အခန်း ၇၂
Vol. 7 Ch. 72
Chapter 72-အမေမုန့်၏အမြင်
ကျိုးကျယ် စားပွဲဆီ ရောက်သည်နှင့် တစ်ပြိုင်နက် အမေမုန့်လည်း ပြုံးပြုံးရွှင်ရွှင်ဖြင့် ချန်းရော့ယွီကို နှုတ်ဆက်လိုက်သည်။
ဒီမြင်ကွင်းက ချန်းရော့ယွီ မျှော်လင့်ထားတာထက် ပိုချောမွေ့နေသည်။ အဖေကျိုးနဲ့ အမေကျိုးတို့လည်း အမေမုန့်နဲ့ နှုတ်ဆက်စကား ဖလှယ်ခဲ့ကြပြီး နှစ်ဖက်စလုံးက သူတို့ရဲ့ အခြေအနေကို ချက်ချင်း မမေးကြဘဲ ကျိုးကျယ်က သူမကို ပြဿနာ ဖြစ်စေခဲ့တဲ့အတွက် ရှက်ရွံ့စွာ တောင်းပန်သည်။ အမေမုန့်က အခွင့်အရေးယူပြီး ချန်းရော့ယွီ အချိန်ရမလားလို့ မေးလာကာ သူမနဲ့အတူ ဈေးဝယ်ထွက်ဖို့ တစ်ယောက်ယောက် လိုချင်ကြောင်း ပြောလာသည်။
အဖေကျိုးနဲ့ အမေကျိုးတို့က သူတို့သား စိတ်မပျော်ရွှင်ဘူးဆိုတာ တွေ့တော့ ချန်းရော့ယွီကို သူတို့ နောက်ထပ် မနှောင့်ယှက်တော့ဘူးလို့ မြန်မြန်ဆန်ဆန်နဲ့ ယဉ်ကျေးစွာ ပြောလိုက်ကြသည်။ ဒါကြောင့် နှစ်ဖက်စလုံး ယဉ်ကျေးစွာ နှုတ်ဆက်ခဲ့ကြပြီး ချန်းရော့ယွီကို အမေမုန့်က စားသောက်ဆိုင်ထဲကနေ ချောချောမွေ့မွေ့ ခေါ်ထုတ်သွားတော့သည်။
အမေမုန့်က ချန်းရော့ယွီကို ခေါ်ပြီးတော့ ခဏလောက် ဈေးဝယ်သည်။ ချန်းရော့ယွီက အမေမုန့် အိတ်တွေ အများကြီး သယ်လာတာကို မြင်တော့ သူမ အိတ်တချို့ သယ်ပေးဖို့ အကူအညီ ပေးရမလားလို့ တွေးနေတုန်း အမေမုန့်က ခြေလှမ်းလှည့်ပြီး ကော်ဖီဆိုင်ထဲကို ဝင်သွားသည်။
အယ်... ကြည့်ရတာ လူကြီးစကားဝိုင်း နောက်တစ်ခု စတင်တော့မယ် ထင်တယ်...
ချန်းရော့ယွီ စိတ်ထဲမှာ သက်ပြင်းချလိုက်ပြီး အံကြိတ်ကာ အမေမုန့်နောက်က လိုက်သွားသည်။ သူမ ဒီတစ်ကြိမ်မှာတော့ သူမရဲ့ မစ္စတာတိုင်ရန်နိုဆောရပ်စ်ဆီက စွမ်းအင်ရဖို့ အိမ်သာထဲ တိတ်တဆိတ် ဝင်သွားနိုင်မှာ မဟုတ်ဘူးဆိုတာ သူမ သိတယ်။
အမေမုန့်က သူမကို ရင်းနှီးကျွမ်းဝင်စွာ ပြုံးပြရင်း ထိုင်လိုက်သည်။
လူနှစ်ယောက်လုံး အချိုရည် တစ်မျိုးစီ မှာယူကြပြီး ချန်းရော့ယွီက မတ်မတ် တောင့်တောင့် ထိုင်ကာ အမေမုန့် စကားပြောဖို့ စောင့်နေသည်။
ဒါပေမဲ့ အမေမုန့် အလျင်မလိုဘဲ ကော်ဖီဆိုင်ရဲ့ အချိုရည်စာရင်းကို ပြုံးပြုံးရွှင်ရွှင် ကြည့်ရှုနေသည်။ သူမက ချန်းရော့ယွီကိုလည်း ပြုံးပြုံးရွှင်ရွှင် ကြည့်နေပြီး အချိန်အကြာကြီး ဘာမှ မပြောပေ။ ချန်းရော့ယွီ သူမ အရင် ပြောသင့်လားလို့ တွေးနေရင်း ပိုပြီး စိတ်လှုပ်ရှားလာတဲ့အချိန်မှာ အမေမုန့်က စကား စပြောလိုက်သည်။
"ရှောင်ယွီ၊ ခုနက လူနှစ်ယောက်က ဘယ်သူတွေလဲ"
လာပြီ၊ လာပြီ... ဖြေရခက်တဲ့ မေးခွန်းတွေ လာပြီ!
ချန်းရော့ယွီ တစ်စက္ကန့်လောက် တုံ့ဆိုင်းသွားပြီး သူမရဲ့ပရမ်းပတာဖြစ်နေတဲ့ဦးနှောက်က တကယ်ကို မထက်မြက်တာကြောင့် သူမ အမေမုန့်ကို တည့်တည့် ပြောလိုက်သည်။
"သူတို့က ကျွန်မရဲ့ ဇာတိက လူကြီးတွေပါ၊ ပြီးတော့ ကျွန်မက သူတို့သား၊ ခုနက ဝင်လာတဲ့ မစ္စတာ ကျိုးနဲ့ ဘလိုင်းဒိတ် လုပ်ခဲ့ဖူးတယ်။ဒါကြောင့် ကျွန်မ သူတို့နဲ့ ရင်းနှီးတယ်လို့ ယူဆနိုင်ပါတယ်။ဒီတစ်ခေါက် သူတို့ A-မြို့ကို လာတော့ ကျွန်မကို အဖော်လုပ်ပေးဖို့ လာရှာတာပါ၊ ပြီးတော့ သူတို့နဲ့အတူ ညစာစားရအောင်လို့"
အမေမုန့် စကားမပြောခင် ချန်းရော့ယွီ အလျင်အမြန် ထပ်ဖြည့်ပြောလိုက်သည်။
"ဒေါက်တာမုန့်လည်း ဒီကိစ္စကို သိတယ်။ ကျွန်မ ဖုန်းခေါ်ပြီး သူ့ကို ပြောပြလိုက်တယ်"
အမေမုန့်က ပြုံးလိုက်သည်။
"အန်တီ သိပါတယ်။ အန်တီ ခုနကပဲ သူ့ကို ဖုန်းခေါ်ခဲ့တာ"
"အာ?"
ချန်းရော့ယွီ ပါးစပ် အဟောင်းသား ဖြစ်သွားပြီး အရမ်း အံ့အားသင့်သွား၏။
"အန်တီ သူ့အဖေအတွက် အဝတ်အစားတွေ ဝယ်နေတာ၊ ပြီးတော့ အဲဒီထဲက တစ်ထည်က သူ့အတွက်လည်း သင့်တော်မယ်လို့ ခံစားရတာနဲ့ အန်တီ သူ့ကို ဖုန်းခေါ်လိုက်တော့ သူက တစ်ယောက်ယောက်က သူ့အဝတ်အစားတွေ ဝယ်နေပြီလို့ ပြောပြီး စိတ်မပူဖို့ အန်တီ့ကို ပြောတယ်လေ"
ဒီအချက်က ချန်းရော့ယွီ နှုတ်ခမ်းကို ကိုက်လိုက်ပြီး အနည်းငယ် ရှက်ရွံ့မိစေသည်။ ဒီ မုန့်ကု... သူမ သူ့အတွက် တစ်ခုခု ဝယ်ပေးရင် သူက ရွေးချယ်တတ်ပြီးတော့ လှည့်ပြီး သူ့အဝတ်အစားတွေကို တစ်ယောက်ယောက်က ဝယ်ပေးခဲ့တယ်ဆိုပြီး ကြော်ငြာတတ်တယ်။
"သူက သမီး ဒီအနားမှာ ရှိနေပြီးတော့ တခြားလူတွေနဲ့ ညစာစားနေတယ်လို့လည်း ပြောပြတယ်။ အန်တီ သူ့ကို စကားအနည်းငယ်ပဲ ရမ်းပြီး မေးလိုက်တာ၊ သူက ဒါတွေက သမီးရဲ့ ဇာတိက ဘလိုင်းဒိတ်တွေ့ဖူးတဲ့သူရဲ့ မိဘတွေဆိုတာ ပြောပြတယ်။သူက တစ်ယောက်ယောက်က အမေ့ရဲ့ ချွေးမလောင်းကို လုယူတော့မယ်လို့ ပြောပြီး အန်တီ စိတ်ပူနေလားလို့ မေးတာနဲ့ အန်တီ လာကြည့်လိုက်တာ"
ချန်းရော့ယွီ ဒီစကားကို ကြားတဲ့အခါ သူမ၏ မျက်နှာ စိမ်းသွားတယ်လို့ ခံစားရတယ်။ သူ့ချစ်သူကို ဒီလို ပစ်တင်မယ့်လူမျိုး ရှိသေးလား။ ဒီ တိုင်ရန်နိုဆောရပ်စ်၊ သူ သူ့အမေကို ဒီလောက် တိုက်ရိုက်ပြောဖို့ လိုအပ်လား။ ကံကောင်းထောက်မစွာပဲ သူမ ခုနက အမေမုန့်ကို မလိမ်ခဲ့ဘူး၊ မဟုတ်ရင် သူမ အမေမုန့်အရှေ့မှာ အရမ်း ရှက်ရွံ့နေလိမ့်မယ်။
ရုတ်တရက် ချန်းရော့ယွီ အတွေးတွေ စုစည်းလိုက်ပြီး သူမ မော့ကြည့်လိုက်တဲ့အခါ အမေမုန့်က သူမကို ပြုံးနေသည်။ ဒီအချိန်တစ်လျှောက်လုံး သူမ ပြုံးနေပြီး အရမ်း ဖော်ရွေတယ်။ ဒါပေမဲ့ ခုနက သူမ ကျိုးကျယ်မိဘတွေရဲ့ အထောက်အထားကို သိပြီးသား ဖြစ်ပေမဲ့ သူမ အတိအကျ မေးနေတုန်းပဲ။ ဒါက အမေမုန့်ရဲ့ သူမကို စမ်းသပ်တဲ့ နည်းလမ်းလား။ သူမ လိမ်မလားဆိုတာကို ကြည့်ချင်တာလား။
ချန်းရော့ယွီ သူမ၏ နဖူးပေါ်ရှိ မရှိတဲ့ ချွေးကို မသုတ်ဘဲ မနေနိုင်ခဲ့ပေ။
ဒါက အန္တရာယ်ပဲ... ဒါက အရမ်းကို အန္တရာယ်များလိုက်တာ!
ကံကောင်းထောက်မစွာပဲ သူမရဲ့ တုံ့ပြန်မှု နှေးကွေးပြီး မထက်မြက်ခဲ့ဘူး။ သူမရဲ့ ဖရဲသီးခေါင်းက ပိုပြီး ထက်မြက်ခဲ့မယ်ဆိုရင်၊ ပြီးတော့ သူမ ကောင်းမွန်တဲ့ အကြံဉာဏ်များစွာ တွေးနိုင်ခဲ့မယ်ဆိုရင် စကားအရှည်ကြီး ပြောပြီးတဲ့နောက် သူမ ကိုယ့်ကိုယ်ကိုယ် ဖြေရှင်းဖို့ နည်းလမ်းရှိမှာ မဟုတ်ဘူးလို့ သူမ ကြောက်မိတယ်။
"ရှောင်ယွီ၊ သမီး မုန့်ကုနဲ့ ဒီလောက် အချိန်အကြာကြီး ဆက်ဆံရေး ရှိနေခဲ့တာ။ အန်တီ သမီး လာတွေ့ဖို့ စောင့်နေခဲ့တာ ဒါပေမဲ့ သမီး ဘယ်တော့မှ မလာခဲ့ဘူး"
"အဲဒါ..."
သူမ မှားသွားတယ်။ တုံ့ပြန်မှု နှေးကွေးတာနဲ့ မထက်မြက်တာကလည်း မကောင်းဘူး။ ဒီအချိန်မှာ သူမ ဘာပြောရမလဲဆိုတာ ဘယ်အရာကသင့်တော်တယ်လို့ ယူဆနိုင်မလဲ။
"ကျွန်မ အချိန်မကျသေးဘူးလို့ ခံစားရလို့ပါ"
သူမ တကယ် ဘာမှ ထပ်မပြောနိုင်တော့တာကြောင့် တိုက်ရိုက် ပြောလိုက်တာ ပိုကောင်းတယ်။
"ဒါဆို ဘယ်အချိန်ကို အချိန်ကျပြီလို့ ယူဆနိုင်မလဲ"
အမေမုန့်သည် သူမ၏ ကော်ဖီကို သောက်လိုက်ပြီး ပြုံးလိုက်သည်။
"ဖြစ်ကောင်းဖြစ်နိုင်တာက... ယုံကြည်မှု လုံလောက်တဲ့အချိန်မှာပါ"
"ဪ၊ ဒါဆို ဒါပဲလား..."
အမေမုန့်သည် ကော်ဖီခွက်ကို ချလိုက်ပြီး ချန်းရော့ယွီကို ကြည့်ကာ ထပ်ပြုံးလိုက်သည်။
"အန်တီ မုန့်ကုနဲ့ တွဲဖူးတဲ့ မိန်းကလေးအားလုံးကို မြင်ဖူးတယ်၊ ပြီးတော့ သမီး အပါအဝင် စုစုပေါင်း လေးယောက် ရှိတယ်"
ချန်းရော့ယွီ သူမ၏ ပါးစပ်ကို တွန့်လိုက်ပြီး ခေါင်းညိတ်လိုက်သည်။ နှိုင်းယှဉ်မှု လုပ်ဖို့ အချိန်တန်ပြီလား။
"ဒီ လေးယောက်ထဲမှာ သမီးတစ်ယောက်တည်းကပဲ ကိုယ့်ကိုယ်ကိုယ် ယုံကြည်မှု မရှိဘူးလို့ ခံစားရတဲ့သူ ဖြစ်လိမ့်မယ်"
"အာ?"
ချန်းရော့ယွီ သူမ၏ အချက်ကို လက်မခံနိုင်ပေ။
"အန်တီ၊ ကိုယ့်ကိုယ်ကိုယ် ယုံကြည်မှု အနည်းဆုံးက ချီယောင် ဖြစ်သင့်ပါတယ်။ သူ(မ)က သူ(မ)မိသားစုနဲ့ သူ(မ)ရဲ့ အခြေအနေတွေက သူတို့နှစ်ယောက်လုံး အသက်ကြီးတဲ့အထိ အတူတူ နေဖို့ မကိုက်ညီဘူးလို့ ခံစားခဲ့ရတာ။ သူ(မ)က ကျွန်မထက် ယုံကြည်မှု နည်းတယ်။ကျွန်မက တကယ်ပဲ ဒေါက်တာမုန့်နဲ့ အရမ်း၊ အရမ်း အချိန်အကြာကြီး အတူတူ နေနိုင်မယ်လို့ ထင်ပါတယ်။ ကျွန်မတို့ ဖြည်းဖြည်းချင်း လိုက်လျောညီထွေဖြစ်ဖို့နဲ့ ပြဿနာတချို့ကို ဖြေရှင်းဖို့ အချိန် လိုအပ်ရုံပါပဲ။ကျွန်မ ယုံကြည်မှု မရှိတာ မဟုတ်ပါဘူး"
အမေမုန့်သည် ကျယ်လောင်စွာ ရယ်မော၍ ပြောလိုက်သည်။
"သမီး မှားတယ်။ ချီယောင်က ကိုယ့်ကိုယ်ကိုယ် ယုံကြည်မှု မရှိတာ မဟုတ်ဘူး၊ သူ(မ)က လွန်လွန်ကဲကဲ ယုံကြည်မှု ရှိခဲ့တာ။သူ(မ)က မုန့်ကု သူ(မ)ကို စောင့်နေလိမ့်မယ်၊ သူ(မ)မရှိဘဲ မနေနိုင်ဘူးလို့ ထင်ခဲ့တာ။ တစ်ခုတည်းသော အချက်က... သူ(မ) မှားခဲ့တယ်"
စကားလုံးတွေကို ပြုံးလျက် ပြောခဲ့ပေမဲ့ ဩဇာရှိသော ဟန်ပန်ဖြင့် ပြောလာတယ်။ ချန်းရော့ယွီ ခေါင်းညိတ်လိုက်သည်။ ဒီတစ်ကြိမ်မှာတော့ သူမရဲ့ မျက်နှာချင်းဆိုင်မှာ ထိုင်နေတာက သူ့သားကို တကယ် ကာကွယ်ပေးတဲ့ မိခင်တစ်ဦး ဖြစ်ကြောင်း ရှင်းနေသည်။ သူမ မျက်နှာပေါ်မှာ အမြဲတမ်း အပြုံး ရှိနေသော်လည်း သူမက အလွန် ထက်မြက်ပြီး ပြင်းထန်၏။
ချန်းရော့ယွီ ဘာပြောရမှန်း မသိတော့ဘဲ တိတ်ဆိတ်စွာ ရယ်မောခြင်းဖြင့်သာ သူမကို အဖော်ပြုပေးနိုင်သည်။
အမေမုန့်သည် ခဏရပ်လိုက်ပြီးမှ ထပ်ဖြည့်ပြောလိုက်သည်။
"ရှောင်ယွီ၊ ယောက်ျားတစ်ယောက်မှာ အရိုးဘယ်နှစ်ရိုး ရှိတယ်ဆိုတာ သမီး သိလား"
"အမ်?"
ချန်းရော့ယွီ အံ့အားသင့်သွားပြီး တွေးလိုက်သည်။
"... ၂၀၄ ရှိပုံရတယ်..."
"၂၀၆ ရိုး ရှိတယ်"
"ဪ"
ချန်းရော့ယွီ ခေါင်းငုံ့လိုက်ပြီး ရှက်ရွံ့မိ၏။ ဒါက အမေမုန့်ရဲ့ ခွန်အားကို ပြသတဲ့ နည်းလမ်းဆိုရင် သူမက တကယ်ကို တည်ငြိမ်ပြီး စုစည်းမှုရှိတဲ့သူပဲ။
ထို့နောက် အမေမုန့် မေးလာသည်။
"ရှောင်ယွီ၊ ယောက်ျားတစ်ယောက်မှာ သွေးကြော ဘယ်နှစ်ခု ရှိတယ်ဆိုတာ သမီး သိလား"
ချန်းရော့ယွီက သူမ ထပ်ပြီး ရှက်ရွံ့ရမှာကို စိုးရိမ်တာကြောင့် မဖြေရဲတော့ပေ။
အမေမုန့်က ထပ်မေး၏။
"ရှောင်ယွီ၊ ယောက်ျားတစ်ယောက်မှာ အာရုံကြော ဘယ်နှစ်ခု ရှိတယ်ဆိုတာ သမီး သိလား"
ချန်းရော့ယွီက သူမ နောက်ထပ် တိတ်ဆိတ်မနေနိုင်တော့ဘူးလို့ ခံစားရပြီး ပြန်ဖြေလိုက်သည်။
"အန်တီ၊ ကျွန်မ သိတာကတော့ ကျွန်မရဲ့ အကြောတွေက ပိုထူတယ်ဆိုတာပါပဲ"
အမေမုန့်သည် အံ့အားသင့်သွားပြီးမှ ကျယ်လောင်စွာ ရယ်လိုက်သည်။
ချန်းရော့ယွီက ဘာများ ရယ်စရာကောင်းလဲဆိုတာ မသိပေ။ သူမ သူမရဲ့ ဒူးခေါင်းကို ပွတ်လိုက်ပြီး ပြောလိုက်သည်။
"အန်တီ၊ ကျွန်မ လူတွေကို ဘယ်လို ကျေနပ်အောင် လုပ်ရမယ်ဆိုတာ မသိပါဘူး။ အဲဒါက... ဒေါက်တာမုန့်ရဲ့ ချစ်သူ ဖြစ်ဖို့အတွက် ဆေးဘက်ဆိုင်ရာ အခြေခံ ဗဟုသုတ စမ်းသပ်မှုကို အောင်မြင်ဖို့ လိုတာလား"
"သေချာတာပေါ့၊ မလိုပါဘူး"
အမေမုန့် ပြုံးလိုက်သည်။
"အန်တီလည်း ဆရာဝန်တစ်ယောက် ဖြစ်ပေမဲ့ အိမ်ရှင်မ လုပ်လာတာ အရမ်း အချိန်ကြာနေပြီ။ သမီးက မုန့်ကုရဲ့လက်တွဲဖော်လေ။ သူ့ရဲ့ လုပ်ဖော်ကိုင်ဖက် မဟုတ်ဘူး၊ ဒါဆို ဘာလို့ ဆေးဘက်ဆိုင်ရာ ဗဟုသုတကို စစ်ဆေးခံရမှာလဲ"
"ဪ"
ဒါဆို ခုနက အမေမုန့်က သူမကို နောက်ပြောင်နေတာလား။ ချန်းရော့ယွီ အနည်းငယ် စိတ်ဓာတ်ကျသွားပြီး ဒါက လုံးဝ ရယ်စရာ မကောင်းဘူးလို့ ခံစားရသည်။
"သမီး အန်တီတို့ကို တွေ့ဖို့ မလောခဲ့တာ ကောင်းတဲ့ ဆုံးဖြတ်ချက်လို့ အန်တီ ထင်ပါတယ်"
အမေမုန့်သည် ကော်ဖီကို သောက်လိုက်ပြီး ဖြည်းဖြည်းချင်း ပြောသည်။
"မုန့်ကုက အန်တီ့ကို တိုင်ခဲ့ပေမဲ့ အန်တီက သမီး မှားတယ်လို့ မထင်ပါဘူး။အန်တီက ကိုယ့်သားကိုယ် ချီးမွမ်းနေတာ မဟုတ်ဘူးနော်။တကယ်တော့ မုန့်ကုရဲ့ အခြေအနေတွေက အရမ်း ကောင်းတယ်၊ ပြီးတော့ မိန်းကလေးတွေ အများကြီး သူ့ကို လိုက်ကြတယ်။သူတို့ လိုက်တာ အဆင်ပြေပေမဲ့ သူတို့က အန်တီ့ကို လက်ဆောင်တွေ ပို့ပြီး သူတို့ရဲ့ ယဉ်ကျေးတဲ့ အမူအကျင့်တွေကို ပြကြတယ်"
ချန်းရော့ယွီ၏ မျက်နှာ အမည်းရောင် မျဉ်းကြောင်းများဖြင့် ပြည့်နှက်သွားသည်။ ပြန်တွေးကြည့်တော့ ထူးဆန်းတဲ့ အခြေအနေအောက်မှာ သူမ အမေမုန့်ကို သူမရဲ့ ဝက်သားနှပ်ကို ဧည့်ခံခဲ့ဖူးပြီး လက်ဆောင်ပေးဖို့ တစ်ခါမှ မစဉ်းစားခဲ့ဘူး ထင်တယ်။ ဒါဆို သူမ ရိုင်းပျတယ်လို့ ယူဆရမှာလား။
အမေမုန့်က ဆက်ပြောသည်။
"မုန့်ကုရဲ့ ချစ်သူတွေထဲမှာ သမီးကလွဲပြီးတော့ သူတို့ မုန့်ကုနဲ့ ဆက်ဆံရေး အတည်ပြုပြီးတဲ့နောက် အန်တီ့ဆီ လာဖို့ အားလုံးက ဆန္ဒပြင်းပြခဲ့ကြတယ်။ဆက်ဆံရေးတစ်ခုကို ဆုံးဖြတ်ဖို့ အရေးကြီးတဲ့ အဆင့်တွေထဲက တစ်ခုက မိဘတွေနဲ့ တွေ့တာပဲ၊ ဒါပေမဲ့ နောက်ဆုံးမှာ သူတို့အားလုံး မုန့်ကုနဲ့ လမ်းခွဲသွားကြတယ်။ဒါကြောင့် သမီးတို့ရဲ့ ဆက်ဆံရေးကို ဆုံးဖြတ်နိုင်တဲ့သူတွေက မိဘတွေ မဟုတ်ဘဲ သမီးတို့ ကိုယ်တိုင်ပဲ"
ချန်းရော့ယွီ အမေမုန့်ကို ကြည့်လိုက်ပြီး အရမ်း စိုးရိမ်နေမိသည်။ သူမ၏ လက်ဖဝါးများ ပြန်ပြီး ချွေးထွက်လာပြီး အခု သူမ နည်းနည်း စိတ်ရှုပ်ထွေးနေ၏၊ အမေမုန့်က သူမကို ဘာပြောချင်တာလဲလို့ တွေးနေမိသည်။ အမေမုန့်က သူမကို လက်ခံမှာလား ဒါမှမဟုတ် လက်မခံဘူးလား။
"ရှောင်ယွီ၊ သမီးရဲ့ အကြောတွေက ထူတယ်လို့ သမီး ပြောခဲ့ပေမဲ့ တကယ်တော့ လုံးဝ မမှန်ဘူး။ အန်တီ ထင်တာကတော့ အကြောပိုထူတဲ့သူက အန်တီရဲ့ စမတ်ကျပြီး အရည်အချင်းရှိတဲ့သားပဲ။ သူက သမီးတို့ နှစ်ယောက်စလုံး အချင်းချင်း ပေါင်းသင်းဆက်ဆံဖို့ လုပ်ခဲ့တဲ့ အရာတချို့နဲ့ သမီးရဲ့ အတွေးတချို့ကို အန်တီ့ကို ပြောပြခဲ့တယ်။ရှောင်ယွီ၊ သမီးက အများကြီး စဉ်းစားတယ်၊ ပြီးတော့ သမီး မုန့်ကုနဲ့ တကယ်ပဲ အတူတူ ရှိချင်တာကြောင့်လို့ အန်တီ ထင်တယ်။ဒါပေမဲ့ ချီယောင်လည်း အရင်က အများကြီး စဉ်းစားခဲ့ဖူးတာပဲ၊ ပြီးတော့ သူ(မ)မှာ ကိုယ်ရည်ကိုယ်သွေး ရှိခဲ့ပေမဲ့ သမီးမှာ မရှိဘူး"
ချန်းရော့ယွီ ပိုပြီး ရှုပ်ထွေးသွားတယ်။
အမေမုန့် ဒီကိစ္စကို မြန်မြန် ဖြေရှင်းပေးပါ! သူမ တကယ်ပဲ ကိုယ်ရည်ကိုယ်သွေး မရှိဘူး၊ ဒါကြောင့် သူမရဲ့ အသက်ကြီးတဲ့လူတွေကိုကြောက်ရောဂါ တိုက်ခိုက်တာက အရမ်းကို စိတ်အနှောင့်အယှက် ဖြစ်စေတယ်။
"အန်တီ၊ ကျွန်မ ဒါကို တကယ် နားမလည်ဘူး"
အမေမုန့်က ပြုံးလိုက်ပြီး ပြောသည်။
"ရှောင်ယွီ၊ ကိုယ်ရည်ကိုယ်သွေး ရှိတာက စတိုင်ကျပါတယ်၊ ဒါပေမဲ့ ကိုယ်ရည်ကိုယ်သွေး မရှိတာကလည်း မကောင်းတဲ့အရာ မဟုတ်ဘူး။ ယဉ်ကျေးသိမ်မွေ့တဲ့ အမူအကျင့်တွေဆိုတာ ပြုံးပြတာနဲ့ လက်ဆောင်ပို့တာတင် မဟုတ်ဘဲ ရိုးသားတဲ့ လေးစားမှုကို ပြတာ။ တစ်ခါတုန်းက မုန့်ကုရဲ့ အဖေက မုန့်ကုအတွက် ဘလိုင်းဒိတ်တွေ့ဖို့ စီစဉ်ခဲ့ဖူးတယ်။အဲဒီမိန်းကလေးက ကိုယ်ရည်ကိုယ်သွေး ကောင်းကောင်း ရှိပြီး သူ(မ ) အမေကို ချက်ချင်းပဲ ပြင်းပြင်းထန်ထန် ဝေဖန်ပြီး ချေပခဲ့တယ်။ မုန့်ကုက သူ(မ)ကို အကဲဖြတ်ခဲ့တာက 'ကျွန်တော့်ရဲ့ အစားအသောက် စိတ်ကို ပျက်စီးစေတယ်' တဲ့။ အန်တီလည်း အဲဒီလိုပဲ ခံစားရတယ်။အန်တီ့အတွက်ကတော့ စွဲမြဲပြီး ထိန်းချုပ်နိုင်တဲ့ ကိုယ်ရည်ကိုယ်သွေးက ရုတ်တရက် အလျင်စလို လုပ်တဲ့ ကိုယ်ရည်ကိုယ်သွေးထက် ပိုကောင်းတယ်လို့ ခံစားရတယ်။ တခြားသူတွေရဲ့ ခံစားချက်တွေကို လျစ်လျူရှုတာက မကောင်းတဲ့အရာ မဟုတ်ပါဘူး၊ ဒါပေမဲ့ အမြဲတမ်း သည်းခံနေသင့်တဲ့ အချိန်တွေလည်း မရှိဘူး။ တိုက်ခိုက်တာနဲ့ ခုခံကာကွယ်တာက အရာရာကို လုပ်ဆောင်ရမယ့် မှန်ကန်တဲ့ နည်းလမ်းပဲ။အန်တီ ဆိုလိုတာကို သမီး နားလည်လား"
ချန်းရော့ယွီ အတင်းအကျပ် တုံ့ပြန်ပြီး ခေါင်းကို ဖြည်းညင်းစွာ ညိတ်လိုက်သည်။ ဒါက သူမကို နည်းနည်းပါးပါး ချီးမွမ်းတာ ဖြစ်နိုင်လား?
နောက်ဆုံးမှာ အမေမုန့်က ပြောသည်။
"ဒါပေမဲ့ အန်တီတို့ တစ်မိသားစုလုံးမှာ တခြားသူတွေရဲ့ ခံစားချက်တွေကို လျစ်လျူရှုတဲ့ ဒီလို အပြစ်တစ်ခု ရှိတယ်။ အန်တီက ပိုကောင်းပေမဲ့ အဲဒီ အဖေနဲ့ သားနှစ်ယောက်ကတော့ ဒီအချက်နဲ့ ပတ်သက်ရင် လုံးဝ ချစ်ဖို့မကောင်းဘူး"
ချန်းရော့ယွီ အတင်းအကျပ် ရယ်လိုက်ပြီး ဒီတစ်ကြိမ်မှာတော့ သူမရဲ့ခေါင်းကို နည်းနည်း ပိုခက်ခက် ညိတ်လိုက်သည်။ ဒါပေမဲ့ သူမ အမေမုန့် ဘာပြောချင်တာလဲဆိုတာကို အခုထိ နားမလည်သေးပေ။ အသက်ကြီးတဲ့မိဘတစ်ဦးရဲ့ ဟောပြောချက်ကို နားထောင်ရတာ ဦးနှောက်အတွက် တကယ် ပင်ပန်း၏။
အမေမုန့်က ထပ်ဖြည့်ပြောသည်။
"တကယ်တော့ အန်တီက သူ့အဖေနဲ့ မတူဘူး။ မုန့်ကုရဲ့ စိတ်နေစိတ်ထားက သူ့အဖေနဲ့ တူတယ်။ ဒါကြောင့် အန်တီ ထင်တာကတော့ သမီး သူ့နဲ့ ပေါင်းသင်းဆက်ဆံတဲ့နေရာမှာ ကြုံရတဲ့ ပြဿနာတွေကို အန်တီ နားလည်နိုင်မယ်လို့ ထင်တယ်"
အဓိက အကြောင်းအရာက နောက်ဆုံးတော့ ရောက်လာပြီလား? ချန်းရော့ယွီ သူမ၏ ချွေးထွက်နေသော လက်ဖဝါးများကို ဘောင်းဘီပေါ် ပွတ်လိုက်ပြီး သူမ၏ အာရုံစိုက်မှု အားလုံးကို အမေမုန့်အပေါ်မှာ စုစည်းလိုက်သည်။
"ရှောင်ယွီ၊ ဘဝဆိုတာ လူ့ခန္ဓာကိုယ်လိုပဲဆိုတာ သမီး သိလား။ ပြဿနာ တစ်စုံတစ်ရာ မရှိဘဲ ကျန်းမာနေတယ်လို့ သမီး ထင်ပေမဲ့ တကယ်တော့ အန္တရာယ်က နေရာတိုင်းမှာ ရှိတယ်။ လူတွေရဲ့ ခံစားချက်တွေကလည်း အတူတူပဲ။သူတို့ ခန္ဓာကိုယ်လိုပဲ မြင်နိုင်တယ်လို့ ထင်ရတယ်။ ဒါက ခေါင်း၊ ကိုယ်နဲ့ ခြေလက် လေးခုထက် မပိုဘူး၊ ဒါပေမဲ့ တကယ်တော့ အရမ်း ရှုပ်ထွေးပြီး နားလည်ဖို့ ခက်တယ်။အရိုးတွေ၊ သွေးကြောတွေ၊ အာရုံကြောတွေ၊ ကြွက်သားတွေက... သမီး သတိမထားမိတဲ့ အခြေအနေမှာ ရှိနေတုန်း ကင်ဆာဆဲလ်တွေက ပျံ့နှံ့နေပြီးတာ ဖြစ်နိုင်တယ်"
ချန်းရော့ယွီ မူးမေ့ချင်သလို ခံစားလာရတယ်။ သူမက ဆရာဝန်မိသားစုရဲ့အစိတ်အပိုင်း ဖြစ်ထိုက်သူပဲ။ သူမက အကျိတ်တွေကို ဥပမာအဖြစ် သုံးရဦးမှာလား?
"တကယ်တော့ လူတွေက သူတို့ရဲ့ ခန္ဓာကိုယ်အကြောင်း ကောင်းကောင်း သိကြတယ်။ ဘယ်အချိန်မှာ ပင်ပန်းလဲ။ ဘယ်နေရာမှာ နာကျင်လဲ။ဝမ်းချုပ်တာလား။ရာသီလာတာ ပုံမှန် မဟုတ်ဘူးလား။တကယ်တော့ အချိန်အများစုမှာ အန်တီတို့က ကိုယ့်ကိုယ်ကိုယ် လျစ်လျူရှုပြီး ဂရုမစိုက်ဖို့ ရွေးချယ်ခဲ့ကြတယ်။ခံစားချက်တွေအတွက်လည်း အတူတူပဲ။တကယ်တော့ လူတိုင်းက သေးငယ်တဲ့ ပြဿနာတွေကို သိကြတယ်၊ ဒါပေမဲ့ အန်တီတို့ အဲဒါကို လျစ်လျူရှုပြီး ဂရုမစိုက်ဘဲ ထားကြတယ်၊ နောက်ဆုံးတော့ ရင်ဆိုင်ဖို့ အတင်းအကြပ် လုပ်ရတဲ့အထိပဲ။အဲဒီအချိန်ကျရင် ခွဲစိတ်ကုသမှု လိုအပ်တဲ့အထိ အများကြီး တိုးတက်လာပြီ။ နာကျင်မှုကို ခံစားပြီး ခွဲစိတ်ကုသမှု လုပ်လိုက်တဲ့အခါ ပြဿနာတချို့ ဖြေရှင်းနိုင်တယ်ဆိုတာ တွေ့ရပေမဲ့ အဓိက ပြဿနာကတော့ အကျိတ်က ဘေးဥပဒ် မရှိတာပဲ။ အကယ်၍ ဆိုးရွားတယ်ဆိုရင်တော့ ဒါက ပျံ့နှံ့သွားပြီလား... လုံးဝ ဖယ်ရှားနိုင်မလားဆိုတာ စစ်ဆေးသင့်တယ်"
"တစ်ခါတလေကျရင် အကျိတ်က နေရာမှားပြီး ပေါက်လာတယ်။ ဒါက ရှိနေတယ်ဆိုတာ သိပေမဲ့ ဖယ်ရှားလို့ မရနိုင်ဘူး။ စုံတွဲတစ်တွဲရဲ့ ဆက်ဆံရေးက ဒီလိုပဲ။နေ့တိုင်း ထိန်းသိမ်းမှုက အရမ်း အရေးကြီးတယ်၊ လေ့ကျင့်ခန်း ပုံမှန် လုပ်ဖို့ လိုအပ်တယ်၊ ပြီးတော့ ကျန်းမာရေးကို ထိန်းသိမ်းဖို့ ဂရုစိုက်ဖို့ လိုအပ်တယ်။ပျင်းလို့ မရဘူး၊ ပင်ပန်းမှာကို မကြောက်သင့်ဘူး၊ ဇွဲရှိရမယ်၊ ပြီးတော့ ဖြတ်လမ်း မရှိဘူး။ အန်တီ ဒါကို ပြောတာ လွန်လွန်ကျွံကျွံ ဖြစ်နေတယ်၊ ဒီလောက် ပင်ပန်းနေတာ ဘယ်လို ဆက်ပြီး နေနိုင်မလဲလို့ သမီး တွေးကောင်း တွေးလိမ့်မယ်။တကယ်တော့ ပင်ပန်းတယ်လို့ ပြောရင် ပင်ပန်းမယ်၊ ပင်ပန်းတယ်လို့ မပြောရင် တကယ်တမ်း ပင်ပန်းမှာ မဟုတ်ဘူး။သမီး လေ့ကျင့်ခန်းတွေကို သမီးရဲ့ ဘဝရဲ့ တစ်စိတ်တစ်ပိုင်း ဖြစ်စေတဲ့အခါ သမီး ပျော်ရွှင်လိမ့်မယ်၊ ပြီးတော့ လေ့ကျင့်ခန်း မလုပ်ရင် စိတ်မသက်မသာ ဖြစ်လိမ့်မယ်။တကယ် ပင်ပန်းတဲ့သူက ကျန်းမာရေးကို ဂရုမစိုက်တဲ့သူပဲ"
ချန်းရော့ယွီ ခေါင်းညိတ်လိုက်ပြီး သူမ အခု နားလည်သွားပြီ ထင်တယ်။ သူမက ဒီလိုမျိုး ဖြစ်နေတယ်လို့ ထင်တယ်။ သူမက မုန့်ကုနဲ့ ဆက်ဆံရေးကို အလေးအနက် ထိန်းသိမ်းဖို့ ကြိုးစားတယ်။ သူမ ပင်ပန်းတယ်လို့ မခံစားရဘူး၊ အရမ်း ပျော်ရွှင်တယ်လို့ ခံစားရပြီး သူ့နဲ့ နေ့တိုင်း တွေ့ဖို့ မျှော်လင့်နေတယ်။
"ရှောင်ယွီ၊ အန်တီ သမီးကို အရမ်း သဘောကျတယ်။ သမီး သူ့ကို စိတ်ရှည်ရှည်နဲ့ အလုပ်ဆင်းဖို့ စောင့်နိုင်တယ်၊ စိတ်မပူပန်ဘူး၊ စိတ်မတိုဘူး။ သမီးမှာ သနားကြင်နာတဲ့ နှလုံးသား ရှိတယ်၊ ပြီးတော့ အန်တီ ပြောခဲ့တဲ့ အခက်အခဲကို သည်းခံနိုင်တယ်။အရေးအကြီးဆုံး အချက်က မုန့်ကုပဲ။ဒီကလေးမှာ ပြောင်းလဲမှုတွေကို အန်တီ ကိုယ့်မျက်စိနဲ့ကိုယ် မြင်နိုင်တယ်။သူ အခုလို ပေါ့ပါးပြီး ပျော်ရွှင်နေတာ နှစ်ပေါင်းများစွာ ရှိနေခဲ့ပြီ။ ဒါပေမဲ့ သူ့ရဲ့ ညစ်ညမ်းတဲ့ အားနည်းချက်ကို အန်တီ သိတယ်၊ ပြီးတော့ သမီး အမြဲတမ်း သူ့ကို သည်းမခံနိုင်ဘူး။ယောက်ျားတွေက ကလေးတွေနဲ့တူတယ်၊ သူတို့ကို သင်ပေးရမယ်။သူ့ကို သမီးကို ချစ်စေရုံနဲ့ မလုံလောက်ဘူး... သမီး သူ့ကို ပိုင်ဆိုင်မှု စိတ်ဓာတ်လည်း ပေးရမယ်"
ဒီတစ်ကြိမ်မှာတော့ ချန်းရော့ယွီ အမေမုန့်က သူမကို ချီးမွမ်းတယ်ဆိုတာ သေချာပြီး သူမ ပျော်ရွှင်ကာ ခေါင်းကို အားစိုက်ပြီး ညိတ်လိုက်သည်။
အမေမုန့်လည်း အဓိကအချက်ကို ပြောချင်တာကြောင့် ပြုံးလျက် ပြောသည်။
"အန်တီက သမီး အဲဒီ ယုံကြည်မှုခံစားချက်ကို အမြန်ဆုံး တွေ့နိုင်မယ့် နေ့ကို မျှော်လင့်တယ်။ လာပြီး အန်တီနဲ့ သူ့အဖေကို စောစော လာတွေ့ပါ"
ချန်းရော့ယွီ ကျယ်ပြန့်စွာ ပြုံးလိုက်ပြီး 'ကျေးဇူးပါ အန်တီ' လို့ ပြောတော့မည့်ဆဲဆဲ အမေမုန့်က ပြောလိုက်သည်။
"ဟုတ်သားပဲ၊ သမီးကို ကြိုသတိပေးရဦးမယ်။ သူ့အဖေက သမီးကို သိပ်ပြီး သဘောမကျဘူး၊ ပြီးတော့ အန်တီ သူ့နဲ့ သမီးရဲ့ တရားဝင် တွေ့ဆုံမှုကို မျှော်လင့်နေတယ်"
ချန်းရော့ယွီ၏ အပြုံးက နည်းနည်း တောင့်တင်းသွားပြီး သူမရဲ့မျက်နှာမှာ အမည်းရောင် မျဉ်းကြောင်းများဖြင့် ဖုံးလွှမ်းသွားသည်။ ဒီ အမေမုန့်က တကယ့်ကို အံ့သြစရာပဲ။ သူမက သူမ(ချန်းရော့ယွီ)ကို သဘောကျတယ်လို့ ပြောခဲ့ပြီး အခုတော့ ထုတ်ပြပြီး သူမကို ကြောက်လန့်စေခဲ့တယ်၊ အမေမုန့် ဘာကို ဆိုလိုတာလဲ? အမေမုန့်က သူမကို တကယ် သဘောကျပြီး သူမ(ချန်းရော့ယွီ)ကို ချွေးမ ဖြစ်စေချင်တယ်ဆိုရင် သူမက အဖေမုန့် လက်ခံလာအောင် ကူညီပြီး စည်းရုံးသင့်တာ မဟုတ်ဘူးလား။ အခု အမေမုန့်က သူမကို တစ်ယောက်တည်း ရင်ဆိုင်ခိုင်းပြီး ဒါကို ဖြေရှင်းခိုင်းတာ၊ သူမ(အမေမုန့်) ဘာကို ဆိုလိုတာလဲ?
သူမက မုန့်ကုက သူ့အဖေနဲ့ တူတယ်လို့လည်း ပြောခဲ့တယ်၊ ဒါကတော့ အဖေမုန့်က မုန့်ကုလောက် ကိုင်တွယ်ရ ခက်တယ်လို့ ဆိုလိုတာပဲ။ မဟုတ်ဘူး၊ သူက မိဘတစ်ဦးဖြစ်ပြီး သူမရဲ့ မိဘကြောက်ရောဂါက အဖေမုန့်က မုန့်ကုထက် ပိုပြီး ဆက်ဆံရ ခက်လိမ့်မယ်လို့ ပြောနေတယ်။
ချန်းရော့ယွီ အညီအမျှ ပျော်ရွှင်သလို စိုးရိမ်မိတယ်။ အမျိုးသမီးတစ်ယောက်ရဲ့ အချစ်ဘဝဟာ တကယ်ကို အတားအဆီးများပြီးရင်း အတားအဆီးတွေရှိတဲ့ လမ်းကြောင်းပါလား!
စကားပြောပြီးနောက် ချန်းရော့ယွီနှင့် အမေမုန့်တို့ ဆေးရုံကို အတူတူ သွားကြသည်။ အမေမုန့်က ဒေါက်တာမုန့်အကြီးကို သွားရှာပြီး ချန်းရော့ယွီကတော့ ဒေါက်တာမုန့်အငယ်ကို သွားရှာသည်။
ဒေါက်တာမုန့်အငယ်က သူမကို မြင်တဲ့အခါ သူ့ရဲ့ မကောင်းတဲ့ အမူအရာကြောင့် ချန်းရော့ယွဖိ အနည်းငယ် ဒေါသထွက်လာသည်။
သူ့ရုံးခန်းထဲတွင် တခြားသူ မရှိတာကြောင့် မုန့်ကုက ချန်းရော့ယွီကို သူ့လက်ညှိုးဖြင့် ချိတ်ဆွဲခေါ်ပြီး သူ့မျက်နှာကို လက်ညှိုးထိုးပြသည်။ သူမ သူ့ကို လျစ်လျူရှုထား၏။
"ချန်းရော့ယွီ၊မင်းအရေပြား ယားနေလား။ အဲဒီလူကို တွေ့ပြီးတဲ့နောက် မင်း ကိုယ့်ကို အနမ်းမပေးဘဲ၊ ကိုယ့်ကို ချွဲနွဲ့ပြီး ချော့ဖို့ မလုပ်တော့ဘူးလား"
"ဘာ။ ကျွန်မ ရှင့်ကို မနမ်းရင် ရှင်က ကျွန်မကို ရိုက်ဖို့ စီစဉ်နေတာလား"
သူမ သူ့ကို ဆက်လက် လျစ်လျူရှုထားလိုက်သည်။ သူမကို တခြားယောက်ျားတစ်ယောက်နဲ့ ညစာစားဖို့ သွားတာကို အမေကို ခေါ်ဖမ်းခိုင်းခဲ့တဲ့အတွက် သူမကို ရှက်ရွံ့စေလုနီးပါး ဖြစ်စေခဲ့တဲ့ သူ့အပေါ် သူမ အပြစ်ပေးဖို့ ရှိနေသေးတယ်။
သူမ အသက်ရှူ ကျပ်လုနီးပါး ဖြစ်နေချိန်မှာ သူက သူမကို အားဖြင့် ဆွဲယူလိုက်ပြီး သူမကို ကိုက်လိုက်သည်။ သူမ ထိတ်လန့်သွားပြီး အရမ်း ဒေါသထွက်တာကြောင့် သူ့ကို ရိုက်လိုက်သည်။ သူ သူမကို ထပ်ကိုက်ပြီးမှ သူမ၏ နှုတ်ခမ်းကို နမ်းလိုက်သည်။
သူမ အရမ်း ကြောက်လန့်သွားတယ်။ ဒါက ဆေးရုံပဲ! ဆေးရုံ! သူ တကယ်ပဲ ဘယ်ဟာက သင့်လျော်တဲ့ အခါသမယလဲဆိုတာ ခွဲခြားသိမြင်တတ်ရဲ့လား။ အရမ်းကို မောက်မာတာပဲ! ဒီမကောင်းတဲ့ ယောက်ျားမှာ အပြစ်အနာအဆာအများကြီးရှိတာ တကယ်ပဲ!
သူမ သူမရဲ့ ခွန်အားကို သုံးပြီး ရုန်းကန်ကာ သူ့ကို တွန်းထုတ်လိုက်သည်။ ထို့နောက် သူမ နောက်ပြန် အနည်းငယ် ဆုတ်လိုက်သည်။
"ဟေး!"
မုန့်ကု သူ့မျက်ခုံးများကို ပင့်လိုက်ပြီး သူ့မကျေနပ်မှုကို ဖော်ပြသည်။
ချန်းရော့ယွီလည်း သူ့ရဲ့ အမူအရာကို အတုခိုးကာ သူမရဲ့ လက်နှစ်ဖက်ကို ရင်ဘတ်ပေါ် ပိုက်လိုက်သည်။ သူမ သူ့ကို ထိုင်ခုံမှာ ထိုင်နေတာကို ငုံ့ကြည့်ပြီး ဩဇာရှိတဲ့ စကားအနည်းငယ် ပြောချင်တယ်။ ဒီအချိန်မှာ သူမ ဘာပြောရမယ်ဆိုတာ စဉ်းစားလို့ မရသေးပေ၊ ဘာလို့လဲဆိုတော့ သူမ ခုနက အနမ်းခံခဲ့ရတာကြောင့် သူမရဲ့ နှလုံးသားက အခုထိ မသက်မသာ ခံစားနေရပြီး သူမရဲ့ ဉာဏ်ရည်လည်း ထိခိုက်သွား၏။
"စောင့်ဦး၊ ကျွန်မ စကားတစ်ခွန်း စဉ်းစားနေတယ်"
မုန့်ကုသည် ကျယ်လောင်စွာ ရယ်လိုက်ပြီး သူမ စကားစဉ်းစားတာကို စောင့်ဖို့ ရည်ရွယ်ချက် မရှိပေ။ အဲဒီအစား သူက ပြောလာသည်။
"ချန်းရော့ယွီ၊မင်း ကိုယ့်မိဘတွေကို အခု တွေ့ခဲ့ပြီးပြီလို့ ယူဆနိုင်တယ်၊ ဒါကြောင့် ကိုယ့်ကို မင်းအိမ်ကို မြန်မြန် ခေါ်သွားတော့"
Translator -JJ