အခန်း ၉၆၃

အခန်း(၉၆၃)

စစ်မှန်သော နဂါးပုံရိပ်သည် ကြီးမားလှသော စွမ်းအားကို ဆောင်ကြဉ်းလျက် မသေမျိုးဘုရင်ထံသို့ ပြင်းထန်စွာ တိုးဝင် တိုက်ခိုက်လေသည်။

မသေမျိုးဘုရင် ထုတ်လွှတ်ထားသော အရိုးဓား သုံးစင်းသည်လည်း ဟင်းလင်းပြင်ကို ဖောက်ထွင်းလိုက်သကဲ့သို့ တရိပ်ရိပ် ပြေးဝင်လာပြီး စစ်မှန်သော နဂါးပုံရိပ်၏ ရှေ့မှောက်သို့ ချက်ချင်း ရောက်ရှိလာချေသည်။

ယင်းစစ်မှန်သော နဂါးပုံရိပ်က သွေးကဲ့သို့ ရဲရဲနီသော ၎င်း၏ ပါးစပ်ကြီးကို ဟကာ အရိုးဓား သုံးစင်းစလုံးကို တစ်လုပ်တည်း မျိုချပစ်လိုက်သည်။

ထိုအရိုးဓားများသည် နဂါးပုံရိပ်၏ ခန္ဓာကိုယ်အတွင်း၌ မြွေငယ် သုံးကောင်ကဲ့သို့ ကူးခတ် လှုပ်ရှားနေသော်လည်း နဂါးပုံရိပ်၏ ခန္ဓာကိုယ်တွင်း၌သာ ကြံ့ကြံ့ခံ ပိတ်လှောင်ခြင်း ခံထားရပေသည်။

ထို့ပြင် စစ်မှန်သော နဂါးပုံရိပ်အတွင်းရှိ အားကောင်းလှသော စွမ်းအင်များက ထိုအရိုးဓား သုံးစင်းကို အစဉ်မပြတ် တိုက်စား ချေဖျက်နေပြီး နောက်ဆုံးတွင် တစ်စစီ စုပ်ယူပစ်လိုက်ချေတော့သည်။

ဤသည်က မသေမျိုးဘုရင်ကို လုံးဝ အံ့အားသင့်သွားစေသည်။ ထိုနဂါးပုံရိပ်သည် တစ်ဖန် ပြန်လည် ဟိန်းဟောက်လျက် မသေမျိုးဘုရင်ထံသို့ ပြင်းထန်စွာ တိုးဝင်သွားပြီး ပေတစ်ဆယ်ခန့် ရှည်လျားသော ၎င်း၏ အမြီးကြီးဖြင့် ဝေဟင်ယံထက်၌ လှပသော အကွေးအဆန့် ပုံရိပ်တစ်ခုကို ဆွဲသားလိုက်သည်။

မသေမျိုးဘုရင်သည် အလွန်အမင်း ဒေါသထွက်သွားဟန် တူပေသည်။ သူသည် ကျယ်လောင်စွာ ဟိန်းဟောက်လိုက်ပြီး ၎င်း၏ ခန္ဓာကိုယ်သည် လေမှုတ်သွင်းလိုက်သော ပူဖောင်းတစ်ခုကဲ့သို့ ရုတ်ချည်း မြင့်မား ကြီးထွားလာကာ သုံးလံခန့် မြင့်မားသော လူသားဧရာမကြီးတစ်ဦးအသွင်သို့ ပြောင်းလဲသွားချေသည်။

စစ်မှန်သော နဂါးပုံရိပ်က တိုက်ခိုက်လာသောအခါ မသေမျိုးဘုရင်သည် ၎င်း၏ လက်နှစ်ဖက်ကို ဆန့်ထုတ်ကာ နဂါးပုံရိပ်၏ ဦးချိုနှစ်ခုကို ဆွဲကိုင်လိုက်သည်။

ကြီးမားလှသော စွမ်းအားများကြောင့် မသေမျိုးဘုရင်သည် နောက်သို့ တရွတ်တိုက် ပါသွားရပြီး ပေအနည်းငယ်မျှ ရောက်ရှိသွားမှသာ နောက်ဆုံးတွင် တုန့်ခနဲ ရပ်တန့်သွားကာ ကျယ်လောင်စွာ ဟိန်းဟောက်လျက် ၎င်း၏ လက်မောင်းကြွက်သားများ ရုန်းကြွလာပြီး သွေးကြောများ ဖောင်းကားလာသည်။

ကြီးမားလှသော စွမ်းအားတစ်ခု လျှံထွက်လာပြီး မသေမျိုးဘုရင်သည် စစ်မှန်သော နဂါးပုံရိပ်ကို ဝေဟင်ထက်သို့ လွှဲမြှောက် ပစ်လိုက်ပြီးနောက် အခြားတစ်ဖက်သို့ ပြင်းထန်စွာ ရိုက်ချပစ်လိုက်ချေသည်။

ထိုနဂါးပုံရိပ်သည် ဒြပ်သားအစစ်အမှန် ရှိနေသကဲ့သို့ပင် ပင်လယ်ရေပြင်ထက်သို့ တိုက်ရိုက် ကျရောက်သွားပြီး ချက်ချင်းပင် တစ်စစီ ပျက်စီးကာ ရေမှုန်ရေမွှားများ အနှံ့အပြား စင်ကြဲသွားတော့သည်။

ချင်ယွမ်ဖုန်းသည် ၎င်း၏ မျက်မှောင်ကို ကြုတ်လိုက်ပြီး ခန္ဓာကိုယ်အတွင်းရှိ စွမ်းအင်များကို တစ်ဖန် ပြန်လည် စုစည်းလိုက်သည်။

မသေမျိုးဘုရင်သည် အမှန်တကယ်ပင် ရင်ဆိုင်ရ ခက်ခဲလှပေသည်၊ အဓိကအားဖြင့် ၎င်း၏ မသေမျိုး ခန္ဓာကိုယ်က အလွန် ခေါင်းခဲစရာ ကောင်းလှပေသည်။

၎င်းတို့နှစ်ဦး တိုက်ပွဲကို တစ်ဖန် ပြန်လည် စတင်တော့မည့်အချိန်၌ပင် ဟင်းလင်းပြင် လမ်းကြောင်း၏ အခြားတစ်ဖက်မှ ရုတ်ချည်း ဆိုသလို ရုန်းရင်းဆန်ခတ် အသံများ ထွက်ပေါ်လာသည်။

တစ်စစီ ပျက်စီးသွားသော အသံတစ်ခု ထွက်ပေါ်လာရာ ချင်ယွမ်ဖုန်းနှင့် မသေမျိုးဘုရင်တို့သည် ချက်ချင်းပင် ခေါင်းလှည့် ကြည့်လိုက်ကြသည်။ ၎င်းတို့၏ မျက်နှာထက်၌ မတူညီသော အမူအရာများ ချက်ချင်း ထင်ဟပ်သွားချေသည်။

ချင်ယွမ်ဖုန်းသည် သဘာဝအတိုင်းပင် အလွန်အမင်း ဝမ်းမြောက်သွားရသည်၊ အကြောင်းမူကား ဟင်းလင်းပြင် လမ်းကြောင်းရှိ သွေးပူဇော်ခြင်းတံဆိပ်တော်သည် ပျက်စီးသွားပြီး ထိုလမ်းကြောင်း၏ အခြားတစ်ဖက်မှ လူရိပ်များ ပေါ်ထွက်လာသောကြောင့် ဖြစ်ပေသည်။

မသေမျိုးဘုရင်၏ မျက်နှာထက်၌မူ တုန်လှုပ်ခြင်း၊ စိတ်ပျက်ခြင်းနှင့် ကြောက်ရွံ့ခြင်း အပါအဝင် ရှုပ်ထွေးလှသော အမူအရာများ ယှက်သန်းသွားသည်။

မည်သို့ပင်ဆိုစေကာမူ သွေးပူဇော်ခြင်းတံဆိပ်တော် ပျက်စီးသွားခြင်းသည် မည်သည့်အဓိပ္ပာယ်လဲ ဆိုသည်ကို သူ မသိဘဲ မနေနိုင်ပေ။

ဟင်းလင်းပြင် လမ်းကြောင်းမှ ပထမဆုံး ထွက်ပေါ်လာသူမှာ သဘာဝအတိုင်းပင် ချင်ယွမ်ဖုန်း၏ ဘိုးဘေးဖြစ်သူ ကျိရန် ဖြစ်ပေသည်။ ၎င်း၏ နောက်ကွယ်မှ ချက်ချင်းပင် မိစ္ဆာဘုရင်မေ လိုက်ပါလာချေသည်။

၎င်းတို့နှစ်ဦးစလုံးသည် ဝေဟင်ထက်ရှိ ချင်ယွမ်ဖုန်းနှင့် မသေမျိုးဘုရင်တို့ကို ကြည့်လိုက်ကြပြီး မျက်နှာထက်၌ အပြုံးများ ထင်ဟပ်သွားကြသည်။

"ဒီလောက်အထိ လွယ်လွယ်ကူကူ ပျက်စီးသွားလိမ့်မယ်လို့ ငါ မထင်ထားမိဘူး၊ အတော်လေး အားထုတ်ရလိမ့်မယ်လို့ ထင်နေတာ" ချင်ယွမ်ဖုန်းက ခေါင်းကို မတတ်သာသလို ခါယမ်းရင်း ပြောလိုက်သည်။

မသေမျိုးဘုရင်သည် မျက်မှောင်ကြုတ်လိုက်ပြီး ၎င်း၏ ပထမဆုံး အတွေးမှာ ဤနေရာမှ ထွက်ခွာသွားရန် ဖြစ်ပေသည်။

သူသည် ထွက်ပြေးရန် ကြိုးစားနေခြင်း မဟုတ်ပေ၊ သူသည် နတ်ဆိုးဘုရင်ထံသို့ ပြန်လည် သတင်းပို့ကာ မိစ္ဆာဘုရင်နှင့် ၎င်း၏ အင်အားစုများသည် ရှန်းဝူ စကြဝဠာ တိုက်ကြီးသို့ ရောက်ရှိလာပြီဖြစ်ကြောင်း၊ ထိုအကျိုးဆက်ကြောင့် ၎င်းတို့ ကျရှုံးသွားနိုင်ကြောင်း သတိပေးရန် သွားခြင်း ဖြစ်ပေသည်။

သို့သော် သူ မထွက်ခွာနိုင်မီမှာပင် ကျိရန်နှင့် မေတို့သည် လှုပ်ရှားလိုက်ကြပြီး မသေမျိုးဘုရင်၏ နောက်ကွယ်၌ ချက်ချင်း ပေါ်လာချေတော့သည်။

"ဟေး ယွမ်ဖုန်း... ကစားနေတာလား" ကျိရန်က ပြုံးလျက် ပြောလိုက်သည်။ သူသည် ရှန်းဝူ စကြဝဠာ တိုက်ကြီးသို့ ပြန်လည် ရောက်ရှိလာခြင်းကြောင့် အပျော်ဆုံးလူ ဖြစ်ပေသည်။

ချင်ယွမ်ဖုန်းက ခေါင်းကို မတတ်သာသလို ခါယမ်းလိုက်ပြီး "ဘိုးဘေးတို့... ရောက်လာတာ ကောင်းတာပေါ့၊ အခု ရှန်းဝူ စကြဝဠာ တိုက်ကြီးရဲ့ အခြေအနေက တကယ့်ကို အန္တရာယ်ကြီးတဲ့ အဆင့်ကို ရောက်နေတာ"

"ဒါကတော့ တခြားနည်းလမ်း မရှိဘူးလေ၊ အဲဒီ သွေးပူဇော်ခြင်းတံဆိပ်တော်က တကယ့်ကို ထူးဆန်းလွန်းတယ်၊ ဒီနေရာမှာ အက်ကြောင်းတစ်ခု ပေါ်မလာခဲ့ရင် ငါတို့လည်း ဒီလောက် မြန်မြန် ဖွင့်နိုင်မှာ မဟုတ်ဘူး" ကျိရန်က မတတ်သာသလို ပြောလိုက်သည်။

မေသည် ချင်ယွမ်ဖုန်းကို အတော်အတန် ကျေနပ် အားရသော အကြည့်ဖြင့် ကြည့်လိုက်သော်လည်း မသေမျိုးဘုရင်ကို ကြည့်လိုက်သောအခါတွင်မူ ၎င်း၏ အကြည့်သည် အေးစက်သွားချေသည်။

သူမ မွေးမြူထားသော မင်းသားသည် ယခုအခါတွင်မူ အတော်လေး အကျည်းတန်သော အခြေအနေသို့ ရောက်ရှိနေချေပြီ။

ထို့နောက် ချက်ချင်းပင် လူရိပ် ဆယ်ဂဏန်းကျော်သည် မသေမျိုးဘုရင်ကို ဝိုင်းရံပစ်လိုက်ကြသည်။ ၎င်းတို့အားလုံးသည် နတ်ဘုရားတစ်ပိုင်းအဆင့် ပညာရှင်ကြီးများ ဖြစ်ကြရာ ယင်းက မသေမျိုးဘုရင်ကို အလွန်အမင်း စိတ်မသက်မသာ ဖြစ်သွားစေသည်။

"ဟေး ယွမ်ဖုန်း... အဲဒီ အက်ကြောင်းကို မင်း ဖန်တီးခဲ့တာလား" ကျိရန်က တစ်ဖန် မေးမြန်းလိုက်သည်။

ချင်ယွမ်ဖုန်းက ခေါင်းငြိမ့်ပြလိုက်ပြီး "ဟုတ်ပါတယ်၊ ကျွန်တော်က အဲဒီ အက်ကြောင်းကို ပိုပြီး ကျယ်အောင် လုပ်ဖို့ ကြိုးစားနေတုန်းမှာပဲ ဘိုးဘေးတို့ ရောက်လာကြတာ"

"ဟားဟားဟား... ငါ့ရဲ့ မြေးတော်က လုပ်တာလို့ ငါ သိနေသားပဲ၊ ဟောဒီ လူတွေ အားလုံး ငါ့ကို ဝိညာဉ်ကျောက်တုံးတွေ ပေးရတော့မယ်" ကျိရန်က စိတ်အားထက်သန်စွာ ပြောလိုက်သည်။

၎င်းတို့သည် အကူးအပြောင်း ကြားခံဟင်းလင်းပြင်အတွင်း၌ အတော်လေး ပျင်းရိနေခဲ့ကြဟန် တူပေသည်။

ဤအချိန်၌ နတ်ဘုရားတွက်ချက်ခြင်း ပညာရှင် အချို့က ခပ်တိုးတိုး ရယ်မောလိုက်ကြပြီး ၎င်းတို့သည် ကျိရန်နှင့် လောင်းကြေး ထပ်ထားသူများ ဖြစ်ကြောင်း သိရှိသွားကြသည်။

"ဟွန့်..."

မသေမျိုးဘုရင်က အေးစက်စွာ နှာခေါင်းရှုံ့လိုက်ပြီး ၎င်း၏ ခန္ဓာကိုယ်သည် ပုံမှန် အရွယ်အစားသို့ ရုတ်ချည်း ပြန်လည် ကျုံ့ဝင်သွားကာ မဟူရာ အလင်းတန်းတစ်ခုအသွင် ပြောင်းလဲလျက် ဝေဟင်ထက်သို့ ပျံသန်းကာ အဝေးသို့ ထွက်ပြေးရန် ပြင်လိုက်သည်။

သို့သော် ဤနေရာ၌ အင်အားကြီးမားသော နတ်ဘုရားတစ်ပိုင်းအဆင့် ပညာရှင်များစွာ စုဝေးနေသည့်အတွက် မသေမျိုးဘုရင်သာ ထွက်ပြေးလွတ်မြောက်သွားပါက ၎င်းတို့အတွက် တကယ့်ကို မျက်နှာပျက်စရာ ဖြစ်ပေလိမ့်မည်။

မေသည် ပထမဆုံး လှုပ်ရှားလိုက်သူ ဖြစ်ပြီး မျက်စိတစ်မှိတ်အတွင်းမှာပင် မသေမျိုးဘုရင်၏ ရှေ့မှောက်၌ ပေါ်လာကာ ၎င်း၏ အမူအရာမှာ တည်ငြိမ်အေးစက်နေပေသည်။

သူမသည် နတ်ဘုရားအဆင့်သို့ ပြန်လည် မရောက်ရှိသေးသော်လည်း မိစ္ဆာဘုရင်သည် မိစ္ဆာဘုရင်ပင် ဖြစ်ရာ အင်အားအကြီးဆုံး မင်းသားပင်လျှင် သူမနှင့် နှိုင်းယှဉ်၍ မရနိုင်ပေ။

"မင်း တကယ်ပဲ ငါ့ကို တိုက်ခိုက်တော့မှာလား" မသေမျိုးဘုရင်သည် တစ်ကိုယ်လုံး တင်းမာသွားပြီး အေးစက်စွာ မေးမြန်းလိုက်သည်။

မေက သက်ပြင်းချလိုက်ပြီး "ငါ့ကို အရင် တိုက်ခိုက်ချင်ခဲ့တာ မင်းပဲလေ၊ မင်းသာ ငါ့စကားကို နားထောင်ပြီး မိစ္ဆာနယ်မြေမှာပဲ နေခဲ့ရင် ဒီလို အခြေအနေမျိုး ရောက်လာမှာ မဟုတ်ဘူး"

"ဒါပေမဲ့ မင်းက မင်းရဲ့ ရှေ့မှောက်က အရာတွေကိုပဲ ဂရုစိုက်တာ" မသေမျိုးဘုရင်က ရက်စက်စွာ ပြောလိုက်သည်။ "မင်းက မင်းကိုယ်မင်းပဲ ဂရုစိုက်တာ၊ မင်းကတော့ နတ်ဘုရားနယ်ပယ်ကို တက်လှမ်းနိုင်မှာပေါ့၊ ဒါပေမဲ့ ငါတို့ကကော... ငါတို့ကတော့ နတ်ဘုရားနယ်ပယ်ကို ဘယ်တော့မှ တက်လှမ်းနိုင်မှာ မဟုတ်ဘူး၊ ငါတို့ကတော့ တဖြည်းဖြည်းနဲ့ သေဆုံးမယ့်အချိန်ကိုပဲ စောင့်နေရမှာ"

မေသည် ၎င်း၏ မျက်မှောင်ကို ကြုတ်လိုက်သည်။ ယခုအခါတွင်မူ မသေမျိုးဘုရင်သည် ရှန်းဝူ စကြဝဠာ တိုက်ကြီးသို့ လာရောက်ရခြင်း၏ အန္တိမ ရည်ရွယ်ချက်ကို နောက်ဆုံးတွင် ထုတ်ဖော်ပြောဆိုလိုက်ချေပြီ။

---

ထိုနေရာသို့ ပျံသန်း ရောက်ရှိလာသော ချင်ယွမ်ဖုန်းသည် လန့်ဖျန့်သွားရသည်။ ထိုစကားလုံးများအတွင်း၌ ပါရှိသော သတင်းအချက်အလက်များသည် အလွန်တရာ ကြီးမားလှပေသည်။

နတ်ဘုရားနယ်ပယ်ကို တက်လှမ်းခြင်းလား... ယင်းက နတ်ဘုရားတစ်ပါး ဖြစ်လာပြီးနောက် အခြားကမ္ဘာတစ်ခုသို့ သွားရောက်နိုင်သည်ဟူသော အဓိပ္ပာယ်လော။

"ရှောင်လင်... ဒါက ဘာဖြစ်တာလဲ" ချင်ယွမ်ဖုန်းက မေးမြန်းလိုက်သည်။

ရှောင်လင်သည် ချင်ယွမ်ဖုန်း၏ စိတ်အာရုံအတွင်း၌ ပေါ်လာပြီး ခေါင်းကို မတတ်သာသလို ခါယမ်းကာ "အရှင်သခင်... ကျွန်မလည်း မသိပါဘူး၊ ဒါပေမဲ့ ကျွန်မရဲ့ မှတ်ဉာဏ်တွေထဲက အစိတ်အပိုင်းတချို့ ပိတ်လှောင်ခံထားရတယ်ဆိုတာကိုတော့ ခံစားနေရတယ်"

"ပိတ်လှောင်ခံထားရတာလား" ချင်ယွမ်ဖုန်း၏ မျက်လုံးများ ပြူးကျယ်သွားရသည်။ "ဒါက ဘယ်လိုလုပ် ဖြစ်နိုင်မှာလဲ၊ မင်းက စနစ်တစ်ခုပဲလေ၊ သဘာဝတရားရဲ့ ထွက်ကုန်တစ်ခုပဲ၊ ဘယ်သူက မင်းကို ပိတ်လှောင်ထားနိုင်မှာလဲ"

"ကျွန်မလည်း မသိပါဘူး၊ ဒါပေမဲ့ အရှင်သခင်က နတ်ဘုရားအဆင့်ကို တက်လှမ်းနိုင်တဲ့အချိန်ကျမှပဲ အရှင်သခင်ရဲ့ မေးခွန်းကို ကျွန်မ ဖြေနိုင်လိမ့်မယ်လို့ ထင်ပါတယ်" ရှောင်လင်က မတတ်သာသလို ပြောလိုက်သည်။

ချင်ယွမ်ဖုန်းသည် ခေတ္တမျှ ဆွံ့အသွားရသည်။ ယခုအခါမှသာ သူသည် စနစ်အပေါ် နားလည်ထားမှုသည် သူ လက်ရှိ အသုံးပြုနိုင်သော အဆင့်၌သာ ကန့်သတ်ထားကြောင်း သိရှိသွားတော့သည်။

နတ်ဘုရားနယ်ပယ်သို့ တက်လှမ်းခြင်းကဲ့သို့သော အရာများသည် သူ လက်ရှိတွင် သိရှိနိုင်သော အရာများ မဟုတ်သည့်အတွက် စနစ်သည်လည်း သူ့အတွက် ဖြေကြားပေးနိုင်ခြင်း မရှိပေ။

"ကောင်းပြီ... ငါ နားလည်ပါပြီ" ချင်ယွမ်ဖုန်းက ခေါင်းငြိမ့်လိုက်သည်။

"ဒါကတော့ တခြားနည်းလမ်း မရှိဘူး၊ မင်းတို့တွေ ရှန်းဝူ စကြဝဠာ တိုက်ကြီးကို ရောက်လာရင်တောင်မှ ဒီနိယာမကို ချိုးဖျက်နိုင်မှာ မဟုတ်ဘူး၊ ဒါက ငါတို့ မိစ္ဆာနယ်မြေရဲ့ နိယာမပဲ" မေက အေးစက်စွာ ပြောလိုက်သည်။

"ဟွန့်..." မသေမျိုးဘုရင်က လှောင်ပြုံးပြုံးလိုက်ပြီး "ဒါဆိုရင်လည်း အနည်းဆုံးတော့ ငါတို့ရဲ့ အိပ်မက်တွေကို အကောင်အထည်ဖော်ခွင့် ပေးသင့်တာပေါ့၊ ငါတို့ကတော့ မိစ္ဆာနယ်မြေမှာ ထာဝရ နေသွားဖို့ မလိုလားဘူး"