အခန်း ၁၅၆

အခန်း (၁၅၆) သစ္စာဖောက် ပေါ်လာခြင်း

"မဟုတ်ဘူး... စကားမှားသွားတာပါ"

နည်းပြဆရာမ ကျင်းထျန် သူမ၏ လျှာကို ထုတ်ပြကာ နောက်ပြောင်လိုက်ပြီး သူမ၏ဘေးရှိ ဆရာမကုကို လက်ညှိုးထိုးပြလိုက်၏။

"ဒါက အနုပညာဌာနက ဆရာမကု လေ... နင် သုံးနေတဲ့ ဂူကျန်း ကို သူမဆီကနေ ငါ ငှားလာတာ... နင် သူမကို သေချာ ကျေးဇူးတင်သင့်တယ်"

"ကျေးဇူးတင်ပါတယ် ဆရာမကု..."

ချန်ဖုန်းက အလျင်အမြန် ကျေးဇူးတင်စကား ဆိုလိုက်သည်။

တစ်ဖက်လူသည် ယနေ့ ရိုးရာဝတ်စုံကို ဝတ်ဆင်ထားပြီး ရှေးဟောင်းအလှတရားကို ပေါ်လွင်စေပေ၏။

ဆရာမကုက ဖျော့တော့စွာ ပြုံးလိုက်သည်။

"ချန်ဖုန်း နင့်ရဲ့ ဂူကျန်း တီးခတ်မှုက တော်တော်လေး ကောင်းပါတယ်... တစ်ချိန်ချိန်ကျရင် နင့်ဆီကနေ ငါ သင်ယူရမယ်..."

"ဆရာမကု သဘောကောင်းလွန်းပါပြီ... ကျွန်တော်က နည်းနည်းပါးပါးပဲ တတ်တာပါ..."

ချန်ဖုန်းက ယဉ်ကျေးမှုအရ အပြန်အလှန် စကားအနည်းငယ် ပြောဆိုပြီးနောက် ကျောင်းအုပ်ကြီး၏ ရုံးခန်းဆီသို့ အလျင်အမြန် ထွက်လာခဲ့လေ၏။

ဒီအတိုင်းသာ ဆက်သွားနေရင်...

အနာဂတ်မှာ မိန်းကလေး ဘယ်နှစ်ယောက်လောက်နဲ့ ထပ်တွေ့ရဦးမလဲ မသိဘူး...

ကျောင်းအုပ်ကြီး၏ ရုံးခန်းသို့ ရောက်ချိန်တွင် ပညာရေးရာ ညွှန်ကြားရေးမှူးဝမ် သည်လည်း ထိုနေရာ၌ ရှိနေပေသည်။

"ညွှန်ကြားရေးမှူးဝမ်..."

ချန်ဖုန်း ပြုံးလျက် နှုတ်ဆက်လိုက်သော်လည်း သူ၏ မျက်နှာအမူအရာမှာ အနည်းငယ် ထူးဆန်းနေပုံရ၏။

"ရှောင်ချန် လာ... ထိုင်ပါဦး..."

ကျောင်းအုပ်ဝူက သူ့ကို ထိုင်ရန် အလျင်အမြန် ဖိတ်ခေါ်လိုက်သည်။

တစ်ဖက်လူက သူ့ကို လျှို့ဝှက်ကာကွယ်ပေးရန် စစ်ဘက်ဆိုင်ရာဌာနမှ ကောင်းကင်ဘုရင်အဆင့် ကျွမ်းကျင်သူများကိုပင် လွှတ်ပေးနိုင်ခဲ့ခြင်းက သူ မည်မျှ အလေးထားခံရကြောင်းကို ပြသနေပေ၏။

‘သူ့ကို ဘာမှ ဖြစ်ခွင့်ပေးလို့ မရဘူး…’

ချန်ဖုန်းသည် သူ၏ဘေးရှိ ဆိုဖာပေါ်တွင် ထိုင်လိုက်ပြီး သွယ်ဝိုက်သော နည်းဖြင့် မေးလိုက်သည်။

"ကျောင်းအုပ်ကြီး... ဒီည ပွဲတော်မှာ ကျွန်တော့်ရဲ့ အစီအစဉ်က ဖျော်ဖြေရတာ မဟုတ်ဘူးလား... တကယ်တော့ အဲဒီ ဖျော်ဖြေမှုအတွက် တစ်ယောက်ယောက်က ကျွန်တော့်ကို စာရင်းပေးလိုက်တာပါ..."

"ကျွန်တော် စစ်ဆေးကြည့်တော့ 'တောင်မြင့်ရေအေး' အစီအစဉ်ကို ကျောက်တုန်းလိုင် ရေးထားတာ..."

"ကျွန်တော့်နာမည်ကို ဘယ်သူက တင်ပေးလိုက်လဲဆိုတာနဲ့ ပတ်သက်ပြီးတော့တော့ ကျောင်းအုပ်ဝူ က ကျွန်တော့်အတွက် စုံစမ်းပေးပါ..."

"မေးစရာ မလိုပါဘူး..."

ဘေးတွင် ရပ်နေသော ညွှန်ကြားရေးမှူးဝမ်က ရုတ်တရက် ဝင်ပြောလိုက်၏။

"မင်းနာမည်ကို ငါ တင်ပေးလိုက်တာ..."

ကျောင်းအုပ်ဝူ အနည်းငယ် အံ့အားသင့်သွားသည်။

"ညွှန်ကြားရေးမှူးဝမ် ဘာတွေဖြစ်နေတာလဲ..."

"ချန်ဖုန်း က ကျွန်တော်တို့ကျောင်းက ထောက်ခံချက်ပေးထားတဲ့ ဘွဲ့လွန်ကျောင်းသား မဟုတ်ဘူးလား... မကြာသေးခင်က ကျောင်းသား အများအပြားက ချန်ဖုန်း ဟာ အရည်အချင်းမပြည့်မီဘူး ဒီနေရာအတွက် မသင့်တော်ဘူးဆိုပြီး ကျောင်းရဲ့ ဆုံးဖြတ်ချက်ကို မေးခွန်းထုတ်နေကြတယ်လေ..."

ညွှန်ကြားရေးမှူးဝမ် သက်ပြင်းချလိုက်၏။

သူက ဆက်ပြောသည်။

"ဒါနဲ့ တိုက်တိုက်ဆိုင်ဆိုင်ပဲ တခြားကျောင်းသားတွေ သူ့ကို ပိုသိလာအောင် ဒီပွဲတော်မှာ ချန်ဖုန်း ကို ကျွန်တော် စာရင်းပေးလိုက်တာပါ..."

"ဒါက သူ့အတွက်လည်း အကျိုးရှိတာပါပဲ... ဒါပေမဲ့ ကျောက်တုန်းလိုင် က ပြဿနာ ထပ်ရှာလိမ့်မယ်လို့ ကျွန်တော် မထင်ထားခဲ့ဘူး..."

"ကံကောင်းတာက ချန်ဖုန်း ရဲ့ ဂူကျန်း ဖျော်ဖြေမှုက အရမ်းကောင်းနေသေးတယ်လေ..."

"အနုပညာဌာနက ဆရာမကု တောင် ချီးကျူးရတဲ့အထိပဲ..."

‘မင်းလို အိုစာနေတဲ့ လူယုတ်မာကြီး…’

ချန်ဖုန်းက သူ့စကားကို လုံးဝ မယုံကြည်ခဲ့ချေ။

သူက အဓိပ္ပာယ်ပါပါ ပြောဆိုလိုက်၏။

"ကျောင်းအုပ်ဝူ... စင်ပေါ်က လူက ဘယ်သူလဲဆိုတာ ခင်ဗျား သိသင့်တယ်... သူက ကျွန်တော့်ကို သတ်ဖို့ လာတာပါ အကြောင်းရင်းကတော့ ပြီးခဲ့တဲ့တစ်ခေါက်က စစ်ဘက်ဆိုင်ရာဌာန ကို ကျွန်တော် ပေးခဲ့တဲ့ နည်းပညာတစ်ခုကြောင့်ပါ..."

"ဒီနည်းပညာက ရန်သူ့အင်အားစုတွေကို ခြိမ်းခြောက်နေတယ်... ဒါကြောင့် ကျွန်တော့်ကို လုပ်ကြံဖို့ သူတို့ လူလွှတ်လိုက်တာပဲ..."

ထိုစကားများကို ကြားချိန်တွင် ကျောင်းအုပ်ဝူ လန့်ဖြတ်သွားခဲ့ပေသည်။

‘ဒါကြောင့်ကိုး...

စစ်ဘက်ဆိုင်ရာဌာန က သူ့ကို ကာကွယ်ဖို့ လူလွှတ်ပေးထားတာ အံ့သြစရာ မရှိတော့ဘူးပဲ…’

ချန်ဖုန်းက ဆက်ပြောသည်။

"မူလက အဲဒီလူတွေမှာ အခွင့်အရေး မရှိဘူး... ဒါပေမဲ့ ကျွန်တော် ဖျော်ဖြေဖို့ စင်ပေါ်တက်သွားတဲ့အတွက် သူတို့အတွက် အခွင့်အရေးကောင်း ဖန်တီးပေးလိုက်သလို ဖြစ်သွားတာပဲ..."

"ဒါ့အပြင် ကျွန်တော့်ကို ကာကွယ်ပေးမယ့်သူလည်း မရှိဘူး ကာကွယ်ပေးမယ့်သူ ရှိတယ်ဆိုရင်တောင် စင်ပေါ်ကို တက်လာဖို့က မဖြစ်နိုင်ဘူးလေ..."

"ကျွန်တော်သာ အရည်အချင်း မရှိဘူးဆိုရင် စင်ပေါ်မှာ သေနေတာ ကြာပြီ..."

"ခင်ဗျား သဘောတူတယ်မလား ညွှန်ကြားရေးမှူးဝမ်..."

"ကျွန်တော်... ဒီလိုဖြစ်လာမယ်လို့ ကျွန်တော် မသိခဲ့ဘူး..."

ညွှန်ကြားရေးမှူးဝမ်က မကျေမနပ်ဖြစ်ဟန်ဖြင့် ကြည့်ကာ ပြောလိုက်၏။

ချန်ဖုန်းက ပြုံးလျက် ပြောလိုက်သည်။

"ညွှန်ကြားရေးမှူးဝမ် ကတော့ သေချာပေါက် ဝန်ခံရဲမှာ မဟုတ်ဘူးလေ... တကယ်လို့ ဝန်ခံလိုက်ရင် သစ္စာဖောက်မှု ဖြစ်သွားမှာပေါ့... ပြီးတော့ စစ်ဘက်ဆိုင်ရာဌာန ကလည်း သူတို့ ပို့ဆောင်နေတဲ့ ကုန်ပစ္စည်းတွေကို အလုခံရမလို ဖြစ်ခဲ့သေးတယ်..."

"ဟီးဟီး... တကယ်လို့ စစ်သေနာပတိ သာ ခင်ဗျား သတင်းပေါက်ကြားအောင် လုပ်ခဲ့တယ်ဆိုတာ သိသွားရင် ခင်ဗျားကို အရေခွံခွာပစ်လိမ့်မယ်..."

ဝန်ကြီးကျန်းထျန်ရှန်း ကျောင်းသို့ နောက်ဆုံး လာရောက်လည်ပတ်စဉ်က ညွှန်ကြားရေးမှူးဝမ်သည် အမှောင်သတ္တု ပေါင်းစပ်ထုတ်လုပ်ခြင်းနည်းပညာ အကြောင်းကို လမ်းကြောင်းအချို့မှတစ်ဆင့် သတင်းရရှိခဲ့ခြင်း ဖြစ်ပေ၏။

"မင်း... မင်း အဓိပ္ပာယ်မရှိတာတွေ ပြောနေတယ်..."

ညွှန်ကြားရေးမှူးဝမ် ရုတ်တရက် မတ်တတ်ရပ်လိုက်သည်။

သူ၏ မျက်နှာအမူအရာ ပြင်းထန်စွာ ပြောင်းလဲသွား၏။ ဒီကိစ္စမှာ ဘယ်လိုမှ မရေရာမှုတွေ ထားလို့မရဘူး…

ကျောင်းအုပ်ဝူ မှာလည်း မျက်မှောင်ကြုတ်သွားလေသည်။

ဒေါသကြောင့် မျက်နှာရှုံ့မဲ့နေသော ညွှန်ကြားရေးမှူးဝမ်ကို သူ တစ်ချက်ကြည့်လိုက်ပြီးနောက် ချန်ဖုန်းဘက်သို့ လှည့်ကာ မေးလိုက်၏။

"ရှောင်ချန်... မင်း အဲဒီလို လျှောက်ပြောလို့ မရဘူးလေ... ညွှန်ကြားရေးမှူးဝမ် က ဒေါသကြီးတတ်တာ မှန်ပေမဲ့…

ဒီနှစ်တွေအတွင်း ကျောင်းမှာ အမှားကြီးကြီးမားမား ဘာမှမလုပ်ခဲ့ဘူး... ဒါကြောင့် အမှားနဲ့ အမှန်ကို သူ ခွဲခြားနားလည်နိုင်လောက်ပါတယ်..."

"ဟုတ်တယ်..." ညွှန်ကြားရေးမှူးဝမ်က အေးစက်စွာ နှာမှုတ်လိုက်၏။ "ချန်ဖုန်း... မင်းက စစ်ဘက်ဆိုင်ရာဌာန နဲ့ အဆက်အသွယ် ရှိတယ်ဆိုရုံနဲ့ အဓိပ္ပာယ်မရှိတာတွေ ပြောလို့ရမယ် မထင်နဲ့... အရာအားလုံးက သက်သေအထောက်အထား လိုတယ်..."

"သက်သေလား..."

ချန်ဖုန်းက သက်ပြင်းချလျက် ပြောလိုက်သည်။

"ညွှန်ကြားရေးမှူးဝမ်... ခင်ဗျားက တကယ်ကို အမှားကြီးကြီးမားမား ဘာမှ မလုပ်ခဲ့ဘူးဆိုတာ မှန်ပါတယ်... ဒါပေမဲ့ ခင်ဗျားက ရန်သူ့အင်အားစုတွေ တရုတ်နိုင်ငံထဲမှာ ထားထားတဲ့ နယ်ရုပ်လေး တစ်ရုပ်ပဲ ဆိုတာကို ကျွန်တော် သိတယ်..."

"တရုတ်နိုင်ငံထဲမှာ ခင်ဗျားလို နယ်ရုပ်မျိုး တစ်ရုပ်တည်း ရှိတာ မဟုတ်ဘူးဆိုတာ သေချာတယ်..."

"ခင်ဗျားကတော့ ဒီနှစ်တွေအတွင်း ဘာအမှားမှ မလုပ်ခဲ့ဘူး ပြီးတော့ လုံးဝကို မလှုပ်ရှားခဲ့ဘူး..."

"ကံမကောင်းတာက... ခင်ဗျားရဲ့ အမှားက အဲဒီ မက်ဆေ့ခ်ျတွေကို ပို့လိုက်တာပဲ..."

"ကျွန်တော့်ကို စာရင်းမပေးသင့်ဘူး..."

"ခင်ဗျား အရမ်း လောသွားတယ်... ကိုယ့်ကိုယ်ကိုယ် ဖော်ထုတ်လိုက်တာပဲ..."

ညွှန်ကြားရေးမှူးဝမ်က ခေါင်းခါလိုက်ပြီး သူ၏ စိတ်ခံစားမှုများ သိသိသာသာ တည်ငြိမ်သွားလေ၏။

"ချန်ဖုန်း... ဒါတွေ အကုန်လုံးက မင်းရဲ့ ခန့်မှန်းချက်တွေချည်းပဲ... မင်း ဘာပြောနေလဲဆိုတာကို ငါ နားမလည်ဘူး..."

ကျောင်းအုပ်ဝူက မမေးဘဲ မနေနိုင်တော့ချေ။

"ရှောင်ချန်... တစ်ခုခု နားလည်မှုလွဲနေတာများ ရှိလား..."

"ဘာနားလည်မှုလွဲတာမှ မရှိဘူး..."

ချန်ဖုန်း ဖျော့တော့စွာ ပြုံးလိုက်၏။

သူက အိတ်ကပ်ထဲမှ ဖုန်းကို ထုတ်ကာ ဗီဒီယိုတစ်ခု ဖွင့်ပြလိုက်သည်။

"လွန်ခဲ့တဲ့ နှစ်ရက်လောက်က ဒီလူနဲ့ ခင်ဗျား အဆက်အသွယ် ရှိခဲ့တယ် ပြီးတော့ ဒီမနက်မှာ နောက်တစ်ယောက်နဲ့ အဆက်အသွယ် ရှိခဲ့သေးတယ်..."

"ဒီလူနှစ်ယောက်ရဲ့ နောက်ခံကို စစ်ဆေးလို့ ရတယ်..."

"ကျွန်တော် မမှားဘူးဆိုရင် သူတို့ အကုန်လုံးက ရန်သူ့နိုင်ငံကနေ ခိုးဝင်လာတဲ့ သူတွေပဲ..."

"ခင်ဗျားက အရာအားလုံးကို ပြီးပြည့်စုံအောင် လုပ်ထားတယ်လို့ ထင်နေတာ... ဒါပေမဲ့ ခင်ဗျားမှာ အားနည်းချက်တွေ ရှိနေတုန်းပဲ..."

"မင်း..."

ဗီဒီယိုကို မြင်ချိန်တွင် ညွှန်ကြားရေးမှူးဝမ်၏ မျက်နှာအမူအရာ ချက်ချင်း ပြောင်းလဲသွားတော့၏။

"မဖြစ်နိုင်တာ... မဖြစ်နိုင်တာ... အရင်ကတည်းက ငါ စစ်ဆေးပြီးသားပါ... အဲဒီနားမှာ ကင်မရာ တစ်လုံးမှ လုံးဝ မရှိဘူး... တစ်ယောက်ယောက်က ငါတို့ကို ဘယ်လိုလုပ် ရိုက်ထားနိုင်မှာလဲ..."

ဗီဒီယိုထဲတွင် လူအများနှင့် သူ ဆက်သွယ်နေသည်ကို အမှန်တကယ် ပြသနေပေ၏။

ထို့အပြင် ကြည်လင်ပြတ်သားမှု အလွန်ကောင်းမွန်လှသည်။

တစ်စုံတစ်ဦးက သူ၏ မျက်နှာကို တိုက်ရိုက် ရိုက်ကူးထားသကဲ့သို့ပင်။

စကားပြောဆိုမှု အကြောင်းအရာမှာလည်း အလွန် ရှင်းလင်းပြတ်သားပြီး စစ်ဘက်ဆိုင်ရာဌာန၏ သတင်းအချက်အလက်များကို တစ်ဖက်လူထံ သူ မည်သို့ ပေါက်ကြားစေခဲ့ကြောင်းနှင့် ချန်ဖုန်းကို လုပ်ကြံရန် သူတို့၏ အစီအစဉ်တွင် သူ မည်သို့ ပူးပေါင်းပါဝင်ခဲ့ကြောင်းကို မှတ်တမ်းတင်ထားပေသည်။

ဒါပေမဲ့...ဒါက ဘယ်လိုလုပ် ဖြစ်နိုင်မှာလဲ...ဒါကို ဘယ်လိုလုပ် ရိုက်ကူးနိုင်ခဲ့တာလဲ…

"ဘာလဲ... အခုတော့ ခင်ဗျား ဝန်ခံပြီလား..."

ချန်ဖုန်း၏ မျက်နှာအမူအရာ တဖြည်းဖြည်း အေးစက်လာခဲ့၏။ မွန်းလွဲပိုင်းက ဗီဒီယို ပေါ်လာချိန်တွင် သူလည်း အလွန် အံ့အားသင့်သွားခဲ့သည်။

"ညွှန်ကြားရေးမှူးဝမ်... သူတို့ရဲ့ နယ်ရုပ် ဖြစ်လာအောင် ခင်ဗျားကို သူတို့ ပိုက်ဆံ ဘယ်လောက် ပေးခဲ့လဲ..."

"တစ်သန်းလား... နှစ်သန်းလား... ဒါမှမဟုတ် သန်းတစ်ရာလား..."

"အဲဒီပိုက်ဆံ နည်းနည်းလေးအတွက်နဲ့ ခင်ဗျားက ဘာမဆို လုပ်ရဲတာပဲ..."

"ငါ... ငါ မဟုတ်ဘူး... ငါ မဟုတ်ဘူး..."

ညွှန်ကြားရေးမှူးဝမ်သည် အကြောက်တရားများ လွှမ်းမိုးလာသည်ကို ခံစားလိုက်ရပေ၏။ သူ တကယ်ကို ဝန်ခံ၍ မရနိုင်ချေ။

ထိုသို့မဟုတ်ပါက သစ္စာဖောက်မှု စွဲချက်သာ အတည်ပြုခံရပါက သူ့အတွက် ပြန်လည်ရပ်တည်ရန် လုံးဝ အခွင့်အရေး ရှိတော့မည် မဟုတ်ပေ။

နောက်တစ်စက္ကန့်တွင် သူ ချက်ချင်း ထွက်ပြေးလေတော့၏။

"ထွက်ပြေးဖို့ ကြိုးစားနေတာလား..."

စကားတစ်ခွန်းမျှ မဆိုတော့ဘဲ ချန်ဖုန်းက သူ့ကို တိုက်ရိုက် ကန်ချလိုက်သည်။

ကြီးမားလှသော ခွန်အားက ညွှန်ကြားရေးမှူးဝမ်အား လွင့်စင်သွားစေပြီး သွေးများ ပန်းထွက်လာစေ၏။

သူသည် မြေပြင်ပေါ်တွင် လဲကျကာ ပြင်းထန်စွာ အသက်ရှူနေရတော့သည်။

ကျောင်းအုပ်ဝူက ကူကယ်ရာမဲ့စွာဖြင့် သက်ပြင်းချလိုက်၏။

ညွှန်ကြားရေးမှူးဝမ် ဝန်ခံသည်ဖြစ်စေ၊ မဝန်ခံသည်ဖြစ်စေ အမှန်တရားက ပေါ်ပေါက်နေလေပြီ။ ချန်ဖုန်းက ဗီဒီယိုကိုတောင် ထုတ်ပြနိုင်ပြီဆိုတော့ သူ ဘယ်လိုလုပ် မှားနိုင်မှာလဲ...

ကျောင်းတွင် ဤကဲ့သို့သော လူမျိုး ရှိနေခြင်းက သူ့ကို အလွန် ရှက်ရွံ့သွားစေခဲ့ပေသည်။

ချန်ဖုန်းက စကားဆက်မပြောတော့ချေ။

ကျန်းထျန်ရှန်းထံ တိုက်ရိုက် ဖုန်းခေါ်ဆိုကာ ညွှန်ကြားရေးမှူးဝမ်ကို လာရောက် ခေါ်ဆောင်သွားရန် ပြောလိုက်၏။

မည်သို့ပင်ဖြစ်စေ ဤကိစ္စသည် စစ်ဘက်ဆိုင်ရာဌာနနှင့် သက်ဆိုင်နေသဖြင့် သူ ဝင်ပါ၍ မရနိုင်ချေ။