အခန်း ၅၀

ငါးဆားနယ် ကိုယ်လုပ်တော်

အပိုင်း ၅၀

ဖေးလင်ယွဲ့အတွက်မူ၊ သူ၏ ညီအစ်ကိုများထဲတွင် မင်းသား ကျောက် တစ်ဦးသာ အတော်အတန် သည်းခံနိုင်စရာ ရှိပြီး—ကျန်ရှိသော လူများမှာ ဝန်ထုပ်ဝန်ပိုးများသာ ဖြစ်ကြသည်။

ထိုအထဲတွင် စိတ်ပျက်စရာ အကောင်းဆုံးလူမှာ မင်းသားဖန့် အိမ်တော်၏ ဆက်ခံသူ ဖေးယွီဟန်ပင် ဖြစ်၏။ သူသည် ဖခင်ဖြစ်သူကဲ့သို့ပင် ပြဿနာရှာတတ်သူတစ်ဦး ဖြစ်သည်။

မြို့တော်သို့ ရောက်ရှိလာပြီး ရက်အနည်းငယ်မျှသာ ရှိသေးသော်လည်း၊ သူသည် မျက်နှာသာရရှိရန်အတွက် ကဗျာဝိုင်းများကို ဦးစီးကျင်းပပြီး ဆင်းရဲနွမ်းပါးသော ပညာရှင်အမြောက်အမြားကို ငွေကြေးထောက်ပံ့ပေးခဲ့ပြီး ဖြစ်သည်။

ဟား... လူတို့၏ စိတ်နှလုံးကို ရရှိရန် ထိုကဲ့သို့ သေးနုပ်သော အပြုအမူများ ပြုလုပ်ခြင်းမှာ အိမ်ရှေ့စံမင်းသား၏ မျှော်မှန်းချက်နှင့်မူ ဘယ်လိုမှ နှိုင်းယှဉ်၍ မရနိုင်ချေ။

မကြာသေးမီကပင် အိမ်ရှေ့စံမင်းသားဖြစ်သူ ဖေးချီယန်သည် ပညာရှင်များ စာအုပ်စာပေများကို ဖတ်ရှုလေ့လာနိုင်စေရန်အတွက် တစ်နိုင်ငံလုံးအတိုင်းအတာဖြင့် စာကြည့်တိုက်များ တည်ဆောက်ရန် အဆိုပြုချက်တစ်ခု တင်ပြခဲ့ရာ—၎င်းက တစ်နိုင်ငံလုံးရှိ ပညာရှင်များအတွက် တကယ့် ကောင်းချီးတစ်ရပ် ဖြစ်ခဲ့သည်။

ရွှံ့စေးစာလုံးရိုက်နှိပ်စနစ်ကို အသုံးပြု၍ ပထမဆုံးအကြိမ် ရိုက်နှိပ်ထားသော စာအုပ်များကို ထိုစာကြည့်တိုက်များတွင် သိမ်းဆည်းထားနိုင်မည် ဖြစ်၏။ အသစ်တီထွင်ထားပြီး ဈေးနှုန်းပိုသက်သာသော စာရွက်များနှင့် ပေါင်းစပ်လိုက်သောအခါ၊ ပြည်သူလူထု၏ ထောက်ခံမှုကို ရယူနိုင်မည့်ကိစ္စတွင် မင်းသားဖန့် အိမ်တော်၏ သေးနုပ်သော မျက်နှာသာပေးမှုများမှာ နှိုင်းယှဉ်စရာပင် မရှိအောင် မှေးမှိန်သွားရပေသည်။

ဤအတွေးကြောင့် ဖေးလင်ယွဲ့သည် စိတ်ခံစားချက် အနည်းငယ် ပြန်လည်ကောင်းမွန်လာခဲ့သည်။

သို့သော်လည်း သူ၏ စိတ်ခံစားချက် ပြောင်းလဲသွားခြင်းက ထိုဝန်ထုပ်ဝန်ပိုးဖြစ်စေသော ညီအစ်ကိုများကို အလွန်အမင်း မုန်းတီးမိသည့် အမှန်တရားကိုမူ ပြောင်းလဲမသွားစေခဲ့ချေ။

အကယ်၍ မလွှဲမရှောင်သာ ရွေးချယ်ရမည်ဆိုပါက၊ မင်းသားဖန့် အိမ်တော်မှ လူတစ်ယောက် မဟုတ်သရွေ့ အခြေအနေမှာ အဆိုးရွားဆုံး ဖြစ်မလာနိုင်ချေ။

သူသည် ဖြစ်နိုင်ချေရှိသော သိမ်းပိုက်ခြင်းခံရမည့်သူ သုံးဦးစလုံးထံမှ ဆုလာဘ်များကို ရရှိရန် အလွန် ဆန္ဒရှိနေခဲ့ရာ—၎င်းတို့ထဲမှ တစ်ယောက်ကိုမျှ လက်လွှတ်ရန် အစီအစဉ် မရှိချေ။

ဖေးလင်ယွဲ့သည် အဆင့်မြင့်ထိုင်ခုံဆီသို့ အေးအေးလူလူ လျှောက်လှမ်းသွားကာ ထိုင်လိုက်ပြီး၊ လွန်ခဲ့သောနှစ်က နိုင်ငံရေးအောင်မြင်မှုများကို အကျဉ်းချုပ်မပြောကြားမီ ခန်းမဆောင်တစ်ခုလုံးကို ဝေ့ဝဲကြည့်ရှုလိုက်သည်။ သူ၏ ပါးနပ်သော မိမိကိုယ်မိမိ ချီးမွမ်းမှုနှင့်အတူ၊ သူ၏ ပညာရှိသော ဦးဆောင်မှုအောက်တွင် တချီ အင်ပါယာသည် သဘာဝဘေးအန္တရာယ်များကို ကျော်လွှားနိုင်ခဲ့ပြီး ပြည်သူများ၏ လူနေမှုဘဝမှာလည်း ယခင်ကထက် ပိုဖွံ့ဖြိုးတိုးတက်လာကြောင်းကို ထင်ရှားအောင် ပြောဆိုခဲ့၏။

အောက်ဘက်တွင်မူ ယွီမြောင်ဟွာ၏ စိတ်အာရုံများမှာ လွင့်ပျံလာခဲ့သည်။

[စနစ်... နင့်အထင် ဧကရာဇ်ရဲ့ မိန့်ခွန်းက ဘယ်လောက်အထိ ကြာဦးမလဲ။ ငါ့ရဲ့ အထက်တန်းကျောင်းတုန်းက ကျောင်းအုပ်ကြီးကို ပြန်သတိရလာသလိုပဲ—သူ စင်ပေါ်တက်တိုင်း အမြဲတမ်း 'နောက်ထပ် နှစ်ချက်ပဲ ပြောမယ်' လို့ ပြောတတ်ပြီး၊ အဲဒီနောက် ၁၅ မိနစ်လောက်က လွင့်ခနဲ ကုန်ဆုံးသွားတာမျိုး...]

[တစ်နာရီထက် မနည်းဘဲ ပြီးဆုံးမယ် မထင်ပါဘူး။ Host... အဲဒီဇာတ်လမ်းတွဲကို မကြည့်ချင်တော့ဘူးလား။ 'XX မှတ်တမ်း' ကို တကယ်ပဲ ကျော်သွားတော့မလို့လား။]

[ငါ မူးမေ့လဲပြီးသွားမှပဲ အကုန်လုံးကို အဝထိုင်ကြည့်တော့မယ်။ အဲဒီအချိန်ကျရင် ဇာတ်လမ်းတွဲတွေ ကြည့်ဖို့ အချိန်တွေ အများကြီး ရှိမှာပဲဥစ္စာ]

ဖေးလင်ယွဲ့သည် "ငါ ဖြည့်စွက်ပြောစရာ နောက်ဆုံးတစ်ချက် ရှိသေးတယ်" ဟု ပြောရန် ပြင်လိုက်စဉ်မှာပင်၊ ယွီမြောင်ဟွာ၏ ဦးခေါင်းအထက်တွင် မျောလွင့်နေသော စာသားများကို လှမ်း၍ မြင်တွေ့လိုက်ရသည်။ သူ၏ မျက်ခွံမှာ လှုပ်ခါသွားခဲ့ပြီး၊ သူ၏ နိဂုံးချုပ်စကားကို ရုတ်တရက် ပြောင်းလဲလိုက်၏။ "နှစ်သစ်မှာ သင်တို့အားလုံး ငြိမ်းချမ်းခြင်း၊ ကျန်းမာခြင်းနဲ့ ချမ်းသာကြွယ်ဝခြင်းတွေ ရရှိကြပါစေ"

အိမ်ရှေ့စံမင်းသား ဖေးချီယန်သည် အံ့အားသင့်စွာဖြင့် အနည်းငယ် လှုပ်ရှားသွားခဲ့သည်—သူ၏ ခမည်းတော်သည် အမှန်တကယ်ပင် သူ၏ နှစ်သစ်ကူး မိန့်ခွန်းကို တိုတိုတုတ်တုတ် ပြောကြားခဲ့သောကြောင့် ဖြစ်၏။ မူလကဆိုလျှင် နောက်ထပ် နာရီဝက်ခန့်အထိ ဆက်၍ရှည်လျားနေဦးမည် ဖြစ်သည်။

ယွီမြောင်ဟွာအနေဖြင့်မူ စိတ်သက်သာရာရမှုကိုသာ ခံစားလိုက်ရသည်။ နောက်ဆုံးတော့ ပြီးသွားခဲ့ပြီ ဖြစ်၏။

ဖျော်ဖြေပွဲများ စတင်ခဲ့သည်။

ယခင်က စားသောက်ပွဲများနှင့်မတူဘဲ၊ ဤနှစ်သစ်ကူးပွဲတော်တွင် လွန်ခဲ့သော လအနည်းငယ်ကမှ တော်ဝင်ဂီတဌာနမှ အသစ်တဖန် လေ့ကျင့်ထားသည့် အော်ပရာပြဇာတ်အများစု ပါဝင်နေခဲ့သည်။

ယွီမြောင်ဟွာသည် ၎င်းတို့မှာ ပုံမှန်တွေ့နေကျ ပညာရှင်များနှင့် နွမ်းပါးလှသော ပုံပြင်ဟောင်းများ ဖြစ်နေမည်ကို စိုးရိမ်ခဲ့သော်လည်း၊ သူမအား အံ့အားသင့်စေသည်မှာ ထိုပြဇာတ်များက အတော်လေး ဆွဲဆောင်မှုရှိနေခြင်း ဖြစ်ပေသည်။

သီချင်းသံစဉ်များမှာ လှပဆန်းပြားလှသည်မှာ သေချာသော်လည်း၊ ပို၍အထင်ကြီးစရာကောင်းသည်မှာ ဇာတ်ကွက်များက စိတ်လှုပ်ရှားဖွယ် ကောင်းနေခြင်း ဖြစ်သည်—အလှည့်အပြောင်းများနှင့် ပြည့်နှက်နေပြီး ပရိသတ်ကို ဇာတ်ကောင်များ၏ ပျော်ရွှင်မှုနှင့် ဝမ်းနည်းမှုများထဲသို့ အလွယ်တကူ ဆွဲခေါ်သွားနိုင်ခဲ့သည်။

ဇာတ်လမ်းတိုင်းမှာ ဆားကုန်သည် မိသားစုများ၊ အထူးသဖြင့် ဒဏ္ဍာရီလာ မဟာဆားကုန်သည်မျိုးနွယ်စု လေးစုကို ဗဟိုပြု၍ ရေးဖွဲ့ထားခြင်း ဖြစ်၏။

ပထမဆုံးပြဇာတ်မှာ ငယ်ကျွမ်းဆွေများအကြောင်းကို တင်ဆက်ထားခြင်း ဖြစ်သည်။ ဒေသန္တရစာမေးပွဲတွင် ထိပ်ဆုံးမှ အောင်မြင်ခဲ့သည့် ထူးချွန်သော ပညာရှင်ဖြစ်သူ အမျိုးသားဇာတ်ဆောင်သည် စု မိသားစု၏ သခင်မလေး၏ မျက်စိကျခြင်းကို ခံခဲ့ရသည်။ သို့သော် သစ္စာမရှိသော ချန်ရှီမေ့နှင့်မတူဘဲ၊ သူသည် ပညာရှင်တစ်ဦး ဖြစ်လာရန်နှင့် မိမိ၏ ချစ်သူကိုသာ လက်ထပ်ရန် သန္နိဋ္ဌာန်ချထားသဖြင့် သူမ၏ ချဉ်းကပ်မှုများကို ပြတ်ပြတ်သားသား ငြင်းပယ်ခဲ့၏။

အမျိုးသမီးဇာတ်ဆောင်သည် အိမ်တွင် စောင့်ဆိုင်းနေခဲ့ပြီး၊ သူ၏ ပြန်လာမည့်အချိန်ကို မျှော်လင့်ရင်း ပန်းထိုးခြင်းဖြင့် ငွေစုဆောင်းနေခဲ့သည်။ သို့သော် သူမ ရရှိခဲ့သည့် တစ်ခုတည်းသော သတင်းမှာ သူ သေဆုံးသွားခဲ့သည့် သတင်းသာ ဖြစ်သည်—ပြည့်တန်ဆာအိမ်တစ်ခုတွင် သေဆုံးခဲ့ခြင်း ဖြစ်ပြီး သူ၏ ဂုဏ်သိက္ခာလည်း ပျက်စီးသွားခဲ့ရ၏။

ထိုအချိန်အတောအတွင်း၊ စု မိသားစု၏ သားကြီးသည် နယ်ပယ်အဆင့် စာမေးပွဲတွင် အောင်မြင်ခဲ့ပြီး မြို့ပိုင်အရာရှိအဖြစ် ရာထူးကိုပင် ငွေပေး၍ ဝယ်ယူခဲ့သည်။

မိမိ၏ ချစ်သူသည် ဤမျှအထိ ဂုဏ်သိက္ခာမဲ့လိမ့်မည်ဟု မယုံကြည်နိုင်သဖြင့်၊ အမျိုးသမီးဇာတ်ဆောင်သည် စုံစမ်းစစ်ဆေးခဲ့ပြီး အကူအညီအချို့ဖြင့် အမှန်တရားကို ဖော်ထုတ်နိုင်ခဲ့သည်—စု မိသားစုသည် ၎င်းတို့၏ သားဖြစ်သူ၏ စာဖြေလွှာကို အမျိုးသားဇာတ်ဆောင်၏ စာဖြေလွှာနှင့် လဲလှယ်ရန် စာစစ်မှူးများကို လာဘ်ထိုးခဲ့ပြီး သူ၏ အောင်မြင်မှုကို ခိုးယူခဲ့ခြင်း ဖြစ်၏။

အကြောင်းအရာများ ပေါက်ကြားမည်ကို စိုးရိမ်သဖြင့်၊ သူတို့သည် သူ့ကို သတ်ဖြတ်ခဲ့ပြီး သေဆုံးပြီးနောက်တွင်လည်း မဟုတ်မမှန် စွပ်စွဲခဲ့ကြသည်။

ပြဇာတ်သည် အမျိုးသမီးဇာတ်ဆောင်က တော်ဝင်စစ်ဆေးရေးမှူးထံ တိုင်ကြားခြင်းဖြင့် ပြီးဆုံးခဲ့ပြီး၊ စု မိစု၏ နေအိမ်ကို အရာရှိများက ဝိုင်းရံပိတ်ဆို့လိုက်သည့် အခန်းဖြင့် အဆုံးသတ်သွားခဲ့သည်။

ဒုတိယမြောက် ဇာတ်လမ်းမှာမူ လှပသော ကိုယ်လုပ်တော်တစ်ဦးကို သိမ်းပိုက်ခဲ့သည့် လီမိသားစု၏ အိမ်ထောင်ဦးစီးအကြောင်း ဖြစ်သည်။ သူမသည် သူ၏ မျက်နှာသာပေးမှုကို ရရှိထားသဖြင့် ပို၍ ဗိုလ်ကျစိုးမိုးလာခဲ့ပြီး အိမ်ထောင်စုတစ်ခုလုံးကို ရုန်းရင်းဆန်ခတ် ဖြစ်စေခဲ့သည်။ ညှို့ယူဖျားယောင်းခြင်းတွင် ကျွမ်းကျင်သဖြင့်၊ သူမသည် အိမ်ထောင်ဦးစီးအား သူ၏ ဇနီးနှင့် သားသမီးများကို ပစ်ပယ်ထားသည်အထိ ပြုစားနိုင်ခဲ့၏။

စရိုက်လက္ခဏာ ကောင်းမွန်လှသော ဇနီးသည်မှာ မိမိ၏ ခင်ပွန်းကို ပြုပြင်ပြောင်းလဲရန် မျှော်လင့်ချက်ကို ဆုပ်ကိုင်ထားခဲ့သည်။ သို့သော် ထိုကိုယ်လုပ်တော်မှာ လျှို့ဝှက်ဆန်းကြယ်လှသည်—သူမသည် ဇနီးဖြစ်သူအား အိမ်ထောင်ရေးဖောက်ပြန်မှုဖြင့် မဟုတ်မမှန် စွပ်စွဲခဲ့ပြီး၊ အိမ်ထောင်ဦးစီးအား သူ၏ ကိုယ်ပိုင်သားဖြစ်သူက သူမအပေါ် ရာဂစိတ် ဝင်နေသည်ဟု ယုံကြည်အောင် သွေးထိုးလှုံ့ဆော်ခဲ့သဖြင့် သားဖြစ်သူမှာ အရိုက်ခံရပြီး ပြည်နှင်ဒဏ်ပေးခြင်း ခံခဲ့ရသည်။

ယွီမြောင်ဟွာသည် အိမ်ထောင်ဦးစီးက ကိုယ်လုပ်တော်၏ တကယ့်သဘာဝကို သိရှိသွားပြီး၊ သူမအား နှင်ထုတ်ကာ မိသားစုနှင့် ပြန်လည်သင့်မြတ်သွားမည့် ပုံမှန် အဆုံးသတ်မျိုးကို တွေးထင်ထားခဲ့သည်။ သို့သော် အလှည့်အပြောင်းတစ်ခု ရောက်ရှိလာခဲ့၏။ ဆက်၍ ပြုစားခြင်းခံထားရဆဲ ဖြစ်သော အိမ်ထောင်ဦးစီးသည် ကိုယ်လုပ်တော်အား ဇနီးအရာသို့ မြှောက်စားရန် စီစဉ်ခဲ့သည်။ ၎င်းတို့၏ မင်္ဂလာဦးညတွင်မူ သူမသည် သူ့ကို အဆိပ်ခတ်ခဲ့လေသည်။

သူမသည် ထိုအိမ်ထောင်ဦးစီး၏ သူငယ်ချင်းဟောင်း၏ သမီးဖြစ်နေကြောင်း ပေါ်ထွက်လာခဲ့သည်။ သူငယ်ချင်း၏ သာယာဝပြောမှုကို သိမ်းပိုက်ရန်အတွက်၊ အိမ်ထောင်ဦးစီးသည် ထိုမိသားစုတစ်ခုလုံးကို သတ်ဖြတ်ရန် စီစဉ်ခဲ့ခြင်း ဖြစ်ပြီး—ကျောင်းတော်တစ်ခုတွင် ကြီးပြင်းခဲ့သည့် ထိုသမီးဖြစ်သူတစ်ဦးသာ လွတ်မြောက်ခဲ့ခြင်း ဖြစ်၏။ သူမသည် ကလဲ့စားချေရန်အတွက် ရုပ်ဖျက်ကာ လီ အိမ်တော်သို့ ဝင်ရောက်လာခဲ့ခြင်း ဖြစ်ပေသည်။

ပြဇာတ်သည် သူမက လီ မိသားစု၏ တရားမဝင် ဆားကုန်သွယ်မှု မှတ်တမ်းများကို တော်ဝင်စစ်ဆေးရေးမှူးထံ တင်ပြသည့် အခန်းဖြင့် နိဂုံးချုပ်သွားခဲ့သည်။

…

အော်ပရာပြဇာတ်တိုင်းတွင် ဆားကုန်သည်များသည် လူဆိုးများ ဖြစ်ကြပြီး၊ တစ်ပွဲချင်းစီမှာ တော်ဝင်စစ်ဆေးရေးမှူး၏ ကြားဝင်စွက်ဖက်မှုဖြင့်သာ ပြီးဆုံးခဲ့ကြသည်။

သဲ့ဖေးသည် ဖျော်ဖြေပွဲ အလယ်တွင် ယွီမြောင်ဟွာအား လှမ်း၍ ဆိုသည်။ "ဒီဆားကုန်သည်တွေက တကယ်ကို ယုတ်မာတာပဲ။ စစ်ဆေးရေးမှူးတွေက သူတို့ကို တရားမျှတစွာ အပြစ်ပေးဖို့ မျှော်လင့်မိတယ်" သူမသည် ဤအရာများမှာ လုပ်ကြံဖန်တီးထားသော ပုံပြင်များ ဖြစ်သည်ကို မေ့လျော့နေပုံရ၏။

ယွီမြောင်ဟွာက ခေါင်းညိတ်လိုက်ရင်း ပြောလိုက်သည်။ "သူတို့ သေချာပေါက် ကွပ်မျက်ခံရမှာပါ။ နှစ်သစ်ကူးပွဲတော်အတွင်းမှာ ခေါင်းဖြတ်တာတွေကို မပြချင်လို့ပဲ နေမှာ၊ ဒါကြောင့် သူတို့ရဲ့ ပိုင်ဆိုင်မှုတွေကို သိမ်းဆည်းတဲ့နေရာမှာတင် ရပ်တန့်ထားတာ ဖြစ်လိမ့်မယ်"

ရှန်ဖေးက ကြားဖြတ်ပြောခဲ့သည်။ "ဒီပြဇာတ်တွေက အတော်လေး ဘက်လိုက်လွန်းတယ်။ သူတို့က ဆားကုန်သည်အားလုံးကို လူဆိုးတွေအဖြစ် ပုံဖော်နေကြတာက လူတွေကို အထင်လွဲစေနိုင်တယ်။ လူဆိုးတွေ ရှိသလိုပဲ လူကောင်းတွေလည်း ရှိတာပဲလေ—ဥပမာ လမ်းတံတားတွေ ဆောက်တာနဲ့ ပရဟိတလုပ်ငန်းတွေမှာ လှူဒါန်းမှုတွေကြောင့် လူသိများတဲ့ ထုန်ကျိုးက ကျန်း မိသားစုလိုမျိုးပေါ့။ သူတို့ရဲ့ ဂုဏ်သတင်းက အပြစ်ပြောစရာ မရှိအောင် ကောင်းမွန်ပါတယ်"

သူမ ဖခင်၏ ကိုယ်လုပ်တော် သမီးများထဲမှ တစ်ဦးမှာ ကျန်း မိသားစုသို့ လက်ထပ်ဝင်ရောက်သွားခဲ့ခြင်း ဖြစ်သည်။ ရှန်ဖေးသည် ထိုညီမဖြစ်သူကို အထင်သေးသော်လည်း၊ မင်္ဂလာပွဲတွင် ကျောက်စိမ်းရူယိတစ်ခုကို လက်ဆောင်ပေးခဲ့သေးသည်—အဘယ်ကြောင့်ဆိုသော် ကျန်း မိသားစုမှာ ရက်ရောသော အလှူရှင်များ ဖြစ်သောကြောင့် ဖြစ်၏။ တရားဝင်အားဖြင့်မူ ထိုညီမကို ချင် မိသားစု၏ မွေးစားသမီးအဖြစ် တင်ပြထားခဲ့သည်။

ဤပတ်သက်မှုကြောင့် ရှန်ဖေးသည် ပြဇာတ်များကို ကြည့်ရှုရင်း စိတ်မသက်မသာ ဖြစ်လာခဲ့ရသည်၊ အဘယ်ကြောင့်ဆိုသော် စု မိသားစု၏ ပုံဖော်မှုမှာ ကျန်း မိသားစုကို သွယ်ဝိုက်၍ ရည်ညွှန်းနေသကဲ့သို့ ခံစားရသောကြောင့် ဖြစ်၏။

ယွီမြောင်ဟွာသည် သူမ၏ စနစ်ကို စိတ်ထဲတွင် ရေရွတ်လိုက်၏။

[စနစ်... ဧကရာဇ်က ဆားကုန်သည်တွေကို နှိမ်နင်းဖို့ စီစဉ်နေတာလား။ ဒါမှမဟုတ်ရင် နန်းတွင်းဂီတဌာနက ဘာဖြစ်လို့ သူတို့ကို ပစ်မှတ်ထားတဲ့ ပြဇာတ်တွေကို ဒီလောက်အများကြီး တင်ဆက်နေရမှာလဲ။ ငါက ကန့်ကွက်နေတာတော့ မဟုတ်ပါဘူး—ဒါတွေက တကယ့်ကို ကောင်းမွန်လွန်းတယ်။ နောက်ထပ် ပြဇာတ်တွေလည်း ပိုပြပေးပါအုံး]

[ဒါပေမဲ့ ဒါက သူတို့ကို ကြိုတင်သတိပြုမိသွားစေမှာ မဟုတ်ဘူးလား။]

ယွီမြောင်ဟွာသည် အခန်းတွင်းကို ဝေ့ဝဲကြည့်ရှုလိုက်သည်။ စတုတ္ထအဆင့်နှင့် အထက်ရှိသော အရာရှိများကိုသာ ဖိတ်ကြားခဲ့သည့် ယခင်နှစ်များနှင့်မတူဘဲ၊ ဤစားသောက်ပွဲတွင် မြို့တော်ရှိ ဆဋ္ဌမအဆင့်နှင့် အထက်ရှိသော အရာရှိအားလုံး ပါဝင်နေခဲ့သည်။

သူမ၏ နှလုံးခုန်သံများ မြန်ဆန်လာခဲ့၏။

[စနစ်... ဒါက ထောင်ချောက်တစ်ခုလိုမျိုး ခံစားရတယ် မဟုတ်ဘူးလား]

[သူတို့ ဒီနေ့ လူတွေကို ဖမ်းဆီးတော့မလို့လား။]

[Host... ကြောက်နေတာလား။ မစိုးရိမ်ပါနဲ့၊ ငါ Hostကို ကာကွယ်ပေးမှာပေါ့။]

[အို... ကြောက်စရာ ဘာမှရှိမယ် မထင်ပါဘူး။ ‌ဧကရာဇ်နဲ့ တခြားလူတွေက အကုန်လုံးကို ပြင်ဆင်ထားပြီးသား ဖြစ်မှာပါ။ ငါတို့ကတော့ အေးအေးဆေးဆေး ထိုင်ပြီး ပွဲကြည့်ရုံပဲပေါ့။ အင်း... သူတို့ ဒီစားသောက်ပွဲမှာ ဖရဲသီးစေ့တွေ ကျွေးသင့်တာ။ ဖရဲသီးစေ့မပါဘဲ ပြဇာတ်ကြည့်ရတာက တစ်ခုခု လိုအပ်နေသလိုပဲ]

မိဖုရားခေါင်ကြီးသည် ခေါင်းလှည့်လိုက်သောအခါ၊ ထိုအတွေးကို တိုက်တိုက်ဆိုင်ဆိုင်ပင် သိရှိသွားခဲ့သည်။

ခဏမျှ စဉ်းစားပြီးနောက်၊ သူမသည် အထိန်းတော်ဖန့် အား စကားအချို့ကို တိုးတိုးတိတ်တိတ် ပြောလိုက်၏။

မကြာမီတွင်ပင်၊ အဒေါ်ဖန့်သည် အခွံနွှာထားသော ဖရဲသီးစေ့တစ်ပန်းကန်ကို ယွီမြောင်ဟွာထံသို့ ကိုယ်တိုင် လာရောက်ပေးအပ်ခဲ့ပြီးနောက် ဆိတ်ငြိမ်စွာ ပြန်လည်ထွက်ခွာသွားခဲ့သည်။

[ဝါး... ငါ ဖရဲသီးစေ့ စားချင်နေတာတင် ရှိသေးတယ်၊ မိဖုရားခေါင်ကြီးက လှမ်းပို့ပေးလိုက်တာပဲ။ သူမက တကယ့်ကို ဂရုစိုက်တတ်တာပဲ—ငါတို့ စိတ်ချင်း ဆက်နေသလိုမျိုးပဲ]

.

မယ်တော်ကြီးက စိတ်ထဲတွင် ရေရွတ်လိုက်၏။ "မိဖုရားခေါင်ကြီးက လျှင်မြန်လှပါလား။"

ဧကရာဇ် ဖေးလင်ယွဲ့ - "..."

တစ်ခါတရံတွင် အလွန်အမင်း နူးညံ့ပြီး ဂရုစိုက်တတ်သော မိဖုရားခေါင်ကြီးတစ်ဦး ရှိနေခြင်းက အကောင်းဆုံး မဟုတ်ချေ—၎င်းက သူမအနေဖြင့် သူ့ထက် ပိုထင်ရှားသွားစေရန် အလွန် လွယ်ကူစေသောကြောင့် ဖြစ်၏။

ယွီမြောင်ဟွာသည် ပုံမှန်အားဖြင့် အနည်းငယ် နုံအပုံရသော်လည်း၊ ဤအချက်နှင့် ပတ်သက်၍မူ သူမက အံ့ဩစရာကောင်းလောက်အောင် ပါးနပ်လှပေသည်။

စင်ပေါ်ရှိ ပြဇာတ်မှာ ဆွဲဆောင်မှုရှိနေသော်လည်း၊ လူတိုင်းကမူ အပြည့်အဝ စိတ်ဝင်စားမနေကြချေ။ ယွီမြောင်ဟွာနှင့် မိဖုရားခေါင်ကြီးနှစ်ဦးစလုံးမှာ အကြည့်အမြောက်အမြား၏ အာရုံစိုက်ရာ ဖြစ်နေခဲ့သည်။

မိဖုရားခေါင်ကြီးက ယွီမြောင်ဟွာထံသို့ တစ်စုံတစ်ခု ပေးပို့ရန် လူတစ်ယောက်ကို အထူးစေလွှတ်လိုက်သောအခါ၊ အခြားသော ကိုယ်လုပ်တော်များမှာ ဘာမှမတုံ့ပြန်ကြချေ—သူတို့သည် ၎င်းကို ကျင့်သားရနေပြီ ဖြစ်သောကြောင့် ဖြစ်၏။

လူအများစုက မိဖုရားခေါင်ကြီးနှင့် ဟွေ့ဖေးတို့မှာ သဟဇာတဖြစ်ဟန်ဆောင်နေကြခြင်းသာ ဖြစ်သည်ဟု တွေးထင်ထားကြသော်လည်း၊ သူတို့ မြင်တွေ့ခဲ့ရသည်မှာ မိဖုရားခေါင်ကြီးက ဟွေ့ဖေးအပေါ် အစဉ်တစိုက် ကြင်နာမှု ပြသနေခြင်းသာ ဖြစ်သည်။ ယခုအခါတွင်မူ ဟွမ်ကွေ့ဖေးပါ ပါဝင်လာခဲ့ရာ၊ သူတို့အားလုံး လုံးဝ မှေးမှိန်သွားသကဲ့သို့ ခံစားလိုက်ရသည်။

အမတ်များအနေဖြင့်မူ အလွန် ကျေနပ်အားရနေကြသည်။ မျက်နှာသာပေးခံရသော ကိုယ်လုပ်တော်များနှင့် အဆင်ပြေအောင် နေထိုင်တတ်သည့် သီလရှိသော မိဖုရားခေါင်ကြီးတစ်ဦး ရှိနေခြင်းမှာ တချီ အင်ပါယာအတွက် ကောင်းချီးတစ်ရပ် ဖြစ်ပေသည်။

အခွံနွှာထားသော ဖရဲသီးစေ့များမှာ ကိုယ်တိုင်ခွာစားရသည့် ပျော်ရွှင်မှုမျိုး မရှိသော်လည်း၊ ယွီမြောင်ဟွာသည် လူအများရှေ့တွင် ၎င်းတို့ကို ကိုက်စား၍ မရနိုင်ချေ။ သူမသည် ပြဇာတ်ကို ဆက်ကြည့်ရင်း တိုးတိုးတိတ်တိတ်ပင် တစ်ကိုက်ချင်း စားနေခဲ့သည်။

နောက်ထပ် အခန်းမှာ ပို၍ သိက္ခာမဲ့လှသည်—အဆင့်အတန်းချင်း များစွာကွာခြားလှသော အမျိုးသားနှင့် အမျိုးသမီးတစ်ဦးတို့၏ အချစ်ဇာတ်လမ်း ဖြစ်ပြီး၊ နောက်ပိုင်းတွင် ၎င်းတို့မှာ ဖခင်တူ အမိကွဲ မောင်နှမများ ဖြစ်နေသည်ကို သိရှိသွားခဲ့ကြကာ နှစ်ပေါင်းများစွာကြာ လျှို့ဝှက်ထားခဲ့သော မိသားစု လျှို့ဝှက်ချက်များကို ဖော်ထုတ်လိုက်ခြင်း ဖြစ်၏။ သူမ၏ ဘေးပတ်ဝန်းကျင်မှ "ရှက်စရာကောင်းလိုက်တာ" ဟူသော တီးတိုးရေရွတ်သံများ ရှိနေသော်လည်း၊ ယွီမြောင်ဟွာသည် လူတိုင်းက ယခင်ကထက် ပို၍ စိတ်ဝင်တစား ရှိနေသည်ကို သတိပြုမိခဲ့သည်။

နောက်ဆုံးတွင်မူ၊ အရာအားလုံးကို သိရှိထားပြီး မူလကပင် ပုန်ကန်လိုသော စိတ်ရှိသည့် အမျိုးသားဇာတ်ဆောင်မှာ သူ့မိသားစု၏ နှုတ်ပိတ်ခြင်းကို ခံခဲ့ရသည်။ အမျိုးသမီးဇာတ်ဆောင်သည် တော်ဝင်စစ်ဆေးရေးမှူးထံ သွားရောက်ကာ ထိုမိသားစုက မြက်ခင်းပြင်ဒေသသို့ လက်နက်များ မှောင်ခိုရောင်းချနေကြောင်း စွပ်စွဲတိုင်ကြားခဲ့သည်။

ယွီမြောင်ဟွာ - "..."

[စနစ်... ဒီဇာတ်ညွှန်းတွေက တော်ဝင်စစ်ဆေးရေးမှူးကို တကယ့်ကို အသားပေးထားတာပဲ။ ငါ အခုမှ သဘောပေါက်တော့တယ်—စစ်ဆေးရေးမှူးက ကွယ်ကွယ်ဝှက်ဝှက်နဲ့ ပင်တိုင်မင်းသား ဖြစ်နေတာပဲ]

ဤအတွေး သူမ၏ စိတ်ထဲသို့ ဖြတ်ပြေးသွားစဉ်မှာပင်၊ ကျယ်လောင်သော မြည်ဟီးသံတစ်ခု ထွက်ပေါ်လာခဲ့သည်။

ယွီမြောင်ဟွာသည် ဗီဇအရ လှည့်ကြည့်လိုက်ရာ—၎င်းမှာ ဝိုင်ခွက်ကို ချမိလိုက်သည့် ပြည်သူ့အင်အားဦးစီးဌာန၏ ဒုတိယဝန်ကြီး ရှီချွမ်း ဖြစ်နေခဲ့သည်။

ရှီချွမ်းသည် တုန်ရီနေသော အသံဖြင့် ချက်ချင်းပင် ခွင့်လွှတ်ရန် တောင်းပန်လိုက်၏။ "ဒီအောက်ခြေအရာရှိဟာ ဧကရာဇ်ရဲ့ ရှေ့မှောက်မှာ အရှက်ရစေခဲ့ပါတယ်။ သနားညှာတာမှုကို တောင်းခံပါတယ်"

ဖေးလင်ယွဲ့၏ အကြည့်မှာ သူ၏အပေါ်သို့ ကျရောက်သွားခဲ့ပြီး၊ နှုတ်ခမ်းထက်တွင် အေးစက်သော အပြုံးတစ်ခု ထင်ဟပ်လျက် ဆိုလိုက်၏။ "အမတ် ရှီ... မင်းကို ဘယ်အပြစ်အတွက် ငါ အပြစ်ပေးရမလဲ။ ရာဇပလ္လင်ရှေ့မှောက်မှာ မလျော်ကန်တဲ့ အပြုအမူ ပြုလုပ်မိတဲ့ အပြစ်လား။ ဒါမှမဟုတ် ရာထူးတွေကို ရောင်းစားတာ၊ လာဘ်ယူတာ... ဒါမှမဟုတ် မြက်ခင်းပြင်ဒေသဆီ ဆားနဲ့ လက်နက်တွေ ရောင်းချဖို့ ပူးပေါင်းကြံစည်တဲ့ အပြစ်တွေလား။ မင်းနဲ့ မင်းရဲ့ ကြံရာပါတွေဟာ တကယ့်ကို လွန်လွန်းလှပြီ"

ရှီချွမ်း၏ ခြေထောက်များမှာ အားအင်ကုန်ခမ်းသွားခဲ့ပြီး ဒူးထောက်လဲကျသွားကာ၊ ကြမ်းပြင်ပေါ်တွင် သွေးများ စွန်းထင်သွားသည်အထိ ပျာပျာသလဲ ဦးချတောင်းပန်ခဲ့သည်။

ပြဇာတ်မှာ ရုတ်တရက် ရပ်တန့်သွားခဲ့ပြီး ခန်းမဆောင်တစ်ခုလုံးလည်း တိတ်ဆိတ်သွားခဲ့၏။

ထိုအချိန်ကျမှသာ သူတို့ သဘောပေါက်လိုက်ကြရသည်—ဤဖျော်ဖြေပွဲများကို ဧကရာဇ်က သတ်မှတ်ထားသော ပရိသတ်များအတွက် သေချာစွာ ရွေးချယ်ပေးထားခဲ့ခြင်း ဖြစ်ကြောင်းကို ဖြစ်၏။

ဖေးလင်ယွဲ့ တည်ငြိမ်စွာဖြင့် အမိန့်ပေးလိုက်သည်။ "အစောင့်တွေ... အခုပြောမဲ့ လူတွေကို ဖမ်းဆီးလိုက်စမ်း—တော်ဝင်စာစစ်မှူး ဖန့်ရှန်းယီ၊ ပြည်သူ့အင်အားဦးစီးဌာန ဒုတိယဝန်ကြီး ရှီချွမ်း၊ စစ်ဘက်ဆိုင်ရာဝန်ကြီးဌာန အရာရှိ ယွမ်ဖေး၊ မြို့စားချိုင်၊ မြို့စားစုယီ၊ မြို့ပိုင် စွင်းယွင်ဟဲ..."

သူသည် စုစုပေါင်း အမည် ၁၇ ခုကို စာရင်းပြုစု၍ ပြောကြားခဲ့သည်။

စွပ်စွဲခံရသူများ ကန့်ကွက်ခွင့်မရမီမှာပင်၊ သူတို့သည် အစောင့်များ၏ ဆွဲခေါ်ခြင်းကို ခံခဲ့ရသည်။ ၎င်းတို့၏ မိသားစုများလည်း ထိန်းသိမ်းခြင်း ခံခဲ့ရ၏။

ထိုကိစ္စတစ်ခုလုံးမှာ ၁၅ မိနစ်ပင် မပြည့်မီ ပြီးဆုံးသွားခဲ့ပြီး၊ ထိုင်ခုံအချို့ လွတ်မြောက်ကျန်ရစ်ခဲ့သည်။ ထိုကဲ့သို့ ရက်စက်ပြီး ထိရောက်လှသော လုပ်ဆောင်မှုကြောင့် လူတိုင်း မှင်တက်သွားခဲ့ကြသည်။