အခန်း ၄၈၇

အခန်း။ ၄၈၇

အဝါရောင်ဝတ်ရုံရှင်များမှာ အတွင်းရှိ နတ်ဆိုးများကို မည်သို့မျှ မထိန်းချုပ်နိုင်သေးကြောင်း ထင်ရှားနေသည်။

နဝမမြောက် ထောင်အပြင်ဘက် လိုဏ်ခေါင်းသို့ သူပြန်ရောက်သည့်အခါ လူပေါင်း တစ်ဒါဇင်ကျော်ခန့် စောင့်ဆိုင်းနေကြသည်ကို တွေ့ရသည်။

သူတို့မှာ ဝင်သွားသူများ၏ ထက်ဝက်မျှသာ ရှိတော့သည်။

ထောင်အတွင်းရှိ နတ်ဆိုးအချို့မှာ လုံယီအတွက်ပင် ခက်ခဲသော အခြေအနေများ ရှိနေသဖြင့် ယခုကဲ့သို့ ကျင့်ကြံမှု အလယ်အဆင့်နှင့် နောက်ဆုံးပိုင်းတွင် ရှိနေသည့် ဟွမ်ချွမ်း ဂိုဏ်းဝင်များအတွက် ထက်ဝက်မျှ အသက်ရှင်ကျန်ရစ်ခြင်းမှာ အံ့ဩစရာကောင်းလောက်အောင် ထူးချွန်သည်။

"ကင်းလှည့်အဖွဲ့ခေါင်းဆောင်က ဘယ်ရောက်သွားတာလဲ။ ဒီအချိန်ဆို ရောက်နေရမှာ မဟုတ်ဘူးလား"

"တခြားထောင်တစ်ခုခုမှာ ပြဿနာတက်လို့ ကူညီဖို့ သွားရတယ် ထင်တယ်"

မကြာမီပင် မျောက်မျက်နှာဖုံး ဝတ်ဆင်ထားသည့် ကင်းလှည့်အဖွဲ့ခေါင်းဆောင်မှာ အလောတကြီး ပြန်ရောက်လာသည်။

သူ၏ အဝတ်အစားများမှာ စုတ်ပြဲနေပြီး သွေးများ စီးကျနေသော ဒဏ်ရာများ ရှိနေကာ သူ၏ ချီစွမ်းအင်မှာလည်း သိသိသာသာ လျော့ကျသွားပုံရသည်။

"လူ ၁၃ ယောက် ကောင်းပြီ အမြန်သွားကြစို့"

ကင်းလှည့်အဖွဲ့ခေါင်းဆောင်မှာ အသက်ရှင်ကျန်ရစ်သူများကို အရေးတကြီးဖြင့် ရွှေ့ပြောင်းခြင်း အစီအရင်ဆီသို့ ဦးဆောင်သွားသည်။

သူတို့မှာ အရေးကြီးသည့် ကိစ္စများ ရှိနေပုံရသည်။

ခေါင်းမူးစရာကောင်းသော ရွှေ့ပြောင်းခြင်းခရီးစဉ်အပြီးတွင် သူတို့သည် မူလနေရာသို့ ပြန်လည်ရောက်ရှိလာကြပြီး ကြက်အရေခွံကဲ့သို့ အိုမင်းရင့်ရော်နေသည့် အရေပြားရှိသော အနက်ရောင် ဝတ်ရုံရှင် အကြီးအကဲနှင့် ထပ်မံတွေ့ဆုံရသည်။

အကြီးအကဲက သူယူဆောင်လာသည့် ပုလင်းဖြူထဲသို့ အဆိပ်အရည်များကို ထည့်လိုက်ပြီးနောက် သူတို့၏ မျက်လုံးနှင့် နားများကို ဖုံးအုပ်ကာ ရွှေ့ပြောင်းခြင်းနေရာမှ ခေါ်ဆောင်သွားခဲ့သည်။

...

ဟီမြို့….ညငှက် အဆောက်အအုံ။

"အစ်ကိုလုံ မင်းရဲ့ အရည်အချင်းက တကယ်ကို အံ့ဩစရာပဲ။ ပဉ္စမမြောက် ထောင်ကို ကျော်လွန်ပြီး ပစ္စည်းကို ပို့ဆောင်ပေးနိုင်လိမ့်မယ်လို့ မထင်ထားဘူး။"

တကယ်တော့ လုံယီသည် ကျောက်စိမ်းရွက်ကို တတိယမြောက် ထောင်အထိပင် ပို့ဆောင်ပေးခဲ့ပြီး ဖြစ်သည်။

သို့သော် သူသည် အမြဲတမ်း ကိုယ့်ကိုကိုယ် ထိန်းချုပ်ကာ တစ်ဖက်ကို ဖုံးကွယ်ထားတတ်သည့် အလေ့အကျင့်ရှိသည်။

မည်သို့ပင်ဖြစ်စေ ကျားဟုန်မှာ အလွန်ကျေနပ်နေသည်။

ဤအချိန်တွင် သူမသည် တောင်စောင့်နတ်သမီးကဲ့သို့ စိတ်အေးချမ်းစေသည့် အရှိန်အဝါများဖြင့် ကမ်မီလီယာ ပန်းများ ပွင့်လန်းနေသော အစိမ်းရောင် ဝတ်စုံရှည်ကို ဝတ်ဆင်ထားသည်။

ကျားဟုန်က နှုတ်ခမ်းကို ဖွင့်ဟ၍ "အစ်ကိုလုံ နောက်တစ်ခါ ငရဲနတ်ဆိုးနယ်မြေကို သွားတဲ့အခါမှာလည်း ဂရုစိုက်ပေးပါဦးနော်။" ဟု နူးညံ့စွာ ပြောသည်။

ထိုကျောက်စိမ်းရွက်မှာ ကျားဟုန်၏ အစီအစဉ်များအတွက် မည်မျှအရေးကြီးကြောင်း သူမ၏ အတင်းအကျပ် တောင်းဆိုမှုက သက်သေပြနေသည်။

"မိန်းကလေးကျား အရမ်းယဉ်ကျေးနေပါပြီ။ ငရဲနတ်ဆိုးနယ်မြေထဲ ဝင်ခွင့်ဆိုတာ တန်ဖိုးကြီးမားတယ်။ ကျွန်တော် ဝင်ခွင့်ရတာကလည်း ခင်ဗျားရဲ့ ကူညီမှုကြောင့်ပါ။ ကျွန်တော် တာဝန်ယူပေးမှာပါ"

လုံယီက ပြန်ဖြေလိုက်သည်။

သူ၏ စကားမှာ ရှင်းလင်းပြတ်သားလှသည်။

ကျားဟုန်က သူ့ကို ငရဲနတ်ဆိုးနယ်မြေထဲ ဝင်ရောက်နိုင်ရန် ကူညီပေးခဲ့ပြီး သူက သူမကို ပြန်လည် ကူညီပေးမည်။

နှစ်ဦးစလုံးမှာ လိုအပ်သည်ကို ရယူကြခြင်းဖြစ်ပြီး တစ်ဦးနှင့်တစ်ဦး ကြွေးတင်ခြင်း မရှိကြချေ။

လုံယီ၏ ပါးစပ်မှ 'မိန်းကလေးကျား' ဟူသော ကြာမြင့်စွာကတည်းက မကြားရတော့သည့် အသုံးအနှုန်းကို ကြားလိုက်ရသောအခါ ကျားဟုန်၏ အကြည့်တို့မှာ အတိတ်ကို လွမ်းဆွတ်နေသကဲ့သို့ ဝေးကွာသွားသည်။

သို့သော် သူ၏ နောက်ဆုံးစကားများကို ကြားလိုက်ရချိန်တွင်မူ သူမသည် ဝမ်းနည်းရိပ်သန်းလာသည်။

"အစ်ကိုလုံနဲ့ ကျွန်မ သိကျွမ်းခဲ့တာ နှစ်ပေါင်းများစွာ ကြာခဲ့ပြီ။ အစ်ကိုကလည်း မြစ်ကို ဖြတ်ကူးဖို့ အခက်အခဲတွေ အများကြီး ကျော်ဖြတ်ခဲ့ရတာ။ တကယ်ပဲ ဘာမှ မခံစားရဘူးလား အရာအားလုံးကို တွက်ချက်ပြီး ရှင်းရှင်းလင်းလင်းပဲ လုပ်ရတော့မှာလား"

ကျားဟုန်က ညင်သာစွာ သက်ပြင်းချလိုက်သည်။

သူမ၏ လှပသော မျက်ခုံးတန်းများတွင် ဝမ်းနည်းမှု အရိပ်အယောင်များ ပေါ်လာပြီး မျက်ဝန်းများမှာလည်း မှိုင်းညို့သွားသဖြင့် ပိုမိုသနားစရာကောင်းပြီး နှလုံးသားကို ဆွဲဆောင်နေသည်။

"ကျွန်တော်က အမြဲတမ်း ဒီအတိုင်းပါပဲ။ သူများဆီ အကြွေးတင်နေတာကို မကြိုက်ဘူး။ ဒါကြောင့် မိန်းကလေးကျား အရမ်းကြီး မတွေးပါနဲ့"

လုံယီက တည်ငြိမ်သော အသံဖြင့် ပြန်ဖြေလိုက်သည်။

လေထုမှာ တိတ်ဆိတ်သွားသည်။

ထိုအခါ လုံယီက တိတ်ဆိတ်မှုကို ဖြိုခွင်းလိုက်သည်။

"ဒီအဆိပ်အရည်က တန်ဖိုးရှိတာပဲ။ ခင်ဗျားတို့ဂိုဏ်းက အတော်လေးကို စုဆောင်းထားနိုင်မှာပါ..."

"အစ်ကိုလုံက အဆိပ်အရည်တွေကို စိတ်ဝင်စားနေတာလား"

ကျားဟုန်၏ ဝမ်းနည်းနေသော မျက်နှာထားမှာ ချက်ချင်းပင် ပျောက်ကွယ်သွားပြီး "အဆိပ်အရည် အမြောက်အမြား သိမ်းဆည်းထားတဲ့ နေရာတစ်ခုကို ကျွန်မ သိပါတယ်။ ဒါပေမဲ့ အစောင့်အကြပ်တွေ အလွန်များတယ်။ အစ်ကိုလုံသာ ဝင်နိုင်တဲ့ စွမ်းအားရှိရင် အစ်ကို ကြိုက်သလောက် ယူသွားနိုင်ပါတယ်" ဟု ဆက်ပြောသည်။

ဂိုဏ်း၏ သန့်ရှင်းသော သမီးတော် ဖြစ်သော်လည်း ကျားဟုန်သည် ဟွမ်ချွမ်း ဂိုဏ်းအပေါ် သစ္စာစောင့်သိမှု မရှိပေ။

"အော် ဘယ်နေရာမှာလဲ"

လုံယီက မေးသည်။

"ဟီမြို့နဲ့ ကပ်လျက်ရှိတဲ့ ယုံမြို့ရဲ့ ကျေးလက်ဒေသမှာ ကျွန်မတို့ နှစ်ပေါင်းများစွာ လုပ်ကိုင်နေတဲ့ လျှို့ဝှက်အိမ်ကြီးတစ်ခု ရှိတယ်။ အဲဒီရဲ့ မြေအောက်ခန်းထဲမှာ အဆိပ်အရည်တွေ ရှိတယ်..." နေရာကို ပြောပြပြီးနောက် ကျားဟုန်က "အဲဒီမြေအောက်ခန်းထဲမှာ အနက်ရောင် ပုလဲလုံးလေး တစ်လုံးလည်း ရှိတယ်။ အစ်ကိုလုံသာ အဲဒါကို ယူလာပေးနိုင်ရင် ကျွန်မ အရမ်းကို ကျေးဇူးတင်မှာပါ" ဟု ဖြည့်စွက်ပြောသည်။

"ကောင်းပြီ။"

လုံယီသည် ကျားဟုန်ကို နက်နက်နဲနဲ တစ်ချက်ကြည့်ပြီးနောက် လှည့်ထွက်သွားခဲ့သည်။

သူမက အဆိပ်အရည်ရှိသည့် နေရာကို အလကား ပေးပြောလိုက်သည်ဟု ထင်ခဲ့သော်လည်း အမှန်တကယ်တွင်မူ သူမသည် အခြေအနေတစ်ခု သတ်မှတ်လိုက်ပြန်သည်။

ဤသည်မှာပင် ပို၍ ကောင်းသေးသည်။

စိတ်ခံစားချက်များနှင့် ဆက်နွှယ်နေစရာ မလိုဘဲ အကျိုးစီးပွားကိုသာ ဆွေးနွေးခြင်းမှာ တစ်ဦးနှင့်တစ်ဦး လိုအပ်သည်ကို ရယူခြင်းသာ ဖြစ်သည်။

'နှစ်ပေါင်းများစွာ လည်ပတ်နေတဲ့ အိမ်ကြီးဆိုတော့ ဟွမ်ချွမ်း ဂိုဏ်းရဲ့ အရေးကြီးတဲ့ အရင်းအမြစ်တစ်ခု ဖြစ်ရမယ်။ အဆိပ်အရည်တွေ အများကြီး ရှိနေမှာပဲ။'

လုံယီမှာ များစွာ မျှော်လင့်ချက် ထားထားသည်။

ဤအဆိပ်အရည်များက သူ၏ နက္ခတ်စွမ်းအားကို ဘယ်လောက်အထိ မြှင့်တင်ပေးနိုင်မလဲဆိုသည်ကို သူ သိချင်နေမိသည်။