အခန်း ၉၆၆

အခန်း(၉၆၆)

ဟိန်းဟောက်သံများက ကောင်းကင်နှင့် မြေကမ္ဘာအကြား ပဲ့တင်ထပ်သွားရာ ချင်ယွမ်ဖုန်း၊ မေနှင့် အခြားသူများအားလုံး မျက်မှောင်ကြုတ်မိကြချေသည်။

"ငါတို့ သူ့ကို ဘယ်လိုတားရမလဲ..." ချင်ယွမ်ဖုန်းက စိုးရိမ်တကြီး မေးလိုက်သည်။

မေက ခေါင်းခါယမ်းလျက် "ဒီလို သွေးပူဇော်ခြင်းမျိုး စတင်လိုက်ပြီဆိုရင် နောက်ပြန်လှည့်လို့လည်းမရသလို တားဆီးလို့လည်းမရတော့ဘူး... လူအမြောက်အမြားရဲ့ သွေးတွေကို သုံးပြီး နတ်ဘုရားတစ်ပါး ဖန်တီးဖို့ လုပ်နေတာ... အဲဒီက ထွက်လာမယ့် အာဃာတတန်ဖိုးတွေရဲ့ ပြင်းထန်မှုက ငါတို့ တောင့်ခံနိုင်တဲ့ အရာမဟုတ်ဘူး..." ဟု ဆို၏။

"ဒီလိုတောင် ဖြစ်သွားရတာလား..." ချင်ယွမ်ဖုန်း၏ စိတ်လုံးလုံး ကျဆင်းသွားကာ "ဒါဆို ငါတို့က ဒီအတိုင်းပဲ သူ သွေးပူဇော်ခြင်းကို ပြီးမြောက်အောင် လုပ်တာကို ထိုင်ကြည့်နေရတော့မှာလား..."

"သက်ပြင်းချရုံပေါ့..." မေက မတတ်သာသည့် အမူအရာဖြင့် ခေါင်းညိတ်ပြရှာသည်။

၎င်းတို့ မထင်မှတ်ထားမိသည်မှာ လွန်စွာ အားစိုက်ထုတ်လျက် အမှားများကို ပြင်ဆင်ရန် ရှန်းဝူ စကြဝဠာ တိုက်ကြီးသို့ ရောက်ရှိလာခဲ့သော်လည်း နောက်ကျသွားခဲ့ရခြင်းပင် ဖြစ်ချေသည်။

နတ်ဆိုးဘုရင် တည်ရှိရာကို ဗဟိုပြု၍ ထွက်ပေါ်နေသော သွေးနီရောင် အလင်းကာရံအတားအဆီးမှာ ပတ်ပတ်လည် ပေရာချီမျှ ကျယ်ပြန့်နေပြီး ယခုအချိန်တွင် ၎င်းတို့ပင် ဖောက်ထွင်းဝင်ရောက်နိုင်ခြင်း မရှိချေ။

နတ်ဆိုးဘုရင်သည် ရက်စက်ယုတ်မာသော အပြုံးတစ်ခုကို ပြသပြီးနောက် ဖြည်းညှိးစွာ ထိုင်ချလိုက်ရာ ဤကြီးမားလှသော သွေးပူဇော်ခြင်းကို ပြီးမြောက်ရန် အာရုံစိုက်နေပုံရသည်။

ချင်ယွမ်ဖုန်းနှင့် အခြားသူများ လမ်းစပျောက်နေသည့် အချိန်တွင် ကောင်းကင်ယံမှ အလင်းတန်းအချို့ ပျံသန်းဝင်ရောက်လာချေသည်။

မေက ခေါင်းလှည့်ကြည့်လိုက်ရာ နတ်ဘုရားတစ်ပါးကဲ့သို့သော အဆင့်ရှိသူ အချို့ ထိုနေရာသို့ ပျံသန်းလာသည်ကို မြင်တွေ့လိုက်ရ၏။

"ကျောင်းအုပ်ကြီး..." ချင်ယွမ်ဖုန်း၏ မျက်နှာတွင် ဝမ်းသာအားရ ဖြစ်သွားသော အရိပ်အယောင်များ ဖြတ်ပြေးသွားသည်။

ကျောင်းအုပ်ကြီး ကျွမ်ယွမ်သည် အောက်တွင် နတ်ဘုရားတစ်ပိုင်းအဆင့် အစွမ်းထက် မိစ္ဆာသားရဲများစွာ ရှိနေသည်ကို မြင်သောအခါ လန့်ဖျပ်သွားသော်လည်း ချင်ယွမ်ဖုန်းကို မြင်လိုက်ရသဖြင့် စိတ်အနည်းငယ် တည်ငြိမ်သွားချေသည်။

အကြောင်းမူကား ထိုနတ်ဘုရားတစ်ပိုင်း အဆင့်ရှိသူများမှာ ဦးချိုပါသော လူသား မိစ္ဆာများ ဖြစ်နေသောကြောင့်တည်း။

"ယွမ်ဖုန်း... ဒါ မင်းပြောတဲ့ မိစ္ဆာဘုရင်တွေလား..." ကျောင်းအုပ်ကြီးက မေးလိုက်၏။

ချင်ယွမ်ဖုန်းက ခေါင်းညိတ်ပြလျက် "ဟုတ်ပါတယ် ကျောင်းအုပ်ကြီး... ဒါက မိစ္ဆာဘုရင် မေပါ... သူတို့က သွေးပူဇော်ခြင်းတံဆိပ်တော်ကို ဖောက်ထွင်းပြီး ငါတို့ကို ကူညီဖို့ သီးသန့် ရောက်လာကြတာ..."

"သိပ်ကောင်းတာပဲ... အားလုံးကို ကျေးဇူးတင်ပါတယ်..." ကျောင်းအုပ်ကြီးက အနည်းငယ် ဦးညွှတ်၍ နှုတ်ဆက်လိုက်ပြီး "ဒါပေမဲ့ အခု ဘာတွေ ဖြစ်ပျက်နေတာလဲ... အဲဒီ သွေးနီရောင် အလင်းဒိုင်းတွေက ဘာလဲ..."

ချင်ယွမ်ဖုန်းသည် ဝမ်းနည်းပူဆွေးသော အမူအရာဖြင့် နတ်ဆိုးဘုရင်၏ ကြီးမားလှသော သွေးပူဇော်ခြင်း အစီအစဉ်အကြောင်းကို ကျောင်းအုပ်ကြီးအား ပြောပြလိုက်ရာ ကျောင်းအုပ်ကြီးမှာ မှင်တက်သွားရချေသည်။

နတ်ဆိုးဘုရင် ဤမျှအထိ ရက်စက်လိမ့်မည်ဟု မည်သူမျှ မထင်မှတ်ထားခဲ့ကြပေ။

---

ထိုစဉ် ကောင်းကင်ယံသည် ရုတ်ချည်း မှောင်မိုက်သွားပြီး သွေးနီရောင် အလင်းတန်း ဧရာမ တိုင်ကြီး ရှစ်ဆယ့်တစ်တိုင်သည် သွက်လက်ချက်ချာသော နဂါးကြီး ရှစ်ဆယ့်တစ်ကောင်ကဲ့သို့ ကောင်းကင်ထက်သို့ ထိုးတက်သွားချေသည်။

ကောင်းကင်ပြင်တစ်ခုလုံး သွေးနီရောင် လွှမ်းမိုးသွားပြီး နေမင်းကိုပင် ကွယ်ပျောက်စေလျက် လေးလံထိုင်းမှိုင်းစွာ ဖိစီးလာ၏။

သွေးနီရောင် အလင်းတန်းအားလုံးသည် နတ်ဆိုးဘုရင်၏ ဦးခေါင်းထက်တွင် စုဆုံသွားပြီး ပိုမိုထူထပ်လာကာ နောက်ဆုံးတွင် ပေရာချီ ကျယ်ပြောသော ဝဲကရက်ကြီးတစ်ခု ဖြစ်ပေါ်လာချေသည်။

ထိုဝဲကရက်ကြီးထဲမှ သွေးနီရောင် အလင်းတန်းများ အရှိန်အဟုန်ဖြင့် စီးဆင်းလာပြီး နတ်ဆိုးဘုရင်ထံသို့ အလုံးအရင်းနှင့် တိုးဝင်သွားတော့သည်။

"ဒါ သွေးပူဇော်ခြင်းလား..." လူတိုင်းသည် ထိုထိတ်လန့်ဖွယ် ကောင်းသော မြင်ကွင်းကို ကြည့်ရင်း ဆွံ့အလျက် စကားပင် မဆိုနိုင်ကြတော့ပေ။

"တကယ်ပဲ ဘာနည်းလမ်းမှ မရှိတော့ဘူးလား..." ချင်ယွမ်ဖုန်းက လက်မလျှော့ချင်သေးဘဲ ထပ်မံ မေးမြန်းလိုက်သည်။

မေက ခေါင်းခါယမ်းကာ "ငါလည်း မသိတော့ဘူး... နတ်ဆိုးဘုရင်က ဒီလို အတိုင်းအတာမျိုးနဲ့ သွေးပူဇော်ခြင်းကို ပထမဆုံး လုပ်ဖူးတာပဲ... ဒါပေမဲ့ ဒီလိုဆိုရင်တောင် နတ်ဆိုးဘုရင်အနေနဲ့ ဒီစွမ်းအင်တွေကို ချေဖျက်ဖို့ အချိန်အတော်ကြာ လိုအပ်လိမ့်မယ်..."

"ဘယ်လောက်ကြာမလဲ..." ကျောင်းအုပ်ကြီးက လူအားလုံးကို ပင်လယ်ပြင်သို့ ခေါ်ဆောင်သွားရန် ဆုံးဖြတ်ပြီး ဖြစ်သဖြင့် မေးလိုက်ခြင်း ဖြစ်သည်။

ပင်လယ်ပြင်က အတိုင်းအဆမရှိ ကျယ်ပြောလှသဖြင့် ၎င်းတို့ ပုန်းအောင်းနေမည်ဆိုပါက နတ်ဆိုးဘုရင် တစ်ယောက်တည်းနှင့် ရှာဖွေရန် မလွယ်ကူနိုင်ပေ။

"တစ်လလည်း ဖြစ်နိုင်တယ်... နှစ်လလည်း ဖြစ်နိုင်တယ်... ဘယ်သူမှ အတတ်မပြောနိုင်ဘူး..." မေက သက်ပြင်းချလိုက်သည်။

---

လူတိုင်း ဆွေးနွေးနေကြစဉ် အလင်းကာရံအတားအဆီးအတွင်း၌ လူရိပ် ဆယ်ဂဏန်းမျှ ရုတ်တရက် ပေါ်လာရာ ၎င်းတို့မှာ နတ်ဆိုးဘုရင်၏ လက်အောက်ရှိ နတ်ဘုရားတစ်ပိုင်းအဆင့် အစွမ်းထက် ပညာရှင်များ ဖြစ်ကြသည်။

စုစုပေါင်း တိုက်ခိုက်ရေးသမား တစ်ဆယ့်သုံးယောက် ရှိသော်လည်း မင်းသားများထဲတွင် သွေးဆာမိစ္ဆာမင်းသား တစ်ယောက်သာ ကျန်ရှိတော့၏။

မှန်ပေသည်... မိစ္ဆာနယ်မြေမှ မင်းသား ခုနစ်ယောက် သေဆုံးရခြင်းမှာ ချင်ယွမ်ဖုန်းနှင့် သက်ဆိုင်နေပြီး ၎င်းတို့သည် ရေနှင့်မီးကဲ့သို့ ဆန့်ကျင်ဘက် ဖြစ်နေခြင်းကြောင့် ဖြစ်တန်ရာသည်။

"အစ်ကိုကြီး... လူတိုင်း အစီအရင်ကြီးထဲ ဝင်သွားကြပြီ... ဒါက ဘာအတွက်လဲ..." သွေးဆာမိစ္ဆာမင်းသားသည် သွေးနီရောင် ပြောင်းလဲသွားသော ကောင်းကင်ပြင်ကို ကြည့်ကာ ထိတ်လန့်တကြား ဖြင့် မေးလိုက်သည်။

အခြား မိစ္ဆာနတ်ဘုရားများလည်း လွန်စွာ သိချင်နေကြချေသည်... အကြောင်းမှာ နတ်ဆိုးဘုရင်သည် ၎င်းတို့ကို အစီအရင်ကြီး ပြင်ဆင်ရန်သာ ခိုင်းစေခဲ့ပြီး မည်သည့်အတွက်ကြောင့် ဖြစ်သည်ကိုမူ မပြောပြခဲ့သောကြောင့်ပင်။

"ဟုတ်ပါတယ် အရှင်မင်းသား... ငါတို့ရဲ့ မိစ္ဆာစစ်သည်တွေ အားလုံးလည်း အစီအရင်ကြီးထဲမှာ ပုန်းနေကြပြီ... တစ်ခုခု ဖြစ်တော့မှာမလို့ အစီအရင် အပြင်ဘက်က အရာအားလုံး ပျက်စီးတော့မှာလား..." နတ်ဘုရားတစ်ပိုင်းအဆင့် မိစ္ဆာတစ်ကောင်က မေးလိုက်၏။

၎င်းတို့ကိုယ်တိုင်ပင် ထိုအစီအရင်ကြီးများကြောင့် ဖြစ်ပေါ်လာသော အလင်းကာရံများကို ဖောက်ထွင်းနိုင်ခြင်း မရှိရာ မိစ္ဆာစစ်သည်များ ဆိုလျှင် ပို၍ပင် မဖြစ်နိုင်ချေ... ထို့ကြောင့် ဤအလင်းကာရံများသည် မိစ္ဆာစစ်သည်များကို ကာကွယ်ရန် နည်းလမ်းတစ်ခု ဖြစ်လိမ့်မည်ဟု ၎င်းတို့ တွေးတောနေကြသည်။

"ဟားဟားဟား... အားလုံးကို ငါ အခု ပြောပြလို့ ရပါပြီ... ဒီအစီအရင်ကြီးက ကံကြမ္မာကို ဆန့်ကျင်ပြီး ငါ့ကို နိယာမတွေကို ကျော်လွန်စေလျက် နတ်ဘုရားအဆင့်ကို တက်လှမ်းစေနိုင်မှာ..." နတ်ဆိုးဘုရင်က ရူးသွပ်သော မျက်လုံးများဖြင့် အော်ဟစ်လိုက်သည်။

သွေးဆာမိစ္ဆာမင်းသားနှင့် အခြားသူများမှာ တုန်လှုပ်ခြောက်ခြားလျက် မျက်လုံးများ ပြူးကျယ်သွားကြကာ "ဒါ... ဒါ တကယ်ပဲလား..."

"ဒါပေါ့... ဒါပေမဲ့ ငါ့ကို မင်းတို့ ကူညီပေးဖို့ လိုသေးတယ်..." နတ်ဆိုးဘုရင်က အေးစက်စွာ ရယ်မောလိုက်၏။

"အရှင်မင်းသားအတွက်ဆိုရင် အသက်ကိုပဲ ပေးရပေးရပါ..."

အလင်းကာရံအတွင်းရှိ မိစ္ဆာနတ်ဘုရားတစ်ပိုင်း အဆင့်ရှိသူများ အားလုံး ဒူးထောက်လိုက်ကြသည်... အကယ်၍ နတ်ဆိုးဘုရင်သာ နတ်ဘုရားအဆင့်သို့ ရောက်ရှိသွားပါက ၎င်းတို့အနေဖြင့် သူ့နောက်သို့ လိုက်ပါရန် ရွေးချယ်ခဲ့ခြင်းမှာ မှန်ကန်သော အလောင်းအစားတစ်ခု ဖြစ်ပေလိမ့်မည်။

ထိုအချိန်မှစ၍ လောကကြီးက ကျယ်ပြောလှသဖြင့် ၎င်းတို့ မသွားနိုင်သည့် နေရာဟူ၍ ရှိတော့မည်မဟုတ်ပေ။

နတ်ဆိုးဘုရင်က ကျေနပ်စွာ ခေါင်းညိတ်လျက် "ကောင်းပြီ... ဒါဆိုရင် မင်းတို့အားလုံးရဲ့ သွေးတွေကို ငါ့ထံ ပူဇော်ကြလော့..."

"သွေး ဟုတ်လား..." သွေးဆာမိစ္ဆာမင်းသားသည် နတ်ဆိုးဘုရင်၏ စကားထဲတွင် မူမမှန်မှုကို ခံစားလိုက်ရသဖြင့် ရုတ်ချည်း ထရပ်ကာ အလင်းတန်းတစ်ခုအသွင် ပြောင်းလဲလျက် နေရာပြောင်းအစီအရင်ထံသို့ ပျံသန်းသွားတော့သည်။

သို့သော်လည်း လူတိုင်း၏ မျက်စိရှေ့မှောက်တွင်ပင် နေရာပြောင်းအစီအရင်မှာ အပိုင်းပိုင်းအစစ ကွဲအက်သွားပြီး သွေးဆာမိစ္ဆာမင်းသားသည် ဟင်းလင်းပြင်ထက်တွင် ရုတ်ချည်း ပိတ်မိသွားရချေသည်။

အလင်းဒိုင်းအတွင်းမှ သွေးနီရောင် ချည်မျှင်လေးတစ်ခု ထွက်ပေါ်လာပြီး သွေးဆာမိစ္ဆာမင်းသားကို ပတ်ပတ်လည် ရစ်ပတ်လိုက်၏။

ထို့နောက် အလင်းဒိုင်းအတွင်းမှ ထူထပ်လှသော ပင့်ကူအိမ်ကဲ့သို့ သွေးနီရောင် ချည်မျှင်များစွာ ထပ်မံ ထွက်ပေါ်လာပြန်သည်။

ထိုအချိန်တွင် ဒူးထောက်နေကြသော နတ်ဘုရားတစ်ပိုင်း အဆင့်ရှိသူများလည်း အခြေအနေ မဟန်သည်ကို ရိပ်မိသွားကြသဖြင့် ကောင်းကင်ထက်သို့ ပျံတက်လျက် ထိုနေရာမှ ထွက်ပြေးရန် ကြိုးစားကြတော့သည်။

သို့သော်လည်း သွေးနီရောင် ချည်မျှင်များသည် ၎င်းတို့ကို မည်သည့် ကရုဏာမျှမရှိဘဲ ပိုးအိမ်ကဲ့သို့ တင်းကြပ်စွာ ချည်နှောင်လိုက်ချေသည်။

အစပိုင်းတွင် ထိုပိုးအိမ်များသည် ရူးသွပ်စွာ လှုပ်ရှားနေသေးသော်လည်း တဖြည်းဖြည်းနှင့် လှုပ်ရှားမှု အတိုင်းအတာမှာ သေးငယ်သွားကာ နောက်ဆုံးတွင် အလင်းဒိုင်းထက်၌ ငြိမ်သက်စွာ ချိတ်ဆွဲခံထားရတော့သည်။

ထိုချည်မျှင်များသည် ထိုလူများ၏ စွမ်းအင်နှင့် မိစ္ဆာအရှိန်အဝါများကို စုပ်ယူနေပုံရချေသည်။

"ဟားဟား... မင်းတို့ရဲ့ ကူညီမှုကြောင့် ငါ အောင်မြင်ဖို့ ရာခိုင်နှုန်း ပိုများသွားပြီ... စိတ်မပူကြပါနဲ့... ငါ နတ်ဘုရားဖြစ်လာရင် မင်းတို့အတွက် ရုပ်တုတွေ ထုလုပ်ပြီး ထာဝရ ကိုးကွယ်ပေးမှာပါ..." နတ်ဆိုးဘုရင်က ရူးသွပ်စွာ ကျယ်လောင်စွာ ရယ်မောလိုက်တော့သည်။

မေသည် နှလုံးကွဲလုမတတ် ခံစားလိုက်ရ၏... ဤနတ်ဘုရားတစ်ပိုင်း အဆင့်ရှိသူများသည် ၎င်းတို့ မိစ္ဆာနယ်မြေ၏ အင်အားစုများ ဖြစ်ကြသော်လည်း ယခုအခါတွင်မူ နတ်ဆိုးဘုရင်၏ သွေးပူဇော်ခြင်းကို ခံလိုက်ရပြီ ဖြစ်သည်။

ထို့ပြင် ထိုမိစ္ဆာစစ်သည်များသည်လည်း အစီအရင်ကြီးထဲသို့ ဝင်ရောက်သွားပါက မည်သို့သော အကျိုးဆက်မျိုး ကြုံတွေ့ရမည်ကို သိကြမည်မဟုတ်ပေ... ယခုအခါ ၎င်းတို့သည် အစီအရင်၏ သွေးနီရောင် အလင်းတန်းများအောက်တွင် တဖြည်းဖြည်း အရည်ပျော်နေကြပြီး နောက်ဆုံးတွင် အရိုးစုများသာ ကျန်ရှိတော့ချေသည်။

"နတ်ဆိုးဘုရင်... မင်း သေထိုက်တယ်..." မေက ဒေါသတကြီး အော်ဟစ်လိုက်သော်လည်း နတ်ဆိုးဘုရင်ကမူ မျက်လုံးများကို မှိတ်ထားလျက် မလှုပ်မယှက် ရှိနေပြီး ၎င်းတို့၏ အော်ဟစ်သံများကို လျစ်လျူရှုထားချေသည်။