အခန်း ၉၄၂

အခန်း(၉၄၂)

ဘုရင်နယ်ပယ်အဆင့်ရှိ မိစ္ဆာတစ်ကောင်အား သုတ်သင်ပြီးနောက် ချင်ယွမ်ဖုန်း၏ မျက်ဝန်းအစုံ၌ လွန်စွာပင်ပန်းနွမ်းနယ်နေသော အရိပ်အယောင်များ ထင်ဟပ်လျက် ရှိချေသည်။ ထိုသို့သော မိစ္ဆာများသည် အဆုံးအစမရှိဘဲ တိုးဝှေ့ထွက်ပေါ်လာနေကြပေရာ ယင်းက သူ့အား စိတ်ရောကိုယ်ပါ အားအင်ကုန်ခမ်းစေသည် ဖြစ်တန်ရာ၏။

သို့သော်လည်း လူသားများမှာ ဆက်လက်တိုက်ပွဲဝင်နေဆဲဖြစ်သည်ကို မြင်တွေ့ရသဖြင့် ချင်ယွမ်ဖုန်းသည် နောက်ဆုတ်၍ မဖြစ်နိုင်ကြောင်းကို ကောင်းစွာ သိရှိနေချေသည်။

ထိုအချိန်တွင် ထန်ဂူဒေသ၌ နတ်ဆိုးဘုရင်၏ အမိန့်ကို နာခံလျက်ရှိသော နတ်ဘုရားတစ်ပိုင်းအဆင့် မိစ္ဆာသုံးကောင်သည် ၎င်းတို့၏ အထူးရွေးချယ်ထားသော စစ်သည်တော်များကို လှိုင်းလုံးများကဲ့သို့ ရှေ့သို့ တိုးစစ်ဆင်စေပြီး လူသားမျိုးနွယ်တို့အား စိတ်ပျက်အားငယ်မှုများကို ပေးဆောင်နေချေသည်။

“ကဲ... ငါတို့လည်း သွားကြစို့။ ဒီစစ်ပွဲက အဆုံးသတ်သင့်နေပြီ။ ဒီလူသားတွေက ငါ့ကို တကယ် စိတ်အနှောင့်အယှက်ပေးလွန်းတယ်” ဟု ထိုအခိုက်အတန့်တွင် မတ်တပ်ရပ်လိုက်ရင်း နတ်ဘုရားတစ်ပိုင်းအဆင့် မိစ္ဆာတစ်ကောင်က ပြောဆိုလိုက်ချေသည်။

ကျန်ရှိသော မိစ္ဆာနှစ်ကောင်ကလည်း ခေါင်းညိတ်ထောက်ခံကြပေရာ ၎င်းတို့ မတ်တပ်ရပ်လိုက်သည်နှင့် တစ်ပြိုင်နက် မျက်နှာအမူအရာများမှာ ရုတ်ချည်းပင် တည်တံ့လေးနက်သွားကြချေသည်။

မိုးကုပ်စက်ဝိုင်းဆီမှ လင်းလက်သော အလင်းတန်းအချို့သည် ဝဲပျံဝင်ရောက်လာကြသဖြင့် ယင်းတို့က ထိုမိစ္ဆာများအား ဖိအားတစ်ရပ်ကို ခံစားရစေသည် ဖြစ်တန်ရာ၏။

“ဒါက... လူသားတွေရဲ့ နတ်ဘုရားတစ်ပိုင်းအဆင့် ကျင့်ကြံသူလား။ သူက ဘာလို့ ဒီနေရာကို ရုတ်တရက်ကြီး ရောက်လာတာလဲ” ဟု မိစ္ဆာတစ်ကောင်က မျက်လုံးအစုံ ပြူးကျယ်လျက် မေးမြန်းလိုက်ချေသည်။

ကျန်ရှိသော မိစ္ဆာနှစ်ကောင်ကလည်း မျက်မှောင်ကုတ်လျက် ခေါင်းခါယမ်းလိုက်ကြသော်လည်း ယခုအချိန်တွင် ၎င်းတို့အနေဖြင့် ထွက်ပြေးတိမ်းရှောင်ရန် မဖြစ်နိုင်တော့ချေ။

မကြာမီပင် အလင်းတန်းအချို့သည် ၎င်းတို့၏ ရှေ့မှောက်သို့ ဆိုက်ရောက်လာပြီး လူရိပ်များ ထွက်ပေါ်လာကြပေရာ ယင်းက ကျွမ်ယွမ်နှင့် အခြားသော ကျင့်ကြံသူများ ဖြစ်ချေသည်။

ကျွမ်ယွမ်သည် ဤနေရာရှိ နတ်ဘုရားတစ်ပိုင်းအဆင့် မိစ္ဆာအားလုံးကို တစ်ပါးတည်း သုတ်သင်ချေမှုန်းပစ်ရန်အတွက် ယခုအကြိမ်တွင် နတ်ဘုရားတစ်ပိုင်းအဆင့်ရှိသော ထိပ်သီးပညာရှင်အားလုံးကို ခေါ်ဆောင်လာခဲ့ခြင်း ဖြစ်တန်ရာ၏။

၎င်းတို့သည် မိမိတို့၏ အခြေစိုက်စခန်းကိုပင် စွန့်လွှတ်ကာ အင်အားအားလုံးကို ပုံအော၍ တိုက်ခိုက်ရန် လာရောက်ခဲ့ကြခြင်း ဖြစ်ချေသည်။

ကျွမ်ယွမ်နှင့် အခြားသူများကို မြင်တွေ့ရသောအခါမှသာ ထိုတစ်ပါးကျွန်းသား မိစ္ဆာနတ်ဘုရားသုံးကောင်၏ မျက်နှာထက်၌ ကြောက်ရွံ့ထိတ်လန့်သော အရိပ်အယောင်များ နောက်ဆုံးတွင် ထွက်ပေါ်လာချေတော့သည်။

“မင်းတို့ နတ်ဘုရားတစ်ပိုင်းအဆင့် ကျင့်ကြံသူတွေ အားလုံး ဒီကို ရောက်နေမှတော့ ငါတို့ရဲ့ မင်းသားက မင်းတို့ရဲ့ အဓိကဗဟိုချက်မကို တိုက်ရိုက် စစ်ဦးလှည့် တိုက်ခိုက်မှာကို မကြောက်ဘူးလား” ဟု အခြားမိစ္ဆာနယ်မြေမှ နတ်ဘုရားတစ်ပိုင်းအဆင့် မိစ္ဆာတစ်ကောင်က အေးစက်စွာ မေးမြန်းလိုက်ချေသည်။

ကျွမ်ယွမ်က အနည်းငယ် ပြုံးလိုက်ရင်း “မင်း အဲဒီအရာတွေအတွက် စိတ်ပူနေဖို့မလိုပါဘူး။ နောက်ထပ် ဘာဖြစ်လာမလဲဆိုတာကို မင်းတို့ မြင်တွေ့ရတော့မှာ မဟုတ်ဘူး” ဟု ဆိုချေသည်။

“ပြေးကြ” ထိုနတ်ဘုရားတစ်ပိုင်းအဆင့် မိစ္ဆာသုံးကောင်သည် လွန်စွာ ပြတ်သားလှပေရာ မတူညီသော အရပ်မျက်နှာ သုံးခုသို့ ဝဲပျံထွက်ပြေးကြချေသည်။ မည်သို့ပင်ဖြစ်စေ ၎င်းတို့အနေဖြင့် သတင်းစကားကို ရောက်အောင် ပို့ဆောင်ရမည်ဖြစ်ပေရာ ယင်းက စစ်ပွဲ၏ ရလဒ်ကို အဆုံးအဖြတ် ပေးနိုင်ချေသည်။

“အားလုံးပဲ... ငါတို့ဘက်မှာ အတိအကျဆိုရင် ကိုးယောက် ရှိတယ်။ ဒီနတ်ဘုရားတစ်ပိုင်းအဆင့် မိစ္ဆာသုံးကောင်ကို အမြန်ဆုံး အပြတ်ရှင်းပစ်ဖို့အတွက် ငါတို့ သုံးဖွဲ့ခွဲပြီး လိုက်ကြမယ်။ ပြီးရင် ဒီနေရာမှာပဲ ပြန်ဆုံကြတာပေါ့။ ဒီလိုဆိုရင် အဆင်ပြေတယ်မလား” ဟု ကျွမ်ယွမ်က တည်ငြိမ်စွာ မေးမြန်းလိုက်ချေသည်။

ပိုင်ယွဲ့ကန်၊ ရှို့ဖျင်နှင့် အခြားသူများက ခေါင်းညိတ်လိုက်ကြချေသည်။ နတ်ဘုရားတစ်ပိုင်းအဆင့်ရှိသော စွမ်းအားရှင်များဖြစ်ကြသဖြင့် ၎င်းတို့၌ ကိုယ်ပိုင်မာနများ ရှိကြသည်မှာ ဓမ္မတာပင် ဖြစ်ပေရာ သို့သော်လည်း ယခုအချိန်တွင် ၎င်းတို့ လိုအပ်နေသည်မှာ အရှိန်အဟုန် ဖြစ်ချေသည်။ ထို့ကြောင့် စကားများများ ပြောမနေတော့ဘဲ ၎င်းတို့ ကိုးယောက်သည် သုံးဖွဲ့ခွဲကာ ထိုနတ်ဘုရားတစ်ပိုင်းအဆင့် မိစ္ဆာသုံးကောင်၏ နောက်သို့ အပြင်းအနှံ လိုက်လံဖမ်းဆီးကြချေတော့သည်။

---

နတ်ဘုရားတစ်ပိုင်းအဆင့်ရှိသော စွမ်းအားရှင်ကြီးများသည် ကောင်းကင်ယံထက်၌ ပြင်းထန်လှသော တိုက်ကွက်များကို ထုတ်ဖော်လိုက်ကြပေရာ မြေကမ္ဘာနှင့် မိုးကောင်းကင်တစ်ခုလုံး တုန်ဟည်းသွားချေသည်။

တိုက်ပွဲဝင်နေကြသော လူသားများနှင့် မိစ္ဆာအများအပြားမှာ မသိစိတ်ကြောင့် တိုက်ပွဲများကို ရပ်တန့်လိုက်ကြပြီး ကောင်းကင်ယံထက်မှ တိုက်ပွဲကို ထိတ်လန့်တုန်လှုပ်စွာဖြင့် ငေးမောကြည့်ရှုနေကြရချေသည်။

တိုက်ပွဲ၏ နောက်ဆက်တွဲ စွမ်းအင်လှိုင်းများသည် ဆက်လက်ပျံ့နှံ့နေပြီး နားကွဲလုမတတ် ပေါက်ကွဲသံကြီးများက ကောင်းကင်ပြင်ကို အစိတ်စိတ်အမွှာမွှာ ဖြစ်စေချေသည်။

ထိုတိုက်ပွဲသည် အတိုင်းအဆကြီးမားလှသော်လည်း လူသားနတ်ဘုရားတစ်ပိုင်းအဆင့် ကျင့်ကြံသူ သုံးယောက်နှင့် မိစ္ဆာတစ်ကောင်တို့၏ တိုက်ပွဲဖြစ်ပေရာ လျင်မြန်စွာပင် အဆုံးသတ်သွားချေသည်။

“ဒီတစ်ပါးကျွန်းသား မိစ္ဆာတွေကို တကယ်ပဲ လျှော့တွက်လို့မရဘူး။ သူတို့ရဲ့ သေမင်းတမန် ပြန်လည်တိုက်ခိုက်မှုကြောင့် ငါတို့အားလုံး ဒဏ်ရာအနည်းငယ်စီ ရသွားကြတယ်” ဟု ရှို့ဖျင်က သက်ပြင်းချရင်း ခေါင်းခါယမ်းလိုက်ချေသည်။

၎င်းတို့ သုံးယောက်က မိစ္ဆာတစ်ကောင်တည်းကို ဝိုင်းဝန်းတိုက်ခိုက်ခဲ့ကြသော်လည်း ဒဏ်ရာရရှိခဲ့ကြသည်ဟူသော သတင်းသာ ပျံ့နှံ့သွားပါက လူသားမျိုးနွယ်တို့၏ စိတ်ဓာတ်ကို များစွာ ကျဆင်းစေမည် ဖြစ်တန်ရာ၏။

ကံကောင်းထောက်မစွာဖြင့် ၎င်းတို့သည် မိမိတို့၏ တာဝန်ကို ပြီးမြောက်အောင်မြင်ခဲ့ကြပြီး ပြန်လည်ဆုံတွေ့မည့် နေရာဆီသို့ ဝဲပျံသွားကြချေသည်။

ကျန်ရှိသော အဖွဲ့နှစ်ဖွဲ့ကလည်း ၎င်းတို့၏ တိုက်ပွဲများကို တစ်ခုပြီးတစ်ခု အဆုံးသတ်လိုက်ကြပြီ ဖြစ်ချေသည်။ နတ်ဘုရားတစ်ပိုင်းအဆင့် မိစ္ဆာများကို သုတ်သင်ပြီးနောက် ၎င်းတို့သည် ပြန်လည်စုစည်းကာ ထိုနေရာမှ ထွက်ခွာသွားကြချေတော့သည်။

၎င်းတို့ လုပ်ဆောင်ရမည့်အရာမှာ ရန်သူများကို အလစ်အငိုက်တိုက်ခိုက်ရန်၊ အခြားသော ကာကွယ်ရေးစစ်ကြောင်းများဆီသို့ သွားရောက်ရန်နှင့် နတ်ဘုရားတစ်ပိုင်းအဆင့် မိစ္ဆာအချို့ကို ထပ်မံသုတ်သင်ရန်ပင် ဖြစ်ချေသည်။

ဤသို့လုပ်ဆောင်မှသာလျှင် နောက်လာမည့် စစ်ပွဲတွင် ၎င်းတို့အနေဖြင့် အောင်ပွဲခံနိုင်မည့် အခွင့်အလမ်း ရှိပေလိမ့်မည်။

---

ထိုအခိုက်အတန့်တွင် ရှေ့တန်းစစ်မျက်နှာပြင်၌ ရှိနေသော နတ်ဆိုးဘုရင်သည် ရုတ်တရက် မျက်လုံးအစုံကို ဖွင့်လိုက်ပေရာ သူ၏ အကြည့်များထဲ၌ လေးနက်သော ပူဆွေးသောကများ ထင်ဟပ်လျက် ရှိချေသည်။

“အစ်ကို... ဘာဖြစ်လို့လဲ” မသေမျိုးဘုရင်သည် နတ်ဆိုးဘုရင်၏ မျက်နှာအမူအရာ မကောင်းသည်ကို သတိပြုမိသွားသဖြင့် အလျင်အမြန် မေးမြန်းလိုက်ချေသည်။

“ထန်ဂူဒေသက နတ်ဘုရားတစ်ပိုင်းအဆင့် မိစ္ဆာတွေ အသတ်ခံလိုက်ရပြီ” ဟု နတ်ဆိုးဘုရင်က အေးစက်စွာ ပြောဆိုလိုက်ချေသည်။

မသေမျိုးဘုရင်၏ မျက်လုံးများ ပြူးကျယ်သွားရင်း “အာ... ဒါက ဘယ်လိုလုပ် ဖြစ်နိုင်မှာလဲ” ဟု ဆိုချေသည်။

“ဟူး... ငါ အဲဒီနတ်ဘုရားတစ်ပိုင်းအဆင့် မိစ္ဆာသုံးကောင်အပေါ်မှာ ချန်ထားခဲ့တဲ့ ဝိညာဉ်အစအနက ပျက်ပြယ်သွားပြီ။ ဒါက သူတို့ဆီမှာ တစ်ခုခု ဖြစ်သွားပြီဆိုတာကို သေချာစေတာပဲ” ဟု နတ်ဆိုးဘုရင်က အေးစက်စွာ ပြောကြားလိုက်ချေသည်။

“ဒါဆိုရင်... လူသားတွေဘက်က နတ်ဘုရားတစ်ပိုင်းအဆင့်ရှိတဲ့ ထိပ်သီးပညာရှင်ကို စေလွှတ်လိုက်တာပေါ့ ဟုတ်လား” မသေမျိုးဘုရင်၏ အသံမှာ အေးစက်တုန်ယင်သွားချေသည်။

ကျန်ရှိသော နတ်ဘုရားတစ်ပိုင်းအဆင့်ရှိသည့် မိစ္ဆာစွမ်းအားရှင်များပင် မတ်တပ်ရပ်လိုက်ကြပြီး စစ်ပွဲထဲသို့ ဝင်ရောက်တိုက်ခိုက်ချင်နေသော အလား သဏ္ဌာန်တူနေချေသည်။

“ငါတို့ရဲ့ နတ်ဘုရားတစ်ပိုင်းအဆင့် ပညာရှင်သုံးယောက်ကို ဒီလောက်အလွယ်တကူ သတ်နိုင်တယ်ဆိုတော့ လူသားလောကမှာရှိတဲ့ နတ်ဘုရားတစ်ပိုင်းအဆင့် ကျင့်ကြံသူတွေ အားလုံး လှုပ်ရှားလာကြပြီ ထင်တယ်” ဟု နတ်ဆိုးဘုရင်က ဆိုချေသည်။

“ဒါက ဘယ်လိုလုပ် ဖြစ်နိုင်မှာလဲ” မသေမျိုးဘုရင်သည် မျက်လုံးများ ပြူးကျယ်လျက် “ငါတို့ ဘာဖြစ်လို့ သတင်းတစ်ချက်ကလေးတောင် မရခဲ့တာလဲ” ဟု မေးမြန်းလိုက်ချေသည်။

ယင်းက မသေမျိုးဘုရင်နှင့် သူ၏အဖွဲ့ သက်သက်ကြောင့်တော့ မဟုတ်ချေ။ ၎င်းတို့သည် လုယွဲ့အင်ပါယာအတွင်း၌ သူလျှိုအမြောက်အမြားကို စေလွှတ်ထားခဲ့သဖြင့် လူသားနတ်ဘုရားတစ်ပိုင်းအဆင့် ကျင့်ကြံသူများ လှုပ်ရှားမှုရှိလာပါက သတင်းကို ချက်ချင်း ပို့ဆောင်ရမည် ဖြစ်ချေသည်။

သို့သော်လည်း ကျွမ်ယွမ် နောက်ဆုံးဆင်ထားခဲ့သော ထောင်ချောက်ကြောင့် ပုန်းအောင်းနေသော တစ်ပါးကျွန်းသား သူလျှိုအများစုမှာ ဖော်ထုတ်ခံလိုက်ရပြီး ကျန်ရှိနေသောသူများမှာလည်း စိုးရိမ်ထိတ်လန့်နေကြသဖြင့် သတင်းအချက်အလက် ပို့ဆောင်မှုများကို နှောင့်နှေးသွားစေခြင်း ဖြစ်တန်ရာ၏။

“တစ်ခုခုတော့ မှားယွင်းနေပြီ။ ငါက အဲဒီလူသားတွေကို လျှော့တွက်မိသွားတာပဲ” ဟု နတ်ဆိုးဘုရင်က အေးစက်စွာ ရယ်မောရင်း ပြောဆိုလိုက်ချေသည်။

မသေမျိုးဘုရင်နှင့် အခြားသူများသည် အချိန်အတော်ကြာ စဉ်းစားတွေးတောနေကြပြီးနောက် မသေမျိုးဘုရင်၏ မျက်ဝန်းထဲ၌ ရူးသွပ်သော အရိပ်အယောင်များ ဖြတ်ပြေးသွားချေသည်။

“အစ်ကို... အဲဒီလူသား နတ်ဘုရားတစ်ပိုင်းအဆင့် ကျင့်ကြံသူတွေ အားလုံး လှုပ်ရှားနေကြပြီဆိုမှတော့ ငါတို့လည်း လှုပ်ရှားကြရအောင်။ သူတို့ မရှိတဲ့အချိန်မှာ သူတို့ရဲ့ အဓိကဗဟိုချက်မကို တိုက်ခိုက်ပစ်မယ်။ သူတို့ရဲ့ အဓိက အခြေစိုက်စခန်းသာ ဖျက်ဆီးခံလိုက်ရရင် ငါတို့ကို တိုက်ခိုက်ဖို့ သူတို့မှာ ဘာကျန်တော့မှာလဲ”

မသေမျိုးဘုရင်က ရက်စက်ကြမ်းကြုတ်စွာ ပြောဆိုလိုက်ချေသည်။

နတ်ဆိုးဘုရင်က ခေါင်းခါယမ်းလိုက်ရင်း “ငါ့မှာ ပိုကောင်းတဲ့ အကြံရှိတယ် ညီလေးလေး။ နေရာပြောင်းအစီအရင်တွေ အားလုံးကို အခု သုံးလို့ရပြီလား” ဟု မေးမြန်းလိုက်ချေသည်။

မသေမျိုးဘုရင်သည် နတ်ဆိုးဘုရင်က အဘယ်ကြောင့် ဤအရာကို ရုတ်တရက် မေးမြန်းသည်ကို မသိရှိသော်လည်း ခေါင်းညိတ်ပြလိုက်ရင်း “အားလုံး အဆင်သင့်ဖြစ်နေပါပြီ အသုံးပြုလို့ရပါတယ်” ဟု ဆိုချေသည်။

“ကောင်းပြီ... ငါတို့လည်း ကိုယ်လက်လှုပ်ရှားကြတာပေါ့” ဟု ဆိုကာ နတ်ဆိုးဘုရင်သည် ဖြည်းညင်းစွာ မတ်တပ်ရပ်လိုက်ချေတော့သည်။

---

ထိုအချိန်တွင် ကျွမ်ယွမ်နှင့် အခြားသူများသည် နေရာပြောင်းအစီအရင်ကို အသုံးပြု၍ ၎င်းတို့၏ အခြေစိုက်စခန်းသို့ တိုက်ရိုက် ပြန်လည်ရောက်ရှိလာကြချေသည်။ ထိုနေရာ၌ ဘေးအန္တရာယ်ကင်းရှင်းနေဆဲဖြစ်ပြီး စစ်မျက်နှာပြင်မှာလည်း အကျပ်ရိုက်လျက်ရှိသည်ကို မြင်တွေ့ရသဖြင့် ၎င်းတို့က ခေါင်းညိတ်လိုက်ကြပြီး အခြားသော နေရာပြောင်းအစီအရင်တစ်ခုထဲသို့ ခြေလှမ်းလှမ်းဝင်လိုက်ကြချေသည်။

ဤနေရာပြောင်းအစီအရင်သည် ရန်ချီနိုင်ငံဆီသို့ ဦးတည်နေခြင်း ဖြစ်ချေသည်။ သတင်းအချက်အလက်များအရ ရန်ချီနိုင်ငံ၌လည်း တစ်ပါးကျွန်းသား မိစ္ဆာနတ်ဘုရား သုံးကောင် ရှိနေကြောင်း ၎င်းတို့ သိရှိထားကြချေသည်။

တစ်ပါးကျွန်းသား မိစ္ဆာများထဲတွင် နတ်ဘုရားတစ်ပိုင်းအဆင့်ရှိသူ စုစုပေါင်း ဆယ့်ကိုးကောင် ရှိချေသည်။ ကျွမ်ယွမ်တို့ သုတ်သင်လိုက်သော သုံးကောင်ကို ဖယ်ထုတ်လိုက်ပါက ကျန်ရှိနေသူ ဆယ့်ခြောက်ကောင် ရှိပေလိမ့်မည်။

နတ်ဆိုးဘုရင်၏ ဘေးနား၌ နတ်ဘုရားတစ်ပိုင်းအဆင့် မိစ္ဆာ ခုနစ်ကောင် ဝန်းရံလျက်ရှိပေရာ နတ်ဆိုးဘုရင်ကိုယ်တိုင် အပါအဝင် ယန်ရုအင်ပါယာ၌ စုစုပေါင်း ရှစ်ကောင် ရှိနေခြင်း ဖြစ်ချေသည်။

ကျန်ရှိသော မိစ္ဆာကိုးကောင်မှာ ဝူချီအင်ပါယာ၊ ကျန့်ဂီအင်ပါယာနှင့် ရန်ချီနိုင်ငံဟူသော ဒေသသုံးခု၌ ဒေသတစ်ခုလျှင် သုံးကောင်စီ ခွဲဝေလျက် တည်ရှိနေကြချေသည်။

ကျွမ်ယွမ်၏ အစီအစဉ်မှာ ဤနေရာသုံးခုရှိ မိစ္ဆာနတ်ဘုရားများကို သုတ်သင်ရန်ပင် ဖြစ်ပေရာ ၎င်းတို့အနေဖြင့် တစ်နေရာ သို့မဟုတ် နှစ်နေရာ၌သာ အောင်မြင်ခဲ့လျှင်ပင် နတ်ဘုရားတစ်ပိုင်းအဆင့် မိစ္ဆာအရေအတွက်ကို လျှော့ချနိုင်မည် ဖြစ်ချေသည်။

ရန်ချီနိုင်ငံသည် ယခုအချိန်အထိ စစ်ပွဲတွင် ပါဝင်ခြင်းမရှိသေးသော တစ်ခုတည်းသော နေရာဖြစ်ပေရာ ထိုနေရာရှိ မိစ္ဆာသုံးကောင်မှာလည်း လှုပ်ရှားမှု မရှိသေးသည်မှာ သေချာသဖြင့် ယင်းက ကျွမ်ယွမ်တို့အတွက် အဆင်ပြေချောမွေ့မှုများကို ပေးစွမ်းနိုင်သည် ဖြစ်တန်ရာ၏။

အလင်းတန်းများ လင်းလက်သွားပြီးနောက် ၎င်းတို့သည် ရန်ချီနိုင်ငံရှိ လျှို့ဝှက်သော နေရာပြောင်းအစီအရင်မှ ထွက်ပေါ်လာကြပြီး ထိုနေရာ၌ ရှိနေသော တစ်ပါးကျွန်းသား မိစ္ဆာသုံးကောင်ဆီသို့ အပြင်းအနှံ ဝဲပျံသွားကြချေတော့သည်။

သို့သော်လည်း ၎င်းတို့ မသိရှိခဲ့သောအရာမှာ ၎င်းတို့ ရောက်ရှိလာသည်နှင့် တစ်ပြိုင်နက် တစ်ပါးကျွန်းသား မိစ္ဆာများ စောင့်ကြပ်နေသော အခြားသော နေရာပြောင်းအစီအရင်တစ်ခု၌ အလင်းတန်းများ လင်းလက်သွားပြီး လူရိပ်ရှစ်ခု ထွက်ပေါ်လာခဲ့ပေရာ ယင်းက နတ်ဆိုးဘုရင်နှင့် သူ၏အပေါင်းအဖော်များမှတစ်ပါး အခြားမဟုတ်ချေ။