အခန်း ၆၀၈

အခန်း ၆၀၈ - ကျိုးပျက်သွားသော ထီးနန်းအိပ်မက်

မိုးကြိုးနီနန်းတော်အတွင်းတွင် လေထုမှာ အလွန်ပင် ဖိစီးမှုများ ပြည့်နှက်နေသည်။

တတိယမင်းသား ယုဝမ်ကျောက်၏ ထိုးစစ်စတင်ချိန်မှစ၍ နန်းတော်ပတ်ဝန်းကျင်ရှိ နယ်မြေများတွင် တိုက်ပွဲများ အဆက်မပြတ် ဖြစ်ပွားနေသည်။

တတိယမင်းသား၏ တပ်ဖွဲ့များသည် မိုးကြိုးနီနန်းတော်ကို တိုက်ရိုက် အလုံးအရင်းဖြင့် မတိုက်ခိုက်သော်လည်း ယုဝမ်ကျောက်၏ ရည်ရွယ်ချက်ကို လူတိုင်း သိရှိနေကြသည်။

သူသည် နန်းတော်ကို တဖြည်းဖြည်းချင်း အားကုန်ခန်းသွားစေရန် ပြုလုပ်နေခြင်း ဖြစ်သည်။

ဒဏ်ရာရနေသော သားကောင်ကို ဝိုင်းရံထားသည့် သားရဲကြီးကဲ့သို့ပင်။

ဗုန်း

အပြင်ဘက် ကာကွယ်ရေးစခန်းတစ်ခုတွင် ပေါက်ကွဲသံတစ်ခု ထွက်ပေါ်လာသည်။

မိုးကြိုးနီနန်းတော်မှ တပည့်များသည် သွေးအလိမ်းလိမ်းဖြင့် အလျင်အမြန် ပြန်လည်ဆုတ်ခွာလာကြသည်။

"သူတို့ နောက်ထပ် ဆုတ်ခွါသွားပြန်ပြီ”

အကြီးအကဲတစ်ဦး၏ မျက်နှာမှာ ပို၍ မည်းမှောင်သွားသည်။

တစ်ဖန်ပြန်၍ပင်

ဤသည်မှာ အမြဲဖြစ်နေကျ ဖြစ်စဉ်တစ်ခု ဖြစ်သည်။

တတိယမင်းသား၏ တပ်ဖွဲ့များသည် အရပ်မျက်နှာပေါင်းစုံမှ ရုတ်တရက် တိုက်ခိုက်လာကာ ဖိအားပေးသည်။

ကျွမ်းကျင်သူများကို ထွက်လာအောင် ဆွပေးသည်...

ထို့နောက် အဆုံးအဖြတ် တိုက်ပွဲမဖြစ်မီတွင် ချက်ချင်း ဆုတ်ခွာသွားကြသည်။

အစပိုင်းတွင် မိုးကြိုးနီနန်းတော် မှ လူအများမှာ ဒေါသထွက်ခဲ့ကြသည်။

သို့သော် ရက်အနည်းငယ်ကြာပြီးနောက် ထိုဒေါသများမှာ ပင်ပန်းနွမ်းနယ်ခြင်းနှင့် အားငယ်ခြင်းများအဖြစ် ပြောင်းလဲသွားသည်။

လူတိုင်း အမှန်တရားကို သိကြသည်။

ယုဝမ်ကျောက်သည် အချိန်ဆွဲနေခြင်း ဖြစ်ပြီး ကံမကောင်းစွာဖြင့်ပင် ၎င်းမှာ အလွန် ထိရောက်နေသည်။

ပိုင်မျိုးနွယ်နှင့် တိုက်ပွဲအပြီးတွင် မိုးကြိုးနီနန်းတော်အမှာ အကြီးအကျယ် နစ်နာခဲ့ရသည်။

အကြီးအကဲများစွာမှာ ဒဏ်ရာရနေဆဲဖြစ်ပြီး တပည့်များမှာလည်း စိတ်ပိုင်းဆိုင်ရာ ထိခိုက်နေကြသည်။

အရင်းအမြစ်များမှာလည်း များစွာ ဆုံးရှုံးခဲ့ရသည်။

ဤအခြေအနေတွင် အချိန်ပြည့် သတိဝီရိယရှိနေရခြင်းမှာ သူတို့၏ အခြေအနေကို ပို၍ ဆိုးရွားစေသည်။

သို့သော် အခြေအနေကို သိနေသော်လည်း ဘာမှလုပ်၍ မရပေ။

တတိယမင်းသားကို တိုက်ရိုက် သွားတိုက်မည်လား? ထိုသို့ဆိုလျှင် ထောင်ချောက်ထဲသို့ တည့်တည့်ဝင်သွားသလို ဖြစ်လိမ့်မည်။

ယုဝမ်ကျောက်မှာ ထိုအခိုက်အတန့်ကိုသာ စောင့်နေခြင်း ဖြစ်သည်။

သို့သော် နန်းတော်အတွင်း၌သာ ပုန်းအောင်းနေလျှင်လည်း အချိန်တန်လျှင် ရှုံးနိမ့်ရမည်မှာ သေချာနေသည်။

ခန်းမဆောင်ကြီးထဲတွင် လေးလံသော တိတ်ဆိတ်ခြင်းများ လွှမ်းမိုးနေသည်။

အကြီးအကဲများစွာသည် လက်သီးများကို တင်းတင်းဆုပ်ထားကြသည်။

လူတိုင်း လက်ရှိအခြေအနေကို သိနေကြသည်။

ပြန်လှန်နိုင်မည့် နည်းလမ်း မရှိတော့ပေ။

သို့သော် ယုလောင်ရွှမ်ရှိနေသောကြောင့် မည်သူမျှ ထိုစကားကို ထုတ်မပြောရဲကြပေ။

မင်းသား ယုလောင်ရွှမ်မှာ ခန်းမ၏ အမြင့်ဆုံးနေရာတွင် တိတ်ဆိတ်စွာ ထိုင်နေသည်။

ယခင်ကနှင့်မတူဘဲ သူ၏ အရှိန်အဝါမှာ လုံးဝ ပြောင်းလဲသွားခဲ့သည်။

သူ၏ ယခင်က ရှိခဲ့သော မောက်မာမှုနှင့် ယုံကြည်မှုတို့မှာ ပျောက်ကွယ်သွားပြီး ပင်ပန်းနွမ်းနယ်မှုနှင့် ခါးသီးမှုများသာ ကျန်ရစ်နေသည်။

ခန်းမထဲတွင် အသက်ရှူသံကိုပင် ကြားနိုင်လောက်အောင် တိတ်ဆိတ်နေသည်။

နောက်ဆုံးတွင်

"ဟာ..."

သက်ပြင်းရှည်ကြီးတစ်ခုမှာ သူ၏ ပါးစပ်မှ ထွက်ပေါ်လာသည်။

ထို့နောက် ယုလောင်ရွှမ်သည် ခေါင်းကို ဖြည်းညင်းစွာ မော့လိုက်သည်။

သူ၏ အသံမှာ အနည်းငယ် အက်ကွဲနေသည်။

"အညံ့ခံလိုက်ကြတော့”

ထိုစကားလုံး ထွက်ပေါ်လာချိန်တွင် ခန်းမတစ်ခုလုံး ရုတ်ရုတ်သဲသဲ ဖြစ်သွားသည်။

"မင်းသား”

အကြီးအကဲအချို့မှာ တုန်လှုပ်စွာဖြင့် ထရပ်လိုက်ကြသည်။

မိုးကြိုးနီနန်းတော်မှ တပည့်များမှာလည်း မယုံကြည်နိုင်စွာ မျက်လုံးများ ပြူးကျယ်သွားကြသည်။

အညံ့ခံမည်လော?

ယုလောင်ရွှမ်၏ အဘိဓာန်ထဲတွင် ထိုစကားလုံး မရှိခဲ့ဖူးပေ။

သူသည် ပိုင်ကျီဟန်နှင့် ပိုင်မျိုးနွယ်၏ ဖိအားပေးမှုကို ရင်ဆိုင်ရစဉ်ကပင် ဒူးမထောက်ခဲ့သောသူ ဖြစ်သည်။

မိုးကြိုးနီနန်းတော် ပျက်စီးလုနီးပါး ဖြစ်ချိန်

တွင်ပင်...

သူကိုယ်တိုင် လူအများရှေ့တွင် ဒူးထောက်ခိုင်းခံရချိန်တွင်ပင် ယုလောင်ရွှမ်သည် အရှုံးမပေးခဲ့ပေ။

ယခုမူ သူကိုယ်တိုင် အညံ့ခံရန် ပြောလိုက်ပြီဖြစ်သည်။

မိုးကြိုးနီနန်းတော်၏ ဂိုဏ်းချုပ်မှာလည်း မျက်နှာပျက်သွားသည်။ "မင်းသား..."

သူ၏အသံမှာ အနည်းငယ် တုန်ယင်နေသည်။

ယုလောင်ရွှမ်သည် မျက်လုံးများကို ဖြည်းညင်းစွာ မှိတ်ချလိုက်သည်။

ဤအခိုက်အတန့်တွင် သူတစ်ခုကို ရှင်းရှင်းလင်းလင်း နားလည်သွားသည်။

သူသည် ထီးနန်းအတွက် မည်သည့်အခွင့်အရေးမျှ မရှိတော့ပေ။

လုံးဝ မရှိတော့ပေ

မူလက ပိုင်မျိုးနွယ်နှင့် ဖြစ်စဉ်အပြီးတွင်ပင် သူ ပြန်လည် နာလန်ထူနိုင်လိမ့်မည်ဟု အနည်းငယ် ယုံကြည်နေခဲ့သေးသည်။

သူ၏ မိုးကြိုးနီနန်းတော် ရှိနေသေးသည်။

ထောက်ခံသူများ ရှိနေသေးသည်။

သို့သော် ယခုမူ... လက်တွေ့ဘဝက ထိုအိပ်မက်များကို ချေမှုန်းလိုက်ပြီဖြစ်သည်။

တတိယမင်းသားသည် သူ၏ ကျန်ရှိသော အင်အားစုများကို မျိုချနေသည်။

အရေးကြီးဆုံးမှာ မိုးကြိုးနီနန်းတော်ကိုယ်တိုင်မှာလည်း ပြိုလဲနေပြီဖြစ်သည်။

ဤအကြပ်အတည်းမှ လွတ်မြောက်သွားလျှင်တောင် သူတို့တွင် ထီးနန်းတိုက်ပွဲဝင်ရန် အရည်အချင်း မရှိတော့ပေ။

ယုလောင်ရွှမ်သည် လက်သီးများကို တင်းတင်းဆုပ်လိုက်သည်။

လက်ဖဝါးများမှ သွေးများ စိမ့်ထွက်လာသည်။

အရှက်တကွဲ ဖြစ်ရခြင်း၊

မကျေနပ်ခြင်း၊

အငြိုးအတေးထားခြင်း...

အားလုံးမှာ သူ၏ နှလုံးသားထဲတွင် ဆူပွက်

နေသည်။

သို့သော် နောက်ဆုံးတွင် ထိုအရာအားလုံးမှာ အားငယ်ခြင်းများအဖြစ်သာ ပြောင်းလဲသွားသည်။

အညံ့ခံခြင်းမှာ တစ်ခုတည်းသော ရွေးချယ်

စရာ ဖြစ်သည်။

အနည်းဆုံးတော့ မိုးကြိုးနီနန်းတော်ကို အများကြီး ထိခိုက်လိမ့်မည် မဟုတ်ပေ။

အကယ်၍သာ သူတို့ အညံ့ခံလိုက်ပါက ယုဝမ်ကျောက်သည် မိုးကြိုးနီနန်းတော်ကို ဖျက်ဆီးပစ်လိမ့်မည် မဟုတ်ပေ။

သူသည် မိုးကြိုးနီနန်းတော်ကို ဆက်လက် အသုံးပြုရန် လိုအပ်နေသေးသောကြောင့် ဖြစ်သည်။

ထီးနန်းတိုက်ပွဲ၏ ကျန်ရှိနေသော အပိုင်းအတွက် သူသည် စုစည်းနိုင်သမျှသော အင်အားတိုင်းကို လိုအပ်နေသည်။

ထို့ကြောင့် မိုးကြိုးနီနန်းတော်သာ အညံ့ခံလာပါက သူတို့အား မိမိဘက်သို့ အတင်းအကျပ် သိမ်းသွင်းလိုက်ရုံသာ ရှိသည်။

အကယ်၍သာ အခြေအနေကို အစွန်းရောက်သည်အထိ ဖိအားပေးလိုက်လျှင် မိုးကြိုးနီနန်းတော်သည် အသည်းအသန် ခုခံကာ သူတို့ဘက်မှလည်း ဆုံးရှုံးမှုကြီးမားသွားနိုင်သည်။

မိုးကြိုးနီနန်းတော်မှာ ပြင်းထန်စွာ ဒဏ်ရာရထားသော်လည်း နှစ်ထောင်ပေါင်းများစွာ တည်တောက်လာခဲ့သော အခြေခံအုတ်မြစ်များ ရှိနေဆဲဖြစ်သည်။

သူ့အနေဖြင့် ထိုနန်းတော်ကို လုံးဝ ဖျက်ဆီးပစ်ရန် အကြောင်းပြချက် မရှိပေ။

သို့သော် ယုလောင်ရွှမ်၏ မျက်နှာအမူအရာမှာမူ ပို၍ အေးစက်သွားသည်။

သူ၏အခြေအနေမှာမူ တစ်မျိုးဖြစ်သည်။

သူ၏ မျက်နှာပေါ်တွင် မိမိကိုယ်ကို လှောင်ပြောင်သည့် အပြုံးတစ်ခု ပေါ်လာသည်။

သူ အသက်ရှင်နေသရွေ့ သူသည် အန္တရာယ်တစ်ခုအဖြစ် ရှိနေဦးမည်ဖြစ်သည်။

ထီးနန်းတိုက်ပွဲတွင် သူ ရှုံးနိမ့်သွားခဲ့လျှင်တောင် မည်သည့်အုပ်စိုးရှင်ကမှ ထီးနန်းကို ပြန်လည်တောင်းဆိုနိုင်သည့် မင်းသားတစ်ပါးကို အရှင်လတ်လတ် ထားခဲ့လိမ့်မည်နည်း။

ထို့ကြောင့် သူ၏ ကံကြမ္မာမှာ သေခြင်းတရား သို့မဟုတ် ထိုထက်ပိုဆိုးရွားသည့် အရာတစ်ခုခုသာ ဖြစ်လာလိမ့်မည်။

မိုးကြိုးနီနန်းတော်၏ ဂိုဏ်းချုပ်မှာ အလွန်ရှုပ်ထွေးသော ခံစားချက်ဖြင့် ရှိနေသည်။

အညံ့ခံခြင်းမှာ ဂိုဏ်းအတွက် အကောင်းဆုံးရလဒ်ဖြစ်ကြောင်း နားလည်သည်။

မဟုတ်ပါက ဤတိုက်ပွဲကို ဆက်လက်တိုက်ခိုက်ခြင်းသည် နောက်ဆုံးတွင် ပျက်စီးခြင်းသို့သာ ဦးတည်သွားလိမ့်မည်။

သို့သော် ယုလောင်ရွှမ်အတွက်မူ ဤဆုံးဖြတ်ချက်မှာ ရက်စက်လွန်းလှသည်။

မိုးကြိုးနီနန်းတော် အညံ့ခံလိုက်သည့်အချိန်တွင် မင်းသားကို လုံးဝ စွန့်ပစ်လိုက်ခြင်းပင် ဖြစ်သည်။

ဂိုဏ်းချုပ်သည် ခဏမျှ တွန့်ဆုတ်ပြီးနောက် လေးနက်စွာ မေးမြန်းလိုက်သည်။

"မင်းသား... အသေအချာပဲလား"

ယုလောင်ရွှမ်သည် ခဏမျှ တိတ်ဆိတ်နေသည်။

ထို့နောက် ဖြည်းညင်းစွာ ခေါင်းညိတ်လိုက်သည်။

"အသေအချာပါပဲ"

သူ၏အသံတွင် ပင်ပန်းနွမ်းနယ်မှုများ ရှိနေသော်လည်း ဆုံးဖြတ်ချက် ခိုင်မာနေသည်။ "တခြားရွေးချယ်စရာ မရှိတော့ပါဘူး"

ဂိုဏ်းချုပ်သည် မျက်လုံးများကို ခဏမျှ မှိတ်လိုက်သည်။

ထို့နောက် ရှည်လျားသော တိတ်ဆိတ်မှုအပြီးတွင် သူ သက်ပြင်းချလိုက်သည်။ "...ကောင်းပါပြီ"

ထိုစကားလုံးများ ထွက်ပေါ်လာချိန်တွင် အကြီးအကဲများစွာ၏ မျက်နှာအမူအရာများမှာ ရှုပ်ထွေးနေကြသည်။

အချို့က စိတ်သက်သာရာရသွား၏

အချို့ကမူ အပြစ်ရှိသလို ခံစားနေကြရသည်။

သို့သော် မည်သူမျှ ကန့်ကွက်ခြင်း မရှိကြပေ။

မိုးကြိုးနီနန်းတော် ဆက်လက်ရှင်သန်နိုင်ရန်အတွက် အညံ့ခံခြင်းမှလွဲ၍ တခြားလမ်းမရှိပေ။

ဂိုဏ်းချုပ်သည် အနီးတွင်ရှိသော မဟာအကြီးအကဲ တစ်ဦးထံသို့ လှည့်ကြည့်လိုက်သည်။

"မဟာအကြီးအကဲ... မင်းသားကို အင်ပါယာပြင်ပကို လုံခြုံစွာ ပို့ဆောင်ပေးဖို့ တောင်းဆိုချင်ပါတယ်"

အင်မော်တယ်အဆင့်ရှိ မဟာအကြီးအကဲမှာ ခဏမျှ တိတ်ဆိတ်သွားပြီးနောက် ခေါင်းကို လေးလံစွာ ညိတ်လိုက်သည်။

"နားလည်ပါပြီ"

ယုလောင်ရွှမ်သည် ထိုအဖြစ်အပျက်များကို တိတ်ဆိတ်စွာ ကြည့်နေသည်။

သူ၏ မျက်နှာမှာ ပို၍ ခါးသီးလာသည်။

တစ်ချိန်က ကျွမ်းကျင်သူအများအပြားသည် သူ၏ အလံအောက်တွင် စုရုံးခဲ့ကြသည်။

သူသည် ထီးနန်းကို ဆက်ခံရန် ကံကြမ္မာပါလာသူဟု ယုံကြည်ခဲ့သည်။

ယခုမူ ရှုံးနိမ့်သွားသော ခွေးတစ်ကောင်ကဲ့သို့ ထွက်ပြေးရတော့မည်ဖြစ်သည်။

ဤကွဲပြားခြားနားမှုမှာ ရယ်စရာကောင်းလောက်အောင်ပင်။

သို့သော် သူ၏ နှလုံးသားထဲတွင် နောက်ထပ် ရုပ်ပုံတစ်ခု မသိစိတ်က ပေါ်လာပြန်သည်။

ပိုင်ကျီဟန်

ယုလောင်ရွှမ်သည် ခေါင်းကို ဖြည်းညင်းစွာ ငုံ့လိုက်သည်။

ထိုတိုက်ပွဲသာ မဖြစ်ခဲ့လျှင်...

ပိုင်မျိုးနွယ်ကိုသာ မစိန်ခေါ်ခဲ့မိလျှင်...

အရာရာတိုင်း ဒီလိုမျိုး အဆုံးသတ်သွားမှာလား? ဘယ်သူက သိနိုင်မည်နည်း

မဟာအကြီးအကဲသည် ရှေ့သို့ ဖြည်းညင်းစွာ တိုးလာသည်။

သူ၏ အိုမင်းနေသော မျက်နှာသည် လေးနက်နေသည်။ "မင်းသား... အခုပဲ ထွက်ခွာကြရအောင်"

သူ၏ နက်ရှိုင်းသော အသံမှာ ခန်းမထဲတွင် ပဲ့တင်ထပ်နေသည်။

ယုလောင်ရွှမ် ခဏမျှ တိတ်ဆိတ်နေပြီးနောက် ဖြည်းညင်းစွာ ခေါင်းညိတ်လိုက်သည်။

"...ကောင်းပြီ"

နောက်ထပ် တွန့်ဆုတ်မှု မရှိတော့ပေ

ဒေါသလည်း မရှိပေ

ရုန်းကန်မှုလည်း မရှိတော့ပေ။

ယုလောင်ရွှမ်သည် သူကျင့်သားရနေသော ဤခန်းမကြီးကို နောက်ဆုံးအကြိမ်အဖြစ် ဝေ့ကြည့်လိုက်သည်။

ဤနေရာသည် တစ်ချိန်က ရည်မှန်းချက်ကြီးမားသော ကျွမ်းကျင်သူများစွာကို စုစည်းပေးခဲ့သည်။

ယခုမူ အားလုံးမှာ လုံးဝ ပြိုလဲပျက်စီးသွားခဲ့ပြီဖြစ်သည်။

စကားတစ်ခွန်းမျှ မဆိုတော့ဘဲ ယုလောင်ရွှမ်သည် လှည့်ထွက်သွားလိုက်သည်။

မဟာအကြီးအကဲသည် သူ၏ နောက်မှ ကပ်လျက် လိုက်ပါသွားသည်။

မကြာမီပင် သူတို့နှစ်ဦးစလုံးသည် မိုးကြိုးနီနန်းတော်၏ နက်ရှိုင်းသော အတွင်းပိုင်းသို့ ပျောက်ကွယ်သွားကြသည်။

သူတို့ ထွက်ခွာသွားသည်ကို ကြည့်ရင်း ဂိုဏ်းချုပ်သည် မျက်လုံးများကို ဖြည်းညင်းစွာ မှိတ်လိုက်သည်။

သူ၏ ပါးစပ်မှ သက်ပြင်းရှည်ကြီးတစ်ခု ထွက်ပေါ်လာသည်။

ထို့နောက် သူ၏ မျက်နှာအမူအရာမှာ ခိုင်မာသွားပြန်သည်။

သတ္တမမင်းသား ထွက်ခွာသွားပြီ ဖြစ်သဖြင့် မိုးကြိုးနန်းတော် ဆက်လက်ရှင်သန်ရန် အချိန်တန်ပြီဖြစ်သည်။

ဂိုဏ်းချုပ်သည် ချက်ချင်း အမိန့်ပေးလိုက်သည်။

"တပည့်အားလုံး အမိန့်နာခံကြ။ တတိယမင်းသား၏ တပ်ဖွဲ့ကို မည်သူမျှ စိန်မခေါ်ရဘူး”

အကြီးအကဲများစွာက ခေါင်းညိတ်လိုက်သည်။

သို့သော် သူတို့ ချက်ချင်း အညံ့မခံသေးပေ။

ယုလောင်ရွှမ် အဝေးသို့ ရောက်သွားရန် အချိန်ပေးရဦးမည်။

အခုချက်ချင်း အညံ့ခံလိုက်ပါက တတိယမင်းသားက သူ့ကို လိုက်ရှာရန် လူလွှတ်လိမ့်မည်။

ယခုအချိန်တွင် သူ့ကို ဖမ်းမိရန် လွယ်ကူလိမ့်မည်။

သို့သော် တစ်နာရီမျှ ကြာသွားပါက သူတို့သွားမည့် နေရာကို ကြိုမသိပါက သူ့ကို လိုက်ရှာရန်မှာ မဖြစ်နိုင်သလောက်ပင်။

ထို့ကြောင့် နောက်ထပ် တစ်နာရီခန့် တိတ်ဆိတ်စွာ ကုန်ဆုံးသွားသည်။

မိုးကြိုးနီနန်းတော် အပြင်ဘက်တွင် တတိယမင်းသား၏ တပ်ဖွဲ့များက ပုံမှန်အတိုင်း ထိုးစစ်ဆင်နေကြသည်။

ကျွမ်းကျင်သူအချို့သည် ကောင်းကင်မှ ဆင်းသက်လာကာ အပြင်ဘက် ကာကွယ်ရေးများကို ဖိအားပေးနေသည်။

ဗုန်း

ပေါက်ကွဲသံကြီးတစ်ခုက တောင်တန်းများကို တုန်ခါသွားစေသည်။

တတိယမင်းသား၏ ကျင့်ကြံသူများက နောက်ထပ် တိုက်ပွဲတစ်ခုအတွက် ပြင်ဆင်နေကြသည်။

သို့သော် ဤတစ်ကြိမ်တွင် တစ်ခုခု ထူးခြားနေသည်။

မိုးကြိုးနီနန်းတော်၏ ကာကွယ်ရေး အစီအရင်များသည် ဖြည်းညင်းစွာ အားပျော့သွားပြီး နောက်ဆုံးတွင် လုံးဝ ပျောက်ကွယ်သွားသည်။

မြင်ကွင်းကို ကြည့်နေသူများ၏ အကြည့်များမှာ ထက်မြက်လာသည်။

မကြာမီပင် မိုးကြိုးနီနန်းတော် အတွင်းမှ ပုံရိပ်များစွာ ပျံသန်းထွက်ပေါ်လာသည်။

ရှေ့ဆုံးတွင် မိုးကြိုးနီနန်းတော်၏ ဂိုဏ်းချုပ်နှင့် အကြီးအကဲများ ရပ်နေသည်။

ဤမြင်ကွင်းကို မြင်လိုက်ရသောအခါ တတိယမင်းသား၏ တပ်ဖွဲ့များမှာ ချက်ချင်း သတိကပ်လိုက်ကြသည်။

သူတို့၏ အမူအရာများမှာ အေးစက်သွားသည်။

မိုးကြိုးနီနန်းတော်သည် နောက်ဆုံးတွင် အသည်းအသန် ပြန်လည်တိုက်ခိုက်ရန် ဆုံးဖြတ်လိုက်ပြီဟု သူတို့ ထင်မှတ်လိုက်ကြသည်။

မဟာကောင်းကင်ဘုံတက်ခြင်းအဆင့်ရှိ ကျွမ်းကျင်သူအချို့ပင် သူတို့၏ ချီများကို အပြည့်အဝ စုစည်းလိုက်ကြသည်။

သို့သော် လူတိုင်း၏ ထင်မှတ်ချက်နှင့် ဆန့်ကျင်စွာပင် မိုးကြိုးနီနန်းတော် ဂိုဏ်းချုပ်သည် လေထဲတွင် ရုတ်တရက် ရပ်တန့်လိုက်သည်။

ထို့နောက် အံ့ဩသွားကြသည့် လူအများ၏ အကြည့်အောက်တွင်...

သူသည် လက်နှစ်ဖက်ကို ယှက်ကာ တတိယမင်းသား၏ စစ်တပ်ရှေ့တွင် နက်ရှိုင်းစွာ ဦးညွှတ်လိုက်သည်။

"မိုးကြိုးနီနန်းတော်..."

သူ၏အသံမှာ စစ်မြေပြင်တစ်ခုလုံးတွင် ရှင်းလင်းစွာ ပဲ့တင်ထပ်သွားသည်။

"...အညံ့ခံပါတယ်”