အခန်း ၉၇၉

အခန်း(၉၇၉) စောင်းမျှော်စင်

ထိုစဉ်မှာပင် ချင်ယွမ်ဖုန်း၏ စိတ်အာရုံထဲ၌ အသံတစ်သံ ရုတ်တရက် ပေါ်ထွက်လာချေသည်။

"မင်းဆီမှာ နတ်ဘုရားနယ်မြေရဲ့ လျှို့ဝှက်ချက် ရှိနေလိမ့်မယ်လို့ ငါ တကယ်မထင်ထားမိဘူး။ ဟူး... နောက်တစ်ခါ ပြန်ဆုံနိုင်ကြသေးတာပေါ့။ အဲဒီအချိန်ကျရင်တော့ မင်းရဲ့ ဝိညာဉ်ကို ငါကိုယ်တိုင် ဖမ်းဆီးချုပ်နှောင်ပစ်မယ်"

ထိုအသံမှာ ညဉ့်နက်အိပ်မက်ဆိုးနဂါးကြီးထံမှ ထွက်ပေါ်လာခြင်း ဖြစ်ပေသည်။ ထိုနဂါးကြီး၏ လက်သည်းများမှာ ဤလောကနယ်ပယ်မှ ထွက်ခွာလုနီးပါး ဖြစ်နေပြီး နတ်ဘုရားနယ်မြေနှင့် အလွန်နီးကပ်နေသည့်အတွက် ချင်ယွမ်ဖုန်း၏ တည်ရှိမှုကို အာရုံခံမိသွားခြင်း ဖြစ်တန်ရာသည်။ ယင်းက ကမ္ဘာငယ်လေးထဲမှတစ်ဆင့် နတ်ဘုရားနယ်မြေသို့ တက်လှမ်းနိုင်မည့် လမ်းကြောင်း အမှန်တကယ် ရှိကြောင်းကိုလည်း ချင်ယွမ်ဖုန်းအား သိရှိသွားစေသည်။

သို့သော် ညဉ့်နက်အိပ်မက်ဆိုးနဂါးကြီးသည် မိမိ၏ နဂါးလက်သည်းအား ချင်ယွမ်ဖုန်းက စောင့်ကြည့်နေလိမ့်မည်ဟု မထင်မှတ်ထားခဲ့ပေ။ ယင်းက နဂါးလက်သည်းကို အာရုံရသွားပြီးနောက် အလွန်ဝမ်းမြောက်သွားကာ တိတ်တဆိတ် ပြန်လည်ရုပ်သိမ်းလိုခဲ့သော်လည်း ကံဆိုးစွာဖြင့် ချင်ယွမ်ဖုန်းက ကြိုတင်ရိပ်မိသွားခဲ့ခြင်း ဖြစ်ချေသည်။

နဂါးလက်သည်းကို လုံးဝနှိမ်နင်းပြီးနောက် ချင်ယွမ်ဖုန်းသည် ယင်းကို ဆက်လက်အသုံးပြုရန် မလိုတော့ကြောင်း သိသဖြင့် အစီအရင်ဖြင့် ပိတ်လှောင်လိုက်တော့သည်။ ထို့နောက် သူသည် ကျွမ်ယွမ်နှင့် အခြားသူများအနီးသို့ ချဉ်းကပ်ကာ မေးမြန်းလိုက်၏။

"မင်းတို့ သူရဲ့ ရွေ့လျားမှုလမ်းကြောင်းကို မှတ်မိကြရဲ့လား"

ကျွမ်ယွမ်နှင့် အခြားသူများက ခေါင်းညိတ်ပြကြပြီးနောက် အားလုံးကို ပြောလိုက်ကြသည်။

"အားလုံးပဲ... မင်းတို့ မှတ်တမ်းတင်ထားတဲ့ လမ်းကြောင်းပြမြေပုံတွေကို ထုတ်ပြီး တိုက်ဆိုင်စစ်ဆေးကြည့်ရအောင်"

ရွှပ်... ရွှပ်... ရွှပ်...

ဝိညာဉ်စွမ်းအင် အလင်းတန်းအချို့ လင်းလက်သွားပြီးနောက် ခဏအကြာတွင် ရစ်ခွေလည်ပတ်နေသော လိုင်းများ ပြည့်နှက်နေသည့် ဝိညာဉ်စွမ်းအင် ပုံရိပ်အမြောက်အမြား ချင်ယွမ်ဖုန်း၏ မျက်စိရှေ့၌ ပေါ်လာချေသည်။ ချင်ယွမ်ဖုန်းက ယင်းတို့ကို ကြည့်လိုက်သောအခါ မျက်မှောင်ကြုတ်မိသွားတော့သည်။

အကြောင်းမူကား ထိုလူများ ထုတ်ပြလာသော လမ်းကြောင်းပြပုံရိပ်များထဲတွင် တစ်ခုမှ ထပ်တူထပ်မျှ တူညီမနေသောကြောင့် ဖြစ်ပေသည်။

တစ်နည်းအားဖြင့်ဆိုသော် လူတစ်ဦးချင်းစီ မှတ်တမ်းတင်ထားသော လမ်းကြောင်းပြပုံရိပ်များမှာ လုံးဝ တိကျမှန်ကန်မှု မရှိချေ။ သို့သော် အချက်တစ်ခုကတော့ သေချာနေပေသည်။

ထိုဂျင်လည်သကဲ့သို့ ရစ်ခွေနေသော လမ်းကြောင်းသည် ကမ္ဘာငယ်လေးမှတစ်ဆင့် နတ်ဘုရားနယ်မြေသို့ ဝင်ရောက်နိုင်မည့် သော့ချက်ပင် ဖြစ်ချေသည်။

နောက်တစ်ဆင့်အနေဖြင့် မှန်ကန်သော လမ်းကြောင်းကို ရှာဖွေရမည်ဖြစ်ပြီး သို့မဟုတ်ပါက အနည်းငယ်မျှ လွဲချော်ရုံဖြင့် ခရီးစဉ်ကို ဆက်သွားနိုင်တော့မည်မဟုတ်ပေ။

ကျွမ်ယွမ်သည် လမ်းကြောင်းပြမြေပုံအားလုံးကို စုစည်းလိုက်ပြီး ထပ်တူညီသော အစိတ်အပိုင်းများကို အရင်ဆုံး ရေးဆွဲလိုက်ချေသည်။

ထို့နောက် မတူညီသော အစိတ်အပိုင်းများကို မြေပုံအချို့အဖြစ် ခွဲခြား၍ ရေးဆွဲရန် ကြိုးပမ်းလိုက်၏။ ထိုအထဲတွင် မှန်ကန်သော မြေပုံတစ်ခုတော့ အသေအချာ ရှိနေပေလိမ့်မည်။

သို့သော် ရေးဆွဲခြင်း ပြီးဆုံးသွားသောအခါ ကျွမ်ယွမ်၏ မျက်ဝန်းထဲ၌ သံသယအရိပ်အယောင်များ ဖြတ်ပြေးသွားသည်ကို တွေ့ရသည်။ ချင်ယွမ်ဖုန်းက သူ၏အမူအရာကို သတိပြုမိသဖြင့် မေးလိုက်၏။

"မင်း တစ်ခုခုကို သတိထားမိလို့လား"

ကျွမ်ယွမ်က ခေါင်းခါပြလိုက်သည်။

"အခုထိတော့ မဟုတ်သေးဘူး"

"ဒါဆို စကြရအောင်"

ချင်ယွမ်ဖုန်းက ပြောပြောဆိုဆိုဖြင့် လမ်းကြောင်းပြမြေပုံတစ်ခုပေါ်ရှိ လမ်းကြောင်းအတိုင်း ကမ္ဘာငယ်လေးထဲ၌ ပျံသန်းကာ ထိုလျှို့ဝှက်ဆန်းကြယ်သော တံခါးပေါက် ပေါ်ထွက်လာမည့်အချိန်ကို စောင့်ဆိုင်းနေလိုက်တော့သည်။

သို့သော်လည်း သူသည် လမ်းကြောင်းပြမြေပုံအတိုင်း တစ်ဆုံးအထိ ပျံသန်းသွားခဲ့သော်လည်း နဂါးလက်သည်းမှာ ပေါ်ထွက်မလာခဲ့ပေ။

ထိုလမ်းကြောင်းပြမြေပုံသည် မှားယွင်းနေခြင်း ဖြစ်တန်ရာသည်။ ထို့ကြောင့် သူသည် အခြားမတူညီသော လမ်းကြောင်းပြမြေပုံများအတိုင်း ဆက်လက်ပျံသန်းကာ ထိုပျံသန်းမှုလမ်းကြောင်းတစ်လျှောက် နတ်ဘုရားနယ်မြေသို့ ဖြတ်ကျော်ရန် ကြိုးစားကြည့်ပြန်သည်။

သို့ရာတွင် နောက်ဆုံးမြေပုံအထိ စမ်းသပ်ကြည့်ပြီးသော်လည်း အဆင်မပြေခဲ့ချေ။

"ဘာလို့ အဆင်မပြေရတာလဲ"

ချင်ယွမ်ဖုန်းသည် မိမိ၏ခေါင်းကို ကုတ်ရင်း မည်သည့်နေရာတွင် မှားယွင်းသွားသနည်းဟု တွေးတောနေမိကာ သူ၏မျက်မှောင်များမှာလည်း ဖြည်းညှင်းစွာ ကြုတ်ကွေ့လာချေသည်။

ဘေးနားရှိ ကျွမ်ယွမ်က ပြောလိုက်၏။

"ငါတို့ရဲ့ အသွင်သဏ္ဌာန်တွေက ဒီနဂါးလက်သည်းနဲ့ ကွဲပြားခြားနားနေလို့ ဖြစ်နိုင်တယ်။ သူ ဖြတ်သန်းသွားနိုင်တဲ့ လမ်းကြောင်းက ငါတို့ ဖြတ်သန်းသွားနိုင်မယ်လို့ မဆိုလိုဘူးလေ"

ချင်ယွမ်ဖုန်းလည်း ခေါင်းညိတ်လိုက်ပြီး သူပြောသည်မှာ လုံးဝ အဓိပ္ပာယ်မရှိသည်တော့ မဟုတ်ကြောင်း လက်ခံလိုက်သည်။

သို့သော်လည်း စောစောက မိမိသည် နတ်ဘုရားနယ်မြေနှင့် နီးကပ်သွားသကဲ့သို့ အထင်အရှား ခံစားခဲ့ရပြီး ညဉ့်နက်အိပ်မက်ဆိုးနဂါးကြီး၏ အသံကိုပင် ကြားခဲ့ရပေသည်။

အကယ်၍ ဤနေရာမှ သွားမည်ဆိုပါက နတ်ဘုရားနယ်မြေနှင့် အသေအချာ နီးကပ်သွားနိုင်သော်လည်း မိမိအသုံးပြုသည့် နည်းလမ်း မှားယွင်းနေခြင်း ဖြစ်တန်ရာသည်။

အဆင့်မြင့်နယ်ပယ်သို့ တက်လှမ်းရန်မှာ လွယ်ကူသောအရာ မဟုတ်ကြောင်း ထင်ရှားပေသည်။

ဒါပေမဲ့ အဲဒီအချိန်မှာပဲ ကျွမ်ယွမ်က ရုတ်တရက် လျှို့ဝှက်ဆန်းကြယ်တဲ့ လေသံနဲ့ ပြောလာတယ်။

"တကယ်တော့ ငါ ဒီပုံစံအပြည့်အစုံကို အရင်က မြင်ဖူးသလိုပဲ..."

ချင်ယွမ်ဖုန်းက သူ့ကို အံ့အားသင့်စွာ ကြည့်လိုက်ပြီး ဘေးနားရှိ အခြားသူများကလည်း သူပြောသည်မှာ အနည်းငယ် ဆန်းကြယ်နေသကဲ့သို့ ခံစားရသဖြင့် ဇဝေဇဝါ ဖြစ်နေကြချေသည်။

"ဒါက ဘယ်လိုလုပ် ဖြစ်နိုင်မှာလဲ"

ကျွမ်ယွမ်က ခေါင်းညိတ်ပြီး ပြောလိုက်၏။

"ငါ့မှတ်ဉာဏ်မမှားဘူးဆိုရင် ငါတို့ ရှန်းဝူ စကြဝဠာ တိုက်ကြီးရဲ့ စောင်းမျှော်စင်မှာ ထူးဆန်းတဲ့ ကြယ်တစ်ပွင့်ရဲ့ ရွေ့လျားမှုလမ်းကြောင်းကို မှတ်တမ်းတင်ထားတဲ့ ပုံတစ်ပုံ ရှိတယ်။ အဲဒီကြယ်ကို တစ်နှစ်ပတ်လုံး စောင့်ကြည့်ပြီးတဲ့နောက်မှာ သူ့ရဲ့ရွေ့လျားမှုလမ်းကြောင်းက အခု ဒီမှာပြနေတဲ့အတိုင်း ပေါ်လာတာပဲ"

ချင်ယွမ်ဖုန်း၏ မျက်ဝန်းများ တောက်ပသွားကာ မေးလိုက်သည်။

"အဲဒီကြယ်က..."

"ငါတို့ အဲဒါကို တျန်ကျောက်ကြယ်လို့ အမည်ပေးထားတယ်"

တျန်ကျောက်ကြယ်နှင့်ပတ်သက်သည့် လေ့လာမှုမှာ စောင်းမျှော်စင်တွင် အမြဲတမ်း လျှို့ဝှက်ချက်တစ်ခု ဖြစ်ခဲ့ပေသည်။ ယင်း၏ ရွေ့လျားမှုလမ်းကြောင်းမှာ အဘယ်ကြောင့် ဤကဲ့သို့ ဖြစ်နေရသည်ကို မည်သူမျှ မသိရှိကြဘဲ သုတေသနပြုချက်များတွင်လည်း

မည်သည့်ရလဒ်မျှ ထွက်မလာခဲ့ပေ။ ထို့ကြောင့် ဤအကြောင်းကို ပြင်ပလူများ အနည်းငယ်သာ သိရှိကြချေသည်။

အစပိုင်းတွင် သုတေသနလုပ်ငန်းကို တာဝန်ယူခဲ့သည့် ကျွမ်ယွမ်နှင့် အခြားသုတေသနပညာရှင်များသာ ယင်း၏ အခြေအနေကို သိရှိကြခြင်း ဖြစ်သည်။

ဆယ်စုနှစ်ပေါင်းများစွာ ကြိုးစားလေ့လာခဲ့ရသည့် ကြယ်တစ်ပွင့်သည် ယနေ့တွင် သဲလွန်စအချို့ ပြသလာလိမ့်မည်ဟု ကျွမ်ယွမ်ကိုယ်တိုင်ပင် မထင်မှတ်ထားခဲ့မိရာ သူတို့၏ စိတ်အာရုံထဲ၌ ခံစားချက်အချို့ မလွဲမသွေ လှုပ်ခတ်သွားရချေသည်။

"ဖြစ်နိုင်ရင် ငါတို့ အခုပဲ စောင်းမျှော်စင်ကို သွားကြရအောင်"

ချင်ယွမ်ဖုန်းမှာ စိတ်မရှည်တော့ဘဲ စိတ်လှုပ်ရှားလို့ပင် လာချေသည်။

ကျွမ်ယွမ်က ပြောလိုက်၏။

"ရတာပေါ့... ဒါပေမဲ့ စောင်းမျှော်စင်က တစ်ပါးကျွန်းသား မိစ္ဆာတွေရဲ့ ကျူးကျော်မှုကြောင့် ပျက်စီးသွားခဲ့ရတယ်။ အခု ပြန်လည်ပြုပြင်ပြီးပြီ ဆိုပေမဲ့ အချို့ကြယ်တာရာမြေပုံတွေ ဆုံးရှုံးသွားခဲ့ပြီ။ တျန်ကျောက်ကြယ်ရဲ့ လမ်းကြောင်းပြမြေပုံ ရှိနေသေးရဲ့လားဆိုတာတော့ ငါ မသေချာဘူး"

ချင်ယွမ်ဖုန်း၏ စိတ်အခြေအနေမှာ ခဏမျှ ကျဆင်းသွားခဲ့သော်လည်း ကံကောင်းထောက်မစွာဖြင့် သူသည် ယခုအခါ နတ်ဘုရားအဆင့်သို့ ရောက်ရှိနေပြီဖြစ်ရာ စိတ်လှုပ်ရှားမှုမှာ အလွန်အမင်း ပြင်းထန်မနေခဲ့ပေ။ သူက တည်ငြိမ်စွာဖြင့် ပြောလိုက်၏။

"ပျောက်ဆုံးသွားလည်း ကိစ္စမရှိပါဘူး... အနည်းဆုံးတော့ တျန်ကျောက်ကြယ်က ပျောက်ကွယ်မသွားနိုင်ဘူးမလား"

"ဟုတ်တယ်"

ကျွမ်ယွမ်က ခေါင်းညိတ်လိုက်သည်။

ထို့နောက် ထိုလူစုသည် ကမ္ဘာငယ်လေးထဲမှ ပျံသန်းထွက်ခွာခဲ့ကြပြီး စောင်းမျှော်စင်ရှိရာသို့ တိုက်ရိုက် ဦးတည်လိုက်ကြတော့သည်။

တစ်ချိန်က ရှန်းဝူ စကြဝဠာ တိုက်ကြီး၏ အမြင့်ဆုံးတောင်ထိပ်ပေါ်တွင် တည်ရှိခဲ့သော စောင်းမျှော်စင်သည် တစ်ပါးကျွန်းသား မိစ္ဆာများ၏ ကျူးကျော်မှုကြောင့် အပြင်းအထန် ပျက်စီးဆုံးရှုံးခဲ့ရဖူးချေသည်။

ယခုအခါ ပြန်လည်ပြင်ဆင်မှုလုပ်ငန်းများမှာ အားလုံးနီးပါး ပြီးစီးလုနီးပြီဖြစ်ရာ ကောင်းကင်ယံထက်တွင် မြင့်မားစွာ ထိုးထွက်နေသော စောင်းမျှော်စင်ကြီးသည် လူတိုင်း၏ မြင်ကွင်းထဲသို့ တစ်ဖန်ပြန်၍ ပေါ်ပေါက်လာခဲ့ပြီ ဖြစ်သည်။

စောင်းမျှော်စင်မှ ပညာရှင်များသည် ထိုလူစု ရောက်ရှိလာခြင်းကို ကြိုတင်အာရုံခံမိကြသဖြင့် ဤနေရာသို့ စောစီးစွာ ပေါ်လာခဲ့ကြချေသည်။

"မိတ်ဆွေတို့... မင်းတို့တွေ ဒီနေ့ ဒီနေရာကို ရောက်လာလိမ့်မယ်လို့ ငါ တကယ်ကို မထင်ထားမိဘူး"

စကားပြောလိုက်သူမှာ ပိန်ချောင်ချောင်မျက်နှာနှင့် သန့်စင်မွန်မြတ်ကာ လောကုတ္တရာအရှိန်အဝါ ရှိသော အဘိုးအိုတစ်ဦး ဖြစ်ပေသည်။

"ဒါက စောင်းမျှော်စင်ကို စတင်တည်ထောင်ခဲ့သူတွေထဲက တစ်ယောက်ဖြစ်တဲ့ တောက်ကျန့်ရန်ပဲ"

ကျွမ်ယွမ်က ရှင်းပြလိုက်၏။

တောက်ကျန့်ရန်သည် လူအများရှေ့သို့ ထွက်ပေါ်လာခဲလှသဖြင့် ချင်ယွမ်ဖုန်းအနေဖြင့် သူ့အကြောင်းကို များများစားစား မသိရှိပေ။ ယခု ပထမဆုံးအကြိမ် ဆုံတွေ့ခြင်းဖြစ်ပြီး သူ၏ပုံပန်းသွင်ပြင်အရ သူ၏ကျင့်စဉ်အဆင့်မှာ နိမ့်ကျလိမ့်မည်မဟုတ်ကြောင်း ထင်ရှားလှပေသည်။

"နှုတ်ဆက်ပါတယ် တောက်ကျန့်ရန်"

ချင်ယွမ်ဖုန်းက နှုတ်ဆက်လိုက်၏။

"သခင်လေးချင်... မင်းက အားနာတတ်လွန်းပါတယ်"

တောက်ကျန့်ရန်က ပြောလိုက်သည်။

"မင်း နတ်ဘုရားအဆင့်ကို ရောက်ရှိသွားပြီလို့ ငါ ကြားသိရပါတယ်။ မင်းအတွက် ဝမ်းမြောက်မိပါတယ်"

သူက စကားကို ခဏရပ်ကာ ချင်ယွမ်ဖုန်းကို ကြည့်ရင်း ဆက်ပြောလိုက်၏။

"ငါ့အထင်မမှားဘူးဆိုရင် နတ်ဘုရားအဆင့်ကို ရောက်ရှိသွားတဲ့ မင်းက ငါ့နေရာကို ရောက်လာတယ်ဆိုတော့ ဒီနေရာမှာ မင်းအပေါ် သက်ရောက်မှုရှိစေမယ့် အရာတစ်ခုခု ရှိနေလို့ ဖြစ်ရမယ်"

ချင်ယွမ်ဖုန်းက ပွင့်ပွင့်လင်းလင်းပင် ပြောလိုက်သည်။

"မင်းပြောတာ မှန်ပါတယ်။ ငါ တျန်ကျောက်ကြယ်ရဲ့ ရွေ့လျားမှုလမ်းကြောင်းပြမြေပုံကို ကြည့်ချင်လို့ပါ"

"ဟဲဟဲ"

တောက်ကျန့်ရန်က ပြုံးလိုက်ပြီး ပြော၏။

"တကယ်ကို စိတ်မကောင်းပါဘူး... အဲဒီ တျန်ကျောက်ကြယ်ရဲ့ လမ်းကြောင်းပြမြေပုံကတော့ ဟောဒီ တစ်ပါးကျွန်းသား မိစ္ဆာတွေ ကျူးကျော်ဝင်ရောက်လာတုန်းက စစ်မီးထဲမှာ ပျောက်ဆုံးသွားခဲ့ရပြီ"

ချင်ယွမ်ဖုန်း ခဏမျှ ကြောင်အသွားရချေသည်။

"... ဒါဆို ငါတို့ ဘာဆက်လုပ်ကြမလဲ"

ဝမ်ဝူးသည် ချင်ယွမ်ဖုန်းထက်ပင် ပိုမိုစိုးရိမ်ပူပန်နေချေသည်။

ချင်ယွမ်ဖုန်းကမူ ဤကဲ့သို့သော ရလဒ်မျိုးကို ကြိုတင်ခန့်မှန်းထားခဲ့ပြီးဖြစ်ရာ သူ၏မျက်နှာထက်မှ စိတ်ပျက်လက်ပျက် ဖြစ်သွားသော အရည်အချင်းမှာ ပိုမိုနက်ရှိုင်းလာခဲ့သည်။

သို့သော်လည်း တောက်ကျန့်ရန်က မိမိ၏ဦးခေါင်းကို ညွှန်ပြကာ ရယ်မော၍ ပြောလိုက်၏။

"ဒါပေမဲ့ မစိုးရိမ်ပါနဲ့... တျန်ကျောက်ကြယ်နဲ့ပတ်သက်တဲ့ အရာအားလုံးကို ငါ့ရဲ့စိတ်ထဲမှာ အကုန်လုံး မှတ်မိနေပြီးသားပါ"