အခန်း ၆၁၃

အခန်း ၆၁၃ အပြင်လူတစ်ယောက် ကောင်းကင်ဓားဂိုဏ်းထဲသို့ ခြေချခြင်း

ပျံသန်းနေသော ရထားလုံးသည် မယုံနိုင်ဖွယ်အရှိန်အဟုန်ဖြင့် ကောင်းကင်ယံကို ခွဲထွက်သွားသည်။

နှင်းကဲ့သို့ဖြူဖွေးသော ဝိညာဉ်သားရဲလေးကောင်က ရထားလုံးကို ဆွဲငင်ကာ ရှေ့သို့မောင်းနှင်နေပြီး ၎င်းတို့၏ရှေ့မှ လေစီးကြောင်းများမှာ အဆက်မပြတ် နှစ်ခြမ်းကွဲထွက်သွား၏။

ရထားလုံးအတွင်းတွင် သခင်လေးတစ်ယောက်သည် ခြေတစ်ဖက်ကို နောက်တစ်ဖက်ပေါ်တင်ကာ ပေါ့ပေါ့ဆဆ ထိုင်နေသည်။

သူ၏မျက်နှာထားမှာ စိတ်မရှည်သည့် အရိပ်အယောင်များဖြင့် ပြည့်နှက်နေသည်။

ကံကောင်းထောက်မစွာပင် လမ်းသွားလမ်းလာများထံမှ လမ်းကြောင်းအမှန်ကို ရရှိခဲ့ပြီးနောက် ခရီးစဉ်မှာ ပို၍ချောမွေ့သွားခဲ့သည်။

ခရီးတစ်လျှောက်တွင် ကျင့်ကြံသူများနှင့် တွေ့ဆုံတိုင်း နောက်မှလိုက်ပါလာသော နှစ်ဦးမှာ သတင်းအချက်အလက်များကို ပေါ့ပေါ့ပါးပါးပင် စုဆောင်းနိုင်ခဲ့သည်။

မျှော်လင့်ထားသည့်အတိုင်းပင် ကောင်းကင်ဓားဂိုဏ်းသည် အင်ပါယာတစ်ခုလုံးတွင် ကျော်ကြားလှသည်။

လမ်းသွားလမ်းလာတိုင်းလိုလိုပင် ထိုဂိုဏ်း၏ တည်နေရာကို သိရှိကြသည်။

ထို့ကြောင့် နာရီအနည်းငယ်ခန့် ခရီးနှင်ပြီးနောက် ရထားလုံးသည် နောက်ဆုံးတွင် ပန်းတိုင်သို့ ရောက်ရှိလာတော့သည်။

ရှေ့တည့်တည့်တွင် တောင်တန်းများကြား၌ ကြီးမားခမ်းနားလှသော နန်းတော်များ စီတန်းလျက်ရှိပြီး ဂိုဏ်းသားများသည် တောင်ထိပ်များကြားတွင် ပုရွက်ဆိတ်များကဲ့သို့ အဆက်မပြတ် ရွေ့လျားသွားလာနေကြသည်။

ကောင်းကင်ဘုံကိုပင် ထောက်မထားသယောင် ထင်ရသော ဧရာမ ကျောက်ဓားကြီးတစ်ခုကိုလည်း မြင်တွေ့ရ၏။

သာမန်လူများအတွက်မူ ဤမြင်ကွင်းမှာ အလွန်ပင် ခမ်းနားထည်ဝါလှပြီး ကြည့်လိုက်သည်နှင့်ပင် ရိုသေလေးစားမှုများ တိုးဝင်လာစေမည့် မြင်ကွင်းမျိုးဖြစ်သည်။

သို့သော်လည်း သခင်လေး၏ မျက်နှာထားမှာမူ အထင်အမြင်သေးသည့် အရိပ်အယောင်များသာ ပို၍ ထွက်ပေါ်လာသည်။

"ချွတ်”

သူသည် ထိုမြင့်မားလှသော တောင်တန်းကြီးများကို ငေးကြည့်လိုက်သည်။

"ဒါကပဲ ကောင်းကင်ဘုံအင်ပါယာရဲ့ အင်အားအကြီးဆုံးဂိုဏ်းဆိုတာလား?"

သူ၏လေသံထဲတွင် စိတ်ပျက်အားငယ်မှုများ ပြည့်နှက်နေသည်။

"ငါတို့မျိုးနွယ်စုရဲ့ ပြင်ပဌာနခွဲ တချို့ထက်တောင် ပိုသေးနေသေးတယ်"

လူကြီးနှစ်ဦးမှာ ခါးသီးစွာ ပြုံးလိုက်ကြသည်။

သူတို့သည် သခင်လေး၏ စကားကို ငြင်းဆန်ရန် မရဲပေ။

သူတို့၏ မျိုးနွယ်စုနှင့် ယှဉ်လိုက်ပါက

ကောင်းကင်ဓားဂိုဏ်းမှာ တကယ်ပင် ဘာမှမဟုတ်ပေ။

သို့သော်လည်း

အနည်းဆုံးတော့ သူတို့သည် နေရာကို ရှာတွေ့သွားပြီဖြစ်သည်။

မိမိ၏ တာဝန်ကို ပြီးမြောက်ရန် တစ်လှမ်းပိုနီးကပ်လာပြီဟု တွေးတောမိလိုက်သောအခါ သခင်လေး၏ စိတ်ခံစားချက်မှာ အနည်းငယ် ပြန်လည်ကောင်းမွန်လာသည်။

"ဆင်းကြမယ်"

ရထားလုံးသည် ဂိုဏ်း၏ ပင်မတံခါးဝဆီသို့ ဖြည်းညင်းစွာ ဆင်းသက်လာသည်။

ထိုအချိန်တွင် တံခါးဝ၌ စောင့်ကြပ်နေကြသော ကောင်းကင်ဓားဂိုဏ်း၏ ဂိုဏ်းသားများသည် မရင်းနှီးသော ရထားလုံးကို ချက်ချင်းပင် သတိပြုမိသွားကြသည်။

သူတို့၏ မျက်နှာထားများမှာ ချက်ချင်းပင် တင်းမာသွားကြသည်။

မည်သူမှ မသိသော ရထားလုံးမျိုး ဆင်းသက်လာသည်ကို သူတို့ မြင်လိုက်ရသောကြောင့် ဖြစ်သည်။

မကြာမီပင် ရထားလုံးသည် တံခါးဝရှေ့သို့ ဆင်းသက်ရပ်တန့်သွားသည်။

ကောင်းကင်ဓားဂိုဏ်းမှ စောင့်ကြပ်သူအချို့ ရှေ့သို့ တိုးထွက်လာကြသည်။

သူတို့ထဲမှ တစ်ဦးက ရိုသေစွာ လက်အုပ်ချီလိုက်သည်။

"ကောင်းကင်ဓားဂိုဏ်းမှ ကြိုဆိုပါတယ်။ သင်တို့ရဲ့ အမည်နဲ့ လာရောက်ရတဲ့ ရည်ရွယ်ချက်ကို သိခွင့်ရှိမလားခင်ဗျာ?"

သခင်လေးမှာ ချက်ချင်းပင် မျက်မှောင်ကြုတ်သွားသည်။

သူ၏ မျက်ဝန်းများမှာ အေးစက်သွား၏။

(သာမန် တံခါးစောင့်ကောင်... ငါတို့ကို မေးခွန်းထုတ်ရဲတယ်ပေါ့?)

သူ၏ မျက်ဝန်းထဲတွင် သတ်ဖြတ်လိုသော အငွေ့အသက်များ ချက်ချင်းပင် ဖြတ်ပြေးသွားသည်။

သူ့အမြင်တွင် ဤမျှ အားနည်းလှသော ပုရွက်ဆိတ်ကဲ့သို့ လူမျိုးသည် သူနှင့် စကားပြောရန်ပင် အရည်အချင်းမရှိချေ။

သူ့ကို မေးခွန်းထုတ်ခြင်းမှာ ဝေးစွ၊ သူ ရောက်လာသည်နှင့် တစ်ပြိုင်နက်တည်း ထိုလူမှာ ဒူးထောက်အရှုံးပေးသင့်သည်ဟု သူ ယူဆသည်။

သူသည် လက်ကို မြှောက်လိုက်ရန် ပြင်လိုက်စဉ်မှာပင် လူကြီး နှစ်ဦးက သူ၏ ရည်ရွယ်ချက်ကို ချက်ချင်းပင် ရိပ်မိသွားသည်။

တစ်ဦးက အမြန်ဆုံး အသံလွှင့်ကာ သတိပေးလိုက်သည်။

"သခင်လေး၊ စိတ်ကို အေးအေးထားပါဦး"

နောက်တစ်ဦးကလည်း အမြန်ပင် ဖြည့်စွက်ပြောသည်။

"ဒါက အသေးအဖွဲကိစ္စလေးပါ။ အပိုအလုပ်တွေ ထပ်မရှုပ်ပါနဲ့တော့"

"အခုချက်ချင်း လူသတ်လိုက်ရင် လူတွေရဲ့ အာရုံစိုက်မှုကို အလွန်အကျွံ ဆွဲဆောင်မိလိမ့်မယ်"

သခင်လေး၏ မျက်နှာမှာ မှောင်မိုက်သွားပြီး မကျေမနပ်ဖြစ်နေမှန်း သိသာလှသည်။

သို့သော်လည်း ခဏအကြာတွင် သူသည် လက်ကို ဖြည်းညင်းစွာ ပြန်ချလိုက်သည်။

"ဟွန့

၎င်းကို မြင်လိုက်ရသောအခါ ထိုနှစ်ဦးမှာ လျှို့ဝှက်စွာဖြင့် သက်ပြင်းချလိုက်ကြသည်။

"သခင်လေးက တကယ်ကို ကျယ်ပြန့်ပြီး စိတ်ထားမြင့်မြတ်တဲ့သူပါပဲ"

နောက်တစ်ဦးကလည်း ခေါင်းကို အကြိမ်ကြိမ် ငြိမ့်ပြသည်။

"ဟုတ်ပါတယ် ဒီလောက် သည်းခံနိုင်စွမ်းရှိတာဟာ ချီးကျူးထိုက်တဲ့ အချက်ပါပဲ"

သခင်လေးသည် ဂုဏ်ယူစွာဖြင့် မေးစေ့ကို ပင့်လိုက်သည်။

သူသည် ထိုချီးကျူးစကားများကို ဝမ်းသာအားရစွာ လက်ခံလိုက်သည်။

သို့သော်လည်း ကောင်းကင်ဓားဂိုဏ်း၏ ဂိုဏ်းသားမှာမူ မျက်နှာထားမှာ ပို၍ပင် ဆိုးရွားလာသည်။

သူတို့၏ စကားပြောဆိုမှု တစ်ခုလုံးမှာ သူ၏ ရှေ့တည့်တည့်၌ ဖြစ်ပျက်နေခြင်းဖြစ်သည်။

ဤလူများမှာ သူတို့ကို မသတ်ဘဲထားခြင်းသည်ပင် ကြီးမားလှသော ကရုဏာသက်မှုတစ်ခုဟု ပြုမူနေကြသည်။

မောက်မာလွန်းသည်။

အလွန်ပင် မောက်မာလွန်းသည်။

၎င်းမှာ အင်ပါယာ၏ အင်အားအကြီးဆုံးဖြစ်သည့် ကောင်းကင်ဓားဂိုဏ်း ဖြစ်သည်။

အပြင်လူများက ဤဂိုဏ်းတံခါးဝတွင် မည်သို့ပင်ဆိုစေကာမူ ဤမျှ မောက်မာစွာ ပြုမူရဲကြသနည်း?

ဂိုဏ်းသား၏ မျက်ဝန်းများမှာ တဖြည်းဖြည်း အေးစက်လာသည်။

သူ၏ အသံမှာလည်း သိသိသာသာ ပို၍ တင်းမာလာသည်။

"နောက်တစ်ခါ ထပ်မေးမယ်။ သင်တို့ရဲ့ အမည်ကို ပြောပါ။ ပြီးတော့ ကောင်းကင်ဓားဂိုဏ်းကို ဘာကိစ္စနဲ့ လာတာလဲ?"

သူ၏ နောက်တွင်ရှိနေသော ဂိုဏ်းသားများမှာလည်း ချက်ချင်းပင် တန်းစီလိုက်ကြသည်။

အကယ်၍ ဤအပြင်လူများက ပူးပေါင်းဆောင်ရွက်ရန် ငြင်းဆန်ပါက ကောင်းကင်ဓားဂိုဏ်းအနေဖြင့် သူတို့ကို ရန်သူကဲ့သို့ပင် ဆက်ဆံရန် အသင့်ရှိနေသည်။

ဂိုဏ်းတံခါးဝရှိ လေထုမှာ ပို၍ပင် တင်းမာလာသည်။

ကောင်းကင်ဓားဂိုဏ်းဂိုဏ်းမှ တပည့်တစ်ဒါဇင်ကျော်မှာ အသင့်အနေအထားဖြင့် ရပ်နေကြပြီး သူတို့ပတ်လည်တွင် ဝိညာဉ်

စွမ်းအင်များ တိတ်တဆိတ် စုစည်းလာသည်။

ရထားလုံးအတွင်းတွင်မူ သခင်လေးသည် သူတို့ကို မထီမဲ့မြင်ပြုသည့် အကြည့်ဖြင့်သာ ငေးကြည့်နေသည်။

သူ၏ဘေးမှ ကိုယ်ရံတော်မှာမူ စိတ်ထဲမှ သက်ပြင်းချလိုက်သည်။

တံခါးစောင့်များနှင့် အငြင်းအခုံလုပ်နေခြင်းမှာ အချိန်ကုန်ရုံသာ ရှိသည်။

ထို့ကြောင့် သူသည် ရှေ့သို့ တစ်လှမ်းတိုးလိုက်ပြီး တည်ငြိမ်စွာပင် ပြန်လည်ဖြေကြားလိုက်သည်။

"ငါတို့က မင်းတို့ဂိုဏ်းချုပ်နဲ့ တွေ့စရာရှိလို့ပါ"

ထိုစကားထွက်ပေါ်လာသည်နှင့် ဂိုဏ်းသားအချို့မှာ ကျယ်လောင်စွာပင် ရယ်မောလိုက်ကြသည်။

အကြီးအကဲဂိုဏ်းသား၏ မျက်နှာထားပင်လျှင် ထူးဆန်းသွားသည်။

သူတို့ဂိုဏ်းချုပ်တဲ့လား?

ဤလူတွေက သူတို့ဂိုဏ်းချုပ်နဲ့ တွေ့ချင်နေတာတဲ့လား?

ဂိုဏ်းသားမှာ ထိုလူသုံးဦးကို တစ်ဖန်ပြန်လည် စေ့စေ့ကြည့်လိုက်သည်။

သူတို့စီးလာသော ရထားလုံးမှာ ထူးခြားလှပြီး ဝတ်ဆင်ထားသည့် အဝတ်အစားများမှာလည်း အဖိုးတန်လွန်းလှသည်။

သူတို့၏ ပုံစံမှာလည်း နောက်ခံအင်အားကြီးမားသည့် နေရာမှ လာသူများဖြစ်ကြောင်း သိသာထင်ရှားနေသည်။

သို့သော်လည်း ဘာဖြစ်သလဲ?

ကောင်းကင်ဓားဂိုဏ်းချုပ်ဆိုသည်မှာ မည်သူနည်း?

ကောင်းကင်ဘုံအင်ပါယာတစ်ခုလုံးတွင် အင်အားအကြီးဆုံး ဓားသမားတစ်ယောက် ဖြစ်သည်။

အင်ပါယာတစ်ခုလုံး၏ အင်အားအကြီးဆုံးဂိုဏ်းကို ဦးစီးနေသူ ဖြစ်သည်။

ဘုရင်များ၊ မျိုးနွယ်စုခေါင်းဆောင်များနှင့် ဂိုဏ်းချုပ်များပင်လျှင် သူတို့လိုချင်တိုင်း အလွယ်တကူ တွေ့ဆုံခွင့် ရကြသည်မဟုတ်

ပေ။

ဤသို့သောအပြင်လူများက တံခါးဝသို့ ရောက်လာပြီးတာနဲ့ တွေ့ဆုံခွင့်တောင်းရဲကြသနည်း?

ဂိုဏ်းသားမှာ ဟက်ခနဲ ရယ်လိုက်သည်။

"မင်းတို့က ဂိုဏ်းချုပ်နဲ့ တွေ့ချင်တာဟုတ်လား?"

သူ၏လေသံထဲတွင် လှောင်ပြောင်မှုများ အထင်းသား ပေါ်လွင်နေသည်။

"ဂိုဏ်းချုပ်ဆိုတာ လမ်းဘေးက ကုန်သည်တစ်ယောက်လို့ ထင်နေတာလား၊ ဘယ်သူမဆို လာတွေ့နိုင်အောင်?"

သူ့နောက်မှ ဂိုဏ်းသားများမှာလည်း တစ်ဟားဟား ရယ်မောလိုက်ကြသည်။

"ဂိုဏ်းချုပ်က နေ့တိုင်း အင်ပါယာနဲ့ဆိုင်တဲ့ ကိစ္စတွေကို ကိုင်တွယ်နေရတာ။ မင်းတို့လို အပြင်လူအမည်မသိတွေကို သူ ဘာကြောင့် အချိန်ပေးတွေ့ရမှာလဲ?"

ဂိုဏ်းသား၏ အကြည့်များမှာ ပို၍အေးစက်သွားသည်။

"အိပ်မက်မက်နေတာ ရပ်လိုက်တော့။ လှည့်

ပြန်ကြချေ”

ရထားလုံးအတွင်းရှိ သခင်လေး၏ မျက်နှာမှာ ချက်ချင်းပင် မည်းမှောင်သွားပြီး သူ၏မျက်ဝန်းထဲတွင် သတ်ဖြတ်လိုသော အငွေ့အသက်များ ပြန်လည်မြင့်တက်လာသည်။

သို့သော် သူ မပေါက်ကွဲမီပင် သက်ကြီး ကိုယ်ရံတော်က လက်ကို အနည်းငယ်မြှောက်လိုက်သည်။

သူသည် စောင့်ကြပ်သူများကို ကြည့်လိုက်သည်။

သူ၏ မျက်နှာထားမှာ တည်ငြိမ်နေဆဲပင်။

သို့သော်လည်း ဤစကားဝိုင်းကို ဆက်ပြောနေ၍ အကျိုးမရှိတော့ကြောင်း သူ နားလည်သွားသည်။

သူတို့တွင် ကောင်းကင်ဓားဂိုဏ်းက အသိအမှတ်ပြုထားသော တံဆိပ်၊ ဖိတ်စာ သို့မဟုတ် အဆင့်အတန်းဟူ၍ မရှိပေ။

ဤတပည့်များအတွက် သူတို့မှာ အမည်မသိ အပြင်လူများသာ ဖြစ်သည်။

ထို့ကြောင့်

စကားအပိုများ မပြောတော့ပေ။

သူသည် လက်ကို ပေါ့ပေါ့ပါးပါးပင် ဝေ့ယမ်းလိုက်သည်။

အသေးအဖွဲ လှုပ်ရှားမှုလေးတစ်ခုသာ။

ကောင်းကင်ဓားဂိုဏ်းသားများမှာ မျက်မှောင်ကြုတ်လိုက်မိကြသည်။

ထိုအခိုက်တွင် သူတို့၏ မျက်နှာထားများမှာ အေးခဲသွားတော့သည်။

ဂိုဏ်းသား၏ မျက်ဝန်းများမှာ အကြည့်လွန်သွားပြီး သူ၏နောက်မှ ဂိုဏ်းသားများမှာလည်း ရွေ့လျားမှု ကင်းမဲ့သွားကြသည်။

သူတို့မှာ ဝိညာဉ်များ ရုတ်တရက် ထွက်ခွာသွားသော ရုပ်သေးရုပ်များကဲ့သို့ တစ်ယောက်ပြီးတစ်ယောက် တိတ်ဆိတ်စွာ ရပ်တန့်သွားကြသည်။

ခုခံမှုမရှိ။

ရုန်းကန်မှုမရှိ။

သတိပေးချက်မျှပင် မရှိပေ။

ဂိုဏ်းသားတစ်ဒါဇင်ကျော်မှာ ငြိမ်သက်စွာ ရပ်နေဆဲပင်။

ထိုကိုယ်ရံတော်က လက်ကို ပြန်သိမ်းလိုက်သည်။

"သွားကြစို့”

ဝိညာဉ်သားရဲများမှာ ရထားလုံးကို ရှေ့သို့ ဆွဲငင်သွားသည်။

ကောင်းကင်ဓားဂိုဏ်းသားများမှာ ဘာမျှ တုံ့ပြန်မှု မရှိပေ။

ရထားလုံးသည် ဂိုဏ်းတံခါးကို ဖြတ်ကျော်သွားသည်အထိ သူတို့သည် ထိုနေရာတွင် တောင့်တောင့်ကြီး ရပ်နေကြသည်။

အခြားသူများအမြင်တွင်မူ ဂိုဏ်းသားများက ရထားလုံးကို အလိုအလျောက် ဝင်ခွင့်ပြုလိုက်သယောင် ထင်ရပေလိမ့်မည်။

မိနစ်အနည်းငယ်ကြာပြီးနောက် ဂိုဏ်းသားမှာ မျက်တောင်ခတ်လိုက်သည်။

သူ၏မျက်ဝန်းများတွင် ဝေဝါးမှုများ ပေါ်လာသည်။

"ဟင်?"

သူ့နောက်မှ ဂိုဏ်းသားများမှာလည်း တဖြည်းဖြည်း သတိပြန်ဝင်လာကြသည်။

သူတို့မှာ တစ်ယောက်ကိုတစ်ယောက် ကြည့်ကာ အံ့ဩတကြီး ဖြစ်နေကြသည်။

"ဘာဖြစ်သွားတာလဲ?"

"ငါတို့ ဘာလို့ ဒီမှာ ရပ်နေမိတာလဲ?"

"ခဏလေးက... တစ်ခုခု ဖြစ်သွားသေးတယ် မဟုတ်လား?"

ဂိုဏ်းသားမှာ မျက်မှောင်ကြုတ်လိုက်သည်။

သူ၏နှလုံးသားတွင် မသက်မသာ ဖြစ်မှုတစ်ခု ပေါ်လာသည်။

တစ်ခုခု အရေးကြီးသည်ကို မေ့သွားသကဲ့သို့ ခံစားလိုက်ရသော်လည်း အမှတ်ရရန် ကြိုးစားလေလေ၊ သူ၏ ဦးနှောက်မှာ ဗလာဖြစ်လေလေပင်။

ခဏအကြာတွင် သူ ခေါင်းခါလိုက်သည်။

“မေ့လိုက်တော့”

ဖြစ်ကောင်းဖြစ်နိုင်သည်မှာ သူ အာရုံလွင့်နေခြင်း ဖြစ်ပေလိမ့်မည်။

သို့သော်လည်း ကောင်းကင်ဓားဂိုဏ်း၏ အနက်ရှိုင်းဆုံးနေရာသို့ ဇိမ်ခံရထားလုံးတစ်စီး ရောက်ရှိနေပြီဖြစ်ကြောင်း မည်သူမျှ မသိကြပေ။

အင်ပါယာ၏ အင်အားအကြီးဆုံးဂိုဏ်းထဲသို့ အလွန်အန္တရာယ်များသည့် ဧည့်သည်သုံးဦး

လစ်လျူရှုခံထားရလျက် ရောက်ရှိလာခဲ့သည်ကိုလည်း မည်သူမျှ မရိပ်မိကြပေ။

နောက်ဆုံးတွင် ရထားလုံးမှာ ရပ်နားရာနေရာ၌ ရပ်တန့်သွားသည်။

လူသုံးဦးမှာ ရထားပေါ်မှ ဆင်းလာကြသည်။

သခင်လေးက လက်ကိုနောက်ပစ်ကာ လမ်းလျှောက်လာပြီး ကိုယ်ရံတော်နှစ်ဦးက အနီးကပ် လိုက်ပါလာကြသည်။

ဂိုဏ်းထဲသို့ ရောက်နှင့်ပြီးဖြစ်ရာ ဂိုဏ်းချုပ်ကို ရှာဖွေရန်မှာ သူတို့၏ နောက်ထပ်ပန်းတိုင် ဖြစ်သည်။

ကံကောင်းစွာပင် ထိုအရာမှာ ထင်ထားသည်

ထက် ပို၍ လွယ်ကူနေသည်။

ကောင်းကင်ဓားဂိုဏ်းဂိုဏ်းသည် ပုန်းကွယ်နေသော ဂိုဏ်းမဟုတ်သည့်အတွက် ဧည့်သည်များမှာ မကြာခဏ ရောက်ရှိတတ်သည်။

အဓိက မျိုးနွယ်စုများ၊ ဂိုဏ်းများနှင့် အင်ပါယာမှ အရာရှိများမှာ ဂိုဏ်းချုပ်နှင့် တွေ့ဆုံရန် မကြာခဏ လာရောက်လေ့ရှိကြသည်။

ထို့ကြောင့် ကိုယ်ရံတော်နှစ်ဦးက လမ်းမေးလိုက်သောအခါ မည်သူမျှ ထူးဆန်းသည်ဟု မထင်ကြပေ။

ဂိုဏ်းသားအချို့မှာ ဂိုဏ်းချုပ်ရှိရာကို စိတ်အားထက်သန်စွာပင် ညွှန်ပြပေးကြသည်။

ကိုယ်ရံတော်တစ်ဦးက ခေါင်းညိတ်လိုက်

သည်။

"ငါတို့ရဲ့ တာဝန်က ထင်ထားတာထက် ပိုလွယ်ကူမယ့်ပုံပဲ"

နောက်တစ်ဦးက အနည်းငယ် ပြုံးလိုက်သည်။

"ဟုတ်တယ်။ အနည်းဆုံးတော့ ကောင်းကင်ဓားဂိုဏ်းချုပ် ဘယ်မှာနေလဲဆိုတာ ငါတို့ သိသွားပြီလေ"

ဒီတစ်ခါတော့ အရာအားလုံး ချောမွေ့နေသည်။

ထို့ကြောင့် သူတို့အဖွဲ့မှာ ဂိုဏ်းချုပ်၏ ရုံးခန်းဆီသို့ လမ်းလျှောက်လာကြသည်။

သို့သော်လည်း အနည်းငယ် လမ်းလျှောက်လာပြီးနောက် ထူးခြားသည်ကို သတိထားမိလိုက်သည်။

ဂိုဏ်းသားအများအပြားမှာ တစ်နေရာတည်းဆီသို့ အပြေးအလွှား သွားနေကြသည်။

တချို့မှာ ပြေးနေကြ၏

တချို့မှာ ပျံသန်းသွားကြသည်။

အချို့ဂိုဏ်းသားများဆိုလျှင် ကျင့်ကြဲခြင်းကိုပင် ကြားဖြတ်ရပ်တန့်ပြီး စိတ်လှုပ်ရှားစွာဖြင့် အလျင်စလို သွားနေကြသည်။

ဂိုဏ်းတစ်ခုလုံးမှာ အလွန်ပင် စည်ကားနေသည်။

"မြန်မြန်၊ နောက်ကျတော့မယ်”

"အစ်မတော် ချူကျီယန် ရောက်နေပြီလို့ ငါကြားလိုက်တယ်”

"မြန်မြန်လုပ်”

စိတ်လှုပ်ရှားနေသော အသံများမှာ ဂိုဏ်းတစ်ခုလုံးတွင် ပဲ့တင်ထပ်နေသည်။

သခင်လေးပင်လျှင် သိချင်စိတ် ဖြစ်ပေါ်လာပြီး မျက်ခုံးများ ပင့်တက်သွားသည်။

ဤအရာက သူ၏တာဝန်နှင့် ဆက်စပ်နေမည်လား?

သူတို့သည် အင်ပါယာတစ်ခုလုံးကို ဖြတ်ကျော်ကာ အရိပ်အမြွက်များကို ရှာဖွေခဲ့ကြသူများဖြစ်ရာ ထူးခြားသည့်အရာတိုင်းမှာ သူ၏အာရုံကို ချက်ချင်းပင် ဆွဲဆောင်သည်။

သခင်လေး၏ စိတ်ဝင်စားမှုကို မြင်သောအခါ ကိုယ်ရံတော်တစ်ဦးက လမ်းသွားနေသော ဂိုဏ်းသားတစ်ဦးကို အမြန်ဆွဲတားလိုက်သည်။

ဂိုဏ်းသားမှာ စိတ်ပူပန်နေပုံရပြီး ချက်ချင်း ထွက်သွားချင်နေသည်။

သို့သော်လည်း သူ ဘယ်လိုမှ ရုန်းမထွက်နိုင်သည်ကို သိလိုက်ရသည်။

ကိုယ်ရံတော်မှာ ယဉ်ကျေးစွာဖြင့် ပြုံးပြလိုက်သည်။

"ညီလေး... ဘာတွေဖြစ်နေတာလဲ?"

"ဘာလို့ လူတွေအားလုံး ဒီလောက်တောင် အလောတကြီး ဖြစ်နေကြတာလဲ?"

ထိုဂိုဏ်းသားမှာ မျက်တောင်ခတ်လိုက်သည်။

သူသည် ထိုလူသုံးဦးကို အံ့ဩသည့်အကြည့်ဖြင့် ငေးကြည့်လိုက်သည်။

"ခင်ဗျားတို့ မသိဘူးလား?"

သူ၏ မျက်နှာထားမှာ တကယ်ကို အံ့အားသင့်နေပုံရသည်။

လက်ရှိအချိန်တွင် ကောင်းကင်ဓားဂိုဏ်းတစ်ခုလုံးနီးပါးသည် ဤကိစ္စကိုသာ ပြောဆိုနေကြခြင်းဖြစ်သည်။

ဤအကြောင်းကို မသိသေးသူများ ရှိနေနိုင်ပါဦးမည်လား?

သို့သော်လည်း သူသည် နောက်ထပ် မေးခွန်းထုတ်ရန် အချိန်မရှိလောက်အောင် အလောတကြီး ဖြစ်နေသည်။

ထို့ကြောင့် သူသည် ချက်ချင်းပင် ပြန်ဖြေလိုက်သည်။

"အစ်မတော် ချူကျီယန် နဲ့ အစ်မတော် ပိုင်ရွှယ်ချင်းတို့ နှစ်ယောက် အခု ယှဉ်ပြိုင်တိုက်ခိုက်ကြတော့မှာလေ”