အခန်း ၄၁

ငါးဆားနယ် ကိုယ်လုပ်တော်

အပိုင်း ၄၁

ချင်းလျိုသည် ယွီမြောင်ဟွာ၏ အမိန့်အရ ခွင့်တောင်းရန် ချမ့်ယွမ် နန်းဆောင်သို့ သွားခဲ့သည်။

သူမက ခွင့်ပြုချက် လက်မှတ်များနှင့်အတူ ပြန်လာခဲ့လေ၏။ ယွီမြောင်ဟွာ ပျော်ရွှင်စွာ အော်ဟစ်လိုက်သည်။ "သွားကြစို့၊ သွားကြစို့~"

တစ်နာရီခန့် ကြာပြီးနောက်... ယွီမြောင်ဟွာက စိတ်လှုပ်ရှားစွာ အော်ဟစ်လိုက်သဖြင့် ဝမ်ယနျဉ်နှင့် ယွီမြောင်ပင်းတို့မှာ အံ့သြစွာ ကြည့်နေမိကြလေ၏။ "ဒီစာအုပ်ထဲမှာ အရက်ချက်တဲ့ နည်းပညာတွေ ပါတယ်!"

"ငါ့ကံက တကယ် ကောင်းလွန်းတာပဲ!"

စာအုပ်တစ်အုပ်ကို ကောက်ကိုင်လိုက်ရုံနှင့်ပင် အဖိုးတန်နည်းပညာကို ရှာတွေ့သွားသော သမီးဖြစ်သူကို ကြည့်ပြီး ဝမ်ယနျဉ်မှာ အမှန်တကယ်ပင် အံ့သြနေခဲ့ရသည်။

သူမ၏ သမီးသည် ကောင်းကင်ဘုံ၏ အချစ်ဆုံးသူများ ဖြစ်နေလေမလား။ သူမ၏ ခင်ပွန်း မြို့တော်သို့ ပြန်ရောက်လာလျှင် ဤအကြောင်းကို ပြောပြရပေဦးမည်။

ယွီမြောင်ပင်းသည် သူမ၏ အစ်မကို အထင်ကြီးလေးစားစွာ ကြည့်လိုက်၏။ "အစ်မက တကယ်ကို တော်တာပဲ!"

သူမ ထပ်မမေးဘဲ မနေနိုင်တော့ချေ။ "အစ်မ၊ ကျွန်မ အစ်မလက်ကို ကိုင်ကြည့်လို့ရမလား"

သူမအနေဖြင့် အစ်မဖြစ်သူ၏ ကံကောင်းမှုများကို ကူးယူချင်နေမိသည်။ ဤနှစ်သစ်ကူးတွင် သူမသည် အကြွေစေ့ပါသော မုန့်ကို ပထမဆုံး စားမိသူ ဖြစ်ရမည်ဟု ဆုံးဖြတ်ထား၏။

ယွီမြောင်ဟွာသည် ညီမလေး၏ ကြည်ညိုသော အကြည့်ကို ခံယူရင်း လက်ကို ကမ်းပေးလိုက်သည်။ "ရပါတယ်၊ စိတ်ကြိုက် ကိုင်"

သူမသည် စာအုပ်ကို ပိုက်လျက် ချမ့်ယွမ် နန်းဆောင်သို့ သွားရန် ပြင်ဆင်လိုက်၏။

အကယ်၍ ဧကရာဇ်မင်းမြတ်သာ မြန်မြန် လုပ်ဆောင်လျှင် နှစ်သစ်ကူးတွင် နန်းတော်၌ အရက်ကောင်းများ ရနိုင်ပေလိမ့်မည်။

ယခုခေတ် အရက်များမှာ အရောင်နောက်ပြီး အရသာပေါ့လှသဖြင့် ယွီမြောင်ဟွာကဲ့သို့ လူစားမျိုးပင် အိုးလိုက်သောက်နိုင်ပေသည်။

ကလေးဘဝက မိသားစု ဝယ်လာသော အရက်ကို မြည်းကြည့်ရာတွင် ချဉ်စုတ်စုတ် အရသာကြောင့် သူမ မကြိုက်ခဲ့ချေ။ နန်းတွင်းအရက်မှာ ကြည်လင်သော်လည်း ပြင်းအားမှာမူ နည်းနေဆဲ ဖြစ်၏။

အရက်ချက်သည့် နည်းပညာသစ်မှာ အရာအားလုံးကို ပြောင်းလဲစေမည်ဖြစ်ပြီး မြောက်ပိုင်းမျိုးနွယ်စုများထံသို့ပင် ဈေးကြီးပေး၍ ရောင်းချနိုင်ပေလိမ့်မည်။

သူမသည် ဧကရာဇ်ထံ သွားမည်ဖြစ်သဖြင့် ဝမ်ယနျဉ်နှင့် ယွီမြောင်ပင်းတို့မှာ ကွမ်ကျွီ နန်းဆောင်၌ပင် ကျန်ရစ်ခဲ့၏။ သူတို့ ပျင်းမနေစေရန် ယွီမြောင်ဟွာက သူမ၏ ရတနာတိုက်ကို လှည့်ပတ်ကြည့်ရှုရန် စီစဉ်ပေးခဲ့သည်။

သူမ စိတ်လှုပ်ရှားစွာဖြင့် လမ်းတစ်ဝက်သို့ ရောက်သောအခါ စနစ်၏ အသံက ခေါင်းထဲတွင် မြည်ဟည်းလာခဲ့၏။ [ဘာ... ဘာကြီးလဲ?!]

[Host! ယုံပေးပါ—ငါ ဒီတစ်ခါ ဘာမှမလုပ်ရသေးဘူး! တကယ်ပါ!]

[အိုး... တကယ်ကို မယုံနိုင်အောင်ပဲ!]

စနစ်၏ တုံ့ပြန်မှုကြောင့် ယွီမြောင်ဟွာတစ်ယောက် ရင်လေးသွားခဲ့ရ၏။ [စနစ်၊ ဘာဖြစ်တာလဲ]

[အား... မစ်ရှင် အောင်မြင်သွားပြီ!! ပင်မမစ်ရှင် ၂.၄ က ပြီးသွားပြီ!!]

ယွီမြောင်ဟွာမှာ တူနှင့် ထုခံလိုက်ရသလို ခံစားလိုက်ရပြီး ခြေလှမ်းများ ရပ်တန့်သွားခဲ့၏။ [စနစ်၊ ရှင်းပြစမ်း! ဘယ်လိုဖြစ်ပြီး ပြီးသွားတာလဲ]

[ငါလဲ မသိဘူး! ဧကရာဇ်က မိဖုရားခေါင်ကြီးကို အပြစ်ပေးပြီး အကျယ်ချုပ် ချလိုက်ပြီတဲ့! ဘာပဲဖြစ်ဖြစ် ငါ Level တက်တော့မယ်၊ တစ်နာရီနေရင် ပြန်လာခဲ့မယ်!]

ယွီမြောင်ဟွာမှာ အလွန်ပင် ဒေါသထွက်သွားခဲ့၏။ သူမ ရပ်နေသည်ကို မြင်သောအခါ ချွေ့ဝေ မေးလိုက်သည်။ "သခင်မ၊ ဘာဖြစ်လို့လဲ"

ယွီမြောင်ဟွာကမူ ဟန်ဆောင်ပြုံးလိုက်၏။ "ချမ့်ယွမ် နန်းဆောင်ကို မသွားတော့ဘူး။ ငါ နည်းနည်း ခေါင်းကိုက်လာလို့"

ချွေ့‌ဝေ စိုးရိမ်တကြီးဖြင့် မေးလိုက်သည်။ "နန်းတွင်းသမားတော်ကို ခေါ်ပေးရမလား"

"မလိုပါဘူး၊ ငါ ခဏလောက် အနားယူလိုက်ရင် ရပါပြီ။ ခုနက လေစိမ်းမိသွားလို့ ထင်တယ်" ယွီမြောင်ဟွာမှာ သူမကိုယ်သူမ ဤမျှ သရုပ်ဆောင်ကောင်းမှန်း မသိခဲ့ပါချေ။ "ငါက ကွေ့ဖေး ဘွဲ့ရကာစပဲ ရှိသေးတာ၊ ဒီလို ကိစ္စလေးနဲ့ သမားတော်တွေကို အလုပ်မရှုပ်စေချင်ဘူး"

သူမ ပြန်လှည့်လာခဲ့ရာ ဝမ်ယနျဉ်မှာ သူမ အမြန်ပြန်ရောက်လာသည်ကို မြင်ပြီး အံ့သြသွားခဲ့သည်။

ယွီမြောင်ဟွာသည် သူမ၏ မိခင်ကို စိတ်မပူစေရန် အိပ်ရေးမဝ၍ ခေါင်းကိုက်သည်ဟုသာ အကြောင်းပြလိုက်၏။ ဧကရာဇ်ရှေ့မှာ အနေရခက်မှာ စိုးသဖြင့် သက်သာမှ သွားမည်ဟု သူမက ဆိုခဲ့သည်။

ဤအကြောင်းပြချက်မှာ ယုတ္တိရှိလှသဖြင့် ဝမ်ယနျဉ်က ညင်သာစွာ ပြောလိုက်၏။ "ဒါဆိုရင် ကောင်းကောင်း အနားယူလိုက်အုံး။ အမေတို့အတွက် စိတ်မပူနဲ့"

ဒါက သူမသမီး၏ နန်းဆောင်ဖြစ်သဖြင့် မည်သူမှ စော်ကားဝံ့မည် မဟုတ်ပါချေ။ သို့သော်... သူမကိုယ်တိုင် မွေးထားသော သမီးဖြစ်သဖြင့် သူမ မျက်မှောင်ကြုတ်လိုက်ရုံနှင့်ပင် ဝမ်ယနျဉ်မှာ အခြေအနေကို ရိပ်မိလိုက်သည်။

ယွီမြောင်ဟွာ၏ အကြည့်များမှာ ဝေဝါးနေပြီး ထိတ်လန့်မှုများ ရှိနေသည်ကို သူမ တွေ့လိုက်ရ၏။ သို့သော် သမီးဖြစ်သူက သူမကို စိတ်မပူစေချင်သဖြင့် သူမကလည်း မသိဟန်ဆောင်ပေးလိုက်သည်။

ချွေ့ဝေလည်း ဘာမှ မသိပုံရသဖြင့် သူမလည်း အေးဆေးပင် နေလိုက်၏။

ယွီမြောင်ဟွာအထဲသို့ ဝင်သွားသောအခါ ဝမ်ယနျဉ်က ချွေ့ဝေအား ပြောလိုက်သည်။ "ငါ့ကို မီးဖိုချောင်ကို ခေါ်သွားပါ။ မြောင်ဟွာအတွက် စွပ်ပြုတ်လေး လုပ်ပေးမလို့"

မြောင်ဟွာ ကလေးဘဝက ထိတ်လန့်သည့်အခါတိုင်း သူမကိုယ်တိုင် ချိုချိုဆိမ့်ဆိမ့် စွပ်ပြုတ်လေးများကို လုပ်ကျွေးလေ့ ရှိ၏။

အိပ်ရာပေါ်တွင် လဲလျောင်းရင်း ယွီမြောင်ဟွာမှာ တစ်ယောက်ယောက်ကို ထိုးကြိတ်ချင်စိတ်များ ပေါက်နေခဲ့သည်။ အကယ်၍ ဧကရာဇ်မင်းမြတ်က သူမကြောင့်နှင့် မိဖုရားခေါင်ကြီးကို အပြစ်ပေးလိုက်သည်ဆိုလျှင် သူမအနေဖြင့် မိဖုရားခေါင်ကြီး၏ မျက်နှာကို မည်သို့ ကြည့်ရတော့မည်နည်း။

သူမအတွက် လက်စားချေပေးဖို့ ဧကရာဇ်ကို လုံးဝမလိုအပ်ချေ။ ပြဿနာရှာခဲ့တာက သခင်မလုနဲ့ ယန်ကျောက်ရုန်တို့ပဲလေ။ ဒါတွေနဲ့ မိဖုရားခေါင်ကြီးနဲ့ ဘာဆိုင်လို့လဲ။ ဧကရာဇ်ကိုယ်တိုင်တောင် ဒါဟာ အဲ့ဒီနှစ်ယောက်ရဲ့ သဘောထားကြီးပဲလို့ ပြောခဲ့သေးတာပဲ။ သူမသာ မိဖုရားခေါင်ကြီးနေရာမှာဆိုရင် ဘယ်လောက်ပဲ စိတ်သဘောထားကောင်းပါစေ စိတ်တိုမိမှာ အသေအချာပင်။

ယွီမြောင်ဟွာက ခေါင်းအုံးကို ဧကရာဇ်လို့သဘောထားပြီး အချက်ပေါင်းများစွာ ထိုးနှက်နေခဲ့သည်။ အခန်းထဲမှာ မီးဖို အများကြီး ထွန်းထားသဖြင့် ခဏအကြာ၌ သူမမှာ ချွေးတွေ ရွှဲနစ်သွားရ၏။ နောက်ဆုံးတွင် သူမ လက်လျှော့လိုက်ပြီး ချင်းလျိုကို အထဲခေါ်လိုက်ရသည်— စေးကပ်ကပ်ကြီး ဖြစ်မနေအောင် ရေပြန်ချိုးဖို့ လိုအပ်နေပြီလေ။

ဒီလို အာရုံပြောင်းလိုက်တာတွေက သူမရဲ့ စိတ်အခြေအနေကို ပြောင်းလဲပေးနိုင်ခဲ့ပြီး ရေချိုးပြီးတဲ့အချိန်မှာတော့ ယွီမြောင်ဟွာတစ်ယောက် အရင်ကလောက် ဒေါသမထွက်တော့ပေ။ သူမ ရင်ထဲမှာ ဆုံးဖြတ်ချက်တစ်ခု ချလိုက်သည်။ အဲ့ဒီအချိန်မှာပဲ သူမရဲ့ စနစ်က အဆင့်မြှင့်တင်မှု ပြီးလို့ ပြန်ရောက်လာခဲ့၏။ ယွီမြောင်ဟွာကတော့ စနစ်နဲ့ စကားအပိုတွေ ပြောမနေချင်တော့ပေ။

[စနစ်၊ အဆင့်မြှင့်ထားတဲ့ စက္ကူထုတ်လုပ်နည်းကို မင်တဲ့နားနေဆောင်မှာ ထားလိုက်တော့။]

[...ကောင်းပါပြီ၊ အခုချက်ချင်း လဲလှယ်ပေးပါ့မယ်။]

Host ရဲ့ အခုပုံစံက တကယ့်ကို ကြောက်စရာကောင်းနေတာပဲ။ နန်းတွင်းတိုက်ပွဲစနစ်က သူ့ရဲ့ စာသားအရောင်ကိုတောင် ဒေါင်းဖောင်လို အရောင်တောက်တောက်လေး ပြောင်းထားလိုက်သေးသည်— ဒါက သူ့ရဲ့ skin အသစ်ပေါ့— သို့သော် ယွီမြောင်ဟွာကမူ ဒါကို လုံးဝသတိမထားမိချေ။

အခန်းထဲက ထွက်လာသော သမီးဖြစ်သူ၏ ဆံပင်များ စိုနေသေးသော်ငြား စိတ်သက်သာရာရသွားသည့် ပုံစံကို မြင်လိုက်ရသဖြင့် ဝမ်ယနျဉ်မှာ သက်ပြင်းချနိုင်သွားပြီး မီးဖိုပေါ်က စွပ်ပြုတ်ချိုချိုလေးကို ယူလာခိုင်းလိုက်သည်။ "မယ်တော် စောစောက အားနေတာနဲ့ သမီးအတွက် စွပ်ပြုတ်လေး လုပ်ထားပေးတယ်။ မြည်းကြည့်လိုက်အုံး။"

ယွီမြောင်ဟွာ ထိုင်လိုက်သည်။ သူမ၏ မှတ်ဉာဏ်ထဲကအတိုင်း ရင်းနှီးနေသော စွပ်ပြုတ်အရသာကြောင့် သူမရဲ့ မျက်ဝန်းများ အနည်းငယ် ကွေးညွတ်သွားရ၏။

သူမအမေက အခြေအနေကို သတိထားမိသော်လည်း ဘာမှမပြောဘဲ နေခဲ့တာဖြစ်မည်ပင်။ သူမရင်ထဲမှာ နွေးထွေးသွားသော်ငြား တစ်ဖက်မှာလည်း ရင်ထဲမှာ အနည်းငယ် နာကျင်သွားရ၏။ စွပ်ပြုတ်သောက်ပြီးနောက် ယွီမြောင်ဟွာက ပြောလိုက်သည်။ "မင်တဲ့နားနေဆောင်မှာ ကျွန်မ မဖတ်ရသေးတဲ့ ခရီးသွားမှတ်တမ်းစာအုပ် ရှိသေးတာ သတိရလို့။ အဲဒါ ခဏ သွားပြန်ယူအုံးမယ်"

သူမက ဒီအကြောင်းပြချက်ကို သုံးပြီး မစ်ရှင်ကရတဲ့ ဆုလာဘ်တွေကို သွားယူဖို့ စီစဉ်ထားတာပါ— ပြီးရင်တော့ အရက်ချက်နည်းနဲ့ စက္ကူထုတ်လုပ်နည်း နှစ်ခုလုံးကို ဧကရာဇ်ဆီ ယူသွားမည်။ ဒီအရာနှစ်ခုသာ ရှိနေရင် သူမ မှားယွင်းပြီး ဖေးလင်ယွဲ့ကို စိတ်ဆိုးအောင် လုပ်မိရင်တောင် သူမရဲ့ ဘွဲ့က ပြန်ရုပ်သိမ်းခံရမှာ မဟုတ်ပါဘူး။

ဧကရာဇ်က လူတွေရဲ့ စိတ်ကို နားမလည်တာ ဖြစ်နိုင်ပေမယ့် သူ့မှာ ကောင်းကွက်တစ်ခုရှိပါတယ်— အဲ့ဒါက တချီ နိုင်ငံအတွက် အကျိုးရှိမယ့်အရာဆိုရင် သူ ဘယ်လောက်ပဲ စိတ်တိုနေပါစေ အံကြိတ်ပြီး သည်းခံတတ်တာပါပဲ။

သူမ ထွက်သွားခါနီးမှာပဲ သူမရဲ့ နန်းဆောင်က ကျင်းအာက အပြေးအလွှား ဝင်လာပြီး ဂါရဝပြုရင်း အမြန်ပြောလိုက်သည်။ "သခင်မ၊ မိဖုရားခေါင်ကြီး နေမကောင်းဖြစ်လို့ အတော်ကြာကြာ အနားယူရပါလိမ့်မယ်။ နန်းတွင်းရေးရာတွေကို မယ်တော်ကြီးဆီ လွှဲပြောင်းပေးလိုက်ပြီး အားလုံးကို မနက်ခင်း ဂါရဝပြုတဲ့ကိစ္စကနေ ကင်းလွတ်ခွင့် ပေးလိုက်ပါတယ်။ ဖုန့်ယီ နန်းဆောင်ကိုလည်း ပိတ်ထားလိုက်ပါပြီ။" ယွီမြောင်ဟွာ အံ့သြတုန်လှုပ်သွားရ၏။

ဒါဆိုရင် တရားဝင် ထုတ်ပြန်ချက်က မိဖုရားခေါင်ကြီး နေမကောင်းဘူးပေါ့။ အနည်းဆုံးတော့ မျက်နှာပျက်စရာ မဖြစ်အောင် လုပ်ပေးလိုက်တာပဲ— သူမ စိုးရိမ်ခဲ့သလောက်တော့ မဆိုးပါဘူး။ သူမ ချမ့်ယွမ် နန်းဆောင်ကို သွားသင့်သေးရဲ့လား။ ခဏလောက် ဝေခွဲမရဖြစ်ပြီးနောက် သွားဖို့သာ ဆုံးဖြတ်လိုက်သည်။

မိဖုရားခေါင်ကြီး အပြစ်ပေးခံရမှုက သူမနှင့် ပတ်သက်နေနိုင်တယ်ဟု သူမစိတ်ထဲ၌ ခံစားနေရ၏။ သူမသာ ဘာမှမလုပ်ဘဲ နေလိုက်ပါက ကိုယ့်ကိုယ်ကိုယ် ခွင့်လွှတ်နိုင်မည် မဟုတ်ချေ။

အခုသွားရင် နောက်မှ နောင်တရနိုင်ပေမဲ့ မသွားရင်တော့ သူမရဲ့ သိက္ခာတရားက တစ်သက်လုံး ခြောက်လှန့်နေလိမ့်မယ်။ သူမ မတ်တပ်ရပ်လိုက်သည်။ "ငါ မင်တဲ့နားနေဆောင်ကို သွားမယ်" ဟမ်။ အခြားသူများက သူမကို အံ့သြတကြီး ကြည့်လာကြလေ၏။ ဒီလိုအချိန်မျိုးမှာတောင် သခင်မ မင်တဲ့ နားနေဆောင်ကို သွားချင်သေးတာလား။

ချင်းလျိုကမူ မေးလိုက်သည်။ "သခင်မ၊ ဖုန့်ယီ နန်းဆောင်အတွက် လက်ဆောင်တစ်ခုခု ပြင်ဆင်ထားရမလား"

ဘာပဲဖြစ်ဖြစ် မိဖုရားခေါင်ကြီးက နေမကောင်းဖြစ်နေတာဆိုတော့ ဂရုမစိုက်သလိုနေတာက မသင့်တော်ဘူးလေ။

ယွီမြောင်ဟွာက ပြန်ပြောလိုက်၏။ "ငါ ပြန်လာမှ အဲဒါကို ဆွေးနွေးကြတာပေါ့"

သူမသည် စက္ကူထုတ်လုပ်နည်းစာအုပ်နဲ့ အရက်ချက်နည်းစာအုပ်ကို အောင်မြင်စွာ သွားယူနိုင်ခဲ့ပြီး ချမ့်ယွမ် နန်းဆောင်ဆီ တန်းတန်းမတ်မတ် ထွက်လာခဲ့လိုက်သည်။ ဒီအချိန်ဆိုရင်... ဧကရာဇ် နေ့လယ်စာ စားနေလောက်ပြီ။ သူမ ခန့်မှန်းတဲ့အတိုင်း ဖေးလင်ယွဲ့ ထမင်းစားရန် ပြင်ဆင်နေတုန်းမှာပင် ယွီမြောင်ဟွာ ရောက်လာတဲ့ သတင်းကို ရလိုက်၏။ သူမသည် အလိုလိုက်ခံရတဲ့ ကိုယ်လုပ်တော်တစ်ယောက် ဖြစ်သော်လည်း ယွီမြောင်ဟွာမှာ သူ့ဆီကို ကိုယ့်သဘောနဲ့ကိုယ် လာခဲလှသည်။

မိဖုရားခေါင်ကြီး ကိစ္စများလား။ မနေ့က သူမ အဲဒီမစ်ရှင်ကို အသည်းအသန် ငြင်းဆန်ခဲ့တာကို ကြည့်ရင် ဖြစ်နိုင်တယ်။ နန်းတော်ထဲမှာ တစ်နှစ်နီးပါး ရှိနေပြီဖြစ်ပေမဲ့ သူကတော့ တခြားသူတွေနဲ့မတူဘဲ အမှားအမှန်ကို ချိန်ဆမနေဘဲ အရင်အတိုင်း ရိုးသားနေတုန်းပဲ— ဒါမှမဟုတ် ခေါင်းမာနေတာများလား။ "ဟွေ့ဖေး တစ်ခုခု ယူလာလား" ချိုင်ရှို့က ခဏရပ်ပြီး ဂါရဝပြုကာ ဖြေလိုက်သည်။ "သခင်မက စာအုပ်နှစ်အုပ် ယူလာပါတယ်"

စာအုပ်နှစ်အုပ်လား။ သူ ထင်ထားတဲ့အတိုင်းပဲ။ ဖေးလင်ယွဲ့ ခဏ စဉ်းစားလိုက်၏။ "ဟွေ့ဖေးကို ဘေးဆောင်မှာ ခဏစောင့်ခိုင်းလိုက်ပါ။ ပြီးရင် မိဖုရားခေါင်ကြီးကို တိတ်တဆိတ် ခေါ်လိုက်။ ဟွေ့ဖေး သူ့ကို မမြင်အောင် ဂရုစိုက်ပါ"

ဖေးလင်ယွဲ့ မိဖုရားခေါင်ကြီးကို အကျယ်ချုပ်ချထားတာဟာ သူမ၏ တာဝန်ပျက်ကွက်မှုအတွက် အပြစ်ပေးတာလို့ ပြောထားသော်လည်း မိဖုရားခေါင်ကြီးက ယွီမြောင်ဟွာကို သံသယဝင်နေမလားဆိုတာ သူ မသေချာပေ။ ထို့ကြောင့် မိဖုရားခေါင်ကြီးအား ယွီမြောင်ဟွာ၏ သဘောထားကို ကိုယ်တိုင်မြင်အောင် လုပ်ပေးတာက အကောင်းဆုံးဖြစ်မည်ပင်။

ဖုန့်ယီ နန်းဆောင်၌ မိဖုရားခေါင်ကြီးမှာ မျက်နှာဖြူဖျော့နေသော်ငြား တစ်ခုပြီးတစ်ခု အမိန့်တွေကို တည်တည်ငြိမ်ငြိမ် ထုတ်ပြန်နေခဲ့သည်— အဓိကကတော့ သူမ နေမကောင်းဖြစ်နေစဉ်အတွင်း နန်းဆောင်ထဲ အဝင်အထွက်အားလုံးကို မှတ်တမ်းတင်ထားဖို့နဲ့ ဘယ်သူမှ လျှောက်မသွားဖို့ပင်။ အစေခံများ စိုးရိမ်နေသည်ကို မြင်သည့်အခါ သူတို့၏ စိုးရိမ်မှုကို လျော့ပါးစေဖို့ လစာတွေကို နှစ်ဆ တိုးပေးလိုက်၏။ အစေခံများ အဆင်ပြေသွားတော့မှ သူမ အခန်းထဲပြန်ဝင်သွားကာ သူမ၏ မျက်နှာတွင် ပင်ပန်းနွမ်းနယ်မှုနှင့် ရှုပ်ထွေးမှုများ ပေါ်လာခဲ့ရသည်။

စောစောက ညီလာခံအပြီးမှာ ဧကရာဇ်က သူမကို ခေါ်ပြီး သူမရဲ့ မိခင်အပေါ် ပြင်းပြင်းထန်ထန် မကျေမနပ် ဖြစ်ခဲ့သည်။ "မင်းနဲ့ အိမ်ရှေ့မင်းသားသာ မရှိရင် ငါ သူ့အသက်ကို ယူလိုက်မိမှာ။ ဒီကိစ္စမှာ မင်းမှာ အပြစ်မရှိပေမယ့် မင်း ပေါ့ဆခဲ့တယ်။ ဒါကြောင့် ဖုန့်ယီ နန်းဆောင်မှာ အနားယူရင်း ပြန်လည်ဆင်ခြင်နေပါ"

ဧကရာဇ်နဲ့ လက်ထပ်ပြီးတဲ့ နှစ်တွေတစ်လျှောက် သူမ အမှားလုပ်မိရင်တောင် ဒီလိုမျိုး အကျယ်ချုပ် မခံခဲ့ရပေ။ တရားဝင် အကြောင်းပြချက်က အနားယူဖို့ဆိုသော်လည်း ဒါဟာ အကျယ်ချုပ်ချလိုက်တာဆိုတာ အားလုံးက သိနေကြလေ၏။

ဧကရာဇ်က ဒါဟာ မြို့စားမင်းရဲ့ မိသားစုကို သတိပေးတာလို့ အခိုင်အမာ ပြောခဲ့ရင်တောင် သူမရဲ့ ရင်ထဲမှာတော့ နာကျင်မှုနဲ့ ဝမ်းနည်းမှုတွေ ပြည့်နေခဲ့ရသည်။ သူတို့ကြားမှာ အချစ်မရှိရင်တောင် မိသားစု သံယောဇဉ်တော့ ရှိမယ်လို့ သူမ ထင်ခဲ့၏။

ဧကရာဇ်က တခြားသူတစ်ယောက်အတွက်နဲ့ သူမကို တစ်ခါမှ ဒီလိုမျိုး အရှက်မခွဲခဲ့ဖူးချေ။ မနေ့က သူ့ရဲ့ သဘောထားက ဒီလိုမျိုး မဟုတ်ခဲ့ပေ။ ဟွေ့ဖေးက တစ်ခုခု ပြောလိုက်လို့လား။ သူမရဲ့ ရာထူးတိုးမြှင့်ပွဲ ပျက်သွားလို့လား။

ဟွေ့ဖေးက အဲ့ဒီလို လူမျိုးမဟုတ်ပါဘူးလို့ သူမ ကိုယ့်ကိုယ်ကိုယ် ပြန်ပြောနေမိသည်— သူမ လူအကဲခတ် မမှားနိုင်ပါဘူး။ သို့သော် တခြား အကြောင်းပြချက်လည်း မရှိတော့ချေ။ ဧကရာဇ်က ကိုယ်လုပ်တော်တစ်ယောက်အတွက်နဲ့ ဒီလောက်အထိ လုပ်လိမ့်မယ်လို့လည်း သူမ မထင်ထားခဲ့ပေ။ သူမနဲ့ အိမ်ရှေ့မင်းသားရဲ့ ဂုဏ်သိက္ခာအတွက် သူမ တည်တည်ငြိမ်ငြိမ် နေရလိမ့်မည်။ သူမရဲ့ လက်ချောင်းလေးတွေက စောင်ကို အလိုလို တင်းတင်းကြပ်ကြပ် ဆုပ်ကိုင်ထားမိ၏။

"သခင်မ၊ ဧကရာဇ်မင်းမြတ်က ချမ့်ယွမ် နန်းဆောင်ကို လာဖို့ ခေါ်နေပါတယ်" သူမရဲ့ ယုံကြည်ရတဲ့ အစေခံက မျှော်လင့်ချက်အပြည့်နဲ့ ပြေးဝင်လာခဲ့သည်။ "အရှင်မင်းကြီး စိတ်ပြောင်းသွားတာလား"

မိဖုရားခေါင်ကြီးကမူ နှုတ်ခမ်းကို တင်းတင်းစေ့ထားလိုက်သည်— သူမကတော့ အဲဒီလို မထင်ချေ။ သူမ မျက်မှောင်ကြုတ်လိုက်ပြီး မေးလိုက်၏။ "ဒါနဲ့ အိမ်ရှေ့မင်းသားက အရှင်မင်းကြီးဆီ သွားသေးလား"

မနက်စောစောက အိမ်ရှေ့မင်းသားကို အခွန်ဌာနကို ခေါ်သွားခဲ့လေသည်။ အခုတော့ ဒါဟာ ဧကရာဇ်က သူ့ကို ဝေးဝေးပို့ထားဖို့အတွက် အကြောင်းပြချက်ပဲဆိုတာ မိဖုရားခေါင်ကြီး သေချာသွားပြီပင်။

အစေခံမလေးကမူ ခေါင်းခါပြလေ၏။ "အိမ်ရှေ့မင်းသား နန်းတော်ကို ပြန်မရောက်သေးပါဘူး။ သတင်းက ဒီလောက် မြန်မြန် မပြန့်နိုင်သေးပါဘူး" မိဖုရားခေါင်ကြီး သက်ပြင်းချလိုက်မိသည်။ ချီယန် အခု မသိသေးရင်တောင် ညနေလောက်ဆိုရင်တော့ သိသွားမှာ အသေအချာပင်။ သူ ဧကရာဇ်နှင့် ပြဿနာမတက်ဖို့ပဲ သူမ ဆုတောင်းနေမိသည်။ သူမ မတ်တပ်ရပ်လိုက်၏။ "ငါ့နောက်က လိုက်ခဲ့၊ ချမ့်ယွမ် နန်းဆောင်ကို သွားမယ်"

ချမ့်ယွမ် နန်းဆောင်ကို ရောက်သည့်အခါ ဖေးလင်ယွဲ့က သူမကို မြင်သွားပြီး အတွင်းခန်းဘက်ကို ညွှန်ပြလိုက်သည်။ "ကျောက်ဖေး၊ အထဲမှာ ခဏစောင့်နေပါ။ ဘာပဲကြားကြား အသံမထွက်စေနဲ့"

မိဖုရားခေါင်ကြီး ယန်ကျောက်ဖေး တစ်ယောက် ဒီစကားတွေကြောင့် စိတ်လှုပ်ရှားသွားရ၏။ ဧကရာဇ်က သူမရဲ့ နာမည်ကို ခေါ်တာ ခဲယဉ်းလှသည်။ သူ့ရဲ့ လေသံကလည်း သူမအပေါ် စိတ်ဆိုးနေတဲ့ပုံ မရပေ။

"ချန်ချဲ့ နာခံပါ့မယ်"

သူမ၏ အမူအရာက တစ်ချက်ကလေးမှ မမှားအောင် တည်ငြိမ်နေသော်လည်း ဖေးလင်ယွဲ့ကမူ သူမ၏ရင်ထဲက မကျေနပ်မှုကို အနည်းငယ် သတိထားမိလိုက်သည်— မိဖုရားခေါင်ကြီး တကယ်ပဲ စိတ်မကောင်းဖြစ်နေတာကိုး။