အခန်း ၄၅

ငါးဆားနယ် ကိုယ်လုပ်တော်

အပိုင်း ၄၅

ယွီမြောင်ဟွာ ကွေ့ဖေးကို ဘေးစောင်းကြည့်လိုက်ရာ သူမမှာ စိတ်နှလုံး အကြီးအကျယ် ထိခိုက်ခံစားထားရသည့်ပုံစံဖြင့် မျက်ဝန်းများမှာလည်း အသက်မဲ့နေဆဲ ဖြစ်သည်ကို တွေ့လိုက်ရ၏။

သူမနှင့် မိဖုရားခေါင်ကြီးတို့သည် တကယ့်ကို ရင်းနှီးကျွမ်းဝင်ကြပုံရသည်။

စိတ်ထဲတွင်မူ ယွီမြောင်ဟွာသည် စောစောက ကွေ့ဖေး၏ ကြမ်းတမ်းသော သဘောထားအပေါ် တကယ်တမ်း ဒေါသထွက်မနေခဲ့ပေ။ ကွေ့ဖေးသည်… သူမအား မိဖုရားခေါင်ကြီးကို မဟုတ်မတရား စွပ်စွဲအကျဉ်းချခိုင်းသူဟု မှားယွင်းထင်မှတ်ကာ မိဖုရားခေါင်ကြီးအတွက် တရားမျှတမှု ရှာဖွေပေးချင်ရုံသာ ဖြစ်၏။

သူမသည် ကွေ့ဖေးဟူသော အဆင့်မြင့်ဘွဲ့အာဏာကို ပိုင်ဆိုင်ထားသော်လည်း ယွီမြောင်ဟွာလောက် ဧကရာဇ်၏ မျက်နှာသာပေးမှုကို မရရှိခဲ့ချေ။

ပြင်ပလူများအမြင်တွင်မူ အလိုလိုက်ခံထားရသော အချစ်တော် ကိုယ်လုပ်တော် ယွီမြောင်ဟွာသည် မိဖုရားခေါင်ကြီးကိုပင် ကြိုးကိုင်လုပ်ကြံနိုင်လောက်အောင် အာဏာကြီးမားလှရာ ၎င်းက သူမ၏ ပါးနပ်မှုနှင့် ဧကရာဇ်၏ အတိုင်းအဆမဲ့ မျက်နှာသာပေးမှုကို သက်သေပြနေသည်။ သူမအား ဆန့်ကျင်ခြင်း သို့မဟုတ် ရန်သူအဖြစ် သတ်မှတ်ခြင်းက မည်သည့်အကျိုးကျေးဇူးမျှ ဆောင်ကြဉ်းပေးမည် မဟုတ်ပေ။

သို့သော် ဤသို့ဖြစ်လင့်ကစား ကွေ့ဖေးသည် မိဖုရားခေါင်ကြီးအတွက် မားမားမတ်မတ် ရပ်တည်ပေးရန် လိုလားနေဆဲပင်။ သူမသည် ကိုယ်ကျင့်တရား ကောင်းမွန်သူတစ်ဦးဖြစ်ရာ မိတ်ဆွေဖွဲ့ရန် အလွန်ပင် ထိုက်တန်လှသည်။

သူတို့နှစ်ဦးကို အဒေါ်ဖန့် ဘေးခန်းမဆောင်တစ်ခုဆီသို့ ဦးဆောင်ခေါ်သွားခဲ့သည်။

အဒေါ်ဖန့်သည် သူတို့နှစ်သက်တတ်သော လက်ဖက်ရည်နှင့် မုန့်များကို ပြင်ဆင်တည်ခင်းပေး၏။

ထိုအချိန်တွင် ယွမ်ဟွေ့ရုန်သည် စိတ်ပြန်လည်တည်ငြိမ်သွားခဲ့ပြီ ဖြစ်သည်။ အဒေါ်ဖန့်သည် ပုံမှန်ထက်ပင် ယွီမြောင်ဟွာအပေါ် ပို၍ တက်ကြွနွေးထွေးနေပြီး အပြုံးများကလည်း ယခင်ကထက် ပိုတောက်ပနေသည်ကို သူမ သတိပြုမိလိုက်၏။

အဒေါ်ဖန့်သည် မိဖုရားခေါင်ကြီး၏ အနီးကပ်ဆုံး ယုံကြည်ရသူဖြစ်ရာ သူမ၏ သဘောထားက တစ်နည်းအားဖြင့် မိဖုရားခေါင်ကြီး၏ ရပ်တည်ချက်ကို ဖော်ပြနေခြင်း ဖြစ်ပေသည်။

သူမ ယွီမြောင်ဟွာအပေါ် တကယ်ပဲ အထင်လွဲမှားခဲ့မိခဲ့တာများလား။

ခဏမျှ စောင့်ဆိုင်းပြီးနောက် နောက်ဆုံးတွင် မိဖုရားခေါင်ကြီးက သူတို့ရှေ့သို့ ထွက်လာခဲ့သည်။

မိဖုရားခေါင်ကြီး၏ မျက်နှာမှာ ထူးထူးခြားခြား ဖြူဖျော့နေသည်ကို ယွီမြောင်ဟွာ သတိထားမိလိုက်၏။ လွန်ခဲ့သော မိနစ်သုံးဆယ်ခန့်က ချမ့်ယွမ် နန်းဆောင်တွင် ရှိစဉ်တုန်းက သူမ၏ မျက်နှာအသွေးအရောင်မှာ ကောင်းမွန်နေခဲ့သည်။ သို့ဖြစ်ရာ မိဖုရားခေါင်ကြီးသည် ကြိုတင်၍ မျက်နှာကို မျက်နှာချေများ ခြယ်ထားခြင်း ဖြစ်ရမည်ဟု သူမ ချက်ချင်းပင် သဘောပေါက်သွားခဲ့သည်။

မိဖုရားခေါင်ကြီး ပီသပါပေသည်။ ယခုကဲ့သို့ အခြေအနေတွင်ပင် သူမသည် အမှားအယွင်းမရှိစေရန် ဧကရာဇ်၏ စီမံကိန်းများ၌ မိမိ၏ ကဏ္ဍကို အပြစ်ပြောစရာမရှိအောင် သရုပ်ဆောင်နေဆဲပင်။

"မယ်မယ်... မယ်မယ် တကယ်ပဲ နေမကောင်းဖြစ်နေတာလား ဘုရား” သူမ၏ ဖြူဖျော့မှုကို မြင်လိုက်ရသောအခါ ယွမ်ဟွေ့ရုန်က စိုးရိမ်တကြီးဖြင့် မေးလိုက်သည်။

မိဖုရားခေါင်ကြီးက ခပ်ဖွဖွလေး ချောင်းဆိုးရင်း ပြောလိုက်သည်။ "အခုတော့ အများကြီး သက်သာသွားပါပြီ။ ဒါ ဟွေ့ဖေး ပို့ပေးတဲ့ အံ့အားသင့်စရာ ဆေးစွမ်းကြောင့်ပါ။ သမားတော်ကြီး ကျန်းက အဲဒီဆေးက ငါ့ရဲ့ ဝေဒနာနဲ့ တည့်တယ်လို့ ပြောတယ်။ သူညွှန်းတဲ့ဆေးကို နောက်ထပ် အနည်းငယ် ထပ်သောက်ပြီးရင်တော့ လုံးဝ နေကောင်းသွားပါလိမ့်မယ်။ ငါ့ကြောင့်နဲ့ အားလုံးကို မလိုအပ်ဘဲ စိတ်အနှောင့်အယှက် ဖြစ်စေမိတဲ့အတွက် တောင်းပန်ပါတယ်"

ယွမ်ဟွေ့ရုန်မှာ ဆွံ့အသွားရသည်။ "ဟွေ့ဖေးက ဆေးပို့ပေးတာ ဟုတ်လား။ ဒါကြောင့်မို့လို့ သူမက ချမ့်ယွမ် နန်းဆောင်ကို သွားခဲ့တာလား"

ယွီမြောင်ဟွာ၏ လေသံတွင် ဝမ်းနည်းစိတ်ကောက်မှုများ စွက်ဖက်နေခဲ့သည်။ "အဲဒီဆေးက ထိရောက်ပြီး မယ်မယ် မကြာခင် ပြန်လည်ကျန်းမာလာတော့မယ်ဆိုတာ သိလို့ ညီမတော် သိပ်ကို ဝမ်းသာသွားခဲ့တာပါ။ ဒါပေမဲ့ အဲဒါကိုပဲ အစ်မ ကွေ့ဖေးက အထင်လွဲခဲ့တယ်လေ"

"အစ်မကွေ့ဖေးရဲ့ အမြင်မှာ ညီမတော်က အရှင်မကို ဒုက္ခပေးမဲ့ လူယုတ်မာမျိုး ဖြစ်နေလိမ့်မယ်လို့ တစ်ခါမှ မတွေးဖူးပါဘူး။ မယ်မယ်... ညီမတော် ရင်ထဲမှာ တကယ် ခံစားရပါတယ်။ သူ့အပေါ် ဒီလိုအထင်အမြင်မျိုး သက်ရောက်စေမိအောင် ညီမတော် ဘာတွေမှားလုပ်မိလဲ မသိတော့ပါဘူး"

ယွီမြောင်ဟွာသည် မျက်ရည်အချို့ ထွက်လာစေရန် ညှစ်ထုတ်ဖို့ ကြိုးစားသော်လည်း သူမ၏ သရုပ်ဆောင်စွမ်းရည်က မမီသဖြင့် မျက်ရည်တစ်စက်မျှ ကျမလာခဲ့ချေ။

သူမ သည်းခံနိုင်စွမ်းမရှိလောက်အောင် ဝမ်းနည်းပူဆွေးနေဟန် ဆောင်ကာ လက်ကိုင်ပဝါဖြင့် မျက်ဝန်းထောင့်များကို တို့ရုံသာ ဟန်ဆောင်နိုင်ခဲ့သည်။

အခြားသော ကိုယ်လုပ်တော်တစ်ဦးသာဆိုလျှင် ယွီမြောင်ဟွာ၏ စကားများထဲက ရွဲ့စောင်းမှုကို ရိပ်မိလိမ့်မည်ပင်။

သို့သော် ယွမ်ဟွေ့ရုန်ကမူ… တကယ်ကို ရိပ်မမိခဲ့ပေ။ သူမ၏ မျက်နှာအမူအရာမှာ တုန်လှုပ်ခြင်း၊ ရှက်ရွံ့ခြင်း၊ သဘောပေါက်ခြင်းတို့မှတဆင့် နောက်ဆုံးတွင် အပြစ်မကင်းစိတ်သို့ ပြောင်းလဲသွားခဲ့သည်။

အခြေအနေက ဤသို့ ဖြစ်နေခဲ့ခြင်းပင်။

သူမသည် ဟွေ့ဖေးအား ထိုကဲ့သို့သော လူမျိုးမဟုတ်ဟု အမြဲတွေးခဲ့ဖူးသည်။ သူမတွင် ပရိယာယ် ဆင်နိုင်လောက်သော ဉာဏ်ပညာမျိုး လုံးဝ မရှိသည်မှာ ထင်ရှားလှပေသည်။

"ငါ တောင်းပန်ပါတယ်၊ နင့်ကို အထင်မှားသွားတယ်" ယွမ်ဟွေ့ရုန်က ပြတ်ပြတ်သားသား ပြောလိုက်သည်။ သူမသည် ပွင့်လင်းလှသော်လည်း မာနကို ဆုပ်ကိုင်ထားတတ်သူမျိုး မဟုတ်ပေ—မှားလျှင် တောင်းပန်တတ်၏။

ယွီမြောင်ဟွာမှာ တကယ်တမ်း ဒေါသထွက်မနေသော်လည်း သူမ၏ တာဝန်အတွက်ကြောင့် ဤပြဇာတ်ကို ဆက်၍ ကပြရပေမည်။

"အစ်မကွေ့ဖေးမှာ ဘာအပြစ် ရှိမှာလဲ။ အပြစ်တင်ရမယ်ဆိုရင် ညီမတော်ရဲ့ လိုအပ်ချက်တွေကြောင့်ပဲ ဖြစ်မှာပါ။ မယ်မယ်... ကျေးဇူးပြုပြီး သူ့ကို အပြစ်မတင်ပါနဲ့။ သူက မယ်မယ်အတွက် စိုးရိမ်လို့ပါ။ ညီမတော် ခံစားရတဲ့ မခံချိမခံသာမှုတွေက ဒါတွေနဲ့ ယှဉ်ရင် ဘာမှမဟုတ်ပါဘူး"

[Host ရေ... Host ရဲ့ အရည်အချင်း တကယ် တိုးတက်လာတာပဲ။ ကျွန်တော်တို့ရဲ့ တာဝန် သေချာပေါက် အောင်မြင်တော့မယ်]

[ဟဲဟဲ... ငါလဲ ငါ့ကိုယ်ငါ တော်တော်လေး လန်းတယ်လို့ ထင်တယ်။ အတိတ်ဘဝတုန်းကသာ သရုပ်ဆောင်ဖြစ်ခဲ့ရင် အသက်အငယ်ဆုံး ထိပ်တန်းရုပ်ရှင်ဆုရှင် ဖြစ်နေလောက်ပြီ။ ဒါပေမဲ့ ကွေ့ဖေးက တကယ်ကို လူကောင်းတစ်ယောက်ပါ။ ဘေးအန္တရာယ် ကြိုတင်သတိပေးချက်ကို မလိုချင်ရင် သူမကို ဒီလိုမျိုး စိတ်အနှောင့်အယှက် မပေးချင်ပါဘူး။ နေပါအုံး... မိဖုရားခေါင်ကြီးက ငါ့ကို သနားသွားမယ်လို့ နင် ထင်လား]

[ဒါကတော့ သေချာပေါက် နိုင်ပွဲပဲ]

ထိုဖြစ်ရပ်အားလုံးကို မျက်ဝါးထင်ထင် တွေ့မြင်ခဲ့ရသော မိဖုရားခေါင်ကြီး ယန်ကျောက်ဖေး - "…"

ဟွေ့ဖေးက သူမရှေ့တွင် ကွေ့ဖေးအား ရုတ်တရက် အဘယ်ကြောင့် ရွဲ့စောင်းပြောဆိုနေရသနည်းဟူမူ ၎င်းက တာဝန်၏ ဆုလာဘ်အတွက်ကြောင့် ဖြစ်နေခြင်းပင်။

လောလောဆယ်တွင်မူ ကွေ့ဖေးအပေါ် အနည်းငယ် လျစ်လျူရှုရမည် ဖြစ်လင့်ကစား သူမအနေဖြင့် ဟွေ့ဖေး၏ ဘက်တော်သားအဖြစ် ပါဝင်ပေးရပေမည်။

သို့သော်လည်း မိဖုရားခေါင်ကြီးသည် သူမ၏ မိတ်ဆွေရင်းအား အလကားသက်သက် မတရား ခံစားရစေရန် အစီအစဉ် မရှိချေ။ သူမသည် နောက်ပိုင်းတွင် ကွေ့ဖေးအား အကြောင်းစုံကို သေချာ ရှင်းပြမည် ဖြစ်သည်။

မိဖုရားခေါင်ကြီးက သက်ပြင်းချလိုက်၏။ "ဟွေ့ရုန်... နင် ဒီတစ်ခါတော့ စိတ်လိုက်မာန်ပါ လုပ်လိုက်မိပြီ။ ဟွေ့ဖေးက လူကောင်းတစ်ယောက်ပါ၊ သူ့ကို အဲဒီလိုမျိုး မတွေးသင့်ဘူး။ နင် သေချာပေါက် တောင်းပန်ရမယ်"

မိဖုရားခေါင်ကြီး၏ စကားနှင့်အတူ ယွီမြောင်ဟွာ၏ အသစ်စတင်ထားသော တာဝန်မှာ ချောမွေ့စွာ ပြီးဆုံးသွားခဲ့သည်။

ယွီမြောင်ဟွာမှာ အတိုင်းအဆမရှိ ဝမ်းမြောက်သွားခဲ့၏။ သို့သော် ဤတစ်ကြိမ်တွင်မူ ဆုလာဘ်ရရှိခြင်းအတွက် နန်းတွင်းစာကြည့်တိုက် သို့မဟုတ် မင်တဲ့ နားနေဆောင်ကို အကြောင်းပြချက်အဖြစ် အသုံးပြု၍ မရနိုင်တော့ပေ။ သူမအနေဖြင့် အခြားသော အပြစ်ပြောစရာမရှိသည့် အကြောင်းပြချက်တစ်ခု—ဖြစ်နိုင်လျှင် အိပ်မက်ထဲတွင် နိမိတ်ပြသည်ဟု ပြောရမည်လားဟူ၍ စဉ်းစားရပေမည်။

ယွမ်ဟွေ့ရုန်၏ မျက်နှာတွင် အရှက်ရိပ်များ အနည်းငယ် ပေါ်လာခဲ့သည်။ "ညီမ ဒီတစ်ခါတော့ သက်သေမရှိဘဲနဲ့ ဟွေ့ဖေးကို စွပ်စွဲမိတာ တကယ် မသင့်တော်ခဲ့ဘူး"

အထူးသဖြင့် ဆက်ဆံရေးကို လုံးဝဖြတ်တောက်လိုက်သကဲ့သို့ လက်ဆောင်အားလုံးကိုပင် ပြန်ပေးခဲ့မိသည် မဟုတ်ပါလား။

ထိုအချက်ကို တွေးမိသောအခါ ယွမ်ဟွေ့ရုန် မိမိကိုယ်မိမိ ပါးရိုက်ချင်စိတ်ပင် ပေါက်သွားခဲ့၏။

သူမက ယွီမြောင်ဟွာ၏ လက်ကို ဆွဲကိုင်လိုက်သည်။ "အဲဒီအစား နင် ငါ့ကို ရိုက်လိုက်ပါလား"

ယွီမြောင်ဟွာ၏ နှုတ်ခမ်းများ တွန့်ကွေးသွားရသည်။ ဤခေတ်ကာလတွင် လူတို့သည် သိက္ခာကို အလွန်တန်ဖိုးထားကြ၏။ ပါးရိုက်ခြင်းဟူသည် အရှက်ခွဲခြင်းဟု သတ်မှတ်ကြလေသည်။ အပြစ်အတွက် တောင်းပန်ခြင်းအဖြစ် မိမိအား လာရောက်ရိုက်နှက်ရန် ကမ်းလှမ်းသူကို သူမ ပထမဆုံးအကြိမ် တွေ့ဖူးခြင်းပင်။

ယွမ်ဟွေ့ရုန်၏ မျက်နှာထားမှာ ပြတ်သားနေခဲ့သည်။ "ရတယ်၊ နာနာသာ ရိုက်စမ်းပါ။ ငါ့အရေပြားက ထူပါတယ်၊ နာမှာမဟုတ်ဘူး"

ကဲလေ... နာရင်တောင်မှ မနာသလို ဟန်ဆောင်ရုံပေါ့။

ကွေ့ဖေးသည် တကယ့် လူအတစ်ယောက်ဖြစ်ကြောင်း ယွီမြောင်ဟွာ ထပ်မံအတည်ပြုလိုက်မိတော့သည်။

ဘေးမှ ကြည့်နေသော မိဖုရားခေါင်ကြီးမှာ ရယ်ချင်စိတ်ကို မနည်းအောင့်ထားရ၏။ ကွေ့ဖေး၏ စိတ်နေသဘောထားမှာ နှစ်ပေါင်းများစွာကြာသည့်တိုင် ပြောင်းလဲမသွားခဲ့ချေ။

ယွီမြောင်ဟွာ တုံ့ဆိုင်းနေသည်ကို မြင်သောအခါ ယွမ်ဟွေ့ရုန် စိုးရိမ်သွားခဲ့သည်။ "နင် ငါ့ကို ခွင့်မလွှတ်နိုင်သေးဘူးလား"

ယွီမြောင်ဟွာက သူမ၏လက်ကို ပြန်ရုန်းရန် ကြိုးစားသော်လည်း ကွေ့ဖေး၏ ဆွဲကိုင်ထားမှုမှာ သူမ ထင်ထားသည်ထက် ပို၍ အားပါနေခဲ့၏။

ဖြတ်ခနဲ ရိုက်သံနှင့်အတူ ယွမ်ဟွေ့ရုန်သည် ယွီမြောင်ဟွာ၏ လက်ကို မိမိမျက်နှာဆီသို့ ဆွဲယူကာ ရိုက်လိုက်သဖြင့် ဖြူလျော့သော မျက်နှာပေါ်တွင် နီမြန်းသော အမှတ်အသားတစ်ခု ထင်ကျန်ရစ်ခဲ့လေသည်။

ယွီမြောင်ဟွာ လန့်ဖျတ်သွားရ၏။ ကွေ့ဖေးကတော့—ကြောက်စရာကောင်းလိုက်တာ၊ တကယ်ကြီး လုပ်လိုက်တာပဲလား။

"ရပါပြီ... ရပါပြီ! ညီမတော် ခွင့်လွှတ်ပါတယ်! ညီမတော် ဒီလို ရိုသေမှုမရှိတဲ့အပြစ်တွေ ထပ်ပြီး မလုပ်ခိုင်းပါနဲ့တော့!"

"အဲဒီအစား အစ်မတော် ညီမတော်ကို ပိုးပန်းလေးတွေပဲ ပိုပေးပါတော့လား"

ကွေ့ဖေးက ဒုတိယအကြိမ် ထပ်လုပ်ခိုင်းမည်ကို စိုးရိမ်သဖြင့် ယွီမြောင်ဟွာမှာ သူမ၏လက်ကို အမြန်ဆွဲထုတ်လိုက်ရသည်။

ယွမ်ဟွေ့ရုန်က ချက်ချင်း သဘောတူလိုက်သည်။ "နင် ဘယ်လိုပန်းမျိုး ကြိုက်လဲ၊ ငါ လုပ်ပေးမယ်"

သူမ၏ ချုပ်လုပ်မှုစွမ်းရည်မှာ အလယ်အလတ်သာရှိပြီး—သူမချုပ်သော "မန်ဒရင်းဘဲ" များမှာ များသောအားဖြင့် ဝဖြိုးသော ဘဲများနှင့် တူနေတတ်၏။ နန်းတော်သို့ မဝင်ရောက်မီက သူမ၏မိခင်သည် စောင်း၊ စုတ္တံ၊ စာပေ၊ ပန်းချီနှင့် ချုပ်လုပ်မှုတို့တွင် သမီးဖြစ်သူ ပါရမီမပါသည်ကို စိတ်ပျက်သဖြင့် ပိုးပန်းလုပ်နည်းကိုသာ လေ့ကျင့်ခိုင်းခဲ့ခြင်း ဖြစ်သည်။

အံ့ဩစရာကောင်းသည်မှာ သူမတွင် ထိုအရာ၌ ပါရမီပါနေခဲ့ခြင်းပင်။ သူမ၏ ပိုးပန်းများသည် ဟန်ဆောင်မှုကင်းပြီး သဘာဝအတိုင်း လှပလွန်းလှသည်။ သို့သော် သူမအနေဖြင့် လက်ဆောင်ပေးရန် ထိုက်တန်သည်ဟု ယူဆသော လူနည်းစုသာ ရှိခဲ့ဖူး၏။

ယွမ်ဟွေ့ရုန် ၏ စိတ်နေသဘောထားကို နားလည်ထားသောကြောင့်သာ ယွီမြောင်ဟွာသည် ယခုကဲ့သို့ တိုက်ရိုက်တောင်းဆိုဝံ့ခြင်း ဖြစ်ပေသည်။

"ညီမတော်က ပီအိုနီ ပန်းတွေကို ကြိုက်ပါတယ်။ ပြီးတော့ ကြာပန်းအချို့လဲ လုပ်ပေးပါ—ညီမလေးက အဲဒါတွေကို ကြိုက်လို့ပါ။ ကြာပန်းတွေ သူ့ကို ပေးလို့ရမလား"

ယွမ်ဟွေ့ရုန် ခေါင်းညိတ်လိုက်၏။ "ရတာပေါ့"

ယွီမြောင်ဟွာ၏ ပွင့်လင်းမှုက သူမတွင် ရန်ငြိုးမရှိတော့ကြောင်း သက်သေပြနေသဖြင့် ကိစ္စအားလုံး ပြေလည်သွားခဲ့ပြီ ဖြစ်၏။ ယွမ်ဟွေ့ရုန် စိတ်သက်သာရာရသွားခဲ့သည်။ သူမသည် ဟွေ့ဖေးကဲ့သို့သော လူမျိုးများနှင့်သာ ဆက်ဆံရသည်ကို ပို၍ နှစ်သက်သည်။ အချို့လူများသည် မျက်နှာပြင်တွင် ချိုသာစွာ ပြောဆိုတတ်ကြသော်လည်း ကွယ်ရာတွင် ရန်ငြိုးဖွဲ့ကာ တိုက်ခိုက်ရန် အခွင့်အရေးကို စောင့်ဆိုင်းနေတတ်ကြရာ၊ ယွမ်ဟွေ့ရုန်သည် ထိုကဲ့သို့သော လူများကြောင့် အကြိမ်ကြိမ် ဒုက္ခရောက်ဖူးသည်။

"နင်နဲ့ နင့်ညီမက တကယ့်ကို ရင်းနှီးကြတာပဲ"

ယွမ်ဟွေ့ရုန်သည် စိတ်လှုပ်ရှားစွာဖြင့် သက်ပြင်းချလိုက်မိသည်။ သူမ၏ မိဘများတွင် သူမနှင့် သူမ၏အစ်ကိုကြီးသာ ရှိပြီး၊ ဝမ်းကွဲမောင်နှမများနှင့်လည်း အဆင်မပြေခဲ့ဘဲ သူတို့၏ လှည့်စားခြင်းကို အကြိမ်ကြိမ် ခံခဲ့ရဖူးသည်။

ဧကရာဇ်နှင့် လက်ထပ်ပြီးနောက် နန်းတွင်းကွယ်ရာ လုပ်ကြံမှုများကြောင့် ဆုံးရှုံးမှုအချို့ ကြုံတွေ့ခဲ့ရသော်လည်း၊ ထိုစဉ်က အိမ်ရှေ့မင်းသမီး—ယခု မိဖုရားခေါင်ကြီး—က သူမအား ကာကွယ်ပေးခဲ့သည်။ နှစ်အနည်းငယ်အတွင်း ဧကရာဇ်နန်းတက်လာခဲ့ပြီး၊ သူမ၏ ဖခင်မှာ ဆရာကြီးဖြစ်ရုံမက ဧကရာဇ်၏ လမ်းညွှန်ပြသပေးသူလည်း ဖြစ်ခဲ့သဖြင့် သူမသည် အစကတည်းက မြင့်မားသော ကွေ့ဖေးဘွဲ့ကို ရရှိခဲ့ခြင်း ဖြစ်သည်။ ထိုအချိန်မှစ၍ သူမ၏ဘဝမှာ ချောမွေ့ခဲ့ပြီး နန်းတွင်းပရိယာယ်များကို စဉ်းစားရန် မလိုအပ်ခဲ့ချေ။

သို့သော် မိဖုရားခေါင်ကြီးနှင့် သူမ၏ ညီမငယ်တို့ကို မြင်တွေ့ရသောအခါတွင်မူ ညီမမရှိခြင်းကလည်း မဆိုးလှဟု ယွမ်ဟွေ့ရုန် စိတ်ထဲက တွေးလိုက်မိပြန်သည်။

ယွီမြောင်ဟွာက ဂုဏ်ယူစွာ ကြွားဝါလိုက်၏။ "ကျွန်မရဲ့ ညီမလေးက ကမ္ဘာပေါ်မှာ အချစ်ရဆုံးပဲ"

အထူးသဖြင့် မိဖုရားခေါင်ကြီး၏ ညီမနှင့် ယှဉ်လျှင် ပို၍ သိသာလှသည်။

"ညီမလေးကို အဲဒီပိုးပန်းတွေကို အမြဲပန်ခိုင်းဖို့ ညီမတော်မှာ အစီအစဉ်ရှိပါတယ်။ ဘယ်သူမဆို သူမကို လာအနိုင်ကျင့်ရင် ဒါက ကွေ့ဖေးကိုယ်တိုင် လုပ်ပေးထားတာလို့ ပြောခိုင်းမလို့"

ဒါက ရှေးခေတ်ဗားရှင်း အကာအကွယ်ပေးမှု အစီအစဉ်တစ်ခုပင်။

ဧကရာဇ်နှင့် မယ်တော်ကြီးတို့ ချီးမြှင့်ထားသော ကျောက်စိမ်းဆွဲပြားများနှင့် ရတနာများကိုလည်း ဤရည်ရွယ်ချက်အတွက် အသုံးပြုနိုင်ပေသည်။

ယွမ်ဟွေ့ရုန်မှာ ကြောင်အသွားရပြီး မျက်နှာတွင် "အဲဒီလိုလည်း လုပ်လို့ရတာလား" ဟူသော အမူအရာက အထင်အရှား ပေါ်နေခဲ့သည်။

မိဖုရားခေါင်ကြီးကမူ ခပ်ဖွဖွလေးသာ ပြုံးနိုင်ခဲ့၏။

သူမသည် ထိုစကားကို မကြားချင်ယောင် ဆောင်လိုက်သည်။

အထင်လွဲမှားမှုများ ပြေလည်သွားပြီး တာဝန်လည်း ပြီးဆုံးသွားသဖြင့် ယွီမြောင်ဟွာသည် သူမ၏မိခင်တို့နှင့်အတူ နေ့လယ်စာစားရန် ပြန်ရမည်ဖြစ်ရာ ဦးစွာ နှုတ်ဆက်ထွက်ခွာခဲ့၏။

မထွက်ခွာမီ သူမက ကွေ့ဖေးအား ပြောရန် မေ့မထားခဲ့ပေ။ "အစ်မ ယူလာတဲ့ သေတ္တာကို နောက်မှ လူလွှတ်ပြီး ပြန်ပို့ခိုင်းလိုက်ပါ့မယ်"

ကွေ့ဖေးကမူ ပြန်ရန် မလောသေးဘဲ မိဖုရားခေါင်ကြီးအား မေးစရာများ ရှိနေသေးသည်။

"မလိုပါဘူး၊ နောက်မှ ငါကိုယ်တိုင်ပဲ လာယူလိုက်မယ်"

သူမအနေဖြင့်လည်း တောင်းပန်ခြင်းအထိမ်းအမှတ်အဖြစ် ဘဏ္ဍာတိုက်ထဲက လက်ဆောင်အချို့ကို ရွေးချယ်ပြီး ပို့ပေးရပေမည်။

ဟွေ့ဖေးက တောင်းပန်မှုအဖြစ် သူမကိုယ်တိုင်လုပ်သော ပိုးပန်းများကိုသာ တောင်းဆိုခဲ့သော်လည်း၊ သူမဘက်က ထိုအရာတစ်ခုတည်းသာ ပို့ပေးရန် မသင့်တော်ချေ။

ယွီမြောင်ဟွာထွက်သွားပြီးနောက် ယွမ်ဟွေ့ရုန်မှာ မမေးဘဲ မနေနိုင်သဖြင့် မေးလိုက်မိသည်။ "မယ်မယ်... လွန်ခဲ့တဲ့ နှစ်ရက်လုံးလုံး တကယ်ပဲ နေမကောင်းဖြစ်နေခဲ့တာလား"

သူမ၏ မျက်ဝန်းထဲရှိ ဖုံးကွယ်မထားသော စိုးရိမ်ပူပန်မှုများကို ကြည့်ကာ ယန်ကျောက်ဖေး ပြုံးလိုက်မိသည်။ နှစ်ပေါင်းများစွာအတွင်း သူမသည် မိမိ၏ မူဝါဒများကို စောင့်ထိန်းကာ မျှတစွာ လုပ်ဆောင်ပြီး အခြားသော ကိုယ်လုပ်တော်များကို စောင့်ရှောက်ပေးခဲ့သည်။ လူတိုင်းက သူမ၏ စေတနာကို အသိအမှတ်မပြုကြမှန်း သိသော်လည်း ကွေ့ဖေးနှင့် ဟွေ့ဖေးတို့ကဲ့သို့ လူမျိုးများက နားလည်ပေးသရွေ့ သူမ၏ ကြိုးစားမှုများက အချည်းနှီး မဟုတ်ပေ။ အနည်းဆုံးတော့ တစ်စုံတစ်ယောက်က သူမ၏ ပေးဆပ်မှုကို သိရှိကြသည်။

သူမက ခေါင်းယမ်းလိုက်၏။ "အိမ်ရှေ့မင်းသားက ငါ့ရဲ့ အဖိုးဘက်က မိသားစုနဲ့ ပိုပြီး ရင်းနှီးလာလို့ပါ။ ငါ့ရဲ့ မိဘတွေကလဲ အရင်ကတည်းက မကျေနပ်ကြဘူးလေ၊ အခုကျ သူတို့ရဲ့ လောဘတွေက ပိုကြီးလာကြပြီ။ ဒါကြောင့်မို့လို့ မနေ့က ကိစ္စတွေ ဖြစ်လာရတာပဲ"

ယွမ်ဟွေ့ရုန် စိတ်မထိန်းနိုင်ဘဲ လွှတ်ခနဲ ပြောလိုက်မိသည်။ "လူမိုက်တွေ!"

သူတို့၏ ကြီးပွားချမ်းသာမှုနှင့် အဆင့်အတန်းအားလုံးမှာ မိဖုရားခေါင်ကြီး၏ အရှိန်အဝါပေါ်တွင်သာ လုံးဝတည်မှီနေသည်ကို သူတို့ မေ့သွားကြပြီလား။ သူမ တစ်ခုခုဖြစ်သွားလျှင် သူတို့ကော လွတ်မြောက်လိမ့်မည်ဟု ထင်နေကြတာလား။

ယန်ကျောက်ရုန်ကိုပဲ ကြည့်ဦး—သူမ၏ ရုပ်ရည်ကလည်း ထူးခြားမှုမရှိ၊ စိတ်နေသဘောထားကလည်း မကောင်းသည့်အပြင် သစ်တုံးတစ်တုံးကဲ့သို့ ထုံထိုင်းလှသည်။ သူမသာ နန်းတွင်းသို့ ဝင်လာခဲ့လျှင် ရက်ပိုင်းအတွင်း အပိုင်းပိုင်း ဆုတ်ဖြဲခံရပေလိမ့်မည်။ ထိုသို့သောသူက မိဖုရားခေါင်ကြီး၏ နေရာကို အစားထိုးနိုင်မည်ဟု သူတို့ ဘယ်လိုများ ယုံကြည်နေကြပါသနည်း။

ယန်ကျောက်ဖေး ပြောလိုက်သည်။ "ဧကရာဇ်က မြို့စားချင်ရဲ့ မိသားစုကို သတိပေးတဲ့အနေနဲ့ နန်းဆောင်ကို ရက်အနည်းငယ် ပိတ်ထားခိုင်းရုံသက်သက်ပါ"

ထို့နောက် သူမ ရယ်မောလိုက်၏။ "ဒါပေမဲ့ မြောင်ဟွာလဲ နင့်လိုပဲ အထင်လွဲသွားခဲ့တယ်။ သူမက ဒါက သူ့ရဲ့ အပြစ်လို့ ထင်ပြီး ငါ့ကို ကာကွယ်ဖို့ ချမ့်ယွမ် နန်းဆောင်ထဲအထိ ဇွတ်ဝင်သွားခဲ့တာလေ"

ယွမ်ဟွေ့ရုန် ဆွံ့အသွားရပြန်သည်။

ဟွေ့ဖေးက သူမထက်ပင် သတ္တိရှိပါပေသည်။ သူမဆိုလျှင် သတင်းအချက်အလက် စုံစမ်းရုံသာ လုပ်နိုင်မည်ဖြစ်သော်လည်း ယွီမြောင်ဟွာကမူ မိဖုရားခေါင်ကြီးအတွက် မားမားမတ်မတ် ရပ်တည်ပေးခဲ့ခြင်း ဖြစ်၏။

ယွမ်ဟွေ့ရုန်မှာ မိမိကိုယ်မိမိ အားမရသကဲ့သို့ ခံစားလိုက်ရပြီး တစ်ချိန်တည်းတွင် ဟွေ့ဖေးအပေါ် အပြစ်မကင်းစိတ်ကလည်း ပို၍ နက်ရှိုင်းလာခဲ့သည်။