အခန်း ၁၀၂၀

အခန်း (၁၀၂၀) မူလဝိညာဉ် လျှို့ဝှက်ပညာရပ်နှင့် ကြယ်တာရာတို့ကို တစ်ချက်တည်းဖြင့် ဖျက်ဆီးခြင်း။ (၂)

အစွမ်းထက်သော မူလဝိညာဉ် နှစ်ခု ထိခတ်မိရာတွင် အညီအမျှ ဖြစ်နေသည်ဟု ထင်ရသော်လည်း အချိန်ကြာလာပါက မိမိသေချာပေါက် အနိုင်ရလိမ့်မည်ဟု စူးချန်ခုန်း သိလာသည်။ တကယ်တမ်းတွင်လည်း အကြိမ်ကြိမ် ထိခတ်မိပြီးနောက် ဖျော့တော့သော အနက်ရောင် မူလဝိညာဉ်မှာ ယိုင်နဲ့လာသည်။

သို့သော် စူးချန်ခုန်း အနိုင်ရတော့မည်ဟု ထင်မှတ်နေစဉ်မှာပင် ထိုအနက်ရောင် မူလဝိညာဉ်မှာ ဒေါသထွက်လာသကဲ့သို့ ဓားပုံစံအဖြစ် ပြောင်းလဲသွားသည်။ ၎င်းမှာ အနက်ရောင် သတ္တုအရောင် တောက်ပြောင်နေသော၊ ခမ်းနားထည်ဝါသည့် ဓားရှည်ကြီး တစ်လက် ဖြစ်လာသည်။

"အို့အို.. မကောင်းတော့ဘူး။"

စူးချန်ခုန်း၏ မျက်လုံးများမှာ ပြူးကျယ်သွားပြီး ပြင်းထန်သော အန္တရာယ်ကို ခံစားလိုက်ရသည်။ အနက်ရောင် ဓားမှာ လှည့်ပတ်သွားပြီး ကောင်းကင်မှ ကြွေကျလာသော ဖျက်ဆီးခြင်း မဟာကြယ်တာရာ တစ်ခုကဲ့သို့ အလင်းတန်းကို ဆွဲငင်ကာ ပျောက်ကွယ်သွားသည်။

"ရှူး"

မူလဝိညာဉ် နှစ်ခုလုံးမှ ပြောင်းလဲထားသော ဓားရှည်များ ထပ်မံ ထိခတ်မိသည်။ ထိုအချိန်တွင် စူးချန်ခုန်းမှာ အော်ဟစ်လိုက်ရပြီး ဦးနှောက်ထဲတွင် ပြင်းထန်သော နာကျင်မှုကို ခံစားလိုက်ရသည်။

စူးချန်ခုန်း၏ ဓားပုံစံ မူလဝိညာဉ်မှာ လေးလံသော တူဖြင့် ရိုက်နှက်ခံလိုက်ရသကဲ့သို့ နောက်သို့ လွင့်စင်သွားပြီး လူပုံစံသို့ ပြန်လည် ပြောင်းလဲသွားသည်။

ရွှေရောင် မူလဝိညာဉ်၏ မျက်နှာပြင်တွင် ကြီးမားသော ဓားဒဏ်ရာတစ်ခု ပေါ်လာပြီး နှစ်ပိုင်း ပြတ်သွားလုနီးပါး ဖြစ်သွားသည်။ မူလဝိညာဉ်၏ နာကျင်မှုကြောင့် သူ၏ သိစိတ်ပင်လယ်မှာ တုန်ခါသွားပြီး နားနှင့် နှာခေါင်းမှ သွေးများ စီးကျလာကာ သတိလစ်မတတ် ဖြစ်သွားလေ၏။

"နောက်ဆုတ်"

ပြင်းထန်သော နာကျင်မှုကို လျစ်လျူရှုကာ စူးချန်ခုန်းမှာ သူ၏ မူလဝိညာဉ်ကို အမြန် နောက်ဆုတ်ခိုင်းလိုက်သည်။ အနက်ရောင် မူလဝိညာဉ်မှ ဖြစ်ပေါ်လာသော ဆန်းကြယ်ဓားမှာ သံအပိုင်းအစ၏ အကွာအဝေးကို ကျော်လွန်၍ မလိုက်လာနိုင်ပေ။

စူးချန်ခုန်း၏ မူလဝိညာဉ်မှာ သူ၏ သိစိတ်ပင်လယ်ထဲသို့ ပြန်လည် ဝင်ရောက်သွားပြီး အနက်ရောင် ဓားရှည်မှာလည်း သံအပိုင်းအစပေါ်သို့ ပြန်လည် ကပ်တွယ်ကာ တည်ငြိမ်သွားသည်။

"သေစမ်း… နာလိုက်တာ။ ငါ့ရဲ့ မူလဝိညာဉ် အပိုင်းပိုင်း ဖြစ်သွားမလို့ပဲ။"

စူးချန်ခုန်းမှာ ယိုင်နဲ့သွားပြီး ချွေးစေးများ ပြန်ကာ အံ့ဩတုန်လှုပ်နေဆဲ ဖြစ်သည်။

ဖျော့တော့သော အနက်ရောင် မူလဝိညာဉ်မှာ မူလဝိညာဉ်၏ အစွမ်းအစ အစိတ်အပိုင်းတစ်ခုသာ ဖြစ်သော်လည်း သူ၏ တိုက်ခိုက်မှုမှာ အလွန် ပြင်းထန်သည်။ ကောင်းကင်မှ ကြွေကျလာသော နတ်ဆိုးကြယ်တစ်လုံးကဲ့သို့ တွန်းလှန်၍ မရနိုင်သော စွမ်းအား ဖြစ်သည်။ အကယ်၍ မူလဝိညာဉ် အပြည့်အစုံနှင့်သာ တိုက်ခိုက်ခဲ့ပါက မိမိမှာ ချက်ချင်းပင် အပိုင်းပိုင်း ပြတ်တောက်သွားလိမ့်မည် ဖြစ်သည်။

ဤသည်မှာ မြင့်မြတ်သော ရှေးဟောင်း နိုင်ငံတော်သို့ ရောက်ရှိပြီးနောက် အဆိုးရွားဆုံးသော ဒဏ်ရာ ဖြစ်သည်။ သို့သော်လည်း သူသည် ကြောက်ရွံ့ခြင်းထက် စိတ်လှုပ်ရှားမှုကို ပိုမို ခံစားရသည်။

"မူလဝိညာဉ်ကို ဒီလိုမျိုး သုံးလို့ရတာလား။ ဒါက မူလဝိညာဉ်ကနေ ထုတ်လွှတ်လိုက်တဲ့ လျှို့ဝှက် ပညာရပ်တစ်ခုပဲ။ ဒီအနက်ရောင် မူလဝိညာဉ်ကို ချန်ရစ်ခဲ့တဲ့သူက နှစ်ပေါင်းများစွာ ကျင့်ကြံလာတဲ့ ရှေးဟောင်း တန်ခိုးရှင်ကြီး ဖြစ်ရမယ်။"

စူးချန်ခုန်းမှာ နားလည်သွားသည်။ သူသည် မူလဝိညာဉ်၏ အခြေခံ စွမ်းအားကိုသာ သုံးတတ်သေးသည်။ အကယ်၍ သူသာ ထိုအနက်ရောင် မူလဝိညာဉ်ပိုင်ရှင်ကဲ့သို့ မူလဝိညာဉ်ကို အသုံးပြု၍ လျှို့ဝှက် ပညာရပ်များကို တတ်မြောက်သွားပါက သူ၏ စွမ်းအားမှာ များစွာ တိုးတက်လာလိမ့်မည် ဖြစ်သည်။

"ငါ့ရဲ့ မူလဝိညာဉ် ဒဏ်ရာရသွားပြီ။ နတ်ပိုးချည်ချီစွမ်းအင်နဲ့ ဆိုရင်တောင် အပြည့်အဝ ပြန်ကောင်းဖို့ နှစ်လ၊ သုံးလ ကြာလိမ့်မယ်။ ပြန်ကောင်းလာရင် ဒီမူလဝိညာဉ်နဲ့ နောက်တစ်ခါ ထပ်တိုက်မယ်။ ဒါပေမဲ့ ဒီတစ်ခါတော့ ပိုဂရုစိုက်ပြီး ဆန်းကြယ်လိပ် ရွှေအမြုတေကို သုံးရမယ်။"

စူးချန်ခုန်းသည် သူ၏ ခန္ဓာကိုယ်အတွင်းရှိ နတ်ပိုးချည်ချီစွမ်းအင်ကို အသုံးပြု၍ မူလဝိညာဉ်ကို ပြန်လည် ကုသနေသည်။ သူ၏ နတ်ပိုးချည်ကျင့်စဉ်မှာ အဆင့် ၁၁ သို့ ရောက်ရှိနေပြီဖြစ်ရာ ပြန်လည် ကုသနိုင်စွမ်းမှာ အလွန် မြင့်မားသည်။

အခြားသူများဆိုလျှင် ထိုကြောက်မက်ဖွယ်ကောင်းသော တိုက်ခိုက်မှုကြောင့် ကြောက်ရွံ့တုန်လှုပ်သွားနိုင်သော်လည်း စူးချန်ခုန်းကတော့ အခက်အခဲတွေနဲ့ ရင်ဆိုင်ရလေလေ ပို၍ ရဲသွေးကြွလာလေလေဖြစ်ပြီး ထိုစိန်ခေါ်မှုကြောင့်ပင် ပိုမိုတက်ကြွလာသည်။

သူသည် ထိုတိုက်ခိုက်မှု၏ နက်နဲမှုကို စူးစမ်းရန်နှင့် မူလဝိညာဉ်ကို အသုံးပြု၍ ပြိုင်ဘက်ကို အဆုံးသတ်နိုင်မည့် လျှို့ဝှက်နည်းစနစ်ကို နားလည်သဘောပေါက်ရန် ဆုံးဖြတ်လိုက်သည်။

သူသည် ဒဏ်ရာများကို ကုသရင်း ကောင်းကင်နတ်ဘုရားဆေးလုံးများကိုလည်း ဖော်စပ်နေသည်။

ရွှယ်ယွိထောင်ထံမှ ရရှိသော မူလအရည်များကို အသုံးပြု၍ သူ၏ ဆေးဖော်စပ်ခြင်း ပညာကို အဆင့်မြှင့်တင်သည်။

စူးချန်ခုန်း၏ လက်ရှိ ဆေးဖော်စပ်ခြင်း စွမ်းရည်နှင့် ထူးချွန်သော အလားအလာတို့ဖြင့် အနည်းငယ် ထပ်မံ ပြုပြင်လိုက်ပါက ထည့်သွင်းရသော ပစ္စည်းများနှင့် ထွက်လာသော ဆေးလုံးများအကြား မျှတမှုကို ရရှိကာ မိမိကိုယ်ကို လုံလောက်စွာ ရပ်တည်နိုင်မည် ဖြစ်သည်။ ရွှယ်ယွိထောင်ထံမှ ရရှိခဲ့သော မူလအနှစ်ရည် နှစ်ထောင်တောင်ဖြင့် သူ၏ ဆေးဖော်စပ်ခြင်း စွမ်းရည်ကို လွတ်လပ်စွာ မြှင့်တင်ရန် လုံလောက်သည်ထက် ပိုနေသည်။

"ကောင်းကင်နတ်ဘုရားဆေးလုံးရဲ့ အစွမ်းကို စမ်းကြည့်ရအောင်"

စူးချန်ခုန်းသည် သူ ဖော်စပ်ထားသော ကောင်းကင်နတ်ဘုရားဆေးလုံးတစ်လုံးကို ထုတ်ယူကာ မြိုချလိုက်ပြီး သန့်စင်ခြင်းကို စတင်သည်။ ကြီးမားပြီး သန့်စင်သော ဆေးစွမ်းအင်တို့သည် စူးချန်ခုန်း၏ ခန္ဓာကိုယ်အတွင်း ပျံ့နှံ့သွားသည်။ သူ၏ နှလုံးသားအတွင်းရှိ နတ်ဘုရားမျိုးစေ့ နှစ်ခုလုံးမှာ မိုးခေါင်ရေရှားဖြစ်နေစဉ် အချိန်မီ မိုးရေ ရရှိလိုက်သကဲ့သို့ နတ်ဆေးလုံး၏ စွမ်းအင်ကို အငမ်းမရ စုပ်ယူကာ ခိုင်မာစွာ ကြီးထွားလာသည်။

ဆန်းကြယ်လိပ်နတ်ဘုရားမျိုးစေ့ ဖြစ်စေ၊ တိရစ္ဆာန်ငါးမျိုး နတ်ဘုရားမျိုးစေ့ ဖြစ်စေ နှစ်ခုစလုံး၏ မျက်နှာပြင်ပေါ်တွင် နတ်ဘုရား အမှတ်အသားအသစ်များ ပေါ်ထွက်လာပြီး စူးချန်ခုန်း၏ နတ်ဘုရားစွမ်းရည်များကို မြှင့်တင်ပေးကာ သူ၏ ရုပ်ခန္ဓာကိုလည်း ပိုမိုဖွံ့ဖြိုးလာစေသည်။

နှစ်လအတွင်း ကောင်းကင်နတ်ဘုရားဆေးလုံး နှစ်လုံးကို သန့်စင်လိုက်ရာ စူးချန်ခုန်း၏ နတ်ဘုရားမျိုးစေ့ နှစ်ခုပေါ်ရှိ နတ်ဘုရား အမှတ်အသား စုစုပေါင်းမှာ လေးဆယ်ကျော်အထိ ရောက်ရှိသွားလေ၏။

"ငါ့ရဲ့ ပျက်စီးသွားတဲ့ မူလဝိညာဉ်လည်း ပြန်လည်ကောင်းမွန်လာပြီ။ ကမ္ဘာဖျက် နတ်ဆိုးကြယ်လို တိုက်ခိုက်မှုကို နောက်တစ်ကြိမ် ပြန်ပြီး အတွေ့အကြုံယူရမယ့် အချိန်ပဲ"

နတ်ပိုးချည်ကျင့်စဉ်ဖြင့် နှစ်လကြာ ပြန်လည်ကုသပြီးနောက် စူးချန်ခုန်း၏ မူလဝိညာဉ်မှာ အမြင့်ဆုံးအခြေအနေသို့ ပြန်လည်ရောက်ရှိသွားသည်။ သူ၏ စိတ်နှလုံးထဲတွင် စိတ်လှုပ်ရှားမှုများ ရှိနေပြီး အနက်ရောင် မူလဝိညာဉ်ကို ထပ်မံ စိန်ခေါ်ရန် အလွန်တောင့်တနေသည်။

အနက်ရောင် သံအပိုင်းအစမှာ လွင့်မျှောတိမ်တိုက် ဂူအိမ်တော်အတွင်း၌ ရှိနေဆဲဖြစ်ပြီး ဘေးကင်းစေရန်အတွက် စူးချန်ခုန်းသည် ၎င်းထံသို့ မချဉ်းကပ်သေးပေ။ နောက်ဆုံးအကြိမ် ရင်ဆိုင်ခဲ့ရသည့် အတွေ့အကြုံမှ သင်ခန်းစာယူကာ အနက်ရောင် မူလဝိညာဉ်ကို ထပ်မံ ရင်ဆိုင်ရာတွင် စူးချန်ခုန်းသည် မည်သို့မျှ ပေါ့ဆမည် မဟုတ်ပေ။