အခန်း ၁၇၁

အခန်း (၁၇၁) ကျွန်တော့်မှာ ကိုယ်ပိုင်လေယာဉ် ရှိတယ်

ဆယ်မိနစ်အကြာတွင်…

တံခါးခေါက်သံ ထွက်ပေါ်လာပြီးနောက် လူလတ်ပိုင်း အမျိုးသမီးတစ်ဦး ဝင်လာခဲ့သည်။ သူမ၏ ရုပ်ရည်သွင်ပြင်မှာ ရှောင်ယွီဟယ်နှင့် အနည်းငယ် ဆင်တူပေ၏။ သို့သော် သူမက အနည်းငယ် ပိုငယ်ရွယ်ပုံပေါ်သည်။

တစ်ဖက်လူမှာ အခြားလူမဟုတ်ပဲ ရွှီချင်းချန်၏ ဒုတိယအဒေါ် ဖြစ်ပေသည်။ ဒုတိယအဒေါ်၏ အနောက်တွင် မျက်မှန်တပ်ထားပြီး အောင်မြင်နေသူတစ်ဦး၏ အငွေ့အသက်များ ပေးစွမ်းနေသည့် ဝတ်စုံပြည့်ဝတ်ဆင်ထားသော အမျိုးသားတစ်ဦး ပါလာခဲ့၏။

ဒုတိယအဒေါ် ဝင်လာသည်နှင့် တစ်ပြိုင်နက် ရွှီချင်းချန်၏ လက်မောင်းကို ကိုင်ကာ ပြောလိုက်သည် "ချင်းချန်... အဒေါ်ပြောတာကို နားထောင်မယ်ဆိုရင် အခုချက်ချင်း ဖျော်ဖြေရေးလောကကနေ ထွက်လိုက်သင့်တယ်... ဘယ်လိုပဲဖြစ်ဖြစ် သမီးရဲ့ သူဌေးက သမီးကို နာမည်ပျက်စာရင်း သွင်းထားတာပဲလေ...

ဆက်နေနေလည်း

အဓိပ္ပာယ်မရှိတော့ဘူး…”

"မိသားစုကောင်းကောင်း တစ်ခုနဲ့ လက်ထပ်လိုက်တာက ပိုကောင်းလိမ့်မယ်... ကြည့်ပါဦး... အဒေါ် သမီးအတွက် ချစ်သူကောင်း တစ်ယောက် ရှာတွေ့ထားပြီ..."

စကားပြောနေရင်း…သူမ အနောက်ရှိ အမျိုးသားကို ဆွဲခေါ်ကာ ပြုံးလျက် ပြောလိုက်သည်။ "သူက ဒုတိယမန်နေဂျာလေ... သူ ငယ်ရွယ်တာကို ကြည့်ပြီး အထင်မသေးနဲ့... သူက ကုမ္ပဏီရဲ့ ဒုတိယမန်နေဂျာပဲ..."

"ရှောင်ဝမ်... မြန်မြန် ချင်းချန်ကို နှုတ်ဆက်လိုက်လေ..."

"မစ်ရွှီ... တွေ့ရတာ ဝမ်းသာပါတယ်..."

ဒုတိယမန်နေဂျာက ယဉ်ကျေးစွာ ညာလက်ကို ဆန့်ထုတ်ကာ ရွှီချင်းချန်နှင့် လက်ဆွဲနှုတ်ဆက်လိုပေ၏။

သူ့ရှေ့က မိန်းကလေးက နာမည်ကျော်တစ်ယောက်လေ။

ယခုအခါ သူမ၏ ကျော်ကြားမှု အနည်းငယ် ကျဆင်းသွားသော်လည်း သူမ၏ ရုပ်ရည်ကတော့ အလွန် ကောင်းမွန်နေဆဲပင်။

"မင်္ဂလာပါ..."

ရွှီချင်းချန်က ခပ်ဖွဖွ ပြုံးလိုက်သည်။

သူမ ယဉ်ကျေးစွာ ခေါင်းညိတ်ပြလိုက်ရုံသာ ဖြစ်၏။

အနီးတွင် ရပ်နေသော ရှောင်ယွီဟယ်မှာ အနည်းငယ် မကျေမနပ် ဖြစ်နေခဲ့သည်။ သူမက ချန်ဖုန်းကို သမက်အဖြစ် နောက်ဆုံးတွင် ရွေးချယ်ပြီးပြီဖြစ်ရာ ယခု သူမ၏ ညီမအရင်းက အခြားတစ်ယောက်ကို ခေါ်လာခဲ့လေပြီ…

ဒါက ပြဿနာရှာနေတာ မဟုတ်ဘူးလား။

သူမက အလျင်အမြန် ပြောလိုက်သည် "ဒုတိယညီမ... လူငယ်တွေရဲ့ ကိစ္စတွေမှာ ငါတို့ ဝင်မပါကြစို့နဲ့... ချင်းချန်မှာ သူ့ကိုယ်ပိုင် အကြံအစည်တွေ ရှိပါတယ်... အခု သူမမှာ ချစ်ရတဲ့သူ ရှိနေလောက်ပြီ..."

"သမီး ချစ်ရတဲ့သူက ဘယ်သူလဲ..."

ဒုတိယအဒေါ်လည်း အနည်းငယ် စပ်စုချင်စိတ် ဖြစ်သွားခဲ့၏။

ရွှီချင်းချန်သည် ဖျော်ဖြေရေးလောကတွင် နှစ်ပေါင်းများစွာ နေလာခဲ့ပြီး ဘယ်သူ့ကိုမှ သဘောမကျခဲ့ဘဲ ဘယ်လိုလုပ် ရုတ်တရက် ချစ်ရတဲ့သူ ရှိလာရတာလဲ။

ဤအချိန်၌ သူမက ဘေးတွင် ထိုင်နေသော ချန်ဖုန်းကို ရုတ်တရက် မြင်တွေ့လိုက်ရသည်။

သူမ အနည်းငယ် အံ့အားသင့်သွားခြင်းကို မတားဆီးနိုင်ခဲ့ချေ။

"အစ်မကြီး... ဒါက ဘယ်သူလဲ..."

"အော်... ဒါက ရှောင်ချန်လေ... ချင်းချန်ရဲ့ သူငယ်ချင်း..."

ရှောင်ယွီဟယ်က ရွှင်လန်းသော အပြုံးဖြင့် မိတ်ဆက်ပေးလိုက်သည်။ "ချင်းချန်က သူ့ကုမ္ပဏီနဲ့ အငြင်းပွားနေတယ် မဟုတ်လား... မနေ့က ရှောင်ချန်က ဒီပြဿနာကို ဖြေရှင်းဖို့ တိုက်တိုက်ဆိုင်ဆိုင် ကူညီပေးခဲ့တာလေ..."

"ငါ ရှောင်ချန်ကို ညစာစားဖို့ ဒီကို ဖိတ်လိုက်တာ..."

သူမ ဤ စကားများ ပြောလိုက်သည်နှင့် တစ်ပြိုင်နက်…

ဒုတိယအဒေါ်က ဘာမှ မတွေးမိသေးချေ။

သို့သော် သူမနောက်ရှိ ဒုတိယမန်နေဂျာမှာမူ ရုတ်တရက် မျက်နှာအမူအရာ ပြောင်းလဲသွားခဲ့ပေ၏။

‘ကျစ်...ဘာတွေ ဖြစ်နေတာလဲ

အခုက မနက် ကိုးနာရီလေ…

မနေ့ညက ညစာစားတာဆိုတော့ အခုထိ ဘာလို့ ဒီမှာ ရှိနေသေးတာလဲ…’

‘ဒီကောင်လေး အနေနဲ့ ညအိပ်သွားတာကလွဲရင်ပေါ့…’

‘ဟုတ်တယ် မနေ့ညက ညစာစားပြီးတော့ ဒီမှာ ညအိပ်သွားတာပဲဖြစ်ရမယ်…’

ထို့သို့တွေးမိရင်း ဒုတိယမန်နေဂျာ၏ မျက်လုံးများ ပြူးကျယ်သွားလေ၏။

'ညအိပ်ခြင်း' ဆိုသည့် စကားလုံးတွင် အဓိပ္ပာယ်များစွာ ရှိပြီး ကုတင်တစ်လုံးတည်း ဖြစ်နိုင်ပေသည်။

လူနှစ်ယောက် ကုတင်တစ်ခုတည်း အတူအိပ်ပြီး လမ်းတစ်လျှောက် မြင်းစီးသွားတာမျိုးလည်း ဖြစ်နိုင်တယ်။

‘အို ဘုရားရေ...

မဖြစ်နိုင်ဘူး မဟုတ်လား…’

ရွှီချင်းချန်သည် ဒါရိုက်တာနှင့် ဇာတ်ညွှန်းဆွေးနွေးရန် ညနက်သည်အထိ နေရန် ငြင်းဆန်ခဲ့သောကြောင့် ကုမ္ပဏီသူဌေးက သူမ၏ အရင်းအမြစ်များကို ဖြတ်တောက်လိုက်ကြောင်း ဒုတိယမန်နေဂျာ ယခင်က ကြားဖူးထားခဲ့သည်။

အခွင့်အရေးအရဆိုလျှင် သူမသည် ဖြူစင်သန့်ရှင်းပြီး ခန္ဓာကိုယ်ကို ကျောက်စိမ်းကဲ့သို့ သန့်စင်စွာ ထိန်းသိမ်းထားသူတစ်ဦး ဖြစ်သင့်သည်။

ဒီလောက်တောင် ပွင့်လင်းလွတ်လပ်နေတာများလား။

‘မဖြစ်နိုင်ဘူး... မဖြစ်နိုင်ဘူး...

ငါပဲ တွေးလွန်နေတာ ဖြစ်ရမယ်…’

ဒုတိယမန်နေဂျာက သူ၏အတွေးများကို အလျင်အမြန် ဖိနှိပ်လိုက်ပြီး ချန်ဖုန်းကို နှုတ်ဆက်လိုက်သည် "မင်္ဂလာပါ မစ္စတာချန်... ဘယ်ကနေ ဘွဲ့ရလဲဆိုတာ မေးလို့ရမလား..."

"ကျွန်တော်လား..."

ချန်ဖုန်းက ပေါ့ပေါ့ပါးပါး ပြန်ဖြေလိုက်သည်

"ကျွန်တော်က တက္ကသိုလ်ကနေ ဘွဲ့မရသေးဘူးလေ…”

"အော်…ဟုတ်လား..."

ဒုတိယမန်နေဂျာ ချက်ချင်းပင် သက်ပြင်းချလိုက်ပြီး တစ်ဖက်လူကို သိပ်အရေးတယူ မလုပ်တော့ချေ။

ဘာပဲဖြစ်ဖြစ် သူ၏ အဆင့်အတန်းက တစ်ဖက်လူထက်မြင့်နေတာပဲလေ… ရွှီချင်းချန် အနေနဲ့

ချစ်သူရှာမယ်ဆိုရင်တောင် ဆင်းရဲတဲ့ ကျောင်းသားတစ်ယောက်ကိုတော့ ရွေးမှာမဟုတ်ဘူး မဟုတ်လား။

"ဒီမှာ တွေ့ရတာ ကံကြမ္မာပါပဲ... တကယ်လို့ မစ္စတာချန် ဘွဲ့ရပြီး အလုပ်မရှာနိုင်ဘူးဆိုရင် ကျွန်တော့်ဆီ လာခဲ့လို့ရပါတယ်... ကျွန်တော် အစီအစဉ် လုပ်ပေးနိုင်ပါတယ်..."

သူက လိပ်စာကတ်တစ်ခုကို ကမ်းပေးလိုက်၏။

ရွှေသီးသန့် လိပ်စာကတ်…သူ့အနေနဲ့ တစ်ဖက်လူကို အောင်မြင်စွာ ကြွားပြနိုင်ခဲ့ပြီလေ…တကယ်တော့ ဤလိပ်စာကတ်မှာ အပြင်ဘက်ကို ရွှေရောင်ဆိုးထားခြင်းသာဖြစ်ပြီး ကတ်တစ်ကတ်လျှင် ယွမ် နှစ်ထောင်ခန့်သာ တန်ဖိုးရှိပေသည်။

သူ စုစုပေါင်း ဆယ်ကတ် လုပ်ထားခဲ့၏။ အရေးကြီးသော အချိန်များတွင် ဟန်ရေးပြရန်အတွက် ထိုအရာများ အားလုံးကို အသုံးပြုလေ့ရှိသည်။

ဘာပဲဖြစ်ဖြစ် ရွှီချင်းချန်သည် လောကကြီးကို မြင်ဖူးသူတစ်ဦး ဖြစ်လေရာ မည်သည့် စွမ်းရည်မှမရှိဘဲ တစ်ဖက်လူကို ဘယ်လိုလုပ် အနိုင်ယူနိုင်မည်နည်း။

ချန်ဖုန်းသည် လိပ်စာကတ်ပေါ်ရှိ ကုမ္ပဏီကို တစ်ချက် ကြည့်လိုက်ပေ၏။

သူ၏ မျက်နှာအမူအရာ ရုတ်တရက် ထူးဆန်းသွားလေသည်။

တုန်းယောင် လေကြောင်းလိုင်း ပြည်နယ်မြို့တော်ရုံးခွဲရဲ့ ဒုတိယမန်နေဂျာ ဟုတ်လား။

ကောင်းပြီလေ…ဒါ ငါ့ကုမ္ပဏီ ဖြစ်နေပြန်ပြီပဲ။

"ရှောင်ချန်... ချင်းချန်ရဲ့ ကိစ္စက မင်းကို ဒုက္ခပေးသလို ဖြစ်သွားပြီ..."

ဒုတိယအဒေါ်လည်း ခေါင်းညိတ်လိုက်၏။

ချန်ဖုန်းက ဥပဒေ သင်ယူခဲ့သောကြောင့် ရွှီချင်းချန်၏ စာချုပ်အငြင်းပွားမှုများကို ကူညီဖြေရှင်းပေးနိုင်ခဲ့သည်ဟု သူမ ထင်မှတ်ခဲ့သည်။

သူမ သိပ်ပြီး များများစားစား မတွေးခဲ့ချေ။

ဘာပဲဖြစ်ဖြစ် ယခုလေးတင် ဒုတိယမန်နေဂျာ လိပ်စာကတ် ကမ်းပေးလိုက်သော မြင်ကွင်းက သူမကို အံ့အားသင့် မှင်တက်သွားစေခဲ့၏။

‘အို ဘုရားရေ...

လိပ်စာကတ်တိုင်းကို ရွှေကွပ်ထားတာပဲ…

ဒီဒုတိယဥက္ကဋ္ဌက တကယ်ကို ချမ်းသာတဲ့ပုံပဲ…’

"ရှောင်ဝမ်… ဒီနား လာထိုင်ပါဦး… ချင်းချန်မှာ ချစ်ရတဲ့သူ ရှိသည်ဖြစ်စေ၊ မရှိသည်ဖြစ်စေ အရင်ဆုံး သူငယ်ချင်းတွေလို နေလို့ရတာပဲလေ… လူငယ်တွေဆိုတော့ ပြောစရာတွေ အများကြီး ရှိဦးမှာပေါ့…"

ဒုတိယအဒေါ်သည် သူတို့နှစ်ဦးကို တွဲပေးရန် အစွမ်းကုန် ကြိုးစားနေခဲ့ပေ၏။

ရှောင်ယွီဟယ်က သူမ၏ ညီမဖြစ်သူအား အဆက်မပြတ် အချက်ပြနေခဲ့သော်လည်း သူမက လုံးဝ လျစ်လျူရှုထားခဲ့သည်။ သူမမှာ အလွန်ဒေါသထွက်လွန်းသဖြင့် ကျိန်ဆဲချင်စိတ်ပင် ပေါက်လာတော့၏။

ရွှီချင်းချန်သည် အလိုအလျောက်ပင် ချန်ဖုန်း၏ ဘေးတွင် ဝင်ထိုင်လိုက်လေသည်။

ထိုမြင်ကွင်းကို မြင်သော် ဒုတိယဥက္ကဋ္ဌ၏ နှုတ်ခမ်းထောင့်များ တွန့်ကွေးသွားခဲ့၏။

သို့သော် သူသည် ပုံမှန်အခြေအနေသို့ အလျင်အမြန် ပြန်လည်ရောက်ရှိသွားပြီး ပြုံးလျက် ပြောဆိုလိုက်သည်။

"အန်တီနဲ့ မစ္စရွှီ… ဒီတစ်ခါ ကျွန်တော်က ရုတ်တရက်ကြီး ရောက်လာတော့ လက်ဆောင်တွေ ဘာမှ မပါလာခဲ့ဘူး…"

"ဒါပေမဲ့ မကြာသေးခင်ကမှ ကိုယ်ပိုင်လေယာဉ်တစ်စီး ရထားတယ်… မစ္စရွှီ ဘယ်ကိုသွားချင်လဲဆိုတာသာ ပြောလိုက်ပါ…"

"အမြဲတမ်း အသင့်ရှိနေပါတယ်…"

ဤသတင်းကို ကြားပါက တစ်ဖက်လူ အံ့အားသင့်သွားလိမ့်မည်ဟု အစပိုင်းတွင် သူ ထင်မှတ်ထားခဲ့ပေ၏။ ဘာပဲဖြစ်ဖြစ် ကိုယ်ပိုင်လေယာဉ်ဆိုသည်က အတော်လေး ဈေးကြီးလှသည်။

ပြည်နယ်မြို့တော်တစ်ခုလုံးမှာ ဒါကို တတ်နိုင်တဲ့သူက အရမ်းနည်းတာလေ… မတတ်နိုင်လို့တော့ မဟုတ်ဘူး။

အဓိကပြဿနာက ပြုပြင်ထိန်းသိမ်းစရိတ်က အရမ်းမြင့်ပြီး တစ်နှစ်ကို ယွမ်သန်းဆယ်ဂဏန်းလောက် ကုန်ကျလို့ပဲ။

သို့သော်… ရွှီချင်းချန်၏ မျက်နှာအမူအရာမှာ တည်ငြိမ်နေပြီး မည်သည့် စိတ်လှုပ်ရှားမှု အရိပ်အယောင်မျှ ပြသခြင်း မရှိခဲ့ချေ။

ဒုတိယအဒေါ်၏ မျက်လုံးများမှာမူ ချက်ချင်းပင် လင်းလက်သွားခဲ့လေ၏။

"ရှောင်ဝမ်… မင်းက ကိုယ်ပိုင်လေယာဉ်တောင် ဝယ်ထားပြီးပြီလား… မနေ့က မြို့တော်က ပြည်နယ်လေဆိပ်မှာ ကိုယ်ပိုင်လေယာဉ်တစ်စီး ရောက်နေတယ်လို့ ကြားတယ်… အဲဒါ မင်းဟာများလား…"

"ဟီးဟီး… ရိုးရိုးသားသား ပြောရရင် ဒုတိယအဒေါ်… အဲဒါ ကျွန်တော့်ရဲ့ ကိုယ်ပိုင်လေယာဉ်ပါပဲ…"

ဒုတိယဥက္ကဋ္ဌက ရင်ကိုကော့ကာ ဂုဏ်ယူစွာ ပြောဆိုလိုက်သည်။

"တုန်းယောင် လေကြောင်းလိုင်း ပြည်နယ်မြို့တော်ရုံးခွဲရဲ့ ဒုတိယမန်နေဂျာချုပ်ဆိုတော့ ကျွန်တော့်ရဲ့ ဝင်ငွေက အတော်လေး မြင့်ပါတယ်… တကယ်တော့ လေယာဉ်က သိပ်မကြီးပါဘူး… ယွမ် သန်းနှစ်ရာ၊ သုံးရာလောက်ပဲ ရှိတာပါ…"

"ဒါပေမဲ့ နှစ်စဉ် ပြုပြင်ထိန်းသိမ်းခနဲ့ ဝန်ထမ်းတွေရဲ့ လစာတွေက ယွမ် သန်းသုံးဆယ်ကနေ သန်းငါးဆယ်လောက် ကုန်တယ်လေ…"

"တကယ်တော့ သိပ်မဆိုးပါဘူး… ဘာပဲဖြစ်ဖြစ် ကျွန်တော့်ရဲ့ အဆင့်အတန်းအရ ဒီလောက်တော့ တတ်နိုင်ပါသေးတယ်…"

"ဟုတ်တာပေါ့… ဟုတ်တာပေါ့…"

ဒုတိယအဒေါ်က အလျင်အမြန် ခေါင်းညိတ်ထောက်ခံလိုက်၏။

သူမသည် ရှောင်ဝမ်ကို တကယ်ပင် သဘောကျနေပြီး သူ့နှင့် ချင်းချန်တို့က အလွန်လိုက်ဖက်သည်ဟု ခံစားနေရသည်။

သူတို့ သတိမထားမိလိုက်ကြတာက ဒုတိယဥက္ကဋ္ဌက ထိုစကားပြောနေစဉ် အနီးတွင်ရှိနေသော ချန်ဖုန်းက သူ့ကို မော့ကြည့်လိုက်တာကိုပင်။

ချန်ဖုန်း၏ မျက်နှာအမူအရာမှာ ပို၍ပင် ထူးဆန်းသွားခဲ့လေပြီ။

ဒုတိယအဒေါ်က ရွှီချင်းချန်၏ လက်မောင်းကို အလျင်အမြန် ဆွဲကာ ပြောလိုက်သည်။

"ချင်းချန်… အခု သမီးက အလုပ်မရှိဘူး မဟုတ်လား… ကွက်တိပဲ… အဒေါ်နဲ့အတူ ခရီးထွက်ရအောင်… ရှောင်ဝမ်ရဲ့ ကိုယ်ပိုင်လေယာဉ်ကို စီးပြီး သွားကြမယ်လေ…"

"တစ်သက်နဲ့တစ်ကိုယ် ကိုယ်ပိုင်လေယာဉ်ကို တစ်ခါမှ မစီးဖူးသေးဘူး…"

ရွှီချင်းချန်က သက်ပြင်းချလိုက်၏။ သူမသည် ကိုယ်ပိုင်လေယာဉ်များကို တကယ်ပင် စိတ်မဝင်စားခဲ့ချေ။ အထူးသဖြင့် ဒုတိယဥက္ကဋ္ဌက ကြွားဝါပြနေသည်ကို မြင်ရသောအခါ အနည်းငယ် စိတ်အနှောင့်အယှက် ဖြစ်လာသည်ကို မတားဆီးနိုင်ခဲ့ပေ။

ချန်ဖုန်းကို ကြည့်စမ်းပါဦး… သူက ဘယ်တုန်းကများ သူ့ရဲ့ ချမ်းသာကြွယ်ဝမှုတွေကို ကြွားပြဖူးလို့လဲ။

"ဒုတိယအဒေါ်… အဒေါ်နဲ့အတူ ခရီးသွားလို့ မရလောက်တော့ဘူး… အခု သမီးမှာ အလုပ်သစ် ရှိနေပြီလေ…"

"ဘာအလုပ်လဲ…"

ဒုတိယအဒေါ်မှာ အနည်းငယ် အံ့အားသင့်သွားခဲ့သည်။ မနေ့ကမှ အလုပ်ထွက်ထားတာကို ဒီလောက်မြန်မြန် ဘယ်လိုလုပ် အလုပ်ကောင်းကောင်း ရနိုင်မှာလဲ။

ရွှီချင်းချန်က နှုတ်ခမ်းကိုစူကာ သူမဘေးရှိ ချန်ဖုန်းကို လက်ညှိုးထိုးပြလိုက်၏။

"ရုပ်ရှင်ကုမ္ပဏီတစ်ခုပါ… ချန်ဖုန်းက ယွမ် တစ်ဘီလီယံ ရင်းနှီးမြှုပ်နှံထားပြီး သမီးက အဓိက တာဝန်ခံလေ…"

“ဘာ…’

ဤစကားများကို ကြားလိုက်ရသည်နှင့် တစ်ပြိုင်နက် လူတိုင်း မှင်တက်အံ့အားသင့်သွားကြတော့သည်။