အခန်း ၁၀၅
Vol. 11 Ch. 105
အခန်း (၁၀၅) ဝိုင်သုံးခွက်
ချန်ဖန်က သူ့အတွက် ဝိုင်လောင်းထည့်ပေးနေသည်ကို မြင်သောအခါ ကျိုးချွမ်က ပို၍ပင် အားနာသွားပြီး လက်လှမ်း၍ အလျင်အမြန် တားလိုက်သည်။ "စီနီယာအစ်ကိုချန်... ကျွန်တော့ ဘာသာ ကျွန်တော် ထည့် ပါရစေ"
သို့သော်လည်း ချန်ဖန်က ဂရုမစိုက်ဘဲ ကျိုးချွမ်၏ ခွက်ထဲသို့ ဝိုင်ကို အပြည့် ဆက်လက် လောင်းထည့်ပေးလိုက်သည်။
ချန်ဖန်က ကျိုးချွမ်၏ ခွက်ထဲသို့ ဝိုင်အပြည့် လောင်းထည့်ပြီးနောက် ပြောလိုက်သည်။ "ကဲ... မြည်းကြည့်ပါဦး"
ချန်ဖန်က ပြောရင်း ဝိုင်ခွက်ကို မြှောက်လိုက်ပြီး ကျိုးချွမ်၊ ယွီရှင်းစစ်တို့နှင့် ခွက်ချင်းတိုက်ရန် စောင့်ဆိုင်းလိုက်သည်။
ယွီရှင်းစစ်ကမူ တွန့်ဆုတ်မနေဘဲ သူ၏ ဝိုင်ခွက်ကို အလားတူ မြှောက်လိုက်သည်။
သူက ဤဝိုင်ကောင်း၏ အရသာကို မြည်းစမ်းကြည့်ချင်နေသည်မှာ ကြာပြီဖြစ်သော်လည်း ကျိုးချွမ် ရှိနေသေးသဖြင့် အလွန်အကျွံ စည်းလွတ်ဝါးလွတ် မလုပ်မိစေရန် ထိန်းထားခြင်း ဖြစ်သည်။
ကျိုးချွမ်က ခေတ္တ ဝေခွဲမရ ဖြစ်နေသော်လည်း နောက်ဆုံးတွင် သူ၏ ဝိုင်ခွက်ကို မြှောက်လိုက်ရတော့သည်။
သုံးဦးသား၏ ဝိုင်ခွက်များ ဆုံ တိုက်မိသွားကြသည်။
ချန်ဖန်နှင့် ယွီရှင်းစစ်တို့က ဝိုင်ခွက်ကို ကိုင်ကာ တစ်ကျိုက်တည်း မော့ပစ်လိုက်ကြသည်။
၎င်းတို့နှစ်ဦးက သောက်ပြီးနောက်တွင်လည်း ဝိုင်၏ အရသာကို ပြန်လည် ခံစားနေသကဲ့သို့ နှုတ်ခမ်းကို တသသ လုပ်နေကြသေးသည်။
သောက်ပြီးနောက် ကျိုးချွမ် ခွက်မရွှေ့သေးသည်ကို မြင်သောအခါ ၎င်းတို့နှစ်ဦးက ကျိုးချွမ်ကို ပြုံး၍ ကြည့်လိုက်ကြသည်၊ ဝိုင်အရသာက တကယ် ကောင်းမွန်လှသဖြင့် ကျိုးချွမ်အား အမြန် မြည်းစမ်းကြည့်ရန် တိုက်တွန်းနေသည့်အလားပင်။
ကျိုးချွမ်က ၎င်းတို့နှစ်ဦး၏ ပုံစံကို ကြည့်ကာ မချိပြုံး ပြုံးလိုက်မိပြီး ခေါင်းကို အသာအယာ ခါယမ်းကာ ခွက်ထဲရှိ ဝိုင်ကို ကြည့်၍ တစ်ကျိုက်တည်း မော့ပစ်လိုက်တော့သည်။
စပ်လိုက်တာ။
ကျိုးချွမ်က ဝိုင်သောက်ပြီးနောက် နှုတ်ခမ်းသသနှင့် အရသာခံမနေဘဲ လေကို တရှူးရှူး မှုတ်ထုတ်နေတော့သည်။ "ဒီဝိုင်က ဘာလို့ ဒီလောက်တောင် စပ်နေရတာလဲ"
ချန်ဖန်နှင့် ယွီရှင်းစစ်တို့က ကျိုးချွမ်၏ ပုံစံကို မြင်သောအခါ ဟားတိုက် ရယ်မောမိကြတော့သည်။
"ဟားဟားဟား..."
"ဟားဟားဟား..."
"ဂျူနီယာညီလေးကျိုး... ပုံမှန်ဆို ဝိုင်သိပ်မသောက်ဘူး ထင်တယ်၊ ကိစ္စမရှိပါဘူး၊ နောက်ကျရင် အသောက်များရင် အသားကျသွားမှာပါ"
"ဒီဝိုင်က သောက်လေလေ ပိုပြီး မွှေးပျံ့ချိုမြိန်လေလေပဲ၊ အသောက်များမှပဲ ဝိုင်ထဲက အရသာစစ်ကို သိမှာ" ယွီရှင်းစစ်က ရယ်မောရင်း ပြောလိုက်သည်။
ချန်ဖန်ကလည်း ပြုံးလျက် ပြောသည်။ "ဂျူနီယာညီလေးကျိုး... အမြန် အမြည်းလေး စားလိုက်ဦး၊ အစပ်ပြေအောင်လို့ပေါ့"
ချန်ဖန် ပြောစရာပင် မလိုဘဲ ကျိုးချွမ်က အမြည်းကို အတင်း ကောက်စားနေပြီ ဖြစ်သည်။
သို့သော်လည်း ခဏအကြာတွင် ခုနကမှ ဝိုင်စပ်သည်ဟု ခံစားနေရသော ကျိုးချွမ်က ရုတ်တရက် ထူးခြားသော ခံစားချက်တစ်ခုကို ရရှိသွားသည်။
ခုနက ဝိုင်တစ်ခွက် ပါးစပ်ထဲ ဝင်သွားစဉ်က ပြင်းပြင်းစပ်စပ်နှင့် အနည်းငယ် ရှိန်တက်သွားသော်လည်း ဝိုင်က ဗိုက်ထဲသို့ ရောက်ရှိသွားပြီးနောက်တွင်မူ ပျင်းရိငြီးငွေ့ဖွယ် အငွေ့အသက်တစ်ခုက ဝမ်းဗိုက်ထဲသို့ စုစည်းသွားသလို ခံစားလိုက်ရသည်။
"ဒီဝိုင်က ဝိညာဉ်စွမ်းအားကိုတောင် တိုးစေနိုင်တာလား" ကျိုးချွမ်က ဝေခွဲမရစွာဖြင့် မေးလိုက်သည်။
ယွီရှင်းစစ်က တဟားဟားနှင့် ရယ်မောလိုက်သည်။ "ဟားဟား... ဂျူနီယာညီလေးကျိုးလည်း ဝိုင်ကောင်းရဲ့ အရသာကို သိသွားပြီပဲ"
"ဝိုင်သောက်တာက ကျင့်ကြံခြင်းကို နှောင့်နှေးစေတယ်လို့ ဘယ်သူပြောလဲ၊ အဲ့ဒါက သူတို့က ဒီလို ဝိုင်ကောင်းမျိုး မသောက်ဖူးလို့ပဲ မဟုတ်ဘူးလား စီနီယာအစ်ကိုချန်"
ယွီရှင်းစစ် ဤသို့ ပြောသည်ကို ကြားသောအခါ ချန်ဖန် စိတ်ထဲ၌ အလွန် ထောက်ခံမိသော်လည်း ထုတ် ပြောရန်မူ မဝံ့ရဲပေ။
အဓိကကတော့ ချန်ကျီကိုယ်တိုင်ကလည်း ဝိုင်သောက်ခြင်းက ကျင့်ကြံခြင်းကို နှောင့်နှေးစေသည်ဟူသော စကားမျိုးကို ပြောဖူးသောကြောင့် ဖြစ်သည်။
ယခု ဤနေရာတွင် သူတို့ သုံးဦးတည်းသာ ရှိနေသော်လည်း တစ်နေ့နေ့တွင် ချန်ကျီက သူ ဤသို့သော စကားမျိုး ပြောခဲ့သည်ကို သိသွားပါက သူ့ကို ရိုက်နှက် ဆုံးမမည်ကို စိုးရိမ်မိသည်။
ချန်ဖန်က နှုတ်မှ ဘာမျှ မပြောသော်လည်း အပြုံးကိုမူ ဆက်လက် ထိန်းသိမ်းထားဆဲ ဖြစ်သည်။
"ကဲ... အပြည့် လောင်းထည့်ရအောင်"
ယွီရှင်းစစ်က လက်သွက်လှစွာဖြင့် သူ့ကိုယ်သူ ခွက်တစ်ခွက် အပြည့် လောင်းထည့်လိုက်ပြီး ဖြစ်သည်။
ကျိုးချွမ်ကမူ ချန်ဖန် သူ့ကို ထပ်မံ ဝိုင်လောင်းထည့်ပေးမည်ကို စိုးရိမ်သဖြင့် ထိုသို့ဆိုလျှင် သူက အလွန် ရိုင်းပျရာ ကျနေမည်ဖြစ်ရာ ကိုယ်တိုင်ပင် ခွက်အပြည့် လောင်းထည့်လိုက်တော့သည်။
ချန်ဖန်ကလည်း စကားအပို မပြောတော့ဘဲ ဝိုင်အပြည့် လောင်းပြီးသည်နှင့် ဝိုင်ခွက်ကို တိုက်ရိုက် မြှောက်လိုက်သည်။ "မော့လိုက်ကြစို့"
ထို့နောက် ခေါင်းမော့ကာ တစ်ကျိုက်တည်း သောက်ချလိုက်သည်။
ယွီရှင်းစစ်ကလည်း အလားတူ လုပ်ဆောင်လိုက်သည်။
ကျိုးချွမ်ကမူ မျက်နှာ ပျက်သွားခဲ့သည်၊ ဤဝိုင်က ဝိညာဉ်စွမ်းအား တိုးပွားစေနိုင်သည်မှာ မှန်သော်လည်း စပ်လည်း စပ်သည် မဟုတ်ပါလား။
ကျိုးချွမ် မတတ်သာတော့ဘဲ ယွီရှင်းစစ်နှင့် ချန်ဖန်တို့က သောက်ပြီးနောက် သူ့ကို စိုက်ကြည့်နေကြသဖြင့် မျက်လုံးကို မှိတ်ကာ စိတ်ထဲ၌ ကျိန်ဆဲလိုက်သည်။ "သေချင်လည်း သေပါစေတော့"
ထို့နောက် တစ်ငုံတည်းဖြင့် အကုန် မော့ချလိုက်သည်။
ယခုတစ်ကြိမ်တွင်မူ ကျိုးချွမ် ပို၍ ရှိန်တက်သွားကာ မျက်နှာကလည်း အနည်းငယ် နီမြန်းလာခဲ့သည်။
ကျိုးချွမ် ဘာတုံ့ပြန်မှုမျှ မလုပ်ရသေးမီမှာပင် ချန်ဖန်နှင့် ယွီရှင်းစစ်တို့က သူတို့၏ ဝိုင်ခွက်များကို ထပ်မံ အပြည့် လောင်းထည့်လိုက်ကြပြန်သည်။
ကျိုးချွမ်က ၎င်းတို့နှစ်ဦး၏ ပုံစံကို မြင်သောအခါ အလျင်အမြန် ပြောလိုက်သည်။ "စီနီယာအစ်ကိုချန်... ကျွန်တော်တို့ကို ပြောစရာ အရေးကြီးကိစ္စ ရှိတယ်ဆိုတာ ဘာလဲ"
ကျိုးချွမ် ဤအချိန်တွင် စကားမပြော၍ မရတော့ပေ၊ ဝိုင်နှစ်ခွက် ဗိုက်ထဲ ရောက်သွားပြီးနောက် သူ အနည်းငယ် မူးနောက်နောက် ဖြစ်နေပြီ ဖြစ်သည်။
သူက ဤအတိုင်း ဆက်သွားနေပါက ချန်ဖန် ဘာပြောမည်ကို မကြားရသေးခင်မှာပင် စားပွဲအောက်သို့ လျှောကျသွားမည်ကို စိုးရိမ်နေမိသည်။
ချန်ဖန်ကမူ ပြုံးလိုက်သည်။ "မလောပါနဲ့၊ ဒီတစ်ခွက် သောက်ပြီးမှ ငါတို့ အေးအေးဆေးဆေး အသေးစိတ် ဆွေးနွေးကြတာပေါ့"
ဤစကားကို ပြောပြီးနောက် ချန်ဖန်နှင့် ယွီရှင်းစစ်တို့၏ ဝိုင်ခွက်များက ဆုံ တိုက်မိသွားကြပြီး ကျိုးချွမ် ဝင်ရောက်လာမည့်အချိန်ကို စောင့်ဆိုင်းနေကြသည်။
ဤသည်ကို မြင်သောအခါ ကျိုးချွမ်က သွားကို တင်းတင်းကြိတ်ကာ ဝိုင်ခွက်ကို အပြည့်လောင်းထည့်၍ ၎င်းတို့နှစ်ဦး၏ ခွက်နှင့် တိုက်လိုက်သည်။
ယခုတစ်ကြိမ်တွင်မူ သူက ချန်ဖန်နှင့် ယွီရှင်းစစ်တို့ အရင်သောက်သည်ကို စောင့်မနေတော့ဘဲ တိုက်ရိုက်ပင် အရင်ဆုံး မော့ပစ်လိုက်ပြီးနောက် မျက်လုံးအစုံ အနည်းငယ် ဝေဝါးစွာဖြင့် ချန်ဖန်နှင့် ယွီရှင်းစစ်တို့ကို စိုက်ကြည့်နေတော့သည်။
ယွီရှင်းစစ်နှင့် ချန်ဖန်တို့က တစ်ဦးကိုတစ်ဦး ကြည့်ကာ ပြုံးလိုက်ပြီး ဝိုင်ကို တစ်ကျိုက်တည်း မော့ပစ်လိုက်ကြသည်။
"စီနီယာအစ်ကိုချန်... အခုဆိုရင် ကျွန်တော်တို့ကို ခေါ်ရတဲ့ အကြောင်းရင်းကို ပြောလို့ရပြီမလား"
ကျိုးချွမ်က ဝိုင်သုံးခွက် သောက်ပြီးနောက် တကယ်ပင် အနည်းငယ် မူးသွားပုံရသည်၊ စကားပြောသည့် လေသံကလည်း ရှိန်မနေတော့ဘဲ အနည်းငယ် လွတ်လပ်ပေါ့ပါးနေသည်။
ချန်ဖန်ကလည်း ဂရုမစိုက်ဘဲ ပြုံးလျက် ဝိုင်ခွက်ကို ချလိုက်သည်။ "ဒီတစ်ခေါက် မင်းတို့ကို ငါ့ဂူဆီ ဖိတ်ခေါ်ရတဲ့ ပထမအချက်က မင်းတို့ အချင်းချင်း သိကျွမ်းသွားအောင်လို့ပါ၊ နောက်တစ်ခုကတော့ မင်းတို့ကို အကူအညီတစ်ခု တောင်းချင်လို့"
ချန်ဖန် ဤသို့ ပြောသည်ကို ကြားသောအခါ ယွီရှင်းစစ်ကမူ သိပ်ပြီး အရေးမစိုက်ဟန်ဖြင့် "မင်းက အုတ်မြစ်ချခြင်း အဆင့် ကျင့်ကြံခြင်းအဆင့် ရှိနေတာကို ငါတို့ရဲ့ အကူအညီ လိုအပ်ဦးမှာလား"
ကျိုးချွမ်ကမူ အသောက်များသွားသဖြင့် ယွီရှင်းစစ် ပြောသည့် စကားကို မကြားရသည်လား၊ သို့မဟုတ် ဘာကြောင့်လဲ မသိဘဲ ပြတ်ပြတ်သားသား ပြောလိုက်သည်။ "ဘာကူညီရမလဲ စီနီယာအစ်ကိုချန်... အားမနာတမ်း ပြောစမ်း ပါ၊ ကျွန်တော် လုပ်ပေးနိုင်တာမှန်သမျှ လုံးဝ မငြင်းပါဘူး"
ချန်ဖန်က ဖြည်းညှင်းစွာ ပြောလိုက်သည်။ "ဒီကိစ္စကလည်း ကိစ္စကြီးတော့ မဟုတ်ပါဘူး၊ ငါတစ်ယောက်တည်း သွားရင်လည်း ပြီးမြောက်နိုင်ပါတယ်"
"ဒါပေမဲ့ မင်းတို့နှစ်ယောက်ရဲ့ အကူအညီသာ ရမယ်ဆိုရင်တော့ ပိုပြီး လွယ်ကူသွားမှာမလို့ပါ"
ယွီရှင်းစစ်က ချန်ဖန် ကူညီခိုင်းမည့် ကိစ္စက ဘာလဲဆိုသည်ကို အပြတ်အသတ် မေးမြန်းရန် ပြင်လိုက်စဉ်မှာပင်
ကျိုးချွမ်က တိုက်ရိုက် ပြောချလိုက်သည်။ "ကောင်းပါပြီ... စီနီယာအစ်ကိုချန် လိုအပ်တာ ရှိရင် ကျွန်တော် အသက် သေချင် သေ ပါစေ ငြင်းမှာ မဟုတ်ပါဘူး"
ကျိုးချွမ် စကားပြောပြီးသည်နှင့် "ဘုန်း" ဟူသော အသံနှင့်အတူ သူ တစ်ကိုယ်လုံး စားပွဲပေါ်သို့ မှောက်ကျသွားခဲ့တော့သည်၊ သေချာပေါက် မူးပြီး အိပ်ပျော်သွားခြင်း ဖြစ်ပေသည်။
ကျိုးချွမ် ရုတ်တရက် ဤသို့ ဖြစ်သွားသည်ကို မြင်သောအခါ ချန်ဖန်နှင့် ယွီရှင်းစစ်တို့ လန့်သွားကြပြီး ကျိုးချွမ်၏ အခြေအနေကို အလျင်အမြန် စစ်ဆေးလိုက်ကြသည်။
"တော်သေးတာပေါ့... အသောက်များပြီး အိပ်ပျော်သွားတာပဲ"
ကျိုးချွမ်တွင် ပြဿနာတစ်စုံတစ်ရာ မရှိကြောင်း အတည်ပြုပြီးနောက် သူ့ကို ဆက်လက် အိပ်စက်ခိုင်းထားလိုက်ပြီး ချန်ဖန်နှင့် ယွီရှင်းစစ်တို့က သူတို့ နေရာတွင် ပြန်လည် ထိုင်လိုက်ကြသည်။
"ဂျူနီယာညီလေးကျိုးက တကယ့်ကို စိတ်ရင်းကောင်း တဲ့သူပဲ" ယွီရှင်းစစ်က ပြောပြီးနောက် သူ့အတွက် ဝိုင်တစ်ခွက် ထပ်မံ လောင်းထည့်လိုက်သည်။
"သောက်တာ နည်းနည်း စောသွားတာပဲ... ငါ့အပြစ်ပါ" ချန်ဖန်ကလည်း သူ့အတွက် တစ်ခွက် လောင်းထည့်လိုက်သည်။
၎င်းတို့နှစ်ဦးက တစ်ဦးကိုတစ်ဦး ကြည့်ကာ ပြုံးလိုက်ပြီး အိပ်ပျော်နေသော ကျိုးချွမ်ကို နှိုးမိမည်ကို စိုးရိမ်သည့်အလား တိတ်တဆိတ် ခွက်ချင်း တိုက်လိုက်ကြသည်။
"မင်း ဒီတစ်ခေါက် လုပ်မယ့်ကိစ္စက တကယ်ပဲ ငါတို့ရဲ့ အကူအညီ လိုအပ်တာလား" ယွီရှင်းစစ်က ဝိုင်ခွက်ကို ချကာ သံသယဖြင့် မေးလိုက်သည်။
ချန်ဖန်က မျက်နှာမပျက်ဘဲ ပြောလိုက်သည်။ "ဒါပေါ့... မင်းတို့ရဲ့ အကူအညီ ရှိရင် ငါ့ရဲ့ တာဝန်က သေချာပေါက် အလုပ်တွင်မှာ"
"အို... ဟုတ်လို့လား၊ မင်း ဒီတစ်ခေါက် ဘာသွားလုပ်မှာလဲ" ယွီရှင်းစစ်က တစ်စုံတစ်ခုကို ရိပ်မိနေပုံရသည်။
ချန်ဖန်လည်း ရိပ်မိသွားပုံရပြီး စိတ်ထဲ၌ သက်ပြင်းချလိုက်မိသည်။ 'ကြည့်ရတာ ငါ့ရဲ့ သရုပ်ဆောင်မှု က လိုအပ်နေသေးတာပဲ'
သို့သော်လည်း သူက မျက်နှာမပျက်ဘဲ ဆက်ပြောသည်။ "ငါ ဒီတစ်ခေါက် ဝိညာဉ်ဆေးပင် ခူးဆွတ်ရမယ့် တာဝန်အချို့ လက်ခံထားတယ်၊ တစ်ပါတည်း သားရဲတွေရဲ့ ပစ္စည်းအချို့ကိုလည်း ရှာဖွေရမယ်"
"ဒီကိစ္စတွေကို မင်းတစ်ယောက်တည်း လုပ်ရင်လည်း ပြီးနိုင်တာပဲ မဟုတ်ဘူးလား၊ ငါတို့ရဲ့ အကူအညီ ဘယ်မှာ လိုအပ်လို့လဲ"
"ငါ သွားခူးရမယ့် ဝိညာဉ်ဆေးပင်တွေက အဆင့်နည်းနည်း မြင့်တယ်၊ ဒီလို အဆင့်မြင့် ဝိညာဉ်ဆေးပင်တွေက သားရဲတွေ စောင့်ကြပ်နေလေ့ရှိတယ်၊ တကယ်လို့ ငါ့ထက် ကျင့်ကြံခြင်းအဆင့် မြင့်တဲ့ သားရဲနဲ့ တိုးရင် ငါက အများဆုံး အဲ့ဒီသားရဲကိုပဲ ဆွဲထားနိုင်မှာ၊ ဒါပေမဲ့ ဝိညာဉ်ဆေးပင်ကိုတော့ ခူးနိုင်မှာ မဟုတ်ဘူး၊ အဲ့ဒီအချိန်ကျရင် မင်းတို့ရဲ့ အကူအညီ လိုအပ်ပြီ"
"ငါ သားရဲကို ဆွဲထားတဲ့ အချိန်မှာ မင်းတို့က တိတ်တဆိတ် သွားပြီး သားရဲ စောင့်ကြပ်နေတဲ့ ဝိညာဉ်ဆေးပင်ကို ခူးယူလိုက်ရုံပဲ၊ ဒါဆိုရင် ငါလည်း သားရဲနဲ့ အသက်နဲ့ ရင်းပြီး တိုက်ခိုက်နေစရာ မလိုတော့ဘူး"
ဤအကြောင်းပြချက်ကို ချန်ဖန်က စိတ်ထဲ၌ အကြိမ်ကြိမ် အစမ်းလေ့ကျင့် ပြင်ဆင်ထားခဲ့ခြင်း ဖြစ်သည်။
"တကယ်ပဲ အဲ့လိုလား" ယွီရှင်းစစ်က ချန်ဖန်ကို မယုံကြည်နိုင်သေးဟန်ဖြင့် စိုက်ကြည့်နေဆဲ ဖြစ်သည်။
ယွီရှင်းစစ်တွင် သံသယများစွာ ရှိနေသည်ကို မြင်သောအခါ ချန်ဖန်က စိတ်ဆိုးမာန်ဆိုး လေသံဖြင့် ပြောလိုက်သည်။ "ဝိုင်လည်း သောက်ပြီးပြီကို... မင်း ဒီအကူအညီကို ကူညီမှာလား၊ မကူညီဘူးလားပဲ ပြောတော့"
"ကူညီမယ်"
အော်ဟစ်သံကြီးတစ်ခုက ဂူတစ်ခုလုံးကို ဟိန်းထွက်သွားခဲ့သည်။
ချန်ဖန်နှင့် ယွီရှင်းစစ်တို့က ဤအသံကို ကြားရသောအခါ တစ်ပြိုင်နက် လန့်သွားကြပြီး ကျိုးချွမ်ထံသို့ အတူတူ လှည့်ကြည့်လိုက်ကြသည်။
ကျိုးချွမ်က ထရပ်၍ အော်ဟစ်လိုက်ပြီးနောက် စားပွဲပေါ်သို့ ပြန်လည် မှောက်ကျသွားကာ ဆက်လက် အိပ်စက်နေသည်ကို မြင်တွေ့လိုက်ရသည်။
ချန်ဖန်နှင့် ယွီရှင်းစစ်တို့က တစ်ဦးကိုတစ်ဦး ကြည့်ကာ တစ်ဖန် ပြုံးလိုက်ကြပြန်သည်။
ချန်ဖန်က ဝိုင်ခွက်ကို မြှောက်လိုက်ပြီး ယွီရှင်းစစ်နှင့် ခွက်ချင်းတိုက်ရန် စောင့်ဆိုင်းလိုက်သည်။
ယွီရှင်းစစ်က ခေတ္တ တွန့်ဆုတ်နေသော်လည်း နောက်ဆုံးတွင် ဝိုင်ခွက်ကို မြှောက်ကာ ချန်ဖန်၏ ခွက်နှင့် အသာအယာ တိုက်လိုက်တော့သည်။
ဤသည်က ချန်ဖန်၏ ဖိတ်ခေါ်မှုကို သဘောတူလိုက်ခြင်းပင် ဖြစ်ပေတော့သည်။