အခန်း ၉၅၉

အခန်း(၉၅၉) ကိုယ့်ကိုယ်ကိုယ် အဆုံးစီရင်ခြင်း

ချင်ယွမ်ဖုန်းသည် သက်ပြင်းတစ်ချက်ကို ဖွဖွချလိုက်မိရာ ယင်းကိစ္စနှင့် ပတ်သက်၍ သူလည်း ဘာမျှ မတတ်နိုင်ချေ။

"ဒါနဲ့ ကမ္ဘာသစ်မဟာမိတ်အဖွဲ့ထဲက ရွာတော်တော်များများဟာ အစုလိုက်အပြုံလိုက် သတ်ဖြတ်ခြင်းကို ခံလိုက်ရတယ်၊ ပြီးတော့ ကမ္ဘာသစ်မဟာမိတ်အဖွဲ့က သိုင်းပညာရှင် တော်တော်များများလည်း ပျောက်ဆုံးနေပြီး အခုထိ ရှာမတွေ့သေးဘူး" ဟု မုန့်ချီလော့က ဆိုချေသည်။

ချင်ယွမ်ဖုန်းသည် မျက်မှောင်ကို ကြုတ်လိုက်ရင်း "ဒါက တစ်ပါးကျွန်းသား မိစ္ဆာတွေရဲ့ လက်ချက်ပဲ ဖြစ်ရမယ်၊ ဒါပေမဲ့ သူတို့က ဘာလို့ ရွာသားတွေကို အစုလိုက်အပြုံလိုက် သတ်ဖြတ်နေကြတာလဲ" ဟု ရေရွတ်လိုက်၏။

မုန့်ချီလော့က ခေါင်းကို ခါယမ်းပြကာ "သူတို့ရဲ့ ရည်ရွယ်ချက်ကို ဘယ်သူမှ မသိကြဘူး၊ သူတို့က လူတွေကို သတ်ပြီးတာနဲ့ သွေးတွေကို အကုန်ဖောက်ထုတ်ပြီး ရွာဘေးပတ်ပတ်လည်မှာ သွေးအစီအရင်တစ်ခု ဆွဲသွားကြတာ" ဟု ပြောသည်။

"ဒီလိုဆိုရင်တော့ ငါတို့ အချိန်ဆွဲနေလို့ မဖြစ်တော့ဘူး၊ သွေးပူဇော်ခြင်းတံဆိပ်တော်ရဲ့ အခြေအနေ ဘယ်လိုရှိလဲဆိုတာ ငါ သွားကြည့်ရမယ်" ဟု ချင်ယွမ်ဖုန်းက လေးနက်စွာ ဆိုလိုက်ပေရာ ယခင်က သူသည် တိုက်ရိုက် လွင့်စင်ထွက်သွားခဲ့ရသဖြင့် နတ်ဘုရားဝိညာဉ် ဘုရင်၏ ကိုယ့်ကိုယ်ကိုယ် ဖောက်ခွဲဖျက်ဆီးမှုကြောင့် သွေးပူဇော်ခြင်းတံဆိပ်တော်ကို တစ်စုံတစ်ရာ ထိခိုက်ပျက်စီးမှု ဖြစ်ပေါ်စေခဲ့လောက်သည်ဟု တွေးမိသောကြောင့် ဖြစ်ချေသည်။

"ငါ့မှာ ဝိညာဉ်ဆေးပင် တချို့ လိုအပ်နေတယ်၊ ငါ့ရဲ့ ဒဏ်ရာတွေ အမြန်ဆုံး သက်သာပျောက်ကင်းသွားအောင် ဆေးလုံးတချို့ ဖော်စပ်ဖို့အတွက် အဲဒါတွေကို ရှာဖွေစုဆောင်းပေးလို့ ရမလား" ဟု ချင်ယွမ်ဖုန်းက မေးလိုက်ရာ သူတို့နှစ်ဦးစလုံးက ခေါင်းညိတ်ပြပြီး ဝိညာဉ်ဆေးပင်များ ခူးဆွတ်ရန် အပြင်သို့ ထွက်ခွာသွားကြတော့သည်။

---

ထိုအချိန်တွင် ကမ္ဘာသစ်မဟာမိတ်အဖွဲ့၏ အစီအရင်ကြီးအတွင်းရှိ အိမ်တော်ကြီးတစ်ခုလုံးမှာမူ ဆူပူသောင်းကျန်းမှုများကြောင့် လုံးဝ ယောက်ယက်ခတ်နေချေပြီ။

အစီအရင်ပြင်ပမှ မိစ္ဆာတပ်ဖွဲ့များသည် အဆက်မပြတ် တိုက်ခိုက်နေကြသဖြင့် အစီအရင်ကြီး၏ စွမ်းအင်သုံးစွဲမှုမှာ ပိုမိုမြင့်မားလာရာ ယင်းသည် လအနည်းငယ်ထက် ပို၍ တောင့်ခံနိုင်တော့မည် မဟုတ်ကြောင်း ထင်ရှားနေသည်။

တစ်ချိန်တည်းမှာပင် အစီအရင်ကြီးအတွင်း၌ ရွာသားများ အစုလိုက်အပြုံလိုက် သတ်ဖြတ်ခံရမှုများ ဆက်တိုက် ဖြစ်ပွားနေသဖြင့် အိမ်တော်ကြီးအနေဖြင့် အလွန် အကူအညီမဲ့သော အခြေအနေသို့ ဆိုက်ရောက်နေရတော့သည်။

"ဂိုဏ်းချုပ်ကြီး... အဲဒီလူတွေ ပုန်းအောင်းနေတဲ့နေရာကို ကျွန်တော်တို့ ရှာတွေ့ပါပြီ" ဟု ချန်ဖန်းသည် ထိုအချိန်တွင် အဓိကခန်းမဆောင်အတွင်းသို့ အလောတကြီး ပြေးဝင်လာရင်း တင်ပြလိုက်၏။

ကျွမ်ယွမ်၏ မျက်နှာထက်တွင် ဝမ်းသာအားရ ဖြစ်သွားသည့် အရိပ်အယောင်များ ထင်ဟပ်သွားရာ ချန်ဖန်း ရည်ညွှန်းနေသည့် လူများမှာ ကမ္ဘာသစ်မဟာမိတ်အဖွဲ့ ပြန်လည် ဆုတ်ခွာလာစဉ်က ထွက်ပြေးတိမ်းရှောင်သွားကြသော သိုင်းပညာရှင်များ ဖြစ်ကြောင်း သူ ကောင်းစွာ သိရှိပေသည်။

ကမ္ဘာသစ်မဟာမိတ်အဖွဲ့အပေါ် မယုံကြည်မှုများကြောင့် အိမ်တော်ကြီးသည် ပျောက်ဆုံးနေသော သိုင်းပညာရှင်များကို လိုက်လံရှာဖွေရန်အတွက် ကျိုတိုနှင့် ယွင်ယုတို့ကို စေလွှတ်ခဲ့ခြင်း ဖြစ်ချေသည်။

ယွင်ယုသည် နတ်ဘုရားတစ်ပိုင်းအဆင့်ရှိသော မိစ္ဆာသားရဲတစ်ကောင် ဖြစ်ပေရာ ကဏ္ဍတော်တော်များများတွင် လူသားများထက် များစွာ သာလွန်သဖြင့် ချန်ဖန်းအား ထိုပုန်းအောင်းနေသော လူသားများကို ရှာဖွေရာတွင် ကူညီပေးနိုင်ခဲ့ခြင်း ဖြစ်သည်။

"သွားစမ်း... သူတို့ကို အကုန်လုံး ဖမ်းဆီးခေါ်ဆောင်ခဲ့ပြီး သူတို့ရဲ့ ရည်ရွယ်ချက်က ဘာလဲဆိုတာကို စစ်ဆေးစမ်း" ဟု ကျောင်းအုပ်ကြီးက အေးစက်စွာ အမိန့်ပေးလိုက်တော့သည်။

ချန်ဖန်းက ခေါင်းညိတ်ပြကာ အဓိကခန်းမဆောင်အတွင်းမှ တိုက်ရိုက် ပျံသန်းထွက်ခွာသွားပြီး သိုင်းပညာရှင်များ ပုန်းအောင်းနေသည့် နေရာဆီသို့ ဦးတည်သွားတော့၏။

---

ကြယ်ကြွေကန္တာရနှင့် မလှမ်းမကမ်းတွင် တည်ရှိသော မြို့ငယ်လေးသည် ချင်ယွမ်ဖုန်း ယခင်က ရောက်ရှိခဲ့ဖူးသော နေရာတစ်ခု ဖြစ်သော်လည်း လွန်ခဲ့သော နှစ်ရက်က ယင်းမြို့ကလေးမှာလည်း အစုလိုက်အပြုံလိုက် သတ်ဖြတ်ခြင်းကို ခံခဲ့ရချေပြီ။

ရာနှင့်ချီသော အသက်ပေါင်းများစွာကို ရက်ရက်စက်စက် နှုတ်ယူသွားခဲ့ပြီး သူတို့၏ သွေးများကို ဖောက်ထုတ်သွားခဲ့သဖြင့် မြို့တစ်ခုလုံးတွင် ထိတ်လန့်တုန်လှုပ်မှုများ ပြန့်နှံ့နေခဲ့သည်။

လုယွဲ့အင်ပါယာသည် နတ်မင်းစစ်သည်တော် မဟာမိတ်အဖွဲ့၏ ဌာနချုပ် တည်ရှိရာနေရာ ဖြစ်ပေရာ အစီအရင်ကြီးအတွင်းသို့ ဝင်ရောက်လာကြသော လူသားအများစုသည် လုယွဲ့အင်ပါယာဆီသို့သာ ဦးတည်ရွေ့လျားခဲ့ကြသည်။

သူတို့သည် ယင်းနေရာကို အလုံခြုံဆုံးနေရာဟု ယုံကြည်နေကြသောကြောင့် ဖြစ်ရာ လူဦးရေ အထူထပ်ဆုံး နေရာမှာ ဆေးနတ်ဘုရားဂိုဏ်း၏ တောင်ဘက်နှင့် ကြယ်လေပြည်မြို့တော်၏ မြောက်ဘက် ဧရိယာဖြစ်ပြီး ထိုနေရာတွင် လူဦးရေ သန်းတစ်ထောင်ထက်မက ရှိနေချေသည်။

သို့သော်လည်း ယင်းက ဆိုးကျိုးတစ်ခုကိုလည်း သယ်ဆောင်လာခဲ့ပေရာ လူသားအရေအတွက် အလွန်အမင်း များပြားလှသဖြင့် လူအများအပြားမှာ တောင်တန်းများနှင့် တောအုပ်များထဲတွင်ပင် စခန်းချ နေထိုင်ကြရသဖြင့် မူလက ကျယ်ဝန်းလှသော နေရာလွတ်များသည် အလွန် တိုးဝှေ့ပိတ်ဆို့နေတော့သည်။

လူသားများ ပိုမိုများပြားလာလေလေ ပို၍ ရှုပ်ထွေးဆူပူလာလေလေ ဖြစ်ပေရာ ယင်းက ချန်ဖန်းနှင့် သူ၏အဖွဲ့ ထိုသိုင်းပညာရှင်များကို လွယ်လွယ်ကူကူ ရှာမတွေ့နိုင်ရသည့် အကြောင်းရင်းများထဲမှ တစ်ချက်လည်း ဖြစ်ချေသည်။

ချန်ဖန်းသည် ဆေးနတ်ဘုရားဂိုဏ်းမှ ထွက်ခွာလာခဲ့ပြီးနောက် နာရီဝက်ခန့်အကြာတွင် မြို့သို့ ရောက်ရှိလာရာ ထိုနေရာတွင် လူနှစ်ဦးက ကြိုတင် စောင့်ဆိုင်းနေကြပြီ ဖြစ်သည်။

ထိုသူများထဲမှ တစ်ဦးမှာ မြူနှင်းဂိုဏ်း၏ ဂိုဏ်းချုပ်ဖြစ်သော ကျိုတို ဖြစ်ပြီး အခြားတစ်ဦးမှာမူ အလွန် ထွားကျိုင်းသန်မာသော ပုံသဏ္ဌာန်ရှိသည့် အလယ်အလတ်အရွယ် လူကြီးတစ်ဦး ဖြစ်ချေသည်။

ထိုသူကား နတ်ဘုရားတစ်ပိုင်းအဆင့်ရှိသော မိစ္ဆာသားရဲဖြစ်သည့် မျောက်ဝံပုံသဏ္ဌာန် ယွင်ယု ပင် ဖြစ်တော့သည်။

"မိတ်ဆွေတို့... အဲဒီလူတွေက တကယ်ပဲ ဒီနေရာမှာ ပုန်းနေကြတာလား" ဟု ချန်ဖန်းက ရှေ့သို့ လှမ်းတက်ရင်း မေးလိုက်၏။

ယွင်ယုက လှည့်ကြည့်ကာ ခေါင်းညိတ်ပြရင်း "မှန်တယ်၊ ငါ သူတို့ရဲ့ အနံ့ကို မှတ်မိနေတယ်၊ သူတို့ အရင်က ဆန်လီမြို့အနီးမှာ ပုန်းနေခဲ့ကြတာ၊ အခုတော့ ဆန်လီမြို့ထဲကို အကုန် ပြန်ဝင်သွားကြပြီ" ဟု ဆိုချေသည်။

ချန်ဖန်းက မျက်မှောင်ကြုတ်လိုက်ကာ "ဒါက နည်းနည်း ထူးဆန်းနေတယ်၊ သူတို့ အရင်က တစ်ကွဲတစ်ပြားစီ လှုပ်ရှားနေကြတာ မဟုတ်ဘူးလား၊ ဘာလို့ အခုကျမှ အားလုံး တစ်နေရာတည်းမှာ စုဝေးနေကြတာလဲ" ဟု ရေရွတ်မိသည်။

ယွင်ယုက ခေါင်းကို ခါယမ်းပြလိုက်ပေရာ သူလည်း ဘာမျှ မသိရှိကြောင်း ပြသလိုက်ခြင်း ဖြစ်သည်။

ချန်ဖန်းသည် လွန်ခဲ့သောရက်ပိုင်းက ယွင်ယုနှင့် ပတ်သက်၍ အနည်းငယ် သိရှိထားခဲ့ရာ ယင်းသည် မိစ္ဆာသားရဲတစ်ကောင် ဖြစ်သော်လည်း အေးအေးဆေးဆေး နေတတ်ပြီး မည်သူနှင့်မျှ ပြိုင်ဆိုင်လိုစိတ် မရှိချေ၊ အရင်က မြူနှင်းဂိုဏ်း၏ လှည့်ဖြားခြင်းကို ခံခဲ့ရရုံသာ ဖြစ်ပေသည်။

ယခုအခါ ယွင်ယုသည်ပင် ကျိုတိုအပေါ် အာဃာတအချို့ ရှိနေခဲ့ချေပြီ။

"သူတို့ ဘာတွေပဲ ကြံစည်နေပါစေ... အခု သူတို့ ဒီမှာရှိနေမှန်း သိရပြီပဲ၊ ငါ ကိုယ်တိုင် သွားပြီး သူတို့ကို အကုန် ဖမ်းဆီးလိုက်မယ်၊ ဒါမှလည်း ဂိုဏ်းချုပ်ကြီးက ငါတို့ကို အမြဲတမ်း သံသယဝင်မနေတော့မှာ" ဟု ကျိုတိုက အေးစက်စွာ ပြောဆိုလိုက်၏။

ချန်ဖန်းသည် သက်ပြင်းတစ်ချက် ချလိုက်မိရာ သူသည် ကျိုတိုအပေါ် ကောင်းမွန်သော အထင်အမြင် မရှိသည်မှာ သေချာသော်လည်း ယခုအခါ ကျိုတိုနှင့် မြူနှင်းဂိုဏ်းတွင် မည်သည့် ပြဿနာမျှမရှိဘဲ သူတို့သည် အမှန်တကယ်ပင် အသက်ရှင်သန်ရေးလမ်းစကို ရှာဖွေနေကြကြောင်း သက်သေအထောက်အထားများစွာက ပြသနေပေသည်။

"ကောင်းပြီ... ဒါဆိုရင် ငါတို့ သုံးယောက် အတူတူသွားပြီး သူတို့ကို အကုန်လုံး ဖမ်းဆီးကြစို့"

သူတို့ သုံးဦးစလုံးက ခေါင်းညိတ်လိုက်ကြပြီးနောက် အလင်းတန်း သုံးတန်းအဖြစ်သို့ ပြောင်းလဲကာ ဆန်လီမြို့ထဲသို့ တိုက်ရိုက် ပျံသန်းဝင်ရောက်သွားကြရာ မြို့၏ အလယ်ဗဟိုတွင် ရာနှင့်ချီသော လူသားသိုင်းပညာရှင်များ စုဝေးနေကြသည်ကို အမှန်ပင် တွေ့လိုက်ရတော့သည်။

ဆန်လီမြို့၏ ပတ်ပတ်လည်တွင် သွေးများဖြင့် ရေးဆွဲထားသော ဧရာမ မန္တန်အစီအရင်ကြီးတစ်ခု ရှိနေသော်လည်း ကျိုတို၏ အဆိုအရ သွေးသက်သက်မျှဖြင့် ထိုကဲ့သို့သော အစီအရင်ကို တည်ဆောက်ရန် မဖြစ်နိုင်ပေရာ ထိုသွေးဖြင့် ဆွဲထားသော အစီအရင်များသည် လုံးဝ အသုံးမဝင်ချေ။

ထိုသိုင်းပညာရှင်များသည် အဘယ်ကြောင့် ဤကဲ့သို့သော အရာများကို လုပ်ဆောင်နေကြသည်ကို မည်သူမျှ နားမလည်နိုင်ကြချေ။

သူတို့ သုံးဦးသည် ဆန်လီမြို့အတွင်းသို့ အရှိန်အဟုန်ဖြင့် ဝင်ရောက်သွားပြီး မြို့လယ်ခေါင်ဆီသို့ တည့်တည့်မတ်မတ် သွားလိုက်ကြရာ ထို့နောက်တွင်မူ သုံးဦးစလုံး၏ မျက်နှာထက်တွင် အံ့အားသင့်သွားသည့် အရိပ်အယောင်များ ထင်ဟပ်သွားကြတော့သည်။

အဘယ်ကြောင့်ဆိုသော် ထိုအချိန်တွင် ရာနှင့်ချီသော လူသားသိုင်းပညာရှင် အားလုံးသည် တင်ပျဉ်ခွေထိုင်လျက် မျက်လုံးများကို မှိတ်ထားကြပြီး တရားမှတ်နေကြသကဲ့သို့ ရှိနေကာ မည်သူတစ်ဦးတစ်ယောက်မျှ အသံတစ်ချက်ပင် မပြုကြသဖြင့် ထိုမြင်ကွင်းက အလွန် ထူးဆန်းအံ့ဩဖွယ် ဖြစ်နေသောကြောင့် ဖြစ်သည်။

မကြာမီတွင် သိုင်းပညာရှင်တစ်ဦးက မျက်လုံးကို ဖွင့်လိုက်ပြီး ချန်ဖန်းနှင့် အခြားသူများကို ကြည့်ကာ ထူးဆန်းသော အပြုံးတစ်ခုကို ပြုံးပြလိုက်ချေသည်။

"ဟက်... လာပြီး လှည့်စားနေတာလား"

ချန်ဖန်း၏ လက်ဝါးထဲတွင် မြောက်မြားစွာသော လျှပ်စီးစွမ်းအားများ ရုတ်တရက် ပေါ်ထွက်လာပြီး ထိုသိုင်းပညာရှင်များကို တိုက်ခိုက်ရန် ပြင်ဆင်လိုက်၏။

သို့သော်လည်း ထိုအချိန်တွင် ထိုသိုင်းပညာရှင်၏ နှုတ်ခမ်းထောင့်မှ သွေးများ စီးကျလာပြီး သူ၏ ဇီဝအသက်စွမ်းအားမှာ အရှိန်အဟုန်ဖြင့် ချုပ်ငြိမ်းသွားတော့သည်။

ယင်းက တိုက်ခိုက်ရန် ပြင်နေသော လူသုံးဦးကို လုံးဝ ဆွံ့အသွားစေခဲ့ရသည်။

ထို့နောက် ဆက်လက်ဖြစ်ပွားလာသော အခြေအနေများက သူတို့ကို ပိုမို၍ စိတ်မသက်မသာ ဖြစ်သွားစေခဲ့သည်။

ထိုအချိန်တွင် ရာနှင့်ချီသော သိုင်းပညာရှင် အားလုံးသည် မျက်လုံးများကို ပြိုင်တူ ဖွင့်လိုက်ကြပြီး ထိုကဲ့သို့သော ထူးဆန်းလှသည့် အပြုံးမျိုးကို တစ်ပြိုင်နက်တည်း ပြုံးပြလိုက်ကြပြီးနောက် သူတို့၏ အသက်ဝိညာဉ်များ အားလုံး ချုပ်ငြိမ်းသွားကြတော့၏။

"မဖြစ်ဘူး... သူတို့ကို တားကြစမ်း"

ချန်ဖန်းသည် မယုံကြည်နိုင်လောက်အောင် မျက်လုံးများ ပြူးကျယ်သွားရကာ ထိုလူသားသိုင်းပညာရှင်များ ဤနေရာတွင် စုဝေးပြီး ကိုယ့်ကိုယ်ကိုယ် အဆုံးစီရင်ကြလိမ့်မည်ဟု သူ လုံးဝ ထင်မထားခဲ့မိချေ။

ထို့ပြင် လူတိုင်း၏ တူညီလှသော အပြုံးများက ချန်ဖန်းကို အလွန် စိတ်မသက်မသာ ဖြစ်စေခဲ့သည်။

ချန်ဖန်း အော်ဟစ်လိုက်သည်နှင့် တစ်ပြိုင်နက် ယွင်ယုနှင့် ကျိုတိုတို့လည်း ရှေ့သို့ အပြင်းအထန် ပြေးဝင်သွားကြသော်လည်း သူတို့၏ မျက်နှာများမှာ အလွန်အမင်း အုံ့မှိုင်းနေခဲ့ချေပြီ။

ချန်ဖန်း ရှေ့သို့ လှမ်းသွားပြီး ကြည့်လိုက်ရာ လူတိုင်း၏ ဇီဝအသက်စွမ်းအားများ ချုပ်ငြိမ်းသွားခဲ့ပြီးဖြစ်ကာ သူတို့၏ မျက်စိ၊ နား၊ နှာ၊ လျှာ တည်းဟူသော အပေါက် ခုနစ်ပေါက်မှ သွေးများ စီးကျနေသည်ကို တွေ့လိုက်ရသည်။

"ဒါက... အဆိပ်လား" ဟု ချန်ဖန်းက မျက်မှောင်ကြုတ်ရင်း မေးလိုက်၏။

ကျိုတိုနှင့် လျူယွန်းတို့က သက်ပြင်းချလိုက်ကြရာ ထိုသိုင်းပညာရှင်များသည် ဤမျှအထိ ပြတ်သားကြလိမ့်မည်ဟု သူတို့ ထင်မထားခဲ့ကြပေ၊ မည်သည့် သဲလွန်စမျှ မကျန်ရစ်စေဘဲ သေဆုံးသွားကြသဖြင့် သူတို့၏ စုံစမ်းထောက်လှမ်းမှု လမ်းစမှာ ချက်ချင်းပင် ပြတ်တောက်သွားရတော့သည်။

"ငါတို့ အခု ဘာဆက်လုပ်ကြမလဲ" ဟု ကျိုတိုက ချန်ဖန်းကို ကြည့်ကာ မေးလိုက်ပေရာ အိမ်တော်ကြီးက ထိုတာဝန်ကို ချန်ဖန်းထံသို့ ကိုယ်တိုင် အပ်နှံထားခဲ့ခြင်း ဖြစ်သောကြောင့် ဖြစ်သည်။

ချန်ဖန်းက ခေါင်းကို ခါယမ်းလိုက်ရင်း "ငါတို့လည်း ဘာမှ မတတ်နိုင်တော့ဘူး၊ အလောင်းအချို့ကိုပဲ အိမ်တော်ကြီးကို ပြန်သယ်သွားရုံပဲ ရှိတာပေါ့၊ ဒါပေမဲ့ ငါ့စိတ်ထဲမှာ တကယ်ကို ထူးဆန်းတဲ့ ခံစားချက်တစ်ခု ရှိနေတယ်... အဲဒါက သူတို့အားလုံးက လူတစ်ယောက်တည်း ဖြစ်နေသလိုမျိုးပဲ..." ဟု ဆိုလိုက်တော့သည်။

လူတိုင်း၏ မျက်နှာထက်တွင် ပေါ်ပေါက်ခဲ့သော ထိုထူးဆန်းလှသည့် အပြုံးများက ထိုလူများ၏ ရုပ်သွင်ပြင်များ မတူညီကြသော်လည်း သူတို့အားလုံးမှာ လူတစ်ယောက်တည်း ဖြစ်နေသကဲ့သို့ ခံစားချက်မျိုးကို ချန်ဖန်းအား ပေးစွမ်းနေခဲ့သောကြောင့် ဖြစ်ပေတော့သည်။