အခန်း ၆၀၅

အခန်း (၆၀၅) - ဖေးလင်၏စကားအတိုင်း ကရုဏာပြခြင်း

မိုးကြိုးနီနန်းတော်၏ ဂိုဏ်းချုပ်သည် ရင်ထဲတွင် ပြင်းထန်စွာ တုန်လှုပ်သွားရသည်။

သူသည် မည်သည့်အခါမျှ တွန့်ဆုတ်မနေဘဲ ချက်ချင်းဆိုသလိုပင် ပိုင်ကျီဟန်အား လက်အုပ်ချီ၍ အလွန်နိမ့်ကျစွာ အရိုအသေပေးလိုက်သည်။

"ဟုတ်... ဟုတ်ပါတယ်”

သူ့အသံထဲတွင် ထင်ရှားလှသော ထိတ်လန့်မှုများ လွှမ်းခြုံနေသည်။

"မိုးကြိုးနီနန်းတော်က သင်ခန်းစာရလိုက်ပါပြီ ကျွန်တော်တို့ မှားခဲ့ပါတယ်”

"ကျွန်တော်တို့ ဖေးမျိုးနွယ်စုကို ထိပါးတာမျိုး မလုပ်သင့်သလို၊ကြားနေမဟာမိတ်အဖွဲ့ကိုလည်း စိန်ခေါ်မိသင့်သူတွေ မဟုတ်ပါဘူး”

ဂိုဏ်းချုပ်မှာ သူ့ကိုယ်သူ အလွန်နိမ့်ချထားလိုက်သည်။

သူသည် ခဏမျှပင် မတွန့်ဆုတ်ရဲပေ။

အကြောင်းမှာ သူသည် အနည်းငယ်မျှ တွန့်ဆုတ်မိရုံဖြင့် ပိုင်ကျီဟန်၏ ဒေါသကို ပိုမိုဆွပေးမိလိမ့်မည်ကို စိုးရိမ်သောကြောင့် ဖြစ်သည်။

အကယ်၍သာ ထိုသို့ဖြစ်ခဲ့ပါက

မိုးကြိုးနီနန်းတော်သည် ယနေ့တွင် အင်ပါယာမြေပုံပေါ်မှ အပြီးတိုင် ပျောက်ကွယ်သွားနိုင်ပေသည်။

တစ်ဖက်တွင်မူ ယုလောင်ရွှမ်၏ အမူအရာမှာ အလွန်ပင် ရုပ်ဆိုးလှသည်။

သူ၏လက်သီးများမှာ တင်းကြပ်စွာ ဆုပ်ထားမိသည်။

သူ၏နှလုံးသားထဲတွင် စော်ကားခံရမှုများနှင့် မကျေနပ်မှုများဖြင့် ပြည့်နှက်နေသည်။

သူသည် အနာဂတ်တွင် ဧကရာဇ်ဖြစ်လာမည့် ဂုဏ်သရေရှိ အင်ပါယာမင်းသားတစ်ပါး ဖြစ်သော်လည်း

ယခုမူ လူအများအပြားရှေ့တွင် အလွန်ဆိုးရွားသော အခြေအနေသို့ ရောက်အောင် အတင်းအကျပ် ဖိအားပေးခံနေရသည်။

သူ မည်သို့ လက်ခံနိုင်ပါမည်နည်း။

သို့သော်လည်း မိုးကြိုးနီနန်းတော်မှ အကြီးအကဲများနှင့် ဂိုဏ်းချုပ်တို့၏ အကြည့်များ သူ့ဆီသို့ ရောက်ရှိလာသည်ကို သတိပြုမိလိုက်ချိန်တွင် သူ၏ရင်ထဲမှာ လေးလံစွာ နစ်မြုပ်သွားသည်။

ထိုအကြည့်များထဲတွင် သတိပေးမှုနှင့် ဖိအားများ ပြည့်နှက်နေသည်မှာ ထင်ရှားသည်။

ဤအချိန်တွင်သာ သူက ပိုင်ကျီဟန်ကို ဆက်လက်စိန်ခေါ်ပြီး ပိုင်မျိုးနွယ်စုကို တိုက်ခိုက်မှုများ ဆက်လုပ်ခိုင်းစေပါက တာဝန်အားလုံးသည် သူ့တစ်ယောက်တည်းအပေါ်တွင်သာ ကျရောက်လာမည်ဖြစ်သည်။

မိုးကြိုးနီနန်းတော်မှာ သူ့ကို လုံးဝမုန်းတီးသွားပေလိမ့်မည်။

ထိုအခါ သူ၏ အကြီးမားဆုံး အားကိုးရာမှ စွန့်ပစ်ခြင်းခံလိုက်ရပါက ဧကရာဇ်ဖြစ်လာမည့် အိပ်မက်သည်လည်း ပျက်သုဉ်းသွားတော့မည်ဖြစ်သည်။

ယုလောင်ရွှမ်၏ အမူအရာမှာ အကြိမ်ကြိမ် ပျက်ယွင်းသွားပြီးနောက် နောက်ဆုံးတွင် မကျေနပ်စွာဖြင့် ခေါင်းငုံ့လိုက်ရသည်။

"…ငါ မှားခဲ့တယ်။"

သူ၏အသံမှာ အလွန်ပင် တင်းမာနေသည်။

"ငါ ဖေးမျိုးနွယ်စုကို ပစ်မှတ်ထားခဲ့မိတာ မဖြစ်သင့်ဘူး။"

ထိုစကားလုံးများ ထွက်ပေါ်လာချိန်တွင် သူ၏နှလုံးသားထဲမှ ဂုဏ်မာနအားလုံးမှာ လုံးဝကွဲအက်သွားသလို ခံစားလိုက်ရသည်။

တစ်ဖက်တွင်မူ ပိုင်ကျီဟန်က တည်ငြိမ်စွာပင် ကြည့်နေသည်။

သူ၏အမူအရာမှာ လုံးဝ ပြောင်းလဲခြင်း မရှိပေ။

စကားအနည်းငယ်ဖြင့် တောင်းပန်လိုက်ရုံမျှဖြင့် သူသည် ဤကိစ္စကို လွယ်လွယ်လေး အဆုံးသတ်ပေးမည်လော။

"အင်း..."

ထိုအခါ မမျှော်လင့်ဘဲ ပိုင်ကျီဟန်သည် ခေါင်းကို ဖြည်းညှင်းစွာ လှည့်လိုက်သည်။

သူ၏အကြည့်မှာ ပိုင်ရွှယ်ချင်းဘေးတွင် ရှိနေသည့် ဖေးလင်ထံသို့ ရောက်ရှိသွားသည်။

"အစ်မတော် ဖေး..."

သူ၏လေသံမှာ တည်ငြိမ်နေသည်။

"ကျေနပ်ရဲ့လား။"

ဖေးလင်မှာ အနည်းငယ် ကြောင်အသွားသည်။

ပိုင်ကျီဟန်က သူမကို တိုက်ရိုက်မေးမြန်းလာလိမ့်မည်ဟု သူမ မမျှော်လင့်ထားခြင်းဖြစ်သည်။

ခဏတာမျှ သူမ ဘာပြောရမှန်းပင် မသိတော့ပေ။

ကျေနပ်ရဲ့လား။

အမှန်စင်စစ်တွင် မိုးကြိုးနီနန်းတော်၏ ဖိနှိပ်မှုမှ ဖေးမျိုးနွယ်စု လွတ်မြောက်အောင် ပိုင်ကျီဟန် ကူညီပေးရုံနှင့်ပင် သူမသည် အလွန်ကျေးဇူးတင်နေမိပြီဖြစ်သည်။

သို့သော် ယခုမူ မိုးကြိုးနီနန်းတော်မှာ ဖျက်ဆီးခံရလုနီးပါး ဖြစ်နေပြီဖြစ်သည်။

၎င်း၏တပည့်များနှင့် အကြီးအကဲများမှာ ဒဏ်ရာများဖြင့် ပြည့်နှက်နေသည်။

ဂိုဏ်းချုပ်နှင့် သတ္တမမြောက်မင်းသားပင်လျှင် ထိုနေရာတွင် ကြောက်ရွံ့စွာ တုန်လှုပ်နေကြသည်။

တစ်ချိန်က မောက်မာဝါကြွားခဲ့သော မိုးကြိုးနီနန်းတော်သည် ပိုင်မျိုးနွယ်စု၏ ခြေဖဝါးအောက်တွင် အပြီးသတ် ချေမှုန်းခံလိုက်ရပြီဖြစ်သည်။

သူမ ကျေနပ်စရာ မလိုတော့သည့် အချက်

ဆိုသည်မှာ ရှိပါဦးမည်လော။

ဖေးလင်၏ အံ့အားသင့်နေသော အမူအရာကို မြင်လိုက်ရသည့်အခါ ပိုင်ကျီဟန်မှာ ချက်ချင်းပင် နားလည်သွားပုံရသည်။

ထို့နောက် သူသည် မိုးကြိုးနီနန်းတော် ဂိုဏ်းချုပ်နှင့် ယုလောင်ရွှမ်တို့ထံသို့ တည်ငြိမ်စွာ ပြန်ကြည့်လိုက်သည်။

သူ၏အသံမှာ ရုတ်တရက်ဆိုသလို တစ်ဖန် ပြန်လည် အေးစက်သွားသည်။

"ဒူးထောက်ကြ”

ဂိုဏ်းချုပ်၏ မျက်လုံးအိမ်များမှာ ပြင်းထန်စွာ ကျုံ့ဝင်သွားသည်။

ယုလောင်ရွှမ်၏ အမူအရာမှာလည်း အလွန်အမင်း ပြောင်းလဲသွား၏။

သူတို့နှစ်ဦးစလုံး မည်သို့မျှ တုံ့ပြန်ခြင်းမပြုမီ ပိုင်ကျီဟန်က လျစ်လျူရှုသောလေသံဖြင့် ဆက်လက်ပြောဆိုလိုက်သည်။

"အစ်မတော် ဖေးရှေ့မှာ ဒူးထောက်ပြီး တောင်းပန်လိုက်ကြ။ စနစ်တကျနဲ့ပေါ့။"

သူ့မျက်ဝန်းများမှာ တဖြည်းဖြည်းနှင့် ပိုမိုထက်မြက်လာသည်။

"သူမ မကျေနပ်သေးဘူးဆိုရင်တော့..."

သူ့ခန္ဓာကိုယ်မှ ကြောက်မက်ဖွယ် ဖိအားများမှာ တစ်ဖန်ပြန်လည် ပျံ့နှံ့လာသည်။

"မိုးကြိုးနီနန်းတော်ကို စောင့်ကြိုနေမှာက ပျက်သုဉ်းခြင်းပဲ ဖြစ်လိမ့်မယ်။"

မိုးကြိုးနီနန်းတော်အတွင်းရှိ လူအများအပြားမှာ အလွန်ပင် မကျေနပ်မှုများ ဖြစ်ပေါ်နေသည်။

အထူးသဖြင့် တိုက်ပွဲအတွင်း အကြီးအကျယ် ဒုက္ခရောက်ခဲ့ရသော တပည့်များနှင့် အကြီးအကဲများမှာ ပို၍ပင် ဖြစ်သည်။

အချို့မှာ ဖေးလင်ကို အငြိုးအတေးများဖြင့် ကြည့်နေကြသည်။

သူတို့အမြင်တွင် ဤကပ်ဘေးမှာ ဖေးလင်နှင့် ဖေးမျိုးနွယ်စုကြောင့်သာ စတင်ခဲ့ခြင်းဖြစ်သည်။

ဖေးမျိုးနွယ်စုက ကြားနေမဟာမိတ်အဖွဲ့ထဲ မဝင်ခဲ့ပါက...

ဖေးလင်က ပိုင်ကျီဟန်ထံ အကူအညီ မတောင်းခဲ့ပါက...

မိုးကြိုးနီနန်းတော်သည် ဤမျှလောက် ဆိုးရွားသော အခြေအနေသို့ ရောက်လာစရာ အကြောင်းမရှိပေ။

ယနေ့တွင် မိုးကြိုးနီနန်းတော်မှာ ဂုဏ်သိက္ခာအားလုံး ဆုံးရှုံးခဲ့ရသည်။

ပိုင်ကျီဟန်က ဖေးလင်ကို ကျေနပ်သလားဟု မေးမြန်းလိုက်ချိန်တွင် လူအများအပြားမှာ သူမအပေါ် ပြင်းထန်သော အငြိုးအတေးများ ဖြစ်ပေါ်လာကြသည်။

ဤမျှလောက်ဖြစ်ပြီးမှ သူမ မကျေနပ်သေးဘူးဆိုပါက သူမ၏အငြိုးသည် သမုဒ္ဒရာပမာ နက်ရှိုင်းပြီး နန်းတော်ကို ဖျက်ဆီးပစ်မှသာ ကျေနပ်တော့မည်ဟု သူတို့ တွေးထင်နေကြသည်။

သို့သော် ပိုင်ကျီဟန်၏ စကားသံ ထွက်ပေါ်လာချိန်တွင် လူတိုင်း၏ အတွေးများမှာ ချက်ချင်း ပြောင်းလဲသွားသည်။

ထိုစကားနောက်ကွယ်မှ အဓိပ္ပာယ်မှာ အလွန်ရှင်းလင်းနေသည်။

မိုးကြိုးနီနန်းတော် ဆက်လက်ရှင်သန်နိုင်မလား ဆိုသည်မှာ...

ယခုအခါ ဖေးလင်၏ ကျေနပ်မှုအပေါ်တွင်သာ မူတည်တော့သည်။

ထိုအချိန်တွင် လူအများ၏ စိတ်ထဲရှိ အငြိုးအတေးများမှာ လုံးဝ ပျောက်ကွယ်သွားပြီး ကြောက်ရွံ့မှုများဖြင့် အစားထိုးဝင်ရောက်လာသည်။

အကြောင်းမှာ ပိုင်ကျီဟန်သည် သူတို့အား ဖျက်ဆီးပစ်လိုပါက အမှန်တကယ်ပင် စွမ်းဆောင်နိုင်သည်ကို လူတိုင်း ကောင်းကောင်း သဘောပေါက်သွားသောကြောင့်ဖြစ်သည်။

မိုးကြိုးနီနန်းတော် ဂိုဏ်းချုပ်၏ အမူအရာသည် အကြိမ်ကြိမ် ပျက်ယွင်းသွားသည်။

ထို့နောက် မည်သည့်တွန့်ဆုတ်ခြင်းမျှ မရှိဘဲ သူသည် တိုက်ရိုက် ဒူးထောက်လိုက်သည်။

ဘုန်း

သူ၏ဒူးများမှာ ပျက်စီးနေသော မြေပြင်ပေါ်သို့ ပြင်းထန်စွာ ဆောင့်ချမိသွားသည်။

ဤရုတ်တရက် လုပ်ရပ်ကြောင့် တပည့်အများအပြားမှာ အံ့အားသင့်သွားကြသည်။

အကြောင်းမှာ သူသည် မိုးကြိုးနီနန်းတော်၏ ဂုဏ်သိက္ခာရှိသော ဂိုဏ်းချုပ် ဖြစ်သောကြောင့်ဖြစ်သည်။

အင်ပါယာအတွင်းရှိ လူအများအပြားထက် မြင့်မားစွာ ရပ်တည်နေသည့် ထိပ်တန်းကျွမ်းကျင်သူတစ်ဦး ဖြစ်သည်။

သို့သော် ယခုမူ သူသည် ဂုဏ်မာနအားလုံးကို စွန့်လွှတ်လိုက်ပြီဖြစ်သည်။

ဂိုဏ်းချုပ်မှာ ဖေးလင်ထံသို့ ခေါင်းငုံ့လိုက်ပြီး အမြန်ပင် ပြောလိုက်သည်။

"မိန်းကလေးဖေး..."

သူ၏အသံထဲတွင် ဂိုဏ်းချုပ်တစ်ယောက်၏ ဟန်ပန်များ မရှိတော့ပေ။

အစားထိုး၍ စိုးရိမ်တကြီးဖြစ်နေသည့် ရိုးသားမှုများသာ ရှိတော့သည်။

"မိုးကြိုးနီနန်းတော်က မှားခဲ့ပါတယ်! ကျွန်တော်တို့ လောဘနဲ့ မောက်မာမှုတွေကြောင့် မျက်စိကန်းခဲ့မိပါတယ်”

ဖေးလင် မတုံ့ပြန်မီပင် သူက အမြန်ဆက်ပြောလိုက်သည်။

"ဒီနေ့ကစပြီး မိုးကြိုးနီနန်းတော်က ဖေးမျိုးနွယ်စုရဲ့ ဆုံးရှုံးမှုအားလုံးအတွက် အပြည့်အဝ လျော်ကြေးပေးသွားမှာပါ”

"ကျွန်တော်တို့ ဖေးမျိုးနွယ်စုကို ဖြစ်နိုင်သမျှ နည်းလမ်းတိုင်းနဲ့ ကူညီပေးပါမယ်။ နောက်ပြီး မိုးကြိုးနီနန်းတော်အနေနဲ့ ဖေးမျိုးနွယ်စုကို ဘယ်တော့မှ ထပ်ပြီး အန္တရာယ်ပြုမှာမဟုတ်ဘူးလို့ ကျွန်တော် ကိုယ်တိုင် ကျိန်ဆိုပါတယ်”

သူ၏အသံမှာ ပိုမိုလေးနက်လာသည်။

"ဒါတင်မကဘဲ ဘာပဲဖြစ်ဖြစ် ဖေးမျိုးနွယ်စုကို ကာကွယ်ပေးဖို့ ကျွန်တော်တို့ အသင့်ရှိပါတယ်။"

"မိုးကြိုးနီနန်းတော် ရှိနေသရွေ့ ဖေးမျိုးနွယ်စုကို ဘယ်သူမှ ဒုက္ခပေးခွင့် မရှိစေရဘူး”

ပတ်ဝန်းကျင်ရှိ အကြီးအကဲများမှာ ထိုစကားကို ကြားလိုက်ရသည့်အခါ မျက်နှာများမှာ အနည်းငယ် တွန့်ချိုးသွားသည်။

ဖေးမျိုးနွယ်စုကို သူတို့အောက်တွင် ကာကွယ်ပေးရမည်လော။

ယခင်ကဆိုလျှင် သူတို့သည် ဖေးမျိုးနွယ်စုကို အလွန်အမင်း အထင်သေးခဲ့ကြသည်။

ယခုမူ သူတို့၏ဂိုဏ်းချုပ်က သူတို့၏ ဂုဏ်သိက္ခာကို အလိုအလျောက် နိမ့်ချလိုက်ပြီဖြစ်သည်။

သို့သော် မည်သူမျှ ကန့်ကွက်ရဲခြင်း မရှိပေ။

အကြောင်းမှာ ပိုင်ကျီဟန်က ထိုနေရာတွင် တည်ငြိမ်စွာဖြင့် အားလုံးကို ကြည့်ရှုနေဆဲ ဖြစ်သောကြောင့်ဖြစ်သည်။

တစ်ဖက်တွင် ယုလောင်ရွှမ်၏ အမူအရာမှာ အလွန်ပင် ရုပ်ဆိုးနေပြီဖြစ်သည်။

သူ၏လက်များမှာ အောက်တွင် တင်းကြပ်စွာ ဆုပ်ထားမိသည်။

သူ၏ ရင်ထဲတွင် စော်ကားခံရမှုများမှာ ပြင်းထန်စွာ တောက်လောင်နေသည်။

သို့သော် ပိုင်ကျီဟန်၏ အေးစက်သော အကြည့်များ သူ့ဆီသို့ ရောက်လာချိန်တွင် သူ၏ရင်ထဲမှာ ချက်ချင်းပင် တုန်လှုပ်သွားသည်။

တစ်ချိန်တည်းမှာပင် ဂိုဏ်းချုပ်နှင့် အကြီးအကဲအချို့ကလည်း သူ့အား စိုးရိမ်တကြီး ကြည့်နေကြသည်။

သူတို့၏ ရည်ရွယ်ချက်မှာ ရှင်းနေသည်။

သူသာ ယခုအချိန်ထိ ငြင်းဆန်ပြီး ပိုင်ကျီဟန်ကို ထပ်မံ ဒေါသထွက်စေပါက မိုးကြိုးနီနန်းတော်မှာ ယနေ့တွင် အမှန်တကယ် ပျက်စီးသွားပေလိမ့်မည်။

ထိုအခါ အပြစ်အားလုံးသည် သူ့အပေါ်သို့သာ ကျရောက်လာမည်ဖြစ်သည်။

ယုလောင်ရွှမ်သည် သွားများကို တင်းတင်းစေ့ထားလိုက်ရာ အသံပင် ထွက်ပေါ်လာလုနီးပါး ဖြစ်သည်။

နောက်ဆုံးတွင်

ဘုန်း

သူသည်လည်း မကျေနပ်စွာဖြင့် ဒူးထောက်လိုက်ရသည်။

သူ၏အမူအရာမှာ အလွန်ပင် ရုပ်ဆိုးလှသည်။

"…ဖေးမျိုးနွယ်စုနဲ့ ပတ်သက်တဲ့ ကိစ္စတွေက..."

ယုလောင်ရွှမ်က စကားလုံးများကို ဖြည်းညှင်းစွာ အတင်းထုတ်လိုက်သည်။

"အဲဒါက ထီးနန်းလုပွဲကြောင့်ပါ။"

သူ၏အသံမှာ အလွန်ပင် တင်းမာနေသည်။

"ငါ ရည်မှန်းချက်တွေကြောင့် မျက်စိကန်းပြီး နောက်ဆက်တွဲဆိုးကျိုးတွေကို သေချာ မစဉ်းစားမိခဲ့ဘူး။"

သူ့ရင်ထဲရှိ စော်ကားခံရမှုများမှာ သူ့အား သွေးအန်လုနီးပါး ဖြစ်စေတော့သည်။

သို့သော်လည်း သူသည် ဖေးလင်ရှေ့တွင် ခေါင်းကို အနည်းငယ် ငုံ့လိုက်ရသည်။

" တောင်းပန်ပါတယ်”

ပတ်ဝန်းကျင်ရှိ လေထုမှာ ချက်ချင်းပင် ထူးဆန်းသွားသည်။

လူအများအပြားမှာ မိမိတို့ရှေ့တွင် ဖြစ်ပျက်နေသော မြင်ကွင်းကို တွေဝေစွာ ငေးမောကြည့်နေကြသည်။

ထိပ်တန်းဂိုဏ်းတစ်ခု၏ ဂိုဏ်းချုပ်။

အင်ပါယာ၏ မင်းသားတစ်ပါး။

နှစ်ဦးစလုံးမှာ ဖေးလင်ရှေ့တွင် တစ်ပြိုင်နက်တည်း ဒူးထောက်နေကြသည်။

သူမအား စိတ်ကျေနပ်စေရန် အသည်းအသန် ကြိုးစားနေကြသည်။

ဤအချိန်တွင် ဖေးလင်ကိုယ်တိုင်မှာ အံ့အားသင့်ပြီး စကားမပြောနိုင် ဖြစ်နေသည်။

သူမ၏ လှပသောမျက်ဝန်းများမှာ သူမရှေ့တွင် ဒူးထောက်နေသူများကို ကြည့်ရင်း အနည်းငယ် ပြူးကျယ်သွားသည်။

ယခုအချိန်အထိပင် သူမသည် အရာအားလုံးကို မယုံကြည်နိုင်သေးပေ။

မိုးကြိုးနီနန်းတော်၏ ဂိုဏ်းချုပ်မှာ ကောင်းကင်ဓားဂိုဏ်း၏ ဂိုဏ်းချုပ်နှင့် နှိုင်းယှဉ်နိုင်သည့် အဆင့်အတန်းရှိသူဖြစ်သည်

ပုံမှန်အားဖြင့် သူမသည် ထိုသို့သောပုဂ္ဂိုလ်ကို အဝေးကပင် မော့ကြည့်ရမည့်သူဖြစ်သည်။

ယုလောင်ရွှမ်မှာလည်း အင်ပါယာ၏ မင်းသားတစ်ပါးဖြစ်သည်။

အမိန့်တစ်ခုတည်းဖြင့် မျိုးနွယ်စုများစွာကို တုန်လှုပ်သွားစေနိုင်သော သူဖြစ်သည်။

သို့သော် ယခုမူ ထိုသူနှစ်ဦးစလုံးမှာ သူမရှေ့တွင် ကြောက်ရွံ့စွာ ဒူးထောက်နေကြပြီး သူမ၏ ခွင့်လွှတ်မှုကို ရရှိရန် အသည်းအသန် ကြိုးစားနေကြသည်။

ဖေးလင်မှာ ဤအရာအားလုံးသည် အိပ်မက်တစ်ခုနှင့် ဆင်တူနေသည်ဟု ရုတ်တရက် ခံစားလိုက်ရသည်။

ထို့ပြင် ဤအရာအားလုံးသည် လူတစ်ယောက်ကြောင့်သာ ဖြစ်သည်ကို သူမ ရင်ထဲတွင် ကောင်းကောင်း နားလည်ထားသည်။

သူမ၏ အကြည့်များသည် ကောင်းကင်တွင် တည်ငြိမ်စွာ ရပ်နေသော ပိုင်ကျီဟန်ထံသို့ မသိစိတ်ဖြင့် ရောက်ရှိသွားသည်။

ဤအချိန်တွင် ပိုင်ကျီဟန်၏ အမူအရာမှာ အစအဆုံး တည်ငြိမ်နေဆဲဖြစ်သည်။

မင်းသားတစ်ပါးနှင့် ထိပ်တန်းဂိုဏ်းချုပ်တစ်ဦးကို ဒူးထောက်ခိုင်းခြင်းမှာ သူ၏မျက်လုံးထဲတွင် အရေးမပါသော ကိစ္စတစ်ခုမျှသာ ဖြစ်နေသယောင်။

(ကျေးဇူးတင်ပါတယ်)

ဖေးလင်မှာ ပိုင်ကျီဟန်ကို ကြည့်ရင်း သူမ၏နှလုံးသားထဲတွင် တိတ်တဆိတ် ရေရွတ်လိုက်သည်။

သူမ၏ ခံစားချက်များမှာ အလွန်ပင် ရှုပ်ထွေးသွားပြီဖြစ်သည်။

ယခင်က သူမ ပိုင်ကျီဟန်ကို ကြည့်တိုင်း ပထမဆုံး ခံစားရသည်မှာ စိတ်အနှောင့်အယှက် ဖြစ်ခြင်းဖြစ်သည်။

အထူးသဖြင့် သူမအပေါ်တွင် ပြောင်တင်းစွာ စနောက်ခြင်းနှင့် ပွေလီသော သဘောထားများကြောင့် ဖြစ်သည်။

သူမအမြင်တွင် ပိုင်ကျီဟန်မှာ မောက်မာပြီး ကာမဂုဏ်၌ မွေ့လျော်သော ငယ်ရွယ်သည့် သခင်လေးတစ်ယောက်မျှသာ ဖြစ်သည်။

သို့သော် ယခုမူ ထိုသူသည်ပင် ဖေးမျိုးနွယ်စု အခက်ခဲဆုံးအချိန်၌ သူမနောက်တွင် ရပ်တည်ပေးရန် ပိုင်မျိုးနွယ်စုကို ကိုယ်တိုင် ဦးဆောင်ခေါ်လာခဲ့သည်။

သူသည် သူတို့ကို ကူညီပေးရုံသာမက မိုးကြိုးနီနန်းတော်ကို အပြီးအပိုင် ချေမှုန်းကာ သတ္တမမြောက်မင်းသားကိုပင် သူမရှေ့တွင် ဒူးထောက်စေခဲ့သည်။

ဖေးလင်သည် ပိုင်ကျီဟန်အနေဖြင့် သူမကို ဤမျှအထိ ကူညီလိမ့်မည်ဟု လုံးဝ မမျှော်လင့်ထားခဲ့ပေ။

ယနေ့ ပြသလိုက်သည့် အင်အားကြောင့် တစ်ခုခုကိုတော့ သူမ အသေအချာ ယုံကြည်သွားသည်။

အနည်းဆုံးတော့ ထီးနန်းလုပွဲ ကာလအတွင်းတွင် မည်သူမျှ ဖေးမျိုးနွယ်စုကို ထပ်မံ ပစ်မှတ်ထားရဲတော့မည် မဟုတ်ပေ။

မိုးကြိုးနီနန်းတော်ကဲ့သို့သော အဆုံးသတ်မျိုးကို မလိုချင်ပါကပေါ့။

ထိုအကြောင်းကို တွေးမိရင်း ဖေးလင်၏ အကြည့်များမှာ ပိုင်ကျီဟန်ကို ကြည့်ရာတွင် မသိမသာ နူးညံ့သွားသည်။

အကြောင်းရင်းတစ်ခုခုကြောင့်...

သူမ သူ့ကို ကြည့်လေ ပို၍ ရုပ်ချောလာလေ ဖြစ်နေသည်။

ထို့နောက် ဖေးလင်၏ အကြည့်များမှာ ဒူးထောက်နေသော ယုလောင်ရွှမ်နှင့်

မိုးကြိုးနီနန်းတော် ဂိုဏ်းချုပ်ထံသို့ ပြောင်းသွားသည်။

သူတို့နှစ်ဦးစလုံးသည် ယခင်ကနှင့် လုံးဝ ကွဲပြားခြားနားသော သဘောထားဖြင့် သူမရှေ့တွင် ခေါင်းငုံ့ထားကြသည်။

အထူးသဖြင့် ယုလောင်ရွှမ်ဖြစ်သည်။

အကယ်၍သာ ပိုင်ကျီဟန်နေရာတွင် သူမသာဆိုလျှင် ဤအခွင့်အရေးကို လွယ်လွယ်နှင့် လက်လွှတ်မည် မဟုတ်ပေ။

အနည်းဆုံးတော့ သူတို့ထံမှ အကျိုးအမြတ်အားလုံးကို အကုန်အစင် ဆွဲထုတ်ပြီးမှသာ ရပ်တန့်မည်ဖြစ်သည်။

သို့သော် ဖေးလင်သည် ဖေးလင်ပင် ဖြစ်သည်။

သူမ ကျေနပ်ပြီး စိတ်လှုပ်ရှားနေသော်လည်း လက်တွေ့အခြေအနေကိုမူ သူမ ကောင်းစွာ နားလည်သည်။

လက်ရှိအခြေအနေမှာ ပိုင်ကျီဟန်ကြောင့်သာ ဖြစ်ပေါ်လာခြင်းဖြစ်သည်။

ဤသည်မှာ သူတစ်ပါး၏ အင်အားကို ငှားရမ်းထားခြင်းဖြစ်သည်။

မိုးကြိုးနီနန်းတော်နှင့် ယုလောင်ရွှမ်မှာ ယခု ဒူးထောက်နေသော်လည်း အင်ပါယာအတွင်း၌ ကြောက်မက်ဖွယ်ကောင်းသော အဆင့်အတန်းနှင့် သြဇာအာဏာ ရှိနေဆဲဖြစ်သည်။

သူမသာ အလွန်အကျွံ ဖိအားပေးမိပါက ဤကိစ္စပြီးဆုံးသွားသည့်အခါ သူတို့က တိတ်တဆိတ် လက်စားချေမည်ကို မည်သူက အာမခံနိုင်မည်နည်း။

အထူးသဖြင့် ယုလောင်ရွှမ်ဖြစ်သည်။

မည်သို့ပင်ဖြစ်စေ သူသည် မင်းသားတစ်ပါး ဖြစ်သည်။

ထိုအချက်ကို တွေးမိပြီး ဖေးလင်သည် အသက်ကို ဖြည်းညှင်းစွာ ရှူသွင်းလိုက်ပြီးနောက် နောက်ဆုံးတွင် စကားဆိုလိုက်သည်။

"ဒါက လုံလောက်တာထက် ပိုနေပါပြီ။"

သူမ၏အသံမှာ နူးညံ့သော်လည်း တိုက်ပွဲတစ်ခုလုံးကို ဖုံးလွှမ်းသွားအောင် ကြည်လင်စွာ ပဲ့တင်ထပ်သွားသည်။

မိုးကြိုးနီနန်းတော် ဂိုဏ်းချုပ်မှာ ချက်ချင်းပင် စိတ်သက်သာရာရသွားသည့် အမူအရာကို ပြသလိုက်သည်။

ယုလောင်ရွှမ်ပင်လျှင် တိတ်တဆိတ် သက်ပြင်းချလိုက်မိသည်။

ထိုအချိန်တွင် ဖေးလင်သည် ပိုင်ကျီဟန်ထံသို့ လေးနက်စွာ လှည့်ကြည့်လိုက်သည်။

ထို့နောက် သူမသည် လက်အုပ်ချီ၍ ယဉ်ကျေးစွာ ပြောလိုက်သည်။

"ကျေးဇူးတင်ပါတယ်၊ မောင်လေး။"

ဤတစ်ကြိမ်တွင် သူမ၏ ကျေးဇူးတင်စကားမှာ လုံးဝ စစ်မှန်လှသည်။

ပိုင်ကျီဟန်သာ မရှိပါက ဖေးမျိုးနွယ်စုသညခ ယခုအချိန်တွင် စိတ်ပျက်အားငယ်မှုထဲ၌ နစ်မွန်းနေပြီး ဖြစ်ပေလိမ့်မည်။

ဤအချိန်တွင် ပိုင်ကျီဟန်သည် ဖေးလင်ကို ခဏတာ ကြည့်လိုက်သည်။

သူမ၏မျက်ဝန်းထဲတွင် ရှိနေသော ရှုပ်ထွေးသည့် ခံစားချက်များကို မြင်လိုက်ရသည့်အခါ သူ၏နှုတ်ခမ်းထောင့်များမှာ အနည်းငယ် ကွေးညွတ်သွားသည်။

ထို့နောက် သူသည် တည်ငြိမ်စွာဖြင့် ခေါင်းညိတ်ပြလိုက်သည်။

"အစ်မတော် ဖေး ကျေနပ်ပြီဆိုတော့..."

သူ့အကြည့်များမှာ ဒူးထောက်နေသော

မိုးကြိုးနီနန်းတော်မှ ကျွမ်းကျင်သူများထံသို့ ဖြည်းညှင်းစွာ ရောက်ရှိသွားသည်။

"ငါ ဒီတစ်ခါတော့ ခွင့်လွှတ်ပေးလိုက်မယ်”