အခန်း ၉၅၇

အခန်း(၉၅၇)

လေဆင်နှာမောင်းကြီးသည် ပြင်းထန်စွာ ဆုတ်ဖြဲခံလိုက်ရပြီးနောက် ဆက်လက်မတည်တံ့နိုင်တော့ဘဲ ဟိန်းဟောက်သံနှင့်အတူ ပြိုလဲပျက်စီးသွားချေသည်။

မိုးကောင်းကင်တိုင်မျှ မြင့်မားလှသော ဧရာမလေဆင်နှာမောင်းကြီးသည် လျင်မြန်စွာ ပြိုကျပျက်စီးသွားရာ ယင်း၌ရှိသမျှ စွမ်းအင်အားလုံးသည် ရုတ်ချည်းပင် သောင်းကျန်းထကြွလာတော့သည်။ အတွင်းသို့ ဆွဲငင်ခံထားရသော ပင်လယ်ရေများသည်လည်း အထပ်ထပ်အခါခါ ကြေမွပျက်စီးသွားပြီး နောက်ဆုံးတွင် ဘာမျှမရှိသော ဟင်းလင်းပြင်အဖြစ်သို့ ပြောင်းလဲသွားရသည်။

ထိုသို့သော သောင်းကျန်းလှသည့် စွမ်းအင်များသည် အရပ်မျက်နှာအနှံ့သို့ လွင့်စင်သွားပြီး ပင်လယ်ပြင်ထက်တွင် မိုးခြိမ်းသံကဲ့သို့သော အသံဗလံများ အဆက်မပြတ် မြည်ဟည်းသွားပေရာ ရေလှိုင်းတံပိုးကြီးများနှင့် ဝဲကရက်များစွာ ဖြစ်ပေါ်လာချေသည်။

ခဏမျှအတွင်းမှာပင် ဤနေရာသည် သေမင်းတမန်နယ်မြေတစ်ခုအဖြစ်သို့ ပြောင်းလဲသွားတော့သည်။

ချင်ယွမ်ဖုန်း၏ နတ်ဘုရားဝိညာဉ်စွမ်းအားများသည် အပြင်သို့ ပြန့်ကားသွားပြီး သူ၏ခန္ဓာကိုယ်ပတ်ပတ်လည်တွင် ကာကွယ်ရေးအရှိန်အဝါဒိုင်းတစ်ခုကို ဖြစ်ပေါ်စေသည်။ ထိုဒိုင်းကာကို လာရောက်ရိုက်ခတ်သမျှသော နတ်ဘုရားဝိညာဉ်စွမ်းအားများကို ချင်ယွမ်ဖုန်းက လမ်းကြောင်းလွှဲ၍ ပြင်းထန်စွာ ဖယ်ရှားပစ်လိုက်ချေသည်။

ထိန်းချုပ်မှုမဲ့သွားသော ထိုဝိညာဉ်စွမ်းအင်များသည် ချင်ယွမ်ဖုန်းကို မည်သို့မျှ အန္တရာယ်မပြုနိုင်တော့ပေ။

နတ်ဘုရားဝိညာဉ်ဘုရင်သည် ဖြူဖျော့လွန်းလှသော မျက်နှာဖြင့် ချင်ယွမ်ဖုန်းကို စိုက်ကြည့်နေမိသည်။ ချင်ယွမ်ဖုန်းက နတ်ဘုရားဝိညာဉ်စွမ်းအား လေဆင်နှာမောင်းကို အမှန်တကယ်ပင် ဖောက်ထွက်ဖျက်ဆီးနိုင်လိမ့်မည်ဟု သူမယုံကြည်နိုင်လောက်အောင် ဖြစ်နေရသည်။

"ဒါ မဖြစ်နိုင်ဘူး။ မင်းလို လူသားတစ်ယောက်က ငါ့ကို ဘယ်လိုလုပ် အနိုင်ယူနိုင်မှာလဲ။ ငါက မိစ္ဆာမျိုးနွယ်ရဲ့ မင်းသားတစ်ပါးပဲ"

သူ၏လက်ထဲမှ သံကွင်းနှင်တံရှည်သည် ရုတ်ချည်းပင် ခေါင်းထောင်လာရာ အေးစက်ပြီး အဆိပ်ပြင်းလှသော မြွေတစ်ကောင်ကဲ့သို့ ချင်ယွမ်ဖုန်းထံသို့ ချက်ချင်းပင် ပြေးဝင်သွားတော့သည်။ လျှပ်စီးအလင်းတန်းတစ်ခု ဖြာထွက်သွားပြီးနောက် ယင်းနှင်တံသည် ဟင်းလင်းပြင်ကို ဖောက်ထွင်းကာ ချင်ယွမ်ဖုန်း၏ နောက်ကျောဘက်သို့ တိုက်ရိုက်ရောက်ရှိသွားချေသည်။

ချင်ယွမ်ဖုန်းသည် နောက်ဆုံးဆေးလုံးကို မျိုချလိုက်ရာ ခမ်းခြောက်လုနီးပါးဖြစ်နေသော ကိုယ်တွင်းစွမ်းအင်များသည် အတန်ငယ် ပြန်လည်ပြည့်ဖြိုးလာသည်။ သူက ခန္ဓာကိုယ်ကို တစ်ချက်လှုပ်ရှားလိုက်ရုံဖြင့် ထိုနေရာမှ ပျောက်ကွယ်သွားတော့သည်။

သံကွင်းနှင်တံရှည်သည် ချင်ယွမ်ဖုန်း ခုနကရှိနေခဲ့သော နေရာကို ဖောက်ထွင်းသွားသော်လည်း ထိုနေရာတွင် ကျောက်ခဲအကျိုးအပဲ့တစ်ခုသာ ရှိနေပေရာ ယင်းကျောက်ခဲသည်လည်း မှုန့်မှုန့်ညက်ညက် ကြေမွသွားရချေသည်။

နတ်ဘုရားဝိညာဉ်ဘုရင်သည် နားထဲတွင် ပေါက်ကွဲသံကြီး ထွက်ပေါ်လာသဖြင့် မျက်လုံးများ ပြူးကျယ်သွားကာ ဗီဇစိတ်အရ ဘေးဘက်သို့ ရှောင်တိမ်းရန် ကြိုးစားလိုက်သည်။

သို့သော်လည်း ချင်ယွမ်ဖုန်းက သူ၏ရှေ့မှောက်သို့ ရောက်ရှိနေပြီဖြစ်ရာ သူ၏လက်ညှိုးကို ရှေ့သို့ ပြင်းထန်စွာ ထိုးနှက်လိုက်ပြီး နတ်ဘုရားဝိညာဉ်ဘုရင်၏ နဖူးအလယ် တည့်တည့်သို့ ချိန်ရွယ်လိုက်ချေသည်။

နောက်တစ်စက္ကန့်တွင် ချင်ယွမ်ဖုန်း၏ လက်ညှိုးသည် နတ်ဘုရားဝိညာဉ်ဘုရင်၏ နဖူးဆီသို့ ထိမှန်သွားရာ ထိုနေရာတွင် အပြာရောင်အလင်းတန်းများ တောက်ပနေသော အကြေးခွံတစ်ခု ပေါ်ထွက်လာသည်။

"ဟားဟားဟား... သေစမ်း"

နတ်ဘုရားဝိညာဉ်ဘုရင်သည် သံကွင်းနှင်တံရှည်ကို ရုတ်ချည်းပြန်ရုပ်သိမ်းလိုက်ပြီး သူ၏ရှေ့တည့်တည့်တွင် ရှိနေသော ချင်ယွမ်ဖုန်းထံသို့ ပြင်းထန်စွာ လွှဲရိုက်လိုက်တော့သည်။ သံကွင်းနှင်တံရှည်သည် လေထုထဲတွင် စူးရှသောအသံကို မြည်ဟီးစေလျက် ချင်ယွမ်ဖုန်း၏ ရင်ဘတ်ကို ဖောက်ထွင်းသွားချေသည်။

သို့သော်လည်း ချင်ယွမ်ဖုန်းသည် သူ၏ရည်ရွယ်ချက်ကို အောင်မြင်စွာ အကောင်အထည်ဖော်ပြီးသား ဖြစ်သည်။ သူက နတ်ဘုရားဝိညာဉ်ဘုရင်ကို တိုက်ရိုက်တိုက်ခိုက်ရန် ရည်ရွယ်ခဲ့ခြင်းမဟုတ်ဘဲ မိမိ၏ နတ်ဘုရားဝိညာဉ်တိုက်ကွက်အတွက် အခွင့်အရေးကို ဖန်တီးခဲ့ခြင်းသာ ဖြစ်ပေသည်။

အတိုင်းအဆမဲ့လှသော နတ်ဘုရားဝိညာဉ်စွမ်းအားများသည် အရူးအမူးပင် တိုးဝင်သွားရာ ဖျက်ဆီး၍မရနိုင်သော အကြေးခွံကို ကျော်ဖြတ်ပြီး နတ်ဘုရားဝိညာဉ်ဘုရင်၏ ဝိညာဉ်ကို ပြင်းထန်လှသော အရှိန်အဝါဖြင့် သွားရောက်ရိုက်ခတ်တော့သည်။

"ဘုန်း"

နတ်ဘုရားဝိညာဉ်ဘုရင်၏ နားထဲတွင် ကောင်းကင်နှင့်မြေကမ္ဘာ တစ်ပြိုင်နက်တည်း ပေါက်ကွဲသွားသကဲ့သို့ ဧရာမဟိန်းဟောက်သံကြီး မြည်ဟည်းသွားချေသည်။ လောကကြီးတစ်ခုလုံး လည်ပတ်သွားသကဲ့သို့ ခံစားလိုက်ရပြီး သူ၏ခန္ဓာကိုယ်အနှံ့တွင် စူးရှလှသော ဝေဒနာများ ပြန့်နှံ့သွားတော့သည်။

ပြင်းထန်လှသော ဝေဒနာကြောင့် နတ်ဘုရားဝိညာဉ်ဘုရင်သည် တိုက်ခိုက်နိုင်စွမ်း တစ်စစချင်း ကင်းမဲ့သွားရပြီး သူ၏လက်ထဲမှ သံကွင်းနှင်တံရှည်သည်လည်း မြေပြင်ပေါ်သို့ ဖြည်းညှင်းစွာ လျှောကျသွားရချေသည်။

ဤအခွင့်အရေးကို အသုံးချ၍ ချင်ယွမ်ဖုန်း၏ ဘဇူကာဒုံးပစ်လောင်ချာသည် ငွေရောင်ဓားရှည်ကြီးအဖြစ်သို့ ပြောင်းလဲသွားပြီး နတ်ဘုရားဝိညာဉ်ဘုရင်၏ ရင်ဘတ်ထဲသို့ တည့်တည့်မတ်မတ် စိုက်ဝင်ကာ နောက်ကျောဘက်သို့ ဖောက်ထွက်သွားတော့သည်။

နတ်ဘုရားဝိညာဉ်ဘုရင်သည် သတိအနည်းငယ် ပြန်လည်ရရှိလာပုံရပြီး သူ၏မျက်နှာသည် ပြင်းထန်လှသော ဝေဒနာကြောင့် ရှုံ့မဲ့နေကာ အသက်မဲ့နေသော မျက်လုံးများထဲတွင် အလင်းတန်းအချို့ ပြန်လည်ဖြာထွက်လာသည်။

ချင်ယွမ်ဖုန်းသည် နတ်ဘုရားဝိညာဉ်ဘုရင်ကို မသတ်နိုင်သေးသည်ကို မယုံကြည်နိုင်လောက်အောင် ဖြစ်သွားရပြီး မျက်လုံးများ ပြူးကျယ်သွားသည်။ သူက ဓားရှည်ကြီးကို လျင်မြန်စွာ ပြန်လည်ဆွဲထုတ်လိုက်ပြီး နတ်ဘုရားဝိညာဉ်ဘုရင်၏ လည်ပင်းဆီသို့ ပြင်းထန်စွာ ဝှေ့ယမ်းခုတ်ချက်ချလိုက်ချေသည်။

သို့သော်လည်း ထိုအခိုက်အတန့်တွင် လက်ဝါးခန့်ရှိသော အကြေးခွံသည် ထိုငွေရောင်ဓားရှည်ကို တားဆီးလိုက်ပြန်သည်။ တိုက်ခိုက်မိသွားသည့် အရှိန်ကြောင့် ချင်ယွမ်ဖုန်း၏ လက်ဝါးပင် ကြေမွသွားရပြီး သွေးများ ဖြည်းညှင်းစွာ စီးကျလာတော့သည်။

နတ်ဘုရားဝိညာဉ်ဘုရင်သည် သွားကို တင်းတင်းကြိတ်ထားပြီး သူ၏မျက်လုံးများထဲတွင် အလွန်အမင်း ရူးသွပ်လှသော အလင်းတန်းများ ဖျတ်ခနဲ ပေါ်ထွက်လာသည်။

"ချင်ယွမ်ဖုန်း... မင်း ငါ့ကို မနိုင်ပါဘူး။ မင်း ဘယ်လိုမှ မနိုင်နိုင်ဘူး။ ငါက နတ်ဘုရားဝိညာဉ်ဘုရင်ပဲ"

ပတ်ဝန်းကျင်ရှိ ဝိညာဉ်စွမ်းအင်များသည် ရုတ်ချည်းပင် ပိုမိုသောင်းကျန်းလာပြီး နတ်ဘုရားဝိညာဉ်ဘုရင်၏ ခန္ဓာကိုယ်ထဲမှ ပြင်းထန်လှသော စွမ်းအားတစ်ခု ဖြည်းညှင်းစွာ ပေါ်ထွက်လာချေသည်။

ချင်ယွမ်ဖုန်းသည် မျက်လုံးများ ပြူးကျယ်သွားကာ ဝေးရာသို့ အမြန်ဆုံး ထွက်ပြေးရန် ပြင်လိုက်သော်လည်း သူ၏ခြေထောက်သည် ရုတ်ချည်းပင် တင်းကျပ်သွားရသည်။ မြေပြင်ပေါ်သို့ ကျရောက်နေသော သံကွင်းနှင်တံရှည်သည် ချင်ယွမ်ဖုန်း၏ ခြေကျင်းဝတ်ကို လာရောက်ပတ်သီးထားပြီး တင်းတင်းကျပ်ကျပ် ဆွဲကိုင်ထားချေသည်။

နောက်တစ်စက္ကန့်တွင် နတ်ဘုရားဝိညာဉ်ဘုရင် ရှိနေသော နေရာ၌ နေမင်းကြီးကဲ့သို့ စူးရှလွန်းလှသော အလင်းတန်းတစ်ခု ပေါ်ထွက်လာပြီး နေ့ခင်းဘက် နေရောင်ခြည်ကိုပင် မှေးမှိန်သွားစေတော့သည်။

ထိုအလင်းတန်းသည် ဖျတ်ခနဲ လက်ပတ်သွားပြီး ချက်ချင်းပင် ပျောက်ကွယ်သွားသော်လည်း ယင်း၌ ပြင်းထန်လှသော အပူရှိန်နှင့် အတိုင်းအဆမဲ့လှသော ရိုက်ခတ်မှုလှိုင်းများ ပါဝင်နေပေရာ အပြင်ဘက်သို့ ပြန့်ကားသွားချေသည်။

ပေတစ်သောင်းပတ်လည်ရှိ ပင်လယ်ရေပြင်သည် ရုတ်ချည်းပင် ဆယ်ပေခန့် နိမ့်ဆင်းသွားရပြီး ပေတစ်သောင်းကျော် ဝေးကွာသော နေရာများတွင်မူ မြင့်မားလှသော လှိုင်းတံပိုးကြီးများ ထောင်တက်သွားတော့သည်။

ချင်ယွမ်ဖုန်းသည် နတ်ဘုရားဝိညာဉ်ဘုရင်နှင့် အလွန်နီးကပ်စွာ ရှိနေခဲ့သဖြင့် ထိုသို့သော သောင်းကျန်းလှသော စွမ်းအားများသည် သူ့အပေါ်သို့ ကျရောက်သွားပြီး သူ၏ခန္ဓာကိုယ်ကို ပေပေါင်းများစွာ ဝေးရာသို့ လွင့်စင်သွားစေကာ ပင်လယ်ပြင်ထဲသို့ ပြင်းထန်စွာ ကျရောက်သွားရချေသည်။

နတ်ဘုရားဝိညာဉ်ဘုရင်သည် နောက်ဆုံးတွင် အသက်သေခံကာ ကိုယ်တိုင်ဖောက်ခွဲခြင်းကို ရွေးချယ်သွားခဲ့ချေပြီ။

သူ၏ မိစ္ဆာချီစွမ်းအင်များသာမက သူ၏ နတ်ဘုရားဝိညာဉ်စွမ်းအားများပါ ပေါက်ကွဲသွားခြင်း ဖြစ်ပေရာ ထိုမျှလောက် ပြင်းထန်လှသော စွမ်းအားကြီး ဖြစ်ပေါ်လာရခြင်း ဖြစ်သည်။

ကိုယ်တိုင်ဖောက်ခွဲပြီးနောက် ပင်လယ်ပြင်ထက်တွင် ဟင်းလင်းပြင် အက်ကွဲကြောင်းများစွာ ပေါ်ထွက်လာပြီး ကျယ်ပြန့်လှသော ဟင်းလင်းပြင်ကြီးသည် ပြိုလဲပျက်စီးသွားရာ နေရာတိုင်းတွင် ဘာမျှမရှိသော ဟာလာဟင်းလင်းပြင်ကြီးကို မြင်တွေ့နေရတော့သည်။

အကယ်၍ တစ်စုံတစ်ယောက်သည် ထိုဟာလာဟင်းလင်းပြင်ထဲသို့ ရောက်ရှိသွားပါက ရှုပ်ထွေးလှသော ဟင်းလင်းပြင်စွမ်းအားများ၏ ဆုတ်ဖြဲခြင်းကို ခံရမည့် ကံကြမ္မာတစ်ခုသာ ရှိပေသည်။

ဤသည်ကား မိစ္ဆာမင်းသားတစ်ပါး၏ ကိုယ်တိုင်ဖောက်ခွဲခြင်း စွမ်းအားပင် ဖြစ်ချေသည်။

---

နတ်ဘုရားဝိညာဉ်ဘုရင် ကိုယ်တိုင်ဖောက်ခွဲလိုက်သည့် အချိန်၌ပင် ယန်ရုအင်ပါယာ၏ ဝေးလံလှသော နေရာတစ်ခုတွင် ရှိနေသော နတ်ဆိုးဘုရင်သည် ရုတ်ချည်း မျက်လုံးပွင့်လာပြီး နတ်ဘုရားသောင်းချီနယ်မြေ ရှိရာဘက်သို့ လှုပ်ရှားမှုမရှိဘဲ စိုက်ကြည့်နေမိသည်။

"အစ်ကိုကြီး... ဘာဖြစ်လို့လဲ"

မသေမျိုးဘုရင်က ရှေ့သို့ လှမ်းလာရင်း မေးမြန်းလိုက်သည်။

နတ်ဆိုးဘုရင်၏ မျက်နှာအမူအရာသည် အတန်ငယ် လေးနက်သွားပြီးနောက် ပြောလိုက်ချေသည်။

"ဒုတိယညီလေးတော့ မရှိတော့ဘူး ထင်တယ်"

"ဒုတိယအစ်ကိုလား"

မသေမျိုးဘုရင်သည် မျက်လုံးများ ပြူးကျယ်သွားရသည်။

"ဒါ ဘယ်လိုလုပ် ဖြစ်နိုင်မှာလဲ။ ဒီ ရှန်းဝူ စကြဝဠာ တိုက်ကြီးပေါ်မှာ ဒုတိယအစ်ကိုကို သတ်နိုင်တဲ့လူ ဘယ်သူရှိလို့လဲ"

နတ်ဆိုးဘုရင်က ခေါင်းခါယမ်းလိုက်သည်။

"ငါလည်း မသိဘူး။ ဒါပေမဲ့ ဒုတိယညီလေး မရှိတော့ဘူးဆိုတာကို ငါ အာရုံခံမိနေတယ်"

"ငါသာ ကြိုသိခဲ့ရင် ဒုတိယအစ်ကိုနဲ့အတူ လိုက်သွားသင့်တာ။ ဘယ်သူလဲ။ ငါ သူ့ကို သွားသတ်မယ်"

မသေမျိုးဘုရင်က ရက်စက်လှသော အမူအရာဖြင့် ပြောဆိုပြီးနောက် နေရာပြောင်းအစီအရင်တစ်ခုထံသို့ တိုက်ရိုက်ပျံသန်းသွားပြီး နတ်ဘုရားသောင်းချီနယ်မြေသို့ နေရာပြောင်းရန် ပြင်ဆင်လိုက်သည်။ သို့သော်လည်း ထိုနေရာရှိ နေရာပြောင်းအစီအရင်သည် ဖျက်ဆီးခံထားရပြီး ဖြစ်သဖြင့် သူသည် နေရာပြောင်းခြင်းကို မလုပ်ဆောင်နိုင်ခဲ့ပေ။

မသေမျိုးဘုရင်သည် မှောင်မှောင်မည်းမည်း မျက်နှာထားဖြင့် နတ်ဆိုးဘုရင်၏ ဘေးနားသို့ ပြန်လည်ရောက်ရှိလာတော့သည်။

"အစ်ကိုကြီး... ဒုတိယအစ်ကို မရှိတော့ဘူးဆိုတော့ ဟင်းလင်းပြင်လမ်းကြောင်းမှာလည်း ပြဿနာတစ်ခုခု ရှိနေပြီလို့ ဆိုလိုတာလား"

မသေမျိုးဘုရင်က မေးမြန်းလိုက်သည်။

နတ်ဆိုးဘုရင်က ခေါင်းခါယမ်းလိုက်၏။

"အဲဒီလိုတော့လည်း မဟုတ်ပါဘူး။ မင်းလည်း သွေးပူဇော်ခြင်းတံဆိပ်တော်ရဲ့ စွမ်းအားကို သိတာပဲ။ ငါတို့တွေ ဖျက်ဆီးချင်ရင်တောင်မှ နှစ်ပေါင်းများစွာ အချိန်ယူပြီး တစ်စစချင်း တိုက်စားပစ်ရမှာ"

မသေမျိုးဘုရင်သည် ဝမ်းနည်းမှုအချို့ဖြင့် ခေါင်းညိတ်လိုက်သည်။

"သူ ဘယ်သူပဲဖြစ်ဖြစ် ငါ့ဒုတိယအစ်ကိုအတွက် ကလဲ့စားချေဖို့ သူ့ကို သတ်ရမယ်။ အစ်ကိုကြီး... ငါ့ကို ရှေ့တန်းကို သွားခွင့်ပြုပါ။ ငါ အဲဒီအစီအရင်ကြီးကို သွားရောက်တိုက်ခိုက်မယ်။ အစီအရင် ပျက်စီးသွားတဲ့အချိန်ကျရင် အဲဒီလူသားတွေအားလုံးကို ငါ ကိုယ်တိုင် သတ်ဖြတ်ပစ်ရမယ်"

နတ်ဆိုးဘုရင်၊ နတ်ဘုရားဝိညာဉ်ဘုရင်နှင့် မသေမျိုးဘုရင်တို့သည် မိစ္ဆာမျိုးနွယ်စု၏ အစွမ်းထက်ဆုံးသော မင်းသားသုံးပါးဖြစ်ကြပြီး ပုံမှန်အားဖြင့်လည်း ဆက်ဆံရေး လွန်စွာကောင်းမွန်ကြပေသည်။

ယခုအခါတွင်မူ သူတို့ထဲမှ တစ်ယောက်က သူတို့ကို အရင်ဆုံး စွန့်ခွာသွားခဲ့ပြီဖြစ်ရာ သူတို့အနေဖြင့် မည်သို့လျှင် ဝမ်းမနည်းဘဲ ရှိပါအံ့နည်း။

"လောစရာမလိုပါဘူး။ အစီအရင် ပျက်စီးသွားပြီးတဲ့နောက်မှာ အဲဒီလူသား နတ်ဘုရားတစ်ပိုင်းအဆင့်တွေကို ရင်ဆိုင်ဖို့ မင်းရဲ့ စွမ်းအင်တွေကို စုဆောင်းထားဖို့ပဲ လိုအပ်တယ်"

နတ်ဆိုးဘုရင်က တည်ငြိမ်စွာပင် ပြောကြားလိုက်ချေသည်။