အခန်း ၆၃
Vol. 5 Ch. 63
အခန်း(၆၃) ဓားတစ်ချက်
“မင်းရဲ့ အကြီးအကဲသခင်ကြီးက သွေးဝတ်ရုံခန်းမဆောင်မှာ ရာထူးကြီးတဲ့သူလား” ရှောင်ပီလီက မျက်လုံးကို ပင့်တင်လျက် မေးလိုက်သည်။
သွေးဝတ်ရုံခန်းမဆောင်မှာ သိုင်းလောက၌ နာမည်ကောင်း မရှိလှချေ။
လူသတ်သမား ဂိုဏ်းအဖွဲ့အစည်းတစ်ခု၊ အထူးသဖြင့် အရင်က ဘုရင်မင်းမြတ်ကိုပင် လုပ်ကြံခဲ့သော ကမ္ဘာ့နံပါတ်တစ် လူသတ်သမား ဂိုဏ်းအဖွဲ့အစည်းဆိုလျှင် သိုင်းလောက၌ နာမည်ကောင်း ရှိမည်မဟုတ်သည်မှာ အမှန်ပင်။
ခြောက်ဂိုဏ်းစုထဲမှ တစ်ခုဖြစ်သည့် ကျန်းရှန်ဆောင်ပင်လျှင် ဟန်ဝူယင်း၏ အကြီးအကဲသခင်ကြီးကို မျက်နှာပေးရသည်ဆိုတော့ အကြီးအကဲသခင်ကြီး၏ ရာထူးမှာ သွေးဝတ်ရုံခန်းမဆောင်၌ နိမ့်မည်မဟုတ်ပေ။
ဟန်ဝူယင်းက ခေါင်းညိတ်သည်။
“ကျွန်ုပ်၏ အကြီးအကဲသခင်ကြီးသည် သွေးဝတ်ရုံခန်းမဆောင်၏ အဓိက လူသတ်သမား တစ်ဦးဖြစ်သည်”
ရှောင်ပီလီပင် အံ့အားသင့်သွားရသည်။
သွေးဝတ်ရုံခန်းမဆောင်၏ အဓိက လူသတ်သမား တစ်ဦးတဲ့လား။
အရင်က ဘုရင်မင်းမြတ်သည် သွေးဝတ်ရုံခန်းမဆောင်၏ နံပါတ်တစ် အဓိက လူသတ်သမား အရိပ်၏ လက်ချက်ဖြင့် ကွယ်လွန်ခဲ့သည်ဟူသော ဒဏ္ဍာရီ ရှိခဲ့သည်။ သူသည် နင်ဝမ်ချင်းထံမှ သွေးဝတ်ရုံခန်းမဆောင်အကြောင်း စုံစမ်းခဲ့ဖူးရာ သွေးဝတ်ရုံခန်းမဆောင်၌ အဓိက လူသတ်သမား ကိုးဦးသာ ရှိသည်ကို သိထားရသည်။
ဘယ်တော့မှ မပြောင်းလဲတတ်ပေ။
သူတို့ ကိုးဦးသည် သွေးဝတ်ရုံခန်းမဆောင်၏ အဓိကကျောရိုးများ ဖြစ်ကြသည်။
ဟန်ဝူယင်း၏ အကြီးအကဲသခင်ကြီးသည် တကယ်ပဲ အဓိက လူသတ်သမား တစ်ဦးဖြစ်နေသလား။
ရှောင်ပီလီက တိုးတိုးလေး မေးသည်။
“ဒါဆို အရင်က ဘုရင်မင်းမြတ်ကို သတ်ခဲ့တာ တကယ်ပဲ မင်းတို့ သွေးဝတ်ရုံခန်းမဆောင်က လူတွေလား”
ဟန်ဝူယင်းက ရှောင်ပီလီကို လူမိုက်တစ်ယောက်လို ကြည့်ပြီး ပြောသည်။
“ကျွန်ုပ်၏ သွေးဝတ်ရုံခန်းမဆောင်သာ တကယ်ပဲ အဲဒီလောက် အင်အားကြီးရင် နန်းတော်က ကျွန်ုပ်တို့ကို ပစ်မှတ်ထားရဲဦးမလား”
“ကျွန်ုပ်၏ အကြီးအကဲသခင်ကြီး ပြောပြချက်အရ အဲဒီကိစ္စက တခြားသူကို အပြစ်ပုံချဖို့ လုပ်တာ ဖြစ်နိုင်တယ်”
“ဘုရင်မင်းမြတ်ကို သတ်ရတာ တကယ်ပဲ လွယ်ကူရင် နန်းတော်ကို လက်စားချေဖို့ အခွင့်အရေး ပေးမိမှာလား”
“အဲဒီကိစ္စတင်မကဘူး၊ တခြားအမှုအခင်းတွေ အများကြီးကိုလည်း ကျွန်ုပ်တို့ သွေးဝတ်ရုံခန်းမဆောင်နာမည်နဲ့ လုပ်ခဲ့ကြတာ၊ နှစ်ပေါင်းများစွာအတွင်းမှာ အပြစ်တွေ အများကြီးကို ကျွန်ုပ်တို့ ခေါင်းခံခဲ့ရတယ်”
ပြောပြီးနောက် ဟန်ဝူယင်းက ဆက်ပြောသည်။
“သွေးဝတ်ရုံခန်းမဆောင်ရဲ့ ရွှေရောင်အဆင့် လူသတ်သမား ဖြစ်လာရင် မင်းအတွက် အကျိုးကျေးဇူးတွေ အများကြီး ရှိတယ်”
“အနည်းဆုံးတော့ မင်းသတ်ချင်တဲ့သူကို ရွေးသတ်လို့ ရတယ်”
“မင်းက မကောင်းသူကို ပယ်ရှားပြီး ကောင်းသူကို မြှင့်တင်ရတာ ဝါသနာပါတာ မဟုတ်လား”
“ကောင်းတာ လုပ်ရင်းနဲ့ပဲ ငွေနည်းနည်းပါးပါး ရှာတာ ဘာဖြစ်လဲ၊ ဘာမှ မမှားဘူးမလား”
“ပြီးတော့ မင်းသိချင်တဲ့ အချက်အလက်တွေကိုလည်း သွေးဝတ်ရုံခန်းမဆောင်ကနေ ရနိုင်တယ်၊ ငွေကြေးသာ လုံလောက်ရင် ကျောချင်းယွင်ကို သတ်ခိုင်းဖို့ ငှားရမ်းတာလည်း မဖြစ်နိုင်တာ မဟုတ်ဘူး”
“ဒါဆို ကျန်းဝူဆောင်နဲ့ ဘာကွာလို့လဲ” ရှောင်ပီလီက စိတ်ဝင်တစား မရှိစွာ ပြောသည်။ “ကျွန်တော်က ကျန်းဝူဆောင်မှာ တာဝန်ယူပြီး ငွေရှာလို့ ရသေးတာပဲ”
ဟန်ဝူယင်းက လှောင်ရယ်သည်။ “ကျန်းဝူဆောင်က သိပ်ကပ်စေးနည်းတာ၊ ငွေဘယ်လောက်များ ပေးနိုင်လို့လဲ”
“မင်းသတ်လိုက်တဲ့ ဟန်လုံဆိုရင် ကျန်းဝူဆောင်မှာ ငွေရှစ်ဆယ်တောင်ပဲ တန်တယ်၊ ဒါပေမဲ့ တစ်ယောက်ယောက်က ဟန်လုံကို သတ်ခိုင်းဖို့ ကျွန်ုပ်ရဲ့ သွေးဝတ်ရုံခန်းမဆောင်က လူသတ်သမားကို ငှားမယ်ဆိုရင် အနည်းဆုံး ငွေသုံးရာတောင် ကုန်မယ်”
ရှောင်ပီလီက ထပ်မေးသည်။
“ကျောချင်းယွင်ကို သတ်ဖို့ ငွေဘယ်လောက် ကုန်မလဲ”
ဟန်ဝူယင်းက လက်ညှိုးတစ်ချောင်း ထောင်ပြသည်။
ရှောင်ပီလီ။
“ငွေတစ်သောင်းတောင်လား”
ဟန်ဝူယင်းက ခေါင်းခါသည်။ “ငွေတစ်သိန်းတောင်”
“ငွေတစ်သိန်းတောင်ဆိုရင် ငါကိုယ်တိုင် သတ်လိုက်တာက ပိုမကောင်းဘူးလား” ရှောင်ပီလီက ခေါင်းခါရင်း ပြောသည်။
သူလူတွေ အများကြီးကို သတ်ပြီး ပစ္စည်းတွေ အများကြီး လုယူထားပေမဲ့ အခုလက်ရှိမှာ ငွေတစ်သောင်း သို့မဟုတ် နှစ်သောင်းလောက်ပဲ ရှိသည်။ အဆင့်(၄) သိုင်းဆရာကြီး အဆင့်တောင် မရောက်သေးတဲ့ ကျောချင်းယွင်က ဒီလောက်တောင် တန်ဖိုးကြီးတာလား။
ဟန်ဝူယင်း။
“ဒီစျေးက ဘာမှ မကြီးဘူး။ ကျောချင်းယွင်က အဆင့်(၄) သိုင်းဆရာကြီး အဆင့်ကို ခြေတစ်လှမ်း တိုးဝင်ထားပြီးပြီ”
“ပြီးတော့ သူ့ကို သတ်လိုက်ရင် စန်းယွမ်ဓားဂိုဏ်းက အကြီးအကျယ် ဒေါသထွက်လာမှာ”
“ဒါကြောင့် ငွေတစ်သိန်းတောင်ဆိုတာ ဘာမှ မကြီးဘူး”
ရှောင်ပီလီက စိတ်ဝင်တစား မေးသည်။
“ဒါဆို ကျွန်တော့်ကို သတ်ဖို့ သွေးဝတ်ရုံခန်းမဆောင်မှာ တာဝန်ပေးထားတဲ့သူ ရှိလား”
ဟန်ဝူယင်းက ခေါင်းညိတ်သည်။
“ဒီရက်ပိုင်းအတွင်းမှာပဲ ကျွန်ုပ်ရဲ့ မန်ပြည်နယ် ဌာနခွဲမှာ မင်းကိုသတ်ဖို့ တာဝန်တွေ အများကြီး ရထားတယ်”
“ပိုင်ယွင်အိမ်တော်က တစ်ခု၊ စန်းကျန်းမဟာမိတ်အဖွဲ့ကလည်း တစ်ခု”
“စုစုပေါင်း ငွေသုံးသောင်းတောင်၊ ဒါပေမဲ့ ကျွန်ုပ်ရဲ့ အကြီးအကဲသခင်ကြီးက အဲဒီတာဝန်အားလုံးကို ပိတ်ပင်ထားလိုက်တယ်၊ ဒါကြောင့် အခုလောလောဆယ် ဘယ်သူမှ မင်းကိုသတ်တဲ့ တာဝန်ကို ယူလို့ မရသေးဘူး”
ငါက ငွေသုံးသောင်းတောင်ပဲ တန်တာလား။
ရှောင်ပီလီ စိတ်မသက်မသာ ဖြစ်သွားသည်။
ဟန်ဝူယင်းက ဆက်ပြောသည်။
“ငွေသုံးသောင်းတောင်ဆိုတာ မင်းကိုသတ်ပြီးမှ သူတို့ပေးရမယ့် ငွေ၊ ပြီးတော့ တစ်ဝက်ကိုလည်း ခန်းမဆောင်ကို ပေးသွင်းရမှာဆိုတော့ လူသတ်သမားက ငွေတစ်သောင်းခွဲပဲ ရမှာ”
“ငွေတစ်သိန်းတောင်ဆိုတာ ကျောချင်းယွင်ကို သတ်ပြီးမှ လူသတ်သမား ရနိုင်မယ့်ငွေ”
ကြားလိုက်ရတော့ ရှောင်ပီလီ သက်ပြင်းချလိုက်ပြီး ပြောသည်။
“အဲဒီလိုဆိုရင်တော့ မင်းတို့ သွေးဝတ်ရုံခန်းမဆောင်မှာ ငါ့တန်ဖိုးကို နည်းနည်းလောက် မြင့်အောင် လုပ်ရတော့မှာပဲ”
ပြောပြီးနောက် ရှောင်ပီလီက ခုန်ထွက်လိုက်သည်။ သူ၏ တစ်ကိုယ်လုံးသည် ကြယ်ကြွေကဲ့သို့ စွေ့ယင်းစံအိမ်၏ အတွင်းပိုင်းဆီသို့ တိုးဝင်သွားသည်။
“ဒီစံအိမ်ထဲမှာ သွေးဝတ်ရုံခန်းမဆောင်က ဆုကြေးရနိုင်မယ့် ခေါင်းတွေ ရှိသေးလား”
ဟန်ဝူယင်းလည်း နောက်ကနေ လိုက်လာပြီး ရယ်မောလျက် ပြောသည်။
“မင်းသာ ကျွန်ုပ်ရဲ့ သွေးဝတ်ရုံခန်းမဆောင်ထဲ ဝင်လိုက်ရင် ပိုင်ယွင်အိမ်တော်၏ အရှင်သခင် ပိုင်ထျန်းစန်းက ငွေသုံးထောင်တောင်၊ ကျူံးလုံက ငွေငါးထောင်တောင်၊ လျှိုကျွင်းက ငွေရှစ်ထောင်တောင် တန်တယ်”
“ဒီလိုနှိုင်းယှဉ်ကြည့်ရင် မင်းကိုယ်မင်း အဖိုးတန်တယ်လို့ မခံစားရဘူးလား”
…
“ဘယ်သူလဲ”
နှစ်ယောက်သား စံအိမ်အတွင်းပိုင်းဆီသို့ တိုးဝင်သွားချိန်၌ စွေ့ယင်းစံအိမ်မှ အစောင့်တစ်ဦးက ရှောင်ပီလီကို တွေ့ရှိသွားပြီး ဒေါသတကြီး အော်ဟစ်လိုက်သည်။
ဒီအော်သံမှာ အတွင်းအား အနည်းငယ် ပါဝင်နေ၍ စွေ့ယင်းစံအိမ်ရှိ လူတိုင်း ကြားလိုက်ရသည်။
“တစ်ယောက်ယောက် ဝင်လာတယ်”
“မြန်မြန် သွားပြီး အကြီးအကဲသခင်ကြီးကို အကြောင်းကြားလိုက်”
…
စံအိမ်ထဲမှာ လူမများသော်လည်း ပိုင်ယွင်အိမ်တော်မှ ကျွမ်းကျင်သူအချို့က နေရာအနှံ့တွင် စောင့်ကြပ်နေကြသည်။
ချက်ချင်းပင်၊
ရိပ်သုံးခုသည် စံအိမ်၏ နေရာအနှံ့မှ ထွက်လာပြီး ရှောင်ပီလီဆီသို့ တိုးဝင်လာသည်။
သို့သော်လည်း ရှောင်ပီလီဆီသို့ မရောက်မီ သူတို့သည် သူ၏ မျက်နှာကို ထင်ရှားစွာ မြင်လိုက်ရသဖြင့် အမူအရာများ လုံးဝ ပြောင်းလဲသွားပြီး နောက်ပြန်လှည့် ထွက်ပြေးကြသည်။
“ဘယ်ကို ထွက်ပြေးမလို့လဲ”
ရှောင်ပီလီက အေးစက်စွာ ပြုံးသည်။
သူက ဝဇီရလက်ချောင်းပညာဖြင့် ထိုးလိုက်ရာ အလွန်ပြင်းထန်သော လက်ချောင်းစွမ်းအင် သုံးခုသည် လေကို ထိုးဖောက်သွားပြီး ထိုသူသုံးဦးဆီသို့ ရောက်သွားသည်။
သွေးမြူမှုန်များ သူတို့၏ လည်ပင်းမှ ပန်းထွက်လာသည်။ သူတို့၏ မျက်နှာများသည် မကျေနပ်မှုများဖြင့် ပြည့်နှက်နေပြီး သူတို့၏ ခန္ဓာကိုယ်များမှာ လေထဲမှ ပြုတ်ကျလာသည်။
【ကျင့်ကြံမှုအမှတ် + ၁၀၀၀】
【ကျင့်ကြံမှုအမှတ် + ၁၀၀၀】
【ကျင့်ကြံမှုအမှတ် + ၁၀၀၀】
ချက်ချင်းပင် ကျင့်ကြံမှုအမှတ် သုံးထောင် ရရှိလိုက်သည်။
ထိုအချိန်တွင်၊
ပိုင်ယွင်အိမ်တော်၏ အရှင်သခင် ပိုင်ထျန်းစန်းနှင့် စံအိမ်ရှိ သူ၏ အဖွဲ့သည်လည်း အပြင်ဘက်မှ ပုံမှန်မဟုတ်သည်ကို သတိထားမိသွားကြပြီး လူအုပ်ကြီး အပြင်သို့ ပြေးထွက်လာကြသည်။
ရှောင်ပီလီကို မြင်လိုက်ရသောအခါ သူတို့၏ အမူအရာများ ပြောင်းလဲသွားသည်။
သူတို့၌ လူအရေအတွက် ပိုများနေသော်လည်း၊
လူတစ်ယောက်၏ နာမည်သည် သစ်ပင်၏ အရိပ်ကဲ့သို့ ဖြစ်သည်၊ ရွှယ်ကျိုးပင်လျှင် ရှောင်ပီလီ၏ လက်ချက်ဖြင့် သေဆုံးခဲ့ရသည်။ ရှောင်ပီလီကို တိုက်ခိုက်နိုင်စွမ်း ရှိမည်ဟု သူတို့ကိုယ်သူတို့ ယုံကြည်မှု မရှိကြချေ။
“ရှောင်ပီလီ၊ ငါတို့ကို တကယ်ပဲ အမြစ်ပြတ်ချင်နေတာလား”
'ပင်လယ်ပြင်ကို လှန်နိုင်သောနဂါး' ကျူံးလုံက ဒေါသတကြီး အော်ဟစ်သည်။
“မင်းတို့ ငါ့အဖေကို သတ်ပြီးတော့ အခု ငါ့ကို အမြစ်ပြတ်ချင်တယ်လို့ ပြောနေတာလား” ရှောင်ပီလီ၏ အမူအရာက ဘာမှ မပြောင်းလဲသွားပေ။
“ပြီးတော့ ငါက ကျင့်ကြံမှုအမှတ် နည်းနည်း လိုနေတာပါ”
“မင်းတို့ အားလုံး စုမိနေကြတာဆိုတော့ ရွှယ်ကျိုးနောက်ကို လိုက်သွားဖို့ အကောင်းဆုံးပဲ”
ကြားလိုက်ရသဖြင့် ကျူံးလုံ၏ မျက်နှာမှာ မှောင်မိုက်သွားပြီး လူအုပ်ကို အော်ပြောသည်။
“အားလုံး တပြိုင်နက် တိုက်ကြစမ်း ငါ မယုံဘူး၊ ရှောင်ပီလီက တကယ်ပဲ အဲဒီလောက် အင်အားကြီးလို့လား”
“ရွှယ်ကျိုးက လျှို့ဝှက်လက်နက်ကြောင့် သေရတာ၊ အဲဒီ လျှို့ဝှက်လက်နက်က ရွှေတစ်သောင်းတောင် တန်ပြီး စျေးကွက်ထဲမှာ ရှားပါးတဲ့ပစ္စည်း”
“ငါ မယုံဘူး၊ သူ့ဆီမှာ ဒုတိယမြောက် လက်နက် ရှိဦးမယ်လို့”
ကျူံးလုံ၏ စကားသံဆုံးသည်နှင့် 'ပညာရှိ' ကျန်းဟွာနှင့် ပိုင်ယွင်အိမ်တော်၏ အရှင်သခင် ပိုင်ထျန်းစန်းတို့သည် တပြိုင်နက်တည်းလိုလို တိုက်ခိုက်လိုက်ပြီး လမ်းကြောင်း သုံးခုခွဲကာ ရှောင်ပီလီဆီသို့ အပြင်းအထန် တိုးဝင်သွားသည်။
ကျူံးလုံ၏ လက်နှစ်ဖက်သည် ပြင်းထန်စွာ ဆုပ်ကိုင်လိုက်ရာ စစ်မှန်သော ဝိညာဉ်စွမ်းအင်များ တိုးထွက်လာပြီးနောက် အရိပ်တန်းများ ကျန်ရစ်နေသည်။ အရိပ်များမှာ တစ်ခုနှင့်တစ်ခု ထပ်နေကာ ချက်ချင်းဆိုသလိုပင် လက်ဝါးအရိပ်များမှာ ၁၃ ထပ်အထိ ဖြစ်သွားသည်။
[လှိုင်းပြာလက်ဝါးချက်]
ပြင်းထန်သော လှိုင်းလုံးများ တဟုန်းဟုန်း တောက်လောင်နေသည်။
ဒါသည် သူ၏ ကျူံးမိသားစု၏ အဓိက သိုင်းပညာ၊ လှိုင်းပြာလက်ဝါးချက်ဖြစ်ပြီး လက်ဝါးစွမ်းအားမှာ ၁၅ ထပ်အထိ ထပ်နိုင်သည်။
သူသည် လှိုင်းပြာလက်ဝါးချက်ကို အထွတ်အထိပ်ထိ မကျင့်နိုင်သေးသော်လည်း ယခုတစ်ကြိမ် လက်ဝါးစွမ်းအား ၁၃ ထပ်အထိ ထပ်လိုက်ခြင်းမှာ သူ၏ အရင်က အကန့်အသတ်ကို ကျော်လွန်သွားခြင်း ဖြစ်သည်။
ကျူံးလုံသည် ဤလက်ဝါးချက်ဖြင့် နဂါးနှင့်ကျားစာရင်းဝင် ပါရမီရှင်တစ်ဦးကို ယှဉ်နိုင်လိမ့်မည်ဟုပင် ထင်မှတ်လိုက်သည်။
ကျန်းဟွာက လက်ကိုမြှောက်လိုက်ရာ လက်စွပ်ထဲမှ လျှို့ဝှက်လက်နက်များစွာ ပစ်လွှတ်လိုက်သည်။
တပြိုင်နက်တည်းမှာပင်၊
သူ၏လက်ထဲတွင် စိမ်းလဲ့လဲ့တောက်နေသော ဓားမြှောင်တစ်လက် ပေါ်လာသည်။ ၎င်းမှာ အလွန်ပြင်းထန်သော အဆိပ်နှင့် လူးထားသည်မှာ သေချာသည်။
ပိုင်ယွင်အိမ်တော်၏ အရှင်သခင် ပိုင်ထျန်းစန်း၏ ဓားရှည်မှာလည်း ခါးမှ ထွက်လာသည်။
ဓားရောင်ခြည်မှာ တောက်ပလာပြီး ချက်ချင်းပင် ဓားချက်ပေါင်း ၄၉ ချက်ကို ထိုးသွင်းလိုက်သည်။
ဓားရောင်ခြည်သည် ရှောင်ပီလီ၏ နေရာအားလုံးကို ပိတ်ဆို့လိုက်ပြီး သူအခက်အခဲဖြစ်စေရန် ရည်ရွယ်သည်။
“သြော်”
ရှောင်ပီလီ၏ နှုတ်ခမ်းမှ သက်ပြင်းတစ်ချက် ထွက်လာသည်။
အနီရောင်လက်စွပ်ဓား ထွက်လာသော အသံ ပေါ်လာသည်။
လူတိုင်း၏ အကြည့်များ ရပ်တန့်သွားသည်။ ရှောင်ပီလီ ဓားကို ဘယ်လိုထုတ်လိုက်သည်ကိုပင် မမြင်လိုက်ရသော်လည်း ဤဓားရောင်ခြည်မှာ အလွန်တောက်ပလွန်းသဖြင့် သူတို့မျက်လုံးကိုတောင် မခွာနိုင်ခဲ့ပေ။
ကျူံးလုံ၊ ကျန်းဟွာနှင့် ပိုင်ယွင်အိမ်တော်၏ အရှင်သခင် ပိုင်ထျန်းစန်းတို့၏ လည်ပင်းတွင် အနီရောင် အမှတ်အသားတစ်ခု ပေါ်လာသည်။ ထို့နောက် အနီရောင်အမှတ်မှာ လျင်မြန်စွာ ကျယ်ပြန့်လာပြီး သွေးသစ်များ ပန်းထွက်လာသည်။
သူတို့၏ မျက်လုံးများသည် မကျေနပ်မှုများဖြင့် ပြည့်နှက်နေပြီး မြေပြင်ပေါ်သို့ ပြိုလဲကျသွားသည်။
【ကျင့်ကြံမှုအမှတ် + ၄၀၀၀】
…
စန်းယွီဂိုဏ်းမှ အကြီးအကဲသခင်ကြီး ချန်ဝူ၏ ခန္ဓာကိုယ်မှာ တုန်ရီနေသည်။
သူတို့၏ ဂိုဏ်းအကြီးအကဲသခင်ကြီး ဘယ်လိုသေသွားသည်ကို သူ နောက်ဆုံးတော့ သိလိုက်ရပြီ!
ဓားတစ်ချက်တည်း။
ငရဲမှ ထွက်ပေါ်လာသော ဓားချက်တစ်ချက်။
ဒါသည် မရဏဘုရား၏ ဓားရောင်ခြည်။
ကျူံးလုံတို့သုံးယောက် ဓားရောင်ခြည်ကို မြင်လိုက်ရချိန်မှာပဲ သူတို့၏ အသက်တွေ ကုန်ဆုံးသွားခဲ့ပြီ။
ဒီဓားချက်မှာ မြန်လွန်းသည်။
သူ မြင်လိုက်ရရင်တောင်၊
သူ တားဆီးနိုင်မည်မဟုတ်ပေ။