အခန်း (၄၄၅-၄၄၆)

အပိုင်း(၄၄၅)

"ဒီနေ့ ခင်ဗျားစကားတွေက တော်တော်လေးကို ထက်ရှနေပါလား... ဖစ်ရှာ..."

အီသန်က ပြောလိုက်၏။ ဝေ့ရှီလင်းတုန်းလည်း ထိုအချက်ကို သတိထားမိလိုက်သည်။

"ကျွန်တော် ဝင်ပါမိတာ လွန်သွားရင် တောင်းပန်ပါတယ်..."

လင်းတုန်းက ပြောလိုက်သည်။

"ဒါပေမဲ့ အဘွား ဒီလောက် စိတ်ကြည်နူးနေတာကို မြင်ရတာ ဝမ်းသာပါတယ်..."

ဂီရှာ၏ နှုတ်ခမ်းများက မသိမသာလေး ပြုံးယောင်သန်းသွား၏။ သူမသည် တောင်ကြားထဲသို့ ဝင်ရောက်ရမည်ဖြစ်၍ စိတ်လှုပ်ရှားနေခြင်း ဖြစ်ရမည်။ သို့မဟုတ် ဤစစ်တပ်ကြီးအတွင်းရှိ စီးပွားရေးအခွင့်အလမ်းများကြောင့်လည်း ဖြစ်နိုင်ပေသည်။

အီသန်သည် လက်နှစ်ဖက်ကို ပူးလိုက်ပြီး သက်ပြင်းချလိုက်ရာ ပြီးပြည့်စုံသော အပြာဖျော့ဖျော့ မာဒြာပြား တစ်ပြား သူ၏လက်ထဲတွင် ပေါ်လာသည်။ ၎င်းသည် ဒင်္ဂါးပြားပုံစံရှိပြီး အဆင့်နိမ့် အရှင်သခင် တစ်ဦး၏ စွမ်းအားများ ဖြာထွက်နေ၏။ ဤသည်ကို မဟူရာ မီးတောက် အင်ပါယာ တွင် အကောင်းဆုံးအဆင့်ရှိသော မာဒြာပြား အဖြစ် သတ်မှတ်နိုင်ပေသည်။

မာဒြာပြား တစ်ပြားသည် အရွယ်အစား၊ အရည်အသွေးနှင့် သိပ်သည်းဆ ပြီးပြည့်စုံနေရမည်ဖြစ်သည်။ ထိုအချက်များကို အသုံးများသော ကိရိယာအမျိုးမျိုးဖြင့် တိုင်းတာနိုင်သော်လည်း ဂီရှာကမူ ဤမာဒြာပြားကို ယူလိုက်ပြီး သူမ၏ ဝိညာဉ်အာရုံဖြင့်သာ စစ်ဆေးလိုက်၏။

ဒင်္ဂါးပြား၏ ပုံစံဒီဇိုင်းက အရေးမကြီးသော်လည်း အီသန်သည် တစ်ဖက်တွင် မျက်နှာဘေးတိုက်ပုံကြမ်းတစ်ခုကို ဖန်တီးထားနိုင်ခဲ့သည်။ ထိုမျက်နှာသည် အီသန်၏ မျက်နှာဖြစ်ကြောင်း သိရန် လင်းတုန်း အနီးကပ် ကြည့်နေစရာပင် မလိုတော့ချေ။

ဂီရှာသည် မာဒြာပြား ကို အိတ်ကပ်ထဲထည့်လိုက်ပြီး စောင့်နေလိုက်သည်။

"လေးပြား..."

သူမက ပြောလိုက်၏။

"ဟုတ်ပါပြီ..."

အီသန်က သဘောတူလိုက်ပြီး သူ၏အိတ်ကပ်ထဲသို့ လက်နှိုက်လိုက်သည်။

"ဒါကို မှတ်ထားပါ လင်းတုန်း... မင်းဆီမှာ မာဒြာပြား တွေ ကြိုက်သလောက် ဖန်တီးနိုင်တဲ့ မာဒြာ အရန်အင်အားတွေ ရှိနေရင်တောင် တစ်နေ့ကို နည်းနည်းထက်ပိုပြီး မဖန်တီးသင့်ဘူး... လုံလောက်တဲ့ သိပ်သည်းဆနဲ့ တည်ငြိမ်မှုရှိပြီး စနစ်တကျ ဖန်တီးထားတဲ့ မာဒြာပြား တစ်ပြားကို ထုတ်လုပ်ဖို့ဆိုတာ ခက်ခဲတယ်... ပြီးတော့ တစ်ထိုင်တည်းနဲ့ အပြီးဖန်တီးရတာ... အဲဒါက မာဒြာ လမ်းကြောင်းတွေကို ဝန်ပိစေတယ်လေ... အများကြီးလုပ်ရင် ရာသက်ပန် ထိခိုက်ပျက်စီးသွားနိုင်တယ်..."

သူက အိတ်ကပ်ထဲမှ နောက်ထပ် ဒင်္ဂါးသုံးပြားကို ထုတ်ယူလိုက်ပြီး သက်ပြင်းချလိုက်၏။

"ဒါပေမဲ့ လေဟာနယ်ထဲကနေ ပိုက်ဆံတွေကို ဆွဲထုတ်ပြရတာက ပိုပြီးတော့ အထင်ကြီးစရာကောင်းတယ် မဟုတ်လား..."

ဂီရှာသည် မာဒြာပြား များကို လှမ်းယူလိုက်ပြီး အကြမ်းဖျင်း စစ်ဆေးလိုက်ကာ သူမ၏ အိတ်ကပ်ထဲသို့ ထည့်လိုက်သည်။ ထိုအခါမှသာ သူမက အီသန်ထံသို့ သေတ္တာကို လွှဲပြောင်းပေးလိုက်၏။

အီသန်သည် သူတို့ဘက်သို့ လှည့်လာပြီး သေတ္တာကို ဂုဏ်ယူဝင့်ကြွားစွာ ကိုင်မြှောက်ထားလိုက်သည်။

"လာကြ ကလေးတို့... ဒီနားကို စုလိုက်ကြ..."

သူက ကြေညာလိုက်၏။

ဒရော့စ် စိုက်ကြည့်နေသည်ကို ဝေ့ရှီလင်းတုန်း ခံစားမိလိုက်သည်။ အပြာလေးသည် သူ၏အိတ်ကပ်ထဲမှ တွယ်တက်လာပြီး သူ၏ခေါင်းပေါ်သို့ ရောက်လာ၏။ ယီရင် ကမူ မျက်လုံးမလှန်မိစေရန် အစွမ်းကုန် ကြိုးစားထိန်းချုပ်ထားရသည့်ပုံ ပေါက်နေသည်။ မာစီကတော့ စိတ်လှုပ်ရှားစွာဖြင့် ရှေ့သို့ ကိုင်းညွတ်လာလေသည်။

အော်သိုက မီးခိုးများကို မှုတ်ထုတ်လိုက်သည်။

အီသန်က တက်ကြွစွာဖြင့် စတင်၍ ပြောဆိုလိုက်၏။

"ကလေးတို့... ကြည့်လိုက်ကြစမ်း... လွန်ခဲ့တဲ့ ရှစ်ပတ်ကျော်၊ ငါတို့ ပြန်ဆုံတွေ့တဲ့နေ့ကတည်းက မင်းတို့အတွက် မင်းတို့ ကိုယ်စား ငါ အပ်နှံခဲ့တဲ့ အံ့ဖွယ်အရာတွေပဲ... ဆေးလုံးဖော်စပ်ခြင်းနဲ့ ဝိညာဉ်ပန်းပဲပညာ တို့ကြားက နယ်နိမိတ်ကို ကျော်လွန်နေတဲ့ စွမ်းအားကြီးမားပြီး သိမ်မွေ့ရှုပ်ထွေးလှတဲ့ မှော်ပစ္စည်း လေးခုပေါ့..."

"ငါ့ကို ဆေးဖော်စပ်တဲ့သူတစ်ယောက်နဲ့ အခကြေးငွေ ခွဲယူခိုင်းတယ်လေ..."

ဂီရှာက ညည်းတွားလိုက်၏။

"သူတို့နဲ့ အတူအလုပ်လုပ်ရတာကို ငါ လုံးဝ သည်းမခံနိုင်ဘူး... သူတို့ဆီက အမြဲတမ်း အနံ့ဆိုးတွေ ထွက်နေတာပဲ..."

အီသန်က ဇာတ်လေသံဖြင့်...

"ဂုဏ်သရေရှိ အမျိုးသမီးများ၊ လိပ်ကြီး၊ ဝိညာဉ်လေး နဲ့ လက်တစ်ဖက်ပြတ်လူသားတို့ ခင်ဗျား... သင်တို့ရဲ့ အသိပညာ ဗဟုသုတတွေ တိုးပွားလာစေဖို့အတွက် ကျွန်ုပ် အီသန်က တင်ဆက်ပေးလိုက်ပါတယ်... ကောင်းကင် ရေစက်များပါတဲ့ ခင်ဗျား..."

ထို့နောက်... သူက ဟန်ပါပါဖြင့် သေတ္တာအဖုံးကို ဖွင့်ချလိုက်သည်။

ဆူရီရယ်၏ စကျင်ကျောက်လုံးခန့် အရွယ်အစားရှိသော စက်လုံးလေးလုံး လွင့်တက်လာပြီး သေတ္တာအထက် လေထဲတွင် ဝဲပျံနေကြ၏။ ၎င်းတို့မှာ မီးခိုးစိမ်းရောင် မှိုင်းတိုက်တိုက်ဖြင့် ဖောက်ထွင်းမြင်နိုင်သော စက်လုံးများဖြစ်ပြီး အစီအရင် ကွင်းများဖြင့် ရစ်ပတ်ထားသည်။ အတွင်းဘက်တွင် မှိန်ပျပျ အရောင်များ လည်ပတ်နေပြီး စက်လုံးတစ်ခုစီသည် ၎င်းတို့၏နေရာတွင် တဖြည်းဖြည်း လည်ပတ်နေကြလေသည်။

ကြည့်ရသည်မှာ... သာမန်မျှသာ ဖြစ်နေသည်။ သိပ်ပြီး မတည်ငြိမ်လှသော သံမဏိအဆင့် ဝိညာဉ်အကြွင်းအကျန် များမှ ပြုလုပ်ထားသကဲ့သို့ပင်။ လင်းတုန်း၏ ဝိညာဉ်အာရုံများအရ ထိုအရာများသည် အားနည်းနေသယောင် ခံစားရ၏။ မာစီပင်လျှင် သံသယဝင်နေပုံပေါက်သည်။ သို့သော် ဒရော့စ်ကမူ အံမခန်းဖြစ်နေသည့် အသံများကို ထုတ်လုပ်နေလေ၏။ ဒရော့စ်သည် ထိုအရာများကို အထင်ကြီးလောက်အောင် အသိပညာ ဗဟုသုတ ရှိနေခြင်းကြောင့်လား၊ သို့မဟုတ် အီသန်၏ ပြဇာတ်ဆန်ဆန် တင်ဆက်မှုကြောင့် စိတ်လှုပ်ရှားနေခြင်းလား ဆိုသည်ကိုတော့ ဝေ့ရှီလင်းတုန်း သေချာ မသိပေ။

"တကယ်တော့ ဒီအရာတစ်ခုချင်းစီက ပုလင်းထဲထည့်ထားတဲ့ အံ့ဖွယ်အရာတွေပဲ..."

အီသန်က ဆက်ပြောသည်။

"ဒီ အထူး မှော်ပစ္စည်း တွေကို ဝိညာဉ်နယ်မြေ မဖွင့်ရသေးတဲ့ သူတွေတောင် ဆေးလုံးတစ်လုံးလို သောက်သုံးနိုင်တယ်... အဲဒါတွေက မင်းတို့ရဲ့ ဝိညာဉ် ထဲမှာ ကိန်းဝပ်နေပြီး မင်းတို့ရဲ့ ကျင့်စဉ်လည်ပတ်မှု အရည်အသွေးကို မြှင့်တင်ပေးလိမ့်မယ်... အစစ်အမှန် ရွှေအဆင့် ရဲ့ အထွတ်အထိပ်နားကို ကပ်နေတဲ့ မင်းတို့သုံးယောက်အတွက်ဆိုရင် သီတင်းပတ် အနည်းငယ်အတွင်းမှာပဲ မင်းတို့ရဲ့ ဝိညာဉ်တွေကို ထိန်းချုပ်နိုင်ဖို့ ကူညီပေးလိမ့်မယ်..."

"...ဒါတွေကလား..."

ယီရင် က မေးလိုက်ရာ ထိုစကားတစ်ခွန်းတည်းမှာပင် သံသယများ အပြည့်အဝ စိမ့်ဝင်နေတော့သည်။

"အာ... ဒါပေမဲ့ ဒါတွေက မပြည့်စုံသေးဘူးလေ... ကောင်းကင် ရေစက်တွေကို မသောက်သုံးခင် ဝိညာဉ် ကို သန်စွမ်းစေတဲ့ ဆေးရည်တစ်မျိုးမျိုးနဲ့ ဓာတ်ကူပေးရဦးမယ်... အဲဒီဆေးရည်ရဲ့ အရည်အသွေးပေါ် မူတည်ပြီး ကောင်းကင် ရေစက် ဟာ သာမန်အကျိုးကျေးဇူးလောက်ပဲ ပေးနိုင်မလား၊ ဒါမှမဟုတ် မင်းတို့ရဲ့ ဝိညာဉ် တစ်ခုလုံးကို ပြန်လည်ပုံဖော်ပေးမယ့် ရာသက်ပန် အပြောင်းအလဲကြီး ဖြစ်လာမလား ဆိုတာ ကွဲပြားသွားလိမ့်မယ်..."

မာစီက ပတ်ဝန်းကျင်ကို ဝေ့ကြည့်လိုက်သည်။

"အို... ရှင် ဆေးရည်ပါ ယူလာခဲ့တာလား..."

"နည်းနည်းတော့ ပြင်ဆင်လာပါတယ်..."

အီသန်က ပြောလိုက်၏။

"ငါ့ရဲ့ အကန့်အသတ်ရှိတဲ့ စွမ်းရည်တွေ၊ အရင်းအမြစ်တွေနဲ့ အကောင်းဆုံးဖြစ်အောင် ပြင်ဆင်လာခဲ့တာပါ... ဒါပေမဲ့ ဝမ်းနည်းစရာကောင်းတာက မဟူရာ မီးတောက် အင်ပါယာ မှာ တကယ့်ကို ကောင်းမွန်တဲ့ ဆေးရည်တွေ ရဖို့ဆိုတာ... လုံးဝ မဖြစ်နိုင်သလောက်ပဲ... တစ်ယောက်ယောက်ဆီမှာ အဆင့်မြင့် ဝိညာဉ် ကို သန်စွမ်းစေတဲ့ ဆေးရည်သာ ရှိနေမယ်ဆိုရင်တော့ တကယ်ကို ကျေးဇူးတင်မိမှာပဲ..."

မာစီက နောင်တရနေသည့်ပုံ ပေါက်သွားသည်။

"တောင်းပန်ပါတယ်... ကျွန်မဆီမှာတော့ အကုန် ကုန်သွားပြီ... အနည်းအကျဉ်းပဲ ယူလာခဲ့တာလေ... အပင် နည်းနည်းပဲ ကျန်တော့တယ်..."

"တစ်ယောက်ယောက်ဆီမှာများ..."

အီသန်က အသံကျယ်ကျယ်ဖြင့် ပြောလိုက်၏။

"ဝိညာဉ် ကို သန်စွမ်းစေပြီး သန့်စင်ပေးနိုင်တဲ့ အရာတစ်ခုခုကို ရနိုင်ရင် သိပ်ကောင်းမှာပဲ... ဥပမာအားဖြင့် အင်ပါယာ တစ်ပါးရဲ့ ကိုယ်ပိုင်ကမ္ဘာလေးထဲမှာ ပြင်ဆင်ထားတဲ့ အရာမျိုးပေါ့..."

ဝေ့ရှီလင်းတုန်း သက်ပြင်းချလိုက်ပြီး သူ၏ ဟင်းလင်းပြင်သော့ ကို လှမ်းယူလိုက်သည်။ အီသန့်ထံမှ မည်သည့်လျှို့ဝှက်ချက်ကိုမျှ ဖုံးကွယ်ထား၍ မရနိုင်ကြောင်း သူ သိထားသင့်ပေသည်။

"အို... ပြောရမယ်ဆိုရင်တော့ ဝိညာဉ် ကို မြှင့်တင်ပေးနိုင်တဲ့ ရေမျိုးပေါ့..."

"တော်ပါတော့..."

လင်းတုန်းက ပြောလိုက်သည်။

"ကျွန်တော် နားလည်ပါပြီ..."

***

အပိုင်း(၄၄၆)

ပုံမှန်ဆိုလျှင် ရေ၏စွမ်းအားကို အမြင့်ဆုံးရောက်အောင် အီသန် နည်းလမ်းရှာတွေ့ခဲ့သည့်အတွက် လင်းတုန်း စိတ်လှုပ်ရှားနေမည် ဖြစ်သည်။ သို့သော် ဤတစ်ကြိမ်တွင်မူ သူ အရေးနိမ့်သွားသကဲ့သို့ ခံစားလိုက်ရ၏။ အကယ်၍ အီသန်က သိနေခဲ့လျှင် ဘာကြောင့် တစ်ခွန်းမှ မပြောခဲ့သနည်း။ ယခု ယီရင် ကို ရေပေးခဲ့ခြင်းကလည်း ဘာအဓိပ္ပာယ်မှ မရှိတော့ပေ။

သူသည် ဟင်းလင်းပြင်သော့ ကို ဖွင့်လိုက်စဉ် ယီရင် ဘက်သို့ လှမ်းကြည့်လိုက်ရာ သူမက ကိုယ်ချင်းစာသယောင် ပြန်ကြည့်လာသည်။ သူ၏ ဝိညာဉ် ရေတွင်းမှ ရေများ နည်းပါးလာပြီဖြစ်သည်။ ပြီးခဲ့သည့် နှစ်လအတွင်း ယီရင်က ထိုရေကို အလွန်ချွေတာ၍ အသုံးပြုခဲ့သော်လည်း သူကိုယ်တိုင်ကမူ သူ၏ သန့်စင်သော အမြုတေ ကို အစစ်အမှန် ရွှေအဆင့် သို့ နီးကပ်လာစေရန် တွန်းပို့ရာတွင် အချို့ကို အသုံးပြုခဲ့၏။ သူ့ထံတွင် သုံးပုလင်းသာ ကျန်တော့သည်။

ထိုရေသည် ဆေးလုံးများအပေါ် မည်မျှ အကျိုးသက်ရောက်မှု ရှိမည်ကို သူ သိချင်နေသော်လည်း ယခုအခါတွင် ပေးကမ်းရန်အတွက် ထိုရေများက သူတစ်ဦးတည်း ပိုင်ဆိုင်သည့်အရာ မဟုတ်တော့ပေ။

"ဒါကို ယီရင် ကို ပေးမယ်လို့ ကျွန်တော် ကတိပေးထားခဲ့တာ..."

ဝေ့ရှီလင်းတုန်းက ပြောလိုက်သည်။

"ဒါကြောင့်မလို့ သူ့ဆုံးဖြတ်ချက်ပဲ ဖြစ်ရမယ်..."

အီသန်သည် ယီရင် ဘက်သို့ လေးနက်တည်ကြည်စွာ လှည့်ကြည့်လိုက်၏။

"ကျန်နေတဲ့ ဒီရေတွေကို သုံးဖို့ ခွင့်ပြုနိုင်မလား... ငါတို့ အားလုံး အဲဒီကနေ အကျိုးကျေးဇူး အများဆုံး ရစေရမယ်လို့ အာမခံပါတယ်..."

ယီရင်သည် အီသန်ကို စိုက်ကြည့်ရင်း နှုတ်ခမ်းကို ခေတ္တမျှ ကိုက်ထားလိုက်သည်။ သူမ ဆုံးဖြတ်ချက်ချရန် ကြိုးစားနေခြင်းမဟုတ်ဘဲ စကားလုံးများကို ရွေးချယ်နေခြင်းဖြစ်ကြောင်း ဝေ့ရှီလင်းတုန်း သိထား၏။

"ရှင် သိထားဖို့က ကပ်ဆီးယပ်စ် ပြောတာ မှန်တယ်လို့ ကျွန်မ ငြင်းဆိုချင်တယ်... အမြဲတမ်း အရာအားလုံးကို အသိဆုံးဖြစ်နေတဲ့ သူတစ်ယောက်နဲ့ ဆက်ဆံရတာက တကယ်ကို အခံရခက်လွန်းတယ်..."

အီသန်က လက်ဟန်ပြလိုက်၏။ ဝေ့ရှီလင်းတုန်းက ဟင်းလင်းပြင်သော့ ထဲမှ ပုလင်းများကို ထုတ်ယူလိုက်သည်။ ဘာကြောင့် ငြင်းဆန်နေတော့မည်နည်း။ အကယ်၍ ကောင်းကင် ရေစက်များသည် ပြောထားသည့်အတိုင်း အလုပ်လုပ်မည်ဆိုလျှင် ဝေ့ရှီလင်းတုန်း အနေဖြင့် တစ်စုံတစ်ရာ ဆုံးရှုံးသွားသကဲ့သို့ ခံစားနေရဆဲဖြစ်သော်လည်း အီသန်က သူတို့ကို ကြီးမားသော လက်ဆောင်တစ်ခု ပေးနေခြင်းပင် ဖြစ်သည်။

"အဲဒီလူက တကယ်ပဲ အသိဆုံးဖြစ်နေတဲ့ အချိန်မျိုးဆိုရင်ကော ဘယ်လိုလုပ်မလဲ..."

အီသန်က မေးလိုက်၏။

"အဲဒါက ပိုဆိုးသေးတယ်..."

အော်သိုက ညည်းတွားလိုက်သည်။

"ဟင်းလင်းပြင်သော့ ကို ခင်ဗျား မြင်သွားမယ်ဆိုတာ ကျွန်တော် ကြိုသိထားသင့်တာ..."

ဝေ့ရှီလင်းတုန်းက ပုလင်းများကို ကမ်းပေးရင်း ပြောလိုက်သည်။

"မင်းက ဒီအကြောင်း မပြောချင်ဘူးဆိုတဲ့ ဆန္ဒကို ငါ လေးစားပေးဖို့ ကြိုးစားခဲ့ပါတယ်... ဒါပေမဲ့ အခုတော့ အကုန်လုံးက ပေါ်လွင်သွားပြီဆိုတော့ ငါ ပြောပါရစေ... မင်းက ငါ မျှော်လင့်ထားတာထက်ကို တကယ် သာလွန်သွားခဲ့တယ်... ခန္ဓာကိုယ်ကို အဲဒီလိုမျိုး သန်စွမ်းလာအောင် လုပ်ရတာ တော်တော်လေး နာကျင်ရမှာပဲ... တစ္ဆေရေက မင်းအတွက်တော့ ရတနာသိုက်ကြီး တစ်ခုလို ဖြစ်ခဲ့ပေမယ့် အဲဒီနေရာက မင်းရဲ့ အကန့်အသတ်တွေအထိ တွန်းပို့ခဲ့မယ်ဆိုတာ ငါ သိတယ်... ငါ့တပည့်အတွက် ငါ ဒီထက်ပိုပြီး ဂုဏ်ယူစရာ မရှိတော့ဘူး..."

အီသန်က ပြောလိုက်သည်။

သူသည် အလွန်ရိုးသားပွင့်လင်းစွာ ပြောဆိုလိုက်သဖြင့် ဝေ့ရှီလင်းတုန်း၏ စိတ်ပျက်အားငယ်မှုများကို ပြေလျော့သွားစေခဲ့၏။ အီသန်သည် ကြွားဝါရသည်ကို နှစ်သက်သော်လည်း ဝေ့ရှီလင်းတုန်းကို အမြဲတမ်း ရှေ့သို့ တွန်းပို့ပေးတတ်သူလည်း ဖြစ်ပေသည်။

အီသန်သည် သူ၏ လက်နှစ်ဖက်ကို ဆန့်တန်းလိုက်သည်။

"ပြီးတော့ မင်းရဲ့ စိတ်စွမ်းရည်ကိုလည်း မြန်ဆန်စေခဲ့တယ်လေ... ရွှေအဆင့် တစ်ယောက်အနေနဲ့ မင်းကို ပြီးပြည့်စုံသွားစေဖို့ ငါ့မှာ အဆင့်ဆယ့်ခြောက်ဆင့်ပါတဲ့ အစီအစဉ်တစ်ခု ရှိခဲ့တယ်... ဒါပေမဲ့ မင်း လှုပ်ရှားသွားတာကို မြင်လိုက်ရတဲ့အခါ ငါ မယုံနိုင်အောင် ဖြစ်သွားခဲ့ရတယ်... ရွှေအဆင့် မှာ စိတ်စွမ်းရည် တိုးတက်လာတယ်ဆိုတာ အလွန်ရှားပါးပြီး တန်ဖိုးကြီးမားတဲ့ အရာတစ်ခုပဲ... မင်းမှာ ငါ မျှော်လင့်ရဲတာထက်ကို ပိုမိုခိုင်မာတဲ့ အခြေခံအဆင့် ရှိနေပြီ... နော့သ်စထရိုက်ဒါ ကျေးဇူးကြောင့် ငါတို့တွေ မျှော်မှန်းထားတဲ့ အချိန်ဇယားထက်တောင် စောနေပြီပဲ..."

သူ၏ စကားလုံးအသုံးအနှုန်းများက ဝေ့ရှီလင်းတုန်း၏ အာရုံကို ဖမ်းစားသွားခဲ့၏။

"ဒရော့စ်... သူ မင်းကို စစ်ဆေးမကြည့်ဘူးလား..."

ဝေ့ရှီလင်းတုန်းက မေးလိုက်သည်။

[မင်း သိလား... ငါတော့ အဲဒီလို မထင်ဘူး... ဒါပေမဲ့ အခုတော့ ငါ သံသယဝင်လာပြီ... သူက အတွေးတွေကို မြင်နိုင်သလားလို့တောင် ငါ တွေးမိလာပြီ...]

"မင်း အဆင့်နိမ့် အရှင်သခင် အဆင့်ကို ရောက်သွားတာနဲ့ မင်းရဲ့ တကယ့် လေ့ကျင့်မှုတွေက နောက်ဆုံးတော့ စတင်နိုင်ပြီပေါ့..."

ဝေ့ရှီလင်းတုန်းသည် ညင်သာသော အားထုတ်မှုဖြင့် သူ၏ လက်ဝါးထဲမှ ဒရော့စ်ကို အပြင်သို့ တွန်းထုတ်လိုက်သည်။

မျက်လုံးတစ်လုံးတည်းနှင့် ခရမ်းရောင် ဝိညာဉ် သည် ကိုယ်ထင်ပြလာပြီး သူ၏ တုတ်တိုနေသော လက်တစ်ဖက်ကို မြှောက်ကာ နှုတ်ဆက်လိုက်၏။

အီသန်သည် စကားပြောနေရင်း တစ်ဝက်တွင် အေးခဲသွားပြီး ကာယကထမန် လှုပ်ရှားနေသော သူ၏ လက်များမှာ လေထဲတွင် ရပ်တန့်သွားတော့သည်။

[ဒီလိုကိစ္စမျိုးတွေက အနေရခက်စရာ ကောင်းတယ် မဟုတ်လား... ခင်ဗျား ဘယ်သူလဲဆိုတာကို ကျွန်တော် သိတယ်... ဒါပေမဲ့ ကျွန်တော် ဘယ်သူလဲဆိုတာကို ခင်ဗျား သိမသိတော့ သေချာမသိဘူး... ကျွန်တော် ဘယ်သူလဲဆိုတာ ခင်ဗျား သိလား...]

ဝေ့ရှီလင်းတုန်းသည် အီသန်၏ အလွန်အမင်း အံ့ဩမှင်တက်သွားသော မျက်နှာအမူအရာကို သူ၏ မှတ်ဉာဏ်ထဲတွင် ထာဝရ စွဲထင်သွားစေရန် မှတ်သားထားလိုက်၏။

အီသန်သည် သူ၏ လက်များကို တဖြည်းဖြည်း ချလိုက်သည်။ သူ၏ ဝိညာဉ် အာရုံသည် ဒရော့စ်ကို ဖြတ်သန်းသွားပြီးနောက် အာရုံစူးစိုက်မှု အပြည့်ဖြင့် ဝေ့ရှီလင်းတုန်း၏ ဝိညာဉ် ထဲသို့ ထိုးဖောက်ဝင်ရောက်သွား၏။ ဒရော့စ် ပုံမှန်အားဖြင့် နေထိုင်လေ့ရှိသော ဝေ့ရှီလင်းတုန်း၏ ဦးခေါင်းခွံအောက်ခြေရှိ နေရာကို သူ အထူးတလည် အာရုံစိုက်လိုက်သည်။

"ငါ လုံးဝ မသိခဲ့ဘူး..."

အီသန်က တီးတိုးရေရွတ်လိုက်သည်။

"အခုတောင်မှ... ငါ့ရှေ့မှာ မင်းကို မမြင်ရဘူးဆိုရင် သူ့အထဲမှာ ဝိညာဉ် တစ်ခု ရှိနေတယ်ဆိုတာကို ငါ သိမှာမဟုတ်ဘူး... အပြည့်အဝ ပုံဖော်ထားတဲ့ အသိစိတ်နဲ့ မာဒြာ စနစ်တစ်ခု ပါဝင်နေတယ်... အဲဒါက ဘာနဲ့ ချိတ်ဆက်နေတာလဲဆိုတော့..."

သူ၏ မျက်လုံးများ ပြူးကျယ်သွားပြီး ကောင်းကင် ရေစက်များ ပါသော သေတ္တာကို တဖြည်းဖြည်း ပိတ်လိုက်ကာ ဘေးတစ်ဖက်သို့ ချထားလိုက်သည်။

"...သူ့ရဲ့ ဦးနှောက်နဲ့ ချိတ်ဆက်နေတာပဲ..."

သူသည် အလုပ်သမားများနှင့် ပင့်ကူများ သွားလာလှုပ်ရှားနေကြဆဲဖြစ်သော သူတို့ပတ်ဝန်းကျင်ရှိ စည်ကားနေသော နေရာကို လက်ကာပြလိုက်၏။ အချို့က သူတို့ဘက်သို့ စူးစမ်းချင်စိတ်ဖြင့် လှမ်းကြည့်ကြသော်လည်း အများစုမှာ ဖစ်ရှာ ဂီရှာ ၏ စပါးကျီကို ဆက်လက် တည်ဆောက်နေကြသည်။

"ဖစ်ရှာ..."

သူက အော်ခေါ်လိုက်သည်။

"ကျွန်တော်တို့အတွက် ဒီနေရာကို ရှင်းပေးလို့ရမလား ခင်ဗျာ..."

ဂီရှာက ကျယ်လောင်စွာ ဟန့်သံပေးလိုက်၏။

"အဆင့်နိမ့် အရှင်သခင် ပဲဖြစ်ဖြစ်၊ မဖြစ်ဖြစ်... ရှင့်ဟာရှင် ကျွန်မရဲ့ စီးပွားရေးလုပ်ငန်းခွင်ထဲ ဝင်လာပြီး ရှင်းပေးဖို့ လာပြောနေရင်တော့..."

အီသန်သည် သဘာဝရတနာများ ပါသော အိတ်တစ်လုံးကို ဆွဲထုတ်လိုက်သည်။ ဝေ့ရှီလင်းတုန်း၏ အကြမ်းဖျင်း ခန့်မှန်းချက်အရ ထိုအရာများသည် ဂီရှာ၏ လုပ်ငန်းတစ်ခုလုံးကို ဝယ်ယူနိုင်လောက်သည်အထိ တန်ဖိုးရှိပေသည်။ သူသည် ထိုအိတ်ကို သူမထံသို့ ထိုးပေးလိုက်ပြီး သူ၏ အိတ်ကပ်ထဲသို့ လက်နှိုက်ကာ မာဒြာပြား များ အပြည့်ပါသော ငွေအိတ်တစ်အိတ်ကိုပါ ထပ်မံ ပစ်ပေးလိုက်၏။ ထို့နောက် အဆင့်အမြင့်ဆုံး မာဒြာပြား တစ်ပြားကို လေဟာနယ်ထဲမှ ဖန်တီးလိုက်သေးသည်။ ထိုအရာများ အားလုံးကို သူမထံသို့ တွန်းပို့ပေးလိုက်ရင်း အီသန်က ထပ်ပြောလိုက်သည်။

"ခင်ဗျား ပြန်လာလို့ရပါတယ်... ဒါပေမဲ့ တခြားသူတွေကိုတော့ အဝေးမှာပဲ ထားပေးပါ..."

ဂီရှာ၏ မျက်လုံးများမှာ အပြင်သို့ ပြူးထွက်လုမတတ် ဖြစ်သွားသည်။

"အခုချက်ချင်းပဲ ဖြစ်စေရမယ်... ကျွန်မ မလုပ်ဘူးလို့ တစ်ခွန်းမှ မပြောခဲ့ပါဘူးနော်... ဟေ့... နင်တို့အားလုံး... ကိုင်ထားတာတွေကို ချထားလိုက်ကြ... မြေကြီးပေါ်ချပြီး ဒီကနေ ထွက်သွားကြစမ်း..."

ပင့်ကူများနှင့် အလုပ်သမားများ ကမန်းကတန်း ထွက်ပြေးသွားကြချိန်တွင် အီသန်သည် သူ၏ အနောက်ဘက်ရှိ ထိုင်ခုံတစ်ခုကို စမ်းသပ်ရှာဖွေကာ ဆွဲယူလိုက်၏။

"ဒီလို မေးရတာကို ငါ အကျင့်မရှိဘူး..."

အီသန်က ပြောလိုက်သည်။

"ဘာတွေ ဖြစ်ခဲ့တာလဲ..."

ထို့ကြောင့် ဝေ့ရှီလင်းတုန်းသည် ဂုဏ်ယူဝင့်ကြွားမှု တစ်စိတ်တစ်ပိုင်းဖြင့် တစ္ဆေရေတွင် ဖြစ်ပျက်ခဲ့သော သူ၏ ဇာတ်လမ်းကို အစမှစ၍ ပြန်ပြောပြခဲ့သည်။ အိပ်မက် ရေတွင်း ထဲတွင် ဒရော့စ်ကို ရှာတွေ့ခဲ့ပုံမှစ၍ ရေနက် မျက်လုံး နှင့် ပေါင်းစပ်ခဲ့ပုံ၊ အဆောက်အအုံ တစ်ခုလုံးကို အသုံးပြုကာ ဒရော့စ်ကို အဆင့်မြှင့်တင်ခဲ့ပုံများကို ပြောပြခဲ့၏။ ထို့ပြင် နော့သ်စထရိုက်ဒါ ၏ ကြီးကျယ်ခမ်းနားလှသော လုပ်ငန်းစဉ်ကြီးကို ပြီးပြည့်စုံအောင် သူတို့ ပြီးမြောက်ခဲ့သည့် နောက်ဆုံးအချိန်အထိ ပြောပြခဲ့လေသည်။

အော်သိုကမူ ဇာတ်လမ်းတစ်ခုလုံးတွင် သူကိုယ်တိုင် ပါဝင်ခဲ့ပြီးဖြစ်ရာ အနီးအနားရှိ သစ်သားချောင်းများကို သွားရောက်ဝါးစားနေခဲ့သည်။ သို့သော် အပြာလေး အပါအဝင် အခြားသူများအားလုံးကမူ အာရုံစိုက်၍ နားထောင်နေကြ၏။ မာစီ့အတွက် ထောက်ထား၍ ဟာမိုနီ နှင့် ပတ်သက်သော အပိုင်းများကို သူ ကျော်ပြောခဲ့သဖြင့် နောက်ဆုံးတွင် ဇာတ်လမ်း၏ ဟာကွက်အချို့တော့ ကျန်ရစ်ခဲ့သည်။

သူသည် ဤအသေးစိတ်အချက်အလက် အများစုကို ယီရင် အား ပြောပြခဲ့ပြီးဖြစ်သော်လည်း အားလုံးကိုတော့ မဟုတ်ပေ။ သူ့မှာ အခွင့်အရေး မရခဲ့ချေ။ ယခုအခါတွင်မူ ဇာတ်လမ်းတစ်ပုဒ်လုံးကို ထုတ်ပြောပြနိုင်ခဲ့သဖြင့် သူ ဝမ်းသာမိ၏။ ဖစ်ရှာ ဂီရှာ သည်လည်း အလယ်လောက်တွင် ပြန်ရောက်လာပြီး တိတ်ဆိတ်စွာ နားထောင်နေခဲ့သည်။

ဒရော့စ်က ရံဖန်ရံခါ ဝင်ရောက်ကာ အမှားပြင်ဆင်ခြင်း သို့မဟုတ် အမွှမ်းတင်ခြင်းများ ပြုလုပ်ခဲ့သော်လည်း အများအားဖြင့် ဝေ့ရှီလင်းတုန်းသည် ဇာတ်လမ်းကို အနှောင့်အယှက်ကင်းစွာ ပြောပြခွင့်ရခဲ့သည်။

ဝေ့ရှီလင်းတုန်း ပြောပြပြီးဆုံးသွားသောအခါ အီသန်သည် လက်နှစ်ဖက်ကို ပူးထားလျက် တိတ်ဆိတ်စွာ ထိုင်နေကာ အဝေးသို့ ငေးကြည့်နေ၏။ ညဘီးတောင်ကြား ၏ အမှောင်ထုက သူတို့ပတ်ဝန်းကျင်တွင် ကြီးစိုးလာပြီး လေပြေကလည်း အေးစက်နေသည်။

နောက်ဆုံးတွင် သူသည် ဒရော့စ်ဘက်သို့ လှည့်လာခဲ့သည်။

"ငါ အမှားကြီး မှားမနေဘူးဆိုရင်... မင်းက နောက်ဆုံးမှာ ဖြစ်လာမယ့် အရာတစ်ခုရဲ့ မျိုးစေ့လေးပဲ ရှိသေးတယ်..."

[ကိုယ့်ကိုယ်ကိုယ် မျိုးစေ့တစ်ခုလို့တော့ မတွေးချင်ပါဘူး... သိပ်ပြီးတော့လည်း နားထောင်လို့ မကောင်းဘူး မဟုတ်လား... ဥတစ်လုံးလို့ ပြောရင် ပိုမှန်မယ်... တကယ်ကို လှပတဲ့ ဥတစ်လုံးပေါ့...]

“မင်း ကြီးထွားလာအောင် ငါတို့ သေချာပေါက် လုပ်ပေးရမှာပေါ့... ဟုတ်တာပေါ့..."

ရူးသွပ်နေသည်ဟု ထင်မှတ်ရလောက်သည်အထိ အီသန်၏ အပြုံးက တဖြည်းဖြည်း ကျယ်ပြန့်လာ၏။

"လင်းတုန်းရဲ့ ဝိညာဉ် ဆိုတဲ့ မြေသြဇာကောင်းတဲ့ မြေပြင်မှာ စိုက်ပျိုးထားပြီးရင်... နတ်ဘုရားတွေကိုတောင် အသေးအမွှားလေးတွေ ဖြစ်သွားစေပြီး အင်ပါယာတွေ အထက်မှာ မားမားမတ်မတ် ရပ်တည်နိုင်တဲ့အထိ မင်းကို ငါတို့ ပျိုးထောင်ပေးမယ်... ဒီကမ္ဘာကြီးကိုယ်တိုင်က မင်းကို ထိန်းချုပ်နိုင်ဖို့ ရုန်းကန်ရလိမ့်မယ်... ငါ့ရဲ့ ရည်မှန်းချက်တွေ သိပ်ကို ကြီးမားလွန်းသွားပြီလားလို့ ငါ စိုးရိမ်မိတဲ့အချိန်တိုင်းမှာ ငါ့ရဲ့ ရည်မှန်းချက်က မလုံလောက်သေးဘူးဆိုတာ ငါ တွေ့ရှိရတယ်... ငါတို့ဆီမှာ ဒီလိုမဟာမိတ်မျိုး ရှိနေမှတော့ ဘယ်သူကများ ငါတို့ကို တားဆီးရဲမှာလဲ... နော့သ်စထရိုက်ဒါ ရဲ့ လုပ်ငန်းစဉ်ကို မင်းတို့ အောင်မြင်စွာ ပြီးမြောက်ခဲ့တဲ့နေ့ကို သမိုင်းရဲ့ အခြေခံအုတ်မြစ်တွေ တုန်လှုပ်သွားတဲ့ နေ့တစ်နေ့အဖြစ် မှတ်တမ်းတင်ထားလိုက်ကြစို့... ဟား... ဟား... ဟား..."

သူသည် အရူးတစ်ယောက်ကဲ့သို့ တဟားဟား အော်ရယ်လိုက်သည်။ ၎င်းမှာ ပြဇာတ်ဆန်ဆန် ဟန်ဆောင်ရယ်မောခြင်းလား ဆိုသည်ကိုတော့ ဝေ့ရှီလင်းတုန်း တကယ်ပင် ခွဲခြား၍ မရနိုင်ခဲ့ချေ။

အော်သိုထံမှ သံသယစိတ်တစ်ချို့ ပေါ်ထွက်လာပြီး ယီရင်သည် သူမ၏ ဓားလက်များကို ရှေ့တွင် ယှက်ထားလိုက်၏။ မာစီကမူ အီသန်ကို မယုံသင်္ကာဖြင့် ကြည့်နေသည်။ အပြာလေးမှာ ဝေ့ရှီလင်းတုန်း၏ ခေါင်းပေါ်တွင် ကပ်လျက် တုန်ရီနေတော့သည်။

ဆန့်ကျင်ဘက်အားဖြင့် ဒရော့စ်ကမူ အီသန်နှင့်အတူ လိုက်လံရယ်မောနေ၏။

[ဟဲ... ဟဲ... ဟဲ... ဆက်ပြောပါဦး... မဟုတ်ဘူး၊ တကယ်ပြောတာ... ကျေးဇူးပြုပြီး ဆက်ပြောပေးပါ...]

အီသန်သည် လေထဲတွင် မှုန်မှိုင်းစွာ တွဲလွဲခိုနေသော ကောင်းကင် ရေစက်များ လေးခုကို သူ၏ ရှေ့တွင် ဖြန့်ခင်းလိုက်သည်။

"အခု မင်းတို့ ခံစားရမယ့်အရာက ရွှေအဆင့် အများစုအတွက်တော့ ဒဏ္ဍာရီတစ်ခုလိုပဲ... ဒါက သူတို့ဘဝရဲ့ ရည်မှန်းချက်တစ်ခုပဲ... သူတို့ မိသားစုတွေ ကြိုးပမ်းအားထုတ်နေကြတဲ့ ဂုဏ်ကျက်သရေ တစ်ခုပေါ့..."

သူသည် ဝေ့ရှီလင်းတုန်း ပေးထားသော ပုလင်းတစ်ပုလင်းကို ခေါင်းပေါ်သို့ မြှောက်ကိုင်လိုက်၏။

"ဒီကိစ္စကို အမြန်ဆုံး အဆုံးသတ်လိုက်ကြရအောင်လား..."

သူသည် ပထမဆုံးပုလင်းကို ကောင်းကင် ရေစက် တစ်ခုအပေါ်သို့ ငဲ့ချလိုက်ရာ တောက်ပသော အပြာရောင်ရေများသည် လေထဲတွင် ဝဲပျံနေသော မှော်ပစ္စည်း ထဲသို့ ဖိတ်စင်ကျသွားတော့သည်။

***