အခန်း ၄၃

ငါးဆားနယ် ကိုယ်လုပ်တော်

အပိုင်း ၄၃

ဖေးလင်ယွဲ့သည် ခဏမျှ တိတ်ဆိတ်သွားပြီးမှ ပြောလိုက်၏။ "ကိုယ်တော်က နတ်ရွာစံ ဧကရာဇ်ရဲ့ သားတော်ဖြစ်လို့ ဟွေ့ဖေး က ကိုယ်တော့်ရဲ့ အရှိန်အဝါကို ကြောက်နေတာနေမှာပါ"

သို့သော်လည်း သူ၏ အင်္ကျီလက်အောက်မှ လက်ဖမိုးပေါ်ရှိ သွေးကြောများမှာ သိသိသာသာ ထောင်နေခဲ့သည်။

ဒါကို မြင်လိုက်ရသောအခါ ယန်ကျောက်ဖေးသည် အမြော်အမြင်ရှိစွာဖြင့် ဆက်၍ မမေးတော့ဘဲ ဧကရာဇ်၏ ဒေါသကို မဆွပေးရန် ဆုံးဖြတ်လိုက်၏။

"မိဖုရားခေါင်ကြီး... နောက်ဆိုရင် ဟွေ့ဖေး ကို ပိုပြီး ဂရုစိုက်ပေးရမယ်"

နောင်တစ်ချိန်တွင် အခြားမည်သူက ဟွေ့ဖေး ထံမှ နတ်ဘုရား၏ တည်ရှိမှုကို မြင်တွေ့ရမည်ကို ဖေးလင်ယွဲ့ မသိသော်လည်း လောလောဆယ်တွင်မူ အခြေအနေမှာ သူ့ဘက်၌ ရှိနေသည်။

ယန်ကျောက်ဖေးက သိမ်မွေ့ပြီး သီလရှိသော အမူအရာကို ဆက်ထိန်းသိမ်းထားရင်း ကတိပေးလိုက်၏။ "ချန်ချဲ့ ဟွေ့ဖေး ကို သေချာပေါက် ကာကွယ်ပေးပါ့မယ်"

ဟွေ့ဖေး ၏ ကိုယ်ပေါ်တွင် နတ်ဘုရား၏ တည်ရှိမှု မရှိခဲ့လျှင်တောင်မှ ယနေ့ သူမ၏ လုပ်ရပ်များကြောင့် ယန်ကျောက်ဖေး ဤအိုအေစစ်လေးကို ဂရုတစိုက် စောင့်ရှောက်ပေးမည်သာ။

ရုတ်တရက် ဖေးလင်ယွဲ့ တစ်ခုခုကို သတိရသွားပြီး သူ၏ မျက်နှာပေါ်တွင် ထူးဆန်းသော အပြုံးတစ်ခု ပေါ်လာခဲ့သည်။

"မင်းကို ပြောဖို့ မေ့နေတဲ့ အချက်တစ်ခု ရှိသေးတယ်"

"ဟွေ့ဖေး မှာ နောက်ထပ် တာဝန်တစ်ခု ရှိသေးတယ်"

"နတ်ဘုရားက သူမနဲ့ လိုက်ဖက်မဲ့ အယောက်နှစ်ဆယ်ကျော် ပြင်ဆင်ပေးထားတယ်။ သူ့အနေနဲ့ တစ်လအတွင်းမှာ ကိုယ်တော် မပါဘဲ တခြား ဆန့်ကျင်ဘက်လိင် သုံးယောက်ကို အောင်မြင်အောင် သိမ်းပိုက်ရမှာ"

ဟွေ့ဖေး နှင့် နတ်ဘုရားတို့၏ အပြန်အလှန် စကားပြောဆိုမှုများကို မကြာခဏ လေ့လာခဲ့သဖြင့် ဖေးလင်ယွဲ့သည် ဤခေတ်နှင့် မရင်းနှီးသော စကားလုံးအချို့ကို နားလည်လာခဲ့ပြီ ဖြစ်သည်။ သူက မိဖုရားခေါင်ကြီးကို "သိမ်းပိုက်ခြင်း" ဆိုသည်မှာ ဘာကို ဆိုလိုကြောင်း ရှင်းပြခဲ့သည်—အခြေခံအားဖြင့်တော့ တစ်စုံတစ်ယောက်၏ နှလုံးသားကို ဖမ်းစားပြီး သူမအပေါ် သံယောဇဉ်၊ နှစ်သက်မှု သို့မဟုတ် အချစ်စိတ်များ ပေါ်လာအောင် လုပ်ဆောင်ခြင်းပင် ဖြစ်သည်။

ရွေးချယ်ထားသော ဝန်းရံသူများက ဟွေ့ဖေး ကို ပို၍ နှစ်သက်လေလေ၊ သူမ ရရှိမည့် အကျိုးကျေးဇူးများမှာ ပို၍ ကြီးမားလေလေ ဖြစ်မည်ဟု ဖေးလင်ယွဲ့ တွေးတောနေခဲ့သည်။

ယန်ကျောက်ဖေး၏ သိမ်မွေ့သော အပြုံးမှာ တောင့်တင်းသွား၏။ "ဒါက... ရယ်စရာမကောင်းလွန်းဘူးလား"

ဖေးလင်ယွဲ့က သက်ပြင်းချလိုက်သည်။ "ဒါပေမဲ့ သူတို့ပေးတဲ့ ဆုလာဘ်တွေက အရမ်းကို များပြားလွန်းတယ်"

သူသည် ဤတာဝန်ကို ပြီးမြောက်ပါက ရရှိနိုင်မည့် ဆုလာဘ်များကို ဆက်ပြောပြရင်း ယွီမြောင်ဟွာကို ချစ်မြတ်နိုးသူ သုံးယောက် ချက်ချင်း သိမ်းပိုက်နိုင်ရန် ကူညီပေးချင်စိတ်များ တဖွားဖွား ပေါ်ပေါက်နေခဲ့၏။

ဖေးလင်ယွဲ့မှာ မကြာခဏ တိတ်တဆိတ် ညည်းတွားမိတတ်သည်။ "ဘာလို့ နတ်ဘုရားက ဒီတာဝန်တွေကို ကိုယ်တော့်ကို မပေးရတာလဲ"

သူ၏ စိတ်အားထက်သန်နေသော မျက်နှာကို ကြည့်ရင်း ယန်ကျောက်ဖေး တစ်ယောက် နောက်ဆုံးတွင် လုံးဝ စိတ်အေးသွားရသည်။

ဧကရာဇ်ကိုယ်တိုင်က ဟွေ့ဖေး ကို 'လမ်းမှားရောက်ဖို့' ကူညီပေးရန် ဆန္ဒရှိနေခြင်းမှာ ဧကရာဇ်တစ်ပါးအတွက် အရှက်ရစရာဖြစ်သော်လည်း ဤခေတ်၏ စိတ်ကူးထက် ကျော်လွန်နေသော ဆုလာဘ်များအတွက် သူ လုပ်ဆောင်နေခြင်းပင်။ အကယ်၍ သူသာ သည်းခံနိုင်လျှင် သူမ၏ မကျေနပ်မှုအနည်းငယ်က ဘာပြောစရာ ရှိတော့မည်နည်း။

ဟွေ့ဖေး ကတော့ တကယ့်ကို မလွယ်ကူတဲ့ အခြေအနေမှာ ရောက်နေတာပဲ။

"ဒါဆိုရင် နတ်ဘုရားက သူမအတွက် ဘယ်လိုသူတွေကို ရွေးချယ်ပေးထားတာလဲ"

ဖေးလင်ယွဲ့တွင် အလွန်ကောင်းမွန်သော မှတ်ဉာဏ် ရှိသည်၊ အထူးသဖြင့် ယွီမြောင်ဟွာနှင့် ပတ်သက်သော ကိစ္စများတွင် ဖြစ်၏။ "ပင်းဟွိုက် မြို့စား ချန်ကျွင်းကျန်း၊ မြို့စားရွှမ်ရှီ ပေါ်ရှန်း၊ ဝန်ကြီးချုပ်ရဲ့ သားကြီး စုန့်ရှင်းဟယ်၊ မနှစ်က စာမေးပွဲမှာ တတိယရတဲ့ ရှန်စုရုန့်နဲ့ စစ်ဗိုလ်ချုပ် ကျန်းရွှင်ရှင်း..."

ယန်ကျောက်ဖေးမှာ တစ်ဦးချင်းစီ၏ နာမည်များကို နားထောင်ရင်း ခေါင်းကိုက်သလို ခံစားလိုက်ရ၏။

သူတို့သည် နန်းတွင်းရှိ လူငယ်ပညာရှိ အားလုံးကို တစ်ပြိုင်နက်တည်း သိမ်းကျုံးယူရန် ကြိုးစားနေပုံရသည်။ ဟွေ့ဖေး က ဘယ်သုံးယောက်ကို ရွေးချယ်မည်ကို သူမ သိချင်မိသည်။

သို့သော်လည်း…

"ဒါပဲလား" ယန်ကျာက်ဖေး မေးလိုက်သော်လည်း ဧကရာဇ်၏ အပြုံးက ပို၍ အဓိပ္ပာယ်ပါလာသည်ကို သတိပြုမိသွားသည်။ သူမ၏ စိတ်ထဲတွင် မကောင်းသော ခံစားချက်တစ်ခု ရုတ်တရက် ဝင်လာခဲ့၏။

"တခြား ဘယ်သူရှိသေးလို့လဲ"

ဖေးလင်ယွဲ့ကမူ ရယ်မောရင်း ပြောလိုက်သည်။ "ချီယန် နဲ့ ချီယောင်ဆိုတဲ့ ကောင်လေးနှစ်ယောက်လဲ ပါသေးတယ်"

ယန်ကျောက်ဖေး၏ ခန္ဓာကိုယ်မှာ တောင့်တင်းသွားပြီး မျက်နှာမှာလည်း ဆွံ့အသွားရ၏။

သူမ၏ သားတော်က ထိုစာရင်းထဲမှာ ပါနေသည်လား။

နတ်ဘုရား၏ အကဲခတ်တော်မူမှုကိုပဲ ချီးကျူးရမည်လား။

စောစောက သူမ စိတ်အေးလိုက်မိသည်မှာ စောလွန်းသွားကြောင်း သူမ သဘောပေါက်လိုက်သည်။

မိဖုရားခေါင်ကြီး၏ မျက်နှာအမူအရာကို မြင်လိုက်ရသောအခါ ဖေးလင်ယွဲ့ ကျေနပ်သွားရ၏။ ဤခံစားချက်ကို ခံစားနေရသူမှာ သူတစ်ဦးတည်း မဟုတ်တော့သည်မှာ သေချာသည်။

အခုတော့ မိဖုရားခေါင်ကြီးပါ ပါဝင်လာပြီဖြစ်၍ ထိခိုက်မှုမှာ နှစ်ဆ ဖြစ်သွားခဲ့ပြီ။

"မိဖုရားခေါင်ကြီး... တချီတိုင်းပြည်အတွက် မင်း ကိုယ်တော့်ကို ကူညီမှာ မဟုတ်လား"

"အိမ်ရှေ့စံမင်းသားက ငါတို့ရဲ့ သားတော်ပဲ၊ သူ့ရဲ့ အဆင့်အတန်းကလဲ မြင့်မြတ်တယ်။ သူ တစ်နေရာတောင် မရဘဲ လွဲချော်လို့ မဖြစ်ဘူးလေ"

"ဒါနဲ့... လာမဲ့နှစ်အနည်းငယ်အတွင်း သူ့ကိုဖြစ်ဖြစ်၊ ချီယောင် ကိုဖြစ်ဖြစ် ကိုယ်လုပ်တော်တွေ မပေးနဲ့အုံး၊ ဒါမှ သူတို့ရဲ့ အရည်အချင်းတွေ မဆုံးရှုံးမှာ"

မိဖုရားခေါင်ကြီး - "..."

သူမ စကားပင် မပြောနိုင်အောင် ဖြစ်သွားရ၏။

…

ဧကရာဇ်နှင့် မိဖုရားခေါင်ကြီးတို့ နောက်ဆုံးတွင် ပြန်လာကြသည်အထိ ယွီမြောင်ဟွာ တော်တော်ကြာအောင် စောင့်နေခဲ့ရသည်။

ဧကရာဇ်၏ စိတ်အခြေအနေမှာ အထူးပင် ကောင်းမွန်နေသော်လည်း မိဖုရားခေါင်ကြီးမှာမူ အနည်းငယ် မိန်းမောကာ စိတ်ရှုပ်ထွေးနေပုံရသည်ကို သူမ သတိထားမိလိုက်၏။

"အရှင်တို့... အဆင်ပြေရဲ့လား" ယွီမြောင်ဟွာက မေးလိုက်သည်။

ယန်ကျောက်ဖေးကမူ ခေါင်းခါပြလိုက်၏။ "ပန်ကုန်း အဆင်ပြေပါတယ်။ အခုတော့ ဖုန့်ယီ နန်းဆောင်ကို ပြန်ရပါလိမ့်မယ်"

ယွီမြောင်ဟွာက စုံစမ်းမေးမြန်းလိုက်သည်။ "ကျန်းမာရေး ပြန်လည်ကောင်းမွန်ဖို့ ဆက်ပြီး အနားယူအုံးမှာလား"

ယန်ကျောက်ဖေးသည် ဧကရာဇ်ကို တစ်ချက် စောင်းကြည့်လိုက်ပြီး ပြုံးစိစိဖြင့် ပြောလိုက်၏။ " ဟွေ့ဖေး ပို့ပေးတဲ့ ဆေးက တကယ့်ကို ထိရောက်ပြီး ကုသပေးနိုင်ပေမဲ့ ပန်ကုန်း နောက်ထပ် ရက်အနည်းငယ်တော့ အနားယူဖို့ လိုပါသေးတယ်"

ဧကရာဇ်က စကားကို လွှတ်ခနဲ ပြောလိုက်ပြီး ဖြစ်သဖြင့် သူမသည် သူ၏ မျက်နှာကို ထောက်ထားရမည်ဖြစ်ကာ ချက်ချင်းကြီး နေကောင်းသွားပြီဟု ပြော၍ မရနိုင်ပေ။

ဒါကို ကြားလိုက်ရသောအခါ ယွီမြောင်ဟွာမှာ ချက်ချင်းပင် စိတ်အေးသွားရ၏။ ခဏမျှ စဉ်းစားပြီးနောက် သူမသည် မိဖုရားခေါင်ကြီး၏ လက်ထဲသို့ စာအုပ်နှစ်အုပ်ကို ထည့်ပေးလိုက်ပြီး ယဉ်ကျေးစွာ ဦးညွှတ်လိုက်သည်။ "ဘာမှ ထွေထွေထူးထူး မရှိတော့ရင်တော့ ချန်ချဲ့ကို ပြန်ခွင့်ပြုပါအုံး"

အစကတည်းက စကားပြောခွင့် မရခဲ့သော ဖေးလင်ယွဲ့သည် စိတ်ထဲမှ ညည်းတွားလိုက်မိသည်။

သူသည် နားထင်ကို ပွတ်သပ်ရင်း တိုးတိုးလေး ရေရွတ်လိုက်၏။ "နန်းတွင်းသမားတော် ကျန်းကို ခေါ်လိုက်ပါ"

တစ်ခုခုကိုတော့ ပြန်လည် ပြင်ဆင်ရန် လိုအပ်နေသေးသည်။

မိဖုရားခေါင်ကြီးမှာ သူမ၏ လက်မောင်းကြားရှိ မထင်မှတ်ထားသော စာအုပ်နှစ်အုပ်ကို ငုံ့ကြည့်ရင်း အသာအယာ ရယ်မောလိုက်မိသည်။

ယွီမြောင်ဟွာမှာ သွက်လက်စွာ ထွက်ခွာသွားခဲ့၏။ သူမ ရောက်ရှိလာစဉ်က ရန်ဖြစ်ရန် အဆင်သင့်ဖြစ်နေပုံရသော်လည်း ယခုမူ သူမ၏ အမူအရာမှာ တည်ငြိမ်နေပြီး ပျော်ရွှင်နေပုံပင် ရနေသည်။ ဒါကို မြင်လိုက်ရသောအခါ အတူလိုက်ပါလာသည့် ချွေ့ဝေလည်း အောင့်ထားခဲ့သော အသက်ကို ပြန်ရှူလိုက်နိုင်ပြီး သူမ၏ နှုတ်ခမ်းထောင့်တွင် အပြုံးတစ်ခု ပေါ်လာခဲ့သည်။

သူမသည် ဘာဖြစ်ခဲ့သည်ကို မမေးခဲ့ပေ၊ အကယ်၍ သခင်မက ပြောပြချင်လျှင် သူမကိုယ်တိုင် ပြောပြလာမည် ဖြစ်သောကြောင့်ပင်။

သို့သော် ယွီမြောင်ဟွာကမူ သတင်းကောင်းကို ပြောပြရန် မစောင့်နိုင်တော့ပေ။ "ငါပို့လိုက်တဲ့ ဆေးက အစွမ်းထက်တယ်၊ မိဖုရားခေါင်ကြီးက မြန်မြန် နေကောင်းလာလိမ့်မယ်"

ချွေ့ဝေမှာ အံ့အားသင့်ကာ မျက်တောင်ခတ်လိုက်ပြီးမှ ပြုံးလိုက်မိသည်။ "ဒါ တကယ့်ကို ဝမ်းသာစရာ သတင်းကောင်းပါပဲ"

သူမ အနည်းငယ် သိချင်မိသည်မှာ သခင်မသည် ဆေးကို သူမနှင့်အတူ ယူလာခဲ့လား၊ စာအုပ်များထဲတွင် ဖုံးကွယ်ထားခဲ့လား ဆိုသည်ပင်။

ယွီမြောင်ဟွာက ခေါင်းညိတ်ပြလိုက်၏။ "အင်း... ဒီဝမ်းသာစရာ အဖြစ်အပျက်ကို ဆင်နွှဲဖို့အတွက် ကွမ်ကျွီ နန်းဆောင်က ဒီလမှာ လစာ တစ်လစာ ပိုရလိမ့်မယ်"

မိဖုရားခေါင်ကြီးကို ကာကွယ်ပေးနိုင်ခဲ့ရုံသာမက သူမကိုလည်း စိတ်မဆိုးအောင် လုပ်နိုင်ခဲ့သည်။ တာဝန်က အောင်မြင်သွားပြီဖြစ်၍ တကယ့်ကို စိတ်အေးသွားရပြီပင်။ ဒါကို ဂုဏ်ပြုရန်အတွက် ယနေ့ နေ့လယ်စာကို အကြီးအကျယ် စားသောက်ပွဲ လုပ်မည်ဟု သူမ ဆုံးဖြတ်လိုက်သည်။

ဧကရာဇ်နှင့်အတူ အနည်းငယ် စားခဲ့သော်လည်း ၎င်းမှာ အလွန်ဆုံးရှိမှ အဆာပြေစားရုံသာ ရှိသေး၏။

မကြာသေးမီက ကွေ့ဖေး အဖြစ် ရာထူးတိုးမြှင့်ခံရမှုကြောင့် ကွမ်ကျွီ နန်းဆောင်မှ ဝန်ထမ်းများသည် သူတို့၏ လစဉ်လစာကို နှစ်ဆ ရရှိခဲ့ပြီး ဖြစ်သည်။ ယခု ထပ်ဆောင်း ဆုကြေးများပါ ထပ်ရမည်ဆိုလျှင် အခြားသူများ မည်မျှအထိ မနာလိုဖြစ်ကြမည်ကို မည်သူ သိနိုင်မည်နည်း။ ထို့ကြောင့် နန်းတွင်းအစေခံ အများအပြားမှာ ကွမ်ကျွီ နန်းဆောင်သို့ ပြောင်းရွှေ့နိုင်ရန် နန်းတွင်းရေးရာ ဝန်ကြီးဌာနသို့ ငွေပေး၍ ကြိုးစားနေကြတော့၏။

သို့သော် ကွမ်ကျွီ နန်းဆောင်ရှိ နေရာအားလုံးမှာ ပြည့်နေပြီဖြစ်၍ သူတို့ ဝင်ချင်သော်လည်း နေရာမရှိတော့ပေ။ အတင်းအဖျင်း ပြောဆိုမှုကြောင့် စောစောက ဖမ်းဆီးသွားသော အစေခံနှစ်ဦးမှာမူ ကြိမ်ဒဏ် အချက်နှစ်ဆယ်စီ အပြစ်ပေးခံရပြီး နန်းဆောင်မှ နှင်ထုတ်ခံလိုက်ရသည်။

သူမ၏ နယ်မြေသို့ ပြန်ရောက်သောအခါ ယွီမြောင်ဟွာသည် ဟင်းပွဲများကို စတင်မှာယူတော့၏။ "နေ့လယ်စာအတွက် ရှစ်မျိုး ကြက်သားဟင်း၊ သိုးနံရိုးကင်၊ သမင်ကြောချက်၊ ငါးမန်းတောင်ဟင်း၊ ဝက်ခြေထောက်ချဉ်စပ်နဲ့ ဟင်းသီးဟင်းရွက်တွေ အကုန်လုံး ပါအောင် ပြင်ဆင်လိုက်ပါ။ ကျန်တာကိုတော့ အဆင်ပြေသလိုပဲ လုပ်လိုက်ပါ"

ခဏမျှ စဉ်းစားပြီးနောက် သူမ ထပ်ပြောလိုက်သည်။ "သမင်ကြောချက်ကိုတော့ ညစာအတွက်ပဲ ထားလိုက်ပြီး ပုစွန်ကိတ် တစ်ပွဲ ထပ်ထည့်လိုက်ပါ"

ထိုဟင်းမှာ ပြင်ဆင်ရန် အချိန်တော်တော်ပေးရသော်လည်း၊ ရှစ်မျိုး ကြက်သားဟင်းကိုမူ ယွီမြောင်ဟွာ အလွန်ကြိုက်သဖြင့် ကြိုတင်ပြင်ဆင်ထားလေ့ရှိသည်။ အကယ်၍ သူမ မစားဖြစ်ပါက ချွေ့ဝေနှင့် တခြားသူများကို တိုက်ရိုက် ပေးလိုက်မည်သာ ဖြစ်၏။

ချင်းလျိုသည် မီးဖိုဆောင်လေးကို သွားရောက်ကြီးကြပ်ရန် ကိုယ်တိုင် ထွက်သွားခဲ့သည်။

ယွီမြောင်ဟွာက သူမ၏ မိခင်နှင့် ညီမလေးကို မေးလိုက်၏။ "မေမေ... မြောင်ပင်း... အရင်ဆုံး အဆာပြေ တစ်ခုခု စားထားချင်လား"

သူမ၏ သမီးဖြစ်သူမှာ ဤမျှ ပျော်ရွှင်နေသည်ကို မြင်လိုက်ရသဖြင့် ဝမ်ယနျဉ်သည် ချမ့်ယွမ် နန်းဆောင်သို့ သွားရောက်စဉ်အတွင်း တစ်ခုခု ထူးခြားပြီး ကောင်းမွန်သော အရာများ ဖြစ်ပျက်ခဲ့မှန်း သိလိုက်သည်။

သူမ ပြုံးလိုက်၏။ "မင်းညီမလေးနဲ့ ငါက ခေါက်ဆွဲနဲ့ တောကြောင်သား မီးခိုးမှိုင်းတိုက်ဟင်း စားထားပြီးပြီ။ အမေကတော့ အဲဒီဟင်းကို တော်တော်ကြိုက်တယ်"

ကွမ်ကျွီ နန်းဆောင်ရှိ မည်သူမျှ သူတို့ကို ဗိုက်ဆာအောင် ထားဝံ့မည်မဟုတ်ပေ။ သို့သော်လည်း သူတို့သည် မြောင်ဟွာအား စဉ်းစားနေကြသဖြင့် အစားသိပ်မစားကြဘဲ နောက်မှ သူမနှင့်အတူ စားရန် ဗိုက်ချန်ထားကြခြင်း ဖြစ်သည်။

ယွီမြောင်ဟွာသည် ပုံပြင်တစ်ပုဒ် စတင်လုပ်ကြံ ပြောဆိုတော့၏။ " မယ်တော်ကြီးက သမီးကို အစွမ်းထက်တဲ့ဆေးတစ်မျိုး ပေးခဲ့ဖူးတာကို ရုတ်တရက် သတိရသွားတာနဲ့၊ ကံစမ်းကြည့်တဲ့အနေနဲ့ ချမ့်ယွမ် နန်းဆောင်ကို ပို့လိုက်တာ။ အဲဒီဆေးက မိဖုရားခေါင်ကြီးရဲ့ ရောဂါကို တကယ်ပဲ အထောက်အကူပြုလိမ့်မယ်လို့ မထင်ထားဘူး။ မိဖုရားခေါင်ကြီး မကြာခင် နေကောင်းလာတော့မယ်ဆိုတာကို သိရလို့ သမီး တော်တော် ဝမ်းသာမိတယ်"

ဝမ်ယနျဉ်ကမူ သူမ၏ သမီးကို "မင်း ပုံပြင်ပြောနေတာကို ငါ ငြိမ်ပြီး ကြည့်နေတယ်" ဆိုသော အကြည့်မျိုးဖြင့် ကြည့်လိုက်သော်လည်း ဆက်၍ ပူးပေါင်းဆောင်ရွက်ပေးခဲ့သည်။ "အဲဒါကတော့ မိဖုရားခေါင်ကြီးမှာ ကောင်းကင်ဘုံရဲ့ ကောင်းချီးတွေ တကယ် ရှိနေလို့ နေမှာပါ"

ဘာ ကောင်းကင်ဘုံရဲ့ ကောင်းချီးလဲ။ ဒါ တကယ်တော့ Host ရဲ့ ကုသိုလ်တွေပဲ။ Host ကတော့ တကယ့် လူအပဲ။ ဒီကုသိုလ်တွေကို သုံးပြီး ကွေ့ဖေးဖြစ်အောင် လုပ်တာက ပိုမကောင်းဘူးလား

စနစ်သည် ယွီမြောင်ဟွာက ဘာကြောင့် ဤမျှ ရက်ရက်ရောရောနှင့် သူတစ်ပါးကို ဂုဏ်ပေးနေရသည်ကို နားမလည်နိုင်ဘဲ၊ သူမ၏ ရည်မှန်းချက် ကင်းမဲ့မှုကို စိတ်ပျက်နေခဲ့၏။

ယွီမြောင်ဟွာမှာ လူ့သဘာဝကို နားမလည်သော စနစ်တစ်ခုအား ခံစားချက်များကို ရှင်းပြရန် ကြိုးစားခြင်းမှာ အပိုပင်ဖြစ်ကြောင်း သိထားသည်။ ထို့ကြောင့် ၎င်းကို လှည့်စားရန်အတွက် လက်တွေ့ကျသော အကြောင်းပြချက်တစ်ခုကို ချက်ချင်းပင် လုပ်ကြံလိုက်တော့၏။

[နင် ငါ့ရဲ့ နည်းဗျူဟာကို နားမလည်ပါဘူး။ ငါက ငါ့ရဲ့ အနာဂတ်အတွက် လုပ်နေတာ။ အကယ်၍ ငါက တစ်နှစ်အတွင်း ကွေ့ဖေးအဆင့်ကို တက်သွားရင် ငါ မိဖုရားခေါင်ကြီးနဲ့ အိမ်ရှေ့စံမင်းသားတို့နဲ့ ရန်သူဖြစ်သွားနိုင်တယ်။ ငါ ဒီကိုရောက်တာ တစ်နှစ်ပဲ ရှိသေးတာ၊ သူတို့ကို မယှဉ်နိုင်သေးဘူး။ ဒါပေမဲ့ အခုတော့ အခြေအနေက မတူတော့ဘူး။ ငါက သူ့အတွက် အကျိုးပြုထားတာဆိုတော့၊ နောက်ဆို သူ ငါ့ကို ကာကွယ်ပေးရလိမ့်မယ် မဟုတ်လား။]

[အော်... ဒါက မင်းရဲ့ အစီအစဉ်ပေါ့။ ငါ မင်းကို အထင်မှားသွားတယ်။ မင်းက တကယ်ပဲ ဉာဏ်ကောင်းမယ်လို့ မထင်ထားဘူး။]

စနစ်၏ ပြောင်ချော်ချော် လေသံကြောင့် စိတ်အနှောင့်အယှက် ဖြစ်သွားသော ယွီမြောင်ဟွာသည် ၎င်းကို ပြတ်ပြတ်သားသားပင် ပိတ်ဆို့လိုက်တော့၏။

ဝမ်ယနျဉ်မှာ ဖြစ်ရပ်မှန်ကို စုံစမ်းရန် အားမထုတ်တော့ပေ။ အဆုံးတွင်တော့ မုန်တိုင်းများ ကုန်ဆုံးသွားပြီး ကောင်းကင်က ပြန်လည်သာယာသွားခဲ့ပြီပင်။

ဤမျှကြီးကျယ်သော စားသောက်ပွဲကို ပြင်ဆင်ရန်မှာ ချက်ချင်းလက်ငင်း မပြီးနိုင်သဖြင့် ယွီမြောင်ဟွာသည် သူမကိုယ်သူမ အလုပ်ရှုပ်အောင် ထားရန် ဆုံးဖြတ်လိုက်သည်။ သူမက တက်ကြွစွာဖြင့် ပြောလိုက်၏။ "လာ... အမေတို့ကို သမီးရဲ့ ပစ္စည်းသိုလှောင်ခန်းဆီ လိုက်ပြမယ်"

ဟဲဟဲ... သူမ၏ ကြွယ်ဝချမ်းသာမှုများကို ကောင်းကောင်းကြီး ထုတ်ကြွားရပေမည်။

သူမသာ မရှိလျှင် သူမ၏မိခင်မှာ လိုက်လံကြည့်ရှုရန် စိတ်ပါမည်မဟုတ်ချေ။

"ကောင်းတာပေါ့! ညီမလဲ ကြည့်ချင်တယ်" ယွီမြောင်ပင်းက ထောက်ခံအားပေးလိုက်သည်။

ယွီမြောင်ဟွာသည် သူတို့နှစ်ဦးကို ပစ္စည်းသိုလှောင်ခန်းဆီသို့ ဦးဆောင်ခေါ်သွားခဲ့၏။

ဝမ်ယနျဉ်မှာမူ သူမ၏သမီး၌ နန်းတော်သို့ ရောက်ရှိသည်မှာ တစ်နှစ်သာ ရှိသေးသဖြင့် လက်ဆောင်များ ရရှိထားလျှင်တောင် အကန့်အသတ်နှင့်သာ ရှိလိမ့်မည်ဟု ထင်မှတ်ထားခဲ့သည်။

သို့သော် သူမ အတွင်းသို့ လှမ်းဝင်လိုက်သည်နှင့်... သန္တာကျောက်ပင် အလှဆင်ပစ္စည်းများ၊ ရတနာ အမွှေးတိုင်ထွန်းအိုးများ၊ ပုလဲလိုက်ကာများ၊ ကျောက်စိမ်း ဆယ့်သုံးခက်ပါ ဆီမီးတိုင်ပင်များနှင့် အခြားသော ကြွယ်ဝချမ်းသာမှု အရှိန်အဝါများ တောက်ပနေသည့် ကြီးမားဆန်းပြားသော ပစ္စည်းများကြောင့် သူမ၏ မျက်စိပင် ကျိန်းသွားရ၏။ အလွန်အမင်း တောက်ပလွန်းလှသဖြင့် သူမသည် အလိုအလျောက် မျက်လုံးများကို မှိတ်ထားလိုက်မိသည်။

ယွီမြောင်ဟွာက ရှင်းပြလိုက်သည်။ "ဒီသန္တာကျောက်ပင်က သဲ့ဖေးပေးတဲ့ လက်ဆောင်ပါ"

"ဒီပုလဲလိုက်ကာကိုတော့ မိဖုရားခေါင်ကြီးက မနေ့ကတင် ပို့ပေးထားတာ"

"ကျောက်စိမ်း ဆီမီးတိုင်ပင်၊ ရတနာ အမွှေးတိုင်ထွန်းအိုးတွေနဲ့ ဖန်သားလိုက်ကာတွေကတော့ မယ်တော်ကြီးပေးတဲ့ လက်ဆောင်တွေ"

"ခုနစ်ပါးရတနာ ပန်းအိုး၊ လိပ်ခွံမှန်တင်ခုံ၊ အကျော်သား လက်ဖက်ရည်စားပွဲနဲ့ ဆင်စွယ်ပန်းပု စားပွဲတွေကတော့ ဧကရာဇ်က ချီးမြှင့်ထားတာ"

ကံမကောင်းစွာဖြင့် ဤကြီးမားသော ပစ္စည်းများကိုမူ သူမ၏ မိခင်ထံသို့ ဆုလာဘ်များဟူသော အကြောင်းပြချက်ဖြင့် ပေးအပ်၍ မရနိုင်ပေ။

သို့သော် ကိစ္စမရှိပါ—ပိုးထည်များ၊ ကျောက်သံပတ္တမြားများနှင့် အဆင်တန်ဆာများမှာမူ ပေးကမ်းရန် အလွန်ပင် သင့်တော်လှသည်။

သူမ၏သမီးက ကျောက်စိမ်းများ ပြည့်နှက်နေသည့် သေတ္တာများကို တစ်ခုပြီးတစ်ခု ဖွင့်ပြနေသည်ကို ကြည့်ရင်း ဝမ်ယနျဉ်၏ နှလုံးခုန်သံများ မြန်လာခဲ့သည်။ နုနယ်လှပလှသော ရတနာများမှာ သေတ္တာပေါင်း ရာနှင့်ချီ၍ ရှိနေပြီး၊ အဖိုးတန် ပိုးထည်များ ထည့်ထားသည့် နှင်းဆီသား သေတ္တာကြီး ဆယ်လုံးကျော်လည်း ရှိနေခဲ့၏။

"ငါ စောစောက ပြောထားတဲ့ ပစ္စည်းတွေအားလုံးကို ထုတ်ခဲ့ပါ"

ချွေ့ဝေက ချက်ချင်း နားလည်သွားပြီး သူမ၏ မယ်မယ်က သခင်မနှင့် ဒုတိယသခင်မလေးတို့အတွက် သီးသန့်ဖယ်ထားရန် ပြောထားသည့် ရတနာများနှင့် ပိုးထည်များကို အမြန်ရှာဖွေလိုက်သည်။

"အသက်ရှည်ခြင်း သင်္ကေတပုံစံ ဖော်ထားတဲ့ ရွှေအက္ခရာသွင်း ကျောက်စိမ်း ဆံထိုးတွေနဲ့ ဒီနှစ်တစ်ရာသက်တမ်းရှိတဲ့ ဂျင်ဆင်းနှစ်မြစ်ကိုတော့ အဖွားအတွက် မွေးနေ့လက်ဆောင်အဖြစ် သိမ်းထားပေးပါ။ ဒါက မြေးမလေးတစ်ယောက်အနေနဲ့ သမီးရဲ့ ဂါရဝပြုမှုပါ"

နောက်ထပ် ရတနာပုံကြီးကို ညွှန်ပြရင်း ယွီမြောင်ပင်းကို ပြောလိုက်၏။ "ငါးနှစ်ကောင်နဲ့ ပန်းပုံစံဖော်ထားတဲ့ ဒီငွေဆံထိုးတွေနဲ့ ကျောက်မျက်စီထားတဲ့ ရွှေငါးဆံထိုးကတော့ ညီမလေးအတွက်ပဲ။ ပြီးတော့ နှစ်သစ်ကူးမှာ ဝတ်စုံအသစ် နှစ်စုံချုပ်ဖို့အတွက် အရုဏ်ဦးရောင် ပိုးထည်နှစ်လိပ်နဲ့ ရွှေမှုန်ကြဲပိုးထည်တွေကိုလဲ ဖယ်ထားပေးတယ်"

ယွီမြောင်ပင်း၏ မျက်နှာမှာ ဝမ်းသာအားရ တောက်ပသွားခဲ့သည်။ "ဒီဆံထိုးတွေက သိပ်လှတာပဲ! ကျေးဇူးတင်ပါတယ် အစ်မ~" သူမ၏ အစ်မက သူမအပေါ် သိပ်ကောင်းတာပဲ!

"ငွေကပ် ကျောက်စိမ်း ငါးခြင်းတောင်းပုံစံ ကွမ်ရင်ဆံထိုးနဲ့ ရွှေကျားဆံထိုးကတော့ အမေ့အတွက် သီးသန့်ပါ။ ဒီတိမ်တိုက်ပိုးထည်က အမေ့ရဲ့ အရှိန်အဝါနဲ့ တကယ့်ကို လိုက်ဖက်တယ်၊ ဒါထက် ပိုလိုက်ဖက်တာမျိုး ရှိမှာမဟုတ်ဘူး"

ယွီမြောင်ဟွာသည် သူမ၏ ဖခင်ကိုလည်း မေ့မထားဘဲ သူ၏အတွက် စာပေအဖိုးတန်လေးပါးကို ရွေးချယ်ပေးခဲ့သည်။ ပုရပိုက်ကူးခြင်းနှင့် စာလုံးအလှရေးခြင်းတို့မှလွဲ၍ သူမအတွက် ထိုပစ္စည်းများမှာ အသုံးမဝင်ချေ။

နောက်ဆုံးတွင် ယွီမြောင်ဟွာသည် ကျောက်မျက်သေတ္တာ နှစ်လုံးကို ယူလိုက်၏။ "ဒီကျောက်မျက်တွေကိုလဲ ဆံပင်အလှဆင်ဖို့အတွက် ယူသွားလိုက်အုံး"

ဝမ်ယနျဉ်ကမူ ခပ်နွမ်းနွမ်းလေး ပြုံးလိုက်သည်။ "တခြားလူတွေသာ မသိရင် ငါတို့က နန်းတော်ထဲကို ပစ္စည်းလာနှိုက်နေတယ်လို့ ထင်ကြတော့မှာပဲ"

ဤပစ္စည်း အထုပ်အပိုးများအားလုံးကို နန်းတော်ထဲမှ သယ်ထုတ်သွားရန်မှာ ဘယ်လိုပုံစံမျိုး ဖြစ်နေပါလိမ့်။

သူမ၏ သမီးမှာ လက်ဆောင်များစွာ ရရှိထားခဲ့သည်၊ အထူးသဖြင့် မယ်တော်ကြီးက ရတနာစုစည်းမှုတစ်ခုလုံးကိုပင် ပို့ပေးထားခဲ့သည် မဟုတ်ပါလား။