အခန်း ၃၀၁
Vol. 31 Ch. 301
ပြိုင်ဘက်ကင်း အင်ပါယာ။ အပိုင်း ၃၀၁
ဘာသာပြန် - Ko Yoohtoo
True Immortal Team
လင်းချန်သည် ကျောက်ခန်းမဆောင်၏ ရှေ့ဘက်ရှိ ဟင်းလင်းပြင်ကို အာရုံစိုက်ကာ စူးစိုက်ကြည့်နေမိ၏။ ထိုနေရာရှိ လေထုအလယ်တွင် အပေါ်ယံကြည့်လျှင် မည်သည့်အရာမျှ မရှိသော်လည်းပဲ သူ၏ အာရုံခံစားမှုကမူ ထိုနေရာ၌ တစ်စုံတစ်ခု ရှိနေသည်ဟု အတပ်သိနေပေသည်။
ရှေ့မှ ဟင်းလင်းပြင်ကို အသေအချာ စစ်ဆေးပြီးနောက် လင်းချန်သည် ရုတ်တရက် ရွှေနီရောင် မိုးကြိုးစိတ်ဝိညာဉ်စွမ်းအားကို ဆင့်ခေါ်ကာ သိုင်းဝိညာဉ်အသွင်ပြောင်းခြင်းကို အသုံးပြုလိုက်သည်။
ထိုခဏ၌ လင်းချန်၏ အရှိန်အဝါမှာ ကျဉ်းမြောင်းလှသော နေရာအတွင်း၌ အလွန်တရာ တောက်ပလွန်းလှသဖြင့် အားလုံး၏ အာရုံကို ဖမ်းစားသွားတော့၏။ လူတိုင်းက သူ့ထံသို့ လှည့်ကြည့်နေစဉ်မှာပင် လင်းချန်သည် ရှေ့သို့ အရှိန်အဟုန်ဖြင့် ပြေးထွက်သွားကာ ဘာမျှမရှိဟု ထင်ရသော ဟင်းလင်းပြင်ကို သူ၏ဓားဖြင့် ပြင်းထန်စွာ ခုတ်ပိုင်းလိုက်လေသည်။
လင်းချန်၏ မိုးကြိုးလျှပ်စီးဓား ကျဆင်းသွားသည်နှင့်အမျှ ရွှေနီရောင် မိုးကြိုးဓားချီများ၏ ဟိန်းဟောက်သံမှာ ကျောက်ခန်းမတစ်ခုလုံးတွင် ပဲ့တင်ထပ်သွား၏။ ရှေ့ရှိ ဟင်းလင်းပြင်မှာ ရုတ်တရက် ကွဲအက်သွားသော မှန်တစ်ချပ်ကဲ့သို့ အက်ကြောင်းများ ပေါ်ထွက်လာပြီးနောက် မရေမတွက်နိုင်သော သလင်းပွင့်လေးများအဖြစ် ပြောင်းလဲသွားကာ ရွှေနီရောင် မိုးကြိုးစိတ်ဝိညာဉ်စွမ်းအား၏ ချေမှုန်းခြင်းကို ခံလိုက်ရပြီး ဖုန်မှုန့်များအဖြစ်သို့ ကြေမွသွားတော့သည်။
ကွဲအက်သွားသော ဟင်းလင်းပြင်အတွင်းမှ အစီအရင်တစ်ခု ပေါ်ထွက်လာ၏။ ထိုအရာမှာ သလင်းလုံးတစ်လုံးမှ ပေါက်ဖွားလာသော တစ်ပိုင်းတစ်စ ပွင့်လင်းမြင်သာသည့် တိမ်တိုက်တောင်ပံတစ်ခုသဖွယ် ဖြစ်ပြီး သူတို့ရှေ့တွင် အေးဆေးငြိမ်သက်စွာ လွင့်မျောနေပေသည်။
နူးညံ့သော လေပြေလေးများမှာ ထိုသလင်းလုံးကို ဝန်းရံလှည့်ပတ်နေကြရာ အပြင်ပန်းသဏ္ဌာန်ကို ကြည့်ရုံဖြင့်ပင် ဤအရာမှာ သာမန်အရာမဟုတ်ကြောင်း သိနိုင်ပေသည်။
လင်းချန်၏ အားကောင်းလှသော စိတ်ဝိညာဉ်အသိစိတ်ကြောင့်သာ ဤအရာကို သူ ရှာဖွေတွေ့ရှိနိုင်ခဲ့ခြင်း ဖြစ်၏။ ဤကျောက်ခန်းမအတွင်းသို့ စတင်ပြုတ်ကျလာစဉ်ကတည်းက လင်းချန်သည် သူ၏ စိတ်ဝိညာဉ်အသိစိတ်ကို ဖြန့်ကြက်ကာ ခန်းမတစ်ခုလုံးကို လွှမ်းခြုံထားခဲ့ပြီးဖြစ်ရာ ထိုနေရာရှိ ဟင်းလင်းပြင်မှာ တစ်စုံတစ်ခု ပုံမှန်မဟုတ်ကြောင်း သူ သတိပြုမိခဲ့ခြင်း ဖြစ်ပေသည်။
သူ၏ စိတ်ဝိညာဉ်အသိစိတ်ဖြင့် စူးစမ်းရရှိချက်များကို ကျူးကော့မင်ထံ ပေးပို့ကာ ခွဲခြမ်းစိတ်ဖြာခိုင်းလိုက်သောအခါ ချက်ချင်းပင် ရလဒ်ထွက်ပေါ်လာခဲ့၏။ သူ၏ ရှေ့မှ ဟင်းလင်းပြင်မှာ အစီအရင်တစ်ခုဖြင့် ဖုံးကွယ်ထားကြောင်း သိသာထင်ရှားလှသည်။
သို့သော်လည်း ဤအစီအရင်မှာ ကမန်းကတန်း စီရင်ထားပုံရပြီး ချို့ယွင်းချက်များစွာဖြင့် ပြည့်နှက်နေချေသည်။
ထို့အတွက်ကြောင့် အစီအရင်မှာ အားကောင်းပုံပေါ်သော်လည်း အချိန်ကြာလာသည်နှင့်အမျှ တဖြည်းဖြည်း အားနည်းလာခဲ့ရာ လင်းချန်အတွက်မူ ပြောပလောက်သည့် အရာမဟုတ်တော့ပေ။
ကျူးကော့မင်သည် သူ၏ဧကရာဇ်အား ထိုအစီအရင်ကို အပိုင်အနိုင် ချေမှုန်းနိုင်ရန်အတွက် မည်သည့်နေရာကို ဓားဖြင့် ခုတ်ပိုင်းရမည်ကို လမ်းညွှန်ပြသခဲ့ခြင်း ဖြစ်၏။
ရုတ်တရက် ပေါ်ထွက်လာသော အရာကို ကြည့်ပြီး ကျန်းဇီတဲ၏ မျက်နှာတစ်ခုလုံး ပြောင်းလဲသွား၏။ ဤကဲ့သို့သော နေရာမျိုးတွင် ရတနာကောင်းတစ်ခု တွေ့ရှိရခြင်းမှာ သူ့အတွက် နယ်ပယ်တစ်ခု တိုးတက်ခြင်းထက်ပင် ပို၍ စိတ်လှုပ်ရှားစရာ ကောင်းနေပေသည်။ စိတ်လှုပ်ရှားနေသော ကျန်းဇီတဲသည် ဘာမျှမပြောဘဲ ရှေ့သို့ ပြေးထွက်သွားကာ တောင်ပံပါသော ထိုရတနာပုတီးစေ့ကို လက်ဖြင့်လှမ်းဖမ်း၍ ကစားရန် ပြင်လိုက်လေသည်။
ကျန်းဇီတဲ၏ လုပ်ရပ်ကို မြင်သောအခါ ကျောက်လုံ၏ မျက်နှာပေါ်တွင် ဒေါသအရိပ်အယောင်များ ဖြတ်ပြေးသွား၏။ သူ၏အမြင်တွင် ဤရတနာမှာ သူ၏ဧကရာဇ်က ရှာဖွေတွေ့ရှိခဲ့ခြင်းဖြစ်ပြီး အစီအရင်ကိုလည်း သူ၏ဧကရာဇ်ကပင် ချေဖျက်ပေးခဲ့ခြင်း ဖြစ်သည်။
ဤရေဘဝဲကောင်မှာ သူ၏ဧကရာဇ် ရရှိထားသော စစ်သုံ့ပန်းရတနာကို လက်ဦးရန် မည်သည့်အခွင့်အရေး ရှိပါသနည်း။
ကျောက်လုံ၏ အမူအရာနှင့် သူ၏ကိုယ်ပေါ်မှ ထွက်ပေါ်လာသော အားနည်းသော အရှိန်အဝါကို သတိပြုမိလိုက်သဖြင့် လင်းချန်သည် တစ်ဖက်လူ ဘာတွေးနေသည်ကို သိလိုက်၏။ သိုင်းဝိညာဉ်အသွင်ပြောင်းခြင်းကို ပြန်လည်ရုပ်သိမ်းလိုက်ပြီးနောက် လင်းချန်၏ အသံမှာ ကျောက်လုံ၏ စိတ်ထဲတွင် ပဲ့တင်ထပ်သွားတော့သည်။
လင်းချန်က ပြောလိုက်သည်။ “ဟိုဘက်ကို မသွားနဲ့။ သူက ဒီလို ဝါသနာလေး ရှိရုံတင်ပါ။ ဒီလို တိုက်တိုက်ဆိုင်ဆိုင် တွေ့ရတဲ့ ရတနာတွေကို မြင်ရင် မကိုင်ကြည့်ရရင် မနေနိုင်ဘူး။ သူ ကိုင်ကြည့်လို့ အားရသွားရင် ငါ့ကို သူ့ဘာသာသူ လာပေးလိမ့်မယ်။”
“ဒါ့အပြင် ငါတို့ အင်ပါယာမှာ မရှိတဲ့ ရတနာဆိုတာရော ရှိလို့လား။ ငါက ဒီအရာရဲ့ သုတေသနတန်ဖိုးကို မြင်လို့ ယူဖို့ ကြံတာပဲ။ မဟုတ်ရင် ငါက တစ်ချက်တောင် ကြည့်မှာ မဟုတ်ဘူး။”
လင်းချန်၏ စကားကို ကြားရသောအခါ ကျောက်လုံမှာလည်း သဘောပေါက်သွားပြီး သူ၏ဧကရာဇ်အား တောင်းပန်လိုက်၏။
ကျောက်လုံက ပြောလိုက်သည်။ “ကျွန်တော်မျိုး နားလည်ပါပြီ။”
“ဝုန်း” ခနဲ။
ကျောက်လုံ၏ စကားဆုံးသည်နှင့် တစ်ပြိုင်နက် ပုံရိပ်တစ်ခုမှာ လင်းချန်နှင့် ကျောက်လုံ ကြားမှ လွင့်ပျံသွားကာ ကျောက်ခန်းမ၏ နံရံကို ပြင်းထန်စွာ ဆောင့်မိပြီးနောက် မြေပြင်ပေါ်သို့ ဖြည်းညှင်းစွာ လျှောကျသွားတော့သည်။ လွင့်စင်သွားသော ကျန်းဇီတဲကို ကြည့်ရင်း လင်းချန်၏ မျက်နှာပေါ်တွင် တောင်ပံပါသော ထိုရတနာပုတီးစေ့အပေါ် စူးစမ်းလိုစိတ်များ ပေါ်ထွက်လာ၏။
လင်းချန်သည် ကျန်းဇီတဲထံ လမ်းလျှောက်သွားကာ သူ့ကို မြေပြင်မှ ဆွဲထူပေးရင်း ရယ်မောကာ မေးလိုက်သည်။ “ဒီအရာက မင်းကိုတောင် လွင့်ထွက်သွားအောင် လုပ်နိုင်တဲ့ အစီအရင်နဲ့ ကာကွယ်ထားတာလား။ တကယ်လို့ ပြဿနာရှိတယ်ဆိုရင်လည်း မင်းက အာရုံခံမိပြီး ရှောင်နိုင်ရမှာ မဟုတ်ဘူးလား။”
ကျန်းဇီတဲသည် လင်းချန်၏ ဆွဲထူမှုကြောင့် ထရပ်လိုက်ပြီး နာကျင်နေသော သူ၏ ခြေလက်များကို လှုပ်ရှားရင်း အကူအညီမဲ့စွာ ပြောလိုက်၏။ “အဲ့ဒီ တောင်ပံပါတဲ့ ရတနာပုတီးစေ့က ရုတ်တရက် အားကောင်းတဲ့ အရှိန်အဝါတွေ ထွက်လာပြီး တွန်းထုတ်တဲ့အား တစ်ခုကို ဖြစ်ပေါ်စေတယ်။ အဲ့ဒါက ကျုပ်ကို တုန်ခါသွားစေပြီး လွင့်ထွက်သွားအောင် လုပ်လိုက်တာပဲ။”
ဘေးနားတွင် ရပ်နေသော ဗဟုသုတကြွယ်ဝသည့် လီယွမ်ဖုန်းက ကျန်းဇီတဲ၏ ပြောပြချက်ကို ကြားသည်နှင့် ထိုတောင်ပံပါသော ရတနာပုတီးစေ့မှာ ဘာလဲဆိုသည်ကို ချက်ချင်း သဘောပေါက်သွားတော့ကာ ပြောလိုက်သည်။ “အမွေအနှစ်လက်နက်ကိုး။ ဖုံးကွယ်ထားတာ မဆန်းပါဘူး။ ဒီလိုအရာမျိုးက တကယ်ကို ထူးခြားတယ်။ ဒီအမွေအနှစ်လက်နက်က အရိပ်မဲ့မျိုးနွယ်စုရဲ့ အရာ ဖြစ်မယ်လို့ ငါထင်တယ်။ အစောပိုင်းက ဒီကိုရောက်လာတဲ့ အရိပ်မဲ့မျိုးနွယ်ဝင်တွေကလည်း ဒီအမွေအနှစ်လက်နက်ကို လာရှာတာပဲ ဖြစ်ရမယ်။”
လင်းချန်သည်လည်း အမွေအနှစ်လက်နက်များအကြောင်းကို အတန်ငယ် နားလည်ထားပေသည်။ ဤအထူးစိတ်ဝိညာဉ်ပစ္စည်းများတွင် ရည်ရွယ်ချက် တစ်ခုတည်းသာ ရှိ၏။ ထိုသည်မှာ ရှုပ်ထွေးနက်နဲသော ဗဟုသုတများကို နောင်လာနောက်သားများအတွက် အပြည့်အဝ ထိန်းသိမ်းပေးထားရန်ဖြစ်ပြီး နောင်လူများအနေဖြင့် အနှစ်သာရကို လွယ်ကူစွာ သင်ယူနိုင်ရန်နှင့် အမွေဆက်ခံနိုင်ရန် ဖြစ်ပေသည်။
အမွေအနှစ်လက်နက်တစ်ခု၏ တန်ဖိုးမှာ ထိုအထဲ၌ ထိန်းသိမ်းထားသော ဗဟုသုတ အမျိုးအစားပေါ်တွင် မူတည်၏။
ပုံမှန်အားဖြင့် အမွေအနှစ်လက်နက်တစ်ခုတွင် အစွမ်းထက်သော ပုဂ္ဂိုလ်တစ်ဦး၏ ဗဟုသုတအားလုံး ပါဝင်လေ့ရှိသည်။ ထိုဗဟုသုတများကို ချန်ထားရစ်ခဲ့သော ပုဂ္ဂိုလ်မှာ ပို၍ အစွမ်းထက်လေလေ၊ အမွေအနှစ်မှာ ပို၍ အားကောင်းလေလေ ဖြစ်၏။
လင်းချန်နှင့် အခြားသူများသည် ထိုတောင်ပံပါသော ရတနာပုတီးစေ့အတွင်း၌ မည်သည့် ဗဟုသုတများ ရှိနေမည်နည်းဟု စူးစမ်းလိုစိတ်များဖြင့် ကြည့်နေမိကြ၏။ သို့သော်လည်း ဤအမွေအနှစ်လက်နက်ကို ကြည့်ရင်း သူတို့၏ မျက်နှာပေါ်တွင် ခက်ခဲသော အမူအရာများလည်း ပေါ်လာသည်။
အမွေအနှစ်… အမွေအနှစ်…
ထိုအရာမှာ မျိုးဆက်သစ်များထံ လက်ဆင့်ကမ်းရန် ရည်ရွယ်ထားခြင်း ဖြစ်ပြီး ဤနေရာမှာ အရိပ်မဲ့မျိုးနွယ်စု အနားယူရာ ခံတပ်ဖြစ်ကြောင်း သူတို့ အသေအချာ သိထားကြရာ ဤအမွေအနှစ်လက်နက်မှာ အရိပ်မဲ့မျိုးနွယ်စု၏ တန်ဖိုးကြီးလှသော အမွေအနှစ်တစ်ခု ဖြစ်နေမည်မှာ သေချာသလောက်ပင်။
လင်းချန်နှင့် အခြားသူများမှာ လူသားမျိုးနွယ်စုနှင့် လက်ရှစ်ဖက်ပင်လယ်မျိုးနွယ်မှ ဖြစ်ကြပြီး အရိပ်မဲ့မျိုးနွယ်စုဝင်များ မဟုတ်ကြပေ။ ထို့အတွက်ကြောင့် အစောပိုင်းက ကျန်းဇီတဲသည် ထိုအမွေအနှစ်လက်နက်ကို ထိတွေ့ရန် ကြိုးစားချိန်တွင် အစွမ်းထက်သော ထိုပုဂ္ဂိုလ်ကြီး၏ ကျန်ရှိနေသော အရှိန်အဝါက သူ့ကို တွန်းထုတ်ကာ လွင့်စင်သွားစေခဲ့ခြင်း ဖြစ်သည်။
အကယ်၍ ကျန်းဇီတဲသာ ဤအရာမှာ အမွေအနှစ်လက်နက်ဖြစ်ကြောင်း ကြိုတင်သိရှိခဲ့ပါက ဤကဲ့သို့ မိုက်မဲစွာ ရှေ့သို့ ပြေးမသွားဘဲ အကြောင်းမဲ့ အတွန်းခံရကာ လွင့်စင်သွားရမည့် အခြေအနေကို ရှောင်လွှဲနိုင်မည် ဖြစ်သည်။
ရန်ထျန်းဟောက်က ထိုတောင်ပံပါသော ရတနာပုတီးစေ့ကို ကြမ်းတမ်းသော အမူအရာဖြင့် ကြည့်ကာ မေးလိုက်၏။ “ဒီအမွေအနှစ်လက်နက်ကို အတင်းအကြပ် ယူလို့ရတဲ့ နည်းလမ်းမရှိဘူးလား။”
သူသည် ယခင်က အရိပ်မဲ့မျိုးနွယ်စု၏ အကြောင်းမဲ့ တိုက်ခိုက်ခြင်းကို ခံခဲ့ရဖူးပေသည်။ အကယ်၍ လင်းချန်သာ ရောက်မလာခဲ့ပါက သူနှင့် သူ၏ ဂျူနီယာညီမလေးမှာ သေဆုံးခဲ့သည်မှာ ကြာပြီ ဖြစ်၏။
အရိပ်မဲ့မျိုးနွယ်စုအတွက်မူ သူတို့ရှေ့ရှိ ဤအမွေအနှစ်လက်နက်၏ တန်ဖိုးမှာ အလွန်တရာ ကြီးမားနေမည်မှာ အမှန်ပင်။ သေဆုံးသွားသော အရိပ်မဲ့မျိုးနွယ်ဝင်များ၏ စကားအရ ဤကမ္ဘာငယ်လေးအတွင်းသို့ ရောက်ရှိနေသူမှာ သူတို့သာမကဘဲ သူတို့ပြောဆိုခဲ့သော သခင်လေး ဆိုသူလည်း ရှိနေသေးပေသည်။
ထို့အတွက်ကြောင့် အရိပ်မဲ့မျိုးနွယ်ဝင်များမှာ ဤအရာကို လာရောက်သိမ်းဆည်းရန် ထပ်မံ ပေါ်ထွက်လာဦးမည်မှာ သေချာလှသည်။ အကယ်၍ သူတို့သည် အရိပ်မဲ့မျိုးနွယ်စုဝင်များ ထပ်မံ ရောက်မလာခင်မှာပင် ဤအမွေအနှစ်လက်နက်ကို ယူဆောင်သွားနိုင်လျှင် အလွန်ကောင်းပေလိမ့်မည်။
လင်းချန်က ပြောလိုက်သည်။ “ဒီအမွေအနှစ်လက်နက်ကို ယူသွားနိုင်တဲ့ နည်းလမ်းတော့ ရှိတယ်။ ဒါပေမဲ့ အရင်ဆုံး ငါတို့ရဲ့ ဧည့်သည်တွေကို ကြိုဆိုရဦးမယ်။”
လင်းချန်၏ စကားဆုံးသည်နှင့် ရွှေရောင် မိုးကြိုးစိတ်ဝိညာဉ်စွမ်းအားများ ရုတ်တရက် ပေါက်ကွဲထွက်လာပြီး သူသည် ရှေ့ဘက်သို့ လက်သီးဖြင့် လှမ်းထိုးလိုက်သည်။
“ဝုန်း”
ပြင်းထန်သော တိုက်မိသံကြီး ထွက်ပေါ်လာပြီး လင်းချန်၏ လက်သီး ရိုက်ခတ်မိသော ဟင်းလင်းပြင်မှ မီးပွင့်များ ထွက်ပေါ်လာ၏။ ပထမဦးစွာ တိုတောင်းသော ဓားမြှောင်တစ်လက် ပေါ်လာပြီးနောက် လူအတော်များများမှာ အားလုံး၏ ရှေ့မှောက်တွင် ပေါ်ထွက်လာကြတော့သည်။
အပြစ်ဆိုဖွယ်မရှိသော အသားအရေ ၊ ပွင့်လင်းမြင်သာသော ဆံပင်ရှည်များနှင့် အဖြူရောင်သက်သက်သာ ရှိသော မျက်လုံးသူငယ်အိမ်များ… ဤအချက်များအားလုံးမှာ သူတို့၏ မည်သူမည်ဝါဖြစ်ကြောင်းကို သက်သေပြနေပေသည်။
သူတို့မှာ အရိပ်မဲ့မျိုးနွယ်စုဝင်များပင် ဖြစ်၏။ လင်းချန်ကြောင့် ကိုယ်ယောင်ဖျောက်ရာမှ ပေါ်ထွက်လာသော အရိပ်မဲ့မျိုးနွယ်ဝင်များမှာ ပိုင်လင်လီ နှင့် သူ၏ အပေါင်းအပါများဖြစ်ကြပြီး ယခုအခါ ပိုင်လင်လီ၏ မျက်နှာပေါ်တွင် အလွန်လေးနက်သော အရိပ်အယောင်များ ဖုံးလွှမ်းနေလေပြီ။
ဤလူသားမျိုးနွယ်ဝင် လူငယ်လေးသည် သူ့ကို မည်သို့ ရှာဖွေတွေ့ရှိသွားသည်ကို သူ လုံးဝ နားမလည်နိုင်အောင် ဖြစ်နေမိတော့၏။
ပြိုင်ဘက်ကင်း အင်ပါယာ။ အပိုင်း ၃၀၁ ပြီး။
ဘာသာပြန် - Ko Yoohtoo
True Immortal Team