အခန်း ၉၅၁

အခန်း(၉၅၁)

မလှမ်းမကမ်းတွင်

ယခုအချိန်၌ ယန်ရုအင်ပါယာအတွင်းရှိ တစ်ပါးကျွန်းသား မိစ္ဆာစစ်သည်တော်များ၏ နောက်ကွယ်တွင် နတ်ဆိုးဘုရင်သည် ငြိမ်သက်စွာ ထိုင်နေချေသည်။ ယင်း၏ခန္ဓာကိုယ်မှ အလွန်များပြားလှသော မိစ္ဆာအရှိန်အဝါတို့သည် အဆုံးမရှိ လွင့်ပျောနေပြီး စစ်မှန်သော နဂါးကြီးတစ်ကောင်ကဲ့သို့ ဝဲပျံနေသကဲ့သို့ ရှိချေသည်။

ထိုမိစ္ဆာအရှိန်အဝါများကြားတွင် ရွှေရောင်အလင်းတန်းများ စဉ်ဆက်မပြတ် ဖျတ်ခနဲ လက်ခနဲ ပေါ်ထွက်နေပြီး ယင်း၏လက်မောင်းသည် ပူဖောင်းတစ်ခုကဲ့သို့ ထူးဆန်းစွာ ကျုံ့လိုက်ပွလိုက် ဖြစ်နေချေသည်။

မည်သူမျှ နတ်ဆိုးဘုရင်အနားသို့ ချဉ်းကပ်၍ မနှောင့်ယှက်ရဲကြပေ။ နတ်ဘုရားအဆင့် မိစ္ဆာနှစ်ဦးသည် ယင်း၏ရှေ့တွင် ရပ်စောင့်နေကြပြီး တစ်ပါးကျွန်းသား မိစ္ဆာစစ်သည်တော် အဖွဲ့အချို့ကလည်း ပတ်ပတ်လည်တွင် ကင်းလှည့်နေကြချေသည်။

သို့သော်လည်း အရိပ်သဏ္ဌာန်တစ်ခုသည် မြေပြင်ပေါ်တွင် လျင်မြန်စွာ တွားသွားလျက် မိစ္ဆာတပ်မကြီးကို ဖြတ်ကျော်ကာ နတ်ဆိုးဘုရင်နှင့် မလှမ်းမကမ်းနေရာသို့ ရောက်ရှိလာခဲ့ချေသည်။

ထိုအရိပ်သဏ္ဌာန်မှာ အပြေးအလွှား ရောက်ရှိလာသည့် ချင်ယွမ်ဖုန်းပင် ဖြစ်ချေသည်။ ယင်းသည် နတ်ဘုရားတစ်ပိုင်းအဆင့် မိစ္ဆာများ၏ စကားပြောသံကို ချောင်းမြောင်းနားထောင်ခဲ့သဖြင့် နတ်ဆိုးဘုရင်သည် အရေးကြီးသော အချိန်သို့ ရောက်ရှိနေကြောင်း သိရှိခဲ့ပေသည်။

နတ်ဆိုးဘုရင်ကို မသတ်ဖြတ်နိုင်လျှင်ပင် ယင်းအား နှောင့်ယှက်ဖျက်ဆီးပြီး နောက်ဆုံးအချိန်၌ ကျရှုံးအောင် ပြုလုပ်နိုင်ပါက အလွန်ကောင်းမွန်သော အရာဖြစ်ပေရာသည်။

ချင်ယွမ်ဖုန်းသည် မိမိ၏ဝိညာဉ်စွမ်းအားကို ဖြန့်ကြက်လိုက်ပြီး နတ်ဆိုးဘုရင်၏ လက်ရှိအခြေအနေကို လျင်မြန်စွာ အကဲခတ်လိုက်ချေသည်။

"ဒီရွှေရောင်အလင်းက ကျိုတိုပြောတဲ့ မျိုးစေ့ပဲ ဖြစ်ရမယ်။ ကြည့်ရတာ တစ်ခုခုတော့ ထူးခြားမှုရှိပုံရတယ်။ ဒါကြောင့်လည်း နတ်ဆိုးဘုရင်က ဒီလောက်တောင် ဂရုစိုက်နေတာပေါ့" ဟု ချင်ယွမ်ဖုန်းသည် မိမိဘာသာ တိုးတိုးလေး ရေရွတ်လိုက်မိသည်။

ထိုစဉ် ချင်ယွမ်ဖုန်းသည် ဝတ်ရုံနက်ကို ဆင်မြန်းထားသော မိစ္ဆာအချို့ နတ်ဆိုးဘုရင်ထံသို့ လျှောက်လှမ်းသွားသည်ကို ရုတ်တရက် သတိပြုမိသဖြင့် အလွန်တုန်လှုပ်သွားချေသည်။

ယခုအချိန်၌ နတ်ဆိုးဘုရင်သည် နှောင့်ယှက်ခံရမည်ကို သိသာထင်ရှားစွာ ရှောင်ရှားလိုနေသည်ဖြစ်ရာ ထိုမိစ္ဆာများသည် အဘယ်ကြောင့် ယခုကဲ့သို့ သတ္တိခဲ ဖြစ်နေကြသနည်း။

ချင်ယွမ်ဖုန်း၏ ဝိညာဉ်စွမ်းအားသည် ချက်ချင်းဆိုသလို ဝဲပျံသွားခဲ့ပြီး ခဏအကြာတွင် ချင်ယွမ်ဖုန်း၏မျက်နှာထက်၌ အလွန်အမင်း အံ့ဩတုန်လှုပ်သော အရိပ်အယောင်များ ပေါ်ထွက်လာချေသည်။

အဘယ်ကြောင့်ဆိုသော် ထိုသူများသည် မိစ္ဆာများ မဟုတ်ဘဲ စစ်မှန်သော လူသားများ ဖြစ်နေကြသောကြောင့်ပင်။

"ဒါက ဘယ်လိုလုပ် ဖြစ်နိုင်မှာလဲ။ ကမ္ဘာသစ်မဟာမိတ်အဖွဲ့က လူများလား" ချင်ယွမ်ဖုန်းသည် အလွန် စူးစမ်းလိုစိတ် ပြင်းပြသွားချေသည်။ ယခုကဲ့သို့သော အချိန်တွင် နတ်ဆိုးဘုရင်နှင့် အတူရှိနေမည့်သူမှာ ကမ္ဘာသစ်မဟာမိတ်အဖွဲ့မှ လူများသာ ဖြစ်တန်ရာသည်။

သို့သော် ချင်ယွမ်ဖုန်းသည် ထိုသူများ၏ ဝတ်ရုံနက်များကို အကဲခတ်ကြည့်လိုက်သည့်အခါ ချက်ချင်းပင် မှင်တက်သွားခဲ့ရချေသည်။ အဘယ်ကြောင့်ဆိုသော် ထိုသူတိုင်းသည် မိမိတို့လက်ထဲတွင် မှော်လက်နက်များကို တင်းကျပ်စွာ ဆုပ်ကိုင်ထားကြပြီး ၎င်းတို့၏မျက်ဝန်းများထဲတွင် နတ်ဆိုးဘုရင်အပေါ် နာကျည်းမုန်းတီးမှုများဖြင့် ပြည့်နှက်နေသောကြောင့် ဖြစ်ပေသည်။

"သူတို့က ကလဲ့စားချေဖို့ လာကြတာလား" ချင်ယွမ်ဖုန်းသည် ရုတ်တရက် ထိတ်လန့်သွားမိချေသည်။

မိမိသည် တစ်ပါးကျွန်းသား မိစ္ဆာနတ်ဘုရားအချို့ထံမှ သတင်းအချက်အလက်ကို ရရှိခဲ့ခြင်း ဖြစ်သော်လည်း ဤလူများသည် ထိုသတင်းကို ဘယ်ကနေ ရရှိခဲ့ကြသနည်း။

ချင်ယွမ်ဖုန်း၏ နှလုံးသားထဲတွင် မကောင်းသော အတိတ်နိမိတ်တစ်ခု တိုးဝင်လာပြီး ယင်းသည် မသိစိတ်ဖြင့် နောက်သို့ ခြေလှမ်းအပြည့် ဆုတ်ခွာလိုက်ချေသည်။

မိမိ သတင်းရရှိခဲ့ခြင်းမှာ တိုက်ဆိုင်မှုတစ်ခုဟု ယူဆနိုင်သော်လည်း ပုန်းအောင်းနေသော လူသားအများအပြားပါ ဤသတင်းကို ရရှိထားကြသည်ဆိုပါက ဤအရာသည် ထောင်ချောက်တစ်ခု ဖြစ်နေကြောင်း ဖော်ပြနေပေသည်။

ယခုအချိန်တွင် နတ်ဆိုးဘုရင်သည် ငြိမ်သက်စွာ ထိုင်နေဆဲဖြစ်ပြီး ယင်း၏ရှေ့တွင် ထိုင်နေသော တစ်ပါးကျွန်းသား မိစ္ဆာနတ်ဘုရားနှစ်ဦးပင် လှုပ်ရှားမှုမရှိသဖြင့် ချင်ယွမ်ဖုန်းကို အလွန်အံ့ဩစေချေသည်။

---

ဝတ်ရုံနက်ဝတ်ဆင်ထားသော လူအချို့သည် နတ်ဆိုးဘုရင်၏ ရှေ့မှောက် မလှမ်းမကမ်းသို့ ရောက်ရှိလာကြရာ ထိုအချိန်မှသာ တစ်ပါးကျွန်းသား မိစ္ဆာနတ်ဘုရားနှစ်ဦးသည် ၎င်းတို့ကို သတိပြုမိပြီး ဖြည်းညှင်းစွာ မတ်တတ်ရပ်လိုက်ကြချေသည်။

"ရပ်စမ်း။ မင်းတို့ ဒီကို ဘာလာလုပ်တာလဲ။ ငါတို့ကို လာမနှောင့်ယှက်နဲ့လို့ ပြောထားတယ် မဟုတ်လား" ဟု မသေမျိုးဘုရင်က အေးစက်စွာ ပြောဆိုလိုက်ချေသည်။

ဝတ်ရုံနက်ဝတ် လူသားများသည် ထိုစကားကို မကြားရသကဲ့သို့ ရှိနေပြီး ရုတ်တရက် အရှိန်မြှင့်လိုက်ကြချေသည်။

မိစ္ဆာနတ်ဘုရားနှစ်ဦးသည် အမြဲတစေ သတိကြီးစွာ ထားနေခဲ့ကြသဖြင့် ထိုသူများ၏ ပုံမှန်မဟုတ်သော လှုပ်ရှားမှုများကို မြင်တွေ့ရသည့်အခါ သဘာဝကျစွာပင် လျင်မြန်စွာ လှုပ်ရှားလျက် ၎င်းတို့၏ရှေ့တွင် ပိတ်ဆို့ရပ်တန့်လိုက်ကြချေသည်။

သို့သော်လည်း ဝတ်ရုံနက်ဝတ် လူသားလေးဦးသည် အဖွဲ့မှခွဲထွက်ကာ မသေမျိုးဘုရင်နှင့် အခြားနတ်ဘုရားတစ်ပိုင်းအဆင့် မိစ္ဆာထံသို့ တိုက်ရိုက် ပြေးဝင်သွားကြပြီး ကျန်ရှိသောသူများသည်လည်း အတင်းအဓမ္မ တိုးဝင်သွားကြချေသည်။

မသေမျိုးဘုရင်သည် မျက်လုံးများ ပြူးကျယ်သွားလျက် လှည့်ပတ်ပိတ်ဆို့ရန် ကြိုးပမ်းလိုက်သော်လည်း ယင်း၏မျက်စိရှေ့တွင် အေးစက်သော အလင်းတန်းနှစ်ခု ပေါ်ထွက်လာခဲ့ပြီ ဖြစ်ချေသည်။

အခြားရွေးချယ်စရာ မရှိတော့သဖြင့် မသေမျိုးဘုရင်သည် ရှောင်တိမ်းလိုက်ရပြီး တစ်ချိန်တည်းမှာပင် မိစ္ဆာအရှိန်အဝါဖြင့် ဖွဲ့စည်းထားသော လက်ဝါးနှစ်ဖက်ကို ရုတ်တရက် ရိုက်ထုတ်လိုက်ရာ ဝတ်ရုံနက်ဝတ် လူသားနှစ်ဦးကို မြေပြင်ပေါ်သို့ တိုက်ရိုက် ဖိနှိပ်ခြေမှုန်းလိုက်ချေသည်။

ဤဝတ်ရုံနက်ဝတ် လူသားများသည် ဘိုးဘေးနယ်ပယ်ထက် မြင့်မားသော အဆင့်မြင့် ကျင့်ကြံသူများ ဖြစ်ကြသော်လည်း မသေမျိုးဘုရင်၏ ပြိုင်ဘက် မဖြစ်နိုင်ကြသည်မှာ အမှန်ပင် ဖြစ်ချေသည်။

နတ်ဘုရားတစ်ပိုင်းအဆင့် မိစ္ဆာကို ပိတ်ဆို့ထားသည့် အခြားဝတ်ရုံနက်ဝတ် လူသားနှစ်ဦးမှာလည်း နေရာတင်တင်ပင် အသတ်ခံလိုက်ရချေသည်။

သို့သော်လည်း ယခုကဲ့သို့ အချိန်ဆွဲနိုင်မှုကြောင့် ဝတ်ရုံနက်ဝတ် အရိပ်အချို့သည် နတ်ဆိုးဘုရင်ထံသို့ ရောက်ရှိသွားနိုင်ခဲ့ချေသည်။ ၎င်းတို့သည် ဝတ်ရုံထဲတွင် ဝှက်ထားသော လက်နက်များကို ဆွဲထုတ်ကာ ယင်းထံသို့ ပြင်းထန်သော တိုက်ခိုက်မှုများကို ပြုလုပ်လိုက်ကြချေသည်။

နတ်ဆိုးဘုရင်သည် ယင်း၏မျက်ဝန်းများကို ဖြည်းညှင်းစွာ ဖွင့်ဟလိုက်ရာ ၎င်း၏အကြည့်ထဲတွင် မယုံကြည်နိုင်မှုများဖြင့် ပြည့်နှက်နေချေသည်။

ဤဝတ်ရုံနက်ဝတ် လူသားနှစ်ဦးသည် မည်သည့်ခုခံမှုမျှမရှိဘဲ ၎င်းတို့၏လက်နက်များကို နတ်ဆိုးဘုရင်၏ ခန္ဓာကိုယ်ထဲသို့ ထိုးစိုက်လိုက်ကြချေသည်။

ဝတ်ရုံနက်ဝတ် လူသားနှစ်ဦးသာမက မလှမ်းမကမ်းတွင် ရှိနေသော ချင်ယွမ်ဖုန်းပင် လန့်ဖျပ်သွားခဲ့ရချေသည်။ ဤလုပ်ကြံမှုသည် အဘယ်ကြောင့် ဤမျှအထိ ချောမွေ့လွယ်ကူနေရသနည်း။

နတ်ဆိုးဘုရင်သည် အလွန်အမင်း နာကျင်ခံစားနေရပုံ ရှိချေသည်။ ယင်းသည် ရုတ်တရက် ခုန်ထလိုက်ရာ ခန္ဓာကိုယ်ပေါ်မှ ရွှေရောင်အလင်းတန်းများသည် ပိုမိုတောက်ပလာခဲ့ပြီး မျက်စိတစ်မှိတ်အတွင်းမှာပင် ယင်း၏လက်မောင်းနှစ်ဖက်လုံးကို ရွှေရောင်အလင်းတန်းများက လုံးဝဝါးမြိုသွားကာ ခြောက်ကပ်သွားစေချေသည်။

ယင်း၏ရင်ဘတ်တွင် နက်ရှိုင်းသော ဒဏ်ရာနှစ်ခု ထိုးဖောက်သွားခဲ့ပြီး သွေးများ စီးကျနေဆဲ ဖြစ်ချေသည်။

ဝတ်ရုံနက်ဝတ် လူသားနှစ်ဦး မှင်တက်နေစဉ်မှာပင် မသေမျိုးဘုရင်နှင့် အခြားနတ်ဘုရားတစ်ပိုင်းအဆင့် မိစ္ဆာသည် အပြေးအလွှား ရောက်ရှိလာကြပြီး ၎င်းတို့၏ထက်မြက်သော လက်သည်းများဖြင့် လူသားစစ်သည်တော်နှစ်ဦး၏ ရင်ဘတ်များကို ထိုးဖောက်လိုက်ကြချေသည်။

၎င်းတို့၏လက်ထဲတွင် နှလုံးသားနှစ်ခု ပေါ်ထွက်လာခဲ့ပြီး ခန္ဓာကိုယ်နှင့် ကွဲကွာသွားခဲ့သော်လည်း ထိုနှလုံးသားများသည် အနည်းငယ် တုန်ခါခုန်လှုပ်နေဆဲ ဖြစ်ချေသည်။

ဝတ်ရုံနက်ဝတ် လူသားနှစ်ဦးသည် ၎င်းတို့၏မျက်ဝန်းထဲတွင် နာကျည်းမှုများဖြင့် ပြည့်နှက်လျက် ဖြည်းညှင်းစွာ လဲပြိုသွားကြချေသည်။

ချင်ယွမ်ဖုန်းသည် လန့်ဖျပ်သွားမိချေသည်။ ဤလူသားများသည် သတင်းအချက်အလက်ကို မည်သို့ပင် ရရှိခဲ့ကြသည်ဖြစ်စေ နတ်ဆိုးဘုရင်ကို လုပ်ကြံသတ်ဖြတ်ရန် သတ္တိရှိမှုမှာ အလွန်လေးစားဖွယ် ကောင်းလှပေသည်။

နတ်ဆိုးဘုရင်သည် သက်ပြင်းတစ်ချက် ချလိုက်သော်လည်း ယင်း၏ခန္ဓာကိုယ်မှ ထွက်ပေါ်နေသော ရွှေရောင်အလင်းတန်းများကို နှိမ်နင်းနိုင်စွမ်း မရှိတော့ဘဲ ထူးဆန်းစွာ ဖျတ်ခနဲ ဖျတ်ခနဲ လက်လာချေသည်။

နတ်ဆိုးဘုရင်၏ ခန္ဓာကိုယ်မှ စိမ်းလန်းသော မီးလျှံများ ထွက်ပေါ်လာခဲ့ပြီး ထိုရွှေရောင်အလင်းကို ဖြည်းညှင်းစွာ နှိမ်နင်းလိုက်ချေသည်။

"ငါ့ကို သေချာစောင့်ကြပ်စမ်း။ အခု ငါ့ကို ဘယ်သူမှ လာမနှောင့်ယှက်စေနဲ့" ဟု နတ်ဆိုးဘုရင်က ရက်စက်ကြမ်းကြုတ်စွာ ပြောဆိုလိုက်ရာ ဝတ်ရုံနက်ဝတ် လူသားများ၏ လုပ်ကြံမှုအပေါ် အလွန်မစင်မကြယ် ဖြစ်နေပုံ ရချေသည်။

"နားလည်ပါပြီ အစ်ကိုကြီး။ လူသားတွေ ရောက်လာလိမ့်မယ်လို့ ကျွန်တော်တို့ မထင်ထားမိဘူး" ဟု မသေမျိုးဘုရင်က ပြောဆိုလိုက်ချေသည်။

နတ်ဆိုးဘုရင်သည် ပြင်းထန်စွာ ဒဏ်ရာရရှိထားပုံ ရသဖြင့် စကားပြောလိုစိတ် မရှိတော့ဘဲ လျင်မြန်စွာ ပြန်လည်ထိုင်လိုက်လျက် ရွှေရောင်အလင်း၏ ကျူးကျော်မှုကို စတင်ခုခံလိုက်ချေသည်။

ချင်ယွမ်ဖုန်းသည် စိတ်လှုပ်ရှားမှုများ တိုးပွားလာခဲ့ချေသည်။ အရာအားလုံးသည် အဆင်ပြေချောမွေ့နေပုံရပြီး နတ်ဆိုးဘုရင်သည်လည်း ပြင်းထန်စွာ ဒဏ်ရာရရှိထားသဖြင့် ညင်သာသော တိုက်ခိုက်မှုတစ်ချက်တည်းဖြင့်ပင် ယင်းအား သတ်ဖြတ်ရန် လုံလောက်ပေလိမ့်မည်။

တစ်ပါးကျွန်းသား မိစ္ဆာမင်းသားသည်လည်း အနိုင်မခံနိုင်သူတော့ မဟုတ်ပေ။

---

ထိုအချိန်တွင် ရုတ်တရက် အပြောင်းအလဲတစ်ခု ဖြစ်ပွားခဲ့ချေသည်။

ကင်းလှည့်နေသော စစ်သည်တော်များသည် အလွန်သတိကြီးစွာ ထားနေကြသော်လည်း ရုတ်တရက် အဖွဲ့တစ်ဖွဲ့သည် နတ်ဆိုးဘုရင်ထံသို့ တိုက်ရိုက် ပြေးဝင်သွားကြချေသည်။ ၎င်းတို့၏ လျင်မြန်သော လှုပ်ရှားမှုကြောင့် ဦးခေါင်းပေါ်ရှိ ဦးချိုများပင် ပြုတ်ကျကုန်ချေသည်။

"ဒီလူတွေကလည်း လူသားတွေပဲလား" ချင်ယွမ်ဖုန်းသည် မျက်လုံးများ ပြူးကျယ်သွားခဲ့ရပြီး ဤမျှအထိ များပြားလှသော လူသားများ ဤနေရာတွင် အဘယ်ကြောင့် စုဝေးနေကြသည်ကို နားမလည်နိုင်အောင် ဖြစ်ရချေသည်။ ၎င်းတို့အားလုံးသည် နတ်ဆိုးဘုရင်၏ လက်ရှိအကြပ်အတည်းကို ကြားသိခဲ့ကြသောကြောင့်ပင် လော။

ထို့ပြင် မဟူရာအရိပ်အချို့သည်လည်း မလှမ်းမကမ်းမှ လျင်မြန်စွာ ချဉ်းကပ်လာကြပြီး ၎င်းတို့၏ ပစ်မှတ်မှာလည်း အခြားမဟုတ်ဘဲ နတ်ဆိုးဘုရင်ပင် ဖြစ်ချေသည်။

မသေမျိုးဘုရင်နှင့် အခြားနတ်ဘုရားတစ်ပိုင်းအဆင့် မိစ္ဆာသည် ရက်စက်ကြမ်းကြုတ်သော အရိပ်အယောင်များကို ဖော်ပြလိုက်ကြချေသည်။ ၎င်းတို့သည် ချက်ချင်းပင် ပြေးထွက်သွားကြပြီး ခန္ဓာကိုယ်တစ်ခုလုံး အကြေးခွံများဖြင့် ဖုံးလွှမ်းသွားကာ ထက်မြက်သော အရိုးစူးများဖြင့် လူသားတို့၏ ရင်ဘတ်ကို ထိုးဖောက်လိုက်ကြချေသည်။

သို့သော်လည်း ရည်ရွယ်ချက်ရှိရှိ သို့မဟုတ် မသိစိတ်ဖြင့်ဖြစ်စေ လူသားတစ်ဦးသည် ခုခံမှုကို ဖောက်ထွက်နိုင်ခဲ့ပြီး နတ်ဆိုးဘုရင်၏ ရှေ့မှောက်သို့ တိုက်ရိုက် ရောက်ရှိသွားကာ မိမိ၏ မြင်းဖြတ်ဓားမကြီးဖြင့် နတ်ဆိုးဘုရင်၏ လည်ချောင်းဆီသို့ ထိုးစိုက်လိုက်ချေတော့သည်။