← Chapters

အခန်း ၄၆၈

Vol. 47 Ch. 468

အခန်း ၄၆၈

Vol. 47 Ch. 468

အခန်း။ ၄၆၈

"ရလဒ်ကတော့... အရှင်တို့ မြင်တဲ့အတိုင်းပါပဲဗျာ။

နှစ်ပေါင်း တစ်သောင်းကျော်ကြာတဲ့အထိ ကျွန်တော်ကတော့ အထီးကျန်တဲ့ မြွေတစ်ကောင်အဖြစ်နဲ့ပဲ ကျန်ရစ်ခဲ့တာပါ။ အင်ပါယာခေတ်က လူတွေပဲဖြစ်ဖြစ်၊ ဂူမျိုးရိုးက လူတွေပဲဖြစ်ဖြစ်... ပထမဆုံး နှစ်တစ်ထောင်လောက်မှာ အနည်းအကျဉ်း လာလည်ကြတာကလွဲရင် အဲဒီနောက်ပိုင်း ကျွန်တော့်ဆီကို ဘယ်သူမှ တစ်ခေါက်ကလေးတောင် ပြန်မလာကြတော့ပါဘူး..."

လူစကားဖြင့် ပြောဆိုရင်း မြေအောက်မီးတောင်မြွေမှာ ပဒုမ္မာကြာကန်ထဲသို့ ရောက်ရှိသွားသောအခါ သူ၏ ခန္ဓာကိုယ် အရွယ်အစားကို အနည်းငယ် ပြန်လည် ကြီးထွားလာစေပြီး သူ၏ ကျောပေါ်တွင် ထိုင်နေကြသော သူနှစ်ဦးအား ပဒုမ္မာကြာဖတ်များပေါ်မှ ကြာစေ့များကို ခူးဆွတ်နိုင်ရန် ကူညီပေးသည်။

သူ စောင့်ရှောက်ထားသော အဖိုးတန် မီးဝိညာဉ်ပဒုမ္မာစေ့များအကြောင်းဆိုလျှင် ထိုအနက်ရောင် မြွေကြီးက ၎င်းတို့ကို လုံးဝ ဂရုမစိုက်ပေ။

သူ စားရတာ အလွန်ငြီးငွေ့နေပြီ ဖြစ်သည်။

သူသည် နှစ်ပေါင်း တစ်သောင်းရှစ်ထောင်တိုင်အောင် စားခဲ့ရခြင်းပင်။

ငယ်စဉ်အခါက ၎င်းတို့က သူ၏ ကျင့်ကြံမှုကို တိုးတက်စေသဖြင့် အာဟာရအဖြစ် စားသုံးခဲ့သည်။

သို့သော် အမြင့်ဆုံးအဆင့်သို့ ရောက်ရှိပြီး တိုးတက်မှု ရပ်တန့်သွားသောအခါတွင် ဤပဒုမ္မာကြာများနှင့် အစေ့များက မီးတောင်ရည် စီးဆင်းရာလမ်းတစ်လျှောက် ရှိနေသော သတ္တုများကဲ့သို့ပင် အသုံးမဝင်တော့ပေ။

ထိုသို့သောအခြေအနေတွင် ဤအရာများ မည်မျှပင် အဖိုးတန်ပါစေ သူတို့ ယူသွားလျှင်လည်း မြွေမှာ ဂရုစိုက်မည် မဟုတ်ပေ။

တကယ်တမ်းဆိုရသော် ရေကန်အလယ်တည့်တည့်မှ ပဒုမ္မာကြာပွင့်ကြီး နှစ်ပွင့်မှလွဲလျှင် ကျန်ရှိသော ပဒုမ္မာကြာပွင့် အားလုံးကို နှစ်များတစ်လျှောက် အကြိမ်ကြိမ် ပြန်လည်စိုက်ပျိုးထားခြင်းသာ ဖြစ်သည်။

မီးတောင်ရေကန် အလယ်ရှိ အရေးအကြီးဆုံး ပဒုမ္မာကြာပွင့်ကြီး နှစ်ပွင့်နှင့် ခေတ်ပြိုင် ပေါက်ရောက်ခဲ့သော ကြာပွင့်များကို ဤမြွေကြီးက ကိုက်ဖြတ် ဖျက်ဆီးထားသောကြောင့်ပင်။

အကြောင်းရင်းမရှိသလို အခြားအကြောင်းပြချက်မရှိဘဲ အပျင်းပြေ သက်သက်သာ ဖြစ်သည်။

ဤကြာပွင့်များသည် သူ၏ ခြံထဲရှိ ပေါင်းပင်များကဲ့သို့ အသုံးမဝင်သဖြင့် နုတ်ပစ်လိုက်လျှင်လည်း မကြာမီ ပြန်ပေါက်လာမြဲ ဖြစ်သည်။

ထို့ကြောင့် မြွေကြီးသည် ထိုညီအစ်ကိုနှစ်ဦးကို ကျောပေါ်တင်ကာ မီးတောင်ရေကန်တစ်ဝိုက် လှည့်လည်သွားလာသည်။

ချန်ကျီရှင်း ပြောပြသည့် အပြင်လောကအကြောင်းကို နားထောင်ရင်း ချန်ကျောက်ရှင်းမှာမူမျောက်တစ်ကောင်ကဲ့သို့ ကြာဖတ်များပေါ်တွင် ခုန်ပေါက်ကာ အစေ့လေးများကို လက်ဖဝါးအရွယ် အိတ်ထဲသို့ အဆက်မပြတ် ထည့်နေသည်။

ခူးဆွတ်ခြင်းမှာ လေးနာရီကြာမြင့်ခဲ့သည်။

ချန်ကျောက်ရှင်းသည် သူ၏ သိုလှောင်အိတ်ထဲတွင် မီးဝိညာဉ်ပဒုမ္မာစေ့ ထောင်ပေါင်းများစွာကို အပြည့်ထည့်လိုက်ပြီးနောက် မြွေကြီးက ထူးဆန်းစွာ ရယ်မောလိုက်သည်။

"အဲဒီဘက်မှာ အချိန်ယူပြီး ခူးပါဦး အလျင်မလိုပါနဲ့။ ကြာစေ့တွေ အများကြီး ရှိပါသေးတယ်။ အရှင်တို့က အကြာကြီး သိုလှောင်ထားရမှာ စိတ်မပူရင် ကျွန်တော်မျိုး ဗိုက်ထဲမှာလည်း အများကြီး သိမ်းထားပါသေးတယ်။ အရှင်တို့လို ဂုဏ်သရေရှိ ပုဂ္ဂိုလ်တွေနဲ့ လဲလှယ်ဖို့အတွက်ပဲ စုဆောင်းထားတာပါ"

ထိုသို့ပြောပြီး မြွေသည် သူ၏ လျှာကို ဆန့်ထုတ်လိုက်ရာ အခန်းတစ်ခန်းစာခန့်ရှိသော ကျောက်စိမ်းသေတ္တာကြီးတစ်ခု ပေါ်လာသည်။

ထိုသေတ္တာထဲတွင် ကြာစေ့များ အပြည့်ပါဝင်နေသည်။

ချန်ကျောက်ရှင်း: "..."

သူ့စိတ်ထဲတွင် "ဒီမြွေကို သတ်လိုက်ရင် ကောင်းမလား" ဟု တွေးမိသည်။

တကယ့်ကို ချမ်းသာလွန်းသော မြွေပင်။

အိတ်ထဲရှိ အစေ့လေးများတင်မကဘဲ ဗိုက်ထဲမှာလည်း ကြာပွင့်ကြီးများမှ ရသော ကြီးမားသည့် အစေ့များကို သိမ်းထားလိမ့်ဦးမည်ဟု သူမထင်ထားပေ။

သူ တကယ်ပင် သတ်ချင်စိတ် ပေါက်သွားသည်။

ချန်ကျောက်ရှင်းမှာ မြွေကို သတ်ချင်နေသော်လည်း ချန်ကျီရှင်းမှာမူ ထိုသို့သော အတွေးမရှိပေ။

တကယ်တော့ ချန်ကျောက်ရှင်းသာ မပါလျှင် သူသည် ထိုအစေ့လေးများကို ခူးမည်မဟုတ်ဘဲ နှစ်ပေါင်း ငါးသောင်းကျော် သက်တမ်းရှိသော အလယ်ဗဟိုမှ ကြာပွင့်ကြီးနှစ်ပွင့်ကိုသာ ရွေးချယ်၍ ခူးယူမည်ပင်။

အပြင်လောကသို့ ဤမျှများပြားသော ပဒုမ္မာစေ့များ ရောက်သွားပါက ဈေးကွက်ပေါက်ဈေးမှာ ကျဆင်းသွားမည်မှာ အသေအချာပင်။

ထိုအချက်ကြောင့်ပင် အစေ့များကို မြွေ၏ ထိန်းသိမ်းမှုအောက်တွင် ထားရှိပြီး လိုအပ်မှသာ လာယူခြင်းက ပို၍ ကောင်းမွန်သည်။

မြွေကြီးပေးသည့် လက်ဆောင်များကို လက်ခံရရှိပြီးနောက် ချန်ကျီရှင်းက စကားဆက်ပြောရန် ပြင်ဆင်နေသော်လည်း ချန်ကျောက်ရှင်းက အလျင်အမြန်ပင် ဆွဲခေါ်သွားသည်။

အကြောင်းမှာ အစောပိုင်းက ဖြစ်ပွားခဲ့သော ရုန်းရင်းဆန်ခတ်မှုမှာ ကြီးမားလွန်းသဖြင့် ချန်မိသားစုထံ ပြန်ကာ အခြေအနေကို ထိန်းသိမ်းရန်နှင့် နောက်တစ်ခါ လာလည်သည့်အခါ အစ်ကိုမြွေအတွက် လက်ဆောင်များ ယူဆောင်လာမည်ဟု ပြောဆိုသွားခဲ့သည်။

မြေအောက်ကမ္ဘာ၏ တည်နေရာနှင့် ကမ္ဘာတစ်ဝှမ်းတွင် ပြန့်နှံ့တည်ရှိနေသော အလားတူ တားမြစ်နယ်မြေများအကြောင်းကို ချန်ကျီရှင်းအား ရှင်းပြနေသည်။

ရှေးယခင် အင်ပါယာတော်ကြီး ငါးပြည်ထောင်ကို စိုးမိုးခဲ့စဉ်က ဤမြေအောက်မှ ဧရာမသတ္တဝါကြီးများကိုပါ သူတို့၏ အုပ်ချုပ်မှုအောက်သို့ သွတ်သွင်းရန် ကြိုးပမ်းခဲ့သည်။

ထိုသတ္တဝါများသည် အသိဉာဏ် နည်းပါးပုံပေါက်သော်လည်း အလွန်အစွမ်းထက်လှသည်။ ၎င်းတို့မှာ သာမန်သက်ရှိများ မဟုတ်ကြဘဲ သဘာဝတရားမှ တိုက်ရိုက်ပေါက်ဖွားလာကြခြင်းဖြစ်ကာ မိဘမျိုးရိုးမရှိကြပေ။

မွေးဖွားလာကတည်းက အမြင့်ဆုံးအဆင့်တွင် ရှိနေကြပြီး လူသားများကဲ့သို့ ကျင့်ကြံ၍ အဆင့်တိုးခြင်း၊ မျိုးပွားခြင်းတို့ လုံးဝမရှိကြပေ။

အင်ပါယာ ပညာရှိများ၏ ခန့်မှန်းချက်အရ ၎င်းတို့မှာ ဤကမ္ဘာ၏ မူလမျိုးစိတ်များဖြစ်ပြီး နှစ်ပေါင်းများစွာ အသက်ရှင်သန်ပြီးနောက် နတ်ဘုရားစွမ်းအားရှင်များအဖြစ်သို့ ပြောင်းလဲနိုင်သည့် အလားအလာရှိသည်ဟု ဆိုကြသည်။

အင်ပါယာခေတ်က အင်ပါယာမင်းသည် မြေအောက်ပေငါးသောင်းအနက်တွင် ရှိသော မီးတောက်ငှက်ကြီးတစ်ကောင်နှင့် ရင်ဆိုင်ခဲ့ရဖူးသည်။

ပေတစ်ထောင်ကျော် ကျယ်ဝန်းသည့် ထိုငှက်ကြီးသည် မီးတောင်ရေကန်အတွင်း ပေါက်ဖွားလာပြီး ကမ္ဘာ့မြေအောက်အူတိုင်မှ စီးဆင်းလာသော ဝိညာဉ်စွမ်းအင်များဖြင့် အသက်ရှင်သန်သည်။ ထိုသတ္တဝါမှာ မည်သည့်မီးတောက်နှင့်မျှ မထိခိုက်နိုင်သည့်အပြင် ထာဝရအသက်ရှည်ခြင်းအဆင့်၏ တရားဓမ္မမီးလျှံများဖြင့်ပင် မဖျက်ဆီးနိုင်ပေ။

တောင်များကိုပင် ရွေ့လျားစေနိုင်သော ၎င်း၏ကြောက်မက်ဖွယ်ကောင်းသည့် စွမ်းအားကြောင့် အင်ပါယာမင်းနှင့် အဓိကအမတ်ကြီး လေးဦးတို့ ဝိုင်းဝန်းတိုက်ခိုက်ခဲ့သော်လည်း နောက်ဆုံးတွင် ထိုမီးတောက်နယ်မြေမှ အရေးနိမ့်ကာ ဆုတ်ခွာခဲ့ရသည်။

ဤဖြစ်ရပ်ကြောင့်ပင် ထိုမီးတောက်ငှက်၏နယ်မြေကို ထာဝရအသက်ရှည်ခြင်းအဆင့်ကျော်လွန်သော နယ်မြေအဖြစ် သတ်မှတ်ခဲ့ပြီး ကောင်းကင်နက်နဲနယ်မြေ၏ ထိပ်တန်း အန္တရာယ်အရှိဆုံးနယ်မြေ (၁၀) ခုစာရင်းတွင် ထည့်သွင်းထားခဲ့သည်။

ယနေ့ခေတ်တွင်မူ ဤသို့သော ကြောက်မက်ဖွယ်ကောင်းသည့် အစွန်းရောက်နယ်မြေ (၁၇) ခု တည်ရှိနေကြောင်း မှတ်တမ်းတင်ထားသည်။

၎င်းတို့မှာ အလွန်မြောက်ဘက် ပင်လယ်နက်အောက်ခြေရှိ ပေသုံးထောင်ကျော် အရှည်ရှိသည့် ဝေလငါးကြီး၊ အရှေ့ပင်လယ်ကမ်းခြေမှ ဝေလငါးထက်ပင် ကြီးမားလှသော ကုန်းနေလိပ်ကြီး၊ ရေခဲပြင်ဒေသရှိ ထာဝရအသက်ရှည်ခြင်း အရှင်သခင်များကိုပင် အေးစက်သွားစေနိုင်သည့် သရဲတစ္ဆေအလောင်းတူ၊ နှစ်တစ်ထောင်တစ်ကြိမ် နိုးထကာ ဝိညာဉ်စွမ်းအင်များကို ဝါးမြိုသည့် တိမ်တစ္ဆေ၊ အနောက်တိုက်ရှိ လူတို့၏ယုံကြည်မှုမှ ပေါက်ဖွားလာသော နတ်ဘုရားတစ်ပါးနှင့် ဘုရားတစ်ဆူ၊ အစဉ်မြဲ မြူခိုးများဖုံးလွှမ်းနေပြီး ကောင်းကင်တစ္ဆေ ပုန်းကွယ်ရာ ပြန်မလာနိုင်သောကျွန်း၊ မိုးကြိုးနဂါးစိုးစံရာ မိုးကြိုးရေကန်၊ ဘုရားတုန်လှုပ်စေသော နန်းတော်တည်ရှိရာ တောင်တန်း၊ ထာဝရအသက်ရှည်ခြင်း တာအိုအသီးရှိသည့် သစ်ပင်တစ်သောင်းတော၊ အရှေ့ပင်လယ်အနက်ပိုင်းမှ စွန့်ပစ်ထားသော နဂါးနန်းတော်၊ ကြယ်တိုက်ကြီးရှိ လျှို့ဝှက်ချက်များပြည့်နှက်နေသော သစ်တော၊ နတ်ဆိုးမျိုးနွယ်စု၏ ဘိုးဘေးရုံးတော်၊ တာလျိုတာအိုဂိုဏ်း၏ ထာဝရအသက်ရှည်ခြင်း သင်္ချိုင်း၊ ဝိညာဉ်စုဆောင်းသူရှိရာ တစ္ဆေဇရပ်၊ ထာဝရအသက်ရှည်ခြင်း အရှင်သခင်များ ကမ္ဘာမှထွက်ခွာရာ လမ်းကြောင်း၊ ပေငါးထောင်ကျော်ဝင်ပါက ပြန်မထွက်နိုင်သည့် တောင်ပိုင်းတောအုပ်မှ ရေပေါ်ကျွန်း၊ နှင့် လုံးဝထိန်းချုပ်၍မရသေးသော လူသားတို့အတွက် အန္တရာယ်အရှိဆုံး ဂျူလူတိုက် တို့ပင်။

ဤနယ်မြေများအတွင်း၌ အမြင့်ဆုံးအဆင့် သတ္တဝါများသာမက ထာဝရအသက်ရှည်ခြင်းအဆင့်ထက် သာလွန်သော သတ္တဝါများပင် ရှိနေသည်။

မြေအောက်ပေငါးထောင်ဆိုသည်မှာ မြေအောက်ကမ္ဘာ၏ အပေါ်ယံအခွံလွှာသာ ဖြစ်သေးသည်။ မြေအောက် အနက်ရှိုင်းဆုံးနေရာများတွင် မည်ကဲ့သို့သော ကြောက်မက်ဖွယ်ကောင်းသည့် သတ္တဝါများ ရှိနေမည်ကို မည်သူမျှ မသိနိုင်ဘဲ၊ ထာဝရအသက်ရှည်ခြင်းအဆင့်ရှိ အရှင်သခင်များပင်လျှင် ထိုနေရာများကို စူးစမ်းရန် ကြောက်ရွံ့ကြသည်။

All Chapters