အခန်း ၂၈၁

အခန်း (၂၈၁) သူတို့အဖေသာ မြင်သွားရင် မင်းတို့တော့ သေပြီပဲ

လယ်ယာခြံဝင်းထဲမှာလည်း စည်ကားလာသည်။ မှန်လုံအိမ်ထဲက ဘလူးဘယ်ရီသီးတွေ မှည့်နေပြီဖြစ်သလို စိုက်ခင်းထဲက မြေပဲတွေလည်း ရင့်မှည့်နေပြီဖြစ်သည်။ အခြား သစ်သီးတွေကလည်း မှည့်လာမည့် အရိပ်အယောင်တွေ ပြနေပြီ။

ရွှီယန် တစ်ယောက် ချက်ချင်းဆိုသလို သူဌေးကြီး ဖြစ်သွားတော့သည်။

ဒီလောက်များပြားတဲ့ အသီးအနှံတွေကို စားချင်ရင်တောင် အကုန်စားနိုင်မှာ မဟုတ်ပေ။ ဒါကြောင့် ကုန်သည်တွေကို အမြန်ဆက်သွယ်ပြီး ရောင်းချရမည်ဖြစ်သည်။

ကံကောင်းစွာဖြင့် ရွှီယန်၏ ရောင်းချမည့် လမ်းကြောင်းများက အဆင်သင့် ဖြစ်နေပြီဖြစ်ရာ လယ်ယာခြံဝင်း၏ တိုးတက်မှုက အတော်လေး တည်ငြိမ်နေသည်။

အခြား လယ်ယာခြံဝင်းများမှာတော့ ကိုယ်ပိုင် ဈေးကွက်လမ်းကြောင်း မရှိသဖြင့် ပွဲစားများနှင့် ဈေးကွက်ကိုသာ အားထားရပြီး အမြဲတမ်း ဈေးနှိမ်ခံရလေ့ရှိ၏။ ငွေတွေ အားလုံးက ပွဲစားတွေဆီသာ ရောက်သွားတတ်သည်။

ရွှီယန် ကိုယ်တိုင် ရှာဖွေထားသော ဈေးကွက်မှာ အထက်တန်းလွှာ ဈေးကွက်ဖြစ်သဖြင့် ရရှိမည့် အမြတ်အစွန်းက သဘာဝကျကျပင် များပြားလှသည်။

ရှုခင်းသာ ဧရိယာဘက်မှ လူများက ရွှီယန်၏ ဘလူးဘယ်ရီသီးများ မှည့်နေပြီဟု ကြားသည်နှင့် လူအတော်များများက စီးပွားရေး လာရောက် ဆွေးနွေးကြ၏။ နေရာဒေသ အသီးသီးမှ လူများ ပါဝင်သည်။

ရွှီယန် စုံစမ်းကြည့်လိုက်သောအခါမှ ယမန်နှစ်က သူ၏ ဘလူးဘယ်ရီသီးများက နာမည်ကောင်း အလွန်ရခဲ့ပြီး လူများ အချင်းချင်း စုံစမ်းမေးမြန်းကြရာမှ သူ၏ ဘလူးဘယ်ရီသီးများ ကောင်းမွန်ကြောင်း အားလုံး သိရှိသွားကြခြင်းဖြစ်ကြောင်း သိလိုက်ရသည်။

ထို့အပြင် ရွှီယန်၏ ဘလူးဘယ်ရီသီးများက ဈေးကွက်ထဲရှိ မည်သည့် ဘလူးဘယ်ရီသီး အမျိုးအစားထက်မဆို ပို၍ ကောင်းမွန်နေပေသည်။

အထက်တန်းလွှာ ဈေးကွက်က သိပ်မကြီးမားလှသလို လူတော်တော်များများကလည်း အချင်းချင်း သိကျွမ်းနေကြသဖြင့် သတင်းတစ်ချက် ထွက်သွားသည်နှင့် ချက်ချင်း ပျံ့နှံ့သွားတော့၏။

တချို့ လယ်ယာခြံဝင်းများ ဆိုလျှင် ရွှီယန်၏ ဘလူးဘယ်ရီသီး မျိုးစေ့များကို သီးသန့် စိုက်ပျိုးကာ တစ်ထပ်တည်းတူအောင် ပျိုးထောင်ရန်ပင် ကြိုးစားခဲ့ကြသည်။

သို့သော် လုံးဝ ပျိုးထောင်၍ မရနိုင်ကြောင်း တွေ့ရှိသွားကြ၏။ ဘယ်လိုပင် စိုက်ပျိုးပါစေ ရွှီယန်၏ အသီးများလောက် မကောင်းမွန်ကြချေ။

ရှားပါးပစ္စည်း ဖြစ်နေသဖြင့် ရွှီယန်၏ စီးပွားရေး မကောင်းလျှင်သာ အံ့ဩစရာ ဖြစ်ပေလိမ့်မည်။

လာရောက်သော ကုန်သည်များ အလွန်များပြားပြီး မြို့တော်ဘက်မှပင် လာရောက်သူများ ရှိကာ ကုန်ပစ္စည်း မှာယူမှု ပမာဏမှာလည်း အလွန် ကြီးမားလှသည်။ မြို့တော်တွင် သူဌေးများ အလွန် များပြားသဖြင့် ဤဘလူးဘယ်ရီသီး ဈေးကွက်၏ အလားအလာက အလွန် ကျယ်ပြန့်နေ၏။

နောက်ရက်များတွင် ရွှီယန်က စီးပွားရေး ကိစ္စများကိုသာ အာရုံစိုက် ဖြေရှင်းနေရသည်။

စီးပွားရေး အရမ်း ကောင်းနေခြင်းကလည်း ပြဿနာ တစ်ခုဖြစ်ပြီး တစ်ဖက်လူကို စိတ်ဆိုးအောင်လည်း လုပ်၍မရချေ။

တစ်ခါတရံ ညဘက် ပြန်ရောက်လာသောအခါ ရွှီယန်က သက်ပြင်းချရင်း ရေရွတ်လိုက်မိသည်။

"ဘလူးဘယ်ရီတွေ စိုက်တာ နည်းသွားသေးတယ်... ဘယ်လိုဖြစ်လို့ အကုန်လုံး ငါ့ဆီကချည်း လာတောင်းနေကြတာလဲ"

"တကယ် မရှိတော့ဘူး... တစ်လုံးတောင် မကျန်တော့တာပါ"

စာချုပ်များ ချုပ်ဆိုပြီးသွားသောအခါ တချို့လူများက ဈေးပိုပေး၍ပင် ဝယ်ယူချင်နေကြပြီး ရွှီယန်၏ မူလ ဈေးနှုန်းထက် နှစ်ဆယ်ရာခိုင်နှုန်းခန့် ပိုပေးကြ၏။

နှစ်ဆယ်ရာခိုင်နှုန်း ဆိုသည်မှာ စီးပွားရေး ရှုထောင့်မှ ကြည့်လျှင် အလွန်များပြားသော ပမာဏ ဖြစ်သည်။

သို့သော် ရွှီယန်က နာမည်ကောင်းနှင့် ယုံကြည်မှုကို တည်ဆောက်နေသူ ဖြစ်သည့်အပြင် သူ၏ ဖောက်သည်များကလည်း အထက်တန်းလွှာများ ဖြစ်သဖြင့် သေချာပေါက် စာချုပ် ဖောက်ဖျက်မည် မဟုတ်ချေ။

ထို့ကြောင့် ယဉ်ကျေးစွာ ငြင်းပယ်လိုက်ပြီး သတ်မှတ်ထားသော ဈေးနှုန်းအတိုင်းသာ ရောင်းချလိုက်သည်။

ဒီနှစ် ဘလူးဘယ်ရီသီးများကလည်း ယခင်အတိုင်းပင် ကောင်းမွန်နေဆဲ ဖြစ်သည်။

လယ်ယာခြံဝင်းအတွက် အများကြီး မချန်ထားနိုင်သဖြင့် ရွှီယန်က ဝန်ထမ်းများကို ရှင်းပြလိုက်သည်။

"ဒီနှစ် ဘလူးဘယ်ရီ လိုချင်တဲ့လူ အရမ်းများလွန်းလို့ ဘယ်လိုမှ မတတ်နိုင်ဘူး... အကုန်လုံးကို ရောင်းလိုက်ရတယ်"

"တစ်ယောက်ကို တစ်ဖာစီတော့ ချန်ထားတယ်... အားလုံးပဲ ဆွေမျိုး သူငယ်ချင်းတွေကို ပြောပြပေးကြပါဦး"

ရွှီယန်၏ စကားကို ကြားသောအခါ ဝန်ထမ်းများ အားလုံး စိတ်ထဲတွင် အရမ်းကို ကျေးဇူးတင်သွားကြသည်။

"သူဌေး... အဲဒီလိုတွေ ပြောနေစရာ မလိုပါဘူး... ကျွန်တော်တို့ ဒီနှစ် မယူဖို့ စဉ်းစားထားပြီးသားပါ"

"လယ်ယာခြံဝင်း စီးပွားရေး ကောင်းရင် အားလုံးလည်း ပျော်ရတာပေါ့"

"ကျွန်တော်တို့ တစ်ဖာကိုလည်း ရောင်းလို့ရရင် ရောင်းလိုက်ပါ... ဒီဘလူးဘယ်ရီတွေက ဈေးအရမ်းကြီးတယ် ကြားတယ်... နည်းနည်း ပိုရောင်းရတာပေါ့"

ရွှီယန်က လက်ကာပြလိုက်သည်။

"ဒီအဖာ နည်းနည်းလောက်ကတော့ ပြဿနာ မရှိပါဘူးကွာ"

ထို့ကြောင့် နောက်ရက်များတွင် လယ်ယာခြံဝင်းမှ ဝန်ထမ်းများက ဘလူးဘယ်ရီသီးများကို စတင် ခူးဆွတ်ကြတော့သည်။

ရွှီယန်က အားလပ်ချိန်တွင် တောင်ထဲသို့ တစ်ခေါက်သွားကာ ရတနာရှာဖွေရေး တာဝန် နှစ်ခုကို လဲလှယ်လိုက်ပြီး ရတနာရှာဖွေရေး သံလိုက်အိမ်မြှောင်၏ အကြိမ်အရေအတွက်ကို ရှင်းလင်းလိုက်သည်။

ဆုလာဘ်များက အလွန် သာမန်ဖြစ်ပြီး စန္ဒရား၊ လက်ပ်တော့ ကွန်ပျူတာ အစရှိသည့် အထူးပစ္စည်း အချို့သာ ဖြစ်၏။

ရွှီယန်လည်း ဆုရလာသော စန္ဒရားကို ဘယ်လို သုံးရမည်မှန်း မသိချေ။ ဤဘက်တွင် လီဆန်း တစ်ယောက်သာ တူရိယာ တီးခတ်တတ်သော်လည်း သူက အများဆုံး တယောထိုးရုံသာ တတ်ကျွမ်းသည်။ စန္ဒရားကိုတော့ ကုန်သည်များထံသို့သာ ရောင်းချရမည် ဖြစ်၏။

သိပ်မကြာခင်မှာပင် ရွှီယန်၏ ဘလူးဘယ်ရီသီးများက ဈေးကွက်ထဲသို့ ရောက်ရှိလာသည်။

တချို့လူများက ရွှီယန်၏ ဘလူးဘယ်ရီသီးများ မည်မျှ ကောင်းမွန်ကြောင်း မယုံကြည်ကြသဖြင့် တမင်တကာ သွားရောက် မြည်းစမ်းကြည့်ကြ၏။ မြည်းစမ်းကြည့်လိုက်သောအခါ တကယ်ကို မယုံနိုင်စရာ ကောင်းနေကြောင်း တွေ့ရှိသွားကြသည်။

အသီးအရွယ်အစားက အတော်လေး ကြီးမားပြီး လုံးဝန်းကာ ပြည့်ဖြိုးနေသည်။ အသားက နူးညံ့ပြီး အရည်ရွှမ်းကာ ချိုမြိန်လှ၏။

တစ်လုတ် စားလိုက်သည်နှင့် တစ်ကိုယ်လုံး လန်းဆန်းသွားသကဲ့သို့ ခံစားရသည်။ အခြား ဘလူးဘယ်ရီသီးများတွင် ဤကဲ့သို့သော အာနိသင်မျိုး မရှိချေ။ ပစ္စည်းကောင်းဆိုသည်မှာ ကောင်းမွန်သည့် ခံစားချက်ကို ပေးစွမ်းနိုင်ပြီး ဤအချက်ကို တိုက်ရိုက် သိသာ ထင်ရှားစေသည်။

"သူတို့ ဘလူးဘယ်ရီက တကယ် ကောင်းတာပဲ... ဒီလောက် နာမည်ကြီးနေတာ မဆန်းပါဘူး... ဒါက ဘယ်လို မျိုးစိတ်လဲ မသိဘူး... တစ်ခါမှ မမြင်ဖူးဘူး"

"သူက စိုက်ပျိုးရေး တက္ကသိုလ် နဲ့ အဆက်အသွယ် ကောင်းတယ်လို့ ကြားတယ်... စိုက်ပျိုးရေး တက္ကသိုလ် ကများ သုတေသန လုပ်ထားတာလား"

"သေချာပေါက် မဟုတ်ဘူး... စိုက်ပျိုးရေး တက္ကသိုလ် ရဲ့ ကုန်အမှတ်တံဆိပ် မပါဘူးလေ... အကယ်၍ စိုက်ပျိုးရေး တက္ကသိုလ် ကသာဆိုရင် တိရစ္ဆာန်စားကျက်မြက်တွေလိုပဲ ကုန်အမှတ်တံဆိပ် သေချာပေါက် ပါမှာပေါ့"

"ဒီလူက တကယ် တော်တာပဲ... အချိန်တို နှစ်နှစ်အတွင်းမှာ ဒီလောက်တောင် နာမည်ကြီးလာတာ... စိုက်ပျိုးရေးလည်း ကျွမ်းကျင်တယ်"

ကုန်သည်များက အသီးသီး ဆွေးနွေးနေကြသည်။

သိပ်မကြာခင်မှာပင် ဖောက်သည်များကလည်း ဘလူးဘယ်ရီသီးများကို စားသုံးကြည့်ပြီးနောက် အဆက်အသွယ်များကို အသုံးပြု၍ ဤဘလူးဘယ်ရီသီးများ၏ မူလရင်းမြစ်ကို စုံစမ်းကြကာ ထပ်မံ ဝယ်ယူချင်နေကြသည်။

ရွှီယန်၏ နေရာတစ်နေရာတည်းတွင်သာ ရှိပြီး အကုန်လုံး ရောင်းကုန်သွားပြီဟု ကြားသောအခါ အားလုံးက ဈေးပိုပေး၍ ဝယ်ယူချင်ကြောင်း ပြောဆိုလာကြ၏။

ထို့ကြောင့် ရွှီယန်ထံသို့ ဖုန်းခေါ်ဆိုမှုများ အများအပြား ဝင်ရောက်လာပြန်သည်။

သူကလည်း ရှင်းပြရုံသာ တတ်နိုင်တော့သည်။

"မရှိတော့ဘူး... တကယ် မရှိတော့တာပါ... ဆောင်းရာသီ ရောက်ရင် တစ်သုတ် ထွက်ဦးမယ်... အဲဒီအချိန်ကျမှပဲ ပြောကြတာပေါ့"

ဘလူးဘယ်ရီ စီးပွားရေးက အလွန် ကောင်းမွန်နေသည်။

သို့သော် ဤကဲ့သို့သော အထက်တန်းလွှာ ဘလူးဘယ်ရီသီးများက အတိုင်းအတာ တစ်ခုအတွင်းမှာသာ လူသိများကြ၏။

လက်တွေ့ကျကျ ပြောရလျှင် ပစ္စည်းကောင်းများကို သာမန်လူများက လုံးဝ သိရှိနိုင်ခွင့် မရှိဘဲ ဈေးကွက်ထဲသို့ မရောက်ခင်မှာပင် အလုအယက် ဝယ်ယူသွားကြခြင်း ဖြစ်သည်။

ဥပမာအားဖြင့် အထူးမှာယူထားသော နို့မှုန့်အချို့ဆိုလျှင် မွေးမြူရေးခြံများက ကိုယ်တိုင် ပြုလုပ်ကြပြီး သူဌေးများအတွက်သာ ထောက်ပံ့ပေးကြသည်။ ထို့အပြင် မျိုးစိတ်ကောင်းမွန်သော ဟင်းသီးဟင်းရွက်များ၊ သစ်သီးဝလံများ အစရှိသည်တို့လည်း ရှိသေး၏။

ရွှီယန် အတွက်လည်း မတတ်နိုင်ချေ။ သူက မှန်လုံအိမ် အနည်းငယ်စာသာ ဘလူးဘယ်ရီသီးများ စိုက်ပျိုးနိုင်သဖြင့် လူများစွာကို မထောက်ပံ့ပေးနိုင်ပေ။

ကိစ္စများ အားလုံးက တည်ငြိမ်သွားခဲ့ပြီ ဖြစ်သည်။

ရွှီယန်က နှစ်ရက်ခန့် အနားယူပြီးနောက် တောနက်ထဲသို့ သွားရောက် လည်ပတ်ရန် ရည်ရွယ်ထား၏။ သူက ဖုန်းဆင်းကတ် အသစ်တစ်ကတ် ဝယ်ယူလိုက်ပြီး ဝန်ထမ်းများကိုသာ သိရှိစေကာ တစ်ခုခု ရှိပါက သူ့ထံသို့ တိုက်ရိုက် ဖုန်းဆက်ရန် ပြောထားလိုက်သည်။

ထိုနေ့ မွန်းလွဲပိုင်းတွင်...

ရွှီယန်က မြက်ခင်းပြင်တွင် ကျားသစ်ပေါက်လေးများ နှင့် ဆော့ကစားနေသည်။ ရှောင်ဟွာ နှင့် လူးနား တို့က ကလေးများကို ထပ်မံ လာပို့သွားကြပြန်၏။

မြေခွေးလေးများ က ကျားသစ်ပေါက်လေးများ လာသည်ကို မြင်သောအခါ အပြေးလာကာ အတူတကွ ဆော့ကစား သတ်ပုတ်ကြတော့သည်။

အမည်းရောင် လေးကောင် နှင့် အပြောက် နှစ်ကောင်တို့၏ တိုက်ပွဲကြီးပင်။ သူတို့ကလည်း အတော်လေး ရင်းနှီးနေကြပြီဖြစ်ရာ အလွန် ပျော်ရွှင်စွာဖြင့် ဆော့ကစားနေကြ၏။

သို့သော် တိရစ္ဆာန်များ ကြီးပြင်းလာပါက လူများကဲ့သို့ပင် ပြောင်းလဲသွားတတ်ကြသည်။

ကြီးပြင်းလာသောအခါ ကျားသစ် က ကျားသစ် ဖြစ်လာပြီး မြေခွေး က မြေခွေး ဖြစ်လာမည်ဖြစ်ကာ သခင်လေး နှင့် အစေခံ ကဲ့သို့ ကွာခြားသွားမည် ဖြစ်၏။

သို့သော် ရွှီယန်၏ လယ်ယာခြံဝင်း ထဲတွင်တော့ အားလုံးကို တန်းတူညီမျှ ဆက်ဆံပေးမည် ဖြစ်သည်။

ဥပမာ ယခုအချိန်တွင် ဆိုလျှင် ရှောင်ဟွာ က ရွှီယန်၏ လယ်ယာခြံဝင်းထဲသို့ ဝင်လာပါက လယ်ယာခြံဝင်းထဲရှိ တိရစ္ဆာန်များကို ဘယ်တော့မှ အန္တရာယ် မပြုချေ။

ဤကောင်လေးကလည်း ဉာဏ်ကောင်းပြီး လယ်ယာခြံဝင်း၏ အခြေအနေကို နားလည်ထား၏။

ကျားသစ်ပေါက်လေး နှစ်ကောင်က ရွှီယန်၏ လယ်ယာခြံဝင်းကို အလွန် သဘောကျကြပြီး ဤနေရာကို သူတို့၏ ပိုင်နက်အဖြစ်ပင် သတ်မှတ်ထားကြသည်။ တစ်ခါတရံ နေရာအနှံ့ လျှောက်ပြေးတတ်ကြသေး၏။

ရွှီယန် တစ်ချက် သတိလက်လွတ် ဖြစ်သွားချိန်တွင် ကောင်လေး နှစ်ကောင်က ဘဲငန်းခြံ အပေါက်ဝသို့ ပြေးသွားကြပြန်သည်။

ဘဲငန်းများ က ကျားသစ်ပေါက်လေး များကို မြင်သောအခါ ချက်ချင်းပင် ဂါးဂါးဂါးဂါး ဟု အော်ဟစ်လာကြ၏။ တချို့ ဘဲငန်းများ ဆိုလျှင် အပြင်သို့ပင် ပျံသန်းထွက်လာပြီး ကျားသစ်ပေါက်လေး များကို ရိုက်နှက်ရန် ကြိုးစားကြသည်။

ရွှီယန်က အလျင်အမြန် သွားရောက် တားဆီးရသည်။ ဤဘဲငန်းများက အတော်လေး ဆိုးသွမ်းပြီး ဘဲငန်းခြံထဲမှနေ၍ အပြင်သို့ ပျံသန်းထွက်လာနိုင်ကြ၏။

ကျားသစ်ပေါက်လေး များက ဘာပဲဖြစ်ဖြစ် ကလေးလေးတွေသာ ဖြစ်နေသေးသဖြင့် ဘဲငန်းများကို ယာယီ မယှဉ်နိုင်သေးရာ ကောင်လေး နှစ်ကောင်လုံး လန့်ပြီး အနောက်သို့ ချက်ချင်း ပြေးကြတော့သည်။ မြင်ကွင်းကလည်း အတော်လေး ရယ်စရာ ကောင်းနေ၏။

"မင်းတို့... သွား... ပြန်ဝင်သွားကြစမ်း"

ရွှီယန်က ဘဲငန်းများကို လက်ညှိုးထိုးကာ အော်လိုက်သည်။

"သူတို့အဖေသာ မြင်သွားရင် မင်းတို့တော့ သေပြီပဲ"

ရွှီယန်၏ စကားကို ကြားသောအခါ ဘဲငန်းများက ညည်းညူသံလေးများ ပြုလုပ်ကာ လိမ္မာစွာဖြင့် အထဲသို့ ပြန်လည် ပျံသန်းသွားကြတော့၏။ လယ်ယာခြံဝင်း ထဲက တိရစ္ဆာန်တွေက တကယ်ကို စိတ်ဝင်စားဖို့ ကောင်းတာပဲ။

ညနေ သုံးလေးနာရီခန့် ရောက်သောအခါ ရှောင်ဟွာ က ကျားသစ်ပေါက်လေးများ ကို ထပ်မံ လာခေါ်ပြန်သည်။

သူတို့က လယ်ယာခြံဝင်းကို မူကြိုကျောင်း ဒါမှမဟုတ် ကလေးထိန်းကျောင်း အဖြစ် သတ်မှတ်ထားကြပုံ ရ၏။ လူးနား ကတော့ အပြင်ဘက်မှ စောင့်နေသည်။

ယခုအချိန်တွင်တော့ လူးနား ၌ ယခင်ကလို စိုးရိမ်ပူပန်မှုများ မရှိတော့ချေ။

အပြန်အလှန်အားဖြင့် ၎င်းက ပို၍ တည်ငြိမ်ပြီး သက်သောင့်သက်သာ ဖြစ်လာ၏။ ဒီလို ကလေးထိန်းခိုင်းလို့ ရမှန်းသာ စောစောသိရင် သူမ အစောကြီးကတည်းက လာခဲ့မှာပဲ...

အခု ဘယ်လောက်ကောင်းလဲ... အပြင်ထွက်ပြီး တစ်နေ့လုံး ဆော့ကစားတယ်... ပြီးမှ ပြန်လာပြီး ကလေးတွေကို လာကြိုတယ်...

ကျားသစ်ပေါက်လေး တွေကလည်း ပြန်ရောက်သွားရင် ထပ်ဆော့ဖို့ အားအင် မရှိတော့ဘူး... စောစောစီးစီး အိပ်ပျော်သွားကြတာပဲ။

လူးနား က အလွန် ကျေနပ်နေမိသည်။ ဤသို့ ကြည့်လိုက်မည်ဆိုလျှင် သူမက ရှောင်ဟွာ နောက်ကို လိုက်ခဲ့ခြင်းက ရွေးချယ်မှု မမှားခဲ့ချေ။

ရှောင်ဟွာ က နည်းနည်း အူကြောင်ကြောင် နိုင်ပြီး အဲဒီလောက်ကြီး မကြမ်းတမ်းပေမယ့် ဘာပဲဖြစ်ဖြစ် လယ်ယာခြံဝင်းရဲ့ ဒုတိယမျိုးဆက် မဟုတ်ပါလား။ အရင်းအမြစ်တွေကလည်း ပေါများတယ်လေ။

ရွှီယန်က ရှောင်ဟွာ နှင့် ခဏမျှ ဆက်သွယ်ပြီးနောက် အပြောက်ပါသော ကျားသစ် နှစ်ကောင် နှင့် အမည်းရောင် ကျားသစ် နှစ်ကောင် အဝေးသို့ ထွက်သွားသည်ကို ကြည့်နေလိုက်၏။

လယ်ယာခြံဝင်း မှ ကိစ္စများ ပြီးစီးသွားသောအခါ ရွှီယန်က မနက်ဖြန် တောနက်ထဲသို့ ဝင်ရန် ရည်ရွယ်လိုက်သည်။

ဤတစ်ကြိမ်တွင်တော့ သူက တဲ နှင့် လုံလောက်သော ရိက္ခာပစ္စည်းများကို သယ်ဆောင်သွားပြီး တောနက်ပိုင်းထဲသို့ သွားရောက် ကြည့်ရှုရန် ပြင်ဆင်ထား၏။

ချန်ပိုင်တောင်တန်း က အလွန် ကြီးမားလှသဖြင့် တကယ်လို့ ခြေလျင် လျှောက်မည်ဆိုပါက တစ်လ လျှောက်လျှင်တောင် ပြီးမည် မဟုတ်ချေ။

ရွှီယန်က လမ်းကြောင်း တစ်ခုကို သေချာ ရွေးချယ်ထားပြီး တောင်စောင့်နတ်လေး ကို အရင်သွားကြည့်ရန် ပြင်ဆင်ထားကာ ထို့နောက် ကျားနှင့် ကျားသစ် သစ်တော ဥယျာဉ်ကို ကွေ့ပတ်ပြီး အရှေ့ဘက်သို့ တောက်လျှောက် သွားမည် ဖြစ်၏။ ထိုဘက်က မြောက်ကိုရီးယား နယ်စပ်နှင့် အတော်လေး နီးကပ်နေပြီ ဖြစ်သည်။

ရွှီယန်ကလည်း နယ်စပ်ကို ကျော်ဖြတ်မည် မဟုတ်ဘဲ နယ်စပ်မျဉ်း တစ်လျှောက်တွင်သာ လှုပ်ရှားသွားလာမည် ဖြစ်သည်။

သူကလည်း ဟိုဘက်ကို မကူးချင်ချေ။ ပြဿနာ တစ်ခုခု ဖြစ်လာပါက မကောင်းနိုင်ပေ။

အချိန်အတော်ကြာမှ ပြုလုပ်မည့် တောနက် တိုက်ရိုက်ထုတ်လွှင့်မှုကြီး ဖြစ်၏။ ရွှီယန်က ဗီဒီယို တစ်ခု တင်လိုက်ပြီး ကြိုတင် အသိပေးလိုက်ရာ အင်တာနက်သုံးစွဲသူများ ချက်ချင်းပင် မျှော်လင့်တကြီး စောင့်စားနေကြတော့သည်။

ရွှီယန်က ယခုအခါ ပြင်ပလှုပ်ရှားမှု ကဏ္ဍတွင် ထိပ်တန်း အဆင့်သို့ ရောက်ရှိနေပြီ ဖြစ်သော်လည်း တိုက်ရိုက်ထုတ်လွှင့်သည့် အကြိမ်အရေအတွက်က အလွန် နည်းပါးလှ၏။

အခြား ထိပ်တန်း လိုက်ဖ်လွှင့်သူများ ဆိုလျှင် နေ့တိုင်း လိုက်ဖ်လွှင့်ကြသည်။ ဥပမာ ရှေးဟောင်းပစ္စည်း အကဲဖြတ်သည့် ကဏ္ဍမှ ထိပ်တန်းဖြစ်သော ထင်းချွမ် ဆိုလျှင် နေ့စဉ်နေ့တိုင်း ရှေးဟောင်းပစ္စည်းများကို အကဲဖြတ် ပြသနေ၏။

ရွှီယန် ကတော့ ပြင်ပ စွန့်စားရှာဖွေရေး ကဏ္ဍ၏ ထိပ်တန်း ဖြစ်သော်လည်း တစ်ခါတရံ ဆယ်ရက်လောက် နေမှသာ တစ်ကြိမ် လိုက်ဖ်လွှင့်တတ်သည်။ တကယ်ကို ရလာမယ့် နာမည်ကျော်ကြားမှုတွေကိုတောင် ဂရုမစိုက်တာပဲ။

တကယ်တမ်းတွင် ရွှီယန်က ယခုအခါ ငွေကြေး လုံးဝ မလိုချေ။

နေ့စဉ်နေ့တိုင်း အလွန် ပျော်ရွှင်စွာ ဖြတ်သန်းနေရပြီး သူ လိုချင်သော ဘဝမျိုးကို ရရှိနေပြီ ဖြစ်ရာ လိုက်ဖ်လွှင့်ခြင်း မလွှင့်ခြင်းက စိတ်အခြေအနေ အပေါ်တွင်သာ မူတည်နေ၏။ ဤအပိုင်းတွင်တော့ သူက အတော်လေး လွတ်လပ်သူ ဖြစ်သည်။

နောက်တစ်နေ့တွင် မာဝန် က ကားမောင်းကာ ရွှီယန်ကို တောင်ခြေအထိ လိုက်ပို့ပေးခဲ့သည်။

ရွှီယန်က အထဲသို့ တောက်လျှောက် ဝင်သွား၏။ သူက ကျားနှင့် ကျားသစ် စောင့်ရှောက်ရေး စခန်းမှ ကင်းလှည့်သူ ဝမ်ကျန်းဟိုင် ကို ကြိုတင် ဆက်သွယ်ထားပြီး ကျားများ၏ အခြေအနေကို မေးမြန်းထားခဲ့သည်။

ထိုကျား နှစ်ကောင်က သူတို့၏ ပိုင်နက်သို့ ပြန်သွားကြပြီဖြစ်ပြီး ထပ်မလာကြတော့ချေ။

သို့သော် ဝမ်ကျန်းဟိုင် က ရွှီယန်ကို ပြောပြသည်မှာ သူတို့က တောင်စောင့်နတ်လေး ကျားနှင့် ကျားသစ် သစ်တော ဥယျာဉ်ထဲသို့ ဝင်ရောက်သွားသည်ကို ခြေရာခံမိခဲ့ကြောင်းနှင့် ကြည့်ရသည်မှာ ကျားမ သွားရှာပုံရကြောင်း ပြောပြခဲ့၏။

ထို့အပြင် တောင်စောင့်နတ်လေး နှင့် ကျားမ တစ်ကောင် အတူတကွ လှုပ်ရှားနေသည်ကိုလည်း ခြေရာခံမိခဲ့သည်။ အကြောင်းတစ်ခုခု မလွဲချော်ပါက တောင်စောင့်နတ်လေး လည်း သားသမီး ရတော့မည် ဖြစ်၏။

"အစ်ကို့ သဘောက နောက်ပိုင်း ကျားပေါက်လေးတွေ ရှိလာမယ်ပေါ့"

"အဲဒီ ကျားပေါက်လေးတွေက ကျားဖို နောက်ကို လိုက်မှာလား"

ရွှီယန်က မစောင့်နိုင်တော့ဘဲ အမြန် မေးလိုက်သည်။ ကျားသစ်ပေါက်လေးများ နှင့် ဆော့ကစားရသည်မှာ များနေပြီဖြစ်ရာ နောက်လအနည်းငယ် အကြာတွင် ကျားပေါက်လေးများ ရှိလာပါက အရမ်း ကောင်းမည် မဟုတ်ပါလော။ ကျားပေါက်လေးများ ကလည်း ချစ်စရာ ကောင်းလှပေသည်။

ဝမ်ကျန်းဟိုင် က ပြန်ဖြေလာ၏။

"ကျားပေါက်လေးတွေ မွေးလာရင် အချိန်အတိုင်းအတာ တစ်ခုအထိတော့ ကျားဖို နောက်ကို လိုက်မှာပါ... ဒါပေမဲ့ နည်းနည်းလေး ကြီးလာတာနဲ့ ကျားမ က ကျားပေါက်လေးတွေကို ခေါ်ပြီး ထွက်သွားလိမ့်မယ်"

"ဘာလို့လဲဆိုတော့ ကျားမ က ကျားဖိုကို ကလေးတွေကို သတ်ပစ်မှာ စိုးရိမ်လို့လေ"

"ဒါကြောင့် တကယ်လို့ သားသမီးတွေ ရှိလာရင်တောင် သူတို့ အတူတကွ နေထိုင်ကြမှာပါ"

ဤသတင်းကို ကြားသောအခါ ရွှီယန်က ပြုံး၍ ပြန်ဖြေလိုက်သည်။

"ကောင်းပြီ... သိပါပြီ"

"အဲဒီအချိန်ကျရင် အခြေအနေ ကြည့်ရဦးမယ်... ကျွန်တော်က တောရိုင်း တိရစ္ဆာန်လေးတွေကို ပြုစုစောင့်ရှောက်ရတာ အတော်လေး ကျွမ်းကျင်တယ်လေ"

"ကူညီပြီး စောင့်ရှောက်ပေးလို့ ရမလားဆိုတာ သွားကြည့်ရဦးမယ်"

ဤစကားကို ကြားသောအခါ ဝမ်ကျန်းဟိုင် လည်း တစ်ခဏမျှ ဘာပြောရမှန်း မသိတော့ချေ။

ရွှီယန် တောနက်ထဲသို့ ဝင်ရောက်သွားသောအခါ စွန်နက် က သူ ဝင်လာသည်ကို သတိထားမိပြီး အစောကြီးကတည်းက ပျံသန်းဆင်းသက်လာကာ ရွှီယန်ကို နှုတ်ဆက်လေ၏။

၎င်းက ရွှီယန်၏ ခေါင်းအထက်တွင် ဝဲပျံနေပြီး ခဏမျှ ပျံသန်းပြီးတိုင်း အောက်ဆင်းလာကာ အပြန်အလှန် ဆက်သွယ်မှုများ ပြုလုပ်လေ့ ရှိသည်။

တိုက်ရိုက်ထုတ်လွှင့်မှုကိုလည်း ဖွင့်ထား၏။ အင်တာနက်သုံးစွဲသူများက ဤသားရဲငှက်ကြီးကို မြင်သောအခါ ရွှီယန်၏ တောင်ပေါ် ဘဝကို အလွန် အားကျနေကြတော့သည်။

ရွှီယန်က အဝေးသို့ လှမ်းကြည့်ကာ ပြောလိုက်သည်။

"ဒီနေ့တော့ တောနက်ထဲက အမည်မသိ တောင်တန်း တစ်ခုကို သွားကြည့်မလို့ပါ... အဲဒီဘက်က တောနက်ပိုင်း ဖြစ်ပြီး လူနေအိမ်တွေ မရှိဘူး... တောင်ကျော်သွားရင် မြောက်ကိုရီးယား နယ်စပ်ပဲ"

"ကျွန်တော်တို့ကတော့ နိုင်ငံနယ်နိမိတ် အတွင်းမှာပဲ လှုပ်ရှားမှာပါ"

"ပစ္စည်းကောင်းတွေ ရှာတွေ့မလားဆိုတာ ကြည့်ရဦးမယ်"

"ဒီရာသီက ဂျင်ဆင်း တူးရမယ့် အချိန်ပဲလေ"

"ရွာထဲက လူတွေလည်း နေ့တိုင်း တောင်ထဲ ဝင်နေကြပြီ... ကျွန်တော်လည်း တောထွက်ပစ္စည်း ကောင်းကောင်းလေးတွေ သွားရှာသင့်ပြီပေါ့"

ပြောပြီးနောက် သူက အရှေ့သို့ တောက်လျှောက် လျှောက်သွားကာ သစ်တောထူထပ်သော နေရာများထဲသို့ ဆက်လက် တိုးဝင်သွားတော့၏။