အခန်း ၆၀၉

အခန်း ၆၀၉ - အရာအားလုံး ဆုံးရှုံးသွားသော မင်းသား

မိုးကြိုးနီနန်းတော် ဂိုဏ်းချုပ်က လူအများရှေ့တွင် လက်နက်ချကြောင်း ကြေညာလိုက်သည့်အချိန်တွင် တတိယမင်းသား၏ စခန်းအတွင်း၌ ရုတ်ရုတ်သဲသဲ ဖြစ်သွားတော့သည်။

တပည့်များနှင့် ဂိုဏ်းချုပ်များစွာတို့သည် ဝမ်းသာအားရ ဖြစ်နေကြသည်။

အချို့ဆိုလျှင် အသံထွက်၍ပင် ရယ်မောနေကြသည်။

"ငါတို့ အနိုင်ရပြီ”

"မိုးကြိုးနီနန်းတော်နန်းတော်က လက်နက်ချလိုက်ပြီ”

"ဟားဟားဟား သတ္တမမင်းသားတော့ ပြီးဆုံးသွားပြီ”

...

သူတို့ထဲမှ လူအများစုအတွက် ဒါသည် ကြီးမားလှသော အောင်ပွဲတစ်ခုဖြစ်သည်။

မိုးကြိုးနီနန်းတော်နန်းတော်သည် အင်ပါယာအတွင်း နှစ်ထောင်ပေါင်းများစွာ ခေါင်းမော့ရပ်တည်ခဲ့သည့် ထိပ်တန်းဂိုဏ်းကြီး တစ်ခု ဖြစ်သည်။

ယခုမူ တတိယမင်းသားရှေ့တွင် နောက်ဆုံး၌ ခေါင်းငုံ့ပေးလိုက်ရပြီ ဖြစ်သည်။

ဆိုလိုသည်မှာ ယုဝမ်ကျောက်၏ အင်အားသည် အဆင့်သစ်တစ်ခုသို့ ရောက်ရှိသွားမည်ဖြစ်သည်။

ကောင်းကင်နှိမ်နင်းရေးနန်းတော်မှ နတ်အဆင့်ပုဂ္ဂိုလ်များပင် အလွန်အမင်း ကျေနပ်နေပုံရသည်။

အဘယ်ကြောင့်ဆိုသော် မိုးကြိုးနီနန်းတော်သည် သူတို့ဘက်သို့ ရောက်လာပါက တတိယမင်းသား၏ အလုံးစုံအင်အားသည် အဆမတန် တိုးပွားလာမည်ဖြစ်သောကြောင့် ဖြစ်သည်။

ထိုအချိန်တွင် တိုက်ပွဲမြေပြင် အထက်ဘက်တွင် ရှိနေသော ယုဝမ်ကျောက်မှာလည်း အနည်းငယ် ပြုံးလိုက်သည်။

သို့သော် အခြားသူများနှင့်မတူဘဲ သူ၏ မျက်လုံးများမှာမူ အေးစက်ပြီး သတိကြီးစွာ ထားနေဆဲဖြစ်သည်။

သူသည် မိမိ၏ သတိကို လုံးဝ မလျှော့ခဲ့ပေ။

အဘယ်ကြောင့်ဆိုသော် ဒဏ်ရာရနေသော သားရဲတစ်ကောင်သည် သေခါနီးအချိန်တွင် အန္တရာယ်အရှိဆုံး ဖြစ်တတ်သည်ကို သူ ကောင်းစွာ နားလည်ထားသောကြောင့် ဖြစ်သည်။

မိုးကြိုးနီနန်းတော်သည် သူထင်ထားသည်ထက် ပို၍ လွယ်လွယ်ကူကူ လက်နက်ချခဲ့သည်။

ထိုအချက်တစ်ခုတည်းကပင် သူ့ကို သတိထားမိစေသည်။

ယုဝမ်ကျောက်သည် မျက်လုံးကို ဖြည်းညင်းစွာ မှေးမှိတ်လိုက်ပြီးနောက် တည်ငြိမ်စွာ အမိန့်ပေးလိုက်သည်။

"အရင်ဆုံး သူတို့ရဲ့ ချီလမ်းကြောင်းတွေကို တားဆီးထားလိုက်”

ရုတ်ရုတ်သဲသဲ ဖြစ်နေသော အခြေအနေမှာ ချက်ချင်းပင် အနည်းငယ် ငြိမ်ကျသွားသည်။

ဂိုဏ်းချုပ်အချို့သည် လက်အုပ်ချီကာ အမြန်ပင် ပြန်ဖြေလိုက်သည်။

"ဟုတ်ကဲ့ပါ၊ မင်းသား"

မကြာမီပင် ဂိုဏ်းမှအဖွဲ့အများအပြားသည် မိုးကြိုးနီနန်းတော်မှ ဂိုဏ်းချုပ်များနှင့် ဂိုဏ်းကြီးဆီသို့ သတိကြီးစွာဖြင့် ရှေ့တိုးသွားကြသည်။

သူတို့၏ စွမ်းအင်များမှာ အပြည့်အဝ စီးဆင်းနေသည်။

သူတို့သည် အချိန်မရွေး တိုက်ခိုက်ခံရနိုင်သည်ကို အဆင်သင့်ပြင်ထားကြောင်း ထင်ရှားသည်။

ယုဝမ်ကျောက်၏ အကြည့်မှာလည်း မိုးကြိုးနီနန်းတော် ဂိုဏ်းချုပ်ဆီမှ ခဏတာပင် မခွာခဲ့ပေ။

အကယ်၍ တစ်ဖက်လူက အသက်စွန့်တိုက်ခိုက်ရန် ကြံရွယ်ထားပါက ဆုံးရှုံးမှုများမှာ အလွန်ကြီးမားမည် ဖြစ်သောကြောင့် ဖြစ်သည်။

သို့သော်လည်း

လူတိုင်း အံ့အားသင့်သွားရသည်မှာ မည်သူမျှ ခုခံခြင်းမရှိခြင်းပင်ဖြစ်သည်။

အနည်းငယ်မျှပင် မဟုတ်ပေ။

မိုးကြိုးနီနန်းတော်မှ ဂိုဏ်းသားများသည် သူတို့၏ စွမ်းအင်လမ်းကြောင်းများကို တားဆီးခံလိုက်ရသည်ကို ငြိမ်သက်စွာ ခွင့်ပြုပေးခဲ့သည်။

ဂိုဏ်းချုပ်မှာလည်း ထိုဖြစ်စဉ် တစ်လျှောက်လုံး တိတ်ဆိတ်နေခဲ့သည်။

ဤမြင်ကွင်းကို မြင်လိုက်ရသောအခါ တတိယမင်းသား၏ ကျွမ်းကျင်သူအများအပြားမှာ လျှို့ဝှက်စွာဖြင့် စိတ်အေးသွားကြသည်။

ယုဝမ်ကျောက်၏ မျက်လုံးများမှာ အနည်းငယ် တောက်ပသွားသည်။

မိုးကြိုးနီနန်းတော်သည် တကယ်ကို စွန့်လွှတ်လိုက်ပြီ ဖြစ်ပုံရသည်။

သာမန်တပည့်များနှင့် ပတ်သက်၍မူ

ယုဝမ်ကျောက်မှာ သူတို့၏ စွမ်းအင်လမ်းကြောင်းကို တားဆီးရန်ပင် စိတ်မဝင်စားပေ။

သူတို့သည် သူ့ကို အန္တရာယ်ပေးနိုင်လောက်အောင် မစွမ်းဆောင်နိုင်သလို အရေအတွက်လည်း များပြားလွန်းလှသဖြင့် တစ်ယောက်ချင်းစီ လိုက်လုပ်နေရန် အချိန်မရှိပေ။

ယခုအချိန်တွင် သူသည် မလိုအပ်သော အချိန်ဖြုန်းတီးမှုများကို မလုပ်လိုပေ။

မကြာမီ ယုဝမ်ကျောက်သည် သူ၏တပ်များကို ဦးဆောင်ကာ မိုးကြိုးနန်းတော်ထဲသို့ ဝင်ရောက်သွားသည်။

သူ၏နောက်တွင် ကျွမ်းကျင်သူများစွာနှင့်အတူ လက်နက်ချလိုက်သော ဂိုဏ်းချုပ်များ လိုက်ပါလာကြသည်။

သူတို့မှာ ဂုဏ်သရေရှိ ဂိုဏ်းချုပ်များထက် စစ်သုံ့ပန်းများနှင့် ပိုတူနေကြသည်။

တစ်ချိန်က ခမ်းနားခဲ့သော မိုးကြိုးနီနန်းတော်မှာ ယခုအခါ အလွန်အမင်း မှိုင်းညို့နေသည်။

မကြာမီပင် အဖွဲ့သည် ပင်မခန်းမကြီးထဲသို့ ရောက်ရှိလာကြသည်။

ယုဝမ်ကျောက်၏ အကြည့်သည် ပတ်ဝန်းကျင်ကို ထက်မြက်စွာ ရိုက်ခတ်

ကြည့်ရှုလိုက်သည်။

ထို့နောက် သူ၏ မျက်ခုံးများမှာ ဖြည်းညင်းစွာ တွန့်ချိုးသွားသည်။

အဘယ်ကြောင့်ဆိုသော် လူတစ်ယောက် လိုအပ်နေသောကြောင့် ဖြစ်သည်။

ယုလောင်ရွှမ်

တတိယမင်းသား၏ မျက်နှာအမူအရာမှာ တဖြည်းဖြည်း အေးစက်သွားသည်။

သူသည် မိုးကြိုးနီနန်းတော် ဂိုဏ်းချုပ်ဘက်သို့ ချက်ချင်း လှည့်ကြည့်လိုက်သည်။

"သတ္တမမင်းသား ဘယ်မှာလဲ?"

လေထုမှာ ချက်ချင်းပင် တင်းမာသွားပြန်သည်။

မိုးကြိုးနီနန်းတော် ဂိုဏ်းချုပ်သည် သူ၏ခေါင်းကို အနည်းငယ် ငုံ့လိုက်ပြီးမှ ရိုးသားစွာ ဖြေလိုက်သည်။

"မင်းသား... သူက မိုးကြိုးနန်းတော်ကို စွန့်ခွာပြီး ထွက်ပြေးသွားပါပြီ။"

သူ၏အသံမှာ ခါးသီးနေသည်။

"အဲဒါကြောင့်ပဲ ကျွန်တော်တို့ လက်နက်ချဖို့

ရွေးချယ်ခဲ့တာပါ။"

ခန်းမထဲတွင် ခဏတာ တိတ်ဆိတ်သွားသည်။

ယုဝမ်ကျောက်သည် မျက်လုံးကို မှေးမှိတ်လိုက်သည်။

သူတို့ကို စွန့်ပစ်သွားတာလား?

သူတို့ပြောသည့် စကားများမှာ အမှန်ဟုတ်မဟုတ်၊ သို့မဟုတ် သူ ထွက်ပြေးနိုင်ရန်အတွက် လှည့်ဖျားပြောဆိုခြင်းလားဆိုသည်ကို သူ မသိပေ။

သို့သော် အကြောင်းရင်း မည်သို့ပင်ဖြစ်စေ၊ အချက်တစ်ခုမှာ ပြောင်းလဲသွားခြင်း မရှိပေ။

ယုလောင်ရွှမ် ထွက်ပြေးလွတ်မြောက်သွားပြီ။

ယုဝမ်ကျောက်အနေဖြင့် ထိုအချက်ကို လုံးဝ လက်မခံနိုင်ပေ။ သူ၏ မျက်လုံးထဲတွင် အေးစက်သော အလင်းရောင်တစ်ခု ချက်ချင်း လက်ခနဲ ဖြစ်ပေါ်သွားသည်။

"သူ့ကို ရှာတွေ့အောင် ရှာကြ”

သူ၏အသံသည် ခန်းမတစ်ခုလုံးတွင် ပဲ့တင်ထပ်သွားသည်။

"သေသည်ဖြစ်စေ၊ ရှင်သည်ဖြစ်စေ ငါ့ရှေ့ကို သတ္တမညီတော်ကို ခေါ်လာခဲ့ရမယ်”

ပတ်ဝန်းကျင်မှ ကျွမ်းကျင်သူများမှာ ချက်ချင်းပင် အရိုအသေပေးလိုက်ကြသည်။

"ဟုတ်ကဲ့ပါ၊ မင်းသား”

ချက်ချင်းပင် ပုံရိပ်အများအပြားသည် မိုးကြိုးနီနန်းတော်မှ ထိတ်လန့်ဖွယ် အမြန်နှုန်းဖြင့် ပျံသန်းထွက်ခွာသွားကြသည်။

ရှာဖွေရေးအဖွဲ့များသည်

မိုးကြိုးနန်းတော် ပတ်ဝန်းကျင်ဒေသများသို့ ချက်ချင်း ပြန့်နှံ့သွားတော့သည်။

ထိုအချိန်တွင် ယုဝမ်ကျောက်သည် ခန်းမထဲတွင် တိတ်ဆိတ်စွာ ရပ်နေခဲ့သည်။

သူ၏ မျက်နှာအမူအရာမှာ အလွန်အမင်း အေးစက်နေသည်။

သူသည် ဤအဆင့်အထိ ရောက်ရှိနေပြီ ဖြစ်သည်။

နောက်ပိုင်းတွင် ပြဿနာတက်နိုင်မည့် မည်သည့်အရာကိုမျှ သူ ချန်ထားခဲ့မည် မဟုတ်ပေ။

အချိန်အနည်းငယ် ကုန်ဆုံးသွားသည်။

ရှာဖွေရေးအဖွဲ့များမှာ မိုးကြိုးနီနန်းတော်၏ အရပ်မျက်နှာအသီးသီးမှ တစ်ဖွဲ့ပြီးတစ်ဖွဲ့ ပြန်ရောက်လာကြသည်။

သို့သော် အစီရင်ခံစာတိုင်းမှာ ရလဒ်တစ်ခုတည်းကိုသာ ပြနေသည်။

ဘာမှ မတွေ့ရပေ။

"သတ္တမမင်းသားရဲ့ အရိပ်အယောင် လုံးဝ မရှိပါဘူး။"

"မြောက်ဘက်ဒေသတွေကို အသေအချာ ရှာပြီးပါပြီ။ ဘာသက်ရောက်မှုမှ ချန်မထားခဲ့ပါဘူး။"

"တောင်ဘက်ရှာဖွေရေးအဖွဲ့လည်း ဘာမှ မတွေ့ခဲ့ပါဘူး။"

ယုဝမ်ကျောက် ကိုယ်တိုင် စေလွှတ်လိုက်သည့် ကောင်းကင်ဘုံအဆင့် ကျွမ်းကျင်သူများပင် လက်ဗလာဖြင့် ပြန်ရောက်လာကြသည်။

ပင်မခန်းမအတွင်း လေထုမှာ တဖြည်းဖြည်း လေးလံလာသည်။

မကြာမီ ကောင်းကင်နှိမ်နင်းရေးနန်းတော်မှ ဂိုဏ်းချုပ်ကြီးတစ်ဦးက တည်ငြိမ်စွာဖြင့် ဖြည်းညင်းစွာ ပြောလိုက်သည်။

"မင်းသား၊ သတ္တမမင်းသားကို အာကာသနယ်မြေ ရွေ့လျားခြင်းမှာ ကျွမ်းကျင်တဲ့ အင်မော်တယ်အဆင့်ပုဂ္ဂိုလ်တစ်ဦးက ကိုယ်တိုင် ခေါ်ဆောင်သွားတာ ဖြစ်ဖို့များပါတယ်။"

"သူတို့ ထွက်သွားတာ ဘယ်နှစ်နာရီတောင် ရှိပြီလဲ ဘယ်သူသိမှာလဲ။ အကယ်၍ တစ်ဖက်လူက သူတို့ရဲ့ ခြေရာတွေကို ဖျောက်ဖျက်ရင်းနဲ့ အာကာသကို အဆက်မပြတ် ဖောက်ထွက်သွားခဲ့မယ်ဆိုရင် အခုအချိန်မှာ သူတို့ကို လိုက်ရှာဖို့ဆိုတာ မဖြစ်နိုင်သလောက်ပါပဲ။"

ပတ်ဝန်းကျင်မှ လူအများက ခေါင်းညိတ်လိုက်ကြသည်။

ထိုရှင်းပြချက်မှာ အမှန်ကန်ဆုံးပင်ဖြစ်သည်။

အင်မော်တယ်အဆင့် ကျွမ်းကျင်သူတစ်ဦးသည် အာကာသအက်ကြောင်းများမှတစ်ဆင့် ထွက်ပြေးစဉ်တွင် မိမိကိုယ်ကို အပြည့်အဝ ဖုံးကွယ်ထားနိုင်ပါက၊ ထွက်ခွာမည့်နေရာကို ကြိုမသိထားပါက နောက်မှလိုက်ရှာရန်မှာ အလွန်ခက်ခဲသွားမည်ဖြစ်သည်။

ယခုအချိန်တွင် ကျန်ရှိနေသော စွမ်းအင်အငွေ့အသက်များပင် လုံးဝ ပျောက်ကွယ်သွားပြီ ဖြစ်သည်။

ယုဝမ်ကျောက်သည် အစီရင်ခံစာများကို တိတ်ဆိတ်စွာ နားထောင်နေသည်။

သူ၏ မျက်လုံးများကို အနည်းငယ် မှေးမှိတ်လိုက်သည်။

သို့သော်လည်း လူတိုင်း ထင်ထားသည်နှင့် ဆန့်ကျင်စွာပင် သူ ဒေါသမထွက်ခဲ့ပေ။

ယင်းအစား သူသည် အံ့အားသင့်ဖွယ် တည်ငြိမ်နေခဲ့သည်။

ခဏတာ တိတ်ဆိတ်ပြီးနောက် ယုဝမ်ကျောက်သည် ဖြည်းညင်းစွာ ပြောလိုက်သည်။

"ကိစ္စမရှိပါဘူး။"

သူ၏ အသံမှာ လျစ်လျူရှုဟန်ဖြင့် ထွက်ပေါ်လာသည်။

ယုလောင်ရွှမ်သည် အရာအားလုံးကို ဆုံးရှုံးသွားပြီဖြစ်သည်။

မိုးကြိုးနန်းတော် အပါအဝင် သူ၏တပ်ဖွဲ့များအားလုံးကို သိမ်းပိုက်ခံလိုက်ရပြီဖြစ်သည်။

ယခုအချိန်တွင် သူသည် မည်သည့်အန္တရာယ်ကို ထပ်ပေးနိုင်တော့မည်နည်း။

ယခုအခါတွင် သူသည် အခြေခံအုတ်မြစ်မရှိတော့သည့် ပြေးလွှားနေရသော မင်းသားတစ်ပါးသာ ဖြစ်တော့သည်။

သူ အသက်ရှင်ကျန်ရစ်ခဲ့လျှင်ပင် ပြန်လည်ထူထောင်ရန်မှာ အလွန်ခက်ခဲပေလိမ့်မည်။

ယုဝမ်ကျောက်သည် ကုလားထိုင်ပေါ်တွင် ဖြည်းညင်းစွာ မှီလိုက်သည်။

(ဒါပေမဲ့...)

သူ၏ မျက်လုံးထဲတွင် အန္တရာယ်ရှိသော အရိပ်အယောင်တစ်ခု လက်ခနဲ ဖြစ်ပေါ်သွားသည်။

(နောင်တစ်ချိန်မှာ သူ ထပ်ပြီး ပေါ်လာရဲတယ်ဆိုရင်တော့ သူ့ကို ငါကိုယ်တိုင် သတ်ပစ်လိုက်မယ်)

မကြာမီပင် ယုဝမ်ကျောက်သည် ယုလောင်ရွှမ်အကြောင်းကို စိတ်ထဲ၌ ထပ်မတွေးတော့ပေ။

ယင်းအစား သူ၏ အာရုံစိုက်မှုမှာ အောက်တွင် ရပ်နေသော မိုးကြိုးနီနန်းတော်မှ ကျွမ်းကျင်

သူများဆီသို့ ရောက်သွားသည်။

သူတို့ လက်နက်ချခဲ့သော်လည်း ယုဝမ်ကျောက်သည် သူတို့ကို လွယ်လွယ်ဖြင့် အပြည့်အဝ ယုံကြည်လိမ့်မည် မဟုတ်ပေ။

သို့သော် သူသည် သူတို့ကို စမ်းသပ်ကြည့်ပြီးဖြစ်ရာ ပြီးခဲ့သည့် နာရီအနည်းငယ်အတွင်း သူတို့ ဘာမျှ သံသယဖြစ်ဖွယ်

လုပ်ဆောင်ချက်မျိုး မလုပ်ခဲ့ကြပေ။

ထိုအချက်က သူတို့တွင် လျှို့ဝှက်ကြံစည်မှု မရှိကြောင်း သက်သေပြနေသည်။

ယုဝမ်ကျောက်၏ မျက်နှာအမူအရာမှာ တဖြည်းဖြည်းနှင့် ခန့်ညားလာပြန်သည်။

"မင်းတို့မှာ ရွေးချယ်စရာ နှစ်ခုပဲ ရှိတယ်။"

သူ၏ တည်ငြိမ်သောအသံသည် ခန်းမတစ်ခုလုံးတွင် ပဲ့တင်ထပ်သွားသည်။

"ဒီနေ့ကစပြီး ငါ့ကို စိတ်ရင်းအမှန်နဲ့ နောက်ပါလာမလား..."

"ဒါမှမဟုတ်ရင် မိုးကြိုးနီနန်းတော်ကို ဒီအင်ပါယာကနေ လုံးဝ ပျောက်ကွယ်သွားအောင် လုပ်ပစ်မလား။"

မိုးကြိုးနီနန်းတော် ဂိုဏ်းချုပ်သည် ခေါင်းကို ဖြည်းညင်းစွာ ငုံ့လိုက်သည်။

"ကျွန်တော်တို့ နားလည်ပါတယ်။"

သူ၏အသံမှာ ခါးသီးနေသော်လည်း ရိုသေလေးစားနေဆဲဖြစ်သည်။

"ဒီနေ့ကစပြီး မိုးကြိုးနီနန်းတော်က မင်းသားနောက်ကို လိုက်ပါဖို့ ဝန်ခံပါတယ်။"

ပတ်ဝန်းကျင်ရှိ ဂိုဏ်းသားများမှာလည်း တစ်ယောက်ပြီး တစ်ယောက် ခေါင်းငုံ့လိုက်ကြသည်။

မည်သူမျှ ခုခံခြင်း မရှိပေ။

အဘယ်ကြောင့်ဆိုသော် သူတို့ လက်နက်ချလိုက်သည့် အချိန်ကတည်းက ဤအခြေအနေမျိုးနှင့် ရင်ဆိုင်ရမည်ကို သိရှိပြီးဖြစ်သောကြောင့် ဖြစ်သည်။

ယုဝမ်ကျောက်သည် သူတို့ကို ခဏတာ စိုက်ကြည့်နေပြီးနောက် နောက်ဆုံးတွင် ခေါင်းကို အနည်းငယ် ညိတ်ပြလိုက်သည်။

ထို့နောက် သူသည် ခန်းမအပြင်ဘက် ဝေးလံသော မိုးကုပ်စက်ဝိုင်းဆီသို့ အကြည့်လွှဲလိုက်သည်။

သူ၏ မျက်လုံးများမှာ တဖြည်းဖြည်းနှင့် ထက်မြက်လာသည်။

သတ္တမမင်းသားမှာ ကျဆုံးသွားပြီဖြစ်သည်။

ယခုမူ စစ်မှန်သော ပြိုင်ဘက်များသာ ကျန်ရှိတော့သည်။

ပထမမင်းသား

စတုတ္ထမင်းသမီး

နဝမမင်းသမီး

သူတို့ထဲတွင် သူ အခြေခံအကျဆုံး ဖျက်ဆီးပစ်ချင်သည့်သူမှာ ပထမမင်းသားဖြစ်သည်။

ယုဝမ်ကျောက်၏ မျက်နှာပေါ်တွင် အေးစက်သော အပြုံးတစ်ခု ပေါ်လာသည်။

"အစ်ကိုကြီး..."

သူ၏အသံမှာ ခန်းမထဲတွင် တိုးညင်းစွာ ပဲ့တင်ထပ်သွားသည်။

"မကြာခင် မင်း အလှည့်ရောက်တော့မယ်”

အလွန်ဝေးကွာသော နေရာတွင် ပုံရိပ်နှစ်ခုသည် အဆုံးမဲ့ကောင်းကင်ယံတွင် လျင်မြန်စွာ ရွေ့လျားနေကြသည်။

သူတို့ပတ်ဝန်းကျင်ရှိ အာကာသမှာ အကြိမ်ကြိမ် ပုံပျက်နေသည်။

ခြေလှမ်းတိုင်းသည် မိုင်ပေါင်းများစွာကို ချက်ချင်း ဖြတ်ကျော်သွားသည်။

သူတို့၏ အမြန်နှုန်းမှာ အလွန်မြန်ဆန်လှသဖြင့် ပတ်ဝန်းကျင်ရှိ တောင်တန်းများ၊ မြစ်များ၊ သစ်တောများမှာ ဝိုးတဝါးဖြစ်ပြီး အလျင်အမြန် ကုန်ဆုံးသွားသည်။

ရှေ့မှ ဦးဆောင်သူမှာ မိုးကြိုးနန်းတော်၏ မဟာအကြီးအကဲပင် ဖြစ်သည်။ သူ၏ မျက်နှာအမူအရာမှာ အလွန်ပင် လေးနက်နေသည်။

ယခုအချိန်အထိ သူသည် သတိကို အနည်းငယ်မျှပင် မလျှော့ရဲပေ။

တစ်ခါတစ်ရံတွင် သူသည် အာကာသကို တိုက်ရိုက် ဖောက်ခွဲလိုက်ပြီးနောက် ဦးတည်ချက်ကို ရုတ်တရက် ပြောင်းလဲလိုက်သည်။

ထိုအချိန်မှာပင် သူတို့သွားလာစဉ် ကျန်ခဲ့သည့် စွမ်းအင်အငွေ့အသက်များကို အဆက်မပြတ် ဖျက်ဆီးပစ်နေသည်။

သူသည် တတိယမင်းသား၏ တပ်ဖွဲ့များ သူတို့ကို လိုက်ရှာလာမည်ကို စိုးရိမ်နေပုံရသည်။

သူ၏ နောက်တွင်မူ ယုလောင်ရွှမ်သည် တိတ်ဆိတ်စွာ လိုက်ပါလာသည်။

ယခင်ကနှင့် မတူဘဲ သတ္တမမင်းသားကို ဝန်းရံထားသည့် ခန့်ညားသော အရှိန်အဝါမှာ လုံးဝ ပျောက်ကွယ်သွားပြီဖြစ်သည်။

ဤအချိန်တွင် သူသည် ကမ္ဘာလောကကြီးထဲတွင် ဦးတည်ရာမဲ့ လှည့်လည်နေသည့် ရှုံးနိမ့်သွားသော ကျင့်ကြံသူတစ်ဦးနှင့် ပိုတူနေသည်။

နာရီအနည်းငယ် ထပ်မံကုန်ဆုံးသွားပြီးနောက် မဟာအကြီးအကဲမှာ နောက်ဆုံးတွင် ဖြည်းညင်းစွာ နှေးကွေးသွားသည်။

ပတ်ဝန်းကျင်ဒေသမှာ အလွန်စိမ်းသက်နေသည်။

ညကောင်းကင်ယံအောက်တွင် တောင်တန်းကြီးများမှာ အဆုံးမဲ့ ဆန့်တန်းနေသည်။

အနီးအနားတွင် လူတို့၏ အရိပ်အယောင် လုံးဝ မတွေ့ရပေ။

မဟာအကြီးအကဲသည် ပတ်ဝန်းကျင်ကို အကြိမ်ကြိမ် အာရုံခံကြည့်ပြီးနောက် နောက်ဆုံးတွင် စိတ်အေးလက်အေးဖြင့် သက်ပြင်းချလိုက်သည်။

"မင်းသား၊ အခုတော့ ကျွန်တော်တို့ ဘေးကင်းပါပြီ။"

သူ၏ အိုမင်းသော အသံမှာ အနည်းငယ် မောပန်းနေသည်။

"ကျွန်တော်တို့ လုံလောက်တဲ့အထိ ခရီးနှင်ပြီးပါပြီ။ တတိယမင်းသားက အင်မော်တယ်အဆင့် ကျွမ်းကျင်သူတွေကို နောက်ကလိုက်ခိုင်းရင်တောင် ကျွန်တော်တို့ရဲ့ ခြေရာတွေကို လိုက်နိုင်တော့မှာ မဟုတ်ပါဘူး။"

ယုလောင်ရွှမ်သည် ခဏတာ တိတ်ဆိတ်နေပြီးနောက် ဖြည်းညင်းစွာ ခေါင်းညိတ်လိုက်သည်။

"...ကောင်းပြီ”

ထိုသို့ ပြောလိုက်သော်လည်း သူ၏ မျက်လုံးများမှာမူ အလွန်ပင် ဟောင်းလောင်းဖြစ်နေသည်။

မဟာအကြီးအကဲသည် သူ၏ဘက်သို့ တိတ်ဆိတ်စွာ ကြည့်လိုက်သည်။

သတ္တမမင်းသား၏ လက်ရှိအခြေအနေကို သူ ကောင်းစွာ နားလည်သည်။

အဘယ်ကြောင့်ဆိုသော် ယုလောင်ရွှမ်သည် ထီးနန်းအတွက် နှစ်ပေါင်းများစွာ ကြိုတင်ပြင်ဆင်ခဲ့သူ ဖြစ်သောကြောင့် ဖြစ်သည်။

သူလုပ်ခဲ့သမျှ...

သူ အသက်ရှင်ခဲ့သမျှ...

အားလုံးသည် တစ်နေ့တွင် ဧကရာဇ် ဖြစ်လာရန်အတွက်သာ ရည်ရွယ်ခဲ့သည်။

ထိုရည်မှန်းချက်သည် သူ၏ဘဝတွင် ဗဟိုချက်မ ဖြစ်လာခဲ့သည်။

ဒါပေမဲ့ အခုကော?

သူ အသက်ရှင်သန်ခဲ့သည့် ရည်မှန်းချက်အားလုံး ပျက်စီးသွားပြီဖြစ်သည်။

သူ အသက်ရှင်ကျန်ရစ်ခဲ့ရင်တောင်...

သူ ဆက်လက်ရှင်သန်ရန် မည်သည့်အကြောင်းပြချက်များ ကျန်ရှိနေသေးသနည်း။