အခန်း (၄၅၉-၄၆၀)

အပိုင်း (၄၅၉)

၀မ်လင်းတိုက်သည် အဇူရာတိမ်တိုက်ကြီးနှင့် အနီးဆုံးဖြစ်ရာ၊ အပြာရောင်လကုန်သည်ကြီးများအသင်းက ကုန်ပစ္စည်းဈေးနှုန်းများကို လျှော့ချလိုက်ပြီဟူသော သတင်းကို အလျင်အမြန်ပင် ရရှိလိုက်ကြလေသည်။

တာအိုပေါင်းစည်းခြင်းအဆင့်မှ ကျင်းတောက်နှင့် အခြားသူများမှာမူ လုံးဝ အံ့အားသင့်သွားကြရ၏။

"အဇူရာတိမ်ဂိုဏ်းက ဘယ်ကတည်းက ဒီလိုမျိုး လုပ်တတ်သွားတာလဲ"

"သူတို့က တစ္ဆေတမန်တော်တွေကို တိုက်ခိုက်ရာမှာ လူတိုင်းကို တကယ်ပဲ ကူညီပေးချင်နေတာလား"

ကုန်ပစ္စည်းဈေးနှုန်း လျှော့ချရုံသက်သက်သာ ဖြစ်သော်ငြား၊ ၎င်းမှာ လူတိုင်းအတွက် သိသာထင်ရှားသော အကျိုးကျေးဇူးတစ်ခုပင် ဖြစ်ပေသည်။ ဤမျှ အရေးကြီးသော ကိစ္စရပ်အတွက် သူတို့သည် ကျိုးကျွင်းချန်ထံသို့ တိုင်ပင်ဆွေးနွေးခဲ့ကြလေသည်။ အကြောင်းမူကား ကျိုးရွှမ်ရှန်းသည် နောက်တစ်ကြိမ် တံခါးပိတ်ကျင့်ကြံခြင်း၌ ဝင်ရောက်နေပြီဖြစ်ရာ သူ့အား မနှောင့်ယှက်ရဲကြသလို၊ ကျိုးရွှမ်ရှန်းအနေဖြင့် စစ်မှန်သော အမတအဆင့်သို့ ဖောက်ထွက်နိုင်လိမ့်မည်ဟုလည်း မျှော်လင့်ထားကြသောကြောင့် ဖြစ်၏။ သို့ဖြစ်ရာ ကျိုးကျွင်းချန် တစ်ဦးသာလျှင် ဆုံးဖြတ်ချက်ချမှတ်ရန် ကျန်ရှိတော့လေသည်။

သတင်းကို ကြားသိလိုက်ရသောအခါ ကျိုးကျွင်းချန်သည် မျက်မှောင်ကြုတ်လိုက်ပြီး မေးမြန်းလိုက်၏။

"ဒါ တကယ်ပဲလား"

"တကယ်ပါပဲ" တာအိုပေါင်းစည်းခြင်းအဆင့် ကျင့်ကြံသူအများအပြားက သဘောတူညီစွာ ခေါင်းညိတ်လိုက်ကြလေသည်။ "ဒီသတင်းက အတည်ပြုပြီးသားပါ။ အဇူရာတိမ်သတင်းစာမှာ ဖော်ပြထားပြီး၊ ချင်းယွင်မြို့တော်က တကိုယ်တော်ကျင့်ကြံသူတွေလည်း အလုအယက် ဝယ်ယူနေကြပါပြီ။ ကုန်ပစ္စည်းတွေရဲ့ ဈေးနှုန်းတွေအားလုံးကလည်း အဇူရာတိမ်သတင်းစာမှာ ဖော်ပြထားတဲ့အတိုင်းပဲ ဖြစ်ပါတယ်"

ကျိုးကျွင်းချန်က ပြတ်သားစွာ ပြောလိုက်လေသည်။

"ဝိညာဉ်ကျောက်တုံးတွေ များများယူသွားလိုက်။ အဲဒီ အဇူရာတိမ်ဂိုဏ်းကို ငွေနဲ့ပေါက်ပြီး ဝယ်ပစ်လိုက်တာပေါ့။"

"ပြီးခဲ့တဲ့အကြိမ်က ငါတို့ ဆုံးရှုံးခဲ့တဲ့ ငွေတွေကို ပြန်ရှာရမယ်။ သူတို့ဆီက ဝယ်ယူပြီးရင်၊ ငါတို့ ပြန်ရောင်းပြီး အမြတ်ထုတ်လို့ရတယ်"

ကျင်းတောက်က ခါးသက်သက် ပြုံးရင်း ပြောလိုက်၏။

"ဒုတိယဂိုဏ်းချုပ်... ကျွန်တော်တို့ဂိုဏ်းမှာ လည်ပတ်ဖို့အတွက် ဝိညာဉ်ကျောက်တုံး အချို့ကို ချန်ထားရပါမယ်... ပြီးခဲ့တဲ့အကြိမ်က အဇူရာတိမ်ဂိုဏ်းကို ဝိညာဉ်ကျောက်တုံး သန်းထောင်ပေါင်းများစွာ ဆုံးရှုံးခဲ့ရလို့ လည်ပတ်ဖို့ ဝိညာဉ်ကျောက်တုံး သိပ်မကျန်တော့ပါဘူး"

အကယ်၍ သူတို့က အရင်းအမြစ်များကို ထပ်မံဝယ်ယူရန်အတွက် များပြားစွာ ခွဲဝေသုံးစွဲလိုက်ပါက ဝိညာဉ်ကျောက်တုံး လုံလောက်တော့မည် မဟုတ်ပေ။

"ငါတို့ ဝယ်ပြီးရင် ပြန်ရောင်းမှာလေ အဲဒီပစ္စည်းတွေ ရောင်းထွက်သွားရင် ဝိညာဉ်ကျောက်တုံးတွေ ပြန်ရမှာပဲ မဟုတ်လား" ဟု ကျိုးကျွင်းချန်က ပြန်လည် ချေပပြောဆိုလေသည်။ "ဒါက ငွေကြေးအသွင်ပြောင်းလဲခြင်း လုပ်ငန်းစဉ်တစ်ခုပါပဲ၊ စိုးရိမ်စရာ မလိုပါဘူး"

"အို... ဟုတ်သားပဲ၊ သူတို့က ကုန်ကြမ်းတွေနဲ့ ဆေးတွေကိုလည်း ဝယ်ယူသေးတယ် မဟုတ်လား"

"ငါတို့ဆီက ပစ္စည်းတွေလည်း တစ်သုတ်လောက် ယူသွားကြစို့။ အဲဒါဆို ဝိညာဉ်ကျောက်တုံး သုံးစွဲမှုကို အများကြီး လျှော့ချနိုင်လိမ့်မယ်"

ကျင်းတောက်လည်း ယုတ္တိရှိသည်ဟု ယူဆကာ လူနှစ်ဦးကို ခေါ်ဆောင်၍ ကုန်ပစ္စည်းများ ဝယ်ယူရန်နှင့် ကုန်ကြမ်းများ ရောင်းချရန်အတွက် အပြာရောင်လကုန်သည်ကြီးများအသင်းဆီသို့ ကိုယ်တိုင် သွားရောက်ခဲ့လေသည်။

လန်ကျားအထွတ်အမြတ်မြေ၌လည်း လူအများက သူတော်စင်သခင်ထံသို့ စိတ်လှုပ်ရှားစွာ သတင်းပို့ကြ၏။

"သူတော်စင်သခင်... ကျွန်တော်တို့လည်း အပြာရောင်လကုန်သည်ကြီးများအသင်းဆီကို အမြန်သွားပြီး ပစ္စည်းတွေ ဝယ်ထားသင့်ပါတယ်။ မဟုတ်ရင် ကျွန်တော်တို့ဆီမှာ ကုန်ပစ္စည်းတွေ ပြတ်သွားနိုင်ပါတယ်"

သူတော်စင်သခင်က ခါးသက်သက် ပြုံးလိုက်ရင်း ပြောလိုက်၏။

"အဲဒီလောက်တောင် အလျင်စလို မလုပ်ကြပါနဲ့ဦး။ မင်းတို့ ဆုံးရှုံးမှုတွေ မလုံလောက်သေးဘူးလား။ ကျန်းယန်ဆိုတဲ့ကောင်က ဘယ်တုန်းကများ ကောင်းတာလုပ်ဖူးလို့လဲ"

"ဒါပေမဲ့..." ကျားရှန်က နားမလည်နိုင်သလို၊ စိတ်အနည်းငယ် မကျေမနပ်ဖြစ်စွာဖြင့် မေးလိုက်လေသည်။ "ဒီတစ်ခါ သူတို့ ဘာဆိုးတာတွေများ လုပ်နိုင်မှာမို့လို့လဲ။ အဲဒီဈေးပေါတဲ့ ပစ္စည်းတွေကို ဝယ်လိုက်ရတာ ကျွန်တော်တို့အတွက် အကျိုးရှိတာပဲ"

ဤမေးခွန်းကို မည်သူမျှ ပြန်လည်ဖြေဆိုနိုင်ခြင်း မရှိကြချေ။ ဤမျှ ကျယ်ပြန့်သော ကုန်ပစ္စည်း လည်ပတ်မှုသည် စီးပွားရေးနှင့် သက်ဆိုင်နေပြီး၊ စီးပွားရေး ကျွမ်းကျင်သူများပင်လျှင် တုံ့ပြန်ရန် အချိန်ယူရနိုင်ပေရာ သာမန်လူများအဖို့ ဆိုဖွယ်ရာ မရှိတော့ပေ။

"ဒီတစ်ခါတော့ အဇူရာတိမ်ဂိုဏ်းက လောကကြီးကို တကယ်ပဲ ကူညီပေးချင်နေပုံရတယ်" တူရှန်းကလည်း သူ၏အမြင်ကို ဖော်ပြလေသည်။ "သူတို့က ဂုဏ်သတင်းအတွက် ငွေအရှုံးခံနေတာများလား။ ချင်းယွင်ကျိက ကပ်ဘေးဖြတ်ကျော်ခြင်းအလယ်အဆင့်ကို ရောက်ရှိသွားပြီဖြစ်လို့ သူတို့က လောကကြီးက အဓိကဂိုဏ်းကြီးတွေနဲ့ တကယ်ပဲ တန်းတူဖြစ်သွားပြီလေ"

ဤအချိန်၌ ငွေအနည်းငယ် အရှုံးခံခြင်းဖြင့် အဇူရာတိမ်ဂိုဏ်းအတွက် ဂုဏ်သတင်းအချို့ ရရှိလာနိုင်ပြီး သူတို့၏ သြဇာလွှမ်းမိုးမှုကို သိသာစွာ မြှင့်တင်ပေးနိုင်ပေသည်။ လူအများကလည်း အဇူရာတိမ်ဂိုဏ်းသည် ဤအချက်ကို သေချာပေါက် စဉ်းစားထားလိမ့်မည်ဟု သဘောတူ ခေါင်းညိတ်လိုက်ကြလေသည်။

သူတော်စင်သခင်သည် အနည်းငယ် ခေါင်းညိတ်လိုက်ပြီး၊ ဤသည်မှာ ကျန်းယန်အတွက် သင့်တော်သော ပစ်မှတ်တစ်ခု ဟုတ်မဟုတ်ကို စဉ်းစားနေမိ၏။ သို့မဟုတ် ၎င်းမှာ ရည်မှန်းချက်များထဲမှ တစ်ခုမျှသာလော။

သူသည် အချိန်ကြာမြင့်စွာ စဉ်းစားပြီးနောက် ဆိုလိုက်လေသည်။

"သူတို့ ဈေးလျှော့ထားတဲ့အတွက်၊ ငါတို့လည်း နည်းနည်း ဝယ်ထားကြတာပေါ့။ ဒါပေမဲ့ အရမ်းကြီးတော့ မများစေနဲ့၊ ဝိညာဉ်ကျောက်တုံး သန်းတစ်သောင်းဖိုးလောက်ဆို လုံလောက်ပါပြီ"

မည်သို့ပင်ဆိုစေ သူတို့အားလုံးမှာ မဟာမိတ်များပင် ဖြစ်ကြ၏။ သူတို့ထံမှ အကျိုးအမြတ် အနည်းငယ် ယူခြင်းသည် ပြဿနာမရှိသော်လည်း၊ အလွန်အမင်း အမြတ်ထုတ်ခြင်းမှာ မကောင်းပေ။ အမှန်တကယ်တော့ သူသည် စိုးရိမ်စိတ်ဝင်နေပြီး ကျန်းယန်၌ လျှို့ဝှက်အကြံအစည် တစ်ခုခု ရှိနေမည်ကို အမြဲတမ်း သံသယဖြစ်နေခဲ့လေသည်။ သို့သော် ဝိညာဉ်ကျောက်တုံး သန်းတစ်ထောင်ဖိုးမျှသာ ဆိုလျှင်မူ လန်ကျားအထွတ်အမြတ်မြေအပေါ် များစွာ သက်ရောက်မှု ရှိမည်မဟုတ်ပေ။

အကြောင်းမူကား ပြီးခဲ့သော အကြိမ်က အဇူရာတိမ်ဂိုဏ်းအား လျော်ကြေးပေးခဲ့ရာတွင် သူတို့သည် ဝိညာဉ်ကျောက်တုံး သန်းတစ်ထောင့်ငါးရာမျှသာ ပေးချေခဲ့ရပြီး အခြားဂိုဏ်းများထက် များစွာ နည်းပါးသောကြောင့်ပင် ဖြစ်၏။

အခြားသူများမှာမူ ခါးသက်သက်သာ ပြုံးနိုင်ကြပြီး၊ သူတော်စင်သခင်သည် မျက်နှာပန်းလှရေးကို အရမ်းဂရုစိုက်လွန်းနေသည်ဟု တွေးတောမိကြလေသည်။

ဟုတ်ပေသည်၊ သူတို့က မဟာမိတ်များ ဖြစ်ကြ၏။ ထို့ကြောင့် ဤအကျိုးအမြတ်ကို နည်းနည်းသာ ယူနိုင်ကြပေမည်။

"ကျွန်တော်တို့ရဲ့ ကုန်ကြမ်းပစ္စည်း တချို့ကိုကော ရောင်းလိုက်သင့်လား" ဟု တူရှန်းက မေးလိုက်၏။ ကုန်ကြမ်းပစ္စည်းများ၏ ဈေးနှုန်းမှာလည်း မြင့်တက်နေပြီဖြစ်ရာ၊ ယခုရောင်းချခြင်းက အမြတ်အစွန်း ရရှိစေမည် ဖြစ်လေသည်။

သူတော်စင်သခင်က ကူကယ်ရာမဲ့စွာ ခေါင်းညိတ်လိုက်လေသည်။

"နည်းနည်းလောက် ရောင်းလိုက်ပါ။ ကုန်ကြမ်းပစ္စည်း တန်ဖိုး သန်းနှစ်ထောင်ဖိုးလောက်ပေါ့... အဲဒီကောင်လေး ကျန်းယန်ကို ပြီးခဲ့တဲ့အကြိမ်က ငါတို့ ဆုံးရှုံးခဲ့တဲ့ ငွေတချို့ ပြန်ရှာခွင့်ပေးလိုက်တာပေါ့"

သူတို့အဖွဲ့သည် အမြတ်ငွေ လုံလုံလောက်လောက် မရဟု ခံစားရသောကြောင့် အနည်းငယ် မကျေမနပ် ဖြစ်နေကြဆဲပင် ဖြစ်၏။ သို့ရာတွင် ဤအသွားအပြန် အပေးအယူတွင် စုစုပေါင်း ဝိညာဉ်ကျောက်တုံး သန်းသုံးထောင် ပါဝင်ပတ်သက်နေပြီး၊ ယေဘုယျ အကျိုးအမြတ်မှာ သန်းရာချီ ရှိနေပေပြီ။ မဟာမိတ်များ၏ မျက်နှာကြောင့် ဤမျှနှင့်ပင် ကျေနပ်လိုက်ကြတော့မည်။

ထို့နောက်တွင်၊ တူရှန်းသည် ဝိညာဉ်ကျောက်တုံး သန်းတစ်ထောင်နှင့် တန်ဖိုး သန်းနှစ်ထောင်ခန့်ရှိသော ကုန်ကြမ်းပစ္စည်းများကို ယူဆောင်ကာ ချင်းယွင်မြို့တော်သို့ ထွက်ခွာသွားခဲ့လေသည်။

ချင်းယွင်မြို့တော်သို့ ရောက်ရှိပြီးနောက်၊ သူတို့သည် အပြာရောင်လကုန်သည်ကြီးများအသင်းဆီသို့ သွားရောက်ကာ တန်းစီကြလေသည်။

ထိုနေရာသို့ ရောက်သောအခါ၊ အပြာရောင်လကုန်သည်ကြီးများအသင်း၏ အဝင်ပေါက်တွင် ချိတ်ဆွဲထားသော ဆိုင်းဘုတ်ကြီးတစ်ခုကို မြင်တွေ့လိုက်ကြရ၏။

"ဝိညာဉ်ကျောက်တုံး သန်းဆယ်ချီထက် ကျော်လွန်သော အရောင်းအဝယ်ကြီးများအတွက် သီးသန့်ဝန်ထမ်းများရှိရာ ချင်းယွင်ဧည့်ခံဂေဟာသို့ တိုက်ရိုက်သွားရောက်နိုင်ပါသည်။ သန်းတစ်ရာထက် ကျော်လွန်သော အရောင်းအဝယ်ကြီးများအတွက် အဇူရာတိမ်ဂိုဏ်းသို့ တိုက်ရိုက်သွားရောက်ရန် လျှောက်ထားနိုင်ပြီး၊ အဇူရာတိမ်ဂိုဏ်းက တိုက်ရိုက် လက်ခံတွေ့ဆုံပေးမည် ဖြစ်ပါသည်"

ဆိုင်းဘုတ်ကို မြင်လိုက်ရသောအခါ တူရှန်းသည် အကြိမ်ကြိမ် ခေါင်းညိတ်လိုက်လေသည်။ ဤသည်မှာ သင့်လျော်သော ချဉ်းကပ်မှုဖြစ်ကြောင်း သူ ခံစားလိုက်ရ၏။ သို့မဟုတ်ပါက ထိုဝိညာဉ်ကျောက်တုံး သန်းတစ်ထောင်အတွက် အပြာရောင်လကုန်သည်ကြီးများအသင်းတွင် သူ အချိန်မည်မျှကြာအောင် ရှင်းလင်းနေရမည်နည်း။

ချင်းယွင်ဧည့်ခံဂေဟာသို့ ရောက်ရှိပြီးနောက်၊ သူက ချွန်းရှောင်အား ပြောလိုက်လေသည်။

"ကျုပ် ဝိညာဉ်ကျောက်တုံး သန်းသုံးထောင်ကျော် တန်ဖိုးရှိတဲ့ ပစ္စည်းတွေကို အရောင်းအဝယ် လုပ်ချင်ပါတယ်"

ချွန်းရှောင်က ချက်ချင်းပင် တုံ့ပြန်လိုက်၏။

"မင်္ဂလာပါ ဧည့်သည်တော်ကြီး... ရှင့်တို့ရဲ့ ဆရာဦးလေးကို ရှာဖွေတွေ့ဆုံနိုင်ဖို့အတွက် အဇူရာတိမ်ဂိုဏ်းဆီ လမ်းညွှန်ခေါ်ဆောင်သွားပေးမယ့်သူ တစ်ယောက်ကို အခုချက်ချင်း လွှတ်ပေးပါ့မယ်"

ထို့နောက်၊ သူမသည် အဇူရာတိမ်ဂိုဏ်းမှ တပည့်များကို ခေါ်ယူလိုက်ပြီး တူရှန်းအား ဂိုဏ်းအတွင်းသို့ ဦးဆောင်ခေါ်သွားလေသည်။ ဂိုဏ်းအတွင်းသို့ ရောက်ရှိသောအခါ၊ ထိုနေရာတွင် ကျင်းတောက် ရောက်ရှိနေနှင့်ပြီးဖြစ်ကြောင်း တွေ့လိုက်ကြရ၏။

ထိုအခိုက်အတန့်တွင်၊ ကျန်းယန်နှင့် ကျင်းတောက်တို့သည် ပြင်းထန်စွာ ငြင်းခုံနေကြလေသည်။

"အကြီးအကဲကျင်း... ခင်ဗျား လုပ်တာ လွန်လွန်းနေပြီ"

"ကျွန်တော်တို့ အဇူရာတိမ်ဂိုဏ်းက တခြားဂိုဏ်းတွေကို ကူညီပေးဖို့ စဉ်းစားနေခဲ့တာပါ။ ဒါပေမဲ့ ခင်ဗျားက ဆေးတွေနဲ့ မှော်လက်နက် တန်ဖိုး သန်းတစ်သောင်းဖိုးလောက်ကို တိုက်ရိုက်လာဝယ်လိမ့်မယ်လို့ မထင်ထားခဲ့ဘူး။ ဒါ ကျွန်တော်တို့ အဇူရာတိမ်ဂိုဏ်းကို အခွင့်အရေးယူ အမြတ်ထုတ်နေတာ မဟုတ်ဘူးလား"

"ခင်ဗျားတို့ ၀မ်လင်းဂိုဏ်းဆီ အမှန်တကယ် ပေးပို့နိုင်မလား ဆိုတာကို ဘေးဖယ်ထားလိုက်ဦး၊ ရှိသမျှ အားလုံးကို ခင်ဗျားတို့ဆီ ပေးလိုက်ပြီးရင် ကျွန်တော်တို့က တခြားဂိုဏ်းတွေနဲ့ ဘယ်လိုလုပ် အရောင်းအဝယ် လုပ်တော့မှာလဲ"

လမ်းလျှောက်လာသော တူရှန်းသည် ဤစကားများကို ကြားလိုက်ရသောအခါ လန့်သွားလေတော့သည်။ ဤသည်ကား ယုတ္တိမရှိလှချေ။ ၀မ်လင်းဂိုဏ်းက အရမ်းလွန်လွန်းနေချေပြီ။ သူတို့က သန်းတစ်သောင်းကျော်ဖိုးကို တိုက်ရိုက် ဝယ်လိုက်ခြင်းလော။ ဤသည်မှာ အဇူရာတိမ်ဂိုဏ်းတစ်ခုလုံးကို ဝယ်ယူပစ်ရန် ကြိုးစားနေခြင်းပင် မဟုတ်ပါလော။

ကျင်းတောက်သည် သူ့ကိုယ်သူ အလွန် ကျေနပ်နေပုံရပြီး ပြုံးလျက် မေးလိုက်လေသည်။

"ဒါဆို အဇူရာတိမ်သတင်းစာမှာ ဖော်ပြထားတဲ့ ကတိတွေက အလကားပဲပေါ့ ဟုတ်လား။ အားလုံးရဲ့ အခက်အခဲတွေကို ကူညီဖြေရှင်းပေးမယ်လို့ လူသိရှင်ကြား ကြေညာထားခဲ့တာ မဟုတ်ဘူးလား။ အခု ကျွန်တော်တို့ ဝမ်လင်းဂိုဏ်းမှာ အကြီးအကျယ် ဆုံးရှုံးမှုတွေဖြစ်ပြီး တပည့်တွေလည်း ဒဏ်ရာတွေနဲ့ လဲနေကြပြီ။ သူတို့ ပြန်ကောင်းဖို့ ဆေးဝါးတွေ အမြောက်အမြား လိုအပ်နေတာကို ဘာလို့ လက်မခံတာလဲ။"

"လောကကြီးထဲက တခြားဂိုဏ်းတွေကို ကူညီပေးမယ်ဆိုတဲ့ အဇူရာတိမ်ဂိုဏ်းရဲ့ ကတိစကားက ဟာသတစ်ခု များလား"

သူသည် ကျန်းယန်အား သက်သေနှင့်တကွ ဖမ်းမိလိုက်ပြီဟု ထင်မှတ်ကာ အလျှော့မပေးဘဲ ဆက်လက် ဖိအားပေး ပြောဆိုနေလေသည်။

ကျန်းယန်က သက်ပြင်းချလိုက်ပြီး၊ ကျင်းတောက်အား ကူကယ်ရာမဲ့စွာ ကြည့်လိုက်လေသည်။

"ကျွန်တော်တို့ ကတိပေးပြီးသား ဖြစ်တဲ့အတွက်၊ သေချာပေါက် တည်အောင်လုပ်မှာပါ"

"အကြီးအကဲကျင်း... ဒီလိုလုပ်ရင်ကော ဘယ်လိုလဲ"

"ကျွန်တော့်ရဲ့ အဇူရာတိမ်ဂိုဏ်းမှာ ဒီသန်းထောင်ပေါင်းများစွာ တန်ဖိုးရှိတဲ့ ဆေးတွေနဲ့ မှော်ရတနာတွေ အမှန်တကယ် ရှိပါတယ်။ ဒါပေမဲ့ ကျွန်တော်က တခြားဂိုဏ်းတွေနဲ့လည်း ဆက်ဆံရဦးမှာမို့လို့၊ ရှိသမျှ အားလုံးကို ခင်ဗျားဆီ ပေးလိုက်လို့ မရဘူး"

"ပထမဆုံးအနေနဲ့ ခင်ဗျားကို ကုန်ပစ္စည်း တန်ဖိုး သန်းတစ်ထောင်ဖိုး အရင်ပေးမယ်။ ကျန်နေသေးတဲ့ သန်းကိုးထောင်ဖိုး ကုန်ပစ္စည်းတွေအတွက်တော့ ခင်ဗျားကို ကြွေးမြီခံဝန်ချက်စာချုပ်တွေ ထုတ်ပေးလိုက်မယ်"

"နောက်သုံးနှစ်အတွင်းမှာ ခင်ဗျားတို့ဆီကို အပြည့်အဝ ပေးချေသွားပါ့မယ်"

"သေချာတာပေါ့... ခင်ဗျားအနေနဲ့ ငွေအကုန်လုံးကို ကြိုပေးစရာ မလိုပါဘူး။ စရန်ငွေအဖြစ် ဝိညာဉ်ကျောက်တုံး သန်းငါးရာပေးရင် လုံလောက်ပါပြီ။ အကယ်၍ သတ်မှတ်ထားသော အချိန်ကာလအတွင်း၌ ခင်ဗျားတို့ ၀မ်လင်းဂိုဏ်းဆီသို့ ကုန်ပစ္စည်းများကို အပြည့်အဝ မပေးပို့နိုင်ခဲ့လျှင်၊ ခင်ဗျားတို့ရဲ့ စရန်ငွေ သန်းငါးရာကို ပြန်ပေးရုံသာမက၊ သုံးဆ လျော်ကြေးပါ ထပ်ပေးပါ့မယ်။ ဆိုလိုတာက ခင်ဗျားတို့ကို ဝိညာဉ်ကျောက်တုံး သန်းတစ်ထောင့်ငါးရာ ပြန်ပေးမယ်ဆိုတဲ့ သဘောပဲ။ ဘယ်လိုလဲ"

အပိုင်း (၄၆၀)

ကြွေးမြီခံဝန်ချက်စာချုပ် ထုတ်ပေးခြင်းလား။

ကျင်းတောက်သည် မျက်မှောင်ကြုတ်သွားလေသည်။ အဇူရာတိမ်ဂိုဏ်းနှင့် ၀မ်လင်းဂိုဏ်းတို့အကြားရှိ ဆက်ဆံရေးအရဆိုလျှင်၊ ဤခံဝန်ချက်စာချုပ်က ယုံကြည်ရပါမည်လော။

အကယ်၍ သူတို့၌သာ ဤခံဝန်ချက်စာချုပ်ကို အကြွေးပြန်တောင်းနိုင်စွမ်း ရှိနေခဲ့ပါလျှင်၊ အဇူရာတိမ်ဂိုဏ်းကို သိမ်းပိုက်ပြီးသည်မှာ ကြာလှပေတော့မည်။

သူသည် အချိန်ကြာမြင့်စွာ စဉ်းစားဆင်ခြင်နေမိပြီးနောက်၊ ဝိညာဉ်ကျောက်တုံး သန်းတစ်သောင်းဖိုးရှိသော ကုန်ပစ္စည်းများကို တစ်ကြိမ်တည်းဖြင့် ဝယ်ယူခြင်းမှာ အမှန်တကယ်ပင် လွန်ကဲလွန်းနေကြောင်း သဘောပေါက်လိုက်လေသည်။ သူတို့သည် သိုးမွေးကို နှုတ်ယူရုံသက်သက် မဟုတ်တော့ဘဲ၊ သိုးတစ်ကောင်လုံး၏ ထက်ဝက်ကိုလှီးဖြတ်ကာ အိမ်သို့ယူဆောင်သွားရန် ပြင်ဆင်နေခြင်းပင် ဖြစ်တော့၏။

အကယ်၍ ခံဝန်ချက်စာချုပ်ကိုသာ အမှန်တကယ် လိုက်နာပေးချေမည်ဆိုပါက၊ ဤဆွေးနွေးညှိနှိုင်းမှုမှာ မဖြစ်နိုင်စရာ အကြောင်းမရှိပေ။ သို့ရာတွင် ခံဝန်ချက်စာချုပ်ကို မည်သို့ ငွေသားအဖြစ် ပြောင်းလဲနိုင်မည်နည်း။

ကျင်းတောက်၏ တုံ့ဆိုင်းနေမှုကို မြင်လိုက်ရသောအခါ၊ ကျန်းယန်က ချက်ချင်းပင် "ကျွန်တော်တို့ဘက်က လူသိရှင်ကြား ကတိပြုပြီး၊ အဇူရာတိမ်သတင်းစာထဲမှာပါ အတိအလင်း ဝန်ခံကြေညာပေးပါ့မယ်။ ဘယ်လိုလဲ"

ဤခံဝန်ချက်စာချုပ်ကို အမှန်တကယ် ပေးချေရန်ဟူသော ရည်ရွယ်ချက် လုံးဝမရှိခဲ့ချေ။ အကြောင်းမူကား အကယ်၍ ပေးချေလိုက်ပါက အဇူရာတိမ်ဂိုဏ်းသည် အလွန်တရာ ကြီးမားသော ဆုံးရှုံးမှုကြီးနှင့် ရင်ဆိုင်ရမည်ဖြစ်သောကြောင့်ပင် ဖြစ်၏။ တစ်ဆပြန်ပေးပြီး သုံးဆလျော်ကြေးပေးမည် ဆိုလျှင်တောင်မှ၊ ဤခံဝန်ချက်စာချုပ်ကို သူတို့ လိုက်နာပေးချေနိုင်မည် မဟုတ်ပေ။

ထို့အပြင်၊ ဤသန်းတစ်သောင်းတန် ခံဝန်ချက်စာချုပ်ကြီး ထွက်ပေါ်သွားသည်နှင့် တစ်ပြိုင်နက်၊ လောကကြီးတစ်ခုလုံးသည် ၀မ်လင်းဂိုဏ်း၏ စစ်မှန်သော မျက်နှာသစ်ကို မြင်တွေ့သွားကြပေလိမ့်မည်။ ဤသည်မှာ အကြီးအကျယ် ဆုံးရှုံးမှုများဖြစ်ပေါ်ခဲ့သော ဂိုဏ်းများကို ရည်ရွယ်သည့် အကူအညီတစ်ခုဖြစ်ကြောင်း ထင်ရှားနေပါလျက်နှင့်၊ ၀မ်လင်းဂိုဏ်းက ဝိညာဉ်ကျောက်တုံး သန်းတစ်သောင်းကို ခိုးယူသွားခဲ့လေသည်။ ဤကိစ္စအပေါ် အခြားသော ဂိုဏ်းများက မည်သို့ တွေးထင်ကြပါမည်နည်း။

အကယ်၍ အဇူရာတိမ်ဂိုဏ်းကသာ နစ်နာသူအဖြစ် ဟန်ဆောင်လိုက်ပါက၊ လောကကြီးရှိ ရေတွက်၍မရနိုင်သော လူအများသည် ၀မ်လင်းဂိုဏ်းအား တံတွေးဖြင့် ထွေးကာ သတ်ပစ်ကြပေလိမ့်မည်။

သေချာသည်ကား၊ ကျင်းတောက်အနေဖြင့် ခံဝန်ချက်စာချုပ် ရေးသားရန် သဘောမတူလျှင်လည်း ကိစ္စမရှိပေ။ မည်သို့ပင်ဖြစ်စေ၊ နောက်ဆုံးတွင် အဇူရာတိမ်ဂိုဏ်းက ဆုံးရှုံးမည် မဟုတ်ပေ။

ကျင်းတောက်သည် ခေတ္တမျှ စဉ်းစားဆင်ခြင်လိုက်ပြီးနောက် မေးလိုက်၏။

"မင်းတို့ရဲ့ ကုန်ကြမ်းပစ္စည်း ဝယ်ယူမှုကကော။ အဲဒါပါ အကျုံးမဝင်တော့ဘူး ဖြစ်မသွားဘူး မဟုတ်လား"

"ကုန်ကြမ်းပစ္စည်း ဝယ်ယူတာကတော့ မတူပါဘူး" ကျန်းယန်က လေးနက်တည်ကြည်စွာ ပြောလိုက်လေသည်။ "ကြည့်လေ... ခင်ဗျားတောင်မှ သန်းတစ်သောင်းဖိုး သုံးစွဲနေတာပဲ၊ တခြားဂိုဏ်းတွေဆိုရင်လည်း ဒီလောက်နီးပါး လုပ်ကြလိမ့်မယ်။ ဒါကြောင့် အပြာရောင်လကုန်သည်ကြီးများအသင်းရဲ့ ကုန်ပစ္စည်း လိုအပ်ချက်ကို ဖြည့်ဆည်းပေးနိုင်ဖို့အတွက် ကျွန်တော်တို့မှာ ကုန်ကြမ်းပစ္စည်းတွေနဲ့ ဝိညာဉ်သစ်ပင်မြက်ပင် အမြောက်အမြား လိုအပ်နေပါတယ်"

"ဒါကြောင့် ခင်ဗျားတို့ဆီမှာ ကုန်ကြမ်းပစ္စည်းတွေ ရှိနေသရွေ့၊ ကျွန်တော်တို့ ဝယ်ယူမှာပါ။ မဟုတ်ရင် အပြာရောင်လကုန်သည်ကြီးများအသင်း တစ်ခုလုံး ဟာလာဟင်းလင်း ဖြစ်သွားပြီး ကျွန်တော်တို့ မျက်နှာပန်းလှမှာ မဟုတ်ဘူး"

ထို့နောက် ကျန်းယန်သည် ခါးသက်သက် ပြုံးပြလိုက်လေသည်။

ကျင်းတောက်သည် မျက်ခုံးတစ်ဖက် ပင့်သွားလေ၏။ ဤယုတ္တိကား အမှန်တကယ်ပင် ခိုင်မာလှပေသည်။ ထိုသန်းထောင်ပေါင်းများစွာ တန်ဖိုးရှိသော ကုန်ပစ္စည်းများထံမှ အကျိုးအမြတ်ကို လောလောဆယ် မရနိုင်သေးသည့်တိုင်၊ အနည်းဆုံးတော့ ကုန်ကြမ်းပစ္စည်းများထံမှ အကျိုးအမြတ်ကို အရင်ဆုံး ရယူနိုင်ပေသည်။

ထို့နောက် သူသည် သိုလှောင်လက်စွပ် နှစ်ကွင်းကို ထုတ်ယူလိုက်ရာ၊ သူ၏ရှေ့မှောက်တွင် ဝိညာဉ်သစ်ပင်မြက်ပင်များနှင့် လက်နက်သန့်စင်ရာတွင်သုံးသော ကုန်ကြမ်းပစ္စည်းပုံကြီး ပေါ်လာလေတော့သည်။ ကျင်းတောက်က မျက်နှာအပြည့် အပြုံးဖြင့် ပြောလိုက်၏။

"လာ... ဒီကုန်ကြမ်းတွေကို စာရင်းစစ်ပြီး တန်ဖိုးဘယ်လောက်ရှိလဲ တွက်ကြည့်ကြစို့"

အနီးတွင် ရပ်နေသော တူရှန်းမှာမူ နောက်တစ်ကြိမ် လန့်သွားရပြန်၏။ သူသည် ကျင်းတောက်အား မယုံကြည်နိုင်စွာ ကြည့်လိုက်မိပြီး၊ ကျင်းတောက်သည် ၀မ်လင်းဂိုဏ်း၏ ကုန်ကြမ်းပစ္စည်းများ အားလုံးကို ပြောင်သလင်းခါအောင် ယူလာခဲ့ခြင်းလားဟုပင် မေးချင်သွားလေသည်။

ကျန်းယန်သည် မျက်မှောင်ကြုတ်သွားသော်ငြား၊ ရင်ထဲ၌မူ ရူးသွပ်မတတ် ရယ်မောနေခဲ့ချေပြီ။

လာပြီဟေ့

ကုန်ကြမ်းပစ္စည်းတွေ ရောက်လာပြီ

သူသည် ကျင်းတောက်အား ကူကယ်ရာမဲ့စွာ ကြည့်လိုက်ပြီးနောက်၊ ခါးသက်နေသော မျက်နှာထားဖြင့် ကုန်ကြမ်းများကို စတင် ရေတွက်လေတော့သည်။ ရေတွက်ပြီးစီးသွားသောအခါ သူက ဆွံ့အစွာဖြင့် "၀မ်လင်းဂိုဏ်းက အမှန်တကယ်ပဲ ချမ်းသာကြွယ်ဝပြီး အင်အားကြီးမားတာပဲ။ ဒီကုန်ကြမ်းတစ်သုတ်လုံးရဲ့ တန်ဖိုးက ဝိညာဉ်ကျောက်တုံး သန်းခြောက်ထောင်နီးပါးလောက် ရှိတယ်" ဟု ဆိုလေသည်။

ကျင်းတောက်က တဟဲဟဲ ရယ်မောလိုက်ရင်း "ငွေပေးလေ" ဟု ပြောလိုက်၏။

ကျန်းယန်သည် သက်ပြင်းချလိုက်ရင်း၊ လင်းယွင်ကျိအား ဘဏ္ဍာတိုက်သို့သွားကာ ငွေယူလာရန် ပြောလိုက်လေသည် အတိအကျအားဖြင့် ဝိညာဉ်ကျောက်တုံး သန်းခြောက်ထောင် အပြည့်ပင် ဖြစ်တော့၏

ငွေကြေး အမြောက်အမြား ရရှိသွားပြီးနောက်၊ ကျင်းတောက်က ပြုံးလျက် ပြောလေသည်။

"ဒါ့အပြင်၊ မင်း ငါ့ကို ခံဝန်ချက်စာချုပ် တစ်ခုရေးပေးရမယ်။ ငါတို့ ၀မ်လင်းဂိုဏ်းက ချီဖြည့်တင်းခြင်းဆေး ၁၀၀,၀၀၀၊ အဆင့်ဖောက်ထွက်ခြင်းဆေး ၁၀,၀၀၀ နဲ့ ဝိညာဉ်အခြေတည်အဆင့် ဖောက်ထွက်ခြင်းဆေး ၁၀,၀၀၀ လိုအပ်တယ်..."

စုစုပေါင်း ဝိညာဉ်ကျောက်တုံး သန်းတစ်သောင်းကျော် တန်ဖိုးရှိသော စာရင်းရှည်ကြီးတစ်ခုကို ရေးချလိုက်လေသည်။

"ငါ့ကို ခံဝန်ချက်စာချုပ် ရေးပေးပါ။ သုံးနှစ်ဆိုတာ အရမ်းတိုလွန်းတယ်။ ငါးနှစ်အတွင်း အပြတ်ရှင်းကြစို့" ကျင်းတောက်က ပွင့်ပွင့်လင်းလင်းပင် ပြောလိုက်လေသည်။ "ငါ မင်းကို စရန်ငွေအဖြစ် ဝိညာဉ်ကျောက်တုံး သန်းငါးရာပေးမယ်။ အကယ်၍ မင်းတို့က ငါးနှစ်အတွင်း ပြန်မဆပ်နိုင်ဘူးဆိုရင်၊ ငါတို့ကို သန်းတစ်ထောင့်ငါးရာ ပြန်ပေးရမယ်။ စကားမစပ်... တူရှန်းက မင်းတို့ရဲ့ မဟာမိတ်ပဲ။ သူ့ကို သက်သေလုပ်ခိုင်းလိုက်"

သူသည် ငွေကြေးအမြောက်အမြား ရရှိပြီးဖြစ်ရာ၊ စရန်ငွေ သန်းငါးရာကို ဂရုမစိုက်တော့ချေ။ အကယ်၍ အဇူရာတိမ်ဂိုဏ်းကသာ အမှန်တကယ် လျော်ကြေးပေးခဲ့ပါလျှင်၊ သူတို့၏ ၀မ်လင်းဂိုဏ်းသည် နောက်တစ်ကြိမ် ထပ်မံ ချမ်းသာကြွယ်ဝသွားဦးမည် ဖြစ်၏။

အကယ်၍ အဇူရာတိမ်ဂိုဏ်းက ပူးပေါင်းဆောင်ရွက်ခြင်း မရှိပါကလည်း၊ ၀မ်လင်းဂိုဏ်းသည် ဤခံဝန်ချက်စာချုပ်ကို အသုံးပြုကာ အဇူရာတိမ်ဂိုဏ်း၏ ဂုဏ်သတင်းကို ဖျက်ဆီးပစ်နိုင်ပေသည်။ သေချာသည်ကား၊ အကယ်၍ အဇူရာတိမ်ဂိုဏ်းက တစ်ဆပြန်ပေးပြီး သုံးဆလျော်ကြေးပေးရန် ဆန္ဒရှိလျှင်လည်း ၀မ်လင်းဂိုဏ်းက လက်ခံမည်သာ ဖြစ်လေသည်။

မည်သို့ပင် တွက်ကြည့်စေကာမူ၊ ဤသည်မှာ ၀မ်လင်းဂိုဏ်းအတွက် အလွန်တရာ ကြီးမားလှသော အကျိုးအမြတ်ကြီးပင် ဖြစ်ပေသည်။ ထို့ကြောင့် သူသည် ဤခံဝန်ချက်စာချုပ်အား အဇူရာတိမ်သတင်းစာထဲတွင် ထည့်သွင်းကြေညာရန် ကျန်းယန်ကို မတောင်းဆိုခဲ့တော့ချေ။

တူရှန်းမှာမူ ဆွံ့အသွားလေတော့သည်။

သူက အရောင်းအဝယ် လုပ်ဖို့ လာတာမဟုတ်ဘူးလား

ခင်ဗျားက ဒီအထဲကို ဘယ်လိုလုပ် ပါဝင်ပတ်သက်သွားရတာလဲ

"အကြီးအကဲတူရှန်း... ကျေးဇူးပြုပြီး သက်သေလုပ်ပေးပါဦး" ဟု ကျန်းယန်က တူရှန်းအား တောင်းဆိုလိုက်၏။

တူရှန်းမှာမူ သဘောတူရုံမှတစ်ပါး အခြားရွေးချယ်စရာ မရှိတော့ချေ။

ထို့နောက်တွင်၊ ကျန်းယန်သည် ခံဝန်ချက်စာချုပ် လက်မှတ်ရေးထိုးခြင်းနှင့် လက်ခံရယူခြင်း လုပ်ငန်းစဉ် တစ်ခုလုံးကို မှတ်တမ်းတင်စေခဲ့လေသည်။

ခံဝန်ချက်စာချုပ် လက်မှတ်ရေးထိုးပြီးစီးသွားသောအခါ၊ ကျင်းတောက်သည် ကျန်းယန်အား ဝိညာဉ်ကျောက်တုံး သန်းငါးရာပေးခဲ့ပြီး၊ စာချုပ်ကိုယူကာ စိတ်လှုပ်ရှားစွာဖြင့် ထွက်ခွာသွားလေတော့သည်။ အဇူရာတိမ်ဂိုဏ်း အလွန်အမင်း အမြတ်ထုတ်ခံလိုက်ရပုံကို မြင်တွေ့လိုက်ရသောကြောင့်၊ တူရှန်းသည် ကုန်ပစ္စည်း တန်ဖိုး သန်းတစ်ထောင်ဖိုး ဝယ်ယူမည့်ကိစ္စကို ထုတ်ပြောရန်ပင် အလွန် ရှက်ရွံ့နေခဲ့မိလေသည်။

ကျန်းယန်သည် လင်းယွင်ကျိအား ထိုသန်းခြောက်ထောင် တန်ဖိုးရှိသော ကုန်ကြမ်းပစ္စည်းများကို သိုလှောင်ရန်အတွက် ဂိုဒေါင်ထဲသို့ ရွှေ့ပြောင်းစေလိုက်ပြီးနောက် တူရှန်းအား ပြောလိုက်လေသည်။

"အကြီးအကဲ... ခင်ဗျားလည်း အရောင်းအဝယ်လုပ်ဖို့ လာတာမလား။ ခင်ဗျားဘက်က အခြေအနေက ဘယ်လိုရှိလဲ။ ဘာတွေ လိုအပ်သလဲ"

"ကျုပ် အရင်ဆုံး ဝိညာဉ်ကျောက်တုံး သန်းနှစ်ထောင်ဖိုးလောက်ရှိတဲ့ ကုန်ကြမ်းပစ္စည်းတွေကို ရောင်းချမယ်... ပြီးတော့ ကုန်ပစ္စည်း တချို့ကို ဝယ်ဖို့ စီစဉ်ထားတယ်၊ သန်းတစ်ထောင်ဖိုးလောက်ပေါ့" တူရှန်းသည် စကားပြောနေရင်းပင် အနည်းငယ် ရှက်ရွံ့လာခဲ့လေသည်။ သူတို့က မဟာမိတ်များ ဖြစ်ကြပါလျက်နှင့်၊ မိမိတို့၏ မဟာမိတ်အပေါ် အမြတ်ထုတ်နေကြသည် မဟုတ်ပါလော...

ကျန်းယန်သည် မျက်ခုံးတစ်ဖက် ပင့်သွားလေ၏။

"သန်းနှစ်ထောင်တည်းလား"

ထားလိုက်ပါတော့၊ လန်ကျားအထွတ်အမြတ်မြေကို ရှင်သန်ခွင့်ပြုလိုက်ပြီး၊ ပြဿနာတချို့ ကင်းဝေးပါစေတော့

"အကြီးအကဲ... ကျွန်တော်တို့က တစ်ဖက်တည်းသားတွေပဲ၊ ဒါကြောင့် တရားဝင် ဟန်ဆောင်မှုတွေကို ကျော်လိုက်ကြစို့" ကျန်းယန်က လေးနက်တည်ကြည်စွာ ပြောလိုက်လေသည်။ "ကျွန်တော်တို့ လက်ရှိမှာ ဒီကုန်ကြမ်းတွေကို အရမ်း လိုအပ်နေတာမို့ လက်ခံလိုက်ပါ့မယ်။ အဲဒီ သန်းတစ်ထောင်ဖိုးရှိတဲ့ ကုန်ပစ္စည်းတွေအတွက်တော့၊ ခင်ဗျားကို ခံဝန်ချက်စာချုပ်တစ်ခု ထုတ်ပေးပြီး နောက်မှ ပြန်ဆပ်လို့ ရမလား။ မစိုးရိမ်ပါနဲ့၊ ကျွန်တော်တို့က မဟာမိတ်တွေပဲ။ ဒီကုန်ပစ္စည်းတစ်သုတ်ကို နောက်နှစ်နှစ်အတွင်း ခင်ဗျားတို့ဆီ သေချာပေါက် ပေးပို့သွားပါ့မယ်"

"ကောင်းပါပြီ၊ ကောင်းပါပြီ"

တူရှန်းသည် မူလကတည်းက ရှက်ရွံ့နေခဲ့ပြီးဖြစ်ရာ၊ ယခုကဲ့သို့ စီစဉ်ပြီးသည့်နောက်တွင် သူ ဘာများ ထပ်ပြောနိုင်ပါမည်နည်း။ ထို့နောက် သူသည် ဝိညာဉ်ကျောက်တုံး သန်းနှစ်ထောင် တန်ဖိုးရှိသော ကုန်ကြမ်းပစ္စည်းများကို ရောင်းချကာ၊ စရန်ငွေ ဝိညာဉ်ကျောက်တုံး သန်းတစ်ရာပေးချေခဲ့ပြီး လန်ကျားအထွတ်အမြတ်မြေသို့ ပြန်သွားခဲ့လေသည်။

လန်ကျားအထွတ်အမြတ်မြေမှ လူများအားလုံးသည် ခံဝန်ချက်စာချုပ်ကို မြင်လိုက်ရသောအခါ အနည်းငယ် အူကြောင်ကြောင် ဖြစ်သွားကြရလေသည်။

ဒါဆို ခင်ဗျားက ခံဝန်ချက်စာချုပ်တစ်ခုပဲ ရခဲ့တာပေါ့

ဒါက ဘယ်လို လုပ်ငန်းစဉ်မျိုးလဲ

တူရှန်းက ခါးသက်သက် ပြုံးရင်း ပြောလေသည်။

"၀မ်လင်းဂိုဏ်းက အမှန်တကယ်ကို လူမဆန်ဘူး။ သူတို့က ဝိညာဉ်ကျောက်တုံး သန်းတစ်သောင်းဖိုးရှိတဲ့ ပစ္စည်းတွေကို တိုက်ရိုက် ဝယ်လိုက်ကြတာ။ အဇူရာတိမ်ဂိုဏ်းက အမှန်တကယ်ကို မတတ်နိုင်တော့လို့ ခံဝန်ချက်စာချုပ်တစ်ခု ရေးပေးလိုက်ရတယ်။ ကျုပ်လည်း ရွေးချယ်စရာမရှိဘဲ ခံဝန်ချက်စာချုပ်ပဲ ယူခဲ့ရတော့တာပေါ့"

လူတိုင်း ဆွံ့အသွားကြလေတော့သည်။ တစ်ဖက်တွင် ၀မ်လင်းဂိုဏ်း၏ လုပ်ရပ်များကြောင့် ဆွံ့အသွားရခြင်းဖြစ်ပြီး၊ အခြားတစ်ဖက်တွင်မူ အဇူရာတိမ်ဂိုဏ်းကြောင့် ဆွံ့အသွားရခြင်းပင် ဖြစ်၏။ ဤကဲ့သို့သော ခံဝန်ချက်စာချုပ်မျိုးဟူသည် လုံးဝ မရှိသင့်ပေ

သူတော်စင်သခင်သည် ဝေဝါးသော စိုးရိမ်မကင်းဖြစ်မှုကို ခံစားလိုက်ရလေသည်။ ကျန်းယန်၏ လုပ်ရပ်များက အဘယ်ကြောင့် လုံးဝကို မမျှော်လင့်ထားနိုင်စရာ ဖြစ်နေရပါသနည်း။ ဤသန်းတစ်သောင်းတန် ခံဝန်ချက်စာချုပ်က ဘာကြီးလဲ။ ဤကောင်လေးက အမှန်တကယ် ဘာတွေကို ကြံစည်နေတာလဲ။

အဇူရာတိမ်ဂိုဏ်း၌ကား၊ လင်းယွင်ကျိနှင့် အခြားသူများသည် ကျန်းယန်အား လေးနက်တည်ကြည်သော မျက်နှာထားများဖြင့် ကြည့်နေကြလေသည်။ အဇူရာတိမ်ဂိုဏ်းသည် ဤအရောင်းအဝယ်နှစ်ခုအတွင်းမှာပင် ဝိညာဉ်ကျောက်တုံး သန်းထောင်ပေါင်းများစွာ ဆုံးရှုံးခဲ့ရချေပြီ အခြားသော ဂိုဏ်းများ ရှိနေသေးသလား။ ဘယ်လို ဖြေရှင်းကြမလဲ။

"ကျန်းယန်... သူတို့အတွက် ပမာဏ ကန့်သတ်ချက်တစ်ခု သတ်မှတ်လိုက်သင့်လား" ဟု ဟွာလင်းကျိက မေးလိုက်၏။

ကျန်းယန်က သူ၏လက်ကို ဝှေ့ယမ်းလိုက်ရင်း ဆိုလေသည်။

"မလိုပါဘူး၊ သန်းတစ်ရာထက် ကျော်လွန်တဲ့ မည်သည့်အရာအတွက်မဆို သူတို့ကို ခံဝန်ချက်စာချုပ်တွေ ထုတ်ပေးလိုက်မယ် ရိုးရိုးသားသား ကုန်ပစ္စည်း လာဝယ်တဲ့သူတွေကတော့ လက်ကျန်ရှိသမျှ ပစ္စည်းအားလုံးကို ရလိမ့်မယ်။ ကုန်ကြမ်းပစ္စည်းတွေ အတွက်ကတော့ ဘယ်လောက်ယူလာယူလာ အကုန်ယူမယ်"

"ဆရာဦးလေးလင်းယွင်... ကုန်ကြမ်းပစ္စည်းအမျိုးမျိုး သန်းတစ်ထောင်ဖိုးလောက်ကိုယူပြီး ဂိုဏ်းမဟာမိတ် ရဲ့ အပြာရောင်လကုန်သည်ကြီးများအသင်းဆီ ပေးပို့လိုက်ပါ။ ကျွန်တော့်အတွက် ဆေးတွေ၊ မှော်လက်နက်တွေနဲ့ အဆောင်လက်ဖွဲ့တွေ သန့်စင်ထုတ်လုပ်တာကို အရှိန်မြှင့်ပေးဖို့ သူတို့ကို ပြောလိုက်ပါ။ ပြီးတော့ ချင်းယွင်မြို့တော်မှာ အလုပ်လုပ်ကိုင်ရတဲ့ စရိတ်စကတွေကိုလည်း မြှင့်တင်ထားပြီးပြီဖြစ်လို့၊ အဲဒီ တကိုယ်တော်ကျင့်ကြံသူတွေက ပိုပြီးတော့တောင် အပြင်းအထန် အလုပ်လုပ်ကြရလိမ့်မယ်"

"ကျွန်တော့်အတွက် အတိုတောင်းဆုံး အချိန်ကာလအတွင်းမှာ ကုန်ပစ္စည်း အများဆုံး ထုတ်လုပ်ပေးကြပါ"

လင်းယွင်ကျိနှင့် အခြားသူများမှာမူ ကူကယ်ရာမဲ့ ဖြစ်နေကြတော့၏။ ကျန်းယန် ဘာလုပ်နေသည်ကို သူတို့ နားမလည်နိုင်ကြချေ။ ငွေကြေးများ သိသိသာသာ ဆုံးရှုံးနေကြောင်း ထင်ရှားနေပါလျက်နှင့်၊ သူက အဘယ်ကြောင့် ဆက်လက် လုပ်ဆောင်နေရပါသနည်း။