အခန်း ၉၇၈

အခန်း(၉၇၈) နဂါးလက်သည်း

ယင်းလက်သည်းများမှာ ခန္ဓာကိုယ်မှ ဝါးမြိုဖယ်ရှားခံထားရပြီး ဖြစ်သော်လည်း ဇီဝအသက်စွမ်းအားများဖြင့် ပြည့်နှက်နေဆဲ ဖြစ်ဟန်တူချေသည်။ ယင်းတို့ထံမှ ဖြာထွက်နေသော အေးစက်စက် အလင်းတန်းများသည် အရပ်မျက်နှာအနှံ့သို့ ပျံနှံ့သွားရာ ထိုကမ္ဘာငယ်လေးများအတွင်းရှိ စုစမ်းလိုစိတ် ပြင်းပြနေသော လူသားများသည် ရှောင်တိမ်းရန် အချိန်မရလိုက်ပေရာ လူအများအပြားမှာ ယင်းလက်သည်းများ၏ စွမ်းအင်ကြောင့် အသက်ဆုံးရှုံးခဲ့ရချေပြီ ဖြစ်သည်။

ချင်ယွမ်ဖုန်းသည် ချက်ချင်းပင် ဝိညာဉ်စွမ်းအင်များကို လှည့်ပတ်လိုက်ပြီး လက်ကို မြှောက်ကာ ဓားချီတစ်ချက်ကို ထုတ်လွှတ်လိုက်သည်။ ယင်းက ရိုးရှင်းသော ဓားချီမျှသာ ဖြစ်သော်လည်း သူ၏ လက်ရှိ နတ်ဘုရားအဆင့်အရ ယင်း၏ စွမ်းအားမှာ အံ့မခန်း ဖြစ်ချေသည်။

သို့သော် ထိုဓားချီသည် တိုးဝှေ့လာသော အေးစက်စက် အလင်းတန်းများကြောင့် တိုက်ရိုက်ပင် အစိတ်စိတ်အမွှာမွှာ ပျက်စီးသွားခဲ့သည်။ ထို့နောက်တွင်မူ ပိုမိုများပြားသော ဓားချီများသည် ဆက်တိုက်ဆိုသလို ပျံသန်းထွက်ပေါ်လာပြီး ထိုအေးစက်စက် အလင်းတန်းများထံသို့ အဆက်မပြတ် တိုးဝင်သွားခဲ့တော့သည်။

မကြာမီ အချိန်အတွင်းမှာပင် ဓားစွမ်းအင် အစီအရင်တစ်ခု ဖြစ်တည်လာပြီး ထိုထက်မြက်လှသော လက်သည်းများကို တိုက်ရိုက် ပိတ်ဆို့လိုက်ချေသည်။ ထိုသို့ဖြင့် ပတ်ဝန်းကျင်ရှိ လူသားများသည် ဘေးအန္တရာယ်မှ ကင်းဝေးသွားခဲ့ရသည်။

သူတို့အတွက်မူ ချင်ယွမ်ဖုန်းသည် နတ်ဘုရားကဲ့သို့သော ပုဂ္ဂိုလ်တစ်ဦး ဖြစ်ပေရာ ဤမြင်ကွင်းကို မြင်တွေ့ရသောအခါ ချက်ချင်းပင် မြေပြင်ပေါ်၌ ဒူးထောက်ကာ ရှိခိုးပူဇော်ကြတော့သည်။

ချင်ယွမ်ဖုန်းက လက်ကို ဝှေ့ယမ်းလိုက်ရာ စွမ်းအားကြီးမားသော်လည်း နူးညံ့သိမ်မွေ့သော စွမ်းအားတစ်ခု ပျံသန်းထွက်ပေါ်သွားပြီး လူတိုင်း၏ ခန္ဓာကိုယ်ကို ပင့်မပေးလိုက်သည်။ ထို့နောက် သူက “ဒီနေရာက အန္တရာယ်များတယ်။ နောက် ဘာဖြစ်လာမလဲဆိုတာ မသိနိုင်ဘူး။ မြန်မြန် ထွက်သွားကြစို့” ဟု ညွှန်ကြားလိုက်သည်။

ထိုလူများသည် ချင်ယွမ်ဖုန်းကို လွန်စွာ ကြည်ညိုလေးစားကြသော်လည်း သူတို့၏ အဖော်အများအပြားမှာ ဤနေရာ၌ပင် ခုတင်တင် သေဆုံးသွားခဲ့ရသည်ကို သိကြပေသည်။ ချင်ယွမ်ဖုန်းမှာမူ သူ၏ ကြီးမားလှသော စွမ်းအားကြောင့် ဤနေရာတွင် မည်သည့် အန္တရာယ်မျှ မရှိသော်လည်း သူတို့သာ စူးစမ်းလိုစိတ်ဖြင့် ဤနေရာ၌ ဆက်လက် နေထိုင်လိုပါက သေတွင်းထဲသို့ ကိုယ်တိုင် ဆင်းခြင်း ဖြစ်ပေလိမ့်မည်။

ထိုလူများသည် ချင်ယွမ်ဖုန်းကို တစ်ချက် ကြည့်လိုက်ပြီးနောက် ဧရာမ ကျင်းကြီးထဲ၌ ရှိနေသော လက်သည်းများကို ထိတ်လန့်တုန်လှုပ်စွာ ကြည့်ရှုကာ ထိုနေရာမှ လျင်မြန်စွာ ထွက်ခွာသွားကြတော့သည်။

---

ဤအချိန်တွင် ချင်ယွမ်ဖုန်းသည် ရှေ့သို့ လှမ်းတက်လိုက်ပြီး ထိုလက်သည်းကို ဂရုတစိုက် ဆန်းစစ်ကြည့်ရှုလိုက်သည်။ ဤလက်သည်းသည်ပင် သူ့ကို နတ်ဘုရားနယ်မြေ လမ်းကြောင်းထဲသို့ မဝင်ရောက်နိုင်ရန် ပိတ်ဆို့တားဆီးခဲ့သော အရာ ဖြစ်ချေသည်။

ယင်း၏ စွမ်းအားမှာ အထူးပင် ထင်ရှားလှပေသည်။

ဤအရာ၌ လွန်စွာ အားကောင်းသော စွမ်းအင်များ ပါဝင်နေသည်။ ဤလက်သည်းမှာ ညဉ့်နက်အိပ်မက်ဆိုးနဂါးကြီး၏ အရေးအကြီးဆုံး အရာ ဖြစ်တန်ရာပြီး ယင်း၏ ကျင့်စဉ်အနှစ်သာရ အချို့လည်း ယင်းအပေါ်၌ ကျန်ရှိနေခြင်း ဖြစ်နိုင်သည်ဟု ချင်ယွမ်ဖုန်းက တွေးတောလိုက်သည်။

ယခုအခါ ဓားစွမ်းအင်နှင့် ဓားအစီအရင်တို့က ယင်း၏ စွမ်းအား ပေါက်ကွဲမှုကို နှိပ်ကွပ်ထားသော်လည်း ယင်းအတွင်း၌ ပါရှိသော စွမ်းအားကိုမူ လျှော့တွက်၍ မရပေ။ ချင်ယွမ်ဖုန်းသည် ရှေ့သို့ လှမ်းတက်ပြီး ဤအရာကို ကိုယ်တိုင် လေ့လာကြည့်ချင်သည်။

ထိုအခိုက်အတန့်တွင် ထိုလက်သည်းများသည် တစ်စုံတစ်ခုကို ခံစားမိသွားသကဲ့သို့ ရုတ်တရက် လှုပ်ရှားလာပြီး ဟင်းလင်းပြင်ထဲသို့ တိုက်ရိုက် ပျံသန်းသွားခဲ့သည်။

ချင်ယွမ်ဖုန်းမှာ လွန်စွာ အံ့အားသင့်သွားရသည်။

အဝေးတစ်နေရာမှ တစ်စုံတစ်ခုက ထိုလက်သည်းများကို လှမ်း၍ ခေါ်ယူနေသကဲ့သို့ ပင် ဖြစ်ချေသည်။

ဤခံစားချက်မှာ မှားယွင်းနိုင်စရာ မရှိပေ။ ထိုသို့ တွေးတောကာ ချင်ယွမ်ဖုန်းသည် လက်သည်းများ ထွက်ပြေးလွတ်မြောက်မသွားစေရန် နှိပ်ကွပ်ထားသော စွမ်းအားကို ချက်ချင်း တိုးမြှင့်လိုက်သည်။

ထိုအရာသည် နှိပ်ကွပ်ခံထားရသော်လည်း ချင်ယွမ်ဖုန်း တည်ဆောက်ထားသော အတားအဆီးကို အဆက်မပြတ် ဆက်လက် တိုက်ခိုက်နေဆဲ ဖြစ်သည်။

“ဒါက ညဉ့်နက်အိပ်မက်ဆိုးနဂါးကြီးက ဒီအရာကို လှမ်းခေါ်နေတာ နေမလား” ဟု ချင်ယွမ်ဖုန်းက တွေးတောမိသည်။ ထိုသို့သာ ဖြစ်ပါက သူ၏ ယခင် ခန့်မှန်းချက်မှာ မှန်ကန်ကြောင်း သက်သေပြနေပေလိမ့်မည်။ ကမ္ဘာငယ်လေးသည် နတ်ဘုရားနယ်မြေ၏ သော့ချက် ဖြစ်တန်ရာသည်။

ထိုသို့ တွေးတောပြီးနောက် ချင်ယွမ်ဖုန်းသည် လက်သည်းများကို ထိန်းချုပ်ထားသော ကန့်သတ်ချက်ကို ချက်ချင်း လွှတ်ပေးလိုက်ရာ ထိုလက်သည်းများသည် ချက်ချင်းပင် အလင်းတန်းတစ်ခုအဖြစ် ပြောင်းလဲသွားပြီး ကောင်းကင်ယံထံသို့ တိုးဝင်သွားခဲ့တော့သည်။

မိမိ၏ ကမ္ဘာငယ်လေး ဟင်းလင်းပြင် မည်မျှ ကျယ်ဝန်းသည်ကို ချင်ယွမ်ဖုန်းက ယေဘုယျအားဖြင့် သိရှိထားပေရာ အဓိကအချက်မှာ ဤအရာသည် မည်သည့်နေရာသို့ ပျံသန်းသွားမည်ကို ကြည့်ရှုရန် ဖြစ်သည်။

ယခုအခါ နဂါးလက်သည်းများသည် သူ၏ ကမ္ဘာငယ်လေးအတွင်းရှိ ညဉ့်နက်အိပ်မက်ဆိုးနဂါးကြီးနှင့် ဆက်နွှယ်မှု ရှိနေကြောင်း အတည်ပြုနိုင်ခဲ့ပြီ ဖြစ်သည်။

နဂါးလက်သည်းများ ကောင်းကင်သို့ ပျံသန်းသွားသည်ကို ကြည့်ရင်း ချင်ယွမ်ဖုန်းသည် ဝိညာဉ်ကျင့်စဉ် အချို့ကို ချက်ချင်းပင် ဖော်ထုတ်လိုက်သည်။

ထိုကျင့်စဉ်များသည် ကမ္ဘာငယ်လေးအတွင်းမှ လျင်မြန်စွာ ပျောက်ကွယ်သွားပြီး ခဏအကြာတွင် ဆက်သွယ်ရေးအတွက် အသုံးပြုသော ဌက်တစ်ကောင်သည် ကျောင်းအုပ်ကြီး၏ ဘေး၌ ပေါ်လာခဲ့သည်။

“ဟင်... ဒါ ချင်ယွမ်ဖုန်းဆီက လာတဲ့ သတင်းပဲ” ကျောင်းအုပ်ကြီးသည် ထိုသတင်းပို့ငှက်ထံမှ ရင်းနှီးသော အရှိန်အဝါကို ခံစားမိသဖြင့် ချက်ချင်းပင် လက်ခံလိုက်သည်။ တစ်ချိန်တည်းမှာပင် သူ၏ စိတ်ထဲ၌ သတင်းစကားတစ်ခု ပေါ်လာခဲ့သည်။

ကျောင်းအုပ်ကြီးသည် မျက်မှောင်အနည်းငယ် ကြုတ်လိုက်ပြီးနောက် “ချင်ယွမ်ဖုန်းက တစ်ခုခုကို ရှာဖွေတွေ့ရှိနေပြီပဲ” ဟု အံ့အားသင့်စွာ ရေရွတ်လိုက်သည်။

တစ်ချိန်တည်းမှာပင် ချင်ယွမ်ဖုန်းနှင့် ရင်းနှီးသော ဆက်ဆံရေး ရှိသူများသည်လည်း သူ၏ သတင်းစကားကို ရရှိကြပြီး သူ၏ အရှိန်အဝါနှင့်အတူ ကမ္ဘာငယ်လေးထဲသို့ ရောက်ရှိလာကြတော့သည်။

---

“အဲဒါ ဘာကြီးလဲ”

လူတိုင်း ရောက်ရှိလာသောအခါ ကောင်းကင်ယံ၌ အစက်အပြောက်လေး နှစ်ခုကို သတိပြုမိလိုက်ကြသည်။ အဝေးမှ ကြည့်လျှင် ထင်ရှားခြင်း မရှိသော်လည်း ယင်းတို့အတွင်း၌ ပါရှိသော စွမ်းပကားကြီးမားလှသည့် စွမ်းအားကိုမူ သူတို့ ခံစားမိနိုင်ချေသည်။

“အဲဒါ ချင်ယွမ်ဖုန်းပဲ” ကျွမ်ယွမ်သည် ချင်ယွမ်ဖုန်း၏ အရိပ်အယောင်ကို ပထမဆုံး မြင်တွေ့လိုက်ရသူ ဖြစ်သည်။

သူသည် လက်ရှိတွင် နဂါးလက်သည်းနောက်သို့ လိုက်လံ ဖမ်းဆီးနေပြီး အခြားသူများ မလိုက်ပါနိုင်လောက်သော အံ့မခန်း အရှိန်အဟုန်ဖြင့် အဝေးဆုံး နေရာသို့ ပျံသန်းနေခြင်း ဖြစ်သည်။

ကျွမ်ယွမ်က လက်ကို ဝှေ့ယမ်းကာ လူတိုင်းကို “ငါတို့ အခု ကိုယ့်စွမ်းအားကိုယ်သုံးပြီး သူတို့နောက်ကို မမှီနိုင်ဘူး။ လူတိုင်း... မြန်မြန် ဓားအစီအရင်တစ်ခု ဖွဲ့စည်းပြီး ဟိုဘက်ကို ပျံသန်းကြစို့” ဟု ပြောလိုက်သည်။

ဓားအလင်းတန်းများ လျှပ်ခနဲ လက်သွားပြီး အချိန်တိုအတွင်းမှာပင် ဓားအစီအရင်တစ်ခု ဖြစ်တည်လာခဲ့သည်။ ကျောင်းအုပ်ကြီး၏ ဦးဆောင်မှုနှင့် ထိန်းချုပ်မှုအောက်တွင် ရေတွက်၍မရသော ဓားအလင်းတန်းများ ပေါက်ကွဲထွက်ပေါ်လာကာ အတောက်ပဆုံးသော အလင်းတန်းတစ်ခု ဖြစ်လာပြီးနောက် တည့်တည့်သို့ ပျံသန်းသွားသော အလင်းစီးကြောင်းတစ်ခုအဖြစ် ပြောင်းလဲသွားခဲ့တော့သည်။

ခဏအကြာတွင် သူတို့သည် ချင်ယွမ်ဖုန်း၏ နောက်ကွယ် မလှမ်းမကမ်း နေရာ၌ ပေါ်လာခဲ့ကြသည်။

ချင်ယွမ်ဖုန်းသည် လက်ရှိတွင် နဂါးလက်သည်းနောက်သို့ လိုက်လံ ဖမ်းဆီးနေပြီး ယင်းက မည်သည့်နေရာသို့ ပျံသန်းသွားမည်ကို သိရှိရန် ကြိုးပမ်းနေခြင်း ဖြစ်သည်။ သို့သော် သူတစ်ဦးတည်းဖြင့် အရာခပ်သိမ်းကို မထိန်းချုပ်နိုင်ပေရာ ကျောင်းအုပ်ကြီးနှင့် အခြားသူများကို ခေါ်ယူရန်မှတစ်ပါး အခြားရွေးချယ်စရာ မရှိခဲ့ပေ။

သူတို့ အနီးသို့ ရောက်ရှိလာသောအခါ ကျောင်းအုပ်ကြီးက “မင်းကို ကူညီဖို့ ငါတို့ ဘာလုပ်ပေးရမလဲ” ဟု မေးမြန်းလိုက်သည်။

ချင်ယွမ်ဖုန်းက “အခု ငါက အဲ့တာရဲ့ အရပ်မျက်နှာကိုပဲ စောင့်ကြည့်နိုင်ပြီး သူရဲ့ လှုပ်ရှားမှု လမ်းကြောင်းကို ဂရုမစိုက်နိုင်ဘူး။ မင်းတို့ ငါ့နောက်က လိုက်ပြီး လှုပ်ရှားမှု လမ်းကြောင်းကို မှတ်တမ်းတင်ပေးပါ” ဟု ပြောလိုက်သည်။

“ကောင်းပြီ” ထိုရိုးရှင်းသော စကားလုံးနှင့်အတူ ကျောင်းအုပ်ကြီးနှင့် အခြားသူများသည် နဂါးလက်သည်း၏ လှုပ်ရှားမှု လမ်းကြောင်းကို ချက်ချင်းပင် ဂရုပြုကြည့်ရှုကြတော့သည်။

ယင်းက လွန်စွာ ရိုးရှင်းသော အရာတစ်ခုဟု သူတို့ ထင်မှတ်ခဲ့သော်လည်း ခဏအကြာတွင်မူ နဂါးလက်သည်း လှုပ်ရှားသောအခါ ပတ်ဝန်းကျင်ရှိ ဟင်းလင်းပြင်မှာ သက်ရောက်မှု ရှိနေပြီး ရေလှိုင်းဂယက်များကဲ့သို့ ယင်းကို ဝန်းရံထားသည်ကို တွေ့ရှိလိုက်ရသည်။

တစ်ခါတရံတွင် ဂရုမစိုက်မိပါက ယင်း၏ လှုပ်ရှားမှု လမ်းကြောင်းသည် မိမိတို့ မျှော်လင့်ထားသည်ထက် အနည်းငယ် သွေဖည်သွားသည်ကို တွေ့ရလိမ့်မည်။

ဤမြင်ကွင်းကို မြင်သောအခါ ကျောင်းအုပ်ကြီးနှင့် အခြားသူများသည် မျက်လုံးများ ပြူးကျယ်သွားရပြီး ချန်ဖန်းကလည်း “ဒါက အတော်လေး ခက်တာပဲ” ဟု မကျေမနပ် ညည်းညူလိုက်မိသည်။

ပိုင်ရှန်းနန်းတော်က သူ့ကို တစ်ချက် ကြည့်လိုက်ပြီး “ဒါက ရိုးရှင်းတဲ့ ကိစ္စဆိုရင် မင်း ထွက်လာဖို့တောင် လိုမှာ မဟုတ်ဘူး။ မျက်စိနဲ့ချည်းပဲ မကြည့်နဲ့... ဒါရဲ့ လမ်းကြောင်းကို မှတ်မိဖို့ စိတ်ကို အသုံးပြုရမယ်” ဟု ပြောလိုက်သည်။

သူမ၏ စကားကို ကြားပြီးနောက် ချန်ဖန်း၊ မာထျန်းနှင့် အခြားသူများသည် ခေါင်းညိတ်လိုက်ကြတော့သည်။

မည်မျှ ကြာမြင့်သွားသည်ကို မည်သူမျှ မသိသကဲ့သို့ ကောင်းကင်ယံ၌ မည်မျှအကြိမ်ပတ်ခဲ့သည်ကိုလည်း မသိရပေ။ နောက်ဆုံးတွင် နဂါးလက်သည်းသည် ပိုမို၍ ပွင့်လင်းမြင်သာလာပြီး အလင်းပေါက် ဖြစ်လာသောအခါ ချင်ယွမ်ဖုန်းသည် အဆုံးသတ်ရမည့် အချိန် ရောက်ပြီဖြစ်ကြောင်း သိလိုက်ချေပြီ။

“ဒိုင်း...”

ကျယ်လောင်သော ပေါက်ကွဲသံနှင့်အတူ ချင်ယွမ်ဖုန်းသည် ချက်ချင်းပင် တိုက်ခိုက်လိုက်ပြီး နဂါးလက်သည်းအပေါ်သို့ ဖိအားများ သက်ရောက်စေခဲ့သည်။ အလင်းပေါက် ဖြစ်လာပြီး ဤလောကမှ ပျောက်ကွယ်တော့မည့်ဟန် တူသော နဂါးလက်သည်းသည် ချက်ချင်း တုန်ခါသွားရပြီး ယင်း၏ မူလ ပုံသဏ္ဌာန်မှာ တဖြည်းဖြည်း ပြန်လည် ထွက်ပေါ်လာခဲ့သည်။

ချင်ယွမ်ဖုန်းသည် သူ၏ ဝိညာဉ်ကျင့်စဉ်ကို လှုံ့ဆော်လိုက်ရာ သူ၏ ခန္ဓာကိုယ်အတွင်းရှိ ဝိညာဉ်စွမ်းအင်များသည် ကျိုးပျက်သွားသော ရေကာတာတစ်ခုကဲ့သို့ သောင်းကျန်းစွာ စီးဆင်းသွားပြီး နဂါးလက်သည်းကို အရူးအမူး နှိပ်ကွပ်လိုက်တော့သည်။ သူသည် ယင်းထံမှ လာသော ကြီးမားလှသည့် ဆွဲငင်အားကိုလည်း ခံစားလိုက်ရသည်။

သို့သော် ယခုအခါ သူသည် နတ်ဘုရားအဆင့်သို့ ရောက်ရှိနေပြီ ဖြစ်ပြီး မိမိ၏ ကိုယ်ပိုင် ကမ္ဘာငယ်လေးအတွင်း၌ ရှိနေခြင်း ဖြစ်ပေရာ သိသာထင်ရှားသော အားသာချက် ရှိနေချေသည်။ ခဏအကြာတွင်မူ တစ်ဖက်လူ၏ လှုပ်ရှားမှုများသည် တဖြည်းဖြည်း အားနည်းသွားပြီး နှေးကွေးစွာဖြင့် နှိပ်ကွပ်ခြင်းကို ခံလိုက်ရတော့သည်။