← Chapters

အခန်း (၄၆၁-၄၆၂)

Vol. 45 Ch. 461-462

အခန်း (၄၆၁-၄၆၂)

Vol. 45 Ch. 461-462

အပိုင်း (၄၆၁)

မကြာမီမှာပင်၊ အဇူရာတိမ်ဂိုဏ်းသည် ၎င်း၏ ဆေးများနှင့် မှော်လက်နက်များ၏ ဈေးနှုန်းများကို လျှော့ချလိုက်ပြီး၊ ဝိညာဉ်သစ်ပင်မြက်ပင်များနှင့် ကုန်ကြမ်းပစ္စည်းများ၏ ဈေးနှုန်းများကို တိုးမြှင့်လိုက်ကြောင်း သတင်းကား တိုက်ကြီးများတစ်ခွင်သို့ ပျံ့နှံ့သွားခဲ့လေသည်။

ဂိုဏ်းအများအပြားသည် ငွေရှာရန် အခွင့်အရေးတစ်ရပ် ရောက်ရှိလာပြီဖြစ်ကြောင်း သဘောပေါက်လိုက်ကြ၏။ အချိန်တိုအတွင်းမှာပင်၊ အဓိကဂိုဏ်းကြီးအချို့မှလွဲ၍ ရေတွက်၍မရနိုင်သော ပထမတန်းစားနှင့် ဒုတိယတန်းစား ဂိုဏ်းများသည် များပြားလှသော ကုန်ကြမ်းပစ္စည်းများ၊ ဝိညာဉ်သစ်ပင်မြက်ပင်များနှင့် ဝိညာဉ်ကျောက်တုံးများကို ယူဆောင်ကာ အဇူရာတိမ်တိုက်ကြီးဆီသို့ အလုအယက် ပြေးလာခဲ့ကြလေသည်။

အဇူရာတိမ်သတင်းစာ၏ ဖော်ပြချက်အရ၊ ကုန်ပစ္စည်းဈေးနှုန်း ပြုပြင်ပြောင်းလဲမှုများကို တစ်နှစ်အတွင်းသာ ပြုလုပ်မည်ဖြစ်ပေသည်။ ထို့ကြောင့် သူတို့သည် ဤအခွင့်အရေးကို လုံးဝ လက်လွှတ်ခံ၍ မဖြစ်နိုင်ချေ။

ဂိုဏ်းအများအပြားသည် မိမိတို့ဂိုဏ်း၏ သိုလှောင်ထားသမျှ အရင်းအမြစ်များ အားလုံးကိုပင် ထုတ်ယူသုံးစွဲခဲ့ကြလေသည်။ အမှန်တကယ်တွင်၊ ထူးကဲမဟာဂိုဏ်းကြီး အနည်းငယ်သာလျှင် နက်ရှိုင်းသော အခြေခံအုတ်မြစ်များနှင့် ရေတွက်မရနိုင်သော ဝိညာဉ်ကျောက်တုံးများ၊ ကုန်ကြမ်းပစ္စည်းများကို ပိုင်ဆိုင်ထားကြပြီး၊ အခြားသော ပထမတန်းစားနှင့် ဒုတိယတန်းစား ဂိုဏ်းများမှာမူ ထုတ်ပေးရန် ငွေကြေး များများစားစား မရှိကြချေ။

ပုံမှန်အားဖြင့် သူတို့ ပေးစွမ်းနိုင်သည့်အရာများမှာ ကုန်ကြမ်းပစ္စည်း အမျိုးမျိုးပင် ဖြစ်လေသည်။ ဂိုဏ်းတိုင်းသည် ဤအခွင့်အရေးကို ဆုပ်ကိုင်နေကြ၏။ သို့ဖြစ်ရာ ဤထိပ်တန်းဂိုဏ်းများသည် သန်းရာချီ တန်ဖိုးရှိသော ကုန်ကြမ်းပစ္စည်းများကို သယ်ဆောင်လာလေ့ရှိကြပေသည်။ ထိုဒုတိယတန်းစား ဂိုဏ်းများအဖို့မူ၊ ဂိုဏ်းတစ်ခုလုံး၏ အင်အားကို စုစည်းကာ တန်ဖိုး သန်းဆယ်ချီကျော်သော ကုန်ကြမ်းပစ္စည်းများကို ထုတ်ပေးရန်မှာ ပြဿနာတစ်ရပ် မဟုတ်ပေ။

ဤရေတွက်၍မရနိုင်သော ကုန်ကြမ်းပစ္စည်းများ အားလုံးသည် နောက်ဆုံးတွင် အဇူရာတိမ်ဂိုဏ်း၏ အိတ်ကပ်ထဲသို့ ရောက်ရှိသွားခဲ့လေတော့သည်။

အဇူရာတိမ်ဂိုဏ်းက အစောပိုင်း ကာလများတွင် စုဆောင်းရရှိခဲ့သော ဝိညာဉ်ကျောက်တုံး သန်းထောင်ပေါင်းများစွာမှာ လုံးလုံးလျားလျား ကုန်ဆုံးသွားခဲ့ပြီး၊ ဘဏ္ဍာတိုက်အတွင်း ပြည့်နှက်နေသော ဝိညာဉ်သစ်ပင်မြက်ပင်များနှင့် လက်နက်သန့်စင်ရာတွင်သုံးသော ကုန်ကြမ်းပစ္စည်းများအဖြစ်သို့ အသွင်ပြောင်းသွားခဲ့လေသည်။ ဤအခိုက်အတန့်တွင်၊ လောကကြီးတစ်ခုလုံး၌ အဇူရာတိမ်ဂိုဏ်းထက် ကုန်ကြမ်းပစ္စည်း ပိုမိုများပြားသူ တစ်ဦးတစ်ယောက်မျှ မရှိတော့ဟု ဆိုနိုင်ပေသည်။ လောကကြီးရှိ ကုန်ကြမ်းပစ္စည်း ထက်ဝက်ကျော်သည် အဇူရာတိမ်ဂိုဏ်း၌ စုစည်းနေပြီဟုပင် ဆိုနိုင်လေသည်။

အဓိက ဂိုဏ်းကြီးအချို့သည် ဤလုပ်ငန်းစဉ်တွင် သိသာထင်ရှားစွာ ပါဝင်ပံ့ပိုးခဲ့ကြ၏။ ၀မ်လင်းဂိုဏ်းသည် ဝိညာဉ်ကျောက်တုံး သန်းခြောက်ထောင် တန်ဖိုးရှိသော ကုန်ကြမ်းပစ္စည်းများကို ပေးပို့ခဲ့ပြီး၊ ရှို့ယိဘုရားကျောင်းက ဝိညာဉ်ကျောက်တုံး သန်းလေးထောင့်ငါးရာ တန်ဖိုးရှိသော ကုန်ကြမ်းပစ္စည်းများကို ပေးပို့ခဲ့လေသည်။ မဟာနှင်းတောင်တန်း၊ ကွေ့ယွမ်ဘုရားကျောင်း၊ မြင့်မြတ်ဝိညာဉ်ဂိုဏ်းနှင့် ယွင်ရှောင်နန်းတော် စသည်တို့ ပေါင်းလိုက်ပါက ဝိညာဉ်ကျောက်တုံး သန်းနှစ်သောင်းကျော် တန်ဖိုးရှိသော ကုန်ကြမ်းပစ္စည်းများကို ပေးပို့ခဲ့ကြပေသည်။

ဤဂိုဏ်းများသည် ပြီးခဲ့သော အကြိမ်က အဇူရာတိမ်ဂိုဏ်းအား လျော်ကြေးငွေ အမြောက်အမြား ပေးချေခဲ့ရသည်ဖြစ်ရာ၊ ယခု အခွင့်အရေးရရှိချိန်တွင် အဇူရာတိမ်ဂိုဏ်းအား သေချာပေါက် အမြတ်ထုတ် လုယက်ကြမည်သာ ဖြစ်ပေသည်။ လန်ကျားအထွတ်အမြတ်မြေ၊ ပင်လယ်ကောင်းကင်မျှော်စင်နှင့် ကောင်းကင်နှလုံးသားကျွန်း စသော အဇူရာတိမ်ဂိုဏ်း၏ မဟာမိတ်များပင်လျှင် တစ်ဖွဲ့လျှင် ကုန်ကြမ်းပစ္စည်း တန်ဖိုး သန်းတစ်သောင်း သို့မဟုတ် နှစ်သောင်းကျော်စီကို ပေးပို့ခဲ့ကြလေသည်။

ဤမျှ ကြီးမားလှသော ငွေကြေးပမာဏကြောင့်၊ အဇူရာတိမ်ဂိုဏ်းပင်လျှင် ယိမ်းယိုင်မတတ် ဖြစ်သွားခဲ့ရ၏။ ကံကောင်းထောက်မစွာဖြင့်၊ အဇူရာတိမ်ဂိုဏ်းသည် ကုန်ကြမ်းပစ္စည်းများကို ဝယ်ယူခြင်းနှင့် တစ်ချိန်တည်းမှာပင် ကုန်ပစ္စည်းများကို ထုတ်လုပ်ရောင်းချခြင်းတို့ကို ပူးတွဲလုပ်ဆောင်ခြင်းဖြင့် လည်ပတ်ရန် ငွေကြေးအချို့ကို ထိန်းသိမ်းထားနိုင်ခဲ့လေသည်။

ကုန်ကြမ်းပစ္စည်းများကို ဝယ်ယူရရှိခဲ့သော်ငြား၊ အဇူရာတိမ်ဂိုဏ်းသည် ကြွေးမြီခံဝန်ချက်စာချုပ် အများအပြားကိုလည်း လက်မှတ်ရေးထိုးခဲ့ရလေသည်။ လောကကြီးရှိ ထိပ်တန်းဂိုဏ်းများ အားလုံး ပြန်လည်ရွေးချယ် ထုတ်ယူရန် လိုအပ်သော ဆေးများနှင့် မှော်ရတနာများ၏ စုစုပေါင်းပမာဏမှာ သန်းခုနစ်သိန်း သို့မဟုတ် ရှစ်သိန်းအထိပင် ရှိနေခဲ့ချေပြီ

ဤသည်ကား အမှန်တကယ်ကို ကြောက်ခမန်းလိလိ ကိန်းဂဏန်းကြီးပင် ဖြစ်တော့၏

ထိုခံဝန်ချက်စာချုပ်ပုံကြီးကို တွေးတောမိလိုက်သောအခါ၊ လင်းယွင်ကျိနှင့် အခြားသူများ စိုးရိမ်ပူပန်နေကြရုံသာမက၊ အတွင်းရေးကို သိရှိထားသော စစ်ထူမင်ယွဲ့ပင်လျှင် အနည်းငယ် စိတ်ပူလာခဲ့လေသည်။

"ဂိုဏ်းတူအစ်ကိုကြီး... ကျွန်မ တွက်ကြည့်ပြီးပြီ။ ကျွန်မတို့က ငါးနှစ်အတွင်းမှာ ကုန်ပစ္စည်း တန်ဖိုး အနည်းဆုံး သန်းရှစ်သောင်းနှစ်ထောင်ဖိုးကို ပြန်ဆပ်ရမယ်။ ဒါတွေအားလုံးကို ကျွန်မတို့ အမှန်တကယ် ထုတ်လုပ်နိုင်ပါ့မလား။ ပြီးတော့ ဒီသန်းရှစ်သောင်းနှစ်ထောင်ဖိုးရှိတဲ့ ကုန်ပစ္စည်းတွေ အားလုံးက လက်ရှိ ဈေးနှုန်းတွေနဲ့ လက်မှတ်ထိုးထားတဲ့ ခံဝန်ချက်စာချုပ်တွေလေ။ ကျွန်မတို့ ရှုံးတာ အရမ်းမများလွန်းဘူးလား" ဟု စစ်ထူမင်ယွဲ့က စိုးရိမ်တကြီး မေးလိုက်လေသည်။

ကျန်းယန်က ခပ်ဖျော့ဖျော့ ပြုံးလိုက်ရင်း ပြောလေသည်။

"ဘာ ခံဝန်ချက်စာချုပ်လဲ။ ဘယ်မှာ ခံဝန်ချက်စာချုပ် ရှိလို့လဲ"

"ရှင်"

စစ်ထူမင်ယွဲ့ ဆွံ့အသွားလေသည်။ သူမသည် အခြေအနေကို အလျင်အမြန်ပင် သဘောပေါက်သွားပြီးနောက် အံ့သြစွာဖြင့် မေးလိုက်၏။

"အကိုကြီးက ငြင်းပြီးတော့ အရူးကွက်နင်းပစ်တော့မလို့လား။ ဒါဆိုရင် ကျွန်မတို့ အဇူရာတိမ်ဂိုဏ်းရဲ့ ဂုဏ်သတင်းက လုံးဝကို ပျက်စီးသွားတော့မှာပေါ့ နောင်ကျရင် ကျွန်မတို့ အဇူရာတိမ်ဂိုဏ်းနဲ့ ဘယ်သူက အရောင်းအဝယ် လုပ်ချင်တော့မှာလဲ"

ကျန်းယန်က ခေါင်းခါလိုက်ရင်း ဆိုလေသည်။

"ငါတို့ မဟာမိတ်တွေဆီက ပြန်ဆပ်ရမယ့် ခံဝန်ချက်စာချုပ် အနည်းငယ်လောက်ပဲ ရှိတာပါ။ ကျန်တဲ့ ဂိုဏ်းတွေဆီက စာချုပ်တွေကိုတော့ ငါတို့ ဒီအတိုင်းပဲ လက်ခံ အသိအမှတ်ပြုထားလိုက်ပါမယ်။"

"သူတို့က ခံဝန်ချက်စာချုပ်ကို သေချာပေါက် ထုတ်ပြန်ကြေညာကြလိမ့်မယ်၊ အဲဒီအခါ တစ်လောကလုံးက ကျွန်မတို့ အဇူရာတိမ်ဂိုဏ်းကို ဝေဖန် ပြစ်တင်ကြတော့မှာပဲ" ဟု စစ်ထူမင်ယွဲ့က ခါးသက်သက် ပြုံးရင်း ပြောလိုက်လေသည်။

ကျန်းယန်က ခေါင်းခါလိုက်၏။

"ဒါက ဘယ်လိုရှုထောင့်က ကြည့်သလဲဆိုတဲ့ အပေါ်မှာပဲ မူတည်တယ်။ ငါတို့က ဂိုဏ်းတွေအားလုံးရဲ့ အခက်အခဲကို ကျော်ဖြတ်နိုင်ဖို့ ရိုးရိုးသားသား ကူညီပေးချင်ခဲ့တာ၊ ဒါကြောင့်မို့လို့ ဈေးလျှော့ပေးပြီး တခြားဂိုဏ်းတွေကို လျှော့ဈေးတွေ ပေးခဲ့တာလေ"

"ဒါပေမဲ့ အဓိက ဂိုဏ်းကြီးတွေက သူတို့ရဲ့ ငွေကြေးအရင်းအမြစ်တွေကို အားကိုးပြီး ငါတို့ရဲ့ ကုန်ပစ္စည်း သန်းထောင်ပေါင်းများစွာဖိုးကို သိမ်းကျုံးဝယ်ယူခဲ့ကြတယ်။ ပြီးတော့ သူတို့ကိုလည်း ကုန်ပစ္စည်း သန်းထောင်ပေါင်းများစွာဖိုး အကြွေးတင်စေခဲ့တယ်... အချိန်တန်တဲ့အခါကျရင်၊ တခြားဂိုဏ်းတွေကို သူတို့ဝယ်လို့မရခဲ့တဲ့ ပစ္စည်းတွေအားလုံးကို အဓိက ဂိုဏ်းကြီးတွေက ဝယ်သွားကြတာပါလို့ ပြောလိုက်မယ်"

"ငါ တို့က သနားစရာကောင်းအောင် ဟန်ဆောင်နေဖို့ လိုတယ်၊ ဒါမှ ဝေဖန်ပြစ်တင်မှုတွေက ငါတို့အပေါ် ကျရောက်လာမှာ မဟုတ်ဘူး"

" ငါတို့က ဒီစစ်ဆင်ရေးလုပ်ငန်းစဉ်ကို စီစဉ်ထားတဲ့အတိုင်း အောင်မြင်စွာ ပြီးမြောက်ခဲ့ပြီ။ အခု ငါတို့ လုပ်နိုင်တာက စောင့်ဆိုင်းဖို့ပဲ"

"နောက်သုံးလကြာတဲ့အခါ၊ ကုန်ပစ္စည်း ထောက်ပံ့မှုအားလုံးကို ဖြတ်တောက်လိုက်ပြီး တခြားဂိုဏ်းတွေကို ဘာပစ္စည်းမှ ထပ်မရောင်းတော့ဘူး။ အဲဒီအချိန်ကျရင်၊ ပထမတန်းစားနဲ့ ဒုတိယတန်းစား ဂိုဏ်းတွေကို ခံဝန်ချက်စာချုပ်တစ်ခု ထုတ်ပေးမယ်။ ဒါပေမဲ့ ဂိုဏ်းတစ်ဂိုဏ်းကို ကုန်ပစ္စည်း တန်ဖိုး သန်းဆယ်ချီဖိုးလောက်ပဲ ပေးလို့ရမယ်"

"ဒီလူတွေရဲ့ ကုန်ပစ္စည်းတွေကိုတော့ ပြန်လည်ရွေးချယ် ထုတ်ပေးဖို့ လိုအပ်တယ်။ ကျန်တဲ့သူတွေ အတွက်ကတော့ ငါတို့ စိတ်ပူစရာ မလိုဘူး။ နောက်နှစ်နှစ်ကြာတဲ့အခါ သူတို့က ငါ့ရဲ့ဈေးနှုန်းကို စတင် မြှင့်တင်ပေးကြလိမ့်မယ်"

စစ်ထူမင်ယွဲ့သည် ကူကယ်ရာမဲ့စွာ ပြုံးလိုက်ပြီးနောက်၊ အစီအစဉ်အတိုင်း အဆောက်အအုံများနှင့် အစီအစဉ်များကို သွားရောက် ပြင်ဆင်လေတော့သည်။

သုံးလကြာပြီးနောက်၊ အပြာရောင်လကုန်သည်ကြီးများအသင်း၏ ကုန်ပစ္စည်းများ အားလုံး ရောင်းထွက်သွားခဲ့လေပြီ နောက်မှ ရောက်လာကြသော အခြားဂိုဏ်းများသည် ဟာလာဟင်းလင်း ဖြစ်နေသော အပြာရောင်လကုန်သည်ကြီးများအသင်းကို ကြည့်ကာ ဒေါသနှင့် မကျေနပ်မှုများ လွှမ်းမိုးသွားကြတော့၏။

သူတို့က ပစ္စည်းဝယ်ဖို့ နောက်ကျသွားခဲ့တာလား

ဒီလျှော့ဈေးတွေ အားလုံး ကုန်သွားပြီလား

ထိုဂိုဏ်းများ၏ ကိုယ်စားလှယ်များသည် စစ်ထူမင်ယွဲ့ကို တွေ့ရှိပြီးနောက်၊ အဇူရာတိမ်ဂိုဏ်းအနေဖြင့် ဈေးပေါသော ဆေးများနှင့် မှော်လက်နက်အချို့ကို ရောင်းချပေးမည့် နည်းလမ်းတစ်ခု ရှာဖွေပေးနိုင်ရန် မျှော်လင့်လျက် ညည်းညူ ပြောဆိုကြလေတော့သည်။ ဝိညာဉ်အခြေတည်အဆင့်နှင့် တာအိုပေါင်းစည်းခြင်းအဆင့် ကျင့်ကြံသူတစ်စုကို ရင်ဆိုင်ရသောအခါ၊ စစ်ထူမင်ယွဲ့သည် နစ်နာသူအဖြစ် စတင် ဟန်ဆောင်လေတော့၏။

"လူကြီးမင်းတို့... ကျွန်မတို့က မပေးချင်လို့ မဟုတ်ပါဘူး၊ တခြား အဓိက ဂိုဏ်းကြီးတွေက အရမ်း ရက်စက်လွန်းနေလို့ပါ"

"၀မ်လင်းဂိုဏ်းက ဘယ်လောက်တောင် ဝယ်သွားလဲဆိုတာ ရှင်တို့ သိကြရဲ့လား။ သန်းတစ်သောင်းဖိုးလေ သူတို့ကို ဖြည့်ဆည်းပေးနိုင်မယ့် နည်းလမ်းမရှိတော့လို့ ငါးနှစ်အတွင်း ပြန်ဆပ်ပါ့မယ်လို့ ကတိပြုပြီး ခံဝန်ချက်စာချုပ်တစ်ခု ရေးပေးခဲ့ရတယ်။ မြင့်မြတ်ဝိညာဉ်ဂိုဏ်းကလည်း စုစုပေါင်း သန်းရှစ်ထောင် တန်ဖိုးရှိတဲ့ ခံဝန်ချက်စာချုပ်တွေကို လက်မှတ်ထိုးသွားခဲ့တယ်"

"ကျွန်မတို့ အဇူရာတိမ်ဂိုဏ်းက မူလက လောကကြီးထဲက ကျင့်ကြံသူ မိတ်ဆွေတွေအားလုံးကို အကူအညီတချို့ ပေးချင်ခဲ့တာပါ။ ဒါပေမဲ့ ဒီအဓိက ဂိုဏ်းကြီးတွေက ကျွန်မတို့ရဲ့ ဟာကွက်တွေကို အခွင့်အရေးယူပြီး ကုန်ပစ္စည်း တန်ဖိုး သန်းရှစ်သောင်းကျော်ဖိုးကို ဝယ်သွားခဲ့ကြတယ် ဒီတစ်ကြိမ်တော့ ကျွန်မတို့ အမှန်တကယ်ကို အကြီးအကျယ် ဆုံးရှုံးသွားခဲ့ရပြီ"

ကုန်ပစ္စည်း ဝယ်ယူရန် မအောင်မြင်ခဲ့သော ဂိုဏ်းများအားလုံးမှာ ချက်ချင်းပင် ဒေါသထွက်သွားကြလေတော့သည်။ သူတို့ ဝယ်မရခဲ့သည်မှာ အံ့သြစရာ မဟုတ်တော့ချေ။ အားလုံးကို ဤအဓိက ဂိုဏ်းကြီးများက သိမ်းကျုံးဝယ်ယူသွားခဲ့ခြင်းပင် ဖြစ်၏။

သန်းရှစ်သောင်း

ဤကြောက်ခမန်းလိလိ ကိန်းဂဏန်းကြီးကို တွေးတောမိလိုက်သောအခါ၊ နောက်ဆုံးတွင် သူတို့သည် အဇူရာတိမ်ဂိုဏ်းကို နားလည်စာနာသွားကြလေသည်။ မည်သည့်ဂိုဏ်းကမျှ ဤမျှများပြားသော ကုန်ပစ္စည်းများကို နှစ်တစ်ရာ သို့မဟုတ် နှစ်ရာအောက် အချိန်ကာလအတွင်း ထုတ်လုပ်နိုင်မည် မဟုတ်ပေ။ ယခုအခါ သူတို့သည် အဇူရာတိမ်ဂိုဏ်းကို မမုန်းတီးတော့ဘဲ၊ အဓိက ဂိုဏ်းကြီးများကိုသာ မုန်းတီးကြလေတော့သည်။

စစ်ထူမင်ယွဲ့သည် လူတိုင်းကို ဝေ့ကြည့်လိုက်ပြီး သက်ပြင်းချကာ ပြောလိုက်လေသည်။

"အားလုံးရဲ့ အခက်အခဲတွေကို ကျွန်မ နားလည်ပါတယ်။ အကယ်၍ ရှင်တို့ ဆန္ဒရှိရင်၊ ကျွန်မတို့က ခံဝန်ချက်စာချုပ်တစ်ခုကို အရင်ထုတ်ပေးထားနိုင်ပါတယ်။ ကုန်ပစ္စည်းတွေ ထုတ်လုပ်ပြီးစီးတာနဲ့ ရှင်တို့ကို ပြန်ပေးပါ့မယ်။ ဒါပေမဲ့ တစ်ဖွဲ့ကို အများဆုံး ဝိညာဉ်ကျောက်တုံး သန်းဆယ်ချီဖိုးအထိပဲ ရနိုင်ပါမယ် အကယ်၍ ရှင်တို့ သဘောတူရင်၊ အခုချက်ချင်းပဲ ခံဝန်ချက်စာချုပ် ရေးပေးလို့ ရပါတယ်"

လူတိုင်းသည် ခေတ္တမျှ ဆွံ့အသွားကြသော်လည်း၊ အလျင်အမြန်ပင် သတိပြန်ဝင်လာကာ တစ်ခဲနက် ပြောလိုက်ကြလေသည်။

"ဟုတ်ကဲ့၊ ကျွန်တော်တို့ သေချာပေါက် ဆန္ဒရှိပါတယ်"

သူတို့သည် မူလက မည်သည့် အကျိုးကျေးဇူးမျှ ရရှိမည်မဟုတ်ဟု ထင်မှတ်ထားခဲ့ကြသော်လည်း၊ ယခုအခါ ဝိညာဉ်ကျောက်တုံး သန်းဆယ်ချီ တန်ဖိုးရှိသော ကုန်ပစ္စည်းများကို ရရှိနေပြီ ဖြစ်လေသည်။ သူတို့အနေဖြင့် မည်သည့်အရာကို မကျေမနပ် ဖြစ်နေနိုင်ဦးမည်နည်း။ ထို့နောက်တွင်၊ ခံဝန်ချက်စာချုပ်တစ်ခုစီကို ကိုင်ဆောင်ထားသော ဂိုဏ်းပေါင်း ဒါဇင်နှင့်ချီ၍ ချင်းယွင်မြို့တော်၌ စောင့်ဆိုင်းနေခဲ့ကြလေသည်။

အဇူရာတိမ်ဂိုဏ်းဘက်တွင်မူ၊ အပြာရောင်လကုန်သည်ကြီးများအသင်း တစ်ခုလုံးသည် ဆက်လက်၍ ဟာလာဟင်းလင်း ဖြစ်နေခဲ့လေသည်။

နှစ်လကြာပြီးနောက်တွင်မှ၊ ကုန်ပစ္စည်း အနည်းငယ် စတင် ထွက်ပေါ်လာခဲ့၏။ သို့ရာတွင် ထွက်ပေါ်လာသော ဤကုန်ပစ္စည်း အနည်းငယ်မှာလည်း ချက်ချင်းပင် ရောင်းထွက်သွားလေသည်။

ကျန်းယန်သည် ဤကဲ့သို့ပင် တစ်ခါတစ်ရံ ပစ္စည်းချပေးလိုက်၊ တစ်ခါတစ်ရံ ဆွဲဆန့်ထားလိုက်ဖြင့် အချိန်ဆွဲခဲ့ရာ၊ တစ်နှစ်တိတိ အချိန်ဆွဲနိုင်ခဲ့လေသည်။

ထို့နောက်တွင်တော့၊ သဘောတူညီထားသည့်အတိုင်း ကုန်ပစ္စည်းများ၏ ဈေးနှုန်းကို မူလဈေးနှုန်းအတိုင်း ပြန်လည် သတ်မှတ်လိုက်လေတော့သတည်း

အပိုင်း (၄၆၂) လေလံဆွဲခြင်း စတင်လေပြီ

အပြာရောင်လကုန်သည်ကြီးများအသင်း၏ ကုန်ပစ္စည်းများ မူလဈေးနှုန်းအတိုင်း ပြန်လည်ဖြစ်သွားပြီးနောက်တွင်၊ ဝယ်ယူသူများ နည်းပါးသွားခဲ့လေသည်။

အကြောင်းမူကား ချင်းယွင်မြို့တော်တွင် ဝယ်ယူလိုသူတိုင်း ဝယ်ယူပြီးစီးသွားခဲ့သောကြောင့်ပင် ဖြစ်၏။ လောကကြီးရှိ အခြားသူများအနေဖြင့် မည်သည့် အကျိုးအမြတ်မျှ မရနိုင်တော့ကြောင်းကို မြင်တွေ့လိုက်ရသောအခါ၊ လုံးဝ မဖြစ်မနေ လိုအပ်နေခြင်းမျိုး မဟုတ်ပါက အဘယ်သူသည် လိုလိုလားလား ဝယ်ယူပါမည်နည်း။

ထို့နောက်တွင်၊ အပြာရောင်လကုန်သည်ကြီးများအသင်း၏ ကုန်ပစ္စည်းလက်ကျန်များမှာ အလျင်အမြန်ပင် ပြန်လည် ပြည့်နှက်လာခဲ့လေသည်။

အပြာရောင်လကုန်သည်ကြီးများအသင်းတွင် ကုန်ပစ္စည်းများ ပုံပုံသီသီ ရှိနေကြောင်းကို လောကကြီးရှိ အခြားသော ဂိုဏ်းများက မြင်တွေ့လိုက်ရသောအခါ၊ သူတို့သည် ခံဝန်ချက်စာချုပ်များကို ကိုင်ဆောင်၍ အပြာရောင်လကုန်သည်ကြီးများအသင်းထံသို့ ချက်ချင်း ရောက်လာကာ ကုန်ပစ္စည်းများ ထုတ်ပေးရန် တောင်းဆိုကြလေတော့သည်။

ယေဘုယျအားဖြင့် ဝိညာဉ်ကျောက်တုံး သန်းဆယ်ချီ တန်ဖိုးရှိသော ထိုခံဝန်ချက်စာချုပ်များကို ရင်ဆိုင်ရသောအခါ၊ ကျန်းယန်က ၎င်းတို့ကို ပြန်လည်ပေးချေလိုက်ရန် စစ်ထူမင်ယွဲ့အား ညွှန်ကြားလိုက်၏။

သို့ရာတွင် ဝိညာဉ်ကျောက်တုံး သန်းတစ်သောင်းတန် ခံဝန်ချက်စာချုပ်ဖြင့် ကုန်ပစ္စည်းထုတ်ပေးရန် တောင်းဆိုမည့် ကျင်းတောက်၏ အလှည့်သို့ ရောက်လာသောအခါ၊ ကျန်းယန်က ချက်ချင်းပင် ငိုယိုကာ ဆင်းရဲဟန်ဆောင်လေတော့၏။

"အကြီးအကဲ... အမှန်တကယ်ကို တောင်းပန်ပါတယ်။ ကျွန်တော်တို့ မပေးနိုင်တော့ပါဘူး"

"ဟူး... လွန်ခဲ့တဲ့ နှစ်အနည်းငယ်အတွင်းမှာ ကုန်ပစ္စည်း အမြောက်အမြားကို ထုတ်လုပ်နိုင်ဖို့အတွက်၊ ချင်းယွင်မြို့တော်၊ အဇူရာတိမ်ဂိုဏ်းနဲ့ အဇူရာတိမ်တိုက်ကြီး တစ်ခုလုံးမှာရှိတဲ့ ဆေးဖော်စပ်သူတွေ အားလုံး အားအင်ကုန်ခမ်းနေခဲ့ကြရပြီ။ လက်နက်သန့်စင်သူတွေဆိုရင် တာအိုမီးတောက်ကိုတောင် မထိန်းချုပ်နိုင်ကြတော့ဘူး။ သူတို့က ဆေးဖက်ဝင် အပင်တွေနဲ့ ကုန်ကြမ်းပစ္စည်းတွေကို မြင်တာနဲ့တင် အန်ချင်စိတ်တွေ ဖြစ်လာကြလို့၊ ဆေးတွေ ဒါမှမဟုတ် မှော်လက်နက်တွေကို သန့်စင်ထုတ်လုပ်ဖို့ လုံးဝ မဖြစ်နိုင်တော့ပါဘူး။ ကျွန်တော်တို့ အမှန်တကယ်ကို ကူကယ်ရာမဲ့နေပါပြီ"

ကျင်းတောက်၏ မျက်နှာထားမှာ အကြီးအကျယ် ပြောင်းလဲသွားပြီး၊ သူက အလျင်စလို မေးလိုက်လေသည်။

"ဒါဆို အဇူရာတိမ်ဂိုဏ်းက ကတိဖျက်တော့မလို့လား"

ကျန်းယန်က ခါးသက်သက် ပြုံးရင်း ပြောလိုက်၏။

"ကျွန်တော်တို့ ကတိတည်ပါတယ်။ ဒါပေမဲ့ လက်ရှိ အခြေအနေအရဆိုရင် ကျွန်တော်တို့မှာ တခြား ရွေးချယ်စရာ နည်းလမ်း အမှန်တကယ် မရှိတော့လို့ပါ။ အကြီးအကဲ... ဒီလိုလုပ်ရင်ကော ဘယ်လိုလဲ။ ခင်ဗျားရဲ့ ခံဝန်ချက်စာချုပ် သက်တမ်းကုန်ဖို့ လေးနှစ်တောင် လိုပါသေးတယ်။ ဒါမှမဟုတ် နောက်ထပ် နှစ်နှစ်လောက် စောင့်ကြည့်ကြမလား။ ဒါမှမဟုတ်... ကျွန်တော်တို့ အဇူရာတိမ်ဂိုဏ်းက ပေးထားတဲ့ စရန်ငွေကို ပြန်ပေးပြီး သုံးဆလျော်ကြေးပေးတဲ့အနေနဲ့၊ အခုချက်ချင်းပဲ ဝိညာဉ်ကျောက်တုံး သန်းနှစ်ထောင်ကို ခင်ဗျားဆီ ပေးလိုက်မယ်လေ။ ဘယ်လိုလဲ"

ကျင်းတောက်သည် ကျန်းယန်အား စိုက်ကြည့်ကာ ပြောလိုက်လေသည်။

"ကျုပ် နှစ်နှစ်လောက် စောင့်ကြည့်ပြီးမှပဲ ဆက်ပြောကြတာပေါ့"

တစ်နှစ်ကြာပြီးနောက်တွင်၊ ၀မ်လင်းဂိုဏ်းသည် ကြောက်ခမန်းလိလိ ပြဿနာတစ်ရပ်ကို ရှာဖွေတွေ့ရှိသွားခဲ့လေသည် သူတို့ထံတွင် ဆေးများ ပြတ်လပ်နေပြီ ဖြစ်၏

ယခင်ကဆိုလျှင် သူတို့သည် အပြာရောင်လကုန်သည်ကြီးများအသင်းထံမှ ဝယ်ယူနိုင်ခဲ့ကြသည်။ ယခု အပြာရောင်လကုန်သည်ကြီးများအသင်းက ကုန်ပစ္စည်းများကို မရောင်းချနိုင်တော့သောအခါ သူတို့ ဘာလုပ်ကြမည်နည်း။ သူတို့ဘာသာ သန့်စင်ထုတ်လုပ်နိုင်ခဲ့သော်ငြားလည်း၊ လွန်ခဲ့သော တစ်နှစ်က သူတို့သည် သန်းထောင်ပေါင်းများစွာ တန်ဖိုးရှိသော ကုန်ကြမ်းပစ္စည်းများကို ရောင်းချပစ်ခဲ့ကြရာ ယခုအခါ လက်ကျန် သိုလှောင်မှု အလွန်နည်းပါးနေပြီ ဖြစ်လေသည်။

ထိုဆေးဖော်စပ်သူများသည် တာအိုပေါင်းစည်းခြင်းဆေးကို သုတေသနပြုလုပ်ရန် အာရုံစိုက်နေကြဆဲဖြစ်ကြောင်းကို ဆိုဖွယ်ရာမရှိတော့ပေ။ သူတို့ သန့်စင်ထုတ်လုပ်ချင်လျှင်တောင်မှ၊ ဂိုဏ်းရှိ ရာနှင့်ချီသော ထောင်ပေါင်းများစွာသော လူများအတွက် လုံလောက်အောင် မထောက်ပံ့ပေးနိုင်ကြချေ။

စကားမစပ်... ယခင်က ဂိုဏ်းများတွင် လူအနည်းငယ် ထောင်ဂဏန်းခန့်သာ ရှိခဲ့သော်လည်း၊ ယခုအခါ အဓိက ဂိုဏ်းကြီးတိုင်းသည် တပည့် အမြောက်အမြားကို သိမ်းကျုံး စုဆောင်းထားခဲ့ကြရာ၊ ဂိုဏ်းတစ်ခုစီတွင် ကျွေးမွေးစောင့်ရှောက်ရန် လူသိန်းနှင့်ချီ၍ ရှိနေခဲ့ချေပြီ...

ရေတွက်၍မရနိုင်သော တပည့်များသည် ဆေးများ ရရှိလာမည့်အချိန်ကို စိတ်အားထက်သန်စွာ စောင့်မျှော်နေကြသော်လည်း၊ ဂိုဏ်းများမှာမူ အရင်းအမြစ် ပြတ်လပ်နေပြီဖြစ်ရာ ဂိုဏ်းကြီးများစွာမှာ စတင် စိုးရိမ်ပူပန်လာကြတော့၏။

ထို့နောက် သူတို့သည် ခံဝန်ချက်စာချုပ်ဖြင့် ကုန်ပစ္စည်းလာယူကြလေသည်။ မမျှော်လင့်ဘဲ၊ ခံဝန်ချက်စာချုပ်ကို လိုက်နာပေးပို့ခြင်း မပြုနိုင်ခဲ့ချေ

ကျင်းတောက်သည် မကောင်းသော နိမိတ်တစ်ခုကို ခံစားလိုက်ရပြီး၊ ဈေးနှုန်းအပြည့် ပေးရမည်ဆိုလျှင်တောင်မှ လတ်တလော အခြေအနေကို ဖြေရှင်းနိုင်ရန်အတွက် ကုန်ပစ္စည်းအချို့ကို ဝယ်ယူရန် အပြာရောင်လကုန်သည်ကြီးများအသင်းဆီသို့ အလျင်အမြန် သွားသင့်ကြောင်း တွေးတောလိုက်လေသည်။

သို့ရာတွင် ကျင်းတောက်သည် အပြာရောင်လကုန်သည်ကြီးများအသင်းဆီသို့ ရောက်သွားသောအခါ၊ ထိုနေရာမှာ နောက်တစ်ကြိမ် ဟာလာဟင်းလင်း ဖြစ်နေပြန်၏

ကျင်းတောက်သည် စိုးရိမ်တကြီးဖြစ်သွားကာ အလျင်စလို မေးလိုက်လေသည်။

"အဲဒီ ကုန်ပစ္စည်းတွေ အားလုံး ဘယ်ရောက်သွားတာလဲ။ ဘယ်လိုလုပ် ချက်ချင်း ကုန်သွားရပြန်တာလဲ"

စစ်ထူမင်ယွဲ့က ခါးသက်သက် ပြုံးရင်း ပြန်ဖြေလေသည်။

"လန်ကျားအထွတ်အမြတ်မြေက ဝယ်သွားပါပြီ"

ကျင်းတောက်သည် ကျိန်ဆဲပစ်လိုက်ချင်စိတ်သာ ပေါက်သွားတော့၏။ သူက အလျင်အမြန်ပင် ပြောလိုက်လေသည်။

"ကျုပ် မင်းတို့ရဲ့ အပြာရောင်လကုန်သည်ကြီးများအသင်းဆီမှာ ဝိညာဉ်ကျောက်တုံး သန်းသုံးရာ အပ်ထားခဲ့မယ်။ နောက်တစ်ခါ ဆေးတွေ သန့်စင်ထုတ်လုပ်ပြီးရင်၊ ငါတို့ကို အရင်ပေးပါ"

စစ်ထူမင်ယွဲ့က ခေါင်းခါလိုက်ပြီး မှတ်ပုံတင်စာရင်းလွှာတစ်ခုကို ထုတ်ပြလိုက်၏။

"အကြီးအကဲ... ကြည့်ပါဦး၊ ကောင်းကင်နှလုံးသားကျွန်းက ဒီမှာ ဝိညာဉ်ကျောက်တုံး သန်းတစ်ထောင် အပ်ထားပြီးသားပါ။ သူတို့ကို အရင်ဆုံး ဖြည့်ဆည်းပေးရပါမယ်"

ကျင်းတောက် ဆွံ့အသွားလေတော့သည်။

အခု ငွေရှိတာတောင် ဆေး ဝယ်လို့မရတော့ဘူးလား

ဒါ ဘာတွေ ဖြစ်နေတာလဲ

ထိုစဉ် ချွန်းရှောင်သည် အလျင်စလို ပြေးလာပြီး စစ်ထူမင်ယွဲ့အား ပြောလိုက်လေသည်။

"ဆရာမ... အကြီးဆုံး ဦးလေးက အခုလေးတင် သတင်းပို့လိုက်ပါတယ်။ အကြီးအကဲတူရှန်းက ဒီမှာ ဝိညာဉ်ကျောက်တုံး သန်းတစ်သောင်း အပ်နှံထားပြီးပြီတဲ့။ ဆေးတွေ ထုတ်လုပ်ပြီးစီးသွားရင် သူ့ကို အရင်ဆုံး ပေးရမယ်လို့ ပြောလိုက်ပါတယ်"

"အကြီးအကဲတူရှန်းက လန်ကျားအထွတ်အမြတ်မြေမှာ ဆေးတွေ အလွန်အမင်း ပြတ်လပ်နေပြီဖြစ်လို့၊ ကျွန်မတို့ရဲ့ မဟာမိတ် ဆက်ဆံရေးကို ထောက်ထားပြီး ငွေပိုပေးရရင်တောင်မှ သူတို့ကို အရင်ဆုံး ပေးရမယ်လို့ ပြောပါတယ်ရှင်"

ချွန်းရှောင်သည် စကားပြောပြီးစီးသွားသည်နှင့်၊ အလျင်အမြန်ပင် ထွက်ခွာသွားလေသည်။ စစ်ထူမင်ယွဲ့သည် ကျင်းတောက်အား ကူကယ်ရာမဲ့သော မျက်နှာထားဖြင့် ကြည့်လိုက်၏။

"အကြီးအကဲ... မြင်တဲ့အတိုင်းပါပဲ"

"အခု ကျွန်မတို့ လုပ်နိုင်တာ ဘာမှ မရှိတော့ဘူး"

သူမသည် လန်ကျားအထွတ်အမြတ်မြေအတွက် စာရင်းမှတ်ပုံတင်ခြင်းကို စတင်ပြုလုပ်လိုက်ပြီး၊ ကျင်းတောက်၏ မျက်မှောက်တွင်ပင် ဆေးများ အားလုံး၏ ဈေးနှုန်းကို မြှင့်တင်လိုက်လေတော့သည်။

ချီဖြည့်တင်းခြင်းဆေး၏ ဈေးနှုန်းမှာ ယခင်က ၂၀၀ ဖြစ်ခဲ့သော်လည်း၊ လွန်ခဲ့သော တစ်နှစ်က ၁၀ ရာခိုင်နှုန်း လျှော့ဈေးဖြင့် ၁၈၀ သို့ လျှော့ချခဲ့လေသည်။ ယခုအခါ စစ်ထူမင်ယွဲ့သည် ချီဖြည့်တင်းခြင်းဆေး၏ ဈေးနှုန်းကို ၂၂၀ ဟု သတ်မှတ်လိုက်ပြီး၊ ဤသည်မှာ သူမ၏ မဟာမိတ်များထံ ရောင်းချနေသော ဈေးနှုန်းပင် ဖြစ်တော့၏

ကျင်းတောက်မှာ ဆွံ့အသွားပြီး စကားတစ်ခွန်းမျှပင် မပြောနိုင်တော့ချေ။

"အကြီးအကဲ... ထပ်ဝယ်ဖို့ လိုသေးလားရှင်" စစ်ထူမင်ယွဲ့သည် ကျင်းတောက်ကို ကြည့်လိုက်လေသည်။ "ဒါမှမဟုတ် နောက်မှပဲ ဝယ်မလား။ ဒါပေမဲ့ မစိုးရိမ်ပါနဲ့၊ ဘယ်လိုပဲဖြစ်ဖြစ် ကျွန်မတို့က ခံဝန်ချက်စာချုပ် ရေးပေးရမှာပါပဲ။ နောက်နှစ်အနည်းငယ် ကြာတဲ့အခါ ရှင်တို့ ဆေးတစ်သုတ် ရလာပါလိမ့်မယ်"

ကျင်းတောက်မှာ ဆွံ့အသွားသော်ငြား၊ သွားကိုကြိတ်ကာ ပြောလိုက်လေသည်။

"ဝယ်မယ် ကျုပ်ကို ဆေး တန်ဖိုး သန်းနှစ်ရာဖိုး အရင်ပေး"

၀မ်လင်းဂိုဏ်းက စောင့်ဆိုင်းနိုင်လျှင်တောင်မှ၊ ရေတွက်၍မရနိုင်သော တပည့်များက မည်သို့ စောင့်ဆိုင်းနိုင်ပါမည်နည်း။ ဆေးများမရှိပါက ဂိုဏ်းတစ်ခုလုံး ပြိုကွဲသွားမည်ဖြစ်ပြီး၊ တပည့်များစွာက ညည်းညူ အပြစ်တင်ကြပေလိမ့်မည်။ ထို့ကြောင့် ဆေးများအားလုံး ဈေးနှုန်း မြင့်တက်သွားသည့်တိုင်အောင်၊ ကျင်းတောက်မှာ ကုန်ကျစရိတ် ကြီးမားမှုကို ဂရုမစိုက်နိုင်ဘဲ ဝယ်ယူရုံမှတစ်ပါး အခြား ရွေးချယ်စရာ မရှိတော့ချေ

ထိုစဉ် လင်းယွင်ကျိသည် ပျံသန်းလာပြီး စစ်ထူမင်ယွဲ့ထံသို့ သိုလှောင်လက်စွပ် နှစ်ကွင်းကို ကမ်းပေးကာ ပြောလိုက်လေသည်။

"မင်ယွဲ့... ဒါတွေက အသစ်ထုတ်လုပ်ထားတဲ့ ဆေးတွေပဲ။ ဘယ်လို ခွဲဝေချထားပေးမလဲဆိုတာ ကြည့်လိုက်ဦး။ အားလုံးပေါင်း ဝိညာဉ်ကျောက်တုံး သန်းငါးရာဖိုးလောက် တန်ဖိုးရှိတယ်"

ကျန်းယန်၏ ညွှန်ကြားချက်များအတိုင်း၊ သူသည် ဆေးများကို စစ်ထူမင်ယွဲ့ထံ ပေးအပ်ပြီးနောက် ထွက်ခွာသွားလေသည်။

ကျင်းတောက်၏ မျက်လုံးများ အရောင်လဲ့သွားပြီး အလျင်အမြန် ပြောလိုက်၏။

"ဒါတွေ အကုန်လုံး ကျုပ်ကိုပေး"

ဒါက လက်ကျန်ရှိနေတဲ့ ပစ္စည်းတွေပဲ

စစ်ထူမင်ယွဲ့က စာရင်းမှတ်တမ်းစာအုပ်ကို လက်ညိုးထိုးပြရင်း ဆိုလေသည်။

"ဒါက တခြားဂိုဏ်းတွေအတွက်ပါ၊ အကြီးအကဲအတွက် မဟုတ်ဘူးရှင်"

ကျင်းတောက်မှာ စိုးရိမ်တကြီးဖြစ်သွားပြီး ဝိညာဉ်ကျောက်တုံးများကို ထုတ်ယူကာ ပြောလိုက်လေသည်။

"ကျုပ် ပိုက်ဆံ နည်းနည်း ပိုပေးလို့ မရဘူးလား။ ဘယ်လိုပဲဖြစ်ဖြစ် တခြား ဘယ်သူမှ သိတာမဟုတ်ဘူး။ တူမလေးစစ်ထူ... ဒါလေးတွေကို ကျုပ်ကို အရင်ပေးလိုက်ပါ"

သူ့ကဲ့သို့ လေးစားခံရသော စီနီယာတစ်ဦးပင်လျှင် ဆေးရရှိရေးအတွက် မိမိကိုယ်ကို နှိမ့်ချ တောင်းဆိုနေခဲ့ရလေပြီ။

စစ်ထူမင်ယွဲ့သည် အလွန်တရာ ခက်ခဲသောဟန်ဖြင့် ခေတ္တမျှ စဉ်းစားဆင်ခြင်လိုက်ပြီးနောက်၊ သက်ပြင်းချကာ ခေါင်းညိတ်လျက် ပြောလိုက်လေသည်။

"အကြီးအကဲက ဒီလောက်တောင် ပြောနေမှတော့၊ ဒီသန်းငါးရာဖိုးရှိတဲ့ ဆေးတွေကို အရင်ပေးလိုက်ပါ့မယ် ဒါပေမဲ့ ဈေးနှုန်းကတော့ သေချာပေါက် နည်းနည်း ပိုမြင့်ပါလိမ့်မယ်၊ မဟုတ်ရင် ကျွန်မ တခြားသူတွေကို ရှင်းပြလို့ ရမှာမဟုတ်ဘူး။ ချီဖြည့်တင်းခြင်းဆေး ၂၃၀၊ အဆင့်ဖောက်ထွက်ခြင်းဆေး ၃၅,၀၀၀၊ ဝိညာဉ်အခြေတည်အဆင့် ဖောက်ထွက်ခြင်းဆေး ၁၅၀,၀၀၀... အကြီးအကဲ... ဒီဈေးနှုန်းတွေကို ဘယ်လိုသဘောရလဲရှင်"

ကျင်းတောက်သည် အသက်ပြင်းပြင်း တစ်ချက်ရှူလိုက်လေသည်။ ဤသည်မှာ သူ၏ မျက်မှောက်တွင်ပင် ဈေးတင်လိုက်ခြင်း မဟုတ်ပါလော

သို့ရာတွင် အကယ်၍ သူက မဝယ်ယူပါက၊ ဤဆေးတစ်သုတ်လုံးကို လုံးဝ လက်လွှတ်ဆုံးရှုံးသွားရနိုင်ပေသည်... ထို့နောက် သူသည် မူလက ဝိညာဉ်ကျောက်တုံး သန်းငါးရာ တန်ဖိုးရှိသော ဆေးများကို ဝယ်ယူရန်အတွက် ဝိညာဉ်ကျောက်တုံး သန်းခြောက်ရာနီးပါးကို ပေးချေခဲ့ပြီး ထွက်ခွာသွားလေတော့သည်။

စစ်ထူမင်ယွဲ့သည် ထွက်ခွာသွားသော ကျင်းတောက်၏ ကျောပြင်အား အဓိပ္ပာယ်ပါပါ ကြည့်လိုက်ရာ၊ သူမ၏ လှပသော မျက်နှာထက်တွင် ကျေနပ်ဂုဏ်ယူနေသော အပြုံးတစ်ခု ပျံ့နှံ့သွားလေသည်။ အသားကို လှီးဖြတ်ရန် အသုံးပြုသော သူမ၏ ဂိုဏ်းတူအစ်ကိုကြီး၏ တံစဉ်ကြီးသည် ထိုဂိုဏ်းများဆီသို့ ကျရောက်တော့မည်ဖြစ်ကြောင်း သူမ သိရှိနေလေသည်။

ကျင်းတောက် ထွက်ခွာသွားပြီး မကြာမီမှာပင်၊ ကျင်းရှန်သည် အလျင်စလို ရောက်လာခဲ့လေသည်။ သူသည် ကျန်းယန်နှင့် ကြိုတင် ဆက်သွယ်ပြီးဖြစ်ရာ၊ ကျန်းယန်ကလည်း အဇူရာတိမ်ဂိုဏ်း ရင်ဆိုင်နေရသော အခက်အခဲများကို အလေးအနက် ပြောပြခဲ့လေသည်။ ထို့နောက် ကျင်းရှန်သည်လည်း အိမ်ပြန်ရောက်သောအခါ အရင်သုံးနိုင်ရန်အတွက် ဆေးများနှင့် မှော်လက်နက်အချို့ကို ဝယ်ယူရန် အပြာရောင်လကုန်သည်ကြီးများအသင်းဆီသို့ သွားရန် တွေးတောခဲ့ခြင်း ဖြစ်လေသည်။

စစ်ထူမင်ယွဲ့သည် စာရင်းမှတ်တမ်းစာအုပ်ကို လှန်ပြကာ လက်ညိုးထိုးလျက် ကျင်းရှန်အား ပြောလိုက်လေသည်။

"အကြီးအကဲ... တောင်းပန်ပါတယ်ရှင်။ ကျွန်မတို့ရဲ့ မဟာမိတ်တွေက ဒီမှာ ဝိညာဉ်ကျောက်တုံးတွေ အများကြီး အပ်နှံထားပြီးဖြစ်လို့ သူတို့ကို အရင်ဆုံး ဖြည့်ဆည်းပေးရပါမယ်။ စောစောလေးကတင် အကြီးအကဲကျင်းတောက် လာရောက်စုံစမ်းပြီးတော့၊ အခုလေးတင် ပို့ပေးလိုက်တဲ့ ဆေး သန်းငါးရာဖိုးကို ဈေးကြီးပေးပြီး လုယူသွားခဲ့တယ်... ဟူး... အခု ကျွန်မမှာ မဟာမိတ်တွေကို ရှင်းပြစရာ နည်းလမ်းတောင် မရှိတော့ဘူး။ ဒါကြောင့် အကြီးအကဲအနေနဲ့ ပိုပြီးတော့တောင် ကြာကြာ စောင့်ရပါလိမ့်မယ်ရှင်"

ထိုစဉ် လင်းယွင်ကျိသည် နောက်တစ်ကြိမ် ရောက်လာပြန်ပြီး အလျင်စလို ပြောလိုက်လေသည်။

"မင်ယွဲ့... နောက်ထပ် ဆေး သန်းငါးရာဖိုး ထုတ်လုပ်ပြီးပြီ။ ငါတို့ရဲ့ မဟာမိတ်တွေကို ဖြည့်ဆည်းပေးဖို့ ဒါတွေ ယူလိုက်"

သူသည် ဆေးများကို ချထားခဲ့ပြီး အလျင်အမြန် ထွက်ခွာသွားလေသည်။ အမှန်တကယ်တွင် လင်းယွင်ကျိမှာ အလွန် ရှက်ရွံ့နေခဲ့ချေပြီ။ ထိုသို့ လိမ်ညာနေရခြင်းအတွက် သူ အရှက်ရမိမည်မှာ သေချာလှပေသည် သို့ရာတွင် သူ ဘာလုပ်နိုင်မည်နည်း။

စစ်ထူမင်ယွဲ့သည် ကျင်းရှန်ကို ကြည့်လိုက်ပြီး၊ သိုလှောင်လက်စွပ်ကိုယူကာ စာရင်းစာအုပ်ကို တစ်ချက်ကြည့်လျက် သက်ပြင်းချကာ ပြောလိုက်လေသည်။

"ဟူး... ကျွန်မဆီမှာ ဆေး သန်းငါးရာဖိုး ရှိနေပေမဲ့လည်း၊ လန်ကျားအထွတ်အမြတ်မြေကို သန်းငါးရာဖိုး အကြွေးတင်နေတုန်းပဲ လန်ကျားအထွတ်အမြတ်မြေကို ဆေးတွေ လာယူဖို့ ကျွန်မ အမြန် သွားအကြောင်းကြားရမယ်..."

သူမ စကားပြော၍ပင် မဆုံးသေးမီ၊ ကျင်းရှန်သည် ထိတ်လန့်သွားပြီး အလျင်အမြန် ပြောလိုက်လေတော့သည်။

"ဘယ်သူ့ကိုမှ သွားမအကြောင်းကြားနဲ့ဦး၊ ကျုပ် ဝယ်မယ် ကျင်းတောက် ပေးသွားတဲ့ ဈေးအတိုင်း ကျုပ် ပေးပါ့မယ်၊ ကျေးဇူးပြုပြီး ကျုပ်ကို ရောင်းပါ"

All Chapters