အခန်း ၁၃၁
Vol. 14 Ch. 131
🍄 Chapter 131
“မင်းရဲ့ မျက်နှာလေးကို ညင်သာစွာ ကိုင်တွယ်ရင်း၊ မင်းအတွက် မျက်ရည်တွေကို သုတ်ပေးမယ်၊ ဒီနှလုံးသားက အမြဲတမ်း ငါ့အတွက်ပဲ ဖြစ်နေမှာပါ၊ မင်း တစ်ယောက်တည်း မဟုတ်တော့ဘူးလို့ ငါ့ကို ပြောပါ”
ယန်ရှီရှန်းသည် ဂီတကို ခံစားတတ်သူ မဟုတ်သော်လည်း တိတ်ခွေဖွင့်စက်ထဲမှ ကလေးမလေး၏အသံက သူ့ကို အသက်ရှူရပ်သွားစေမတတ် ညှို့ငင်ဖမ်းစားထားလေ၏။
ယန်စန်းယဲ့ပင်လျှင် သူ့မုတ်ဆိတ်မွေးများကို ပွတ်သပ်ရင်း ရေရွတ်လိုက်သည်။
“ဒီကောင်မလေးက ဘယ်ကလဲ၊ သူဆိုတာ အရမ်းသာယာတာပဲ”
ဤသီချင်းကို ချန်မေ့လန် ကြားဖူးသည်မှာ ပထမဆုံးအကြိမ် မဟုတ်သော်လည်း ရေဒီယိုမှ ယွမ်ယွမ်၏အသံကို ကြားရသည်မှာမူ ပထမဆုံးအကြိမ် ဖြစ်သည်။
ကလေးမလေး၏အသံမှာ အလွန် ကြည်လင်ပြီး သွက်လက်နေကာ လူများကို ဆက်လက် နားထောင်ချင်စိတ် ဖြစ်ပေါ်စေသော နိဒါန်းတစ်ခုအဖြစ် ဖမ်းစားနိုင်စွမ်း ရှိသည်။
အမျိုးသား အဆိုတော်သည်လည်း အလွန်ကောင်းမွန်သော်ငြား ယွမ်ယွမ်၏အသံမှာ ဤရေပန်းစားသော သီချင်း၏ ဗားရှင်းအားလုံးတွင် သူမကြားဖူးသမျှ အထိမိဆုံးဗားရှင်းဖြစ်သည်။
အတွေ့အကြုံမရှိဘဲ ထိုသို့သောခံစားချက်မျိုးကို ရရှိနိုင်မည်မဟုတ်ပေ။
သူမ၏ ယွမ်ယွမ်သည် ယခင်ဘဝက ကျယ်ကျယ်လောင်လောင်မဆိုရဲဘဲ တိုးတိုးလေးသာ ညည်းတွားတတ်ခဲ့သော်လည်း ယခုအခါ သူမ၏အသံမှာ ရေဒီယိုမှတစ်ဆင့် ရှင်းလင်းပြတ်သားစွာ စီးဆင်းနေပြီး ကြည်လင်ချိုမြိန်လှကာ နားဆင်နေစဉ်အတွင်း လူများကို အသက်ရှူရန်ပင် မေ့လျော့သွားစေသည်။
ယန်ကျောက်က လျှောက်လာပြီး ချန်မေ့လန်၏ဘေးတွင် ရပ်လိုက်လေ၏။
“ဒါက ယွမ်ယွမ် သီချင်းရဲ့ သရုပ်ပြခွေပဲ၊ ကံကောင်းထောက်မစွာနဲ့ ဒီနေ့မှ ငါရလာခဲ့တာ”
ထို့နောက် သူသည် ယန်ရှီရှန်းကို အလွန်တည်ငြိမ်စွာ စိုက်ကြည့်ကာ မေးလိုက်သည်။
“မိန်းကလေးတွေက ယောကျ်ားလေးတွေထက် သဘာဝအရ နိမ့်ကျတယ်လို့ ဘယ်သူပြောလဲ၊ ဒါက ယန်ရှန်းနန်နဲ့ အစ်ကိုရှောင်ကူးဖုန်းတို့ အသံသွင်းထားတဲ့သီချင်းပဲ၊ မင်းရဲ့သားကရော ဒါမျိုးလုပ်နိုင်မှာလား”
…
သူ ခေါင်းလှည့်ကာ ယန်ရှုန်းကို ကြည့်လိုက်၏။
“ငါ့ရဲ့ ရှန်းနန်က ကျောင်းတက်တာ သုံးပတ်ပဲ ရှိသေးတယ်၊ သူက အတန်းရဲ့ အနုပညာနဲ့ စာပေကိုယ်စားလှယ် ဖြစ်နေပြီ၊ ရှီရှန်း၊ မင်းရဲ့သားကရော အဲဒါမျိုး လုပ်နိုင်မှာလား”
ယန်ကျောက်သည် ယန်စန်းယဲ့ကို တစ်ဖန်ပြန်ကြည့်ကာ ဆက်ပြောလိုက်သည်။
“ငါ့ရဲ့ ရှန်းနန်လေးက အတန်းခေါင်းဆောင် နေရာအတွက်လည်း ဝင်အရွေးခံနေတယ်၊ ယန်ရှီရှန်း၊ မင်းရဲ့ သားကရော အဲဒါမျိုး လုပ်နိုင်မှာလား”
ထိုသီချင်းကို သူ့သမီး ဆိုထားကြောင်း ပထမဆုံး ကြားလိုက်ရချိန်တွင် ယန်ရှီရှန်း၏မျက်နှာမှာ ရှုံ့မဲ့သွားရသည်။
“ယန်ကျောက်၊ အဲဒါကို ငါ နားထောင်မလို့ နောက်တစ်ခေါက် ပြန်ဖွင့်ပြစမ်းပါ”
ယန်စန်းယဲ့သည်လည်း သူ၏မုတ်ဆိတ်မွေးများကို ပွတ်သပ်ရင်း တောင်းဆိုလိုက်သည်။
“နောက်တစ်ခေါက် ပြန်ဖွင့်ပြပါ၊ တကယ်လို့ ကျောင်းတိလေး သီချင်းဆိုနေတာ အမှန်ဆိုရင် အဲဒီကလေးကို ယုန်ဖြူသကြားလုံး နှစ်လုံးကျွေးမယ်”
ရန်ဖြစ်ရန် ရောက်လာကြသော သားအဖနှစ်ယောက်မှာ ယခုအခါ အရာအားလုံးကို မေ့လျော့သွားပြီး ဂီတသံနားဆင်ကာ ယွမ်ယွမ်ကို ဆက်တိုက် ချီးကျူးနေကြတော့သည်။
ထိုစဉ် သီချင်းသံ ရပ်တန့်သွားပြီး ကလစ်ဟူသော အသံနှင့်အတူ ရေဒီယိုထဲမှ တိတ်ခွေထွက်လာသည်။
ယန်ရှီရှန်းသည် နေရာမှ ခုန်ထကာ ကမန်းကတန်း ပြေးသွားပြီး တိတ်ခွေကို နောက်ပြန်ရစ်ရန် ခဲတံပင်မရှာနိုင်တော့ဘဲ လက်ချောင်းများကို အသုံးပြု၍ အလျင်စလိုလှည့်နေလေတော့သည်။
တိတ်ခွေကို လှည့်နေရင်း ယန်ရှီရှန်း ပြုံးလိုက်မိသည်။
‘ငါ့ကျောင်းတိလေးက နာမည်ကြီးကြယ်ပွင့်တစ်ဦးနဲ့အတူ သီချင်းဆိုနေတယ်တဲ့လား၊ ကျောင်းတိလေးက ဘယ်လိုလုပ် ဒီလောက်တောင် စွမ်းဆောင်နိုင်ရတာလဲ'
သို့သော် ထိုအချိန်၌ ရုတ်တရက် အပြင်ဘက်မှ အော်ဟစ်သံတစ်ခု ထွက်ပေါ်လာသည်။
“အစ်ကိုရှန်း၊ အမြန်ထွက်ခဲ့ပါ အစ်ကိုရှန်း၊ ကျွန်မကို အနိုင်ကျင့်တဲ့သူတွေရောက်လာပြီ”
အပြင်ဘက်တွင် ငိုယိုကာ ညည်းတွားနေသူမှာ ဟူရှောင်မေပင်ဖြစ်သည်။
ယန်ရှီရှန်း မကြားမည်ကို စိုးရိမ်၍ဖြစ်မည်၊ သူမသည် ကားဟွန်းကိုလည်း ကျယ်လောင်စွာ တီးနေလေ၏။
တံခါးကို အတွင်းမှသော့ခတ်ထားပြီး ဂီတသံရပ်တန့်သွားသောကြောင့် ယန်ရှီရှန်းမှာ တိတ်ခွေကို အသည်းအသန် လှည့်နေဆဲဖြစ်သည်။
ယန်ကျောက်က မတ်တတ်ရပ်ကာ တံခါးကို ဖွင့်ပေးလိုက်၏။
ယန်ပင်းသည် စာရွက်တစ်ရွက်ကို ကိုင်ဆောင်လျက် တံခါးဝတွင် ရပ်နေကာ လှမ်းပြောလိုက်သည်။
“အာထရာဆောင်းအဖြေရပြီ”
ဟူရှောင်မေသည် အခြားကိုယ်ဝန်ဆောင်အမျိုးသမီးတစ်ဦး၏ အာထရာဆောင်း အစီရင်ခံစာကို အတုပြုလုပ်ထား၊ မထားဆိုသည်က ဘူးပေါ်သလို ပေါ်လာတော့ပေမည်။
………
ယန်ရှီရှန်း၏ မျက်နှာထက်၌ အပြုံးရိပ်များ မပျောက်ကွယ်သေးဘဲ အပြင်သို့ ထွက်လာကာ နှုတ်ဆက်လိုက်၏။
“အစ်ကို”
သို့သော် ဟူရှောင်မေသည် ယန်ပင်းနှင့် ပတ်သက်၍ ညည်းတွားထားခဲ့ဖူးလေရာ ယန်ရှီရှန်းအနေဖြင့် ဒေါသထွက်နေဟန်ကို ဟန်ဆောင်ပြသရတော့သည်။
သူသည် လက်ကိုဆန့်ထုတ်ကာ ယန်ပင်း၏ ကော်လံကို ဆွဲကိုင်လိုက်၏။
ယန်ပင်းသည် ယခင်က ရဲအရာရှိတစ်ဦး ဖြစ်ခဲ့ဖူးသဖြင့် ယန်ရှီရှန်းအနေဖြင့် သူ့ကို အမှန်တကယ် အနိုင်ယူနိုင်စွမ်းမရှိချေ။
သို့သော် ယန်ပင်းသည် အခြေအနေအရ အင်အားနည်းဟန်ဆောင်ကာ ထပ်ခါတလဲလဲ တောင်းပန်နေတော့သည်။
“ရှီရှန်း၊ ငါတို့က ညီအစ်ကိုတွေပါကွာ၊ ငါ တကယ် ရည်ရွယ်ချက်ရှိရှိ လုပ်ခဲ့တာမဟုတ်ပါဘူး၊ စိတ်မဆိုးပါနဲ့၊ ကျေးဇူးပြုပြီး စိတ်မဆိုးပါနဲ့”
သူသည် အာထရာဆောင်း အဖြေစာရွက်ကို မေ့လန်ထံသို့ မှားယွင်းပေးအပ်မိခဲ့ခြင်းဖြစ်လေသည်။
ယန်စန်းယဲ့နှင့် ယန်ရှုန်းတို့က ရန်ပွဲကို ဝင်ရောက်ဖြန်ဖြေပေးကြ၏။
ယန်ကွမ်ရွာတွင် တပ်ဖွဲ့ ရှစ်ဖွဲ့ရှိပြီး တိတ်တဆိတ် ပုန်းကွယ်နေသော အရည်အချင်းရှိသူများစွာ ရှိကြလေသည်။
ရွာရှိ အမျိုးသားများသည် စည်းလုံးညီညွတ်စွာ လက်တွဲလုပ်ဆောင်သင့်ကြပြီး အားလုံးမှာ ညီအစ်ကိုများ ဖြစ်ကြရာ မည်သို့လျှင် ရန်ဖြစ်သင့်ပါမည်နည်း။
ဟူရှောင်မေသည် ကိုယ်ဝန်ဆောင်ထားရသူဖြစ်ပြီး ယနေ့ ရွာသို့ ရောက်လာခြင်းမှာ သူမ၏ အရှိန်အဝါကို ကြွားလုံးထုတ်ရန် ဖြစ်သည်။
ချန်မေ့လန်အား မည်သည့်စကားမျှ မပြောဝံ့သော်လည်း အနည်းဆုံးတော့ ယန်ရှီရှန်းက ယန်ပင်းအား သင်ခန်းစာပေးနေသည်ကို မြင်တွေ့ကာ ကျေနပ်မှု ရယူလိုနေသည်။
ထို့ကြောင့် ယန်ရှီရှန်းသာ အရေးယူဆောင်ရွက်မှု မရှိပါက သူမသည် ငိုယိုကာ ဗိုက်နာသည်ဟု အကြောင်းပြချက် ပေးတော့မည်ဖြစ်၏။
မည်သို့ပင်ဖြစ်စေ သူမ၏ ဂုဏ်သိက္ခာမှာ ကျဆင်းနေပြီဖြစ်ရာ ပြဿနာကို ပိုမိုကြီးထွားအောင် ဖန်တီးလိုက်ရန်သာ ရှိတော့သည်။
လူတို့သည် ဇာတ်လမ်းပြဇာတ်များကို စောင့်ကြည့်ရသည်ကို နှစ်သက်ကြစမြဲပင်။ ရှောင်ဝမ်နှင့် ယွမ်ယွမ်တို့ပင်လျှင် ဆူညံသံများကို ကြားလိုက်ရသဖြင့် ယောင်းမဟွမ်၏အိမ်မှ အပြေးအလွှား ထွက်လာခဲ့ကြလေသည်။
မြင်ကွင်းတစ်ခုလုံးမှာ စပ်စုသူများဖြင့် ပြည့်နှက်နေတော့၏။
ယွမ်ယွမ်သည် သူမ၏ ဖခင်ဖြစ်သူကို အဝေးမှ လှမ်းကြည့်နေရင်း ရှောင်ဝမ်၏လက်ကို တိတ်ဆိတ်စွာ ဆွဲကိုင်ကာ ရှောင်လန်ကို ရင်ခွင်ထဲသို့ တင်းကျပ်စွာဖက်ထားလိုက်သည်။
လူကြီးများသည် ကလေးများ၏ ခံစားချက်ကို ထည့်သွင်းစဉ်းစားလေ့မရှိသောကြောင့် အရှက်အကြောက်ကင်းမဲ့စွာ ပြုမူတတ်ကြသည်။ သို့သော် ကလေးများအတွက်မူ မိဘများ ဤသို့ ဖြစ်နေသည်ကို မြင်တွေ့ရခြင်းက အနာကျင်ရဆုံးသော ခံစားချက်ပင်။
ကလေးငယ်သုံးဦးသည် နာကျင်မှုများကို မျှဝေခံစားရင်း တစ်ဦးကိုတစ်ဦး တင်းကျပ်စွာဖက်ထားကာ သူတို့ရှေ့မှောက်တွင် ဖြစ်ပျက်နေသမျှကို တိတ်တဆိတ် စောင့်ကြည့်နေကြရှာသည်။
အမျိုးသားတစ်စုက အော်ဟစ်နေကြချိန်တွင် ဟူရှောင်မေက ဗိုက်နာသည်ဟုဆိုကာ ငိုယိုညည်းတွားနေလေသည်။
ချန်မေ့လန်သည် အာထရာဆောင်း အစီရင်ခံစာကို ယူဆောင်လာခဲ့ပြီး ယန်ရှီရှန်း စောစောက လိုက်လံပြသနေခဲ့သော အဖြေစာရွက်နှင့် ယှဉ်ကြည့်နေ၏။
ယနေ့ခေတ်တွင် အာထရာဆောင်း ပုံရိပ်များသည် ဆေးမှတ်တမ်းများပေါ်တွင် ကပ်ထားသော ဓာတ်ပုံများသာဖြစ်ပြီး လက်ရေးဖြင့်သာ ရေးသားထားခြင်းဖြစ်သည်။
သို့သော် အာထရာဆောင်း ဓာတ်ပုံများကို တစ်ပြိုင်နက်တည်း ကူးယူထုတ်ဝေထားပြီး ဘေးဘက်တွင် လူနာ၏ မှတ်ပုံတင်နံပါတ်နှင့် အမည်ကို ရိုက်နှိပ်ထားလေ၏။
ချန်မေ့လန်သည် သေချာကြည့်ရှုပြီးနောက် ပြုံးလိုက်၏။ သူမ အားလုံးကို နားလည်သဘောပေါက်သွားလေပြီ။
…….
ဟူရှောင်မေကမူ ခြေဆောင့်ကာ ဆက်လက်ညည်းတွားနေသည်။
“အစ်ကိုရှန်း၊ ကျွန်မ ဗိုက်နာတယ်၊ ချန်မေ့လန်ဆီကနေ အဲဒီငွေတစ်သိန်းကို အရင်သွားပြန်တောင်းပြီး သဘောတူညီချက်ကို မီးရှို့ခိုင်းလိုက်ပါ၊
ပြီးရင် လက်ထပ်စာချုပ်သွားလုပ်ဖို့ ကျွန်မကို ခေါ်သွားပါ၊ မဟုတ်ရင် ကျွန်မ ဗိုက်က ဆက်နာနေတော့မှာပဲ၊ ဒေါသထွက်လွန်းလို့ နာကျင်နေရပြီ”
ယန်ရှီရှန်းသည် တကယ်တမ်းတွင် ထွက်ပေါက်ရှာနေခြင်းသာ ဖြစ်သည်။ သူက မေ့လန်ဘက်သို့ လှည့်ကြည့်လိုက်၏။
“ကျေးဇူးပြုပြီး တောင်းပန်ပါတယ်၊ အဲဒီငွေ တစ်သိန်းကို အရင်ပြန်ပေးပြီး သဘောတူညီချက်ကို မီးရှို့ပစ်လို့ရမလား”
ယန်ကျောက်သည် ဝင်ရောက်စွက်ဖက်ခြင်း မရှိဘဲ ယန်ရှီရှန်းကို အေးစက်စက် အကြည့်တို့ဖြင့်သာ စောင့်ကြည့်နေလေသည်။
ချန်မေ့လန်က ပြုံးရွှင်စွာဖြင့် အကြံပြုလာ၏။
“ရှီရှန်း၊ ရှောင်မေ ဗိုက်နာနေတယ်ဆိုရင် အထဲဝင်ပြီး ခဏထိုင်ဖို့ သူ့ကို တွဲမခေါ်သွားသင့်ဘူးလား”