အခန်း (၁၃၅၁-၁၃၅၂)
Vol. 119 Ch. 1351-1352
အခန်း ၁၃၅၁
[ အရည်ပျော်ဓာတ်ငွေ့ သိုလှောင်ထုတ်လွှတ်သည့် စက်ကိရိယာ (SSS အဆင့်) (အရည်ပျော်အောက်ဆီဂျင် ၁ ကုဗမီတာ ပါဝင်သည်) ၁၊ အရည်ပျော်ဓာတ်ငွေ့ သိုလှောင်ထုတ်လွှတ်သည့် စက်ကိရိယာ (SSS အဆင့်) (အရည်ပျော်ဟိုက်ဒရိုဂျင် ၁ ကုဗမီတာ ပါဝင်သည်) ၁ - အခမဲ့လဲလှယ်ခြင်း။]
အလွန်အမင်း ရှည်လျားသော ပစ္စည်းဖော်ပြချက်ကို မြင်လိုက်ရသောအခါ ကျူးဝူတစ်ယောက် လုံးဝ မှင်သက်ဆွံ့အသွားခဲ့ရသည်။
“ဒါ... ဒါက ဘာကြီးလဲ။”
ကျူးဝူက အံ့ဩတုန်လှုပ်စွာ မေးလိုက်၏။
ရှောင်းယီသည် ထိုသိုလှောင်မှုစက်ကိရိယာ၏ လုပ်ဆောင်ချက်များကို ရှင်းပြပေးလိုက်သည်။ ထို့နောက် အရည်ပျော်အောက်ဆီဂျင် ၁ ကုဗမီတာသည် ဓာတ်ငွေ့အခြေအနေသို့ ပြောင်းလဲသွားပါက အောက်ဆီဂျင် လီတာပေါင်း မည်မျှအထိ ထွက်ရှိလာနိုင်ကြောင်း အခြေခံဗဟုသုတကိုပါ ပြောပြလိုက်တော့သည်။
ထိုရှင်းပြချက်များကို ကြားပြီးနောက်တွင်မူ ကျူးဝူ၏ ဦးနှောက်မှာ လုံးဝ အလုပ်မလုပ်တော့ဘဲ ဟန်းသွားခဲ့တော့သည်။
အချိန်အတော်ကြာမှသာ ကျူးဝူ သတိပြန်ဝင်လာပြီး စိတ်လှုပ်ရှားသွားခဲ့လေသည်။
“ဒါဆိုရင် ဒီပစ္စည်းရှိရင် ကျွန်တော့်ရဲ့လုပ်ငန်းကို ပိုပြီးတော့တောင် ချဲ့ထွင်ပြီး သန်မာအောင် လုပ်လို့ရပြီပေါ့ ဟုတ်လား။”
“ဟုတ်တယ်။ ငါလည်း ဒီပုံစံကွက်ကို ဘာလို့ ရလိုက်မှန်း တကယ်ကို မသိဘူး။”
ရှောင်းယီက ပြုံးကာ ပြန်ပြောလိုက်သည်။ ကျူးဝူ တံတွေးတစ်ချက် မြိုချလိုက်ရင်း မယုံကြည်နိုင် ဖြစ်နေဆဲပင်။
“သူဌေး ရလိုက်တဲ့အရာက တကယ်ကြီး ပုံစံကွက်လား။”
“ဟုတ်တယ်။”
ရှောင်းယီက ပြုံးကာ ပြန်ဖြေလိုက်သည်။
“နည်းနည်းတော့ ဖြုန်းတီးရာကျနေမလား။ ဒီသိုလှောင်မှုစက်က ထပ်ခါတလဲလဲ ပြန်သုံးလို့ရတာဆိုတော့လေ။”
“သူဌေး... သူဌေးက တကယ်ကို အံ့ဩစရာကောင်းလွန်းတာပဲ။”
ကျူးဝူက အော်ဟစ်ချီးကျူးလိုက်သည်။
“အကယ်၍ တခြားသူတွေသာ မင်းရဲ့ ဒီလို ဝါကြွားသလိုလို နှိမ့်ချသလိုလို စကားမျိုးကို ကြားရင် လာပြီး ဝိုင်းရိုက်ကြလိမ့်မယ် ထင်တယ်။”
“လက်ခံလိုက်ပါ။ ပြီးရင် နောက်ပိုင်း အစ်ကိုကျန်း ရှိတဲ့ဘက်ကို ရောက်တဲ့အခါ သူတို့ဂလက်ဆီထဲက အုတ်မြစ်ကျောက်တွေနဲ့ အနက်ရောင်ရွှေတွေကို အစွမ်းကုန် စုဆောင်းသိမ်းကျုံးဖို့ ကြိုးစားလိုက်ပေါ့။”
ရှောင်းယီက ပြောလိုက်သည်။
“ကောင်းပါပြီ။ စိတ်ချပါ သူဌေး။ ကျွန်တော် သူတို့ဂလက်ဆီထဲက အနက်ရောင်ရွှေတွေနဲ့ အုတ်မြစ်ကျောက်တွေအားလုံးကို အကုန်အစင် ရအောင် ယူခဲ့ပါ့မယ်။”
ကျူးဝူက စိတ်လှုပ်ရှားတက်ကြွစွာဖြင့် ချက်ချင်းပင် ကတိပေးလိုက်သည်။ ရှောင်းယီ ခေါင်းခါလိုက်၏။
“မဟုတ်ဘူး၊ မဟုတ်ဘူး၊ မဟုတ်ဘူး... ငါတို့က အနာဂတ်အတွက် အမြော်အမြင် ရှိရမယ်။ သူတို့ တိုးတက်လာနိုင်ဖို့အတွက် သူတို့ဆီမှာ အစိတ်အပိုင်းအချို့ ချန်ထားပေးမှ ငါတို့ နောက်ထပ် ပစ္စည်းကိရိယာတွေ ကို ပိုရနိုင်မယ်လေ။”
ကျူးဝူ အနည်းငယ် ကြောင်အမ်းသွားခဲ့သည်။
“သူဌေး ပြောတာ တကယ်မှန်ပါတယ်။ ကျွန်တော် အသေအချာ မှတ်သားထားလိုက်ပါပြီ။”
စကားပြောခန်းကို အဆုံးသတ်ပြီးနောက် ရှောင်းယီသည် ဈေးကွက်ခန်းမကို ကြည့်လိုက်သည်။ သူဝယ်ယူနေသော ကုန်ကြမ်းပစ္စည်းများက အမှန်တကယ် အနည်းငယ် ရှားပါးနေပုံရသည်။
အဘယ်ကြောင့်ဆိုသော် အချိန်အတော်ကြာသည့်တိုင်အောင် မည်သည့် အရောင်းအဝယ်မျှ ဖြစ်မလာတော့သောကြောင့် ဖြစ်သည်။
ဝယ်ယူရရှိထားပြီးသား ကုန်ကြမ်းပစ္စည်းများမှာလည်း နောက်ထပ် သိုလှောင်ထုတ်လွှတ်စက်တစ်ခု ထုတ်လုပ်ရန်အတွက် မလုံလောက်သေးပါချေ။
ထို့အပြင် ယနေ့ နေ့စဉ်သုံးအရင်းအမြစ်များ အရောင်းအဝယ်ဖြစ်မှုမှာလည်း အေးစက်စက်ပင် ရှိနေသေးသည်။ လေးဆအခြေအနေ ရှိခဲ့သည့်နေ့တုန်းက သူသည် ပစ္စည်းကိရိယာ အမြောက်အမြားကို ရောင်းချခဲ့ရသဖြင့် လူတိုင်း၏ လက်ထဲ၌ အရန်ပစ္စည်းများ အတော်အတန် ကျန်ရှိနေသေးပုံရသည်။
“ငါ တခြားဂလက်ဆီတွေမှာပါ ဈေးကွက်အသစ်တွေ ရှာဖွေဖွင့်လှစ်ဖို့ တကယ်လိုအပ်နေပြီပဲ။”
ရှောင်းယီက မိမိဘယသာ ခပ်တိုးတိုး ရေရွတ်လိုက်ရင်း ကျူးဝူ လဲလှယ်ပေးပို့လာသော ရေအရင်းအမြစ်များနှင့် ကြယ်တံခွန်အမြီးပိုင်းမှ အမှုန်အမွှားများကို လက်ခံလိုက်သည်။
ရေကို အာကာသယာဉ်အတွင်းရှိ အလွန်ကြီးမားသော သိုလှောင်ကန်ကြီးထဲသို့ ထည့်သွင်းလိုက်ပြီး အမှုန်အမွှားများကိုမူ စိုက်ပျိုးရေးကုန်းပတ်သို့ သယ်ဆောင်သွားလိုက်သည်။
ဒြပ်စင်အာဟာရဖျော်ရည် ထုတ်လုပ်သည့်စက်မှတစ်ဆင့် သူသည် အာဟာရဖျော်ရည်အချို့လည်း ထုတ်လုပ်လိုက်သည်။
စိုက်ပျိုးရေးကုန်းပတ်ရှိ ဗာမီကျူလိုက်များကိုမူ မနေ့ကတင် အာဟာရဖျော်ရည် လောင်းပေးထားခဲ့ပြီးဖြစ်သည်။ ၎င်းပေါ်ရှိ သီးနှံများ၏ ကြီးထွားမှုကို ကြည့်ရခြင်းအားဖြင့် လောလောဆယ် ထပ်လောင်းပေးရန် မလိုသေးသဖြင့် ရှောင်းယီသည် ရေအိတ်တစ်အိတ်ကို ရှာဖွေကာ ထိုအာဟာရဖျော်ရည်များကို အိတ်ထဲသို့ ထည့်သိမ်းထားလိုက်သည်။
ရှောင်းယီအနေဖြင့် ဤရေအိတ်များကို လောလောဆယ် အသုံးမလိုသေးပါချေ။ အာကာသယာဉ်ပြင်ပ လှုပ်ရှားမှုများ သွားရောက်လုပ်ဆောင်စရာ မရှိလျှင် သူသည် အာကာသ မီးဖိုချောင်သို့ တိုက်ရိုက်သွားကာ ရေသောက်နိုင်ပေသည်။
ရှောင်းယီသည် အလွန်တရာ ကြီးထွားလာခဲ့ပြီဖြစ်သော ဖရဲသီးများကို ကြည့်ရင်း အနားသို့ လျှောက်သွားကာ ဖရဲသီးကို ထိန်းပွေ့ထားလျက် လက်ဖြင့် တောက်ကြည့်လိုက်သည်။
ဖရဲသီးထံမှ အသံခပ်အုပ်အုပ်အသံတစ်ခု ထွက်ပေါ်လာ၏။
“ဒါဆို ရင့်မှည့်နေပြီပေါ့။”
ရှောင်းယီ ခပ်တိုးတိုး ရေရွတ်လိုက်ရင်း အကြီးဆုံး ဖရဲသီးကို ဆွတ်ခူးလိုက်တော့သည်။
ထို့နောက် အာကာသ မီးဖိုချောင်သို့ သွားလိုက်၏။ ထိုနေရာ၌ အခြေခံ မီးဖိုချောင်သုံးပစ္စည်း အချို့ကို အသုံးပြုနိုင်ဆဲ ဖြစ်သည်။
ရှောင်းယီသည် ဓားတစ်ချောင်းကို ရှာဖွေကာ ဖရဲသီးကို အလယ်တည့်တည့်မှ ထက်ခြမ်းခွဲလိုက်သည်။
“ဖျစ်...”
ရှောင်းယီ ဓားဖြင့် ဖိချလိုက်သည်နှင့် ဖရဲသီးမှာ အက်ကွဲကာ ပွင့်ထွက်သွားတော့သည်။
“တကယ်ကြီး ရင့်မှည့်နေပြီပဲ။”
ရှောင်းယီ ကျေနပ်စွာဖြင့် ခေါင်းငြိမ့်လိုက်မိပြီးနောက် ဖရဲသီးကို နှစ်ခြမ်း ခွဲလိုက်သည်။
သူသည် အာကာသ မီးဖိုချောင်ထဲမှ ဇွန်းတစ်ချောင်းကို ရှာဖွေလိုက်၏။ ထို့နောက် ထိုဖရဲသီးနှစ်ခြမ်းကို တွန်းထုတ်လျက် ယာဉ်မောင်းခန်းဘက်သို့ မျှောလွင့်လာခဲ့လိုက်တော့သည်။
အာကာသထဲတွင် ရှိခြင်း၏ တစ်ခုတည်းသော အားသာချက်မှာ အရာအားလုံးက မျှောလွင့်နေခြင်း ဖြစ်သည်။ မည်သည့်အရာကိုမျှ လက်ဖြင့် ကိုင်ထားရန်မလိုဘဲ ၎င်းတို့ကို အသာအယာ တွန်းလိုက်ရုံဖြင့် မည်သည့်နေရာသို့မဆို ရောက်ရှိသွားနိုင်သည်။
ကျွန်းအထိမ်းအမှတ်ကျောက်တိုင်ရှေ့သို့ ရောက်ရှိလာသောအခါ ရှောင်းယီသည် ဖရဲသီးတစ်ခြမ်းကို ကျူးဝူထံသို့ ချက်ချင်း ပို့ပေးလိုက်သည်။
[ ဖရဲသီး ၃ ကီလိုဂရမ် - အခမဲ့လဲလှယ်ခြင်း။]
ထိုကုန်သွယ်မှုကို မြင်လိုက်ရသောအခါ ကျူးဝူ ချက်ချင်းပင် လက်ခံလိုက်သည်။
“သူဌေး... သူဌေး အဲဒီမှာ ဖရဲသီးတွေတောင် စိုက်ပျိုးထားတာလား။”
“ဟုတ်တယ်။ မင်းအတွက် တစ်ခြမ်း ပေးထားတယ်။ မင်း ပစ္စည်းအချို့နဲ့ ကုန်သွယ်ပြီး ကျွန်းအထိမ်းအမှတ်ကျောက်တိုင်ကို သုံးပြီး ဇွန်းတစ်ဇွန်း ထုတ်လုပ်လိုက်ဦး။ ပြီးမှ အားရပါးရသာ ခတ်စားလိုက်တော့။”
ရှောင်းယီက ပြန်ဖြေလိုက်သည်။
ကျူးဝူသည် ကုန်သွယ်မှုကို လက်ခံပြီးနောက် သူ့လက်ထဲရှိ ကြီးမားလှသော ဖရဲသီးတစ်ခြမ်းကို ကြည့်ရင်း အနည်းငယ် ကြောင်အမ်းသွားခဲ့ရသည်။
ပထမအဆင့်တုန်းကလည်း သူ့ဆီတွင် ဖရဲသီးအစေ့များ ရှိခဲ့ဖူးသည်။ စိုက်ပျိုး၍ ထွက်လာသည့်တဲ့ ဖရဲသီးများသည် များသောအားဖြင့် ၄ ကီလိုဂရမ် ဝန်းကျင်သာ ရှိတတ်ကြ၏။ အခု ရှောင်းယီ ကုန်သွယ်ပေးလိုက်သည့် ဖရဲသီးတစ်ခြမ်းတည်းနှင့်တင် ၃ ကီလိုဂရမ် ရှိနေပြီဖြစ်ရာ ဖရဲသီးတစ်လုံးလုံး၏ အလေးချိန်က ၆ ကီလိုဂရမ် ရှိနေမှာ သေချာသည်။
“သူဌေး... သူဌေးရဲ့ဖရဲသီးက အရမ်းကြီးလွန်းမနေဘူးလား။”
ကျူးဝူတစ်ယောက် မနေနိုင်ဘဲ ပြောလိုက်မိသည်။
“အာကာသဖရဲသီးတွေကို သာမန်ဖရဲသီးတွေလို သတ်မှတ်လို့ ဘယ်ရပါ့မလဲ။ ဒါက အသေးဆုံးတစ်လုံး ဖြစ်လိမ့်မယ်။”
ရှောင်းယီက ဖရဲသီးစားရင်းနှင့် ပြန်ပြောလိုက်သည်။
“ဒါနဲ့... ဖရဲသီးစေ့တွေကို သိမ်းထားဖို့ မမေ့နဲ့ဦး။ ၎င်းတို့က သာမန်အဆင့်ပဲ ရှိသေးတယ်ဆိုပေမဲ့ အစေ့အချို့ သိမ်းထားတာက ပိုကောင်းတယ်။”
“စိတ်ချပါ သူဌေး။ ကျွန်တော် သေသေချာချာ သိမ်းထားပါ့မယ်။”
ကျူးဝူက ပြန်ဖြေလိုက်သည်။
“အခုလိုအချိန်မှာ အစားအစာ စိုက်ပျိုးနိုင်တာနဲ့တင် အတော်လေး ကောင်းနေပါပြီ။ အဆင့်ကို ဘယ်သူက ဂရုစိုက်နေတော့မှာလဲ။”
ထိုသို့ပြောရင်းနှင့် ကျူးဝူသည် ကျွန်းအထိမ်းအမှတ်ကျောက်တိုင်ကို အသုံးပြု၍ ကြေးဇွန်းတစ်ဇွန်းကို ထုတ်လုပ်လိုက်ပြီး ၎င်းကို ရေလုံးလေးထဲတွင် ပွတ်တိုက်ဆေးကြောလိုက်သည်။ ထို့နောက် စိတ်မရှည်နိုင်တော့ဘဲ ဖရဲသီးတစ်ဇွန်း အကြီးကြီး ခတ်ယူ၍ ပါးစပ်ထဲသို့ အတင်းထိုးထည့်လိုက်တော့သည်။
“အား... ကောင်းလိုက်တာ။”
ကျူးဝူ၏ မျက်နှာတွင် အရသာတွေ့လှသော အမူအရာတစ်ခု ဖြစ်ပေါ်လာခဲ့သည်။ စားပြီးနောက် သူက ညည်းညူချီးကျူးလိုက်သည်။
“ဒီ သာမန်ဖရဲသီးက ဒီလောက်အထိ အရသာရှိလိမ့်မယ်လို့ ကျွန်တော် ထင်မထားခဲ့ဘူး။”
အာကာသထဲတွင် ဖရဲသီးစားရခြင်း၌ အလွန်အဆင်ပြေသောအချက် တစ်ချက်ရှိသည်။ ဖရဲသီးအရည်များ မိမိကိုယ်ပေါ်သို့ စီးကျလာမည်ကို စိုးရိမ်စရာမလိုခြင်းပင် ဖြစ်သည်။
ဖရဲသီးအရည်များ အားလုံးသည် လေထဲတွင် ဝဲပျံမျှောလွင့်နေကြသည်။ ကျူးဝူသည် ဖရဲသီးကို စားရင်းနှင့် အစေ့များကို ဂရုတစိုက် ထွေးထုတ်လိုက်သည်။
ဘာဖြစ်လို့ ဂရုတစိုက် ထွေးရတာလဲ။
အဘယ်ကြောင့်ဆိုသော် ကျူးဝူအနေဖြင့် အားအနည်းငယ်မျှ စိုက်ထုတ်လိုက်ရုံနှင့် ဖရဲသီးစေ့သည် နံရံကို သွားမရိုက်မချင်း ရပ်တန့်သွားမည်မဟုတ်သောကြောင့် ဖြစ်သည်။
ပျင်းပျင်းရှိသည်နှင့် ကျူးဝူသည် သူထွေးထုတ်လိုက်သော ဖရဲသီးစေ့များကို လေထဲတွင် ပြုံးနေသော မျက်နှာပုံသဏ္ဌာန်ဖြစ်အောင်ပင် စီတန်းထားလိုက်သေးသည်။
သူတစ်ဦးတည်းနှင့် ဤဖရဲသီးတစ်ခြမ်းလုံးကို စားပြီးသွားချိန်တွင်မူ သူ၏ဗိုက်မှာ စည်ပိုင်းကြီးတစ်လုံးလို လုံးဝန်းပြဲထွက်လာခဲ့ပြီ ဖြစ်သည်။
“ငါ နေ့လယ်စာတောင် စားစရာ မလိုတော့ဘူး ထင်တယ်။ ဖရဲသီးတစ်ခြမ်းတည်းနဲ့တင် ဗိုက်ပြည့်သွားပြီ။”
ကျူးဝူသည် လေထဲတွင် မျှောနေသော ဖရဲသီးစေ့များကို လိုက်လံစုဆောင်းရင်း ရှောင်းယီထံသို့ ပေးပို့ရင်း ခပ်တိုးတိုး ရေရွတ်လိုက်သည်။
“သူဌေး... ဒီဖရဲသီးတစ်ခြမ်းက ကျွန်တော့့်ကို ဗိုက်ကွဲလုမတတ် သတ်ပစ်တော့မလို့ပဲ။ နောက်တစ်ခါကျရင် သုံးပုံ ပုံလိုက်ကြရအောင်။”
ကျူးဝူက ရှောင်းယီထံ မက်ဆေ့ခ်ျပို့၍ ညည်းတွားတိုင်တန်းလိုက်သည်။
ရှောင်းယီ မျက်လုံးတစ်ချက် လှိမ့်လိုက်မိ၏။
“မင်းကို တစ်ထိုင်တည်းနဲ့ အကုန်စားပစ်လို့ ငါ မပြောခဲ့ပါဘူး။”
သူ၏ဘေးတွင်မူ သူစား၍မပြတ်သေးသော ဖရဲသီးတစ်ခြမ်းကို ပလတ်စတစ်အဖုံးဖြင့် သေသေချာချာ အုပ်ထားခဲ့ပြီး ဖြစ်သည်။
ရှောင်းယီသည် တစ်ဝက်ခန့်စားပြီးနောက် စားသောက်ခြင်းကို ရပ်နားလိုက်ခြင်း ဖြစ်သည်။ အဘယ်ကြောင့်ဆိုသော် အိမ်သာသို့ ခဏခဏ သွားမနေချင်သောကြောင့်ပင်။
လက်ရှိတွင် စိုက်ပျိုးရေးကုန်းပတ်ထဲ၌ ဖရဲသီး ၁၅ လုံး ကျန်ရှိနေသေးပြီး တစ်လုံးချင်းစီက သူစားခဲ့သော အလုံးထက်ပင် ပိုမိုကြီးမားကြသည်။ ပမာဏက နည်းလှသည်မဟုတ်သော်လည်း ရှောင်းယီအနေဖြင့် ၎င်းတို့ကို လောလောဆယ် ပြင်ပသို့ ထုတ်ရောင်းရန် အစီအစဉ် မရှိသေးပါချေ။
မိမိလူများကိုသာ ဦးစားပေးသည့်အနေဖြင့် ရှောင်းယီသည် စိုက်ပျိုးရေးကုန်းပတ်သို့ ပြန်သွားကာ အလွန်ကြီးမားသော ဖရဲသီး ၅ လုံးကို ရွေးချယ်၍ ဆွတ်ခူးလိုက်သည်။
[ ဖရဲသီး ၄၀ ကီလိုဂရမ် - အခမဲ့လဲလှယ်ခြင်း။]
ရှောင်းယီ ကုန်သွယ်ပေးလိုက်သော ဖရဲသီးများကို မြင်သောအခါ ကျူးဝူ ခဏမျှ ကြောင်အမ်းသွားခဲ့သည်။
“သူဌေး... ကျွန်တော် တကယ် ဗိုက်ပြည့်နေပါပြီဆို။ ထပ်မစားနိုင်တော့ဘူး။”
“ဒါက မင်းစားဖို့ ပေးတာမဟုတ်ဘူး။ ယူထားလိုက်။ နောက်ကျရင် အစ်ကိုကျန်းနဲ့ အားကုန်းတို့ဆီကို ပို့ပေးလိုက်။”
ရှောင်းယီက စိတ်မရှည်သလို လေသံဖြင့် ပြန်ပြောလိုက်သည်။
ကျူးဝူ အနည်းငယ် ကြောင်အမ်းသွားပြီးနောက် ပြုံးရွှင်စွာဖြင့် ထိုဖရဲသီးများကို လက်ခံလိုက်တော့သည်။
“သူဌေးနောက်ကို လိုက်ရတာ အရမ်းပျော်စရာကောင်းတာပဲ။”
အခန်း ၁၃၅၂
“ပျော်စရာကောင်းတယ် ဟုတ်လား... လျှောက်ပြောမနေနဲ့။ မြန်မြန်သွားပြီး အလုပ်လုပ်စမ်းပါ။ မင်း ငါတို့ဂလက်ဆီထဲကနေ သွေဖည်မထွက်သွားသေးခင်မှာ ရေအရင်းအမြစ်တွေကို ပိုရအောင် စုဆောင်းထားဦး။”
ရှောင်းယီက ပြုံးကာ ဆူငေါက်လိုက်သည်။
“ဟုတ်ကဲ့ပါ။”
ရှောင်းယီ ပြုံးကာ ခေါင်းခါယမ်းလိုက်ပြီးနောက် ကျွန်းအထိမ်းအမှတ်ကျောက်တိုင် မျက်နှာပြင်ကို အများသုံးချန်နယ်သို့ ပြောင်းလဲလိုက်သည်။
“ဘယ်သူ့ဆီမှာ ရေသန့်ရှိလဲ။ ငါ ရိက္ခာသေတ္တာဖွင့်တာ နှစ်ရက်ရှိပြီ။ ရေသန့် တစ်စက်မှ မရသေးဘူး။ ဘယ်ဆရာကြီးကများ ငါ့ကို နည်းနည်းလောက် ကုန်သွယ်ပေးနိုင်မလဲ။”
“ငါလည်း ရေသန့် မရတာ နှစ်ရက်ရှိပြီ ထင်တယ်။ သူတို့က သောက်ရေကိုပါ ကန့်သတ်ပစ်တော့မှာလား။”
“မဖြစ်နိုင်တာ။ မင်း ကံဆိုးလို့နေမှာပါ။ ငါ မနေ့ကတင် ရခဲ့သေးတယ်။”
“ငါတော့ ရေသန့်စက် တစ်လုံး ရထားတယ်ဆိုပေမဲ့ အဆင့်က အရမ်းနိမ့်လွန်းတယ်။ ငါတစ်ယောက်တည်း သောက်ဖို့တောင် မလောက်ငှဘူး ဖြစ်နေတယ်။”
“ခဏလေး... ဥက္ကာခဲတွေဆီကနေ စုဆောင်းရရှိတဲ့ ရေတွေကိုကျတော့ ဘာလို့ တိုက်ရိုက်သောက်လို့ မရတာလဲ။”
“မင်းအနေနဲ့ အမျိုးမျိုးသော အမှုန်အမွှား ညစ်ညမ်းမှုတွေ၊ ရေဒီယိုသတ္တိကြွ ညစ်ညမ်းမှုတွေ အဲဒါတွေကို မစိုးရိမ်ဘူးဆိုရင် သောက်လိုက်လေ။ အဆိုးဆုံးဖြစ်လှရင်တော့ မင်း သတ်မှတ်ချက်ထက် နည်းနည်း စောပြီး ပြုတ်ထွက်သွားရုံပေါ့။”
“ဘယ်သူ့ဆီမှာ ရေသန့်တွေ အများကြီး ရှိလဲ။ ငါ့ကို အရေးပေါ် ကူညီပေးကြပါဦး။”
“ဈေးကွက်ခန်းမမှာ မင်းဘာသာမင်း သွားဝယ်လိုက်လေ။ ငါ အဲဒီမှာ အရောင်းစာရင်း တင်ထားပြီးသား ရှိတယ်။”
“သေစမ်း... ရေ ၁၀၀ ဂရမ်ကို အနက်ရောင်ရွှေ ၁၀ ခု တောင်းတယ် ဟုတ်လား။ မင်းက ဓားပြတိုက်နေတာလား။”
“သူဌေး အရင်က ပြောဖူးသားပဲ။ ဒီလို ကုန်သွယ်မှုမျိုးက အပြန်အလှန် သဘောတူညီမှုအပေါ်မှာပဲ မူတည်တယ်။ တစ်ယောက်က ရောင်းချင်တယ်...နောက်တစ်ယောက်က ဝယ်ချင်တယ်။ လုံးဝ ကိုယ့်သဘောအလျောက်ပဲ။ မင်း ဈေးကြီးတယ်လို့ ထင်ရင် မဝယ်နဲ့ပေါ့။ ဒါ့အပြင် ဒီပစ္စည်းက ငါ့အတွက်လည်း အရမ်းအဖိုးတန်တာမို့လို့ ဈေးလျော့လို့ မရဘူး။”
“သူဌေးက အဲဒီလို ပြောခဲ့ဖူးတယ်ဆိုပေမဲ့ သူက ဘယ်တော့မှ ဒုက္ခရောက်နေတဲ့သူတွေဆီကနေ အခွင့်အရေးမယူဘူး။ မင်း ဒါကျတော့ သူ့ဆီကနေ အတုမယူတတ်ဘူးလား။”
“ငါက ဘယ်သူ့ဆီက အခွင့်အရေးယူနေလို့လဲ။ ငါကတော့ အဲဒီလို မထင်ဘူး။ ဘာပဲဖြစ်ဖြစ် ဒါက ငါ့ဈေးပဲ။ မဝယ်ချင်ရင် တခြားနေရာ သွားရှာလိုက်။”
“မင်း... ကောင်းပြီလေ။ ငါ ရေငတ်ပြီး သေသွားရင်တောင်မှ မင်းရဲ့ ရေသန့်ကို လုံးဝ မဝယ်ဘူး။”
“မင်းသဘောပဲ။”
“ရေတောင်းနေတဲ့ ညီအစ်ကို... အခု ဈေးကွက်ခန်းမမှာ ဈေးပိုသက်သာတဲ့ ရေသန့် အရောင်းစာရင်း အချို့ ရှိနေတယ်ဗျ။ မင်း သွားကြည့်လိုက်ဦး။”
“ဟမ့်... ကူညီချင်တဲ့သူတွေ ရှိနေဦးမယ်ဆိုတာ ငါ သိသားပဲ။”
ဤအချိန်တွင် ရှောင်းယီသည်လည်း ဈေးကွက်ခန်းမသို့ ပြောင်းလဲကြည့်ရှုလိုက်သည်။
ဈေးကွက်ခန်းမ၌ အသက်ရှင်ကျန်ရစ်သူ အတော်များများသည် ရေသန့်များကို အရောင်းစာရင်း တင်ထားကြပြီး ဈေးနှုန်းများမှာ ယေဘုယျအားဖြင့် အနက်ရောင်ရွှေ ခုနစ်ခု ဝန်းကျင်တွင် ရှိနေသည်။
“လူတိုင်းက ရေသန့်ကို အတော်လေး အရေးကြီးတယ်လို့ သတ်မှတ်ထားကြပုံပဲ။”
ရှောင်းယီ ခပ်တိုးတိုး ရေရွတ်လိုက်သည်။ နောက်တစ်မိနစ်တွင်မူ ရှောင်းယီ၏ မျက်လုံးများ ရုတ်တရက် ပြူးကျယ်သွားခဲ့ရသည်။
အဘယ်ကြောင့်ဆိုသော် တစ်စုံတစ်ယောက်သည် တင်ထားသမျှသော ရေသန့်အားလုံးကို ရူးသွပ်စွာဖြင့် အကုန်လိုက်လံ သိမ်းကျုံးဝယ်ယူနေသောကြောင့်ပင်။
ရှောင်းယီ ခဏမျှ အကဲခတ်ကြည့်လိုက်ပြီးနောက် ချက်ချင်း သဘောပေါက်သွားခဲ့သည်။ တစ်စုံတစ်ယောက်သည် မိမိသတ်မှတ်ထားသော ဈေးနှုန်းထက် နိမ့်ကျနေသော ရေသန့် အရောင်းစာရင်းအားလုံးကို တမင်တကာ လိုက်လံပတ်ဝယ်နေခြင်း ဖြစ်သည်။
လက်ရှိတွင် လူတိုင်း၏လက်ထဲ၌ ရေသန့် သိုလှောင်ထားနိုင်မှု ပမာဏမှာ အကန့်အသတ်ရှိသဖြင့် ဤကဲ့သို့ လိုက်လံဝယ်ယူစုဆောင်းခြင်းက အနက်ရောင်ရွှေ အမြောက်အမြား ကုန်ကျရန် မလိုပါချေ။
ထို့ပြင် ဥက္ကာခဲမိုး ရွာသွန်းခဲ့မှုကြောင့် လူတိုင်းသည် အနက်ရောင်ရွှေအချို့ စုဆောင်းမိထားကြသဖြင့် ဤသို့ လိုက်လံဝယ်ယူရန်အတွက် ရန်ပုံငွေကို စိုးရိမ်စရာ မလိုပေ။
ဈေးကွက်ခန်းမရှိ ရေသန့်အားလုံးကို ဝယ်ယူပြီးသွားသည်နှင့် လူတိုင်းသည် ၎င်းထံမှသာ လာရောက်ဝယ်ယူကြရမည်ဖြစ်ပြီး ထိုအခါ သူသည် ဈေးနှုန်းကွာဟချက်မှတစ်ဆင့် အလွယ်တကူ အမြတ်ထုတ်နိုင်မည် ဖြစ်သည်။
အကယ်၍ သူသာ ဈေးကွက်ကို လက်ဝါးကြီးအုပ်နိုင်သွားခဲ့လျှင် ဈေးနှုန်းများကို စိတ်ကြိုက် ဆွဲတင်နိုင်မည်ပင် ဖြစ်သည်။
“သေစမ်း... ဘာတွေဖြစ်နေတာလဲ။ ဖုန်းရှင်းဆိုတဲ့ အသက်ရှင်ကျန်ရစ်သူက ဘာကိစ္စ ဒီလိုလုပ်နေတာလဲ။”
“ဟုတ်တယ်။ သူက ဘာဖြစ်လို့ ဈေးကွက်ခန်းမပေါ်က ရေသန့်တွေကို အကုန်လုံး သိမ်းကျုံးဝယ်သွားရတာလဲ။”
“သူ ရေအရမ်းငတ်နေလို့ နေမှာပေါ့။”
“ငတ်တာ မဟုတ်ဘူးကွ။ သူက ရေသန့်တွေကို အကုန်အစင် ဝယ်စုပြီးတော့ ပိုမြင့်တဲ့ဈေးနဲ့ ပြန်ရောင်းဖို့ ကြံစည်နေတာပဲ။”
ထိုမက်ဆေ့ခ်ျကို မြင်လိုက်ရသောအခါ လူတိုင်း ချက်ချင်း သဘောပေါက်သွားကြတော့သည်။
“သေစမ်း... တကယ် အရှက်မရှိတာပဲ။ သူက ဘယ်လိုလုပ် ဒီလိုကိစ္စမျိုး လုပ်ရက်ရတာလဲ။”
“ဒါက သာမန် စီးပွားရေးလုပ်ထုံးလုပ်နည်းပဲ။ ဈေးပေါပေါနဲ့ဝယ်၊ ဈေးကြီးကြီးနဲ့ ပြန်ရောင်းပေါ့။”
“ချီးထဲမှ... ဒီလိုလူမျိုးလည်း ရှိနိုင်သေးတာပဲလား။”
“လျှောက်မဆဲကြစမ်းပါနဲ့။ မင်းတို့လက်ထဲမှာ အနက်ရောင်ရွှေ အလုံအလောက်ရှိရင်လည်း ဒီလို လုပ်ကြမှာပဲမဟုတ်ဘူးလား။”
“မှန်တယ်။ သူ့မှာ အနက်ရောင်ရွှေတွေ အများကြီးရှိတာဆိုတော့ ဒီလိုလုပ်ဆောင်တာက လုံးဝ နားလည်ပေးလို့ရပါတယ်။”
“ဒါ့အပြင် သူက ဒီလိုလုပ်ဖို့အတွက် အန္တရာယ်ကိုလည်း အတိုင်းအတာတစ်ခုအထိ ရင်ဆိုင်နေရတာပဲ။ ဥပမာ ရိက္ခာသေတ္တာတွေထဲကနေ ရေသန့် ထွက်လာမယ့် နှုန်းက ရုတ်တရက်ကြီး မြင့်တက်သွားမယ်ဆိုရင် သူဝယ်ထားတဲ့ ပစ္စည်းတွေအားလုံး လက်ထဲတင် ပိတ်မိသွားမှာပဲလေ။”
“ဒီလိုလုပ်တာကို နားလည်ပေးလို့ရတယ်ဆိုပေမဲ့ ငါတော့ လုံးဝ အားမပေးဘူး။ သူ့လက်ထဲမှာ အဲဒီ ရေသန့်တွေအားလုံး ပိတ်မိပါစေလို့ပဲ မျှော်လင့်တယ်။”
“ဟုတ်တယ်။ သူဌေး... ဒီဖုန်းရှင်းဆိုတဲ့ကောင်ကို မြန်မြန်လေး အရေးယူပိတ်ဆို့မှု လုပ်ပေးပါဦး။”
၎င်းကို မြင်သောအခါ ရှောင်းယီ ပြုံးကာ ခေါင်းခါလိုက်မိသည်။
သူက ဘာတရားမျှတမှုရဲ့ တမန်တော်မို့လို့ ထိုလူကို သွားပြီး အရေးယူရမှာလဲ။ သူက သူ့ရဲ့ကိုယ်ပိုင်စီးပွားရေးကိုလည်း လာပြီး မထိခိုက်စေမနေဘူးလေ။ သူက ဘာဖြစ်လို့ ကြားကနေ ဝင်ပါရမှာလဲ။
လူတိုင်း၏ တောင်းဆိုမှုများကို လျစ်လျူရှုကာ ရှောင်းယီသည် ဘေးနားရှိ ဖရဲသီးကို လှမ်းယူ၍ ပလတ်စတစ်အဖုံးကို ဖယ်ရှားကာ ဖရဲသီးကို ဆက်လက်၍ အားရပါးရ စားသုံးနေတော့သည်။
“သူဌေးက ဘာလို့ အရေးမယူတာလဲ။ ဒီလို အသက်ရှင်ကျန်ရစ်သူမျိုးကို ငါတို့ဂလက်ဆီထဲမှာ လာပြီး ပတ်မွှေခွင့် မပေးနိုင်ဘူး။”
“ဟုတ်တယ်။ ဒါမျိုး ဆက်ဖြစ်နေရင် အုတ်မြစ်ကျောက်တွေအားလုံး သူ့လက်ထဲ ရောက်ကုန်တော့မှာပေါ့။ သူဌေး... ကျေးဇူးပြုပြီး ပြန်စဉ်းစားပေးပါဦး။”
“သူဌေးက နေ့တိုင်း အရေးကြီးတဲ့ ကိစ္စရပ်ကြီးတွေနဲ့ အလုပ်ရှုပ်နေတာပဲ။ ဒီလို အသေးအဖွဲ ကိစ္စလေးတွေကို လိုက်ရှင်းပေးဖို့ ဘယ်မှာ အချိန်ရှိပါ့မလဲ။”
ကျူးဝူက အများသုံးချန်နယ်တွင် ဝင်မပြောဘဲ မနေနိုင်တော့ပေ။
“အာ... သူဌေးက တကယ်ကြီး အဲဒီလောက်တောင် အလုပ်ရှုပ်နေတာလား။”
“ဒါပေမဲ့ ပြန်တွေးကြည့်ရင်တော့ သူဌေးဆီမှာ စစ်ဆေးရမယ့် စက်ကိရိယာတွေ အများကြီး ရှိနေမှာပဲ။”
“စက်ကိရိယာတွေ စစ်ဆေးရုံတင်တင်မကဘူး။ စိုက်ပျိုးရေးလည်း ရှိသေးတယ်။ သူဌေးက ကောက်ပဲသီးနှံတွေ စတင် စိုက်ပျိုးနေပြီဆိုတာ မင်းတို့ မေ့သွားကြပြီလား။”
ကျူးဝူက သတိပေးလိုက်သည်။
“ဟုတ်သားပဲ။ သူဌေးက စိုက်ပျိုးရေးလည်း လုပ်ရဦးမယ်။ ပြီးခဲ့တဲ့အကြိမ်တုန်းက သူ အများသုံးချန်နယ်မှာ အာဟာရဓာတ်အနည်းလိုဒြပ်စင်အမျိုးမျိုးကို ဝယ်ယူဖို့တောင် ပြောခဲ့သေးတယ်။”
“ဒါဆိုရင် သူဌေးရဲ့ သီးနှံတွေက ဒြပ်စင်တွေ လိုအပ်နေပြီး ကောင်းကောင်း မကြီးထွားနိုင်ဘူးလို့ ဆိုလိုတာလား။”
“သေချာတာပေါ့။ သူဌေးလည်း ဒါကို တော်တော်လေး စိတ်ညစ်နေမှာပဲ။ ဒါ့အပြင် အခုအချိန်အထိ ငါ ရိက္ခာသေတ္တာ ဘယ်လောက်ဖွင့်ဖွင့် ဒြပ်စင်တွေနဲ့ ပတ်သက်တဲ့ ပစ္စည်းတစ်ခုမှ မရဖူးသေးဘူး။”
“ဒါဆို သူဌေးရဲ့ စိုက်ပျိုးရေးလုပ်ငန်းက ဆက်လုပ်လို့ မရတော့ဘူးပေါ့ ဟုတ်လား။”
“သူဌေးက အစောပိုင်းတုန်းက အစေ့တွေလည်း ဝယ်ထားပုံရတယ်။ အဲဒါတွေအားလုံး ပျက်စီးကုန်တော့မှာပေါ့။”
“မင်းတို့ ဘာတွေ လျှောက်တွေးနေကြတာလဲ။ သူဌေး မဖြေရှင်းနိုင်တဲ့ ပြဿနာမျိုး တကယ်ရှိတယ်လို့ မင်းတို့ ထင်နေတာလား။”
ကျူးဝူက တစ်ဖန် ပြန်ပြောလိုက်သည်။
“အစ်ကိုကျူး... သူဌေးက အဲဒီ အာဟာရဓာတ်ဒြပ်စင် ပြဿနာကို တကယ်ကြီး ဖြေရှင်းလိုက်ပြီလား။”
“ဒါပေါ့။ သူဌေးအတွက်တော့ အဲဒါက ပြဿနာတစ်ခုကို မဟုတ်ဘူး။”
ကျူးဝူက ယုံကြည်မှုအပြည့်ဖြင့် ပြန်ဖြေလိုက်သည်။
“ကျစ်... မင်းကတော့ သူဌေးရဲ့ သေလူမို့လို့ လက်ရှိ တကယ့်အခြေအနေကို ထည့်မတွက်ဘဲ လျှောက်ပြောနေတာ ဖြစ်ရမယ်။”
“ဟုတ်တယ်။ သူဌေးက အာဟာရဓာတ်ဒြပ်စင် ပြဿနာကို ဘယ်လိုလုပ် ဖြေရှင်းနိုင်မှာလဲ။ ဒီနေရာမှာ အဲဒါကို လုပ်နိုင်မယ့် နည်းလမ်း လုံးဝ မရှိတာကို။”
“မှန်တယ်။ အဲဒီ ဥက္ကာခဲတွေပေါ်မှာ ရှိနိုင်တယ်ဆိုပေမဲ့ အရင်းအမြစ်စုဆောင်းရေးစက်က စုဆောင်းပြီးသွားတာနဲ့ သူတို့က ပျောက်ကွယ်သွားတာပဲ။ ဘာလို့ ပျောက်သွားလဲဆိုတာ ငါတို့မသိပေမဲ့ ဥက္ကာခဲတွေဆီကနေ အဲဒီ အာဟာရဓာတ်အနည်းလိုဒြပ်စင်တွေကို ရရှိဖို့ကတော့ လုံးဝ မဖြစ်နိုင်တာ သေချာတယ်။”
“အကယ်၍ အဲဒီမှာ ရှိနေရင်တောင်မှ သူတို့ကို အသုံးချနိုင်မယ့် နည်းလမ်း မရှိဘူး။ သူဌေးက ဥက္ကာခဲပေါ်မှာ သွားစိုက်ရမှာလား။ သူက အဲဒီ ဒြပ်စင်တွေကို သေသေချာချာ ထုတ်ယူရမယ်။ ပြီးရင် ရေထဲ ပျော်ဝင်စေပြီးမှ ဗာမီကျူလိုက်တွေကို အဲဒီရေ စုပ်ယူခိုင်းပြီး ဒြပ်စင်တွေကို စုပ်ယူစေရမှာပဲ။”
“မှန်တယ်။ သူဌေးက ဗာမီကျူလိုက်ပေါ်မှာ စိုက်ပျိုးနေတာပဲ။ ဥက္ကာခဲပေါ်မှာ သွားပြီး စိုက်ပျိုးဖို့က ဘယ်လိုမှ မဖြစ်နိုင်ဘူး။”
ကျူးဝူ မျက်လုံးတစ်ချက် လှိမ့်လိုက်မိသည်။
“သူဌေးဆီမှာ ဥက္ကာခဲအမှုန်အမွှားတွေထဲကနေ အာဟာရဓာတ်ဒြပ်စင်တွေကို ထုတ်ယူပေးနိုင်တဲ့ စက်ရှိတယ်။ မင်းတို့ အဲဒီအကြောင်း မကြားဖူးကြဘူးလား။”
“အဲဒီလိုစက်မျိုး တကယ်ရှိတာလား။”
လူတိုင်းက အံ့အားသင့်စွာ မေးလိုက်ကြသည်။
“ဒါက မင်းတို့ရဲ့ အသိပညာက အကန့်အသတ်ရှိနေလို့ပဲ။ ငါ မင်းတို့ကို အပြစ်မတင်ပါဘူး။ ဒါပေမဲ့ မင်းတို့ မသိတာနဲ့ပဲ အဲဒီပစ္စည်းက မရှိဘူးလို့ ပြောလို့မရဘူးလေ။”
ကျူးဝူက ဆက်ပြောလိုက်သည်။
ထိုစကားကို ကြားလိုက်ရသောအခါ လူတိုင်း အနည်းငယ် စိတ်အနှောင့်အယှက် ဖြစ်သွားကြသော်လည်း ကျူးဝူကို မည်သို့ ပြန်လည်ချေပရမည်ကိုမူ မသိကြတော့ပေ။