အခန်း ၁၇၄

အခန်း (၁၇၄) ရန်သူကို သတ်... သတ်

နယ်စပ်…

မျိုးဆက်သစ် တိုက်ခိုက်ရေး ဝတ်စုံ လေးငါးရာခန့်ကို တစ်ခုပြီးတစ်ခု ပို့ဆောင်ခဲ့ပေသည်။ ရှန်ကွမ်ယွဲ့သည် ကြယ်လေးပွင့်အဆင့် စစ်သည် နှင့် ကြယ်ငါးပွင့်အဆင့် စစ်သည် များအားလုံးကို ၎င်းတို့ကို ဝတ်ဆင်ခိုင်းခဲ့၏။

ထိုသူများသည် အခြေခံအားဖြင့် စစ်ဘက်ဆိုင်ရာဌာန၏ ကျောရိုးများပင် ဖြစ်ပေသည်။ သူမကိုယ်တိုင်နှင့် စစ်ဘက်ဆိုင်ရာဌာန၏ ကောင်းကင်ဘုရင်အဆင့် ကျွမ်းကျင်သူများအတွက်မူ ၎င်းတို့ကို ဝတ်ဆင်ရန် မလိုအပ်ချေ။

သူတို့ကဲ့သို့သော ကျွမ်းကျင်သူများအတွက် တိုက်ပွဲသည် သေနတ်များနှင့် ခဲယမ်းမီးကျောက်များမှ ကင်းလွတ်နေပြီ ဖြစ်၏။ ထိုးနှက်ချက်တိုင်းက ပြင်းထန်သော ယှဉ်ပြိုင်မှုတစ်ခုပင်။

ကောင်းကင်ဘုရင်အဆင့် ကျွမ်းကျင်သူတစ်ဦးအတွက် သင်၏ တိုက်ခိုက်ရေးဝတ်စုံကို မဖောက်ထွင်းနိုင်လျှင်ပင် ကြီးမားလှသော စွမ်းအားက သင်၏ ကိုယ်တွင်းအင်္ဂါများကို ဒဏ်ရာရစေနိုင်သေးသည်။

ဒါကြောင့် တိုက်ခိုက်ရေးဝတ်စုံ ဝတ်ဆင်ရခြင်းရဲ့ အကျိုးသက်ရောက်မှုက အကန့်အသတ် ရှိတယ်လေ...

ဤတိုက်ခိုက်ရေးဝတ်စုံများကို အခြားသူများအား ပေးလိုက်ခြင်းက ပိုကောင်းမည်ဖြစ်ပြီး ယင်းက ၎င်းတို့၏ အသက်ကိုလည်း ကယ်တင်နိုင်ပေလိမ့်မည်။

ရှန်ကွမ်ယွဲ့သည် ရှေ့ရှိ စစ်မြေပြင်ကို ကြည့်လိုက်၏။ တိုက်ပွဲက ပေါက်ကွဲဖြစ်ပွားနေခဲ့ပြီ ဖြစ်သည်။

ဆယ်ရက် တိတိ ရှိသွားပြီ...

ဟွာရှနိုင်ငံသည် ကောင်းကင်ဘုရင်အဆင့် ကျွမ်းကျင်သူ အများစုကို ပြောင်းရွှေ့ခဲ့ပြီး နေရာအနှံ့အပြားတွင် တပ်စွဲထားခဲ့သော်လည်း လက်ရှိအခြေအနေမှာ သူမ ထင်မှတ်ထားသည်ထက် ပိုမိုဆိုးရွားနေခဲ့ပေသည်။

ရှန်ကွမ်ယွဲ့၏ ပတ်ပတ်လည်တွင်

ဟွမ်ဇီနှင့် အခြားသူများသည် အထူးသတိထားနေကြပြီး ဗိုလ်ချုပ် ယွီပါထျန် လည်း ထိုအုပ်စုထဲတွင် ပါဝင်နေပေ၏။ ပြီးခဲ့သည့်အကြိမ်က ပေ့ဟူတွင် ချန်ဖုန်းကို သူ စော်ကားမိခဲ့ပြီး စစ်ဘက်ဆိုင်ရာဌာန၏ စည်းကမ်းများကိုလည်း ချိုးဖောက်ခဲ့သည်။ ယခုအခါ အမှားကို ပြင်ဆင်ရန် သူ မျှော်လင့်နေခဲ့၏။

ထို့ကြောင့် လွန်ခဲ့သော ရက်အနည်းငယ်က သူသည် အထူးပင် ကြိုးစားပမ်းစား အလုပ်လုပ်နေခဲ့သည်။ စစ်သေနာပတိ၏ ခွင့်လွှတ်မှုကို ရရှိရန် သူ မျှော်လင့်နေခဲ့ပေ၏။

ရှန်ကွမ်ယွဲ့သည် အဝေးမှ တိုက်ပွဲကို စောင့်ကြည့်နေရင်း သူမ၏ မျက်ခုံးများ အနည်းငယ် တွန့်ချိုးသွားခဲ့သည်။ "ဟွမ်ဇီ... တိုက်ပွဲအခြေအနေကို သတင်းပို့စမ်း..."

"အခြားဒေသ သုံးခုမှာလည်း နိုင်ငံခြားကျူးကျော်မှုတွေ ရှိခဲ့ပေမဲ့ ကျွန်တော်တို့ရဲ့ ကောင်းကင်ဘုရင်အဆင့် ကျွမ်းကျင်သူတွေက အကုန်လုံးကို တွန်းလှန်နိုင်ခဲ့ပါတယ်... ကြယ်ငါးပွင့်အောက် ရန်သူ ၄၀၀ နဲ့ ကောင်းကင်ဘုရင်အဆင့် ကျွမ်းကျင်သူ နှစ်ဦးကို သတ်ဖြတ်နိုင်ခဲ့ပါတယ်..."

"ကျွန်တော်တို့အဖွဲ့က ကြယ်ငါးပွင့်အောက် စစ်သည် နှစ်ရာ သေဆုံးခဲ့ပြီး ကောင်းကင်ဘုရင်အဆင့် သုံးဦး ဒဏ်ရာရခဲ့ပါတယ်..."

ဟွမ်ဇီက တိုက်ပွဲအခြေအနေကို အလျင်အမြန် သတင်းပို့လိုက်၏။

ဤအခြေအနေက ကြီးမားသော အောင်ပွဲတစ်ခု ဖြစ်နေပြီပင်။

သူက ဆက်ပြောသည် "ဒါပေမဲ့ ကျွန်တော်တို့ရဲ့ လက်ရှိဒေသမှာ ရန်သူတွေက သူတို့ရဲ့ အင်အားအများစုကို ဒီနေရာမှာ စုစည်းထားပုံရတယ်... တကယ်လို့ ဒီအတိုင်း ဆက်သွားနေမယ်ဆိုရင် ကျွန်တော်တို့ အရှုံးပေါ်နိုင်တယ်... အခြားဒေသ သုံးခုကနေ ကျွမ်းကျင်သူ တချို့ကို ပြောင်းရွှေ့လိုက်ရင်ရော ဘယ်လိုလဲ..."

"မလိုဘူး..."

ရှန်ကွမ်ယွဲ့က သူမ၏ တိုက်ပွဲဝင် ဝတ်ရုံကို ဆွဲချလိုက်သည် "ငါကိုယ်တိုင် တိုက်ခိုက်မယ်..."

"စစ်သေနာပတိ... မလုပ်ပါနဲ့..."

ဟွမ်ဇီ လန့်ဖြတ်သွားခဲ့၏။

ဝန်ကြီးကျန်း ညွှန်ကြားခဲ့သည်ကို သူ အမြဲတစေ မှတ်မိနေခဲ့သည်။

စစ်သေနာပတိ၏ နာတာရှည်ရောဂါသည် ယနေ့တွင် ပြန်လည်ဖြစ်ပွားရန် အလွန် ဖြစ်နိုင်ခြေရှိပြီး သူမသာ တိုက်ပွဲဝင်ပါက အကျိုးဆက်များကို မှန်းဆနိုင်မည် မဟုတ်ချေ။

သူတို့ သေနိုင်တယ်...

ဒါပေမဲ့ စစ်သေနာပတိကတော့ လုံးဝ ထိခိုက်ခံလို့ မဖြစ်ဘူး…

"ရန်သူဘက်မှာ ငါနဲ့ အင်အားတူညီတဲ့ သခင်တစ်ယောက် ရှိတယ်... ငါသာ တိုက်ပွဲမဝင်ဘူးဆိုရင် ဟွာရှနိုင်ငံက သေချာပေါက် ရှုံးိမ့်သွားလိမ့်မယ်..."

ရှန်ကွမ်ယွဲ့၏ မျက်နှာပေါ်တွင် အေးစက်သော အမူအရာတစ်ခု ဖြတ်ပြေးသွားခဲ့၏။ သူမက လက်ဝါးကို လှန်လိုက်သောအခါ မည်းနက်နေသော ဓားမြှောင်တစ်လက် သူမ၏ လက်ထဲတွင် ပေါ်လာခဲ့ပေသည်။

"စစ်ဘက်ဆိုင်ရာဌာနကို ငါ စတင်ထိန်းချုပ်ကတည်းက အနည်းဆုံး အကြိမ်တစ်ရာလောက် တိုက်ပွဲဝင်ခဲ့ဖူးတယ်... ငါ ဘယ်တုန်းက နောက်ဆုတ်ဖူးလို့လဲ..."

"တကယ်လို့ ငါသာ ဝင်မပါရင် စစ်ဘက်ဆိုင်ရာဌာနက လူတွေ ပိုပြီး သေဆုံးကြလိမ့်မယ်..."

"ငါ့အသက်ကလည်း အသက်ပဲ... မင်းတို့အသက်ကလည်း အသက်ပဲလေ..."

"တကယ်လို့ ငါ တစ်ခုခုဖြစ်သွားခဲ့ရင် မင်းတို့ ချက်ချင်း ဆုတ်ခွာရမယ်..."

"ဒါပေမဲ့..."

"ဘာ ဒါပေမဲ့မှ မရှိဘူး..."

ရှန်ကွမ်ယွဲ့သည် စစ်နတ်ဘုရားတစ်ပါး ဆင်းသက်လာသည့်အလား အားကောင်းသော အရှိန်အဝါတစ်ခုကို ထုတ်လွှတ်လိုက်ပေ၏။ သူမ၏ အရှိန်အဝါများ မြင့်တက်လာပြီး အေးစက်စွာ အော်ဟစ်လိုက်သည်။ "အားလုံးပဲ... ရန်သူကို သတ်ဖို့ ငါ့နောက်က လိုက်ခဲ့ကြ..."

"သတ်..."

"သတ်..."

ရှန်ကွမ်ယွဲ့၏ ဦးဆောင်မှုအောက်တွင်

လူတစ်စုသည် စစ်မြေပြင်ဆီသို့ ပြေးဝင်သွားကြတော့သည်။

အဝေးမှ ကျည်ဆန်များ နေရာအနှံ့ ပျံဝဲနေသော်လည်း တစ်ခုမှ ရှန်ကွမ်ယွဲ့ကို မထိမှန်နိုင်ခဲ့ချေ။ သူမသည် ၎င်းတို့ကို ချက်ချင်း အမြဲတမ်း ရှောင်တိမ်းနိုင်ခဲ့သည်။

သူမ၏ အနောက်တွင် ဟွမ်ဇီနှင့် အခြားသူများသည် တိုက်ခိုက်ရေးဝတ်စုံများကို ဝတ်ဆင်ထားကြ၏။ ၎င်းတို့အပေါ် ကျည်ဆန်ထိမှန်မှု ပျက်စီးဆုံးရှုံးမှုကို အနည်းဆုံးအထိ လျှော့ချထားပြီး ဖြစ်ပေသည်။

"မြန်မြန်... စစ်သေနာပတိနောက်ကို မြန်မြန်လိုက်... သူ လုံခြုံရေးကို သေချာအောင် လုပ်ကြ..."

ဤအချိန်၌ ဟွမ်ဇီမှာ အလွန် စိုးရိမ်ပူပန်နေခဲ့၏။ ၎င်းတို့၏ ပန်းတိုင်မှာ ရန်သူကို သတ်ရန် မဟုတ်ဘဲ အရေးကြီးဆုံး အခိုက်အတန့်တွင် စစ်သေနာပတိကို သေစေလောက်သော ထိုးနှက်ချက်မှ ကာကွယ်ပေးရန် ဖြစ်ပေသည်။ အသက်စွန့်ရမည်ဆိုလျှင်ပင် ကိစ္စမရှိချေ။

နယ်စပ်တိုက်ပွဲများ…အစကတည်းက သူတို့ရဲ့ အသက်တွေနဲ့ ရင်းပြီး တိုက်ခိုက်နေရတာပဲလေ…

ရှန်ကွမ်ယွဲ့မှာ အလွန် မြန်ဆန်လှပေသည်။

သူမ၏ လက်ထဲရှိ ဓားမြှောင်က ရန်သူတစ်ဦး၏ လည်ပင်းကို ဖြတ်တောက်လိုက်ပြီး လက်သီးတစ်ချက် ထိုးချလိုက်၏။

သူမသည် ရန်သူ ကောင်းကင်ဘုရင်အဆင့် ကျွမ်းကျင်သူတစ်ဦးကို နောက်သို့ လွင့်ထွက်သွားစေရန် အမှန်တကယ်ပင် ရိုက်ချလိုက်ပြီး အခြားသူများက နောက်ထပ် ထိုးနှက်ချက်တစ်ခုဖြင့် ထပ်မံလိုက်ပါ တိုက်ခိုက်ကြသည်။

"စစ်သေနာပတိ... လမ်းရှင်းပေးပါ့မယ်..."

ရှန်ကွမ်ယွဲ့ တိုက်ပွဲဝင်လာသည်ကို မြင်သောအခါ စစ်ဘက်ဆိုင်ရာဌာနမှ လူတိုင်း စိတ်လှုပ်ရှားသွားကြလေ၏။

ကောင်းကင်ဘုရင်အဆင့် ကျွမ်းကျင်သူ နှစ်ဦးက သူမအတွက် အလျင်အမြန် လမ်းပြပေးလိုက်သည်။

"ဘုန်း..."

လမ်းပိတ်နေသူမှာ ချက်ချင်းပင် လွင့်စင်ထွက်သွားတော့၏။

တကယ်တော့ စစ်ဘက်ဆိုင်ရာဌာန၏ ကောင်းကင်ဘုရင်အဆင့် ကျွမ်းကျင်သူများ အားလုံးနီးပါးသည် ရှန်ကွမ်ယွဲ့၏ ကျန်းမာရေးအခြေအနေကို သိရှိထားကြပေသည်။ သူမ၏ ရောဂါ ပြန်လည်မဖြစ်ပွားမီ တိုက်ပွဲကို အမြန်ဆုံး အဆုံးသတ်ချင်နေကြ၏။

ရှန်ကွမ်ယွဲ့ ရောက်ရှိလာမှုနှင့်အတူ စစ်မြေပြင်ရှိ အခြေအနေမှာ တဖြည်းဖြည်း တိုးတက်လာခဲ့သည်။ ရှန်ကွမ်ယွဲ့ တိုက်ခိုက်လိုက်တိုင်း ရန်သူတစ်ဦးက သူမ၏လက်ဖြင့် သေဆုံးသွားရပေသည်။

ရန်သူ၏ ကောင်းကင်ဘုရင်အဆင့် ကျွမ်းကျင်သူကပင် သူမ၏ ဆုပ်ကိုင်မှုမှ မလွတ်မြောက်နိုင်ခဲ့ချေ။

"သတ်..."

"သတ်..."

စစ်မြေပြင် တစ်ခုလုံးတွင် တိုက်ပွဲဝင်သံများ ပေါက်ကွဲထွက်ပေါ်လာတော့၏။

အစောပိုင်း သေနတ်များနှင့် ခဲယမ်းမီးကျောက်များမှသည် နောက်ပိုင်း အနီးကပ် တိုက်ပွဲများအထိပင်…

ကောင်းကင်ဘုရင်အဆင့် ကျွမ်းကျင်သူ နှစ်ဦးက တစ်ချိန်တည်း ပြေးဝင်လာချိန်တွင် ရှန်ကွမ်ယွဲ့သည် ချက်ချင်းပင် လှောင်ပြောင်လိုက်၏။

ကြောက်မက်ဖွယ်ကောင်းသော အရှိန်အဝါတစ်ခု ချက်ချင်း ပေါက်ကွဲထွက်ပေါ်လာပြီး လူတစ်ယောက်၏ ရှေ့တွင် ပေါ်လာကာ သူမ၏ အသံမှာ ရေခဲအလား အေးစက်နေခဲ့သည် "သာမန် ကောင်းကင်ဘုရင်အဆင့်လေးကများ…

နင်က သေချင်နေတာပဲ..."

"အရမ်းမြန်တာပဲ..."

ထိုအမျိုးသား၏ မျက်နှာအမူအရာ သိသိသာသာ ပြောင်းလဲသွားခဲ့ပေသည်။

ဤသည်မှာ စစ်သေနာပတိနှင့် သူ၏ ပထမဆုံး တိုက်ရိုက် ရင်ဆိုင်တွေ့ဆုံမှုဖြစ်ပြီး တစ်ဖက်လူထံမှ လှုပ်ရှားမှု တစ်ချက်ကိုပင် မခံနိုင်လိမ့်မည်ဟု သူ

မထင်မှတ်ထားခဲ့ချေ။

သူ နောက်မဆုတ်နိုင်မီမှာပင် အေးစက်သော ဓားမြှောင်တစ်လက်က သူ၏ နှလုံးသားကို တိုက်ရိုက် ထိုးဖောက်သွားသည်ကို သူ ခံစားလိုက်ရ၏။

ပွဲချင်းပြီး သေဆုံးခြင်းပင်။

ထိုအချိန်၌ အခြားလူတစ်ယောက်မှာ နောက်ဆုတ်ရန် ဖိအားပေးခံရလေသည်။

သို့သော် သူ မည်မျှပင် နောက်ဆုတ်စေကာမူ ရှန်ကွမ်ယွဲ့နှင့် အကွာအဝေးမှာ ရှည်လျားမလာရုံသာမက လျင်မြန်စွာ ကျုံ့ဝင်လာကြောင်း သူ တွေ့ရှိလိုက်ရ၏။

ချက်ချင်းဆိုသလိုပင် သူ၏ ထိတ်လန့်နေသော မျက်လုံးများထဲတွင် ရှန်ကွမ်ယွဲ့၏ ဓားမြှောင်က သူ၏ လည်ပင်းကို ဖြတ်တောက်သွားခဲ့လေပြီ။

စက္ကန့် သုံးဆယ်ပင် မပြည့်မီမှာတင်

ကောင်းကင်ဘုရင်အဆင့် ကျွမ်းကျင်သူ နှစ်ဦး သူမ၏ လက်ထဲတွင် သေဆုံးသွားခဲ့ပြီ ဖြစ်ပေသည်။

ခဏတာမျှ နေရာတစ်ခုလုံး တုန်လှုပ်သွားတော့၏။

ကောင်းကင်ဘုရင်အဆင့် ကျွမ်းကျင်သူသည် စစ်မြေပြင်တွင် ကြောက်မက်ဖွယ်ကောင်းသော တည်ရှိမှုတစ်ခုအဖြစ် သတ်မှတ်ခံထားရပြီးဖြစ်သော်လည်း ယခုအခါ အလွယ်တကူ အသတ်ခံလိုက်ရလေပြီ။

ရန်သူ့တပ်ဖွဲ့များအတွက်မူ ရှန်ကွမ်ယွဲ့သည် တကယ်ကို သူတို့ရဲ့ အိပ်မက်ဆိုးကြီးပါပဲ...

စစ်ဘက်ဆိုင်ရာဌာန အဖွဲ့ဝင်များ၏ အရှိန်အဟုန်မှာတော့ မြင့်တက်လာခဲ့၏။

ထိုအချိန်၌ ရှန်ကွမ်ယွဲ့၏ မိုးမခရွက်သဏ္ဍာန် မျက်ခုံးများ ရုတ်တရက် တွန့်ချိုးသွားခဲ့ပေသည်။

ကြွက်တက်နေသည့်အလား သူမ၏ ခန္ဓာကိုယ်တစ်ခုလုံး ပြင်းထန်သော နာကျင်မှုကို ခံစားလိုက်ရပြီး သူမ၏ လက်များမှာ အားအင်မရှိတော့ချေ။

ဒုက္ခပဲ...

နာတာရှည်ရောဂါ ပြန်ဖြစ်လာပြီ...

သူမသည် မလှုပ်ရဲဘဲ ထိုနေရာတွင် အေးခဲသွားပြီး သူမ၏ နဖူးပေါ်တွင် မွှေးပျံ့သော ချွေးသီးချွေးပေါက်များ ထွက်ပေါ်လာခဲ့၏။ သူမ၏ လက်ထဲရှိ ဓားမြှောင်ကိုပင် အနိုင်နိုင် ကိုင်ထားရပေသည်။

"စစ်သေနာပတိ..."

တစ်ခုခု မှားယွင်းနေကြောင်း ဟွမ်ဇီ ချက်ချင်း ခံစားလိုက်ရသည်။

ရှန်ကွမ်ယွဲ့အား ဝိုင်းရံထားရန် သူ အလျင်အမြန် အမိန့်ပေးလိုက်ပြီး ဆုတ်ခွာရန် ပြင်ဆင်လိုက်၏။

သူမမျှော်လင့်ထားတာက

မလှမ်းမကမ်းတွင် မည်းနက်သော အရိပ်တစ်ခုက သူတို့ဆီသို့ လျင်မြန်စွာ ပြေးဝင်လာခဲ့ပေသည်။

အရှိန်က အလွန်မြန်ဆန်လှ၏။

မျက်စိတစ်မှိတ်အတွင်းမှာပင် ရောက်လုနီးပါး ဖြစ်နေချေပြီ။

"မြန်မြန်... သူ့ကို မြန်မြန် တားလိုက်..."

ဟွမ်ဇီ သူ့ကို မှတ်မိလိုက်သည်။

အဲဒီလူက ရန်သူနိုင်ငံရဲ့ စစ်သေနာပတိပဲ...

စစ်သေနာပတိနှင့် တူညီသော တိုက်ခိုက်ရေးစွမ်းအားကို ပိုင်ဆိုင်ထားပြီး သူသည်လည်း ကြောက်မက်ဖွယ်ကောင်းသော တည်ရှိမှုတစ်ခုပင် ဖြစ်၏။

ကောင်းကင်ဘုရင်အဆင့် ကျွမ်းကျင်သူ အနည်းငယ်က သူ့ကို တားဆီးရန် ရှေ့သို့ တက်သွားကြသည်။

၎င်းတို့၏ ခွန်အားကို စစ်ဘက်ဆိုင်ရာဌာနအတွင်း၌ အားကောင်းသည်ဟု သတ်မှတ်ခံထားရပြီး ဖြစ်ပေ၏။

သို့သော် ယခုအခါ ထိုမည်းနက်သော အရိပ်နှင့် ရင်ဆိုင်ရချိန်တွင် ထင်းခြောက်များကို ရိုက်ချိုးလိုက်သည့်အလား သူတို့ လွင့်စင်ထွက်သွားရလေသည်။

နှစ်ဖက်ကြား အကွာအဝေးမှာ ပို၍ပို၍ နီးကပ်လာခဲ့၏။

ပိုပိုပြီး နီးကပ်လာပြီ…

ဟွမ်ဇီသည် သေနတ်တစ်လက်ကိုပင် တိုက်ရိုက် ထုတ်ယူလိုက်သော်လည်း ၎င်းမှာ လုံးဝ အသုံးမဝင်ခဲ့ချေ။

တစ်ဖက်လူက ကျည်ဆန်တွေကို ရှောင်တိမ်းနိုင်တယ်လေ...

ပြီးတော့ မြင့်မားတဲ့ အရှိန်နဲ့ဆိုတော့ ချိန်ရွယ်ဖို့ လုံးဝ မဖြစ်နိုင်တော့ဘူး…

ထိုအမျိုးသားက လှောင်ပြောင်လိုက်သည်။ "ဟက်... မိန်းကလေးတွေက ကလေးမွေးဖို့ အိမ်ပြန်သင့်တာလေ... ဘာလို့ စစ်မြေပြင်ကို ထွက်လာရတာလဲ... သေဖို့သာ ပြင်ထားလိုက်တော့ ရှန်ကွမ်ယွဲ့..."ထို့နောက် သူက

လက်သီးတစ်ချက် ပစ်သွင်းလိုက်၏။

“စစ်သေနာပတိ…”

"အားလုံး ဖယ်ကြ..."

ရှန်ကွမ်ယွဲ့၏ မျက်နှာအမူအရာ သိသိသာသာ ပြောင်းလဲသွားခဲ့ပေသည်။

သူမက ငွေရောင်သွားများကို အံကြိတ်ကာ ခန္ဓာကိုယ်အတွင်းရှိ ပြင်းထန်သော နာကျင်မှုကို သည်းခံရင်း ကြီးလေးသော ဒဏ်ရာရရှိမည့် အရင်းအနှီးဖြင့် ထိုထိုးနှက်ချက်ကို ခံယူရန် ပြင်ဆင်လိုက်၏။

ထိုအခိုက်အတန့်၌ ပုံရိပ်တစ်ခု ရုတ်တရက် ရှေ့သို့ ပြေးထွက်လာပြီး ထိုလက်သီးကို အတင်းအကျပ်

ဝင်ရောက်ကာကွယ်လိုက်ပေသည်။

တစ်ချိန်တည်းမှာပင်။ ထိုလက်သီးက တစ်ဖက်လူ၏ ရင်ဘတ်ကို တိုက်ရိုက် ထိုးဖောက်သွားခဲ့လေ၏။

"ဗိုလ်ချုပ် ယွီပါထျန်..."

ရှန်ကွမ်ယွဲ့၏ နှလုံးသား ပြင်းထန်စွာ တုန်လှုပ်သွားတော့သည်။

ဤအရေးကြီးသော အခိုက်အတန့်၌ ဗိုလ်ချုပ် ယွီပါထျန်သည် သူမအား သေစေလောက်သော ထိုးနှက်ချက်မှ ကာကွယ်ပေးရန် သူ၏အသက်ကို အမှန်တကယ် စတေးလိမ့်မည်ဟု သူမ တကယ်ကို မထင်မှတ်ထားခဲ့ချေ။