အခန်း ၉၅၆

အခန်း(၉၅၆) အကန့်အသတ်

တစ္ဆေတံဆိပ်တော်သည် ချင်ယွမ်ဖုန်း၏ ရှေ့မှောက်၌ လွင့်မျောနေလျက် လျင်မြန်စွာ လည်ပတ်နေပြီး ရုတ်ချည်းပင် တောက်ပသော အလင်းရောင်များ ဖြာထွက်လာချေသည်။

နတ်ဘုရားဝိညာဉ် ဘုရင် အသုံးပြုခဲ့သော ဝိညာဉ်တိုက်ကွက်မှာ လွန်စွာ ထူးခြားဆန်းပြားသော တိုက်ခိုက်မှု နည်းလမ်းတစ်ခု ဖြစ်ပေသည်။

ထိုသို့သော ဝိညာဉ်သိုင်းပညာရပ်သည် နတ်ဘုရားဝိညာဉ် ဘုရင်အနေဖြင့် မိမိ၏ ဝိညာဉ်စွမ်းအား အစိတ်အပိုင်းတစ်ခုကို ကြိုတင်၍ ခွဲခြမ်းစိတ်ဖြာထားရန် လိုအပ်လှပေရာ ယင်းကဲ့သို့သော ဝိညာဉ်စွမ်းအား အစိတ်အပိုင်းကို မွေးမြူ ပျိုးထောင်လိုက်သောအခါ ပိုမို၍ သန်မာထက်မြက်လာပြီး နောက်ဆုံးတွင် အလွန်တရာ အစွမ်းထက်သော စွမ်းအားကို ပိုင်ဆိုင်လာရခြင်း ဖြစ်တန်ရာသည်။

အတိတ်ကာလတွင် နတ်ဘုရားဝိညာဉ် ဘုရင်သည် ရန်သူများနှင့် ရင်ဆိုင်ရတိုင်း အစဉ်သဖြင့် အနိုင်မခံ အရှုံးမပေးဘဲ အနှိုင်းမဲ့ အောင်နိုင်သူ ဖြစ်ခဲ့ဖူးသော်လည်း ယနေ့တွင်မူ သေးငယ်သော တံဆိပ်တော်တစ်ခု၏ လက်ချက်ဖြင့် အရေးနိမ့်သွားရချေပြီ။

ချင်ယွမ်ဖုန်းသည် နတ်ဘုရားဝိညာဉ် ဘုရင်၏ ဝိညာဉ်စွမ်းအား ဆူးချွန်ကို တစ္ဆေတံဆိပ်တော်က ဝါးမြိုလိုက်သည်ကို မြင်တွေ့ရသောအခါ စိတ်သက်သာရာ ရသွားမိသည်။ အကြောင်းမူကား တစ္ဆေတံဆိပ်တော်သည် ဝိညာဉ်စွမ်းအားကို စင်းလုံးချော နှိမ်နင်းနိုင်စွမ်း ရှိသောကြောင့် ဖြစ်ပေသည်။

"အား..."

နတ်ဘုရားဝိညာဉ် ဘုရင်သည် ချင်ယွမ်ဖုန်းကို ဒေါသတကြီး စိုက်ကြည့်နေခဲ့သည်။ ချင်ယွမ်ဖုန်း၏ လက်ချက်ဖြင့် ထပ်ခါတလဲလဲ အရေးနိမ့်မှုများကို ခံစားခဲ့ရသဖြင့် သူ၏ စိတ်ထဲတွင် ပိုမို၍ သည်းခံနိုင်စွမ်း ကုန်ဆုံးလာခဲ့ပြီ ဖြစ်သည်။

"ဒီနေ့တော့ မင်း မုချ သေရမယ်..."

ထိုသူနှစ်ဦးကြားရှိ ဝိညာဉ်စွမ်းအား လေဆင်နှာမောင်းသည် ရုတ်တရက် ကျယ်ပြန့်လာပြီး မျက်စိတစ်မှိတ်အတွင်းမှာပင် မိုးကောင်းကင်သို့ တက်လှမ်းနေသော ဧရာမ လေဆင်နှာမောင်းကြီးတစ်ခုအသွင်သို့ ပြောင်းလဲသွားချေသည်။ ထိုသို့သော လေဆင်နှာမောင်းကြီး၏ အောက်တွင် ချင်ယွမ်ဖုန်းသည် ပုရွက်ဆိတ်တစ်ကောင်ကဲ့သို့ သေးငယ်လွန်းလှပေသည်။

ကြီးမားလှသော ဖိအားများ သက်ရောက်လာသည်နှင့်အမျှ ချင်ယွမ်ဖုန်း၏ နှလုံးသားသည်လည်း တုန်လှုပ်သွားရသည်။ သူသည် ထိုမျှလောက် ပြင်းထန်သော ဝိညာဉ်စွမ်းအား အဆင့်အတန်းကို မယှဉ်ပြိုင်နိုင်ကြောင်း ကောင်းစွာ သိရှိနေပေသည်။

လေဆင်နှာမောင်း၏ အလယ်ဗဟိုတွင် ခရမ်းရောင်မီးလျှံများ ဖျတ်ခနဲ ပေါ်ထွက်လာပြီး ကျန်ရှိနေသော နောက်ဆုံး ဝိညာဉ်စွမ်းအား မြွေနဂါးမှာ နတ်ဘုရားဝိညာဉ် ဘုရင်၏ လက်ချက်ဖြင့် ချေမှုန်းခြင်း ခံလိုက်ရချေပြီ။

"သေစမ်း... လူသား..."

နတ်ဘုရားဝိညာဉ် ဘုရင်သည် ဟိန်းဟောက်လိုက်ပြီး သူ၏ လက်နှစ်ဖက်ကို ရှေ့သို့ တွန်းလွှတ်လိုက်ရာ ဧရာမ လေဆင်နှာမောင်းကြီးသည် ချင်ယွမ်ဖုန်းထံသို့ လျင်မြန်စွာ တိုက်ခတ်လာခဲ့တော့သည်။

---

လေဆင်နှာမောင်းကြီးထံမှ ပြင်းထန်သော စုပ်ယူမှု အားစွမ်းအားများ ထွက်ပေါ်လာပြီး ၎င်း၏ လမ်းကြောင်းပေါ်ရှိ အရာခပ်သိမ်းကို စုပ်ယူနေချေသည်။ ပထမဦးစွာ နတ်ဘုရားသောင်းချီနယ်မြေ၏ ကျွန်းပျက်ကြီးသည် တစ်စစီ ကြေမွသွားပြီး လေဆင်နှာမောင်းထဲသို့ စုပ်ယူခြင်း ခံလိုက်ရသည်။

ချင်ယွမ်ဖုန်းမှာ ဟင်းလင်းပြင်ထဲသို့ ပျံသန်းတက်လှမ်းရန်မှတစ်ပါး အခြားရွေးချယ်စရာ မရှိတော့ပေ။ သူသည် တင်းမာခက်ထန်သော မျက်နှာထားဖြင့် ထိုလေဆင်နှာမောင်းကြီးကို စိုက်ကြည့်နေမိသည်။ သူ၏ စိတ်ကို ပိုမို၍ ထိတ်လန့် စိုးရိမ်စေသည်မှာ လေဆင်နှာမောင်း၏ အတွင်းပိုင်းမှ စွမ်းအားတစ်ခုက သူ့ကို မြဲမြံစွာ ဆွဲငင်နေသကဲ့သို့ ခံစားနေရခြင်း ဖြစ်ပေသည်။

ချင်ယွမ်ဖုန်းအနေဖြင့် မည်မျှပင် ရုန်းကန်လှုပ်ရှားပါစေ၊ အစားထိုးလဲလှယ်ခြင်း ပညာရပ်ကို အသုံးပြုလျှင်ပင် လွတ်မြောက်နိုင်ခြင်း မရှိတော့ချေ။

နတ်ဘုရားသောင်းချီနယ်မြေသည် လေဆင်နှာမောင်းထဲသို့ စုပ်ယူခံရပြီးနောက် ပြင်းထန်လှသော စွမ်းအားကြီးကြောင့် တိုက်ရိုက် ကြေမွ ပျက်စီးသွားရသည်။ ချင်ယွမ်ဖုန်းသာ ကြိုတင်၍ သိရှိခြင်း မရှိခဲ့ပါက ဤမျှ အစွမ်းထက်လှသော စွမ်းအားကြီးသည် ဝိညာဉ်စွမ်းအား ဖြစ်သည်ဟူသောအချက်ကို မည်သည့်အခါမျှ ယုံကြည်နိုင်မည် မဟုတ်ချေ။

ချင်ယွမ်ဖုန်းသည် အစွမ်းကုန် ကြံ့ကြံ့ခံနေပြီး သူ၏ ရှေ့မှောက်ရှိ တစ္ဆေတံဆိပ်တော်သည်လည်း တောက်ပစွာ လင်းထိန်နေလျက် သူ့ကို လွှမ်းခြုံထားသော အလင်းဒိုင်းကာတစ်ခုကို ဖြစ်ပေါ်စေသည်။ သို့သော်လည်း ယင်းက ချင်ယွမ်ဖုန်းထံသို့ တဖြည်းဖြည်း နီးကပ်လာနေသော လေဆင်နှာမောင်းကြီးကို တားဆီးနိုင်ခြင်း မရှိချေ။

နတ်ဘုရားသောင်းချီနယ်မြေသည် ပျောက်ကွယ်သွားခဲ့ပြီ ဖြစ်ရာ ပင်လယ်ပြင်ထက်တွင် သွေးပူဇော်ခြင်းတံဆိပ်တော်မှ ပြင်းထန်သော အလင်းရောင်များ ဖြာထွက်နေလျက် ဟင်းလင်းပြင် လမ်းကြောင်းတစ်ခုသာလျှင် အထီးကျန်စွာ ကျန်ရစ်တော့သည်။

ကျွန်းကြီး မရှိတော့သောအခါ လေဆင်နှာမောင်းသည် ပင်လယ်ရေများကို စုပ်ယူရန် စတင်ခဲ့ပြီး အလွန်တရာ များပြားလှသော ပင်လယ်ရေထုကြီးသည် လေဆင်နှာမောင်းထဲသို့ စုပ်ယူခြင်း ခံလိုက်ရကာ မိုးကောင်းကင်သို့ ဆန့်တန်းနေသော ပင်လယ်ရေပြင်းမုန်တိုင်းကြီးတစ်ခုအသွင်သို့ ပြောင်းလဲသွားချေသည်။

ယင်းက အတိတ်ကာလတွင် ချင်ယွမ်ဖုန်း ကိုယ်တိုင် မြင်တွေ့ခဲ့ဖူးသော ပင်လယ်မုန်တိုင်းကြီးနှင့် လွန်စွာ ဆင်တူလှပေသည်။

သူ ဘာမျှ မလုပ်ဆောင်နိုင်မီမှာပင် ချင်ယွမ်ဖုန်းသည် ရေဆင်နှာမောင်းထဲသို့ စုပ်ယူခြင်း ခံလိုက်ရတော့သည်။ ကြီးမားလှသော စွမ်းအားကြီးက သူ၏ ခန္ဓာကိုယ်ကို ဆွဲဖဲ့နေလျက် သူ့ကို တစ်စစီ ဖြစ်သွားစေရန် အားထုတ်နေချေသည်။

ထူးဆန်းသော လေချွန်သံကြီးသည် ချင်ယွမ်ဖုန်း၏ နားစည်ထဲသို့ တိုးဝင်လာပြီး တစ္ဆေများနှင့် ဝံပုလွေများ အူဟောင်နေသကဲ့သို့ သူ၏ စိတ်အာရုံကို နှောင့်ယှက်ဖျက်ဆီးနေသည်။

တစ္ဆေတံဆိပ်တော်မှ ထွက်ပေါ်လာသော ကာကွယ်ရေး အလင်းဒိုင်းကာသည် ချင်ယွမ်ဖုန်းကို အစွမ်းကုန် ကာကွယ် စောင့်ရှောက်ပေးထားသော်လည်း ချင်ယွမ်ဖုန်း၏ ခန္ဓာကိုယ်အတွင်းရှိ ကိုယ်တွင်းစွမ်းအင်များမှာ လျင်မြန်စွာ ကုန်ခမ်းလာနေချေပြီ။

ဤနှုန်းအတိုင်း ဆက်သွားပါက မကြာမီ အချိန်အတွင်းမှာပင် သူသည် ထိုထိတ်လန့်ဖွယ်ကောင်းသော ဝိညာဉ်စွမ်းအား လေဆင်နှာမောင်းကြီးကို ထိပ်တိုက် ရင်ဆိုင်ရတော့မည် ဖြစ်ပေသည်။

လေဆင်နှာမောင်း၏ အတွင်းပိုင်းမှ ရေတွက်၍ မရနိုင်သော အလင်းဓားသွားများ ပျံသန်းထွက်ပေါ်လာပြီး အလင်းဒိုင်းကာကို တဖြန်းဖြန်း မြည်ဟည်းသံများနှင့်အတူ ရိုက်ခတ်နေခဲ့ရာ အလင်းဒိုင်းကာမှာ ပြိုလဲလုနီးပါး ဖြစ်လာခဲ့ချေသည်။

ထိုအချိန်တွင် ချင်ယွမ်ဖုန်း၏ လက်တွဲဖော် မိစ္ဆာသားရဲ ဖြစ်သော ရှောင်ဖေးသည်လည်း ခန္ဓာကိုယ် ကျုံ့ဝင်လာပြီး သူ၏ ရေဘဝဲ လက်တံများဖြင့် ချင်ယွမ်ဖုန်းကို တဖြည်းဖြည်း လွှမ်းခြုံ ရစ်ပတ်ထားလိုက်တော့သည်။

နောက်ဆုံးတွင် ဖန်ခွက် ကြေမွသွားသည့်အလား မြည်ဟည်းသံနှင့်အတူ တစ္ဆေတံဆိပ်တော်မှ ထုတ်လွှတ်ထားသော အလင်းဒိုင်းကာသည် ပြင်းထန်လှသော ဖိအားကို ဆက်လက် မတောင့်ခံနိုင်တော့ဘဲ တစ်စစီ ကြေမွ ပျက်စီးသွားရချေသည်။ သိပ်သည်း ဆူဝေနေသော ဝိညာဉ်စွမ်းအား အလင်းဓားသွားများသည် ရှောင်ဖေး၏ လက်တံများထံသို့ အရှိန်အဟုန်ဖြင့် ရိုက်ခတ်သွားတော့သည်။

လက်တံများပေါ်တွင် နက်ရှိုင်းသော ဒဏ်ရာကြီးများ ပြတ်ရှသွားခဲ့သော်လည်း ယင်းတို့က ထူးဆန်းအံ့ဩဖွယ်ကောင်းလောက်အောင် လျင်မြန်စွာ ပြန်လည် ကုစားနိုင်ခဲ့သဖြင့် ရှောင်ဖေးမှာမူ နာကျင်စွာ အော်ဟစ်နေရရှာသည်။

ဤအခိုက်အတန့်တွင် ချင်ယွမ်ဖုန်းနှင့် ရှောင်ဖေးတို့သည် တစ်သားတည်း ပေါင်းစပ်သွားခဲ့ပြီး ၎င်းတို့၏ ပြန်လည် ကုစားနိုင်စွမ်းမှာ အလွန်တရာ ထူးကဲသာလွန်သော အဆင့်အတန်းသို့ ရောက်ရှိသွားခဲ့ချေပြီ။

ဝိညာဉ်စွမ်းအား အလင်းဓားသွားများသည် ရှောင်ဖေး၏ လက်တံများကို အစဉ်မပြတ် ဖျက်ဆီးနေသော်လည်း လက်တံများမှာလည်း အဆက်မပြတ် ပြန်လည် မွေးဖွားလာနေခဲ့ရာ အချိန်အတန်ကြာသည်အထိ အခြေအနေမှာ တင်းမာနေခဲ့သည်။

သို့သော်လည်း ချင်ယွမ်ဖုန်းအနေဖြင့် အကယ်၍ ထိုလေဆင်နှာမောင်းကြီးမှ လွတ်မြောက်နိုင်မည့် နည်းလမ်းကို မရှာဖွေနိုင်ပါက ရှောင်ဖေးသည်လည်း ကြာရှည် တောင့်ခံနိုင်မည် မဟုတ်ကြောင်း ကောင်းစွာ သိရှိနေပေသည်။

ရှုပ်ထွေးဆူပူနေသော အခြေအနေများကြားတွင် ချင်ယွမ်ဖုန်းသည် မိမိ၏ လက်ထဲရှိ အနန္တပုံရိပ်ကို ရုတ်တရက် ကြည့်လိုက်မိပြီး သူ၏ နှုတ်ခမ်းထောင့်တွင် အေးစက်သော အပြုံးတစ်ခု ပေါ်ထွက်လာခဲ့သည်။

"အရာခပ်သိမ်း... ဘဇူကာ ဒုံးပစ်လောင်ချာအသွင် ပြောင်းလဲစမ်း..."

ချင်ယွမ်ဖုန်းက ခက်ထန်စွာ ပြောဆိုလိုက်သည်။

အနန္တပုံရိပ် ဘဇူကာ ဒုံးပစ်လောင်ချာမှာ ချင်ယွမ်ဖုန်းအနေဖြင့် လွန်ခဲ့သော အချိန်ကတည်းကပင် အနန္တပုံရိပ်ကို အသုံးပြု၍ တီထွင်ဖန်တီးထားခဲ့သော နည်းလမ်းတစ်ခု ဖြစ်ပေသည်။

သို့သော်လည်း ယင်းကို အသုံးပြုတိုင်း အလွန်တရာ များပြားလှသော ဝိညာဉ်ကျောက်တုံးများကို ကုန်ခမ်းစေသဖြင့် ချင်ယွမ်ဖုန်းအနေဖြင့် အသုံးပြုခဲ့သည့် အကြိမ်ရေမှာ အလွန်ပင် နည်းပါးလှချေသည်။

၎င်းနောက်ပိုင်းတွင် သူ ကြုံတွေ့ခဲ့ရသော ရန်သူများမှာ ပိုမို၍ အစွမ်းထက်လာခဲ့ပြီး ဤတိုက်ကွက်ကို အသုံးပြုရန် လိုအပ်သော ဝိညာဉ်ကျောက်တုံး ပမာဏမှာ ထိတ်လန့်ဖွယ်ကောင်းလှသဖြင့် ချင်ယွမ်ဖုန်းက ယင်းကို ဘေးဖယ်ထားခဲ့ခြင်း ဖြစ်ပေသည်။

သို့သော် ယခုအချိန်တွင်မူ ဤတိုက်ကွက်သည် ထိုဝိညာဉ်စွမ်းအား လေဆင်နှာမောင်းကြီးကို ဖောက်ထွင်း ဖျက်ဆီးနိုင်မည့် တစ်ခုတည်းသော တိုက်ကွက် ဖြစ်လာနိုင်ပေသည်။

အနန္တပုံရိပ်သည် ၎င်း၏ အသွင်ပြောင်းလဲခြင်းကို လျင်မြန်စွာ ပြီးဆုံးစေခဲ့ပြီး ချင်ယွမ်ဖုန်း၏ လက်ထဲသို့ ရောက်ရှိလာခဲ့သည်။

ချင်ယွမ်ဖုန်းသည် ဆေးလုံးတစ်လုံးကို မြိုချလိုက်ပြီး သူ၏ ကိုယ်တွင်းစွမ်းအင်များကို လျင်မြန်စွာ ပြန်လည် ပြည့်ဖြိုးစေခဲ့ကာ တစ်ချိန်တည်းမှာပင် သူ၏ ခန္ဓာကိုယ်အတွင်း ကျန်ရှိနေသော ကိုယ်တွင်းစွမ်းအင် အားလုံးကို အနန္တပုံရိပ် ဘဇူကာ ဒုံးပစ်လောင်ချာအတွင်းသို့ သွန်းလောင်း ထည့်သွင်းလိုက်တော့သည်။

အဆင့်မြင့် ဝိညာဉ်ကျောက်တုံး တစ်သိန်းခန့်သည် ကိုးဆင့်မြောက် ဘိုးဘေးနယ်ပယ် သိုင်းပညာရှင်တစ်ဦး၏ အစွမ်းကုန် တိုက်ခိုက်မှု စွမ်းအာနှင့် အကြမ်းဖျင်း တူညီလှပေသည်။ အကယ်၍ နတ်ဘုရားအဆင့်အတန်းသို့ ရောက်ရှိရန် ဖြစ်ပါက ဝိညာဉ်ကျောက်တုံး သန်းတစ်ရာကျော် လိုအပ်မည် ဖြစ်ကြောင်း ချင်ယွမ်ဖုန်းက အကြမ်းဖျင်း ခန့်မှန်းမိသည်။

သို့သော်လည်း ချင်ယွမ်ဖုန်း၏ လက်ဝယ်တွင် လက်ရှိ၌ ထိုမျှလောက် များပြားသော ဝိညာဉ်ကျောက်တုံးများ မရှိသဖြင့် သူသည် မိမိ၏ ကိုယ်ပိုင် ဝိညာဉ်စွမ်းအင်များကိုသာ အသုံးပြု၍ ဝိညာဉ်ကျောက်တုံးအချို့ကို အစားထိုး အသုံးပြုနိုင်ခဲ့ချေသည်။

ချင်ယွမ်ဖုန်းသည် သူ၏ နှုတ်ခမ်းထဲသို့ ဆေးလုံးပုလင်းများကို တစ်ပုလင်းပြီးတစ်ပုလင်း လောင်းထည့်လိုက်ပြီး သူ၏ စွမ်းအင်စုပ်ယူခြင်း မဟာပညာရပ်ကို အစွမ်းကုန် မောင်းနှင်လိုက်ရာ ဆေးလုံးများ၏ ဝိညာဉ်စွမ်းအင်များကို မျက်စိတစ်မှိတ်အတွင်းမှာပင် စုပ်ယူနိုင်ခဲ့သည်။

ဤနေရာတွင် ချင်ယွမ်ဖုန်းသည် မည်သည့် ခံစားချက်မျှ မရှိဘဲ ကိုယ်တွင်းစွမ်းအင်များကို သွန်းလောင်းပေးနေသည့် ကိရိယာတစ်ခုကဲ့သို့ ဖြစ်လာခဲ့ချေပြီ။

မိမိ၏ ကိုယ်တွင်းစွမ်းအင်များကို သွန်းလောင်းပေးသည့်အပြင် ချင်ယွမ်ဖုန်းသည် မိမိ၏ သိုလှောင်အိတ်အတွင်း စုဆောင်းထားသော ဝိညာဉ်ကျောက်တုံး အားလုံးနှင့် မိစ္ဆာနယ်မြေအတွင်းမှ ရရှိခဲ့သော မိစ္ဆာကျောက်တုံးများကိုပါ အနန္တပုံရိပ် ဘဇူကာ ဒုံးပစ်လောင်ချာအတွင်းသို့ ပစ်ထည့်လိုက်တော့သည်။

အနန္တပုံရိပ်၏ ခန္ဓာကိုယ်အတွင်းရှိ အစီအရင်သည် ရူးသွပ်စွာ စတင် လည်ပတ်နေပြီး ထိုစွမ်းအ အားလုံးကို စုပ်ယူ၍ မြှင့်တင်ပေးနေခဲ့ချေသည်။

ချင်ယွမ်ဖုန်း ကိုယ်တိုင်ပင် ပြင်းထန်လှသော မြည်ဟည်းသံကြီးကို ကြားလိုက်ရသဖြင့် အနန္တပုံရိပ်သည်လည်း ၎င်း၏ အကန့်အသတ်သို့ ရောက်ရှိသွားခဲ့ပြီ ဖြစ်ကြောင်း သိလိုက်ရသည်။

နောက်ဆုံးတွင် ချင်ယွမ်ဖုန်းသည် အနန္တပုံရိပ်၏ အတွင်းပိုင်း၌ တောက်ပသော အနီရောင်အသွင်သို့ ပြောင်းလဲသွားသည်ကို မြင်တွေ့လိုက်ရရာ ယင်းက အနန္တပုံရိပ်အနေဖြင့် အစွမ်းကုန် တောင့်ခံနိုင်သော စွမ်းအား အဆင့်အတန်း ဖြစ်ကြောင်း သိရှိလိုက်ချေသည်။

ဤအချိန်တွင် ဝိညာဉ်ကျောက်တုံးများနှင့် မိစ္ဆာကျောက်တုံး ပေါင်း သန်းနှင့်ချီ၍ ကုန်ခမ်းသွားခဲ့ပြီ ဖြစ်သည်။ ချင်ယွမ်ဖုန်း သွန်းလောင်းပေးထားသော ကိုယ်တွင်းစွမ်းအင် ပမာဏကြီးနှင့်အတူ ဤတိုက်ခိုက်မှုသည် နတ်ဘုရားတစ်ပိုင်းအဆင့် သိုင်းပညာရှင်တစ်ဦး၏ အစွမ်းကုန် တိုက်ခိုက်မှု စွမ်းအားအဖြစ် တည်ရှိနေရန် လုံလောက်လှပေသည်။

မည်သည့် တွန့်ဆုတ်မှုမျှ မရှိဘဲ ချင်ယွမ်ဖုန်းသည် ဖိအားကို မတောင့်ခံနိုင်တော့လုနီးပါး ဖြစ်နေသော ရှောင်ဖေးကို ခန္ဓာကိုယ် ကျုံ့ဝင်၍ နောက်ဆုတ်သွားစေပြီးနောက် ဒုံးပစ်လောင်ချာကို ပုခုံးထက်တွင် ထမ်းပိုးကာ ပစ်ခတ်လိုက်တော့သည်။

ကြီးမားလှသော စွမ်းအင်များသည် အလင်းတန်းတစ်ခုအသွင်သို့ ပြောင်းလဲသွားပြီး အနန္တပုံရိပ် ဘဇူကာ ဒုံးပစ်လောင်ချာထံမှ ပစ်ထွက်သွားခဲ့သည်။ ပြင်းထန်လှသော စွမ်းအားကြီးကြောင့် အလင်းတန်း၏ ပတ်ပတ်လည်တွင် ရေတွက်၍ မရနိုင်သော ဟင်းလင်းပြင် အက်ကြောင်းများ ပေါ်ထွက်လာခဲ့ပြီး အချို့သော နေရာများတွင် ဟင်းလင်းပြင်ကြီးပင် ပြိုလဲသွားလျက် ကြီးမားလှသော ဟင်းလင်းပြင် အလွတ်ကြီး ပေါ်ထွက်လာခဲ့ချေသည်။

ထိုအလင်းတန်းသည် လေဆင်နှာမောင်းကြီးကို ပြင်းထန်စွာ ရိုက်ခတ်သွားခဲ့ရာ လေဆင်နှာမောင်းကြီးမှာ မီးနှင့်တွေ့သော နှင်းပွင့်ကဲ့သို့ အရည်ပျော်သွားခဲ့ပြီး ကြီးမားလှသော အပေါက်ကြီးတစ်ခု ကျန်ရစ်ခဲ့တော့သည်။