အခန်း ၄၉

ဒွိဟချစ်သံယောဇဉ်:

Chapter 49- မုန့်ကုရဲ့ရည်းစားတွေထဲကတစ်ယောက်

မုန့်ကု ချက်ချင်း ဖုန်းပြန်ခေါ်ပေမယ့် သူမ လက်ခံခြင်း မပြုပေ။

သူမ အရမ်းဒေါသထွက်နေတာကြောင့် ဘာပြောရမှန်း မသိတော့ပေ။ ဘယ်လိုပဲဖြစ်ဖြစ် သူ ဒီကိစ္စကို ကိုယ်တိုင်လာဖြေရှင်းပြီး ရှင်းလင်းပေးရမယ်။

ထိုမိန်းကလေးသည် သူမရဲ့လက်ချောင်းများကို လှည့်ပတ်ကာ သူမနှုတ်ခမ်းကို ကိုက်လိုက်သည်။ ချန်းရော့ယွီက အဲ့ဒီလူကို ခေါ်လိုက်ခြင်းက ဒီလောက်ရဲရင့်လိမ့်မည်ဟု သူမ မမျှော်လင့်ခဲ့ပုံရပေမယ့်လည်း သူမသည် ရှောင်ရှားရန် ရည်ရွယ်ချက်လည်း မရှိပေ။ သူမက သူမရဲ့ အနေအထားနဲ့အာဏာကို ကာကွယ်ရန် ရည်ရွယ်ချက်ဖြင့် လာခဲ့တာဖြစ်ပြီး သူ ရောက်လာတဲ့အထိ စောင့်နေမှာဖြစ်သည်။

ချန်းရော့ယွီသည် ထိုမိန်းကလေးကို အပေါ်အောက် ကြည့်လိုက်ပြီးမှ မေးလိုက်သည်။

“ရှင်က သူ့ရဲ့ ဘလိုင်းဒိတ်တွေ့တဲ့သူလား?”

ထိုမိန်းကလေးသည် မငြင်းဆန်ဘဲ ပြောလိုက်၏။

“ငါတို့ ဘလိုင်းဒိတ်ကနေတစ်ဆင့် တွေ့ခဲ့ကြတာ၊ ပြီးတော့ ငါတို့ရဲ့ ဆက်ဆံရေး စတင်ခဲ့တယ်။ အချိန်တချို့ကြာနေပြီ၊ ငါတို့ရဲ့ မိသားစုနှစ်ခုစလုံးလည်း တွေ့ပြီးကြပြီ။ ငါတို့ကြားက ကိစ္စက အခြေခံအားဖြင့် အတည်ဖြစ်နေပြီ။ သိပ်မကြာခင်မှာပဲ လက်ထပ်ပွဲအတွက် ရက်ရွေးကြတော့မှာ”

ထိုမိန်းကလေးသည် ခဏလောက်ရပ်သွားပြီး ထပ်ပြော၏။

“ဒါကြောင့် သူ့ကို ငါ့ရဲ့ ဘလိုင်းဒိတ်တွေ့တဲ့သူလို့ ရည်ညွှန်းတာ မသင့်တော်တော့ဘူး၊ သူက ငါ့ရဲ့သတို့သားလောင်းလို့ ပြောရင်လည်း ချဲ့ကားပြောတာ မဟုတ်ဘူး”

ချန်းရော့ယွီ အသက်ရှူဖို့ပင် မလွယ်တော့ဘဲ သူမရဲ့စိတ်ခံစားချက်ဟာ အလွန် ဆိုးရွားသွားသည်။ ဒီလိုကိစ္စမျိုးကို ဘယ်အမျိုးသမီးမှ သည်းခံနိုင်လိမ့်မှာ မဟုတ်ဘူးလို့ သူမ ခံစားရတယ်။ သူမ သဘောကျတဲ့ယောက်ျားက မနေ့ကမှ သူမကို ဝန်ခံခဲ့တာ၊ ဒီနေ့တော့ သူ့ရဲ့သတို့သမီးလောင်းဆိုတဲ့ မိန်းကလေးက သူမအိမ်ကို စိန်ခေါ်ဖို့ ရောက်လာပြီ။

ချန်းရော့ယွီသည် ထိုမိန်းကလေးကို အေးစက်စွာ ပြောလိုက်၏။

“ရှင်က မဖိတ်ခေါ်ဘဲ လာတဲ့ ဧည့်သည်ဖြစ်တဲ့အတွက် ရှင်ကို ယဉ်ကျေးဖို့ ကျွန်မ မလိုဘူး။ ရှင့်ရဲ့သတို့သားလောင်း ရောက်လာတဲ့အထိ ဒီမှာပဲ စောင့်နေလိုက်၊ ပြီးမှ ရှင်တို့နှစ်ယောက် ကျွန်မ တံခါးကို ခေါက်နိုင်ပြီ”

သတို့သားလောင်းဆိုတဲ့ စကားလုံးက သူမပါးစပ်က ခါးသီးတဲ့အရသာနှင့်အတူ ထွက်ကျလာသည်။

သူမ ပြောပြီးတာနှင့် တံခါးကို ပိတ်လိုက်ပြီး ထိုမိန်းကလေးကို အပြင်မှာပဲ ရပ်ကျန်ခဲ့စေသည်။

မုန့်ကု ရောက်လာတာကို စောင့်နေရင်း သူမသည် ဒယ်အိုးပူပေါ်မှာ တွားသွားနေတဲ့ ပုရွက်ဆိတ်တစ်ကောင်လိုမျိုး စိုးရိမ်ပူပန်မှုနှင့် ဒေါသဖြင့် အိမ်ပတ်လည်တွင် ပတ်ချာလည်နေသည်။ အဲ့ဒီလူက သူမကို ဘလိုင်းဒိတ်တွေ့တာကို ငြင်းပယ်လိုက်ပြီလို့ ရှင်းရှင်းလင်းလင်း ပြောခဲ့ပြီးပြီ။ အဲ့ဒီမတိုင်မီက သူမက ထိုအကြောင်းကို နည်းနည်းလေးတောင် ဂရုမစိုက်ခဲ့ဘဲ သိပ်လည်း မတွေးခဲ့ဘူး။

ဒါပေမဲ့ အခုတော့ တစ်စုံတစ်ယောက်က သူမရဲ့အိမ်အထိ တကယ်ရောက်လာတယ်။အဲ့ဒီအမျိုးသမီးက သူမရဲ့အိမ်လိပ်စာကို ဘယ်လိုများ သိတာလဲ? မုန့်ကုကပဲ ပြောပြနိုင်လိမ့်မယ်။ မုန့်ကုက ဘာလို့ သူမရဲ့အိမ်လိပ်စာကို အဲ့ဒီအမျိုးသမီးကို သိစေခဲ့ရတာလဲ?

ဒါက အရမ်းလွန်တယ်။ သူ တာဝန်မဲ့လွန်းတယ်!

အချိန်အတော်ကြာပြီးမှ နောက်ဆုံးမှာတော့ သူမသည် တံခါးအပြင်ဘက်မှ မုန့်ကု၏ အသံကို ကြားလိုက်ရသည်။ ထို့နောက် တံခါးဘဲလ်ကို ကြားလိုက်ရ၏။

သူမက မြှားတစ်စင်းလိုမျိုး တံခါးဆီသို့ အပြေးအလွှားသွားကာ တံခါးကို ပွင့်သွားအောင် ဖွင့်ချလိုက်သည်။

တံခါးအပြင်ဘက်မှာတော့ အမျိုးသားနှင့် အမျိုးသမီးတို့ဟာ မျက်နှာချင်းဆိုင် ရပ်နေကြပြီး တစ်ယောက်ကိုတစ်ယောက် သံသယမျက်လုံးများဖြင့် ကြည့်နေကြသည်။

“မင်း ရူးသွားတာလား? မင်းက တွေ့ကရာ မိန်းမတစ်ယောက်ကို ဆွဲခေါ်လာပြီး ကိုယ့်ရဲ့ ရည်းစားလို့ ပြောနေတာလား?”

မုန့်ကုသည် အလွန်စိတ်မချမ်းမသာ ဖြစ်နေပြီး မျက်နှာပျက်နေသည်။ သူ အလျင်အမြန် ပြေးလာခဲ့ရပုံပေါ်၏။

ထိုအမျိုးသမီးကလည်း သူမကို ပြောလိုက်သည်။

“ဒါက ဘာသဘောလဲ? အားဟောက်ကို လာခိုင်းဖို့ သတ္တိရှိတယ်လို့ ထင်ခဲ့တာ။ အခုကျမှ ငါ မသိတဲ့ တခြားလူကို ရှာလာတယ်၊ နင် ဘာလုပ်ချင်တာလဲ?”

ချန်းရော့ယွီသည် ထပ်မံ ပါးစပ်အဟောင်းသား ဖြစ်သွား၏။ သူမက မန်ဂူကို လက်ညှိုးထိုးပြီး ပြောလိုက်သည်။

“ဒါ သူ မဟုတ်ဘူးလား?”

“ငါ သူ့ကို မသိဘူး"

“ကိုယ် သူ(မ)ကိုမသိဘူး"

အမျိုးသားနှင့် အမျိုးသမီးတို့သည် တစ်ချိန်တည်း ပြန်ဖြေလိုက်ကြ၏

ချန်းရော့ယွီ အံ့အားသင့်သွားပြီး မေးလိုက်သည်။

“အားဟောက်က ဘယ်သူလဲ?”

“ကျိုးဟောက်"

“ကျွန်မ ကျိုးဟောက်ကို မသိဘူး။ ကျွန်မက ကျိုးကျယ်လို့ နာမည်ရှိတဲ့တစ်ယောက်ကိုပဲ သိတယ်"

“ကျိုးကျယ်လား? သူ နာမည်ဝှက် သုံးထားတာလား? သူ့ကို ကျိုးကျယ်လို့ မခေါ်ဘူး၊ သူ့ကို ကျိုးဟောက်လို့ ခေါ်တယ်"

ချန်းရော့ယွီ ကြောင်သွား၏။ ဘာတွေ ဖြစ်နေတာလဲ?

ရုတ်တရက် ဘေးမှာ ရပ်နေတဲ့ မုန့်ကုက ပြုံးပြီး ပြောလိုက်သည်။

“ကိုယ် ဖျားနေတယ်၊ ပွဲကြည့်ဖို့ ထိုင်ခွင့် တောင်းပါတယ်”

ချန်းရော့ယွီက သူ့ကို မျက်စောင်းထိုးလိုက်တဲ့အခါ သူက သူ့လက်တွေကို ဖြန့်ကာ ပြောလိုက်သည်။

“မင်းရဲ့ ဖုန်းခေါ်တာကြောင့် ကိုယ် ကြောက်လန့်ပြီး ဒီကို အလောတကြီး ပြေးလာခဲ့တာ။ အခုထိ ကိုယ့်နှလုံးက အခုန်မြန်နေတုန်းပဲ”

“ဒါက ရှင် အပြစ်ရှိတယ်ဆိုတာကို ပြနေတာ”

“ဟေ့၊ ကိုယ့်ကို မျက်စိစုံမှိတ် စွပ်စွဲမနေနဲ့ ။ မင်း ဆင်ခြင်တုံတရား မရှိဘူးလို့ မခံစားရဘူးလား?”

“ရှင်က အရင်က မှတ်တမ်းဟောင်းတွေ ရှိခဲ့တာဆိုတော့ ရှင့်ရဲ့ ရည်းစားဟောင်းတွေ ဒါမှမဟုတ် လက်ရှိ ရည်းစားတွေ ရုတ်တရက် ပေါ်လာတာ မဆန်းပါဘူး။ ဒါကြောင့် ရှင်က ကြောက်နေလို့ အပြစ်ရှိသလို ခံစားရတာ”

“မင်း အရှက်ခွဲခံရလို့ ဒေါသထွက်နေတာလား?”

မုန့်ကုသည် စိတ်မချမ်းမသာ ဖြစ်ပြီး သူမကို မျက်မှောင်ကြုတ်လိုက်သည်။

“ဒါက ကျိုးကျယ် ဒါမှမဟုတ် ကျိုးဟောက်ရဲ့ အချစ်ကြွေး‌လေ၊ ဒီဒုက္ခကို သူပဲ ယူလာခဲ့တာ။ မင်း ဒီပြဿနာကို ဖြေရှင်းရမှာ။ ဘာလို့ မင်းရဲ့ဒေါသကို ကိုယ့်အပေါ် လာပုံချနေတာလဲ?”

သူမ စကားနင်သွားတယ်။ သူမ ဆင်ခြင်တုံတရား မရှိဘူးဆိုတာကိုလည်း သူမ သိတယ်။ ဒါပေမဲ့ သူမ အရမ်း ဒေါသထွက်နေတာလေ!!

“ဒါက ရှင့်လို ယုတ်ညံ့တဲ့ ယောက်ျားတွေ အားလုံးကြောင့်ပဲ။ ရှင်တို့ ကျေနပ်ဖို့အတွက် မိန်းမ ဘယ်နှစ်ယောက် လိုချင်သေးတာလဲ? ယောက်ျားတွေက တကယ် လူရမ်းကားတွေပဲ၊ ကမ္ဘာပေါ်မှာ ယောက်ျားတွေက အကုန်အတူတူပဲ!"

“အတူတူပဲဆိုတာ ဘာကို ဆိုလိုတာလဲ?”

မုန့်ကု၏ အသံလည်း ကျယ်လာသည်။

ဒါက တကယ်တော့ သူမ အမှားဖြစ်ပြီး သူမက အကျိုးသင့်အကြောင်းသင့် မရှိနေတာဖြစ်သည်။

“အကျင့်ယုတ်တယ်!”

သူမ ပိုပြီးတော့တောင် ဒေါသထွက်လာတယ်။ သူမက သူမကိုယ်သူမ ဒေါသထွက်နေပြီး မထိန်းချုပ်နိုင်တော့ပေ။

မိန်းကလေးက သူမကို လျစ်လျူရှုထားကြပြီး တစ်ယောက်ကမှ သူမကို ဂရုမစိုက်ကြောင်း သဘောပေါက်လိုက်သည်။ ကျန်တဲ့နှစ်ယောက်က ရန်ဖြစ်နေကြပြီဖြစ်ရာ သူမ ကြောင်သွား၏။ သူမရှိနေတာကို ခံစားမိစေဖို့အတွက် ကြားဝင် စွက်ဖက်ဖို့ ခက်ခက်ခဲခဲ ကြိုးစားလိုက်ရသည်။

“အတိုချုပ်ပြောရရင် အားဟောက်နဲ့ ဆက်ပြီး မပတ်သက်နဲ့တော့။ ငါတို့က မကြာခင် လက်ထပ်တော့မှာ။ နင့်မှာ ချစ်သူ ရှိနေပြီပဲ၊ သူ့ကို ဆက်လိုက်ပြီး ဘာလိုချင်တာလဲ? သူက နင့်ကို ပိုချစ်တယ်ဆိုတာ သက်သေပြချင်တာလား? ဒါက အဓိပ္ပာယ်ရှိရဲ့လား?”

“သူ(မ)က သူ့နောက်ကို လိုက်တယ်ဆိုတာကို မင်းဘယ်လိုသိတာလဲ?”

မုန့်ကုသည် သူ့ခေါင်းကို လှည့်ကာ ဆူပူလိုက်၏။

“သူ(မ)က ငါ့ကောင်မလေးဆိုတာ မင်း မမြင်ဘူးလား? ဒါက မင်းရဲ့လူနဲ့ ဘာမှမဆိုင်ဘူး! မင်း မင်းရဲ့ အာဏာကို ပြချင်တယ်၊ မင်း ပြောချင်တာကို ပြောချင်တယ်ဆိုရင် ပြန်သွားပြီး မင်းရဲ့လူကို ရှာလိုက်!”

ချန်းရော့ယွီရော ထိုမိန်းကလေးပါ နှစ်ယောက်လုံး အံ့သြသွားကြသည်။ မုန့်ကုရဲ့ ရုတ်တရက် ပေါက်ကွဲလိုက်သည့် ပြင်းထန်တဲ့ဒေါသက သူတို့ကို ကြောက်လန့်သွားစေသည်။

ချက်ချင်းပင် ချန်းရော့ယွီ ကြောက်ရွံ့သွားပြီး ဝင်မစွက်ဖက်ရဲတော့ပေ။

“မင်းနာမည်က ဘာလဲ?”

မုန့်ကုသည် စတင် မေးလိုက်၏။

“ကျန်းမင်လန်”

မိန်းကလေးသည် ငြိမ်သက်သွားပြီး မေးလာတဲ့အချိန် ဖြေလိုက်သည်။

ချန်းရော့ယွီလည်း သတိပြန်ဝင်လာခယသည်။ ဟုတ်တယ်၊ သူမက တခြားသူရဲ့ကိုယ်ရေးအချက်အလက်ကို မေးဖို့ မေ့သွားတာပဲ။

“ဒီက လိပ်စာကို ဘယ်လို သိတာလဲ?”

မုန့်ကုက ထပ်မေးလိုက်သည်။

ချန်းရော့ယွီလည်း ဒါက အရေးကြီးတဲ့ မေးခွန်းဖြစ်ကြောင်း ခံစားရပြီး သတိလက်လွတ် ခေါင်းညိတ်လိုက်သည်။

မုန့်ကုသည် သူမကို တစ်ချက် ဝေ့ကြည့်လိုက်ပြီးမှ ထိုမိန်းကလေးကို ပြောလိုက်၏။

“မင်း ကိစ္စတွေ ရှင်းရှင်းလင်းလင်း ပြောတာ ပိုကောင်းလိမ့်မယ်၊ မဟုတ်ရင် မင်းလိုမျိုး ရုတ်တရက် ရောက်လာပြီး ပြဿနာရှာတဲ့ လူတွေအတွက် ငါတို့ ရဲခေါ်ပိုင်ခွင့် ရှိတယ်။ ကောင်းကောင်းပြောမယ်ဆိုရင်တော့ မင်းကခံစားချက်တွေ နာကျင်သွားလို့ လက်စားချေဖို့ လာတာပေါ့။ ပြတ်ပြတ်သားသား ပြောရရင်တော့ ဒါက ခိုးဝင်ဖို့ ပြင်ဆင်ထားတဲ့ မင်း ကိုယ်တိုင်ဖန်တီးထားတဲ့ အလိမ်တစ်ခု ဖြစ်နေနိုင်မလားဆိုတာ ဘယ်သူသိမလဲ?”

ရုတ်တရက် ချန်းရော့ယွီသည် မုန့်ကုက သူမထက် ဆယ်ဆ ပိုပြီး အရည်အချင်းရှိကာ ထိရောက်သည်ဟု ခံစားလိုက်ရသည်။ သူမ တခြား အတွေးများ မရှိခဲ့ပေမယ့် သူက ဒီစကားကို ပြောလိုက်တဲ့အခါ သူစိမ်းကို သူမရဲ့အိမ်ထဲညဝင်ခွင့်မပြုခဲ့တာအတွက် တိတ်တိတ်လေး ဝမ်းသာသွားသည်။

“ဘာလို့ ရဲခေါ်ရမှာလဲ? ငါ့ကို မခြိမ်းခြောက်နဲ့။ သူ သူ(မ)ဆီကို ပို့တဲ့ လက်ဆောင်ရဲ့ ဘေလ်ပေါ်မှာ သူ(မ)ရဲ့ လိပ်စာကို ရေးထားတာကို ငါ မြင်ခဲ့တာ၊ ဒါကြောင့် ငါ သူ(မ)ကို လာရှာတာ!”

ကျန်းမင်လန်သည် ချန်းရော့ယွီကို လက်ညှိုးထိုးကာ-

“သူ(မ)နာမည်က သူ့ပါးစပ်ဖျားမှာ အမြဲတမ်း မရည်ရွယ်ဘဲ ရှိနေခဲ့တာ၊ ပြီးတော့ စာပို့ဘေလ်ပေါ်က နာမည်က သူ(မ)ရဲ့ နာမည်ဆိုတာကို ငါ အရမ်း ရှင်းရှင်းလင်းလင်း မှတ်မိတယ်"

“ကျိုးကျယ်က ကျွန်မကို ဘာမှပို့ခဲ့တာ မရှိဘူး”

ချန်းရော့ယွီအတွက် ရှင်းလင်းဖို့ လိုအပ်သည်။

“ဘာကိုဆိုလိုတာလဲ? ငါက ယွမ်တစ်သောင်းတန်လက်စွပ်ရဲ့ ပြေစာကိုပါ မြင်ခဲ့တာ၊ ပြီးတော့ ငါ အမှားမလုပ်ခဲ့ဘူးလို့ သေချာတယ်”

ချန်းရော့ယွီ ပါးစပ်ဟောင်းလောင်း ဖြစ်သွားပြီး တုန်လှုပ်သွား၏။ မုန့်ကုလည်း မျက်မှောင်ကြုတ်သွားသည်။

ချန်းရော့ယွီက မေးလိုက်၏။

“ယွမ်တစ်သောင်းတန် လက်စွပ်ကို စာပို့ဒလီနဲ့ ပို့တာ စိတ်ချရလို့လား?”

မုန့်ကုနဲ့ ကျန်းမင်လန်တို့ နှစ်ယောက်စလုံး သူမကို မျက်စောင်းထိုးကြည့်လိုက်ကြသည်။ မုန့်ကု သက်ပြင်းချကာ ပြောလိုက်၏။

“မိန်းမတွေရဲ့ ဉာဏ်ရည်က တကယ်ကို စိတ်ပူစရာပဲ”

ချန်းရော့ယွီ မုန့်ကုကို မကျေမနပ် ဖြစ်သွားသည်။

“ဟုတ်တာပေါ့၊ ဒီလောက် တန်ဖိုးကြီးတဲ့ ပစ္စည်းမျိုးကို ကိုယ်တိုင် သယ်လာရမှာ၊ စာပို့ဒလီနဲ့ ပို့လို့ မရဘူး။ ခိုးခံရရင် ဘယ်လိုလုပ်မလဲ? ကျွန်မ မှားနေလို့လား?”

ထိုအခါ ကျန်းမင်လန်က ပြောလိုက်၏။

“လက်စွပ်ကို စာပို့နဲ့ ပို့ခဲ့တာ။ ငါက နာမည်နဲ့ ပို့တဲ့ လိပ်စာကိုပါ ချရေးထားတာ၊ ဒါဆို ဘယ်မှာ ပြဿနာရှိလို့လဲ?”

“နာမည်တစ်ခုက ကျိုးကျယ်၊ နောက်တစ်ခုက ကျိုးဟောက်။ ဒီ နာမည်နှစ်ခုကတောင် မကိုက်ညီဘူး၊ ပြီးတော့ မင်းတို့ နှစ်ယောက်က အချိန်အကြာကြီး စကားပြောခဲ့ကြတာ၊ ဒါက ပြဿနာ မဟုတ်ဘူးလား? ယောက်ျားရဲ့ နာမည်တောင် မကိုက်ညီဘူးဆိုရင် မိန်းမရဲ့ နာမည်ကို တိုက်ကြည့်သင့်တယ်လို့ မင်းတို့ မထင်ဘူးလား?”

မုန့်ကုသည် ချန်းရော့ယွီကို လက်ညှိုးထိုးပြီး ကျန်းမင်လန်ကို မေးလိုက်သည်။

“မင်း သူ(မ)က ဘယ်သူလဲဆိုတာ သိလား?”

ကျန်းမင်လန် ကြောင်သွားပြီး ပြောချင်ရာ ပြောလိုက်သည်။

"ဒါပေါ့၊ ငါ သူ(မ)ကို သိတယ်။ သူမက လျန်စီးစီးလေ”

ချန်းရော့ယွီ ကြောင်အသွားတယ်။ ဒါဆို လျန်စီးစီးလား...

မုန့်ကုသည် သူ့ခေါင်းကို လှည့်ကာ ချန်းရော့ယွီကို မေးလိုက်၏။

“လျန်စီးစီးက ဘယ်မှာလဲ?”

သူမ ခေါင်းခါလိုက်သည်။

“လျန်စီးစီး ဒီမှာ မရှိဘူး။ မြို့ပြင်ကို ခရီးထွက်သွားတယ်”

“ကောင်းပြီ”

မုန့်ကု ခေါင်းညိတ်လိုက်ပြီး ကျန်းမင်လန်ကို ပြောလိုက်သည်။

"မိန်းကလေးကျန်း၊ ကျွန်တော့် ကောင်မလေးနာမည်က ချန်းရော့ယွီပါ၊ မင်း ရှာနေတဲ့ လျန်စီးစီး မဟုတ်ဘူး။ ပြီးတော့ မင်းတို့ ဒီပြဿနာကို အပြင်မှာပဲ ဖြေရှင်းကြပါ၊ ကျွန်တော့် ကောင်မလေးကို ထပ်ပြီး လာအနှောင့်အယှက် ပေးပါနဲ့။ ကျွန်တော် ကျန်းမင်လန်နဲ့ ကျိုးဟောက်ဆိုတဲ့ နာမည်နှစ်ခုကို မှတ်မိသွားပြီ၊ မင်းတို့ရဲ့ အချက်အလက်တွေကိုလည်း ရှာနိုင်တယ်။ ဒါကြောင့် ကျွန်တော့်စကားကို သေချာမှတ်ထားပါ.. နောင်မှာ ကျွန်တော့် ကောင်မလေးကို လာမနှောင့်ယှက်ပါနဲ့၊ ဒါက သူ(မ)ရဲ့ အိမ်ပဲ။ နားလည်လား?”

ကျန်းမင်လန်သည် ဒီလို ကြီးမားတဲ့အမှားမျိုးကို လုပ်မိလိမ့်မယ်လို့ မမျှော်လင့်ထားပုံရသည်။ သူမ ကြောင်သွားပြီး ပြန်ဖြေဖို့ မတတ်နိုင်ဖြစ်နေ၏။

မုန့်ကုသည် သူ့စကားကို ထပ်ခါတလဲလဲ ပြောလိုက်ရာ နောက်ဆုံးမှာတော့ ကျန်းမင်လန် ခေါင်းညိတ်လိုက်တော့သည်။

အဲ့ဒီနောက် မုန့်ကုသည် ယဉ်ကျေးမှုမရှိဘဲ ချန်းရော့ယွီကို အိမ်ထဲဆွဲသွင်းပြီး တံခါးကို ပိတ်လိုက်သည်။

ချန်းရော့ယွီသည် အနည်းငယ် အကူအညီမဲ့သလို ခံစားလိုက်ရ၏။ သူမက မုန့်ကုကို ခုနကမှ ဆူပူခဲ့ပြီး သူ အကျင့်ယုတ်ကြောင်းပါ ပြောခဲ့တာ။ သူမသည် ခေါင်းငုံ့ကာ ဆိုဖာပေါ်မှာ ထိုင်လိုက်ပြီး သူ့ကို ကြည့်ရခက်သလို ခံစားရသည်။

နောက်ဆုံးတော့ မုန့်ကုသည် သက်ပြင်းရှည်ကြီး ချပြီး ပြောလိုက်သည်။

“ချန်းရော့ယွီ၊ မကြာသေးခင်က မင်း ကိုယ်နဲ့ ပတ်သက်ပြီး စိတ်မလုံခြုံဘူးလို့ ခံစားနေရတာလား?”

ချန်းရော့ယွီ ငြင်းချင်တယ်။ သူမက စိတ်လုံခြုံမှု ကင်းမဲ့တဲ့ လူတစ်ယောက်မဟုတ်ပေမယ့်လည်း သူမ ပါးစပ်ဟလိုက်တဲ့အခါ ပြန်ပိတ်လိုက်မိသည်။

လူမှားရှာမိတဲ့ ဒီအမှားကို တကယ်တမ်း ရှင်းပြလို့ရတယ်။ ကျန်းမင်လန် ပြောခဲ့တဲ့ စကား ~' ရှင် ချစ်တဲ့ ယောက်ျားက... ကျွန်မရဲ့လူပဲ ~ ကို သူမ စိတ်ငြိမ်အောင်ထားပြီး မေးခွန်းအနည်းငယ် ထပ်မေးခဲ့ရင် ဒီကိစ္စအားလုံးကို ဖော်ထုတ်နိုင်ခဲ့လိမ့်မယ်။ ဒါပေမဲ့ သူမစိတ်ထဲမှာ ပထမဆုံး ပေါ်လာတဲ့အရာက ဒီမိန်းကလေးက မုန့်ကုရဲ့ ရည်းစားဟောင်း ဖြစ်တယ်ဆိုသည့်အချက်ဖြစ်ပြီး သူမက ဒေါသထွက်ကာ မုန့်ကုကိုပါ လာခိုင်းခဲ့သည်။

ဒါကြောင့် သူမ သူ့ကို ဘယ်လောက်အထိ ယုံကြည်သလဲဟု မေးလာရင် အဖြေက သူ့ကို မယုံကြည်ဘူးဆိုတာပဲ ဖြစ်လိမ့်မယ်။

“ကောင်းပြီ...”

မုန့်ကုက သူ့ကိုယ်သူ ထပ်ပြောလိုက်သည်။

“မင်း ကိုယ့်ကို အရမ်းချစ်နေတာပဲလို့ ကိုယ့်ကိုယ်ကိုယ် နှစ်သိမ့်လိုက်လို့ရတယ်”

သူမနှလုံးသားသည် ထပ်မံ ခုန်လာ၏။ ဟုတ်ပါတယ်၊ သူမ သူ့ကို ချစ်တယ်။

ကိစ္စတွေက ဒီအဆင့်ကို ရောက်လာခဲ့ပြီဆိုတော့ သူမ သူ့ကို ချစ်တယ်ဆိုတာ သေချာပေါက် သိနေပြီ။ ဒါပေမဲ့ သူမ ဘာလို့ တုံ့ဆိုင်းနေတာလဲ? သူမ ဘာလို့ ဒီလောက် ထိတ်လန့်နေရတာလဲ?

သူတို့ သူငယ်ချင်း ဖြစ်ခဲ့တုန်းက သူမ အခုထက် ပိုလုံခြုံတယ်လို့ ခံစားခဲ့ရတယ်။

လုံခြုံမှု ကင်းမဲ့နေတာ... သူ မှန်တယ်။

သူသာ သူငယ်ချင်းကောင်းတစ်ယောက် သက်သက်ဆိုရင် သူ့ကို ဆုံးရှုံးမှာကို သူမ စိတ်ပူစရာ မလိုဘူး။ သူက ချစ်သူ ဖြစ်လာရင်တော့ သူတို့ဆက်ဆံရေးရဲ့ ထိခိုက်လွယ်မှုက အဆတစ်ရာ တိုးလာလိမ့်မယ်။

သူမ ဒီအကြောင်းကို စဉ်းစားနေတုန်း ရုတ်တရက် သူမရဲ့အမြင်က ဝေဝါးသွားသည်။ သူက သူမကို သူ့လက်မောင်းထဲ ဆွဲသွင်းလိုက်ပြီး ပြင်းပြင်းထန်ထန် နမ်းလိုက်သည်။

“ကိုယ် ပြောခဲ့ပြီးသား... မင်းကို တစ်ခါ တွေ့ရင် တစ်ခါ နမ်းမယ်။ကိုယ် အအေးမိတာက လုံးဝ မပျောက်သေးလို့ပဲ၊ ဒါကြောင့် အကောင်းဆုံး မလုပ်နိုင်ဘူး”

သူ့လေသံသည် နောင်တရသကဲ့သို့ ထွက်ပေါ်လာသည်။

သူမ အသိပြန်ဝင်လာပြီး သူ့ကို ပုတ်လိုက်၏။

မုန့်ကုသည် ယုံကြည်မှုအပြည့်ဖြင့် ပြောလာသည်။

“ကိုယ် မဂ္ဂဇင်းတစ်ခု ဖတ်ဖူးတယ်။ အဲ့ဒီထဲမှာ ယောက်ျားနဲ့ မိန်းမကြားက ရင်းနှီးတဲ့ဆက်ဆံရေးက နှစ်ဦးနှစ်ဖက်ရဲ့ စိတ်ခံစားချက် လုံခြုံမှုကို တိုးမြှင့်ပေးနိုင်တယ်လို့ ဖော်ပြထားတဲ့ ဆောင်းပါးတစ်ပုဒ် ရှိတယ်”

သူမ မျက်မှောင်ကြုတ်လိုက်ပြီး ပြောလိုက်သည်။

“ဒါက အိပ်ယာထဲရောက်ပြီးတဲ့နောက်မှာ တစ်ဖက်လူက ထွက်ပြေးနိုင်တော့မှာ မဟုတ်ဘူးဆိုတဲ့ ခံစားချက်အကြောင်းလား?”

ကာမလိုလားသူတစ်ယောက်က ဒီဆောင်းပါးကို ရေးခဲ့တာ ဖြစ်ရမယ်!

မုန့်ကုသည် ကျယ်လောင်စွာ ရယ်မောလိုက်၏။

“ကိုယ့်အချစ်လေး မင်း ရိုင်းရိုင်းစိုင်းစိုင်း ပြောတဲ့အခါ ကိုယ် တကယ်သဘောကျတယ်”

သူမ ကိုယ့်ကိုယ်ကိုယ် မထိန်းချုပ်နိုင်တော့ဘဲ သူ့ကို ထပ်ထိုးလိုက်သည်။

“မင်း ကိုယ့်အပေါ် အကြမ်းဖက်တဲ့အခါကျရင်လည်း ချစ်စရာကောင်းတယ်လို့ ကိုယ် အရင်က ပြောဖူးလား?”

သူမ ရယ်ချင်ပေမယ့် တင်းမာတဲ့ မျက်နှာထားကို ထိန်းထားပြီး သူ့ကို စိုက်ကြည့်နေသည်။

မုန့်ကုသည် သူမကို ဆွဲယူကာ သူ့ဘေးမှာ ထိုင်စေပြီး သူမကိုဖက်ကာ ပြောလိုက်သည်။

“ချန်းရော့ယွီ၊ မင်း ချီယောင်ကို အရင်က တွေ့ဖူးပြီးပြီ၊ ကိုယ်တို့ကြားက ကိစ္စကိုလည်း မင်း ရှင်းရှင်းလင်းလင်း သိတယ်။ ကိုယ့်ရဲ့ ဒုတိယမြောက် ရည်းစားနာမည်က ဖုန်းလီရှင်းလို့ ခေါ်တယ်။ ကိုယ်ပဲ သူ့ကို လိုက်ခဲ့တာ။ အဲ့ဒီအချိန်တုန်းက ကိုယ်က ချီယောင်ရဲ့ လွှမ်းမိုးမှုအောက်မှာပဲ ရှိနေတုန်း၊ ပြီးတော့ သူ့ထက် ပိုကောင်းတဲ့၊ သူ့ထက် ပိုလှတဲ့မိန်းမတွေ အများကြီး ရှိတယ်၊ ကိုယ်က သူ့ထက် ပိုကောင်းတဲ့ဘဝနဲ့ နေနိုင်မယ်လို့ ထင်ခဲ့တာ။ဒါပေမဲ့ ပျော်ရွှင်မှုဆိုတာ ပေါ့ပေါ့တန်တန် ပြုမူတာနဲ့ ရနိုင်တဲ့အရာ မဟုတ်ဘူး။ ကိုယ် သူ့နဲ့ ခဏတွဲခဲ့ပြီး ကိုယ်တို့ ဆက်ဆံရေးအတွက် ကြိုးစားခဲ့တယ်လို့ ထင်ပါတယ်။ ဒါပေမဲ့ နောက်ဆုံးမှာ ကိုယ်တို့ နှစ်ယောက်စလုံး မသင့်လျော်ခဲ့ကြဘူး။

သူ(မ)က ကိုယ့်အပေါ်မှာ မျှော်မှန်းချက် ကြီးခဲ့တယ်။ သူ(မ)က အချစ်ရဲ့ရင်ခုန်စရာတွေကို သဘောကျပြီး ကိုယ်က သူ(မ)ရဲ့ဆန္ဒတွေကို မဖြည့်ဆည်းပေးနိုင်ခဲ့ဘူး။ သူ(မ)က စိတ်ဓာတ် အရမ်း ခိုင်မာတယ်၊ အမြင်တွေလည်း အများကြီး ရှိတယ်၊ ကိုယ်လည်း အတူတူပဲ။ ဒါကြောင့် ကိုယ် အရမ်းပင်ပန်းသလို ခံစားရပြီး သူ(မ)လည်း အရမ်း ပင်ပန်းခဲ့တယ်”

သူမစိတ်ထဲမှာ ဩဇာကြီးတဲ့အမျိုးသမီး မစ္စ တိုင်ရန်နိုဆောရပ်စ်နှင့် ဩဇာကြီးတဲ့အမျိုးသား မစ္စတာ တိုင်ရန်နိုဆောရပ်စ်တို့ မျက်နှာချင်းဆိုင် ရင်ဆိုင်နေကြသည့် ပုံရိပ်ကို န်တီးလိုက်မိသည်။ ထိုမြင်ကွင်းက တကယ့်ကို အံ့မခန်းပင်။

မုန့်ကုက ဆက်ပြောလာသည်။

“ကိုယ့်ရဲ့ တတိယမြောက်ချစ်သူက ကိုယ့်ကို လိုက်ခဲ့တာ။ အဲဒီတုန်းက ကိုယ်က ဖုန်းလီရှင်းဆီကနေ သင်ခန်းစာယူပြီးပြီ။ ကိုယ် မိုက်မိုက်မဲမဲ ထပ်ချစ်လို့မရဘူးဆိုတာ ကိုယ်။သိခဲ့တယ်။ ဒါပေမဲ့ ယန်ချီက အရမ်းနာခံပြီး ချစ်စရာကောင်းတဲ့ မိန်းကလေးပဲ။ သူ(မ)က ကိုယ့်ကို ပြင်းပြင်းပြပြနဲ့ လိုက်ခဲ့ပြီး အချိန်အကြာကြီး ဇွဲရှိခဲ့တယ်။ ကိုယ် စိတ်လှုပ်ရှားမိသွားပြီး သူ(မ)က ကိုယ့်ကို သေချာပေါက် လိုက်လျောညီထွေ နေပေးနိုင်မယ့် ပုံစံမျိုးလို့ထင်ခဲ့တယ်။ ဒါကြောင့် ကိုယ် အရမ်းပင်ပန်းတော့မှာ မဟုတ်ဘူးလို့လည်း ထင်ခဲ့တယ်။ အဲ့ဒါကြောင့် ကိုယ် သဘောတူလိုက်တယ်”

သူမက သူမရဲ့အနေအထားကို ပြင်လိုက်ပြီး သူ့ကို ပိုပြီးနီးကပ်စွာ မှီလိုက်သည်။ မုန့်ကုက သူမကို ရင်ဖွင့်ပြီး စကားပြောတာကို သူမ သဘောကျတယ်။

“ဒါပေမဲ့ ကိုယ်တို့ တွဲပြီးတဲ့နောက် ရှောင်လွှဲလို့ မရဘဲ အတိတ်အကြောင်းတွေကို ပြောဖြစ်ကြတယ်။ ပြီးတော့ ကိုယ် ဒီလောက် ရုပ်ချောနေတာကို မိန်းမတွေအများကြီး စိတ်ဝင်စားကြတယ်ဆိုတာကိုလည်း မင်း သိပါတယ်”

သူသည် ကျယ်လောင်စွာ ပြောလိုက်ရာ သူမကို ရယ်မောစေသည်။

“ကိုယ်က ယန်ချီရဲ့ ပထမဆုံးချစ်သူပဲ။ သူ(မ)က သူ(မ)ထက် အရင် ကိုယ့်မှာ အချစ်အတွေ့အကြုံ နှစ်ခု ရှိခဲ့တာကို နားမလည်နိုင်ဘူး၊ ပြီးတော့ တခြားမိန်းမတွေက ကိုယ့်ကို မကြာခဏ စိတ်ဝင်စားမှုပြတာကိုလည်း သူ(မ)က လက်မခံနိုင်ဘူး။ သူ(မ)က အမြဲတမ်း သံသယရှိနေခဲ့တယ်။ သူ(မ)က ကိုယ့်ရဲ့နှလုံးသားထဲမှာ သူ(မ)ရဲ့ အရေးပါမှုကို ထုတ်ဖော်ပြစေချင်ပြီး တခြားသူတွေထက် သူ(မ)မှာ ပိုပြီးသြဇာလွှမ်းမိုးမှု ရှိတယ်လို့ ခံစားစေချင်ခဲ့တာ။ ကိုယ် မလုပ်နိုင်ခဲ့ဘူး၊ ပြီးတော့ သူ(မ)ရဲ့ ခံစားချက်တွေကို ဘယ်လိုကျေနပ်အောင် လုပ်ရမယ်ဆိုတာကိုလည်း ကိုယ် မသိခဲ့ဘူး။ ဥပမာ၊ ကိုယ် အချိန်ပိုအလုပ်လုပ်ရင် သူ(မ)က လူနာတွေက သူ(မ)ထက် ပိုအရေးကြီးတယ်လို့ ခံစားတယ်။ ကိုယ်က ချိန်းထားဝာာအတွက် နောက်ကျရင် သူ(မ)က ကိုယ် သူ(မ/ကို ဂရုမစိုက်ဘူးလို့ ထင်တယ်။ နောက်ဆုံးမှာ ကိုယ်တို့ ပြတ်သွားခဲ့တယ်။ ဒီအချစ်က ကိုယ့်ရဲ့ ဒုတိယအကြိမ်ထက်တောင် ပိုပြီးကြာကြာ မရှိခဲ့ဘူး”

ချန်းရော့ယွီက မေးလိုက်သည်။

“ဒါက ရှင့်ရဲ့ စိတ်ဆိုးဒေါသကြောင့်နဲ့ ရှင့်ရဲ့ စကားလုံးတွေ မနှစ်မြို့စရာ‌ဖြစ်‌နေလို့ လူတွေက ရှင် ဂရုမစိုက်ဘူး၊ သူတို့က ရှင့်နှလုံးသားထဲမှာ နေရာ မရှိဘူးလို့ ထင်သွားတာများလား?”

အမျိုးသမီးတစ်ဦးမှာ စိတ်လုံခြုံမှု ခံစားချက် မရှိတာက အမျိုးသမီးရဲ့ အမှားလား ဒါမှမဟုတ် ယောက်ျားရဲ့ အမှားလား?

“မင်းက ကိုယ့်ရဲ့ အပြစ်တွေကို ထောက်ပြနေပြန်ပြီပေါ့၊ ဟုတ်လား?”

“ရှင်က ရှင့်ရဲ့ အားနည်းချက်တွေကို သိထားရမယ်”

“ကိုယ် ကိုယ့်ဘာသာကိုယ် ပြန်သုံးသပ်ခဲ့တယ်၊ ဒါကြောင့် အဲဒီနောက်ပိုင်း ချစ်ခြင်းမေတ္တာကို မတွဲတော့တာ။ သင့်တော်တဲ့ အခြေအနေတွေ ရှိရုံနဲ့ အတူတူနေရတာကို နှစ်သိမ့်လို့ရတာ မဟုတ်ဘူး။ ခံစားချက်က မမှန်ရင် တစ်ယောက်ကိုတစ်ယောက် လိုက်လျောပေးတာကလည်း ဆက်ဆံရေး ခိုင်မြဲစေဖို့အတွက် အာမခံချက် မရှိဘူး။ တကယ်တော့ သူတို့နှစ်ယောက်လုံးကို ကိုယ် အရမ်းစိတ်မကောင်းဖြစ်မိတယ်။ ကိုယ် သူတို့ရဲ့ အခြေအနေတွေကိုပဲ စဉ်းစားခဲ့ပြီး သူတို့ရဲ့ ခံစားချက်တွေကို ဘယ်တော့မှ မစဉ်းစားခဲ့ဘူး။ လူတစ်ယောက်ရဲ့ စရိုက်နဲ့ဒေါသကို ပြောင်းလဲဖို့ ခက်ခဲတယ်။ သူ(မ)အတွက် ပြောင်းလဲပေးဖို့ ဆန္ဒရှိတဲ့ လူတစ်ယောက်နဲ့ မတွေ့ဘူးဆိုရင် ကိုယ့်ကိုယ်ကိုယ် အတင်းအကျပ် ပြောင်းလဲဖို့က အသုံးမဝင်ဘူး”

“ဒါဆို ကျွန်မကရော?”

ချန်းရော့ယွီသည် ကိုယ်ကိုမတ်မတ် ထိုင်လိုက်ပြီး သူ့ကို စိုက်ကြည့်လိုက်သည်။

“ရှင်က ကျွန်မနဲ့ တွဲချင်တယ်၊ ကျွန်မရဲ့ ချစ်သူ ဖြစ်ချင်တယ်လို့ ပြောတယ်၊ ဒါပေမဲ့ ရှင် တစ်စက်မှ မပြောင်းလဲသေးဘူး၊ အရင်အတိုင်း ပြင်းထန်နေတုန်းပဲ”

“မင်းကသာ ပြင်းထန်နေတာ။ မင်းနဲ့ ပတ်သက်ပြီး မင်းရဲ့ အပြစ်တွေကို ထောက်ပြတာက မင်းကို ပိုပိုပြီး မောက်မာလာစေတယ်”

“ကျွန်မက ဘယ်လိုလုပ် ပြင်းထန်ရမှာလဲ?”

သူမက သူ့စကားကို လက်ခံဖို့ ဆန္ဒမရှိပေ။ ဒါက တကယ်ကို မတရားဘူး!

မုန့်ကုသည် သူမကို ထပ်ပြီးတော့ သူ့လက်မောင်းထဲသို့ ဆွဲသွင်းလိုက်ပြီး ပြောလိုက်သည်။

“မင်းရဲ့ အခြေအနေကိုပဲ ကြည့်ရင် စဉ်းစားစရာ ဘာမှ မရှိဘူး”

သူမက သူ့စကားကို ထပ်လက်ခံဖို့ ဆန္ဒမရှိပေ။

“ကျွန်မ အဲ့ဒီလောက် မဆိုးပါဘူး။ တချို့သူတွေထက် ပိုကောင်းပြီး တချို့သူတွေထက်တော့ ပိုဆိုးတာပေါ့”

“ဒါကြောင့် ကိုယ် ခံစားချက်ကိုပဲ စဉ်းစားခဲ့တာ”

မုန့်ကုသည် သူမရဲ့ကိုယ်ပိုင် အခြေအနေက တော်တော်လေး ကောင်းနေသည်ဆိုသော သူမရဲ့အမြင်ကို လုံးဝ လျစ်လျူရှုလိုက်သည်။ သူက ပြောလိုက်၏။

“ကိုယ် ပြောင်းလဲဖို့ မလိုဘူး၊ ပြီးတော့ မင်း ကိုယ့်ကို လိုက်လျောဖို့ မခက်ခဲဘူးလို့ ကိုယ် ထင်တယ်။ ကိုယ် မင်းနဲ့ အတူရှိနေရတာကို အရမ်း သက်သောင့်သက်သာ ခံစားရတယ်”

Translator -JJ