အခန်း ၇၃၉

အခန်း ၇၃၉ - မင်းက အရူးပဲ

"အခု ရွှမ်ထျန်း မသေမျိုးမြို့တော်က နတ်ဆိုးတွေကို မကြောက်ဘဲ တားမြစ်နယ်မြေ သုံးခုနဲ့ တိုက်ပွဲဝင်နေချိန်မှာ၊ ကျွန်တော်တို့က ဒီအတိုင်း စောင့်ကြည့်နေမယ်ဆိုရင် လူသားမျိုးနွယ်အတွက် အရှက်ရစရာ ဖြစ်မှာပဲ။"

"ဒါပေမဲ့ ဒီကိစ္စက ပေယွဲ့ မသေမျိုးမြို့တော် တစ်ခုလုံးရဲ့ ရှင်သန်ရေးနဲ့ သက်ဆိုင်နေတာကြောင့် ဒီဧကရာဇ်အနေနဲ့ အလျင်စလို ဆုံးဖြတ်လို့ မရဘူး၊ ဒါကြောင့် အားလုံးရဲ့ သဘောထားကို သိချင်တာပါ"

ဧကရာဇ် ရှုထျန်းက တည်ကြည်စွာ ပြောသည်။

နောက်ဆုံးတော့ ပေယွဲ့ မသေမျိုးမြို့တော်သည် သူတစ်ဦးတည်းပိုင် မဟုတ်ပေ။ သူ၏ နောက်ကွယ်တွင် လူသားမျိုးနွယ် သန်းသုံးသန်း ရှိနေသည်။ ထို့ကြောင့် ဧကရာဇ် ရှုထျန်းသည် အရေးယူဆောင်ရွက်လိုသော်လည်း မြို့တော်တစ်ခုလုံး၏ အခြေအနေကို ထည့်သွင်းစဉ်းစားရသည်။

သူ၏ စကားကြောင့် အခြားသော ကျင့်ကြံသူများ တိတ်ဆိတ်သွားသည်။ အချိန်အတော်ကြာပြီးနောက် မဟာဧကရာဇ်တစ်ပါးက လက်အုပ်ချီကာ ပြောသည်။

"ရွှမ်ထျန်း မသေမျိုးမြို့တော်က တားမြစ်နယ်မြေနှစ်ခုဖြစ်တဲ့ သွေးကန်းခြင်းနဲ့ အနက်ရောင်ထောင်ချောက်တို့ကို သတ်ဖြတ်ပြီး လူသားမျိုးနွယ်ရဲ့ ဂုဏ်သိက္ခာကို မြှင့်တင်ပေးခဲ့ပါတယ်။ အခု တားမြစ်နယ်မြေ သုံးခုက တိုက်ခိုက်လာချိန်မှာ ကျွန်တော်တို့ လျစ်လျူရှုထားရင် ကမ္ဘာမြေအောက်က ပြည်သူတွေရဲ့ စိတ်ဓာတ်ကို ထိခိုက်စေပါလိမ့်မယ်။"

"ဒါကြောင့်"

"ဒီဧကရာဇ်အနေနဲ့ ပေယွဲ့ မသေမျိုးမြို့တော်က ဒီစစ်ပွဲမှာ စစ်ကူပေးသင့်တယ်လို့ ယုံကြည်ပါတယ်"

ဤစကားကို ကြားသောအခါ အခြားအဆင့်မြင့် အရာရှိများကလည်း ခေါင်းညိတ် အားပေးကြသည်။

"ဒီစကားက မှန်တယ်"

"ကျွန်တော်လည်း စစ်ကူပေးဖို့ သဘောတူတယ်"

"နတ်ဆိုးမျိုးနွယ်တွေက ငါတို့လူသားတွေကို နှစ်ပေါင်းများစွာ နှိပ်စက်ခဲ့တာ၊ အခု သူတို့ကို ပေးဆပ်ခိုင်းရမယ့် အချိန်ပဲ"

"လူသားမျိုးနွယ်ကို အနိုင်ကျင့်လို့ မရဘူး၊ ပေယွဲ့ မသေမျိုးမြို့တော် ပျက်စီးရမယ်ဆိုရင်တောင် ငါတို့လူသားတွေရဲ့ သွေးနဲ့ အသည်းနှလုံးကို နတ်ဆိုးတွေ မြင်အောင် ပြလိုက်မယ်"

ဧကရာဇ် ရှုထျန်းသည် လူအများ၏ စကားကြောင့် စိတ်ကျေနပ်သွားပြီး ပြောလိုက်သည်။

"အားလုံး သဘောတူရင် ဒီဧကရာဇ်က ပြင်ဆင်ဖို့ အချိန် ၂ နာရီပေးမယ်၊ ပြီးရင် ရွှမ်ထျန်း မသေမျိုးမြို့တော်ကို စစ်ကူသွားပြီး နတ်ဆိုးတွေကို ချေမှုန်းကြမယ်"

"နားလည်ပါပြီ"

...

"အားလုံးပဲ၊ ကျွန်တော် အရင်သွားနှင့်မယ်"

စစ်မြေပြင်တွင် မဟာဧကရာဇ်တစ်ပါးက ဟိန်းဟောက်လိုက်ပြီး နတ်ဆိုးဧကရာဇ်တစ်ပါးကို မိမိကိုယ်ကို အဆုံးစီရင်ကာ တိုက်ခိုက်လိုက်သည်။ နောက်တစ်ခဏတွင် ကမ္ဘာမြေကို တုန်ခါသွားစေသည့် လှိုင်းကြီးများ ပေါက်ကွဲထွက်လာသည်။

"မိတ်ဆွေ အနက်ရောင်တောင်တန်း"

လော့ထျန်းသည် ဤမြင်ကွင်းကို မြင်လိုက်ရသည့်အခါ သူ၏ မျက်လုံးများ နီရဲသွားသည်။ ဧကရာဇ် အနက်ရောင်တောင်တန်းသည် ရွှမ်ထျန်း မသေမျိုးမြို့တော်၏ ဧကရာဇ် ခြောက်ပါးထဲမှ တစ်ပါးဖြစ်ပြီး နှစ်ပေါင်းထောင်ချီ ခင်မင်ခဲ့သူဖြစ်သည်။ ယခုမူ သူ ကိုယ်တိုင် ပေါက်ကွဲကျဆုံးသွားသည်ကို ကြည့်နေရသည်။

စစ်ပွဲဖြစ်ပွားသည်မှာ တစ်ဝက်တစ်ပျက်သာ ရှိသေးသော်လည်း ရွှမ်ထျန်း မသေမျိုးမြို့တော်မှာ အထိအခိုက် များပြားနေပြီဖြစ်သည်။ ဤအတိုင်း ဆက်သွားလျှင် ရှုံးနိမ့်ခြင်းမှာ အချိန်သာ လိုတော့သည်။ သို့သော် လော့ထျန်းတွင် နောက်ဆုတ်ရန် အကြံမရှိပေ။ တိုက်ပွဲ စတင်ပြီးနောက်တွင် နောက်ဆုတ်ရန် လမ်းမရှိပေ။

ဤအချိန်တွင် စစ်မြေပြင်တွင် အရှိန်အဝါ အစွမ်းထက်သူများ အများအပြား ပေါ်လာသည်။

"ဟားဟား၊ မိတ်ဆွေ လော့ထျန်း၊ ပေယွဲ့ မသေမျိုးမြို့တော်ရဲ့ တပ်တွေ ရောက်လာပြီ၊ ဆက်တိုက်နိုင်သေးလား"

ဧကရာဇ် ရှုထျန်းသည် နတ်ဆိုးဧကရာဇ်ကို လက်ဝါးဖြင့် ရိုက်ချလိုက်ပြီးနောက် သွေးစွန်းနေသော လော့ထျန်းကို ကြည့်ကာ ရယ်မောလိုက်သည်။ လော့ထျန်းမှာ ကြောင်အသွားပြီးနောက် ပြုံးလိုက်သည်။

"ဒီဧကရာဇ် မသေသေးဘူး၊ ဘယ်လိုလုပ် မတိုက်နိုင်မှာလဲ"

"ဒီတစ်ခါတော့ မိတ်ဆွေ ရှုထျန်းကို ကျေးဇူးတင်ပါတယ်"

လော့ထျန်းသည် ဤအခြေအနေတွင် ဧကရာဇ် ရှုထျန်းအတွက် စစ်ကူပေးရန် ဆုံးဖြတ်ချက်မှာ မည်မျှ ခက်ခဲကြောင်း ကောင်းစွာ သိသည်။ သူတို့သာ ဤတိုက်ပွဲတွင် ရှုံးနိမ့်ခဲ့လျှင် ပေယွဲ့ မသေမျိုးမြို့တော်ရှိ လူသန်းပေါင်းများစွာပါ ပျက်စီးသွားနိုင်သည်။

"ဒီဧကရာဇ်က ချင်းမှု မသေမျိုးနယ်ပယ်မှာရှိတဲ့ လူသန်းပေါင်းများစွာကို ကြည့်ရတာ စိတ်ပျက်တယ်၊ နတ်ဆိုးတွေက ငါတို့လူသားတွေကို စော်ကားနေတာကို ဘေးကနေ ကြည့်နေပြီး ကြောက်ရွံ့ပြီး မလှုပ်ရှားရဲကြဘူး။"

ဧကရာဇ် ရှုထျန်းက အခြားသော လူသားအင်အားစုများကို မထီမဲ့မြင်ပြုကာ ပြောလိုက်သည်။

သူ ပြောပြီးသည်နှင့် လေဟာနယ် တုန်ခါသွားသည်။

"မိတ်ဆွေ ရှုထျန်း၊ မင်းတို့ ပေယွဲ့ မသေမျိုးမြို့တော်က တစ်ဆင့်စောရောက်တာနဲ့ ငါတို့ကို ဒီလောက်အထိ ပြောစရာ မလိုပါဘူး"

ခရမ်းရောင်ဝတ်စုံနှင့် တာအိုပညာရှင်တစ်ဦး ထွက်ပေါ်လာပြီး လော့ထျန်းကို ခေါင်းညိတ်ပြလိုက်သည်။

"မိတ်ဆွေ လော့ထျန်း၊ နေနတ်ဘုရား မသေမျိုးမြို့တော်က ကူညီဖို့ ရောက်လာပြီ"

"မိတ်ဆွေ ယူယန်ကို ကျေးဇူးတင်ပါတယ်"

လော့ထျန်း၏ မျက်နှာမှာ ဝမ်းသာမှုများဖြင့် ထွန်းလင်းသွားသည်။

နေနတ်ဘုရား မသေမျိုးမြို့တော် ၎င်းသည် ပေယွဲ့ မသေမျိုးမြို့တော်နှင့် အစွမ်းတူသည့် ထိပ်တန်းမြို့တော်ဖြစ်သည်။ ဧကရာဇ် ယူယန်သည်လည်း ဧကရာဇ် ရှုထျန်းကဲ့သို့ပင် ကောင်းကင်ဘုံနတ်ဘုရားတစ်ပိုင်း အဆင့်သို့ ရောက်ရှိနေသူဖြစ်သည်။ ယခု မြို့တော် နှစ်ခုစလုံး စစ်ကူပေးခြင်းဖြင့် ရွှမ်ထျန်း မသေမျိုးမြို့တော်၏ ဖိအားမှာ လွန်စွာ လျော့ကျသွားသည်။

ဗုန်း

မြို့တော် နှစ်ခု ရောက်ရှိလာခြင်းနှင့်အတူ ယခင်က တစ်ဖက်သတ် ဖြစ်နေသော အခြေအနေမှာ ချက်ချင်း ပြောင်းပြန်ဖြစ်သွားသည်။

ဤအချိန်တွင် နောက်ထပ် တာအိုအရိပ်တစ်ခု လေဟာနယ်မှ ကျဆင်းလာသည်။ အားနည်းသော ဝိညာဉ်ဝါးမျိုခြင်း သခင်ကို ကုချင်းဖန်က လက်သီးဖြင့် ထိုးဖောက်လိုက်ပြီး အသက်စွမ်းအားကို ချက်ချင်း ငြိမ်းသတ်လိုက်သည်။

ဝိညာဉ်ဝါးမျိုခြင်း သခင်ကို သတ်ဖြတ်ပြီးနောက် ကုချင်းဖန်သည် ရပ်မနေဘဲ မဟာတာအိုမြစ်ကြီးကို ကမ္ဘာပျက်စေနိုင်သော ကောင်းကင်ဓားကြီးအဖြစ် ပြောင်းလဲကာ သွေးနက်သခင်ဆီသို့ ခုတ်ပိုင်းလိုက်သည်။ သွေးနက်သခင်မှာ ထိုဓားချက်ကို မြင်လိုက်ရသည့်အခါ ထိတ်လန့်သွားပြီး နောက်မဆုတ်တမ်း ထွက်ပြေးသည်။ သို့သော် ဓားချက်မှာ ချက်ချင်း ရောက်ရှိလာပြီး သူ၏ ခန္ဓာကိုယ် တစ်ဝက်ကို အမှုန့်ဖြစ်သွားစေသည်။ သို့သော်လည်း ဝိညာဉ်ဝါးမျိုခြင်း သခင်မှာ ရပ်မနေဘဲ ချက်ချင်း ပျောက်ကွယ်သွားသည်။

"ဝိညာဉ်ဝါးမျိုခြင်း ... မင်း ဘယ်လိုလုပ် ဒီလောက်အထိ လုပ်ရက်တာလဲ"

သွေးနက်သခင်မှာ အံ့ဩတုန်လှုပ်နေသည်။ ဤမျှ အရေးကြီးသော အချိန်တွင် ဝိညာဉ်ဝါးမျိုခြင်း သခင် ထွက်ပြေးလိမ့်မည်ဟု သူ မထင်ထားခဲ့ပေ။

ယခုအခါတွင် သွေးနက်သခင်မှာလည်း ထွက်ပြေးရန် စဉ်းစားလာသည်။ သို့သော် ကုချင်းဖန်က သူ့ကို အခွင့်အရေး မပေးဘဲ စောင့်ကြည့်နေသည်။

"မင်း ငါ့ရဲ့ အစစ်အမှန် ခန္ဓာကိုယ်နဲ့ အသေအလဲ တိုက်ချင်တာလား"

"မင်း စတင်တိုက်ခိုက်လိုက်တဲ့ အချိန်ကတည်းက ဒါဟာ အသေအလဲ တိုက်ပွဲ ဖြစ်ဖို့ သေချာနေပြီ"

"မင်း အခု ရပ်လိုက်ပြီး လူသား သန်းတစ်ဆယ်ကို ပေးမယ်ဆိုရင် ငါ ဒီကိစ္စကို လက်လွှတ်ပေးပြီး မင်းရဲ့ ရွှမ်ထျန်း မသေမျိုးမြို့တော်ကို လူသားတွေရဲ့ ၁၄ ခုမြောက် သန့်စင်နယ်မြေအဖြစ် အသိအမှတ်ပြုပေးမယ်"

သွေးနက်သခင်သည် နောက်ဆုံးအချိန်အထိ ခြိမ်းခြောက်နေဆဲဖြစ်သည်။

သို့သော် ကုချင်းဖန်မှာ သူ့စကားကို နားမထောင်ပေ။ ကမ္ဘာပျက်စေနိုင်သော ကောင်းကင်ဓားကြီး ကျဆင်းလာသောအခါ သွေးနက်သခင်၏ ရင်ထဲတွင် ကြောက်ရွံ့မှုများ အပြည့် ရှိနေသည်။

"မင်း အရူးပဲ"