အခန်း ၇၀

အခန်း(၇၀) သဲကန္တာရထဲမှ မီးခိုးငွေ့တစ်စ

ကော်ဟွိုက် ခေါင်းခါလိုက်သည်။

"ခုနက ကူးရွှမ်ရဲ့ အလောင်းကို စစ်ဆေးကြည့်တယ်။ သူ့ဆီက အသက်အန္တရာယ်ဖြစ်စေတဲ့ ထိခိုက်ဒဏ်ရာက အလွန်ရက်စက်တဲ့ တိုက်ခိုက်မှုပဲ"

"ငရဲပြည်ကနေ ရောက်လာသလိုမျိုးပဲ"

"အဲဒီတိုက်ခိုက်မှုကိုသာ ငါသာ ကြုံရရင်တောင် ပြင်းထန်စွာ ဒဏ်ရာရလိမ့်မယ်"

"အဲဒီတိုက်ခိုက်မှုမျိုးက အသက်ဆယ့်ခုနစ်နှစ်အရွယ် လူငယ်တစ်ယောက်ဆီက လာနိုင်စရာ မရှိဘူး"

"သိုင်းဆရာကြီး တစ်ယောက်ကသာ အဲဒီလို နတ်ဆိုးဓားသိုင်းကို ကျင့်ကြံထားရင်တောင် အဲဒီဓားသိုင်းရဲ့ ကျွန်ခံဘဝကို ရောက်သွားတာ ကြာလှပြီပေါ့!"

စွင်းယီချန် ခေါင်းညိတ်လိုက်သည်။

"ရှောင်ပီလီရဲ့ နောက်ကွယ်မှာလည်း တစ်စုံတစ်ယောက် ရှိနေပုံပဲ"

"ဘယ်မင်းသား ဖြစ်မလဲဆိုတာတော့ မသိဘူး"

"အိမ်ရှေ့မင်းသား နေရာ လစ်လပ်နေတဲ့အချိန်မှာ မင်းသားသုံးပါးလုံးက သူတို့ရဲ့ အရည်အချင်းကို သက်သေပြဖို့ သိုင်းလောကကို အသုံးချနေကြတာဟာ သိုင်းလောကအတွက်တော့ ကောင်းကျိုးမဟုတ်ဘူး"

ကော်ဟွိုက်၏ မျက်နှာအမူအရာမှာ အနည်းငယ် ပြောင်းလဲသွားပြီး တိုးတိုးလေး ပြောလိုက်သည်။

"စကားဆင်ခြင်ပါ"

"အင်ပါယာ နန်းတော်က အင်အားကြီးတယ်။ အဲဒီ မိသားစုကြီးတွေသာ ရှေ့မထွက်လာရင် ကိုးဂိုဏ်း နှင့်ခြောက်ဂိုဏ်းစု တောင် အင်ပါယာ နန်းတော်ရဲ့ အလိုဆန္ဒကို ဆန့်ကျင်ဖို့ မရဲဘူး"

"ဒီအကြောင်းကို နောက်တစ်ခါ ဘယ်တော့မှ မပြောပါနဲ့"

"သွေးဝတ်ရုံခန်းမဆောင်မှ လူတွေက ရှောင်ပီလီအတွက် အချက်အလက်တချို့ကို ဖုံးကွယ်ပေးခဲ့ဖူးတယ်။ တိုက်ခိုက်သူဟာ သွေးဝတ်ရုံခန်းမဆောင်မှ လူသတ်သမား ဖြစ်ဖို့ များတယ်"

ထိုအချိန်တွင်၊

မြင်းခွာသံ မြန်မြန်ဆန်ဆန် ထွက်ပေါ်လာသည်။

စွင်းယီချန်နှင့် ကော်ဟွိုက် နှစ်ယောက်လုံး မြင်းခွာသံလာရာ အရပ်သို့ ကြည့်လိုက်ကြသည်။

အသက် လေးဆယ်ကျော်အရွယ် ထင်ရသော လူတစ်ယောက်မှာ ဓားကြီးတစ်လက်ကို ကျောတွင် လွယ်ထားလျက် ရှေ့ဆုံးမှ စီးလာသည်။ သူ၏ ပုံစံမှာ ခရီးပန်းနေဟန် ရှိသည်။

လာနေသူကို မြင်လိုက်သည့်အချိန်တွင် စွင်းယီချန်နှင့် ကော်ဟွိုက်တို့၏ မျက်နှာအမူအရာမှာ ပြောင်းလဲသွားသည်။

'လျှပ်စီးဓားသမား' တုန်းဖန့်ယန်။

စန်းယွမ်ဓားဂိုဏ်းမှ အဆင့်(၃) မဟာဆရာသခင်ကြီး။

သူသည် သေရှင်နယ်နိမိတ်ကို ကျော်ဖြတ်ပြီး မူလဝိညာဉ်ကို မွေးထုတ်နိုင်ခဲ့သည့် အလွန်မြင့်မြတ်သော ပုဂ္ဂိုလ်ကြီး ဖြစ်သည်။

သူသည် ကိုးဂိုဏ်း နှင့်ခြောက်ဂိုဏ်းစု အတွင်းတွင်လည်း ကြောက်မက်ဖွယ်ကောင်းသော နာမည်ဂုဏ်သတင်းကို ပိုင်ဆိုင်ထားသူ ဖြစ်သည်။

တုန်းဖန့်ယန်၏ နောက်တွင် လူတစ်ဒါဇင်ကျော် လိုက်ပါလာသည်။ သူတို့ထဲတွင် သိုင်းပညာ အညံ့ဆုံးမှာ အဆင့်(၆) ဖြစ်ပြီး လူအိုကြီးတစ်ယောက်မှာမူ မျက်ခုံးကြားတွင် အလင်းစများ ထွက်ပေါ်နေသဖြင့် အဆင့်(၄) သိုင်းဆရာကြီး ဖြစ်ကြောင်း သိသာနေသည်။

စွင်းယီချန်နှင့် ကော်ဟွိုက် အချင်းချင်း တစ်ချက်ကြည့်လိုက်ပြီး ပြတင်းပေါက်မှနေ၍ လမ်းမကြီးပေါ်သို့ ခုန်ချလိုက်သည်။ သူတို့သည် တုန်းဖန့်ယန်ကို ရိုသေလေးစားစွာဖြင့် လက်နှစ်ဖက် ယှဉ်ကာ အရိုအသေပေးလိုက်သည်။

"သူရဲကောင်း တုန်းဖန့်"

"ဆရာကြီး တုန်းဖန့်"

ဤအချိန်တွင် လူအများအပြားမှာ စွင်းယီချန်၏ အထောက်အထားကို သိရှိသွားကြပြီ ဖြစ်သည်။ သူသည် ဤဒေသတွင် မကြာခဏ ပေါ်လာတတ်၍ ဖြစ်သည်။

သို့သော် ယခုမူ ဆားဂိုဏ်း၏ တပည့်ရင်းက မြင်းစီး၍ ရောက်လာသူကို လက်ယှဉ်ကာ အရိုအသေပေးနေခြင်းမှာ လာရောက်သူ၏ အထောက်အထားမှာ ရိုးရှင်းမည် မဟုတ်ကြောင်း ပြသနေသည်။

"အဲဒါ 'ဝိညာဉ်လက်ဝါး' သူရဲကောင်း ကျန်းထောင်ပဲ"

"သူ တကယ်ပဲ ကိုယ်တိုင် ရောက်လာတာလား"

တုန်းဖန့်ယန်၏ နောက်မှ လိုက်ပါလာသော သိုင်းဆရာကြီး၏ အထောက်အထားကို လူတစ်ယောက်က မှတ်မိသွားပြီး အံ့ဩတကြီး အော်ဟစ်လိုက်သည်။

'ဝိညာဉ်လက်ဝါး' ကျန်းထောင်မှာ မန်ပြည်နယ်မှ သိုင်းဆရာကြီး လေးဦးထဲမှ တစ်ဦး ဖြစ်သည်။

တုန်းဖန့်ယန်မှာ စွင်းယီချန်နှင့် အခြားလူတစ်ယောက်ကို တစ်ချက်မျှပင် မကြည့်ပေ။ သူ မြင်းပေါ်မှ ဆင်းပြီး အရှေ့မြစ်မြို့ ကျန်းဝူဆောင်ဆီသို့ လျှောက်သွားသည်။

စွင်းယီချန်နှင့် ကော်ဟွိုက်မှာ မကျေနပ်သည့် အရိပ်အယောင်မျှပင် ပြရန် မရဲပေ။

အဆင့်(၃) မဟာဆရာသခင်ကြီး တစ်ဦးမှာ သိုင်းလောက၏ ထိပ်တန်း ကျွမ်းကျင်သူ ဖြစ်သည်။ စွင်းယီချန်မှာ သူ၏ သိုင်းပညာမှာ ရွှယ်ကျိုးထက် သာလွန်သည်ဟု ယူဆထားလျှင်ပင် အဆင့်(၃) မဟာဆရာသခင်ကြီး အဆင့်သို့ ရောက်ရှိရန် ရာခိုင်နှုန်း သုံးဆယ်ပင် မရှိဟု ပြောရဲသည်။

သေရှင်နယ်နိမိတ်ကို ကျော်ဖြတ်ခြင်းမှာ ပါရမီရှင်များစွာကို တားဆီးထားသည်။

နဂါးနှင့်ကျားစာရင်း၏ ထိပ်ဆုံးသုံးဦးမှလွဲ၍ အဆင့်(၃) မဟာဆရာသခင်ကြီး အဆင့်သို့ သေချာပေါက် ရောက်နိုင်မည်ဟု ဘယ်သူက ပြောရဲပါ့မလဲ။

ပို၍ ဆိုရသော် တုန်းဖန့်ယန် ငယ်စဉ်ကလည်း နဂါးနှင့်ကျားစာရင်း၏ ထိပ်ဆုံးဆယ်ဦးတွင် ပါဝင်ခဲ့သူ ဖြစ်သည်။

"သူရဲကောင်း တုန်းဖန့်..."

ကျန်းဝူဆောင်မှ တပ်မှူး ရှောင်လုံမှာ အလျင်အမြန်ပင် နောက်မှ လိုက်သွားသည်။

စွင်းယီချန်နှင့် ကော်ဟွိုက်တို့လည်း ကျန်းဝူဆောင်ထဲသို့ ဝင်သွားကြသော်လည်း အခြားသော သိုင်းလောကသားအားလုံးကိုမူ တံခါးအပြင်ဘက်တွင် တားဆီးထားသည်။

"ဘယ်လို ဓားသိုင်းမျိုးလဲ"

"ခုနစ်သတ်ဓားသိုင်းရဲ့ အရိပ်အယောင်တွေ ရှိနေတယ်။ နတ်ဆိုးလမ်းစဉ်နဲ့ ပတ်သက်နေတာလား"

'ဝိညာဉ်လက်ဝါး' ကျန်းထောင်မှာ မျက်မှောင် အနည်းငယ် ကြုတ်လိုက်သည်။

မကြာသေးမီ နှစ်များအတွင်း နတ်ဆိုးလမ်းစဉ် အတားအဆီးရှစ်ခု မှာ အင်အားနည်းပါးသွားပြီး မဟာချန်အင်ပါယာ၏ ပြည်နယ်နှစ်ဆယ့်လေးခုထဲမှ အဝေးဆုံး ပြည်နယ်အနည်းငယ်တွင်သာ ရှိတော့သော်လည်း အင်ပါယာ နန်းတော်၏ ဖိနှိပ်ခြင်းကို ခံထားရသည်။

သို့သော် နတ်ဆိုးလမ်းစဉ် အတားအဆီးရှစ်ခု ထဲတွင် နတ်ဆိုးဂိုဏ်း နှင့် ပိုးကောင်ဂိုဏ်း တို့မှာ ထောင်ပေါင်းများစွာသော နှစ်များတစ်လျှောက် အမွေဆက်ခံလာခဲ့ပြီး အမြဲတမ်း ခိုင်မာစွာ ရပ်တည်နေသည်။

နတ်ဆိုးဓားဂိုဏ်းမှာ နတ်ဆိုးဂိုဏ်း နှင့် ပိုးကောင်ဂိုဏ်း လောက် အင်အားမကြီးသော်လည်း သူတို့၏ စွမ်းအားမှာလည်း အားနည်းသည်တော့ မဟုတ်ပေ။

သူသည် စန်းယွမ်ဓားဂိုဏ်းနှင့် အဆင်ပြေချင်သော်လည်း ထိုသို့သော အင်အားစုမျိုးကိုလည်း စိတ်အနှောင့်အယှက် မဖြစ်စေလိုပေ။

ထို့အပြင် နတ်ဆိုးလမ်းစဉ်မှ လူများသည် ဆင်းရဲနွမ်းပါးသော ဒေသများတွင် နေထိုင်ကြသဖြင့် အလွန်အစွန်းရောက်သည့် လုပ်ရပ်များ လုပ်ဆောင်တတ်ကြောင်း ကြားသိထားသည်။ အကယ်၍သာ စိတ်အနှောင့်အယှက် ဖြစ်မိပါက အမှားတစ်ချက်နှင့် မိသားစုတစ်ခုလုံး အမြစ်ပြတ်သွားနိုင်သည်။

ရှောင်ပီလီ၏ လုပ်ဆောင်ချက်များကို ကြည့်လျှင် သူသည် နတ်ဆိုးဓားဂိုဏ်းမှ လျှို့ဝှက်စွာ မွေးထုတ်ထားသည့် ပါရမီရှင် လူငယ်လေး တစ်ယောက် ဖြစ်နိုင်ချေ ရှိသည်။

"နတ်ဆိုးဓားဂိုဏ်းက ဘာဖြစ်လဲ" တုန်းဖန့်ယန်မှာ အေးစက်စက် ပြောလိုက်သည်။

"ငါ့ စန်းယွမ်ဓားဂိုဏ်းရဲ့ တပည့်တစ်ယောက်ကို သတ်တာ၊ နတ်ဆိုးဓားဂိုဏ်းကတောင် သူ့ကို ကာကွယ်ပေးနိုင်မှာ မဟုတ်ဘူး"

"သူ ဘယ်ကိုပဲ သွားသွား ရှောင်ပီလီ သေရမှာ အသေအချာပဲ"

စကားပြောပြီးနောက် တုန်းဖန့်ယန်မှာ 'ခြေရာခံပိုးကောင်' ကို ထုတ်လိုက်သည်။

ပိုင်ယွင်အိမ်တော်မှ တပည့်တစ်ယောက်မှာ လဲ့ချွမ်းမြို့မှ ရှာဖွေတွေ့ရှိထားသည့် ရှောင်ပီလီ၏ အဝတ်အစားများကို အလျင်အမြန် ပေးအပ်လိုက်သည်။

စစ်မှန်သော ချီစွမ်းအင် အနည်းငယ်ကို 'ခြေရာခံပိုးကောင်' ထဲသို့ ထည့်သွင်းလိုက်သည်။

ခြေရာခံပိုးကောင်မှာ အဝတ်အစားများပေါ်သို့ တွားသွားပြီး ခေါင်းမပါသော ယင်ကောင်ကဲ့သို့ လှည့်လည်သွားလာနေသည်။

တုန်းဖန့်ယန်၏ မျက်နှာမှာ မကောင်းပေ။

စွင်းယီချန်မှာ အလျင်အမြန် ပြောလိုက်သည်။

"ဒီကောင်လေးက တကယ်ကို လိမ္မာပါးနပ်တယ်၊ သူက ခြေရာခံပိုးကောင်ကို ရှောင်ရှားနိုင်တဲ့ နည်းလမ်းတွေ ရှိနေမှာပဲ၊ သူ ထွက်ပြေးသွားတာ ဖြစ်နိုင်တယ်"

"ဒါပေမဲ့ ဒီကောင်လေး နောက်တစ်ခါ ပြန်ပေါ်လာရင် ဆရာကြီးရဲ့ လျှပ်စီးသဖွယ် လက်ချက်နဲ့ လွတ်မြောက်မှာ မဟုတ်တာတော့ အသေအချာပဲ"

တုန်းဖန့်ယန်၏ မျက်နှာအမူအရာမှာ ပြန်လည် တည်ငြိမ်သွားပြီး မထီမဲ့မြင် ရယ်မောလိုက်သည်။

"သူ လွတ်မှာ မဟုတ်ဘူး"

"ငါနက်နဲဆန်းကြယ်‌ သောချိုင့်ဝှမ်းကို သွားပြီး ရှောင်ပီလီရဲ့ တည်နေရာကို တွက်ချက်ခိုင်းမယ်"

ကော်ဟွိုက်မှာ အနည်းငယ် အံ့ဩသွားသည်။ နက်နဲဆန်းကြယ်‌ သောချိုင့်ဝှမ်းမှာ ကိုးဂိုဏ်း နှင့်ခြောက်ဂိုဏ်းစု ထဲတွင် မပါဝင်သော်လည်း နက်နဲဆန်းကြယ်‌ သောချိုင့်ဝှမ်း၏ စွမ်းအားမှာလည်း အားနည်းသည် မဟုတ်ပေ။ ကိုးဂိုဏ်း နှင့်ခြောက်ဂိုဏ်းစု ပြီးလျှင် ဒုတိယမြောက် အင်အားကြီး သိုင်းလောက အဖွဲ့အစည်း ဖြစ်သည်။

သို့သော် နက်နဲဆန်းကြယ်‌ သောချိုင့်ဝှမ်း၏ နတ်ဘုရားတွက်ချက်မှု မှာ အလွန်ကျော်ကြားသော်လည်း နတ်ဘုရားတွက်ချက်မှု က လူတစ်ယောက်၏ အနီးစပ်ဆုံး အရပ်မျက်နှာကိုသာ တွက်ချက်နိုင်ပြီး ရှောင်ပီလီကဲ့သို့သော အသက်ရှင်လျက်ရှိသူမှာ တစ်နေရာတည်းတွင် နေမည် မဟုတ်ပေ။

တုန်းဖန့်ယန်က နတ်ဘုရားတွက်ချက်မှု ကို ကျွမ်းကျင်သော ဆရာကြီးကို ရှောင်ပီလီ၏ တည်နေရာကို ရှာမတွေ့မချင်း သူ့ဘေးတွင် ကြိုးနှင့်တုပ်ထားမှသာ ရမည်ဖြစ်သည်။

စန်းယွမ်ဓားဂိုဏ်းမှာ ယခုအချိန်တွင် ကိုးဂိုဏ်း ၏ ခေါင်းဆောင် ဖြစ်နေသော်လည်း တုန်းဖန့်ယန်ကို စည်းကမ်းမဲ့စွာ လုပ်ဆောင်ခွင့် ပေးမည် မဟုတ်ပေ။

---

တစ်လဝက် ကြာပြီးနောက်။

ယန်နယ်မြေ။

ကျယ်ပြန့်သော သဲကန္တာရ၊ လူသူကင်းမဲ့ပြီး တိတ်ဆိတ်နေသည်။

ကိုယ်ကို အုပ်ထားသော ပုံရိပ်တစ်ခုမှာ သဲကန္တာရထဲတွင် လမ်းလျှောက်နေသည်။ သူ၏ ခြေလှမ်းများမှာ ပေါ့ပါးပြီး ခိုင်မာသည်။ နေပူပြင်းပြင်းက သူ၏ နောက်တွင် အရိပ်ရှည်ကြီး တစ်ခုကို ဖန်တီးပေးထားသည်။

ကြာရှည်စွာ လမ်းလျှောက်ပြီးနောက် နောက်ဆုံးတွင် လေနှင့်သဲများကြားတွင် ရပ်တည်နေသည့် မြို့ငယ်လေးတစ်ခုမှာ ရှောင်ပီလီ၏ မျက်စိရှေ့တွင် ပေါ်လာသည်။

မန်ပြည်နယ်မှ ထွက်ခွာပြီးနောက် သူသည် ယန်နယ်မြေသို့ မြင်းဖြင့် အမြန်လာခဲ့ခြင်း ဖြစ်သည်။

ယန်နယ်မြေမှာ ကျယ်ပြန့်သည်။

မန်ပြည်နယ်ထက် လေးဆ ပိုကြီးသည်။

သို့သော် ယန်နယ်မြေတွင် လူနေထိုင်ရန် သင့်တော်သော နေရာများ မရှိသလောက်ပင်။ မိုင်ဒါဇင်ပေါင်းများစွာ အကွာအဝေးအတွင်းတွင် လျှိုရှာမြို့ မှာသာ ရေအရင်းအမြစ် အနည်းငယ် ရှိသဖြင့် ကုန်သည်ယာဉ်တန်းများနှင့် ခရီးသွားများစွာမှာ ထိုနေရာတွင် အနားယူကြသည်။

ပြင်းထန်သော လေတိုက်ခတ်သံများနှင့်အတူ သဲများက ကောင်းကင်ကို ဖုံးလွှမ်းနေသည်။

ယနေ့မှာ ခရီးသွားရန် သင့်တော်သော နေ့မဟုတ်သည်မှာ အသေအချာပင်။ ရှောင်ပီလီမှလွဲ၍ လမ်းပေါ်တွင် အခြား ခရီးသွားများ မရှိပေ။

ရှောင်ပီလီ လျှိုရှာမြို့ထဲသို့ လျှောက်သွားသည့်အခါ အလွန်တိတ်ဆိတ်နေသည်။ အသက်ရှင်သူ တစ်ယောက်မျှ မရှိသည့်အတိုင်းပင်။

သို့သော် ရှောင်ပီလီမှာ လုံးဝ ဂရုမစိုက်ပေ။

သူသည် မြို့လယ်သို့ လျှောက်သွားသည်။ နောက်ဆုံးတွင် မြို့၏ တစ်ခုတည်းသော တည်းခိုခန်း အနီးသို့ ရောက်သောအခါ ဆူညံသံများမှာ ရှောင်ပီလီ၏ နားထဲသို့ ရောက်လာသည်။

ရှောင်ပီလီ တည်းခိုခန်း တံခါးကို တွန်းဖွင့်လိုက်ရာ အဝါရောင် သဲများမှာ တည်းခိုခန်းထဲသို့ အလုံးအရင်းဖြင့် စီးဝင်လာသည်။

"ဒီလို ရာသီဥတုဆိုးကြီးထဲမှာ ဘယ်သူက အပြင်ထွက်နေတာလဲ"

"တံခါးကို မြန်မြန်ပိတ်စမ်း၊ ငါ့ သေရည်ထဲမှာ သဲတွေ ပြည့်ကုန်ပြီ"

မကျေနပ်သည့် ဆူညံသံများ ထွက်ပေါ်လာသည်။

ရှောင်ပီလီ တည်းခိုခန်း တံခါးကို ပြန်ပိတ်လိုက်သည်။ အပြင်ဘက်တွင် လေနှင့်သဲများမှာ အရှိန်ပြင်းထန်နေသော်လည်း တည်းခိုခန်း အတွင်းတွင်မူ လူများပြည့်နှက်နေသည်။

ရှောင်ပီလီကို မြင်လိုက်သည့်အချိန်တွင် လူအများအပြား၏ မျက်လုံးများတွင် အကဲခတ်သည့် အရိပ်အယောင်များ ပေါ်လာသည်။

ရှောင်ပီလီမှာလည်း ဂရုမစိုက်ဘဲ လူငယ် တည်းခိုခန်းပိုင်ရှင်ကို အော်ခေါ်လိုက်သည်။

"အခန်းတစ်ခန်းနဲ့ အစားအစာ"

"ပြီးတော့ ငါ့ သားရေ ရေအိတ်ကို ရေဖြည့်ပေးပါ"

ဆိုင်တွင် ထိုင်နေသည့် တည်းခိုခန်းပိုင်ရှင်မှာ မျက်ခွံကို အနည်းငယ် ပင့်လိုက်ပြီး အေးစက်စက် ပြောလိုက်သည်။

"တစ်ညကို ငွေ ငါးတုံး"

"ဒီ ရေအိုးကြီးကိုတော့ ငွေ တစ်ဆယ့်ငါးတုံး"

"အစားအစာကတော့ ငွေ ဆယ်တုံး"

"ကောင်းပြီ" ရှောင်ပီလီမှာ ငွေတုံးကြီး တစ်တုံးနှင့် သူ၏ သားရေ ရေအိတ်ကို တည်းခိုခန်းပိုင်ရှင်ထံ တိုက်ရိုက် ပစ်ပေးလိုက်သည်။

တည်းခိုခန်းပိုင်ရှင်မှာ ငွေတုံးကို ယူပြီး အစစ်ဟုတ်မဟုတ် သိရန် ကိုက်ကြည့်လိုက်သည်။ ထို့နောက် သူ၏ မျက်နှာပေါ်တွင် အပြုံးတစ်ခု ပေါ်လာပြီး ပြောလိုက်သည်။

"ခဏလောက် စောင့်ပေးပါ အရှင်သခင်"

"အစားအစာက ခဏနေရင် ရောက်လာပါလိမ့်မယ်"

"မတော်တဆဆိုသလို မနေ့က မြင်းတစ်ကောင် ခြေထောက်ကျိုးသွားလို့ တည်းခိုခန်းမှာ အရသာရှိတဲ့ မြင်းသားတွေ ရှိသေးတယ်။ အရှင်သခင် မြည်းစမ်းကြည့်မလား။"