟင်းလင်းပြင်နှင့် အချိန် ဝင်္ကပါ အတွင်းရှိ အထင်ရှားဆုံးသော သဲလွန်စ သာလျှင် ဖြစ်ပေသည်။

အလင်းတန်းတစ်ချက် လက်သွားခဲ့ပြီး ဝမ်ချောင်မှာ လျှပ်စီးတန်းတစ်ခုအလား မရေမတွက်နိုင်သော ဟင်းလင်းပြင်နှင့်အချိန် ဖွဲ့စည်းပုံများအတွင်း၌ ခဏမျှ ကူးသန်းသွားလာပြီးနောက် လေဟာနယ်အတွင်း၌ တစ်ချက် လက်သွားကာ ဤဟင်းလင်းပြင်နှင့် အချိန် ဝင်္ကပါ အတွင်းမှနေ၍ လျင်မြန်စွာ ထွက်ပေါ်လာတော့သည်။ ထို့နောက် သူ၏မျက်စိရှေ့ရှိ မြင်ကွင်းများမှာ ရုတ်တရက် ရှင်းလင်းကျယ်ပြန့်သွားတော့သည်။

"ဝုန်း ဝုန်း ဝုန်း"

ဝမ်ချောင်အနေဖြင့် မျက်လုံးများကိုပင် မဖွင့်ရသေးမီ ကျယ်လောင်လှသော ပေါက်ကွဲသံကြီး တစ်ခုမှာ နားထဲသို့ ရုတ်တရက် ဝင်ရောက်လာတော့သည်။ ကောင်းကင်ဘုံရှိ နဂါးငွေ့တန်း ဂလက်ဆီကြီးအောက်သို့ ကျဆင်းလာသည့်အလား မိုးကြိုးများ၊ လျှပ်စီးများအလား အလွန်အမင်း ပြင်းထန်သော အရှိန်အဟုန်ဖြင့် မြေပြင်ပေါ်သို့ အပြင်းအထန် ရိုက်ခတ်လာတော့သည်။

တစ်ချိန်တည်းလိုလိုပင် ဝမ်ချောင်မှာ သူ၏ယခင်ဘဝ မှတ်ဉာဏ်များထဲရှိ ထိုသူစိမ်းဆန်လှသော ကမ္ဘာကြီးကို နောက်တစ်ကြိမ် ထပ်မံ၍ ခံစားသိရှိလိုက်ရပြန်သည်။ အေးစက်နေသည်၊ မှောင်မိုက်နေသည်၊ ထို့ပြင် ဖျက်ဆီးခြင်း အရှိန်အဝါများဖြင့် အပြည့်အဝ ပြည့်နှက်နေတော့သည်။

မျက်လုံးများကို ဖွင့်လိုက်သည့်အခါ ဝမ်ချောင်မှာ ဤတစ်ကြိမ် မြောက်ဝင်ရိုးစွန်း ခရီးစဉ်၏ အဓိက ပစ်မှတ်ကြီးကို တစ်ချက်တည်းဖြင့် ရှင်းလင်းစွာ မြင်တွေ့လိုက်ရတော့သည်။

၎င်းမှာ ပေတစ်ရာကျော်ခန့် မြင့်မားပြီး အလွန်အမင်း ကြီးမားလှသော ဧရာမ ဂိတ်ပေါက်ကြီးတစ်ခုပင်ဖြစ်သည်။ ဤဂိတ်ပေါက်ကြီးမှာ ရေခဲများနှင့် နှင်းများဖြင့် တည်ဆောက်ထားသည့်အလား အလွန်အမင်း ခမ်းနားကြီးကျယ်လှပြီး ခန္ဓာကိုယ်တစ်ခုလုံးမှနေ၍ တောက်ပလင်းလက်နေသော်လည်း အလွန်အမင်း အေးစက်လှသော အလင်းရောင်များ အဆက်မပြတ် ထွက်ပေါ်နေတော့သည်။

ကြီးမားလှသော ဟင်းလင်းပြင်နှင့် အချိန်၏ စွမ်းအင်များနှင့် အလွန်အေးစက်လှသော စွမ်းအားများမှာ မြစ်ကြီးများ ပင်လယ်အတွင်းသို့ စီးဝင်သွားသည့်အလား အဆုံးအစမရှိဘဲ ၎င်း၏အတွင်းမှနေ၍ အဆက်မပြတ် ပေါက်ကွဲထွက်ပေါ်လာနေတော့သည်။

ထိုအရာများမှာ အခြားသော ကမ္ဘာကြီး တစ်ခုမှနေ၍ လာသော စွမ်းအားများပင်ဖြစ်သည်။

ထိုကြီးမားကျယ်ပြန့်လှသော စွမ်းအားကြီးနှင့် နှိုင်းယှဉ်ကြည့်မည်ဆိုပါက ဂူကောင်းကင်အဆင့်သို့ ရောက်ရှိနေသော ဝမ်ချောင်ပင်လျှင် အလွန်အမင်း သေးငယ်နေပြီး အရေးမပါသကဲ့သို့ ဖြစ်သွားရတော့သည်။

ဟင်းလင်းပြင်နှင့် အချိန်၏ ဂိတ်။

ဤအရာမှာ ကမ္ဘာလောကကြီး တစ်ခုလုံးကို လွှမ်းခြုံထားသော ကြီးမားလှသည့် ကပ်ဘေးကြီး၏ မူလဇစ်မြစ်ပင်ဖြစ်သည်။ ဤဟင်းလင်းပြင်နှင့် အချိန်၏ ဂိတ် အတွင်းမှ ပေါက်ကွဲထွက်ပေါ်လာသော ကြီးမားကျယ်ပြန့်လှသည့် စွမ်းအင်များကြောင့်သာလျှင် လူသားများ၏ သမိုင်းတစ်လျှောက်တွင် ယခင်က တစ်ကြိမ်တစ်ခါမျှ မရှိခဲ့ဖူးသော ဧရာမ ရေခဲခေတ်ကြီးကို ဖြစ်ပေါ်လာစေခဲ့ခြင်း ပင်ဖြစ်သည်။

ဤမျက်တောင်တစ်ခတ်မျှ အချိန်လေးအတွင်းမှာပင် ဝမ်ချောင်ကိုယ်တိုင်ပင်လျှင် မထိန်းနိုင်ဘဲ တစ်ချက် တုန်ယင်သွားခဲ့ပြီး မျက်ဝန်းထဲ၌ အလွန်အမင်း ရှုပ်ထွေးလှသော ခံစားချက်များ ရုတ်တရက် ပေါ်ထွက်လာတော့သည်။

ဧရာမ ရေခဲခေတ်ကြီး အကြောင်းကို ဝမ်ချောင် သိရှိခဲ့ရသည်မှာ ဤအကြိမ်သည် ပထမဆုံးအကြိမ် လုံးဝမဟုတ်ပါချေ။ သို့သော် ဤကြီးမားလှသော ကပ်ဘေးကြီး၏ မူလဇစ်မြစ်ကို ကိုယ်တိုင်ကိုယ်ကျ မျက်မြင်ကိုယ်တွေ့ မြင်တွေ့လိုက်ရသည်မှာမူ ဤအကြိမ်သည် ပထမဆုံးအကြိမ် သာလျှင် ဖြစ်ပေသည်။

ကိုယ်တိုင်ကိုယ်ကျ မျက်မြင်ကိုယ်တွေ့ မြင်တွေ့လိုက်ရခြင်းနှင့် တွေးတောမှန်းဆချက် သက်သက်မှာ လုံးဝမတူညီသော ကိစ္စရပ် နှစ်ခု ပင်ဖြစ်သည်။ ဤနှစ်ခု၏ ခံစားချက်များမှာ လုံးဝ ကွဲပြားခြားနားလှပေသည်။

"နောက်ဆုံးတော့ ရောက်လာပြီပဲ"

ဝမ်ချောင်မှာ ရေခဲများ ဖုံးလွှမ်းနေသော မြေကြီးပေါ်တွင် မတ်မတ်ကြီး ရပ်တည်နေရင်း ခေါင်းကို မော့ကာ အရှေ့ဘက်ရှိ ဧရာမ ဟင်းလင်းပြင်နှင့် အချိန်၏ ဂိတ်ကြီးကို လှမ်းကြည့်လိုက်ရာ မျက်ဝန်းထဲ၌ အလင်းတန်းတစ်ခု ရုတ်တရက် ဖြတ်ပြေးသွားတော့သည်။

ဤဧရာမ ဟင်းလင်းပြင်နှင့် အချိန်၏ဂိတ်ကြီးကို ဖျက်ဆီးပစ်နိုင်သရွေ့ အရာအားလုံးမှာ လုံးဝ အဆုံးသတ်သွားတော့မည်ဖြစ်သည်။

ဝမ်ချောင်၏ မျက်နှာအမူအရာမှာ အလွန်အမင်း တည်ကြည်လေးနက်သွားခဲ့ပြီး လျင်မြန်စွာပင် မြေကြီးပေါ်မှနေ၍ ခုန်တက်သွားကာ ထိုခမ်းနားကြီးကျယ်လှသော ဟင်းလင်းပြင်နှင့် အချိန်၏ ဂိတ်ကြီးဆီသို့ ပြေးထွက်သွားတော့သည်။

"ဖျက်ဆီးခြင်းရဲ့ သာတော်၊ ငါတို့ မင်းကို စောင့်နေတာ အတော်လေး ကြာနေပြီ။ ဒီနေရာက မင်းရဲ့သင်္ချိုင်းမြေပဲ"

ပြောရမည်ဆိုလျှင် အလွန်အမင်း လျင်မြန်လွန်းလှပေသည်။ ဝမ်ချောင်က ဧရာမ ဟင်းလင်းပြင်နှင့် အချိန်၏ ဂိတ်ကြီးဆီသို့ လျင်မြန်စွာ ပြေးထွက်သွားသည့် အချိန်လေးအတွင်းမှာပင် လေဟာနယ် အတွင်း၌ ယခင်က ရင်းနှီးကျွမ်းဝင်နေသော အသံ နှစ်သံမှာ ဝမ်ချောင်၏ နားထဲသို့ နောက်တစ်ကြိမ် ထပ်မံ၍ ဝင်ရောက်လာပြန်သည်။

******