အခန်း (၁၂၉-၁၃၀)
Vol. 13 Ch. 129-130
အခန်း ၁၂၉
“အာ... ဝူးးးးး”
မုတ်ဆိတ်မွှေးနှင့်လူနှင့် အရပ်ရှည်ရှည်နှင့် လူအိုကြီးတို့ ဝမ်းမြောက်ဝမ်းသာ ဖြစ်နေစဉ်မှာပင် အနက်ရောင် လျှပ်စီးမျက်လုံး ဝံပုလွေသည် ရုတ်တရက် နှလုံးကြေကွဲဖွယ် ကောင်းလောက်အောင် အော်ဟစ်လိုက်၏။
နောက်တစ်ခဏတွင် သေဆုံးသွားသော အဖြူရောင် ဝံပုလွေ၏ ခန္ဓာကိုယ်မှာ ရှုံ့တွသွားပြီး အနက်ရောင် ဝံပုလွေ၏ အရှိန်အဝါမှာမူ တစ်ဆင့်ပြီးတစ်ဆင့် တက်လာကာ ခေါင်းဆောင်အဆင့် နှောင်းပိုင်းမှ ၎င်း၏ အမြင့်ဆုံးအဆင့်သို့ တိုးတက်လာတော့သည်။ ၎င်း၏ ခန္ဓာကိုယ်ပေါ်မှ ဒဏ်ရာများမှာလည်း လျင်မြန်စွာ ပြန်လည်ကောင်းမွန်လာပြီး ခြေဖဝါးအောက်တွင် ဝိညာဉ်အလင်းစက်ဝန်းတစ်ခု ထွက်ပေါ်လာကာ အရှင်သခင်အဆင့်နှင့်ထိုက်တန်သော အရှိန်အဝါများမှာ ၎င်းထံမှ ထွက်ပေါ်လာခဲ့သည်။
“မကောင်းတော့ဘူး။ ဒီလျှပ်စီးမျက်လုံး ဝံပုလွေတွေက ပြဿနာပဲ။ သူတို့က အပေါင်းအပါကို ဖြည့်ဆည်းပေးဖို့ ကိုယ့်ကိုယ်ကိုယ်တောင် စတေးနိုင်တယ်။ မြန်မြန်တိုက်ခိုက်ကြ။ ဒီထက်ပိုပြီး ကြန့်ကြာနေရင် ဒီကောင်က တကယ်ပဲ အဆင့် ၄ အရှင်သခင်အဆင့်ကို ရောက်သွားလိမ့်မယ်။”
ဤအခြေအနေကို မြင်လိုက်ရသောအခါ မုတ်ဆိတ်မွှေးနှင့်လူ၏ မျက်နှာအမူအရာမှာ ပြောင်းလဲသွားပြီး ထိတ်လန့်တကြား အော်ဟစ်လိုက်သည်။
ဤရုတ်တရက် အပြောင်းအလဲနှင့် ရင်ဆိုင်ရသောအခါ ကျန်းဟန်ပင်လျှင် အဆင်သင့်မဖြစ်လိုက်ဘဲ ကြောင်အမ်းသွားခဲ့သည်။ သို့သော် မုတ်ဆိတ်မွှေးနှင့်လူ၏ အော်သံကြောင့် သူသည် ဟုတ်ဟုတ်ကို ချက်ချင်း တန်ပြန်တိုက်ခိုက်ရန် အမိန့်ပေးလိုက်၏။ ဤကောင်ကို စတုတ္ထအဆင့်သို့ လုံးဝရောက်ခွင့်ပေး၍ မဖြစ်ပေ။
ရှေ့ဆုံးမှ တိုးဝင်လာသူမှာ လျှပ်စစ်သံလိုက် သားရဲဖြစ်သည်။ အနီးသို့ ရောက်သောအခါ ၎င်းသည် လက်ကို မြှောက်ကာ လျှပ်စီးအမြောက်နှစ်ခုဖြင့် ဝံပုလွေ၏ ခန္ဓာကိုယ်ကို ပစ်ခတ်လိုက်သည်။
တစ်ချိန်တည်းမှာပင် ကျောက်လိပ်၏ ကျောက်ပေါက်ကွဲမှု ဗုံးများ၊ ဆူးပင်မိစ္ဆာ၏ မြက်ချည်နှောင်ခြင်းနှင့် ကောင်းကင်မှ ဟုတ်ဟုတ်၏ အရိပ်အလင်းဓားတို့မှာလည်း တစ်ပြိုင်နက်တည်း ထွက်ပေါ်လာခဲ့သည်။
တိုက်ခိုက်မှုများစွာ တစ်ပြိုင်နက်တည်း ကျရောက်လာသဖြင့် အရှိန်အဝါများ တရိပ်ရိပ် တက်လာနေသော အနက်ရောင် ဝံပုလွေပင်လျှင် ကြောက်ရွံ့သွားရ၏။ သို့သော် မြက်ချည်နှောင်ခြင်းကြောင့် လှုပ်ရှားမှုကို ကန့်သတ်ခံထားရသဖြင့် ၎င်းမှာ အသက်လုပြီး ခုခံနေရသည်။
အနက်ရောင် ဝံပုလွေ၏ မျက်လုံးများတွင် မတွေ့ဖူးစသော အငြိုးအတေးများ ဖြစ်ပေါ်လာပြီး ၎င်း၏ အရှိန်အဝါ တက်လာသည့်နှုန်းမှာလည်း ပိုမိုမြန်ဆန်လာခဲ့သည်။ တိုက်ခိုက်မှုများ မရောက်ရှိမီ တစ်စက္ကန့်အလိုတွင် ၎င်း၏ခြေအောက်ရှိ အရှင်သခင်အဆင့် ဝိညာဉ်အရှိန်အဝါစက်ဝန်းမှာ ငွေဖြူရောင်သို့ ပြောင်းလဲသွားခဲ့သည်။
“ဘုန်း၊ ဘုန်း၊ ဘုန်း...”
တစ်ချိန်တည်းမှာပင် အနှိုင်းမဲ့ ဝိညာဉ်အလင်းတန်းများ ပေါက်ကွဲထွက်လာခဲ့သည်။ အနက်ရောင် ဝံပုလွေရှိရာနေရာမှာ နျူကလီးယား ပေါက်ကွဲမှုနှင့်တူပြီး ကြီးမားသော အလင်းစက်လုံးကြီးတစ်ခု လျင်မြန်စွာ ပြန့်ကားသွားခဲ့သည်။ ဝိညာဉ်စွမ်းအင် မုန်တိုင်းနှင့် ရင်ဆိုင်ရသောအခါ ကျန်းဟန်နှင့် အခြားသူများသည် မျက်လုံးများကို ကာကွယ်ထားသော်လည်း အလယ်ဗဟိုတွင် ဘာဖြစ်ပျက်နေသည်ကို မမြင်နိုင်ကြတော့ဘဲ ဝိညာဉ်စွမ်းအင် အတက်အကျများမှာလည်း လုံးဝ ဖုံးကွယ်သွားတော့သည်။
“အူးးးးး”
ဝိညာဉ်စွမ်းအင် လှိုင်းများ ငြိမ်သက်စပြုလာပြီး အလင်းရောင်များ လုံးဝ မကွယ်ပျောက်သေးခင်မှာပင် အငြိုးအတေးများဖြင့် ပြည့်နှက်နေသော ဝံပုလွေအူသံတစ်ခု ပြင်းပြင်းထန်ထန် ထွက်ပေါ်လာပြီး စတုတ္ထအဆင့်၏ ဖိအားလည်း ပါဝင်လာခဲ့သည်။
“မကောင်းတော့ဘူး။ ဒီကောင် မသေဘူး။ ပြီးတော့ စတုတ္ထအဆင့်ကို ရောက်သွားပြီ။”
ခဏတာအတွင်းမှာပင် ကျန်းဟန်နှင့် အခြားနှစ်ယောက်၏ ရင်ထဲ၌ အေးစက်သွားခဲ့သည်။ စတုတ္ထအဆင့် သားရဲနှင့် တတိယအဆင့် သားရဲမှာ လုံးဝ မတူညီသော အဆင့်များ ဖြစ်ကြသည်။
လက်ရွေးစင်အဆင့် သားရဲတစ်ကောင်အတွက် ၎င်း၏ခန္ဓာကိုယ်အတွင်းရှိ ဒြပ်စင်စွမ်းအင်များ စုစည်းမိသောအခါ သားရဲအမြုတေကို စတင်ဖွဲ့စည်းသည်။ ၎င်း၏ ခုခံနိုင်စွမ်း၊ တိုက်ခိုက်နိုင်စွမ်းနှင့် ရုပ်ပိုင်းဆိုင်ရာ ကြံ့ခိုင်မှုတို့မှာ များစွာ တိုးတက်လာပြီး တစ်ချက်တည်းဖြင့် ၁၀ မီတာအထိ ခုန်နိုင်ကာ ကီလိုမီတာ ၁၀၀ အထိ နီးပါး ပြေးနိုင်သည်။
သို့သော်လည်း ဝိညာဉ်စွမ်းအင် ထုတ်လွှတ်ခြင်း (ရောင်ပြန်ဟပ်ခြင်း) ကို ပြုလုပ်ရန်မှာ အလွန်ခက်ခဲသည်။ ထူးထူးခြားခြား ကြီးထွားလာပြီး အစွမ်းကုန် လေ့ကျင့်ထားသော သားရဲများမှသာ စွမ်းအင်ထုတ်လွှတ်ခြင်း တစ်ကြိမ်ကို ပြုလုပ်နိုင်ပြီး ထိုသို့ပြုလုပ်ပြီးပါက ၎င်းတို့၏ စွမ်းအင်များ ကုန်ခမ်းသွားကာ စွမ်းရည်များမှာ များစွာ လျော့ကျသွားပြီး ရက်အနည်းငယ်ကြာ အနားယူရန် လိုအပ်သည်။
ခေါင်းဆောင်အဆင့်သို့ ရောက်သောအခါ အမြုတေမှာ ပိုမိုကျယ်ပြန့်လာပြီး လုံးဝ တည်ငြိမ်သွားသည်။ စွမ်းအင်များသည် ထုတ်လွှတ်ခြင်းကို ထောက်ပံ့နိုင်ပြီး ကျည်ဆန်များကို ပိတ်ဆို့ရန် အတားအဆီးများ ဖန်တီးနိုင်သည်။ ဤအဆင့်တွင် ၎င်းတို့မှာ အသေးစား လက်နက်များ သို့မဟုတ် အမြောက်ဆန်များကို မကြောက်တော့ဘဲ တစ်ချက်တည်းဖြင့် သံချပ်ကာယာဉ်တစ်စီးကိုပင် ဖျက်ဆီးပစ်နိုင်သည်။
အရှင်သခင်အဆင့် အကြောင်းပြောရလျှင်မူ သားရဲအမြုတေမှာ ထပ်မံ ကျယ်ပြန့်လာပြီး စွမ်းအင်မှာ ပိုမိုသန့်စင်လာကာ ခြေဖဝါးအောက်တွင် အရှင်သခင်အဆင့် ဝိညာဉ်အရှိန်အဝါတစ်ကွင်းတစ်ခု ဖြစ်ပေါ်လာခဲ့သည်။ ၎င်းက အခြားသော အဆင့်နိမ့် သတ္တဝါများအပေါ် ဟန့်တားသည့် အာနိသင်ကို ဖြစ်စေသည်။ တစ်ချက်တည်းဖြင့် အဆောက်အဦးများ၊ တံတားများကို ဖျက်ဆီးနိုင်ပြီး အပူပေးလက်နက် အများစုက ၎င်းကို ခြိမ်းခြောက်နိုင်ခြင်း မရှိတော့ပေ။ ၎င်းမှာ ခေါင်းဆောင်အဆင့် သတ္တဝါများ ရင်ဆိုင်နိုင်သည့် အဆင့်မဟုတ်တော့ပေ။
အကယ်၍ ဤသားရဲသည် အရှင်သခင်အဆင့် သားရဲတစ်ကောင် ဖြစ်လာခဲ့ပါက သူတို့ သုံးယောက်လုံး ယနေ့ ဤနေရာတွင် အသက်ဆုံးရှုံးကြရပေလိမ့်မည်။
ကျန်းဟန်၏ စိတ်ထဲတွင် အတွေးများစွာ လျင်မြန်စွာ ဖြတ်ပြေးနေစဉ်မှာပင် ဝိညာဉ်အလင်းရောင်များကြားမှ အနက်ရောင် အရိပ်တစ်ခု ထွက်ပေါ်လာပြီး မျက်စိတစ်မှိတ်အတွင်းမှာပင် အနီးဆုံးရှိ ကျောက်လိပ်ရှေ့သို့ ရောက်ရှိလာခဲ့သည်။ အသက်အန္တရာယ်နှင့် ရင်ဆိုင်ရချိန်တွင် ကျောက်လိပ်သည် ၎င်း၏ပါးစပ်မှ မြေဝါရောင် ဝိညာဉ်စွမ်းအင်တိုင်လုံးကြီးကို ဖန်တီးလိုက်၏။ သို့သော်လည်း နောက်တစ်ခဏတွင် ၎င်း၏လည်ပင်းကို အနက်ရောင်အရိပ်က ကိုက်ဖြတ်ပစ်လိုက်သည်။ ၎င်းသည် တစ်ချက်သာ ဆွဲဖြဲလိုက်ပြီး လည်ပင်းကို ပြတ်ထွက်သွားစေခဲ့သည်။
ဘုန်းခနဲ အသံနှင့်အတူ ကျောက်လိပ်၏ ကြီးမားသော ခန္ဓာကိုယ်မှာ လွင့်စင်သွားသော်လည်း ၎င်း၏ခေါင်းမှာမူ အနက်ရောင် လျှပ်စီးမျက်လုံး ဝံပုလွေ၏ ပါးစပ်ထဲတွင်သာ ကျန်ရစ်ခဲ့ပြီး မျက်လုံးထဲမှ အလင်းရောင်များမှာလည်း လျင်မြန်စွာ မှိန်ဖျော့သွားခဲ့သည်။
“အဟွတ်... မဟုတ်ဘူး....။”
အရပ်ရှည်ရှည်နှင့် လူအိုကြီးသည် ရုတ်တရက် သွေးအန်လိုက်ပြီး ဒူးထောက်ကျသွား၏။ ၎င်း၏မျက်နှာမှာ ပုံပျက်ပန်းပျက် ဖြစ်သွားပြီး ဒေါသကြောင့် မျက်လုံးများ ပြူးကျယ်သွားခဲ့သည်။
ကျောက်လိပ်၏ ခေါင်းကို ကိုက်ဖြတ်လိုက်ခြင်း ဖြစ်သဖြင့် ချက်ချင်းပင် သေဆုံးသွားပြီး ကယ်တင်ရန် နည်းလမ်းမရှိတော့ပေ။ အရပ်ရှည်ရှည် လူအိုကြီးသည်လည်း ၎င်း၏သားရဲ သေဆုံးမှုကြောင့် ပြင်းထန်သော တုံ့ပြန်မှုကို ခံစားလိုက်ရသည်။
ဤသည်မှာ သူ့၏ နောက်ဆုံးသားရဲ ဖြစ်သည်။ ကျောက်လိပ်သေဆုံးခြင်းသည် သူ့၏ သားရဲထိန်းချုပ်သူ အသက်မွေးဝမ်းကြောင်း လမ်းကြောင်းကို လုံးဝဖြတ်တောက်လိုက်ခြင်းဖြစ်ပြီး ၎င်း၏နှလုံးသား၊ ရုပ်ပိုင်းဆိုင်ရာနှင့် ဝိညာဉ်ရေးရာတို့ကို သုံးဆမျှ ထိခိုက်စေခဲ့သည်။
“အာ...ဝူးးးး”
တိုက်ခိုက်ပြီးနောက် အနက်ရောင်အရိပ်သည် ထိုနေရာတွင် ရပ်တန့်သွားပြီး ၎င်းထံမှ အသက်ရှူသံပြင်းပြင်းများကို ကြားနေရသည်။
ယခုအခါ ဝိညာဉ်အလင်းရောင်များ ပျောက်ကွယ်သွားပြီး ဝိညာဉ်လှိုင်းများမှာလည်း သိသိသာသာ ငြိမ်သက်သွားခဲ့သည်။ ထိုအခါမှသာ ကျန်းဟန်နှင့် အခြားသူများသည် အနက်ရောင် လျှပ်စီးမျက်လုံး ဝံပုလွေ၏ အရွယ်အစား ပိုကြီးလာသည်ကို သေချာစွာ မြင်လိုက်ရ၏။ မူလက အလျားသုံးမီတာသာရှိသော်လည်း ယခုမူ အလျား ခုနစ်မီတာနီးပါး၊ အမြင့် လေးမီတာကျော် ရှိလာပြီး အမှန်တကယ်ပင် ဧရာမသားရဲကြီးတစ်ကောင် ဖြစ်လာခဲ့သည်။
သို့သော် ကျန်းဟန်သည် ၎င်း၏ တိကျသောအခြေအနေကို မြင်လိုက်ရသောအခါ သက်ပြင်းချလိုက်နိုင်၏။ ခြေဖဝါးအောက်ရှိ အရှင်သခင်အဆင့် အရှိန်အဝါစက်ကွင်းမှာ အပြည့်အဝ တည်ငြိမ်ခြင်းမရှိသေးဘဲ အရင်ကထက်ပင် ပိုမိုမှုန်ဝါးနေကာ မည်သည့်အချိန်မဆို ပျောက်ကွယ်သွားနိုင်မည့် ဟန်ရှိသည်။
၎င်း၏ ခန္ဓာကိုယ်မှာလည်း ဒဏ်ရာများဖြင့် ပြည့်နှက်နေပြီး ခါးတွင် အပေါက်ကြီးတစ်ခု ဖြစ်နေကာ ထိုနေရာမှ အနက်ရောင်သွေးများ တရစပ် စီးကျနေသည်။
“ဒီကောင် ပြင်းပြင်းထန်ထန် ဒဏ်ရာရထားတာပဲ။ ကံကောင်းတယ်...ကံကောင်းတယ်။”
မုတ်ဆိတ်မွှေးနှင့်လူက အသက်ပြင်းပြင်း ရှူသွင်းလိုက်ပြီး စိတ်အေးသွားခဲ့သည်။
ကျန်းဟန်သည် မြေပြင်ပေါ်တွင် ဒူးထောက်ကျနေသော အရပ်ရှည်ရှည် လူအိုကြီးကို တစ်ချက်ကြည့်လိုက်ကာ မုတ်ဆိတ်မွှေးနှင့်လူကို တစ်ချက်ထပ်ကြည့်လိုက်ပြီးနောက် တိတ်ဆိတ်စွာပင် ဘေးသို့ ခြေလှမ်းအနည်းငယ် ဆုတ်လိုက်သည်။
ဝိညာဉ်အလင်းများ မပေါ်ခင်က လျှပ်စစ်သံလိုက် သားရဲသည် ရှေ့ဆုံးက တိုးဝင်နေပြီး ကျောက်လိပ်က အနီးကပ် လိုက်ပါလာခြင်း ဖြစ်သည်။ သို့သော် ယခုမူ လျှပ်စစ်သံလိုက် သားရဲမှာ ကျောက်လိပ်ထက် အများကြီး နောက်ကျကျန်ခဲ့၏။
ပြင်းထန်စွာ ဒဏ်ရာရနေသော လျှပ်စီးမျက်လုံးပါ ဝံပုလွေသည် လျှပ်စစ်သံလိုက် သားရဲကို ပစ်မှတ်ထားလိုသည်မှာ ထင်ရှားသော်လည်း အကွာအဝေးကြောင့် ပိုမိုအားနည်းသော ကျောက်လိပ်ကိုသာ ရွေးချယ်သတ်ဖြတ်ခဲ့ခြင်း ဖြစ်သည်။
ထို့အပြင် ဆူးပင်မိစ္ဆာတွင် အခြားစွမ်းရည်များ ရှိပါလျက်နှင့် မြက်ချည်နှောင်ခြင်းကိုသာ အဓိက သုံးစွဲခဲ့သည်။ ၎င်းကြောင့် အနက်ရောင် ဝံပုလွေမှာ လွတ်မြောက်နိုင်ခြင်းမရှိဘဲ အသက်လုတိုက်ခိုက်ရန် ဖိအားပေးခံရသလို ဖြစ်နေခဲ့သည်။ သူသည် ၎င်း၏ အဆင့်မြှင့်တင်မှုကို ဟန့်တားရန် ဘာမျှမလုပ်ဆောင်ခဲ့ပေ။
သာမန်အားဖြင့်ဆိုလျှင် ၎င်း၏ အဆင့်မြှင့်တင်မှုကို ကြားဖြတ်ဖျက်ဆီးပြီး အားနည်းသွားအောင် တဖြည်းဖြည်း တိုက်ခိုက်မှသာ သတ်နိုင်မည်ဖြစ်သည်။ သို့သော် မုတ်ဆိတ်မွှေးနှင့်လူက ဤအရာကို တမင်တကာ ပြုလုပ်နေသကဲ့သို့ ဖြစ်နေပြီး အနက်ရောင် ဝံပုလွေကို အဆင့်မြှင့်တင်ရန် တွန်းအားပေးခဲ့ကာ နောက်ဆုံးတွင် ယခုမြင်ကွင်းသို့ ရောက်ရှိသွားခြင်း ဖြစ်သည်။
“အာ...ဝူးးးး”
အနက်ရောင် လျှပ်စီးမျက်လုံး ဝံပုလွေသည် လျှပ်စစ်သံလိုက် သားရဲကို တစ်ချက်ကြည့်လိုက်ပြီး နောက်သို့လှည့်ကာ ပြေးထွက်သွားတော့သည်။
၎င်း၏နောက်ကွယ်ရှိ ချောက်ကမ်းပါးတွင် ငွေခရမ်းရောင် မိုးကြိုးပန်းပတ်လည်၌ လျှပ်စစ်မြူဝဲလှိုင်းများ စုစည်းနေပြီး ထူးခြားသော ရနံ့များ ထွက်ပေါ်လာပြီဖြစ်သည်။
“မကောင်းတော့ဘူး။ လျှပ်စစ်သံလိုက် သားရဲ... အဆုံးသတ်လိုက်တော့။ ဒီကောင် မိုးကြိုးပန်းကို ရသွားလို့ မဖြစ်ဘူး။”
မုတ်ဆိတ်မွှေးနှင့်လူသည် ဝံပုလွေ၏ ရည်ရွယ်ချက်ကို ချက်ချင်း သဘောပေါက်သွားပြီး ၎င်းကို ဟန့်တားရန် အမိန့်ပေးလိုက်သည်။
ဘုန်းဆိုသည့် အသံနှင့်အတူ လျှပ်စစ်သံလိုက် သားရဲသည် ရှေ့သို့ တိုက်ရိုက် တိုးဝင်သွား၏။ ၎င်း၏ အရှိန်မှာ ယခင်ကထက် နှစ်ဆပိုမြန်လာပြီး မျက်စိတစ်မှိတ်အတွင်းမှာပင် လျှပ်စီးမျက်လုံး ဝံပုလွေကို လိုက်မီသွားတော့သည်။
၎င်း၏လက်များတွင် လေဆာဓားများကဲ့သို့ ငွေဖြူရောင် လျှပ်စီးရောင်ခြည်များ တောက်ပနေခဲ့သည်။ ၎င်းသည် အလျင်အမြန် တိုးဝင်သွားပြီး လျှပ်စီးမျက်လုံး ဝံပုလွေကို ချက်ချင်းသတ်ပစ်ရန် နှစ်ချက်တိတိ ထိုးနှက်လိုက်၏။
နောက်ကျောမှ ရောက်လာသည့် အန္တရာယ်ကို ခံစားမိလိုက်သည့်အလား ဝံပုလွေသည် ပြန်လှည့်၍ တန်ပြန်တိုက်ခိုက်ရတော့သည်။ ၎င်းသည် ပါးစပ်ကို ဟ၍ လျှပ်စီးဘောလုံးအချို့ကို ပစ်လွှတ်ကာ လျှပ်စစ်သံလိုက် သားရဲကို တွန်းလှန်ရန် ကြိုးစားလိုက်သည်။
သို့သော် ၎င်းသည် ဤလျှပ်စစ်သံလိုက် သားရဲ၏ လျှို့ဝှက်ထားသော စွမ်းအားကို လုံးဝ အထင်အမြင် မှားနေခဲ့သည်။ လျှပ်စစ်သံလိုက် သားရဲသည် ၎င်း၏ လျှပ်စစ်သံလိုက် စက်ကွင်းကို အသက်သွင်းလိုက်သည်နှင့် လျှပ်စီးဘောလုံးများကို တိုက်ရိုက် ရိုက်ထုတ်ပစ်လိုက်သည်။ ထိုအခွင့်အရေးကို အသုံးချကာ ဝံပုလွေ၏ ဘယ်ဘက်အရှေ့သို့ တိုးဝင်သွားပြီး နှစ်ချက်တိတိ ခုတ်ပိုင်းလိုက်ရာ ဝံပုလွေ၏ ဦးခေါင်းမှာ ပြတ်ထွက်သွားတော့သည်။
“အူးးးးး”
လျှပ်စီးမျက်လုံး ဝံပုလွေသည် အားနည်းသော အော်သံတစ်ခုနှင့်အတူ အသက်ပျောက်သွားခဲ့ရသည်။ ဤလျှပ်စစ်သံလိုက် သားရဲ၏ အရှိန်မှာ မည်သို့ကြောင့် ဤမျှ လျင်မြန်လာသည်ကို ၎င်း နားမလည်နိုင်တော့ပေ။
“နောက်ဆုံးတော့ သေသွားပြီ။ ဒီအမွှာ သားရဲအမြုတေ ငါ့ပိုင်ပဲ။”
မုတ်ဆိတ်မွှေးနှင့်လူသည် အနက်ရောင် လျှပ်စီးမျက်လုံး ဝံပုလွေအနားသို့ လျှောက်သွားပြီး ၎င်း၏နှလုံးသားမှ ထူးခြားသည့် အလွှာနှစ်ထပ် ဆက်စပ်နေသော သားရဲအမြုတေကို တူးဖော်လိုက်ပြီး သူ့မျက်နှာပေါ်၌လည်း ပျော်ရွှင်သော အပြုံးတစ်ခု ဖြစ်ပေါ်လာခဲ့သည်။
“ဒီလောက်အကြာကြီး ကြိုတင်ပြင်ဆင်ခဲ့ရတာ တကယ်မလွယ်ဘူး။ ကိုယ့်ရဲ့ အပေါင်းအပါကိုတောင် အကွက်ချပြီး အသုံးချရတာ ခင်ဗျားအတွက်လည်း ခက်ခဲခဲ့မှာပဲ။”
ကျန်းဟန်သည် အဝေးမှနေ၍ မုတ်ဆိတ်မွှေးနှင့်လူကို ကြည့်ကာ လှောင်ပြောင်သည့် အပြုံးဖြင့် ပြောလိုက်သည်။ ဤလူသည် အစမှအဆုံးအထိ ၎င်း၏ စစ်မှန်သော စွမ်းအားကို ထုတ်မပြခဲ့ပေ။ တိုက်ပွဲတစ်လျှောက်လုံးတွင်လည်း ယခုကဲ့သို့သော ရလဒ်မျိုးရရှိစေရန် အကွက်ချပြီး လမ်းကြောင်းပေးနေခဲ့ခြင်း ဖြစ်သည်။
အခန်း ၁၃၀
ကျန်းဟန်၏ စကားကို ကြားသောအခါ မုတ်ဆိတ်မွှေးနှင့်လူသည် ကျန်းဟန်ဆီသို့ လှည့်ကြည့်လိုက်ပြီး မြေပြင်ပေါ်တွင် ဒူးထောက်ကျနေသော အရပ်ရှည်ရှည်လူအိုကြီးယန်ကိုလည်း ကြည့်ကာ ညင်သာသော အပြုံးတစ်ခု ဖော်ပြလိုက်သည်။
“ငါ့မှာလည်း ရွေးချယ်စရာ မရှိဘူးလေ။ ဒါက လူ့လောကရဲ့ လမ်းစဉ်ပဲ။ အသက်ရှင်ဖို့ဆိုတာ အမြဲတမ်း လုယက်နေရတာပဲ။ ငါတို့ စားသောက်ဖို့နဲ့ အသက်ဆက်ဖို့ လုပ်သမျှအရာအားလုံးက တခြားအသက်တွေကို လုယက်နေတာပဲ မဟုတ်ဘူးလား။”
“ကျင့်ကြံခြင်းဆိုရင် ပိုတောင်ဆိုးသေးတယ်။ ကိုယ့်ကိုယ်ကိုယ် အကျိုးရှိဖို့ တခြားသူတွေကို သတ်ဖြတ်ရတယ်။ အဆက်မပြတ် လုယက်မှသာ အသက်ရှင်နိုင်မယ်။ လူမှုအလွှာအောက်ခြေရဲ့ နွံထဲကနေ လွတ်မြောက်ဖို့ဆိုရင် ဒါက ပိုတောင် လိုအပ်သေးတယ်။ ငါသာ အဆင့်ဆင့် မကြံစည်ဘူးဆိုရင် ကန့်သတ်ထားတဲ့ အရင်းအမြစ်တွေကို သုံးပြီး ငါ့ကိုယ်ငါ ဘယ်လိုလုပ် သန်မာအောင် လုပ်နိုင်ပါ့မလဲ။ ငါ့ရဲ့ ရင်းနှီးတဲ့ သူငယ်ချင်းတွေ၊ ညီအစ်ကိုတွေကို စတေးဖို့ကလွဲရင် တခြားရွေးချယ်စရာ မရှိဘူး။”
“တကယ်တော့ ငါလည်း မလုပ်ချင်ပါဘူး။ လောင်ယန်ဆိုတာ ငါနဲ့ နှစ်ပေါင်းများစွာ ခင်မင်ခဲ့တဲ့ သူငယ်ချင်းပဲ။ မူလကတော့ တခြားတစ်ယောက်ကို စတေးဖို့ ပြင်ဆင်ထားတာပဲ။ ဒါပေမဲ့ အဲဒီကောင်က ကံကောင်းလို့ လျှပ်စီးပစ်ခံရပြီး လမ်းတစ်ဝက်မှာတင် ထွက်သွားတယ်။ အစီအစဉ်တွေ ပြောင်းသွားတော့ လောင်ယန်ကို စတေးဖို့ကလွဲရင် တခြားမရှိတော့ဘူးလေ။”
စကားပြောနေရင်းဖြင့် သူသည် ဆူးပင်မိစ္ဆာကို အမိန့်ပေးကာ လျှပ်စီးမျက်လုံးပါ အမွှာဝံပုလွေနှစ်ကောင်၏ အလောင်းများကို မိုးကြိုးပန်းအနားသို့ ရွှေ့ခိုင်းလိုက်ပြီး ၎င်းတို့၏ သွေးများဖြင့် ထိုပန်းကို အစာကျွေးလိုက်သည်။
“ကျုပ် တကယ်နားမလည်ဘူး။ မင်းရဲ့ လျှပ်စစ်သံလိုက် သားရဲက ဒီလောက်သန်မာနေတာ။ ကျောက်လိပ်နဲ့ ပူးပေါင်းပြီး လျှပ်စီးမျက်လုံး ဝံပုလွေတွေကို တိုက်ရိုက် သတ်ပစ်လိုက်လို့ ရတာပဲ။ ဘာလို့ ဒီလောက် အလုပ်ရှုပ်ခံပြီး လုပ်နေရတာလဲ။ ပြီးတော့ ဘာလို့ ကျုပ်ကိုပါ ဒီထဲ ဆွဲထည့်တာလဲ။”
ကျန်းဟန်က မုတ်ဆိတ်မွှေးနှင့်လူကို ကြည့်ကာ မေးလိုက်သည်။
ဤလူသည် သူကဲ့သို့ပင် သူ၏ စစ်မှန်သော စွမ်းအားကို ဝှက်ထားခဲ့ခြင်း ဖြစ်သည်။ လျှပ်စစ်သံလိုက် သားရဲသည် လျှပ်စစ်သံလိုက် စက်ကွင်းကို ကျွမ်းကျင်ပိုင်နိုင်စွာ တတ်မြောက်ထားသည်မှာ ထင်ရှားသည်။ ၎င်းသည် ရန်သူ၏ တိုက်ခိုက်မှုများကို လွယ်ကူစွာ လမ်းကြောင်းပြောင်းပေးနိုင်ရုံသာမက လျှပ်စစ်သံလိုက် စက်ကွင်းကို အသုံးပြု၍ ကိုယ့်ကိုယ်ကိုယ် အရှိန်မြှင့်ကာ ရန်သူဆီသို့ လျင်မြန်စွာ တိုးဝင်ခြင်း၊ ရှောင်တိမ်းခြင်းတို့ကို လုပ်ဆောင်နိုင်သည်။ ၎င်း၏ စွမ်းအားမှာ ခေါင်းဆောင်အဆင့်သားရဲတစ်ကောင်၏ အထွတ်အထိပ်သို့ ရောက်ရှိနေပြီ ဖြစ်သည်။
အကယ်၍သာ ဤလူသည် မိုးကြိုးပန်းနှင့် အမွှာဝံပုလွေတို့၏ သားရဲအမြုတေကို လိုချင်နေခြင်းသာဖြစ်ပါက ဤသို့ လုပ်ဆောင်စရာ အကြောင်းမရှိပေ။ သူတစ်ယောက်တည်းပင် လွယ်လွယ်ကူကူ ရယူနိုင်မည် ဖြစ်သည်။
“ငါက မင်းကို ဘာလို့ ရှင်းပြရမှာလဲ။ မင်းက ငါ့လက်ချက်နဲ့ သေတော့မှာမို့လို့လား။”
မုတ်ဆိတ်မွှေးနှင့်လူက လှောင်ပြောင်လိုက်သည်။ သူသည် ရှင်းပြမည့်အစား လျှပ်စစ်သံလိုက် သားရဲကို တိုက်ရိုက် အမိန့်ပေးလိုက်၏။
“သွား...အဲဒီကောင်ကို သတ်ပစ်လိုက်။ ပြီးရင် ငါတို့အတွက် ဘဝသစ်တစ်ခုကို ကြိုဆိုကြစို့။”
လျှပ်စစ်သံလိုက် သားရဲ၏ မျက်လုံးများထဲတွင် ငွေရောင်အလင်းများ တောက်ပလာ၏။ ၎င်းသည် မြေကြီးကို စောင့်နင်း၍ ကျန်းဟန်ဆီသို့ တန်းတန်းမတ်မတ် ပြေးဝင်သွားခဲ့သည်။ ၎င်းသည် ၎င်း၏လက်ကို ဝှေ့ယမ်းလိုက်ပြီး ငွေဖြူရောင် အလင်းဓားအချို့ ပစ်လွှတ်လိုက်သည်။ ၎င်းသည် ကိုယ်ကျင့်တရားကို ဂရုမစိုက်တော့ဘဲ ကျန်းဟန်ကို တိုက်ရိုက်ပင် တိုက်ခိုက်တော့သည်။
“ဟုတ်ဟုတ်....။”
ကျန်းဟန်က ဤအခြေအနေကို ကြိုတင်ခန့်မှန်းထားပြီးဖြစ်ပြီး ဟုတ်ဟုတ်ကို တည်ငြိမ်စွာ ကြည့်လိုက်သည်။ ဟုတ်ဟုတ်သည် ကျန်းဟန်၏ ညွှန်ကြားချက်ကို ကြိုတင်လက်ခံရရှိထားပြီး တိုက်ပွဲဝင်ရန် အဆင်သင့် ဖြစ်နေခဲ့သည်။ ချက်ချင်းပင် ၎င်း၏ခန္ဓာကိုယ်ပေါ်တွင် အနီရောင်အလင်းများ တောက်ပလာပြီး ပထမဆုံး သွေးနတ်ဆိုး ပါရမီကို အသက်သွင်းကာ အရိပ်အလင်းဓားအချို့ကို ထုတ်လွှတ်လိုက်၏။ ထိုဓားမျသည် တိုးဝင်လာနေသည့် အဖြူရောင် အလင်းဓားများနှင့် တိုက်ရိုက် ထိမှန်သွားခဲ့သည်။
ထို့အပြင် မျက်စိတစ်မှိတ်အတွင်းမှာပင် ၎င်းသည် လျှပ်စစ်သံလိုက် သားရဲအထက်၌ ပေါ်လာပြီး လက်ကိုမြှောက်ကာ သွေးအရိပ်တိုက်ခိုက်မှုငါးခုကို တစ်ပြိုင်နက်တည်း မိုးရွာသကဲ့သို့ ပစ်ချလိုက်တော့သည်။
သွေးအရိပ်များ၏ စွမ်းအားကို သိရှိထားသော လျှပ်စစ်သံလိုက် သားရဲမှာ မဖြသ်မနေ ခုခံရတော့၏။ ၎င်းသည် လျှပ်စစ်သံလိုက် စက်ကွင်းကို အသက်သွင်း၍ သွေးအရိပ်တိုက်ခိုက်မှုများကို လမ်းကြောင်းပြောင်းရန် ကြိုးစားလိုက်သော်လည်း ထိုတိုက်ခိုက်မှုများမှာ ပစ်မှတ်ကို အလိုအလျောက် လိုက်ရှာသည့် အမျိုးအစားဖြစ်သဖြင့် လမ်းကြောင်းပြောင်းပြီးနောက်တွင်လည်း လျှပ်စစ်သံလိုက် သားရဲပတ်လည်၌သာ ဆက်လက် ဝဲပျံနေခဲ့သည်။
ဤသည်ကြောင့် လျှပ်စစ်သံလိုက် သားရဲသည် လျှပ်စီးဘောလုံးဟူသော ကျွမ်းကျင်မှုအသစ်ကို အသုံးပြုရန် အတင်းအကျပ် ဖိအားပေးခံလိုက်ရသည်။ ၎င်းသည် လျှပ်စစ်သံလိုက် စက်ကွင်းကို ထိန်းချုပ်ကာ သွေးအရိပ်များကို လျှပ်စီးဘောလုံးများအတွင်းသို့ ထည့်သွင်းချုပ်နှောင်ပြီး တဖြည်းဖြည်း ချေဖျက်ပစ်လိုက်သည်။
ထိုမြင်ကွင်းက ကျန်းဟန်ကိုပင် အံ့အားသင့်စေခဲ့သည်။ လျှပ်စစ်သံလိုက် သားရဲ၏ လျှပ်စစ်သံလိုက် စက်ကွင်း အသုံးပြုပုံမှာ အလွန်မြင့်မားသည့် အဆင့်သို့ ရောက်ရှိနေပြီ ဖြစ်သည်။
သို့သော်လည်း ဟုတ်ဟုတ်မှာ အလွယ်တကူ အရှုံးပေးမည့်သူ မဟုတ်ပေ။ ထိုအခွင့်အရေးကို အသုံးချကာ အရိပ်အလင်းဓားများကို အဆက်မပြတ် ပစ်လွှတ်ပြီး တစ်ခါတစ်ရံတွင် ဆွဲဖြဲလက်သည်းကို အသုံးပြု၍ တိုက်ခိုက်သည်။
“မင်းမှာ တကယ်ပဲ လက်စွမ်းရှိတာပဲ။ မင်းက ကျောင်းတစ်ကျောင်းကျောင်းက ပါရမီရှင် ဖြစ်ရမယ်။ ဝမ်းနည်းစရာပဲ...မင်း ဒီနေ့တော့ အသက်ရှင်လျက် ပြန်ထွက်သွားနိုင်မှာ မဟုတ်ဘူး။”
မုတ်ဆိတ်မွှေးနှင့်လူက ကျန်းဟန်ကို တစ်ချက်ကြည့်လိုက်သော်လည်း ဆူးပင်မိစ္ဆာကို အကူအညီပေးရန် မစေခိုင်းဘဲ တိုက်ပွဲကိုသာ ကြည့်နေခဲ့သည်။
ဆူးပင်မိစ္ဆာသာ အကူအညီပေးရန် ရောက်လာပြီး နှစ်ယောက်တစ်ဦး အခြေအနေဖြစ်သွားပါက ဟုတ်ဟုတ် ကောင်းကင်တွင် ရှိနေသည့်တိုင် သူတို့နှစ်ဦးကို မည်သည့်ခြိမ်းခြောက်မှုမျှ ပြုလုပ်နိုင်တော့မည် မဟုတ်ပေ။
ကျန်းဟန်ကို တစ်ချက်ကြည့်ပြီးနောက် မုတ်ဆိတ်မွှေးနှင့်လူသည် မြေပြင်ပေါ်တွင် ဒူးထောက်ကျနေသော အရပ်ရှည်ရှည်နှင့် လူအိုကြီးယန်ဆီသို့ လျှောက်သွားလိုက်သည်။
“လောင်ယန်...ငါတို့ အပေးအယူတစ်ခု လုပ်ကြရအောင်။ မင်းရဲ့ စိတ်ဝိညာဉ်စွမ်းအင်ကို ငါ့ဆီကို လွှဲပြောင်းပေးလိုက်။ မင်းသားလေး တက္ကသိုလ်မပြီးမချင်း လိုအပ်တဲ့ ကျင့်ကြံခြင်း အရင်းအမြစ်တွေကို ငါ တာဝန်ယူပေးမယ်။”
“ခုနက ဖြစ်ရပ်က ငါ့အမှားမဟုတ်ဘူး။ မင်းရဲ့ ကျောက်လိပ်ကို ပစ်မှတ်ထားတာက အဲဒီ အနက်ရောင်မျက်လုံး ဝံပုလွေပဲ။ တကယ်တော့ ကျောက်လိပ် အသက်ရှင်နေဦးမယ်ဆိုရင်တောင် မင်းမှာ ဘာအလားအလာမှ မကျန်တော့ဘူး။ မင်းသားလေးအတွက် ကျင့်ကြံခြင်း အရင်းအမြစ်တွေကိုတောင် ရှာပေးနိုင်ဖို့ ခက်ခဲလိမ့်မယ်။”
“ဒါပေမဲ့ ငါကတော့ မတူဘူး။ ဒီအတားအဆီးကို ကျော်ဖြတ်နိုင်ရုံနဲ့ ငါက နဂါးတံခါးကို ကျော်ဖြတ်နိုင်လမ့်မယ်။ နောက်ပိုင်းမှာ အောင်လမ်းပွင့်လာတော့မှာ။ ဒါကြောင့် ငါ့နဲ့ ပူးပေါင်းလိုက်ပါ။ မင်း သေမှာမဟုတ်ဘူး။ ငါ အစွမ်းထက်လာပြီးတဲ့အခါကျရင်လည်း မင်းကို ပြန်ပြီးကူညီပေးမှာပါ။”
မုတ်ဆိတ်မွှေးနှင့်လူက ထိုသို့ပြောရင်း သူ့ပခုံးကို ပုတ်လိုက်သည်။
“ငါ ဘာလုပ်ပေးရမလဲ။”
လောင်ယန်သည် ခဏတာ တိတ်ဆိတ်နေပြီးနောက် မော့ကြည့်ကာ မေးလိုက်သည်။
“တကယ်တော့ မင်း ငါ့ရဲ့ ဝိညာဉ်စွမ်းအင်ကို လိုအပ်တယ်ဆိုရင် တိုက်ရိုက်သာ ပြောလိုက်လို့ရတယ်လေ။ ဒီလောက် အလုပ်ရှုပ်ခံနေစရာ မလိုပါဘူး။”
“အဲဒီစကားအတွက်နဲ့တင် ငါ လောင်ဝူ...မင်းရဲ့ တစ်ဘဝလုံးနဲ့ မင်းသားလေးရဲ့ ကျင့်ကြံခြင်း အရင်းအမြစ်တွေကို တာဝန်ယူပေးမယ်။”
မုတ်ဆိတ်မွှေးနှင့်လူက ရင်ပတ်ကို ပုတ်ကာ ကတိပေးလိုက်သည်။
ထို့နောက် သူသည် လျှပ်စီးမျက်လုံး အမွှာဝံပုလွေနှစ်ကောင်ထံမှ တူးဖော်ထားသော သားရဲအမြုတေများကို ထုတ်ယူလိုက်သည်။ အဖြူရောင် ဝံပုလွေ၏ အမြုတေမှာ ပဲနီလေးခန့်သာ ရှိပြီး အနက်ရောင် ဝံပုလွေ၏ အမြုတေမှာမူ ထူးခြားသော အလွှာနှစ်ထပ်ရှိသည့် နှလုံးပုံစံ ဖြစ်နေသည်။
“ဒီသားရဲအမြုတေကို ပါးစပ်ထဲမှာ ငုံထားပြီး မင်းရဲ့ ဝိညာဉ်စွမ်းအင်တွေကို အဲဒီထဲကို ပို့လိုက်ပါ။ ဝိညာဉ်စွမ်းအင်တွေက ဒီအမြုတေကတစ်ဆင့် ငါ့လက်ထဲက အမြုတေဆီကို ရောက်သွားလိမ့်မယ်။ အဲဒါက မင်းရဲ့ ဝိညာဉ်စွမ်းအင်တွေကို သန့်စင်ပေးပြီး ငါ အဆင့် ၃ လက်ရွေးစင်အဆင့် သားရဲထိန်းချုပ်သူ ဖြစ်လာဖို့အတွက် အထောက်အကူ ဖြစ်စေလိမ့်မယ်။”
ဤအချိန်တွင် မုတ်ဆိတ်မွှေးနှင့်လူသည် လျှပ်စီးမျက်လုံး ဝံပုလွေ အမြုတေ၏ စွမ်းအားကို နောက်ဆုံး၌ ထုတ်ဖော်ပြသလိုက်သည်။ ဤသည်မှာ အမွှာသားရဲထိန်းချုပ်ခြင်းကို အထူးပြုလေ့လာသော သားရဲမွေးမြူသူ တစ်ဦးထံမှ သူရရှိခဲ့သည့် အမွေအနှစ်တစ်ခုတွင် မှတ်တမ်းတင်ထားသော နည်းလမ်းဖြစ်သည်။
ဤနည်းလမ်းတွင် အမွှာသားရဲများ လိုအပ်ပြီး တစ်ကောင်က မိမိဆန္ဒအလျောက် အခြားတစ်ကောင်ထံသို့ စွမ်းအားလွှဲပြောင်းပေးရန် စတေးရမည်ဖြစ်သည်။ စွမ်းအားလွှဲပြောင်းမှု ပြီးမြောက်သည့် အမွှာအမြုတေများသာ အသုံးဝင်သည်။ ထိုအခါမှသာ ထူးခြားသော လမ်းကြောင်းတစ်ခု ဖြစ်ပေါ်လာမည်ဖြစ်ပြီး ထိုလမ်းကြောင်းသည်လည်း နာရီဝက်သာ ခံမည်ဖြစ်သည်။ ထိုအချိန်အတွင်း မိမိ၏ ဝိညာဉ်စွမ်းအင်ကို လွှဲပြောင်းပေးလိုသူတစ်ဦးကို ရှာဖွေရမည်ဖြစ်သည်။
မုတ်ဆိတ်မွှေးနှင့်လူသည် မူလက အရည်အချင်း ကောင်းမွန်သော်လည်း ကျောင်းသားဘဝတွင် ဖြစ်ပွားခဲ့သော မတော်တဆ ထိခိုက်မှုကြောင့် ဝိညာဉ်စွမ်းအင်များ ကျဆင်းသွားကာ အဆင့် ၃ သို့ တက်လှမ်းရန် ခက်ခဲနေခဲ့သည်။ သူသည် ဆယ်စုနှစ်တစ်ခုကျော်ကြာအောင် လူမှုအလွှာအောက်ခြေတွင် ရုန်းကန်ခဲ့ရပြီးမှ ဤနည်းလမ်းကို ရရှိခဲ့ခြင်းဖြစ်သည်။ ထို့နောက်တွင် သူသည် လူများကို စုံစမ်းခြင်း၊ အကွက်ချခြင်းနှင့် အမွှာသားရဲများကို လိုက်လံရှာဖွေခြင်းများကို စတင်လုပ်ဆောင်ခဲ့သည်။
ဤအမွှာဝံပုလွေများသည် သူ မမျှော်လင့်ဘဲ တွေ့ရှိခဲ့ရသော အောင်မြင်မှု ဖြစ်သည်။ သူသည် ၎င်းတို့အား လျှို့ဝှက်စွာ အစာကျွေးခြင်း၊ ဒဏ်ရာရနေသော သားရဲအချို့ကို ၎င်းတို့စားသုံးပြီး ကြီးထွားလာစေရန် မောင်းနှင်ခြင်းများ ပြုလုပ်ခဲ့သည်။ ထို့အပြင် ဝိညာဉ်စွမ်းအင် ကောင်းမွန်သော်လည်း အလားအလာမရှိတော့သော သားရဲမျိုးပိုင်ဆိုင်သည့် လောင်ယန်ကို ရှာဖွေခဲ့ပြီး သူ့သားရဲကို မတော်တဆ ဖြစ်ရပ်များဖြင့် တစ်ဆင့်ပြီးတစ်ဆင့် ဆုံးရှုံးစေကာ ၎င်း၏ ရည်မှန်းချက် ပန်းတိုင်ကို အကောင်အထည်ဖော်ခဲ့ခြင်း ဖြစ်သည်။
ဤအစီအစဉ်အတွက် သူမည်မျှကြာအောင် ပြင်ဆင်ခဲ့ရသည်ကို မည်သူမျှ မသိကြပေ။ သို့သော် သူသည် အဆင့်နိမ့် သားရဲထိန်းချုပ်သူဘဝ၊ သူတစ်ပါး၏ အခိုင်းအစေခံရသည့်ဘဝနှင့် အရင်းအမြစ်အနည်းငယ်အတွက် အသည်းအသန် ရုန်းကန်ရသည့်ဘဝကို အလွန်ငြီးငွေ့နေပြီ ဖြစ်သည်။ သူသည် အစွမ်းထက်သူတစ်ဦး ဖြစ်လာချင်၏။ မည်သည့်နည်းလမ်းကိုမဆို အသုံးပြု၍ အစွမ်းထက်လာကာ မိမိကံကြမ္မာကို ကိုယ်တိုင်ဖန်တီးသူ ဖြစ်လာပြီး သူတစ်ပါးထက် သာလွန်သူ ဖြစ်လာချင်သည်။
ကျန်းဟန်နှင့် ပတ်သက်၍မူ ၎င်းမှာ မတော်တဆ ဖြစ်ရပ်တစ်ခုသာ ဖြစ်သည်။ သူသည် မူလက အပြင်လူဖြစ်သော်လည်း ကိစ္စမရှိပေ။ ကျန်းဟန်သည် အတွေ့အကြုံမရှိသေးသူဖြစ်သဖြင့် အရည်အချင်းရှိသော်လည်း ဤအဆင့်တွင် သူ၏ ပြိုင်ဘက် ဖြစ်လာနိုင်မည်မဟုတ်ဟု သူ တွက်ချက်ထားသည်။
လောင်ယန်သည် သူ့လက်ထဲက အမြုတေကို ကြည့်ကာ ပါးစပ်ထဲထည့်ပြီး လောင်ဝူ ပြောသည့်အတိုင်း ပြုလုပ်လိုက်၏။ လောင်ဝူလည်း ထိုင်ချလိုက်ပြီး အခြားသားရဲအမြုတေကို ပါးစပ်ထဲထည့်ကာ ဝိညာဉ်စွမ်းအင်ဖြင့် ရစ်ပတ်သန့်စင်လိုက်သည်။
မကြာမီပင် အမြုတေမှာ စတင်အလုပ်လုပ်လာတော့သည်။ မုတ်ဆိတ်မွှေးနှင့်လူသည် သန့်စင်ပြီး ပြင်းထန်သော ဝိညာဉ်စွမ်းအင်စီးကြောင်းကို ခံစားလိုက်ရသည်။ ၎င်းသည် သူ၏ လမ်းညွှန်မှုအတိုင်း သူ၏ ဝိညာဉ်စွမ်းအင်နှင့် ပေါင်းစပ်ကာ သူ၏ စိတ်ဝိညာဉ်ထဲသို့ ဝင်ရောက်သွားပြီး သူ အချိန်အတော်ကြာအောင် မကျော်ဖြတ်နိုင်ခဲ့သော အဆင့်သစ်သို့ ရိုက်ခတ်သွားတော့သည်။
“ဘယ်လောက်တောင် လန်းဆန်းလိုက်တဲ့ ခံစားချက်လဲ။”
မုတ်ဆိတ်မွှေးနှင့်လူက အော်ဟစ်လိုက်ပြီးနောက် ရုတ်တရက် ကျောနောက်မှ ဓားတစ်ချောင်းကို ထုတ်ယူကာ သူ၏ရှေ့တွင် လုံးဝခုခံနိုင်စွမ်းမရှိဘဲ ထိုင်နေသော လောင်ယန်၏ ခန္ဓာကိုယ်ထဲသို့ တရစပ် ထိုးစိုက်လိုက်သည်။
“အဟွတ်... မင်း... ဘာ... ဘာလို့လဲ။”
လောင်ယန်သည် သူ၏မျက်လုံးများကို ဖွင့်လိုက်ပြီး သူ့ရှေ့မှ လောင်ဝူကို နားမလည်နိုင်သည့် အမူအရာဖြင့် ကြည့်လိုက်သည်။ သူ၏ အသက်ဓာတ်များ တဖြည်းဖြည်း လွင့်ပါးသွားသည်ကို ခံစားလိုက်ရသော်လည်း လောင်ဝူက သူ့ကို အဘယ်ကြောင့် သတ်ရသနည်းဆိုသည်ကို သူ နားမလည်နိုင်ပေ။
မုတ်ဆိတ်မွှေးနှင့်လူက ရက်စက်သော အပြုံးတစ်ခုကို ပြသလိုက်သည်။
“မင်းသေသွားရင် ဝိညာဉ်စွမ်းအင် လွှဲပြောင်းမှုက ပိုမြန်ပြီး ပိုပြီး သေချာသွားမှာမို့လို့ပေါ့ကွ။ အဖြူရောင် ဝံပုလွေက အနက်ရောင် ဝံပုလွေကို ဖြည့်ဆည်းပေးဖို့ ဘယ်လိုသေသွားတယ်ဆိုတာ မင်း မမြင်လိုက်ဘူးလား။ ပြီးတော့ မင်းလို အသုံးမကျတဲ့ အမှိုက်တစ်စနဲ့ မင်းရဲ့ အမှိုက်သားလေးကို ငါက ထောက်ပံ့နေရဦးမှာလား။ အဲဒါထက်စာရင် မင်းကို အခုချက်ချင်း သတ်ပစ်လိုက်တာက ပိုမလွယ်ကူဘူးလား။”
“ငါ့ရဲ့ ချစ်လှစွာသော လောင်ယန်...တကယ်တော့ မင်း ငါ့ကို မုန်းနေမှန်း ငါသိပါတယ်။ ဒါပေမဲ့ အဲဒါတွေက ဘာမှ အရေးမကြီးတော့ဘူး။ ဒီလိုဆိုရင် မင်း ငါ့ကို နောက်ထပ် ပြဿနာရှာနိုင်တော့မှာ မဟုတ်ဘူး။”
ဆယ်စုနှစ်တစ်ခုကျော်ကြာ တွဲဖက်လုပ်ကိုင်လာခဲ့သည့် သူငယ်ချင်းဟောင်းကို ကြည့်ရင်း မုတ်ဆိတ်မွှေးနှင့်လူသည် သူ၏နှလုံးသားထဲတွင် ကျန်ရှိနေသေးသော ဝမ်းနည်းမှု အစအနများကို ဖိနှိပ်လိုက်ပြီး သူ၏ စွမ်းအားအားလုံးကို အဆင့်မြှင့်တင်ရန်အတွက်သာ အာရုံစိုက်လိုက်သည်။
သူသည် အဆင့် ၃ လက်ရွေးစင်အဆင့် သားရဲထိန်းချုပ်သူအဖြစ်သို့ အောင်မြင်စွာ တက်လှမ်းနိုင်ပါက လျှပ်စစ်သံလိုက် သားရဲသည် မိုးကြိုးပန်းကို စားသုံးနိုင်ပြီး အဆင့် ၄ အရှင်သခင်အဆင့်သို့ တက်လှမ်းနိုင်လိမ့်မည်။ ထို့အပြင် သူသည် သားရဲထိန်းချုပ်ခြင်း မျိုးစေ့ အသစ်တစ်ခုကိုလည်း ပိုင်ဆိုင်သွားမည် ဖြစ်သည်။ အလားအလာကောင်းသော သားရဲတစ်ကောင်ကို ရှာဖွေပြီး စာချုပ်ချုပ်ဆိုနိုင်သည်နှင့် သူ၏ အနာဂတ်မှာ လုံးဝ ပြောင်းလဲသွားတော့မည် ဖြစ်သည်။
ဤအချိန်တွင် သူသည် လေထုပင်လျှင် ချိုမြိန်နေသည်ဟု ခံစားလိုက်ရသည်။ လောင်ယန်နှင့် ပတ်သက်၍မူ သူသေဆုံးသွားသည့်အခါ သူ၏မျက်လုံးထဲတွင် အငြိုးအတေးများ ပြည့်နှက်နေခဲ့သော်လည်း အသုံးမဝင်တော့ပေ။