အခန်း ၆၆

Chapter 66-စိတ်ထဲထိမိသွားပြီ!

ကိစ္စတစ်ခုကို လျင်မြန်စွာ ပြီးမြောက်စေဖို့အတွက် တစ်ဖက်တည်းဖြင့် လုပ်၍မရပေ။

သူမကို သူ့အပေါ် လုံးဝ ယုံကြည်လာစေရန်အတွက်လည်း တစ်ဖက်တည်းဖြင့် လုပ်မရပေ။

နောက်တစ်နေ့မှာတော့ မုန့်ကုသည် ယာဉ်မောင်းအဖြစ် ချန်းရော့ယွီနှင့် လျန်စီးစီးတို့ကို လေဆိပ်သို့ ပို့ဆောင်သည်။

ချန်းရော့ယွီက စိတ်ဓာတ်ကျနေပြီး သူမ၏ မျက်ရည်များကို ပြင်းပြင်းထန်ထန် ထိန်းချုပ်ထားသည်။ သူမက လျန်စီးစီး မျက်စိအောက်ကနေ ပျောက်ကွယ်သွားတာကို ကြည့်ရင်း ရုတ်တရက် အတွေးတစ်ခု ဝင်လာသည်။

ဒီမိန်းကလေး ယောက်ျားတစ်ယောက်ဆီ ပြေးသွားတာ... သူမက ဘဝဆီ ပြေးသွားနေတာလား၊ ဒါမှမဟုတ် စစ်မြေပြင်ဆီကို ပြေးဝင်သွားနေတာလား။ ဒါမှမဟုတ် ယောက်ျားတစ်ယောက် ပေါ်လာတာနဲ့တစ်ပြိုင်နက် ဘဝက စစ်မြေပြင် ဖြစ်သွားတာလား?

သူမ ခေါင်းလှည့်ကြည့်လိုက်တဲ့အခါ မုန့်ကု၏ မျက်နှာမှာ ပေါ့ပါးပျော်ရွှင်တဲ့ အမူအရာကို တွေ့လိုက်ရသည်။ သတိမမူဘဲ သူမ စိတ်ဓာတ်ကျသွား၏။ သူက သူမရဲ့ ဝမ်းနည်းမှုနဲ့ ပျော်ရွှင်မှုတို့မှာ ဘယ်တော့မှ အတူမရှိခဲ့ဘဲ သူမ ဒါကို မုန်းတယ်။

သူမရဲ့ အမူအရာကို မြင်တဲ့အခါ မုန့်ကုက မေးလာသည်။

"ဘာလဲ"

"ဘာမှ မဟုတ်ဘူး"

ချန်းရော့ယွီ ခေါင်းလှည့်ပြီး ထွက်သွားသည်။

ကောင်းပြီ၊ သူမမှာလည်း သူမရဲ့ ကိုယ်ပိုင် စစ်မြေပြင် ရှိတယ်။ သူမက မုန့်ကုကို မပြောင်းလဲစေဘဲ သူမတို့နှစ်ယောက် တစ်သက်လုံး ဘယ်လိုအတူတူနေနိုင်မလဲဆိုတာကို သေချာ ဂရုတစိုက် စီစဉ်ရမယ်။

သူမက သူ့ကို ပြောင်းလဲမှာ မဟုတ်ဘဲ သူလည်း သူမကို ပြောင်းလဲမှာ မဟုတ်ပေ။

သူမက တစ်စုံတစ်ယောက်နှင့် တစ်သက်လုံး နေထိုင်ချင်ပြီး အဲဒီတစ်စုံတစ်ယောက်က မုန့်ကု ဖြစ်နိုင်ဖို့ သူမ မျှော်လင့်တယ်။

ဒါပေမဲ့ အခုတော့ သူက သူမနဲ့ ပတ်သက်ပြီး လုံခြုံမှု မခံစားရဘူးလို့ ထင်ရပြီး ဒါက မဖြစ်သင့်ဘူးလို့ ပြောလို့ရတယ်။ သူ့အခြေအနေတွေက သူမထက် အများကြီး ပိုကောင်းနေတာကြောင့် သူမ စိတ်မသက်မသာ ခံစားရတာက ပုံမှန်ပဲ။ သူကရော ဘာဖြစ်လို့လဲ။ သူက ဒီဆက်ဆံရေးမှာ လုံလုံလောက်လောက် စိတ်ဝင်စားမှု မရှိလို့လား၊ ဒါမှမဟုတ် သူမက လုံလုံလောက်လောက် စိတ်အားထက်သန်မှု မရှိလို့လား။

ချန်းရော့ယွီသည် ဒီအကြောင်းကို အလေးအနက် စဉ်းစားလိုက်၏။ သူမကို မုန့်ကုက ဂရုတစိုက် ကြည့်နေတာကို သတိထားမိသည်။ သူမ သူ့ကို စိုက်ကြည့်လိုက်တဲ့အခါ သူမက အရင်ကထက် ပိုပြီး အင်အားကြီးမားပုံရတာကို ရုတ်တရက် သဘောပေါက်သွားသည်။

မုန့်ကုက စိုးရိမ်တကြီးဖြင့် သူမကို ထပ်မေးလာသည်။

"ဘာလဲ"

"ဘာမှ မဟုတ်ဘူး"

သူမ ခေါင်းကို ဘေးလှည့်လိုက်ပြီး သူမ၏ စွမ်းအားကို ဆက်လက် ထိန်းသိမ်းထားဖို့ ဆုံးဖြတ်လိုက်သည်။

ဒါပေမဲ့ ဘယ်လို ညှိနှိုင်းရမလဲဆိုတာ သူမ မစဉ်းစားရသေးပေ။ ရုတ်တရက် သူမ စူပါမားကတ်တစ်ခုကို မြင်လိုက်ရာ သူ့ကို ရပ်ဖို့ အော်ပြောလိုက်သည်။ သူမ အတွင်းထဲ ဝင်ပြီး တစ်ခုခု ဝယ်ချင်ကြောင်း တောင်းဆိုခဲ့ပြီး မုန့်ကုက သဘောမကွဲလွဲပေ။ သူ့ချစ်သူနဲ့ ဈေးဝယ်ထွက်တာ ကောင်းမွန်တဲ့ အစတစ်ခု ဖြစ်၏။

သူတို့နှစ်ယောက် ဈေးဝယ်လှည်းတစ်စီးကို တွန်းပြီး ဝင်သွားကြသည်။

"ဘာတွေ ဝယ်ချင်တာလဲ"

"ကျွန်မ မဆုံးဖြတ်ရသေးဘူး"

ချန်းရော့ယွီ ပြန်ဖြေလိုက်သည်။

မုန့်ကု ပါးစပ်ဖွင့်လိုက်ပြီး ပြန်ပိတ်လိုက်သည်။

သူမ ဒီနေရာကို ထိလိုက်၊ ဟိုနေရာကို ထိလိုက်၊ ပတ်ပတ်လည် ကြည့်နေပြီးတော့ သူမက စိတ်ရှုပ်ထွေးနေပုံရသည်။

မုန့်ကု နောက်ဆုံးမှာတော့ ကိုယ့်ကိုကိုယ် မထိန်းချုပ်နိုင်တော့ဘဲ ပြောလိုက်သည်။

"နောက်တစ်ခါ အိမ်မှာ တစ်ခုခု လိုအပ်လာရင် စာရင်းလုပ်သင့်တယ်။ အဲဒါက ပိုပြီး ထိရောက်မှုရှိပြီး တိုက်ရိုက် ဝယ်နိုင်တယ်"

သူမ၏ အဖြေက မြန်မြန်ဆန်ဆန် ပြန်လာသည်။

"ဈေးဝယ်တာက ထိရောက်မှုအကြောင်း မဟုတ်ဘူး၊ ပျော်ရွှင်မှုအကြောင်းပဲ"

မုန့်ကု အံ့အားသင့်သွားပြီး စကားမပြောနိုင်ပေ။

တကယ်တော့ သူ့အတွက် ထိရောက်မှုက ပျော်ရွှင်မှုနဲ့ တူညီတယ်။ ထင်ရှားတာက အမျိုးသမီးတွေက ဒီလို မမြင်ကြဘူး။

သူမ သူ့ကို တစ်ချက်ကြည့်လိုက်သည်။

"ဈေးဝယ်တာက စစ်တိုက်တာနဲ့ ဘယ်လို တူနိုင်မှာလဲ။ ပျော်စရာတောင် မကောင်းဘူး"

သူ တိတ်ဆိတ်နေပြီး သူမက မေးလိုက်သည်။

"ဒေါက်တာမုန့်၊ ရှင့်မှာ သန့်ရှင်းမှုစွဲလမ်းတဲ့ ဝါသနာ ရှိလား"

သူ့ရှပ်အင်္ကျီ နည်းနည်း ညစ်ပတ်နေတဲ့အချိန်တုန်းက သူ ချက်ချင်း အသစ်ဝယ်ပြီး လဲခဲ့တာကို သူမ သတိရသွားသည်။

"ကိုယ်က သန့်ရှင်းမှုကို အရမ်း ကြိုက်တာပဲ ရှိတယ်"

"ရှင့်ရဲ့ အိမ်ကို ဘယ်သူ သန့်ရှင်းရေး လုပ်ပေးတာလဲ"

အညစ်အကြေး တစ်စွန်းတစ်စတောင် မရှိအောင် သန့်ရှင်းနေပုံရတဲ့ သူ့အိမ်ကို သူမ တွေးမိလိုက်သည်။

သူ ချောင်းဆိုးလိုက်ပြီး သူ့မျက်နှာပေါ်မှာ အပြုံးတစ်ခု ရှိနေသည်။ ချန်းရော့ယွီက သူ့ကို တစ်ချက်ကြည့်လိုက်ပြီး မေးလိုက်၏။

"ရှင့်မျက်နှာမှာ ဘာလို့ ထူးဆန်းတဲ့ အမူအရာ ရှိနေရတာလဲ"

"မဟုတ်ပါဘူး။ ကိုယ်တို့ ပြောနေတဲ့ ခေါင်းစဉ်က နောက်ဆုံးတော့ အနှစ်သာရရှိတဲ့ တိုးတက်မှု တစ်ခုခု ရှိလာပြီလို့ပဲ ကိုယ် တွေးမိလို့ပါ"

သူမ မျက်ခုံးပင့်လိုက်သည်။

"ဘာ တိုးတက်မှုလဲ"

"ကိုယ်တို့ အိမ်မှုကိစ္စ ဘယ်သူ လုပ်မလဲဆိုတာ ဆွေးနွေးနေကြတာ"

"ရှင် အရမ်း တွေးလွန်းနေပြီ။ ရှင့်မှာ ထူးဆန်းတဲ့ ရောဂါတွေ ရှိမရှိ သိရအောင် ကျွန်မ ပေါ့ပေါ့ပါးပါး မေးလိုက်တာပါ"

"ကိုယ့်မှာ ထူးဆန်းတဲ့ ရောဂါတွေ ရှိတယ်လို့ ဘာလို့ ထင်ရတာလဲ"

"အရင်တုန်းက ရှင့်ရဲ့ ရှပ်အင်္ကျီ ညစ်ပတ်တုန်းက ရှင် ချက်ချင်း ပိုက်ဆံပေးပြီး အသစ်ဝယ်ခဲ့တာ။ အဲဒါ ထူးဆန်းတဲ့ ရောဂါ မဟုတ်ဘူးလား"

"ကိုယ့်ရှပ်အင်္ကျီက မင်းရဲ့ နှပ်ချေးတွေနဲ့ ညစ်ပတ်နေခဲ့တာလေ"

အဲဒီအချိန်မှာ အမျိုးသမီးနှစ်ဦး သူတို့ဘေးကနေ ဖြတ်လျှောက်သွားကြသည်။ သူတို့က ချန်းရော့ယွီကို လှည့်ကြည့်ပြီး ခစ်ခနဲ ရယ်လိုက်ကြ၏။ သူမ ရှက်သွားပြီး မုန့်ကုကို စိုက်ကြည့်လိုက်သည်။

"ထင်ရှားတာက အဲဒါ အကြောင်းပြချက် မဟုတ်ဘူး"

"နှပ်ချေးရှိရင် ဆက်ဝတ်နေမှာလား။ အင်္ကျီအသစ် မလဲရင် ကိုယ့်တစ်ကိုယ်လုံး စိတ်မသက်မသာ ခံစားရလိမ့်မယ်"

သူမ သူ့ကို လျစ်လျူရှုပြီး တခြားတစ်ဖက်ကို လျှောက်သွားသည်။ မုန့်ကုက သူမနောက် လိုက်သွားပြီးတော့ ပြောလာသည်။

"ဟေ့၊ ကိုယ် မင်းကို အမှန်အတိုင်း ပြောလို့ စိတ်ဆိုးလို့ မရဘူးနော်"

သူမက ပြန်မဖြေဘဲ ရှေ့သို့ ဆက်လျှောက်သွားသည်။ သူက ထပ်ပြောလာ၏။

"ကိုယ့်တို့ မနေ့က ရှင်းရှင်းလင်းလင်း ပြေလည်ခဲ့ပြီးပြီလေ"

"မပြေလည်သေးဘူး"

သူမက သူနဲ့ ဆက်သွယ်ဖို့နှင့် ပြေလည်ဖို့အတွက် ကောင်းမွန်ပြီး သတိရှိတဲ့ နည်းလမ်းကို စဉ်းစားနေဆဲ ဖြစ်သည်။

"ဘာလို့လဲ"

သူ သူမဆီ လျှောက်သွားပြီး သူမ၏ ပခုံးကို သူ့လက်မောင်းဖြင့် တွန်းလိုက်သည်။

"စိတ်ကောက်တတ်တဲ့ နတ်ဆိုးမလေး၊ မင်းကို ပျော်ရွှင်အောင် လုပ်ဖို့ ဘာလိုချင်လဲ ပြောပါဦး"

ချန်းရော့ယွီ မဖြေရသေးခင်မှာ ရုတ်တရက် မုန့်ကုက ဆိုးရွားတဲ့ အနံ့ကို ရလိုက်သည်။ ချန်းရော့ယွီက မျက်လုံးများ တောက်ပစွာဖြင့် တစ်နေရာကို ကြည့်နေတာကို သူ တွေ့လိုက်ရသည်။ ချက်ချင်းပဲ သူ့မှာ မကောင်းတဲ့ ခံစားချက် ဖြစ်ပေါ်လာ၏။ သူ ခေါင်းလှည့်ကြည့်လိုက်တဲ့အခါ ဒူးရင်းသီးများ ပြည့်နေသော စင်တစ်ခုကို မလှမ်းမကမ်းမှာ တွေ့လိုက်ရသည်။

ချန်းရော့ယွီက သူ့ကို လှည့်ကြည့်ပြီး စကားမပြောပေ။

မုန့်ကုက သူမကို ကြည့်လိုက်ပြီး ဒူးရင်းသီးကို ကြည့်လိုက်သည်။ နောက်ဆုံးတော့ သူမ၏ မျက်လုံးများမှ ပြင်းထန်တဲ့ အရိပ်အမြွက် ဖိအားအောက်တွင် သူ ပြောလိုက်သည်။

"မင်း တစ်လုံး ရွေးလို့ရတယ်"

သူမသည် မျက်လုံးများ ကွေးညွှတ်ပြီး ပြုံးလိုက်ကာ အကြီးဆုံး တစ်လုံးဆီသို့ တည့်တည့် ပြေးသွားသည်။ စူပါမားကတ် ဝန်ထမ်း၏ အကူအညီဖြင့် အသီးကို ချိန်တွယ်လိုက်တဲ့အခါ ၁၅ ကတ်တီကျော် (၉ ကီလိုဂရမ်ခန့်) ရှိသည်။

သူမ၏ မျက်နှာတွင် နောင်တရသော အမူအရာ အပြည့်ရှိနေသည်။

"အရင်တုန်းက အဲဒီတစ်လုံးက ၂၀ ကတ်တီ ရှိခဲ့တာ"

မုန့်ကု ဆွံ့အသွားတယ်။ သူမက အရင်တစ်လုံးကိုတောင် မှတ်မိနေသေးတယ်။

ချန်းရော့ယွီသည် သူမရဲ့ ဒူးရင်းသီးကို ရတဲ့အခါ သူမ၏ စိတ်ခံစားချက် ပိုကောင်းလာသည်။ သူမ ဈေးထပ်မဝယ်ချင်တော့ဘဲ သူမ၏ ဒူးရင်းသီးကို အမြန်စားရန် အိမ်ပြန်ချင်တော့သည်။

သူမကို ဒူးရင်းသီး သယ်ပေးပြီး ငွေရှင်းကောင်တာဆီသို့ သွားကာ သူ အရင်မေးလိုက်သည်။

"ဒါက ကိုယ်တို့ ပြန်ပြေလည်သွားပြီလို့ ယူဆလို့ ရမလား"

သူမ ခေါင်းငြိမ့်လိုက်သည်။ အဲ့ဒီနောက် မုန့်ကုက ဒူးရင်းသီးကို ကောင်တာပေါ် တင်လိုက်ပြီး ပြောသည်။

"ငွေရှင်းမယ်"

ဒါ မဆိုးဘူး။ ချန်းရော့ယွီ အရမ်းကျေနပ်တယ်လို့ ခံစားရတယ်။ တကယ်တော့ ဒါကို ဒူးရင်းသီးတစ်လုံးက လူတိုင်းကို ပျော်ရွှင်စေတယ်လို့ ယူဆသင့်တယ်။ ပြေလည်သွားပြီ၊ သတိလည်း ရှိသွားပြီ။ နောက်တစ်ခါ သူ သူမကို ထပ်အနိုင်ကျင့်ရင် သူမ ဒူးရင်းသီး အများကြီး ဝယ်ပြီး စားနေတဲ့အချိန်မှာ သူက အနံ့ဆိုးနဲ့ ဆက်နေရလိမ့်မယ်။

ဒူးရင်းသီးအတွက် ပေးချေပြီးတဲ့နောက် ချန်းရော့ယွီက ဦးဆောင်ပြီး ကားဆီသို့ အမြန်သွားသည်။

မုန့်ကုသည် နောက်ကနေ လိုက်လာပြီး ကိုယ့်ဘာသာ ရေရွတ်လိုက်၏။ သူက ဒူးရင်းသီးနှင့် မနှိုင်းယှဉ်နိုင်တဲ့အချက်ကို လက်မခံနိုင်ပေ။

"ရှင် ဘာပြောနေတာလဲ"

သူမ နောက်လှည့်ပြီး မေးလိုက်သည်။

"ဘာမှ မဟုတ်ဘူး"

မုန့်ကုက ဒူးရင်းသီးကို ကားနောက်ဖုံးထဲ ပစ်ထည့်လိုက်တဲ့အခါ ချန်းရော့ယွီ အနည်းငယ် စိတ်ပူပန်သွားသည်။

"အိုက်ယား.. ပျက်စီးအောင် မလုပ်နဲ့လေ"

သူ နှုတ်ခမ်းတင်းလိုက်ပြီး ချန်းရော့ယွီက တောင့်တစွာဖြင့် ပြောလာသည်။

"ကျွန်မ တကယ် အခုပဲ စားချင်စိတ် ဖြစ်မိတယ်"

မုန့်ကု စိတ်မသက်မသာ ဖြစ်နေပြီး ရုတ်တရက် သူ ပြောလိုက်သည်။

"အိုင်း..ကိုယ် လေအေးပေးစက် ဝယ်ဖို့ မေ့သွားတယ်"

သူ စူပါမားကတ်ထဲ ပြန်ဝင်ချင်ပေမယ့် ချန်းရော့ယွီက သူ့ကို စိုက်ကြည့်လိုက်တဲ့အခါ သူ ကားထဲ ဝင်လိုက်ရသည်။

မုန့်ကုသည် တိတ်တဆိတ် နာခံလိုက်ပြီး ချန်းရော့ယွီက မျက်လုံးများ ရယ်မောလျက် အနည်းငယ် ဂုဏ်ယူနေသည်။ ဒူးရင်းသီးအနံ့က ကားတစ်စီးလုံးကို လွှမ်းခြုံသွားပြီး မုန့်ကုက ခါးသီးတဲ့ အမူအရာ ရှိနေတဲ့အချိန်မှာ သူမ ပိုပျော်လာသည်။

သူမ ဂုဏ်ယူနေတဲ့အချိန်မှာပဲ မုန့်ကုက ရုတ်တရက် သူမ၏ မေးစေ့ကို ကိုင်ပြီး သူမ၏ နှုတ်ခမ်းများကို ပြင်းပြင်းထန်ထန် နမ်းလိုက်သည်။

"မင်း ဒူးရင်းသီး စားပြီးရင် ကိုယ် မင်းကို နမ်းတော့မှာ မဟုတ်ဘူး။ အရင်ဆုံး ကုစားထားကြစို့"

သူမ အံ့အားသင့်သွားသော်လည်း ငြင်းပယ်ခြင်း မရှိပေ။ မုန့်ကုက ဒီအခွင့်အရေးကိုယူပြီး ပိုမို နက်ရှိုင်းစွာ ထိုးဖောက်လာသည်။ သူတို့နှစ်ယောက်က 'အချိန်အကြာကြီး ခွဲခွာပြီးနောက် ပြန်လည်ပေါင်းစည်းခြင်း' ဖြစ်ပြီး စိတ်အားထက်သန်မှုဖြင့် ပူလောင်နေကြသည်။ ဒီအနမ်းက သူတို့ကို အသက်ရှူရပ်လုနီးပါး ဖြစ်သွားစေပြီး မချိမဆန့် ခွဲခွာခဲ့ကြ၏။ အိမ်ပြန်ရောက်တဲ့အထိ အစပိုင်းမှာ ညှိုးငယ်နေတဲ့ သူတို့ရဲ့ စိတ်ခံစားချက်က တောက်ပလာသည်။ မုန့်ကုက ကားမောင်းနေတဲ့အချိန်မှာ အချိန်ကြာလာတာနဲ့အမျှ သူမ၏ လက်ကို ဆွဲကိုင်ဖို့ လက်လှမ်းလာသည်။ ချန်းရော့ယွီသည် သူမ၏ နှလုံးသားထဲမှာ ချိုမြိန်မှုကို ခံစားရပြီး ဒီအချိန်လေးအတွက် သူမ အရင်က မပျော်ရွှင်မှုတွေ အားလုံးကို မေ့သွားတော့၏။

အိမ်ပြန်ရောက်တဲ့အခါ သူမက မီးဖိုချောင်တံခါးဝမှာ ရပ်ပြီးတော့ ဒူးရင်းသီးစားရင်း စကားပြောနေသည်။ သူကတော့ ဧည့်ခန်းဆိုဖာမှာ ထိုင်ပြီး ဒူးရင်းသီးအနံ့မှ တတ်နိုင်သမျှ ဝေးဝေးနေဖို့ ကြိုးစားနေ၏။ ချန်းရော့ယွီက သူ သူမကို နည်းနည်း ကြောက်တာကြောင့် ဒါက အရမ်း ကောင်းတယ်လို့ ခံစားရလေသည်။

ပထမဆုံး သူမ လျန်စီးစီး၏ ကိစ္စများအကြောင်း သူ့ကို ပြောပြသည်။ သူမရဲ့ ရည်ရွယ်ချက်က အမျိုးသမီးများလည်း ရဲရင့်သည့် ဆုံးဖြတ်ချက်များ ချနိုင်ပြီး လုပ်ဆောင်နိုင်စွမ်း ရှိကြောင်းကို သူ့ကို ပြသရန် ဖြစ်သည်။ ဒါ့အပြင် သူ သူမကို လျစ်လျူမရှုသင့်ကြောင်း၊ မဟုတ်ရင် သူမလည်း လျန်စီးစီးလို ရဲရင့်နိုင်ကြောင်း သတိပေးခြင်း ဖြစ်သည်။

နောက်ဆုံးမှာတော့ မုန့်ကု၏ တုံ့ပြန်မှုမှာ ဒီလိုမျိုးပင်။

"ဒါဆို သူ(မ) အဲဒီကို သွားရတဲ့ ရည်ရွယ်ချက်က လက်ထပ်ဖို့လား။ သူတို့ ဘယ်နှစ်ပတ် သိခဲ့ကြတာလဲ။ သူ(မ)က တကယ့်ကို ပုံမှန် အမျိုးသမီး မဟုတ်ဘူး"

သူမ မျက်နှာပေါ်မှာ အနက်ရောင်မျဉ်းများ ဖုံးလွှမ်းသွားသည်၊ သူမရဲ့ ပါးစပ်ထဲတွင် ဒူးရင်းသီးတစ်စိပ် ရှိနေ၏။ ကောင်းပြီ၊ ဒီကိစ္စက နည်းနည်းတော့ လွန်ကဲပြီး ဦးတည်ရာ နည်းနည်း မှားနေနိုင်တယ်။

"ရှင် အရမ်း စိုးရိမ်နေတယ်၊ ဟုတ်တယ်မလား"

သူမ မေးလိုက်သည်။

သူ သူမကို ပြန်ဆွဲခေါ်ပြီး မှန်ကန်တဲ့ လမ်းကြောင်းပေါ်ကို တင်ပေးရမယ်။ သူ သူမကို ကောင်းကောင်း ဆက်ဆံမယ်၊ မဟုတ်ရင် သူမ မိုက်မဲတဲ့အရာတစ်ခုခု လုပ်ခဲ့ရင် သူ နောင်တရလိမ့်မယ်။

"ကိုယ် မစိုးရိမ်ပါဘူး။ လျန်စီးစီးက တောထဲကို ပစ်ချထားရင်တောင် ကျားတွေ၊ ခြင်္သေ့တွေကို သူ(မ)ကို နာခံအောင် လုပ်နိုင်မယ့် မိန်းမတစ်ယောက်ပဲ"

"ကျွန်မကရော"

သူမ မေးလိုက်သည်။

"မင်းကတော့ နာခံအောင် လှည့်စားခံရမယ့်သူ ဖြစ်လိမ့်မယ်"

"ဒါဆို ရှင် ပြောနေတာက ကျွန်မက ကျား ဒါမှမဟုတ် ခြင်္သေ့ ဖြစ်တယ်ဆိုတာလား"

"အမ"

မုန့်ကုက ခေါင်းငြိမ့်လိုက်သည်။

(T/N-တရုတ်လူမျိုးများက ကျားမကို အပြင်းထန်ဆုံး တိရစ္ဆာန်အဖြစ် သတ်မှတ်ပြီး ဇနီးသည်ကို အများအားဖြင့် ကျားမဟု ရည်ညွှန်းလေ့ရှိသည်။)

ခဏကြာပြီးနောက် သူမ သူ့အဓိပ္ပာယ်ကို နားလည်သွားသည်။

"အွန်း..."

သူမ သူ့အမြင်ကို သဘောမတူပေမဲ့ ဒီခေါင်းစဉ်ကို ဆက်ပြောပြီး သူမ ပြင်းထန်တယ်လို့ ဝန်ခံလို့ မရပေ။ သူမ နားမလည်ယောင် ဆောင်ပြီး ဒူးရင်းသီး အစိတ်တစ်ချို့ကို ကောက်စားလိုက်သည်။

"ဘယ်လိုပဲဖြစ်ဖြစ် ကျွန်မ စိုးရိမ်နေတယ်"

"မင်း သူ(မ)ကို စိုးရိမ်နေတုန်းပဲလား။ သူ(မ) လက်ထပ်မယ့် ယောက်ျားကို ဘာလို့ မစိုးရိမ်တာလဲ"

ဒီအိမ်မှာ တခြားဘယ်သူမှ မရှိဘဲ သူနဲ့ ချန်းရော့ယွီပဲ ရှိတာကြောင့် မုန့်ကု အရမ်း ပိုပြီး စိတ်အေးလက်အေး ခံစားရသည်။

"ဒီအကြောင်း ပြောရမယ်ဆိုရင်၊ ဒီလူက ဘယ်လိုလဲဆိုတာ ကိုယ် တကယ်ပဲ သိချင်မိတယ်။ ကိုယ် သူ့ကို တွေ့ရင် ထိုးပစ်မယ်"

"ဘာလို့ ထိုးမှာလဲ"

သူမ မေးလိုက်သည်။

"သူ ဒီ လျန်စီးစီးကို ပိုစောစော ခေါ်သွားသင့်တယ်၊ ဒါမှ ကိုယ်တို့ အချင်းချင်း ပိုပြီး အချိန်ရမှာပေါ့၊ ဖြစ်နိုင်တာက ကိုယ်တို့ရဲ့ ဆက်ဆံရေးက ဒီလောက် တိုးတက်မှု နည်းမှာ မဟုတ်ဘူး"

ချန်းရော့ယွီ သူ့ကို မျက်လုံးမှေးကြည့်လိုက်သည်။

"ဘာ တိုးတက်မှုလဲ။ ရှင့်စကားတွေက ရှင့်အကျိုးအတွက်သက်သက်ပဲလို့ ဘာလို့ ကျွန်မ ခံစားရတာလဲ"

"မင်း အဲဒါကို သိနိုင်တယ်ပေါ့။ မင်းနှလုံးသားထဲမှာ ကိုယ့်အကြောင်း တွေးနေလို့ ဖြစ်ရမယ်"

"အဓိပ္ပာယ်မရှိတာတွေ မပြောနဲ့"

သူမက သူမ နွေဦး၏ အိပ်မက် မက်ခဲ့ဖူးကြောင်း ဝန်ခံမှာ မဟုတ်ပေ။ သူမ မျက်နှာကို တင်းမာစွာ ဆွဲထားပြီး ပြောလိုက်သည်။

"ကျွန်မ ရှင့်ကို အလေးအနက် ပြောနေတာ၊ ကျွန်မ သေသေချာချာ ချစ်ချင်တယ်၊ ကျွန်မ ကစားနေတာ မဟုတ်ဘူး"

"ကိုယ်ရောပဲ"

မုန့်ကုသည် ချန်းရော့ယွီ အရမ်း အလေးအနက်ထားတာကို မြင်ပြီး သူလည်း ချက်ချင်း အလေးအနက်ထားလာသည်။

"ကိုယ် အလေးအနက်ထားရုံတင် မဟုတ်ဘူး၊ကိုယ်တို့ရဲ့ တိုးတက်မှုက နည်းနည်းလေး အရမ်း နှေးနေတယ်လို့လည်း ခံစားရတယ်"

"ဘယ်လို နှေးတာလဲ"

အိပ်ရာဝင်တဲ့အဆင့်အထိ မတိုးတက်သေးဘူးလို့ သူ ပြောရင် သူမ သူ့ခေါင်းကို ဒူးရင်းသီးခွံနဲ့ အုပ်ဖို့ စီစဉ်ထားတယ်။

"နှေးတယ်ဆိုတာက ကိုယ်တို့ မိဘတွေနဲ့ မတွေ့သေးဘူးဆိုတဲ့ သဘောပါ။ ဒါတွေ အားလုံးက ကိုယ်တို့မှာ ရှင်းလင်းတဲ့ အဆင့်အတန်း မရှိဘူးလို့ ထင်ရတယ်။ ချန်းရော့ယွီ မင်း ကိုယ့်မိဘတွေနဲ့ တွေ့ဖို့ အသင့်ဖြစ်ပြီလား"

မိဘတွေကို ဆွဲထုတ်လာတော့မယ်... ဘယ်သူက အနိုင်ရသူ ဖြစ်မလဲ?

ချန်းရော့ယွီစ အရှိန်အဟုန်က ချက်ချင်း အားနည်းသွားသည်။ သူမ စဉ်းစားပြီး ပြောလိုက်သည်။

"ကျွန်မ မပြင်ဆင်ရသေးဘူး၊ ဘာလို့လဲဆိုတော့ ရှင့်ရဲ့ အပြုအမူက မကောင်းသေးလို့ပဲ။ ကျွန်မ သေချာ လေ့လာပြီး စောင့်ကြည့်ဖို့ လိုသေးတယ်"

မုန့်ကု စကားမပြောနိုင်ဖြစ်သွားတယ်။

"ဒါကြောင့် ရှင် ကျွန်မအပေါ် ကောင်းရမယ်။ ကျွန်မရဲ့ လိုအပ်ချက်တွေက မမြင့်ပါဘူး။ ရှင် ကျိုးကြောင်းဆင်ခြင်မရှိဘဲ ပြဿနာ မဖန်တီးဘူး၊ ကျွန်မကို စိတ်မဆိုးအောင် လုပ်ရင် အဆင်ပြေပါတယ်"

လိုအပ်ချက်တွေက မမြင့်ဘူး!

ကောင်းပြီ၊ တကယ်တော့ အရမ်း မမြင့်ပါဘူး။ မုန့်ကု ခေါင်းငြိမ့်လိုက်သည်။

သူ့ရဲ့ချန်းရော့ယွီက ချော့မော့ရလွယ်ကူသင့်တယ်။ သူမ အရင်က သူ့ရဲ့ စိတ်အခြေအနေ မကောင်းတာတွေကို သည်းခံပြီး ခံနိုင်ရည်ရှိခဲ့ဖူးတယ်၊ ဒါကြောင့် အခု သူမအပေါ် သူ့ရဲ့ခံစားချက်တွေက တကယ်ဖြစ်နေပြီဆိုတော့ သူမ သူ့အပေါ် လုံးဝယုံကြည်လာမှာ သေချာတယ်။

သူမက သူ ယုံကြည်မှု အပြည့်ရှိနေတာကို တွေ့ရပေမယ့် သူ ဘာတွေ တွေးနေလဲဆိုတာ မသိပေ။

"ဒါဆို အခု၊ ရှင် ကျွန်မအပေါ် ဘယ်လို ကောင်းကောင်း ပြုမူမယ်ဆိုတာ ဆုံးဖြတ်ပြီးပြီလား"

"သေချာတာပေါ့၊ ကိုယ် မင်းကို အရမ်း စိတ်ထဲထိမိစေမှာပါ"

>>>>>>>>>>>>>>

နောက်တစ်နေ့တွင် မုန့်ကုသည် အမှန်တကယ်ပင် အစားအစာများ ဝယ်ယူလာပြီး သူမအပေါ် ကောင်းမွန်စွာ ပြုမူမည်ဟူသော ကတိကို ဖော်ပြရန် ချန်းရော့ယွီ၏ အိမ်သို့ ရောက်လာသည်။ သူ သူမအတွက် ညစာ ချက်ပြုတ်ပေးမည်ဟု ပြောလာ၏။

သူမ သူ့ကို သံသယ မဝင်ပေ။ ဘာကြောင့်လဲဆိုတော့ မုန့်ကု စူပါမားကတ်မှာ အလွန်ဈေးကြီးတဲ့ အမဲသားတုံးများ ဝယ်တာကို သူမ မြင်ခဲ့ရသည်။ မုန့်ကု၏ အိမ်တွင်လည်း သူမက ရေခဲသေတ္တာထဲမှ အစားအစာများကို မြင်ဖူးသည်၊ ထို့အပြင် သူ့မှာ ရင်းဇယ်ဆိုတဲ့ စူပါစားဖိုမှူး သူငယ်ချင်းတစ်ဦးလည်း ရှိသည်။ သူ့ရဲ့ အရည်အသွေးမြင့် ဘဝပုံစံကို ထည့်သွင်းစဉ်းစားခြင်းအားဖြင့် မုန့်ကု၏ ချက်ပြုတ်မှုစွမ်းရည် ကောင်းမွန်သင့်သည်ဟု သူမ ယုံကြည်သည်။

သူမ အလွယ်တကူ သဘောတူလိုက်ပြီး သူ့ရဲ့လုပ်ရပ်များကြောင့် အနည်းငယ် စိတ်ထဲထိမိကြောင်း ဖော်ပြလိုက်သည်။ အဲ့ဒီနောက် သူမက သူ့ကို မီးဖိုချောင်မှာ ထားခဲ့ပြီး ဧည့်ခန်း ဆိုဖာတွင် ထိုင်ကာ TV ကြည့်နေလိုက်သည်။ ဆယ်မိနစ်ကြာပြီးတဲ့နောက် သူမ အခြေအနေကို ကြည့်ရှုရန် မီးဖိုချောင်သို့ ပြန်သွားသည်။

သူမ တုန်လှုပ်သွားတယ်!

"ငါးတစ်ကောင်ကို သန့်ရှင်းရေးလုပ်ဖို့ ဘယ်သူက ခွဲစိတ်ဓားကို သုံးမှာလဲ"

ဟုတ်တယ်၊ ရှိတယ်!

မုန့်ကုက ပြန်ဖြေသည်။

"ကိုယ့် အဖေ"

သူမ ပါးစပ်ဟထားပြီး အချိန်အကြာကြီးကြာမှ မေးလိုက်သည်။

"ရှင့်အမေက ရှင့်အဖေကို ဘယ်လို ကိုင်တွယ်ခဲ့တာလဲ"

"သူ့ကို မီးဖိုချောင်ကနေ ထွက်သွားခိုင်းတယ်"

သူက မျှော်လင့်ချက်ရှိတဲ့ မျက်လုံးများဖြင့် သူမကို ကြည့်လိုက်ပြီး ချန်းရော့ယွီ မျက်တောင်ခတ်လိုက်သည်။ သူမ ပရမ်းပတာ ဖြစ်နေတဲ့ မီးဖိုချောင်ကို ကြည့်လိုက်တဲ့အခါ သူလည်း မီးဖိုချောင်ကနေ ထွက်သွားချင်နေတယ်ဆိုတာ ရုတ်တရက် နားလည်လိုက်သည်။ သူက အစားအစာ ဝယ်လာပြီး သူမအတွက် ချက်ပြုတ်ပေးချင်တယ်လို့ ပြောတာက ဟန်ဆောင်တာပဲ။

သူမက "မလိုပါဘူး၊ ကျွန်မ လုပ်လိုက်ပါ့မယ်" လို့ ပြောလိုက်ရင် သူက အားလုံးကို သူမဆီ ပုံအပ်ပြီး သူမကို ချက်ပြုတ်ခိုင်းမယ်လို့ သူ တွေးခဲ့တာလား။ ပြီးတော့ သူ သူမအတွက် ချက်ပြုတ်ပေးမယ့် ရည်ရွယ်ချက်ကို အသုံးပြုပြီး သူမကို 'စိတ်ထဲထိမိစေ'ဖို့ အောင်မြင်စွာ လုပ်ဆောင်မယ်ပေါ့လေ!

သူမ မျက်တောင် ထပ်ခတ်လိုက်တယ်။

"သေချာ လုပ်၊ လူငယ်လေး။ ရှင်၊ ရှင့်အဖေထက် ပိုကောင်းလာလိမ့်မယ်"

ဒီယောက်ျားက သူမကို တကယ် 'ထိမိ' သွားစေတယ်!

Translator -JJ