အခန်း ၉၄၉

အခန်း(၉၄၉) သစ္စာဖောက်မှု

ထိုစကားကို ဆိုပြီးနောက် ကျိုတိုသည် လှည့်ထွက်သွားချေသည်။

“ကျောင်းအုပ်ကြီး... သူတို့ကို တကယ်ပဲ ယုံကြည်လို့ရပါ့မလား” ချင်ယွမ်ဖုန်းက မေးမြန်းလိုက်သည်။ သူတို့အားလုံးသည် တစ်ကြိမ်တစ်ခါက သစ္စာဖောက်ခြင်းကို ခံခဲ့ရဖူးသဖြင့် စိတ်ထဲတွင် သံသယအချို့ ရှိနေပေသည်။

“ယုံကြည်လောက်ပါတယ်... ဘာပဲဖြစ်ဖြစ် အခုအချိန်မှာ ကမ္ဘာသစ်မဟာမိတ်အဖွဲ့က အကျပ်အတည်းဆိုးနဲ့ ရင်ဆိုင်နေရတာ... ပြီးတော့ တစ်ပါးကျွန်းသား မိစ္ဆာတွေကလည်း ကမ္ဘာသစ်မဟာမိတ်အဖွဲ့ကို အရေးယူဖို့ ရည်ရွယ်ထားပုံရတယ်” ဟု ကျောင်းအုပ်ကြီး ကျွမ်ယွမ်က ဆိုသည်။

ချင်ယွမ်ဖုန်းက ခေါင်းညိတ်လိုက်ပြီး “ဒါဆိုရင်တော့ ကောင်းတာပေါ့” ဟု ပြော၏။

ထို့နောက် ချင်ယွမ်ဖုန်းက “ကျောင်းအုပ်ကြီး... နောက်သုံးရက်နေရင် အစီအရင်ကြီး ပွင့်လာလိမ့်မယ်... ကျွန်တော် အစီအရင်ရဲ့ အပြင်ဘက်ကို သွားချင်တယ်” ဟု ထပ်လောင်းပြောကြားသည်။

ကျောင်းအုပ်ကြီး ကျွမ်ယွမ်၏ မျက်လုံးများ ပြူးကျယ်သွားကာ “ဘာဖြစ်လို့ ရုတ်တရက်ကြီး အပြင်ကို သွားချင်ရတာလဲ” ဟု မေးလိုက်၏။

“ကျွန်တော် နတ်ဘုရားသောင်းချီနယ်မြေထဲက သွေးပူဇော်ခြင်း အစီအရင်ဆီကို ပြန်သွားချင်လို့ပါ... ဘာပဲဖြစ်ဖြစ် အခု ကျွန်တော့်မှာ လက်တွဲဖော် မိစ္ဆာသားရဲ ရှိနေပြီဆိုတော့ ကျွန်တော့်ရဲ့ အင်အားက နတ်ဘုရားတစ်ပိုင်းအဆင့် ပညာရှင်တစ်ယောက်ထက် မနိမ့်တော့ဘူးလေ” ဟု ချင်ယွမ်ဖုန်းက ရှင်းပြသည်။

အချိန်အတော်ကြာ စဉ်းစားပြီးနောက် ကျောင်းအုပ်ကြီး ကျွမ်ယွမ်က နောက်ဆုံးတွင် ခေါင်းညိတ်ပြလိုက်ချေသည်။

“ကောင်းပြီလေ... ဂရုစိုက်ပါ... မင်း အစီအရင်အပြင်ဘက်ကို ခြေလှမ်းလှမ်းလိုက်တာနဲ့ မင်းရဲ့နောက်ကွယ်မှာ ကူညီမယ့်သူ တကယ်ရှိတော့မှာ မဟုတ်ဘူး” ဟု ကျောင်းအုပ်ကြီးက တည်ငြိမ်စွာ ဆို၏။

အစီအရင်ကြီး၏ အတွင်းပိုင်း၌ ပြင်ပကမ္ဘာနှင့် ဆက်သွယ်၍ မရနိုင်ပေ။ ထို့ကြောင့် နေရာပြောင်းအစီအရင်ကို အသုံးပြု၍ အစီအရင်ကြီးအတွင်းမှ ထွက်ခွာရန် သို့မဟုတ် ပြန်လည်ဝင်ရောက်ရန် မဖြစ်နိုင်ချေ။ ချင်ယွမ်ဖုန်း ထွက်ခွာသွားသည်နှင့် ကျောင်းအုပ်ကြီးသည် အစီအရင်ကြီးကို လွယ်လွယ်ကူကူ ပြန်လည်ဖွင့်လှစ်ပေးမည် မဟုတ်ပါ။

“ကျွန်တော် သိပါတယ်... ပြင်ပကမ္ဘာမှာပဲ နောက်ဆုံးအဆင့်ကို ဖောက်ထွက်နိုင်ဖို့လည်း ကျွန်တော် ကြိုးစားကြည့်ချင်သေးတယ်” ဟု ချင်ယွမ်ဖုန်းက အေးဆေးစွာ ပြောသည်။

ကျောင်းအုပ်ကြီး ကျွမ်ယွမ်က ခေါင်းညိတ်လိုက်၏။ ဤမျှတိုတောင်းသော အချိန်ကာလအတွင်း နတ်ဘုရားအဆင့်သို့ တက်လှမ်းနိုင်ရန် မျှော်လင့်ချက်မှာ အလွန်သေးငယ်လွန်းကြောင်း သိပေသည်။ ထိုနေရာရှိ သွေးပူဇော်ခြင်း အစီအရင်ကို ဖျက်ဆီးပစ်ခြင်းကသာ ပိုမိုစိတ်ချရသော ရွေးချယ်မှု ဖြစ်ပေလိမ့်မည်။

ပြီးခဲ့သည့် တိုက်ပွဲကြီးအတွင်း နတ်ဆိုးဘုရင်သည် တစ်ပါးကျွန်းသား မိစ္ဆာများနှင့် နတ်ဘုရားအားလုံးကို ပြန်လည်ဆင့်ခေါ်ခဲ့သော်လည်း ယခုအခါ နတ်ဘုရားသောင်းချီနယ်မြေ၏ အခြေအနေမှာ မည်သို့ရှိနေမည်ကို မည်သူမျှ မသိနိုင်ချေ။

---

သုံးရက်တာ အချိန်သည် မျက်စိတစ်မှိတ်အတွင်း ကုန်ဆုံးသွားခဲ့ပြီး ကျိုတိုသည် ကတိပေးထားသည့်အတိုင်း ကမ္ဘာသစ်မဟာမိတ်အဖွဲ့ဝင်များကို အနောက်တွင် ခေါ်ဆောင်လျက် ရောက်ရှိလာခဲ့သည်။

ကမ္ဘာသစ်မဟာမိတ်အဖွဲ့သည် နတ်မင်းစစ်သည်တော် မဟာမိတ်အဖွဲ့လောက် အင်အားမကြီးမားသော်လည်း ထိုစဉ်က ဂိုဏ်းပေါင်းစုံမှ သိုင်းပညာရှင် သုံးပုံတစ်ပုံခန့်ကို ခေါ်ဆောင်သွားခဲ့ခြင်း ဖြစ်သည်။

ယခုအခါ လူဦးရေ ရာဂဏန်းထောင်ချီ သာ ကျန်ရှိတော့သည်ကို မြင်ရသဖြင့် ကျောင်းအုပ်ကြီးမှာ များစွာ အံ့အားသင့်သွားရပေသည်။

ကျောင်းအုပ်ကြီး မသိရှိခဲ့သည်မှာ ကမ္ဘာသစ်မဟာမိတ်အဖွဲ့ဝင်များ၏ ထက်ဝက်ကျော်သည် နတ်မင်းစစ်သည်တော် မဟာမိတ်အဖွဲ့သို့ ပြန်လည်ပူးပေါင်းရန် သဘောမတူခဲ့ကြခြင်း ဖြစ်သည်။

ထိုစဉ်က သူတို့သည် နတ်မင်းစစ်သည်တော် မဟာမိတ်အဖွဲ့ကို သစ္စာဖောက်ခဲ့ကြသဖြင့် ယခုအခါ ပြန်သွားပါက သေချာပေါက် အနှိမ်ခံရမည်ဖြစ်ပြီး အချိန်မရွေး အမြတ်ထုတ်ခံရမည့် အသက်စတေးခံ စစ်သည်များအဖြစ် အသုံးချခံရနိုင်သည်ဟု တွေးတောနေကြခြင်း ဖြစ်၏။

ကျိုတိုက အဖန်ဖန်အထပ်ထပ် ဖျောင်းဖျနားချပြီးနောက်တွင်မှ အများစုက နောက်ဆုံး၌ သဘောတူခဲ့ကြခြင်း ဖြစ်ပေသည်။

သို့သော်လည်း ဂိုဏ်းအများအပြားသည် ညတွင်းချင်းပင် ပင်လယ်ပြင်သို့ ထွက်ပြေးတိမ်းရှောင်သွားခဲ့ကြသည်။ နတ်မင်းစစ်သည်တော် မဟာမိတ်အဖွဲ့ထံသို့လည်း ပြန်၍မရ၊ တစ်ပါးကျွန်းသား မိစ္ဆာများထံသို့လည်း ချဉ်းကပ်၍မရသဖြင့် သူတို့သည် ဝေးလံရာသို့သာ ထွက်ပြေးခြင်း ဖြစ်ပေသည်။

ဤသို့ ထွက်ခွာသွားသူများမှာ စုစုပေါင်း လူဦးရေ၏ သုံးပုံတစ်ပုံခန့် ရှိလေသည်။

“မဟာမိတ်အဖွဲ့ခေါင်းဆောင်... ကျွန်တော့်လူတွေကို ခေါ်လာခဲ့ပါပြီ... ပြန်မလာချင်တဲ့သူတွေကတော့ ပင်လယ်ပြင်ဘက်ကို ထွက်ပြေးကုန်ကြပါပြီ” ဟု ကျိုတိုက သက်ပြင်းချရင်း ပြောလိုက်သည်။

သူမ၏အနောက်တွင် မြူနှင်းဂိုဏ်းမှ နတ်ဘုရားတစ်ပိုင်းအဆင့် စွမ်းအားရှင် မဟာအကြီးအကဲ ဟဲယု ရပ်နေပေသည်။

“ဒီလိုဖြစ်မှတော့လည်း ကျွန်တော်တို့ မတိုက်တွန်းတော့ပါဘူး... သူတို့တွေ တစ်ပါးကျွန်းသား မိစ္ဆာတွေရဲ့ ဖမ်းဆီးခြင်းကို မခံရဖို့ပဲ မျှော်လင့်ရတော့မှာပေါ့” ဟု ကျောင်းအုပ်ကြီးက စိတ်မကောင်းစွာ ဆိုသည်။

စကားပြောပြီးနောက် ကျောင်းအုပ်ကြီးသည် ကျိုတို၏ အနောက်တွင်ရှိသော ဂိုဏ်းအသီးသီးကို သေချာစွာ ကြည့်ရှုရင်း မျက်မှောင်အနည်းငယ် ကြုတ်လိုက်မိသည်။

ကျိုတိုက အလျင်အမြန် ရှေ့သို့ လှမ်းလာကာ “မဟာမိတ်အဖွဲ့ခေါင်းဆောင်... စိတ်ချပါ...ငါတို့ ပူးပေါင်းဖို့ ဆုံးဖြတ်ပြီးကတည်းက ထန်ဂူဒေသမှာရှိတဲ့ တစ်ပါးကျွန်းသား မိစ္ဆာတွေကို တိုက်ရိုက်သတ်ဖြတ်ပစ်ခဲ့ပြီး နေရာပြောင်းအစီအရင်ကိုလည်း ဖျက်ဆီးပစ်လိုက်ပါပြီ... ဒါပေမဲ့ ငါတို့ကို ချေမှုန်းဖို့ လာနေတဲ့ တစ်ပါးကျွန်းသား မိစ္ဆာတပ်မတော်ကတော့ မကြာခင် ရောက်လာလိမ့်မယ် ထင်တယ်” ဟု တင်ပြသည်။

ကျောင်းအုပ်ကြီးက ခေါင်းညိတ်လိုက်၏။ ကျိုတို၏ ဤလုပ်ရပ်သည် တစ်ပါးကျွန်းသား မိစ္ဆာများနှင့် ဆက်လက်ပူးပေါင်းမည့် လမ်းစကို အပြတ်အသတ် ဖြတ်တောက်လိုက်ခြင်းဖြစ်ပြီး သေမြေတွင် အသက်ရှင်လမ်း ရှာဖွေသည့် သဘောပင် ဖြစ်ပေသည်။

“ဒါနဲ့... အစီအရင်ကြီးက အရာအားလုံးကို အပြင်နဲ့ အတွင်း စည်းခြားထားနိုင်တယ်... ဂိုဏ်းချုပ်ကျိုတို... မင်း ဘာဖြစ်လို့ အဲဒီလျှို့ဝှက်ပညာရပ်ကို အခု မသုံးတာလဲ... အဲဒါဆိုရင် နတ်ဆိုးဘုရင်ကို တစ်စုံတစ်ရာ ထိခိုက်မှု ဖြစ်စေနိုင်မှာပါ” ဟု ကျောင်းအုပ်ကြီးက အကြံပြုသည်။

ကျိုတိုက ခေါင်းညိတ်ကာ “ကောင်းပါပြီ... အဲဒီမျိုးစေ့က နတ်ဆိုးဘုရင်ရဲ့ ခန္ဓာကိုယ်ထဲမှာ ရှိနေသေးတယ်ဆိုတာ ခံစားနေရတုန်းပဲ... သူ ဘယ်လိုပဲ ကြိုတင်ပြင်ဆင်မှုတွေ လုပ်ထားပါစေ... အဲဒီတန်ပြန်သက်ရောက်မှုကိုတော့ လုံးဝ ခုခံနိုင်မှာ မဟုတ်ဘူးလို့ ငါယုံကြည်တယ်” ဟု ဆို၏။

ထိုသို့ ဆိုပြီးနောက် ကျိုတိုသည် အချိန်ဆိုင်းမနေတော့ဘဲ ထူးဆန်းသော လက်တံဆိပ်တော်တစ်ခုကို ဖန်တီးလိုက်ရာ သူမ၏ ခန္ဓာကိုယ်ပေါ်တွင် ပြာလဲ့လဲ့ မြူခိုးများ ရုတ်တရက် ပေါ်ထွက်လာချေသည်။

ထို့နောက် စူးရှတောက်ပသော ရွှေရောင်အလင်းတန်းတစ်ခုသည် ကျိုတို၏ ခန္ဓာကိုယ်မှ ထိုးထွက်လာပြီး ကောင်းကင်ယံသို့ ပျံတက်ကာ အစအနမကျန် ပျောက်ကွယ်သွားတော့သည်။

ဤအရာအားလုံးကို ပြုလုပ်ပြီးနောက် ကျိုတို၏ မျက်နှာမှာ အနည်းငယ် ဖြူဖျော့သွားပေသည်။

“ငါ မျိုးစေ့ကို လှုံ့ဆော်လိုက်ပြီ... အခု ဝင်သွားလို့ရပြီလား” ဟု ကျိုတိုက မေးလိုက်၏။

ကျောင်းအုပ်ကြီးက ခေါင်းညိတ်ပြကာ “ရတာပေါ့... ဒါပေမဲ့ ခပ်မြန်မြန် လုပ်ဖို့တော့ လိုလိမ့်မယ်... ကျွန်တော် လက်ဖက်ရည်တစ်ခွက်စာ အချိန်လောက်ပဲ ဖွင့်ပေးထားနိုင်မှာမို့လို့ပဲ... မင်းတို့ အစီအရင်ထဲ ရောက်သွားရင် အဲဒီမှာ အနားယူလို့ရတယ်... ပြီးရင်တော့ မင်းတို့လူတွေကို တစ်ယောက်ချင်းစီ သေချာ စစ်ဆေးရလိမ့်မယ်” ဟု ဆိုသည်။

ကျိုတိုက ခေါင်းညိတ်ကာ ဤတောင်းဆိုချက်များကို သဘောတူလိုက်ချေသည်။

ကျောင်းအုပ်ကြီးသည် အစီအရင်ကြီး၏ အစွန်းနားသို့ ရောက်ရှိသွားပြီး လက်ချောင်းများဖြင့် ထူးဆန်းသော လက်တံဆိပ်တော်တစ်ခုကို ဖန်တီးလိုက်ရာ အစီအရင်၏ ဤဘက်မျက်နှာပြင်သည် ရုတ်တရက် တုန်ခါသွားပြီးနောက် ဖြည်းညှင်းစွာ ပျောက်ကွယ်သွားတော့သည်။

အစီအရင်ကြီး ပွင့်သွားသည်ကို မြင်သောအခါ ကျိုတို၏ မျက်နှာတွင် အပြုံးတစ်ခု ပေါ်လာပေသည်။

ဤဘက်မှ အစီအရင်ကြီး လုံးဝ ပွင့်သွားသည်နှင့် ကျိုတိုသည် အတွင်းသို့ အလျင်အမြန် ပြေးဝင်သွားပြီး သူမ၏အနောက်မှ သိုင်းပညာရှင် သိန်းဂဏန်းမျှသည်လည်း လိုက်ပါဝင်ရောက်သွားကြသည်။

ခေတ္တမျှ ကြာပြီးနောက် ကျောင်းအုပ်ကြီးသည် အစီအရင်ကြီးကို ချက်ချင်း ပြန်လည်ပိတ်လိုက်ချေသည်။ သို့သော်လည်း အစီအရင် လုံးဝ မပိတ်မိခင် စက္ကန့်ပိုင်းအလိုတွင် အလင်းတန်းတစ်ခုသည် ပြင်ပသို့ ထိုးထွက်သွားခဲ့ပြီး ကျောင်းအုပ်ကြီး၏ ဘေးတွင်ရှိနေသော ချင်ယွမ်ဖုန်းမှာမူ ပျောက်ကွယ်သွားခဲ့ပြီ ဖြစ်သည်။

---

ဤအချိန်တွင် ယန်ရုအင်ပါယာ၌ ရှိနေသော နတ်ဆိုးဘုရင်သည် ရုတ်တရက် မျက်နှာပျက်သွားသည်။ သူက လက်ကို ဝှေ့ယမ်းလိုက်ရာ သူ၏အနောက်တွင် ပုံရိပ်တစ်ခု ဖြည်းဖြည်းချင်း ပေါ်လာပေသည်။

ထိုအရာသည် သူနှင့် တစ်ပုံစံတည်း တူညီသော မိစ္ဆာတစ်ကောင်ဖြစ်ပြီး နတ်ဆိုးဘုရင်၏ ပုံတူပွားတစ်ခု ဖြစ်ပေသည်။ ကျိုတို စိုက်ပျိုးခဲ့သော မျိုးစေ့မှာ ဤပုံတူပွား၏ ခန္ဓာကိုယ်ထဲတွင် ရှိနေခြင်း ဖြစ်၏။

ယခုအခါ ထိုပုံတူပွားထံမှ ရွှေရောင်အလင်းများ စူးရှစွာ ထွက်ပေါ်နေသဖြင့် နတ်ဆိုးဘုရင်သည် စိုးရိမ်ပူပန်မှု အနည်းငယ် ဖြစ်ပေါ်လာရသည်။

“နောက်ဆုံးတော့ မင်း လှုပ်ရှားလာပြီပေါ့... ဒီလောက် သေးငယ်တဲ့ မျိုးစေ့လေးက ဒီလောက်အထိ စွမ်းအားကြီးလိမ့်မယ်လို့ ငါ မထင်ထားမိဘူး” ဟု နတ်ဆိုးဘုရင်က လှောင်ပြုံးပြုံးရင်း ဆိုလိုက်ကာ မိစ္ဆာအရှိန်အဝါများကို ပုံတူပွား၏ ခန္ဓာကိုယ်ထဲသို့ တိုက်ရိုက် စီးဆင်းစေလိုက်သည်။

သို့သော်လည်း ဤအချိန်တွင် ပုံတူပွား၏ ရင်ဘတ်ထံမှ ရွှေရောင်အလင်းတန်းများသည် ပေါက်ကွဲထွက်လုမတတ် ဆက်တိုက် လက်ပန်းနေသဖြင့် နတ်ဆိုးဘုရင်၏ မျက်နှာအမူအရာမှာ တစ်ချက်ပြီးတစ်ချက် ပြောင်းလဲသွားရချေသည်။

ယခုအခါ သူသည် ဤမျိုးစေ့ကို အထင်သေးမိခဲ့ကြောင်း လုံးဝ ယုံကြည်သွားခဲ့ပြီ ဖြစ်သည်။ သူ၏ အစွမ်းထက်လှသော စွမ်းအားဖြင့်ပင် ဤအရာကို နှိပ်ကွပ်ရန် မတတ်နိုင်ပေ။

မကြာမီတွင် ရွှေရောင်အလင်းတန်းများသည် ကြီးမားလှသော လက်တံများစွာ ပေါ်ထွက်လာသကဲ့သို့ ဖြည်းဖြည်းချင်း ကျယ်ပြန့်လာပြီး ထိုလက်တံများသည် ရူးသွပ်စွာ ကူးလူးလှုပ်ရှားရင်း ပုံတူပွားကို အချိန်တိုအတွင်း ဝါးမြိုကာ ၎င်း၏ စွမ်းအားများကို ဆက်တိုက် စုပ်ယူပစ်တော့သည်။

ပုံတူပွား၏ ခန္ဓာကိုယ်သည် မျက်ဝါးထင်ထင် ခြောက်ကပ်သွားပြီး မကြာမီမှာပင် ခြောက်သွေ့နေသော အလောင်းကောင်တစ်ခုအဖြစ်သို့ ပြောင်းလဲသွားချေသည်။

နတ်ဆိုးဘုရင်သည် အနည်းငယ် တုန်လှုပ်သွားရသည်။ ရှန်းဝူ စကြဝဠာ တိုက်ကြီးမှ သိုင်းပညာရှင်များကို အမှန်ပင် အထင်သေး၍ မရချေ။ အကယ်၍ ထိုနေ့က သူ၏ စစ်မှန်သော ခန္ဓာကိုယ်ဖြင့် ဤမျိုးစေ့ကို လက်ခံခဲ့မိပါက ယခုအခါ ခြောက်သွေ့သော အလောင်းကောင်အဖြစ် ပြောင်းလဲသွားမည့်သူမှာ သူကိုယ်တိုင်ပင် ဖြစ်ပေလိမ့်မည်။

ရွှေရောင်မျိုးစေ့သည် လက်တံများစွာကို ထပ်မံ ထုတ်ဖော်လိုက်ပြီး ပုံတူပွားကို သုတ်သင်ပြီးနောက် နတ်ဆိုးဘုရင်၏ စစ်မှန်သော ခန္ဓာကိုယ်ဆီသို့ ဦးတည်၍ အရှိန်အဟုန်ဖြင့် ပြေးဝင်လာတော့သည်။

နတ်ဆိုးဘုရင်သည် အမှန်တကယ်ပင် ထိတ်လန့်သွားရ၏။ ဤမျိုးစေ့သည် သူ၏ မူလအနှစ်သာရကို အခြေခံ၍ လိုက်လံရှာဖွေနိုင်ပြီး သူ့ကို အမြစ်ပြတ် ချေမှုန်းရန် ကြိုးစားနေခြင်း ဖြစ်ပေသည်။

“သေချင်နေတာပဲ”

နတ်ဆိုးဘုရင်က အေးစက်စွာ နှာခေါင်းရှုံ့လိုက်ပြီး သူ၏လက်ထဲတွင် စိမ်းဖန့်ဖန့် မိစ္ဆာမီးလျှံတစ်ခု ရုတ်တရက် ပေါ်ထွက်လာကာ ရွှေရောင်မျိုးစေ့ဆီသို့ တိုက်ရိုက် ပစ်လွှတ်လိုက်ချေသည်။

ဤမိစ္ဆာမီးလျှံသည် အလွန်ထူးဆန်းပြီး ရွှေရောင်မျိုးစေ့ကို များစွာ ထိခိုက်ပျက်စီးစေသဖြင့် ရွှေရောင်လက်တံအချို့မှာ ပျောက်ကွယ်သွားရသည်။

သို့သော်လည်း ရွှေရောင်လက်တံအချို့သည် နတ်ဆိုးဘုရင်၏ စစ်မှန်သော ခန္ဓာကိုယ်နှင့် တိုက်ရိုက် ထိတွေ့သွားနိုင်ခဲ့ပြီး ၎င်း၏အပေါ်တွင် အမြစ်တွယ်သွားကြလေတော့သည်။