အခန်း ၂၈၅

အခန်း (၂၈၅) ဒီလိုကိစ္စမျိုးကို ပိုက်ဆံပေးရသေးတယ် ဟုတ်လား... ကိုယ်မသိသေးတဲ့ ဗဟုသုတ နောက်တစ်ခု ထပ်တိုးပြန်ပြီ

ကိစ္စများက တဖြည်းဖြည်း မယုံနိုင်စရာ ကောင်းလာသည်။

ရွှီယန်က ကြိုးကြာနီပေါက်လေး တစ်ကောင်ကို ကိုင်ကာ ကျောင်းသားများကို စာသင်ပေးခဲ့သည်။

၎င်းမှာလည်း တက္ကသိုလ် စာသင်ခန်းထဲတွင် ဖြစ်သည်။

အင်တာနက်သုံးစွဲသူများက ဤသတင်းကို ကြားသောအခါ အားလုံးက အလွန် အံ့ဩသွားကြသည်။

[လောင်ရွှီ... ငါတို့ မသိသေးတာတွေ မင်းဆီမှာ ဘယ်လောက်တောင် ရှိသေးလဲ]

[ဘာလို့ ခဏခဏ လိုက်ဖ်မလွှင့်တာလဲဆိုတာ အခုမှပဲ သိတော့တယ်... နောက်ကွယ်မှာ ဆရာ သွားလုပ်နေတာကိုး]

ရွှီယန်က ကျောင်းမှ ပြန်လာသောအခါ စိတ်အခြေအနေ အလွန် ကောင်းမွန်နေခဲ့သည်။

တက္ကသိုလ်၏ အတွင်းပိုင်း လေထုက အမြဲတမ်း ကွာခြားလှပြီး ပိုမို တက်ကြွလန်းဆန်းကာ ပိုမို လွတ်လပ်မှု ရှိပေသည်။

ကြိုးကြာနီပေါက်လေးက လူအများကြီးကို ရင်ဆိုင်ရသော်လည်း မကြောက်ရွံ့ဘဲ ရွှီယန်၏ လက်ထဲသို့သာ အဆက်မပြတ် တိုးဝင်နေသည်။

ရွှီယန်က ၎င်းကို ကိုင်ထားသရွေ့ ၎င်းက အလွန် တည်ငြိမ်နေသည်။

ယခုအခါ ကြိုးကြာနီက အကောင်ပေါက်လေးသာ ရှိသေးပြီး ၎င်း ကြီးပြင်းလာသောအခါ ရွှီယန်က ၎င်းကို ခေါ်၍ တက္ကသိုလ် စာသင်ခန်းသို့ ထပ်သွားပါက လုံးဝ တူညီတော့မည် မဟုတ်ပေ။

အရွယ်ရောက်ပြီးသော ကြိုးကြာနီ တစ်ကောင်က အတူတကွ ရှိနေမည်ကို တွေးကြည့်ရုံဖြင့်ပင် အလွန် မိုက်လှပေသည်။

ကြိုးကြာနီ သာမက ရွှီယန် ယခုအခါ မွေးထားသော ငှက်များလည်း မနည်းတော့ပေ။

စွန်နက်က အဓိက ဖြစ်သည်။

တစ်ခါတရံ တီးတီးလေး နှစ်ကောင်ကလည်း လယ်ယာခြံဝင်းထဲသို့ လာရောက်ကာ ရွှီယန်ကို ကြည့်ရှုတတ်ကြသည်။

တိုက်ဆိုင်စွာပင် ယနေ့ မွန်းလွဲပိုင်းတွင် တီးတီးလေးများ ပြန်ရောက်လာကြပြီး ဖြူဖြူဖွေးဖွေး အလုံးလေး နှစ်လုံးက ကြည့်ရသည်မှာ အလွန် ချစ်စရာ ကောင်းလှသည်။

တီးတီးလေးများ ပေါ်လာသည်နှင့် လီဟွာကြောင်ကလည်း ထွက်ပေါ်လာပြီး မြက်ခင်းပြင်ထဲတွင် ဝပ်ကာ အမဲလိုက်မည့် ဟန်ပန်ဖြင့် တီးတီးလေးများကို စိုက်ကြည့်နေသည်။

"ဟေ့... အဲဒါ မရဘူးနော်"

ရွှီယန်က လီဟွာကြောင်ကို မြင်သောအခါ လှမ်း၍ ဟန့်တားလိုက်သည်။

ရွှီယန်၏ စကားကို ကြားသောအခါ လီဟွာကြောင်က အမဲလိုက်မည့် ဟန်ပန်မှ ချက်ချင်း ပြောင်းလဲသွားပြီး ရှက်ကိုးရှက်ကန်းဖြင့် နှုတ်ခမ်းကို လျက်ကာ ဟိုဟိုဒီဒီ ကြည့်နေလိုက်သည်။

ဤကောင်လေး၏ အချက်တစ်ခုကို ရွှီယန် အလွန် သဘောကျပြီး ၎င်းမှာ ဉာဏ်ကောင်းကာ စကားနားလည်ခြင်းပင် ဖြစ်သည်။

သာမန်အားဖြင့် ရွှီယန် ဘာပြောပြော လီဟွာကြောင်က အပြင်ပန်းတွင် ဘာမှ မတုံ့ပြန်သော်လည်း စိတ်ထဲတွင်တော့ အားလုံး ရှင်းလင်းစွာ သိရှိနေပေသည်။

ထို့အပြင် ၎င်းက လယ်ယာခြံဝင်းမှ တိရစ္ဆာန်များကို ကာကွယ်ပေးတတ်သေးသည်။

ဥပမာ ညဘက် ကြက်ဥ လာခိုးသော တောကြောင်များ ရှိပါက ဆန်းပြောင်က ပြေးဝင်သွားကာ ရန်ဖြစ်ပြီး သူတို့ကို နှင်ထုတ်လေ့ ရှိသည်။

ညဘက်၏ အစောင့်အရှောက် နတ်ဘုရားပင် ဖြစ်သည်။

ရှောင်ဟေး နှင့် ယွမ်ပေါင် တို့က လယ်ယာခြံဝင်း အတွင်းသို့ ဝင်ရောက်လာသော အကောင်ကြီးများနှင့် လူများကို သတိထားမိနိုင်သော်လည်း ခိုးကြောင်ခိုးဝှက် ဝင်ရောက်လာသော တောကြောင်များကိုတော့ တကယ်ပင် သတိမထားမိနိုင်ပေ။

တောကြောင်များက အလွန် သတိထားတတ်ပြီး လှုပ်ရှားမှုများက အလွန် ဖွဖွလေးဖြစ်ကာ အသံလုံးဝ မထွက်ဘဲ ညဘက်ရှိ လုပ်ကြံသတ်ဖြတ်သူများ အလားပင် ဖြစ်သည်။

ထိုအချိန်တွင်တော့ လီဟွာကြောင် ဆန်းပြောင် ပါဝင်ရမည့် အချိန် ရောက်လာတော့သည်။

၎င်းက အမျိုးတူများကို အမြဲတမ်း သတိထားမိတတ်သည်။

မည်သို့ပင်ဆိုစေ ဤတောကြောင်များ၏ လှည့်ကွက်များကို ၎င်းက အစောကြီးကတည်းက ကျွမ်းကျင်နေပြီ ဖြစ်သည်။

အလွန် ရင်းနှီးကျွမ်းဝင်နေပြီ ဖြစ်သည်။

ထို့ကြောင့် ညဘက် မမြင်ရသော နေရာများတွင် လီဟွာကြောင် ဆန်းပြောင်က လယ်ယာခြံဝင်းကို ကာကွယ်ပေးနေခြင်း ဖြစ်သည်။

တီးတီးလေးက ရွှီယန်၏ ဘေးတွင် ခဏမျှ ပျံသန်းပြီးနောက် တောအုပ်ထဲသို့ ပြန်လည် ဝင်ရောက်သွားသည်။

ယခုအခါ တိရစ္ဆာန်များ ပိုများလာသဖြင့် ရွှီယန်က နေ့စဉ်နေ့တိုင်း အလုပ်များနေပြီး တစ်ကောင်ချင်းစီကို အချိန်ပေးကာ ဆော့ကစားပေးရသည်။

ကြိုးကြာနီပေါက်လေး ကလည်း လယ်ယာခြံဝင်း၏ ဘဝနှင့် စတင် အသားကျလာသည်။

ရွှီယန်က နေ့စဉ်နေ့တိုင်း ၎င်းအတွက် အောက်ခံ သဘက်များကို လဲလှယ်ပေးပြီး လျှော်ဖွပ်ကာ နေလှန်းပေးလေ့ ရှိသည်။

အလွန် သေချာစွာ စောင့်ရှောက်ပေးထားသည်။

နောက်တစ်နေ့တွင် သစ်တောရေးရာ ဦးစီးဌာနမှ လူများ လာရောက်ကာ ကြိုးကြာနီ၏ အခြေအနေကို လေ့လာကြသည်။

သူတို့၏ ပြောစကားအရ ဤကြိုးကြာနီကို မွေးမြူရေး စင်တာသို့ ထားရှိနိုင်ကြောင်း သိရသည်။

ထိုဘက်တွင် ကြိုးကြာနီများ ပိုများသဖြင့် ကြိုးကြာနီများကို ပြုစုပျိုးထောင်ရန် ပိုမို သင့်တော်ပေသည်။

ရွှီယန်က မိမိကိုယ်တိုင် ပြုစုစောင့်ရှောက်နိုင်ကြောင်း ပြောလိုက်သည်။

ယေဘုယျအားဖြင့် ဤကဲ့သို့သော အခြေအနေမျိုးတွင် သစ်တောရေးရာ ဦးစီးဌာနက ကြိုးကြာနီကို မွေးမြူရေး စင်တာသို့ ပေးအပ်လေ့ ရှိသည်။

သို့သော် ရွှီယန်က သူတို့နှင့် ဆက်ဆံရေး ကောင်းမွန်သဖြင့် အနည်းငယ် ဆွေးနွေးလိုက်ရုံဖြင့် ကြိုးကြာနီကို ရွှီယန်၏ လယ်ယာခြံဝင်းတွင်သာ ထားရှိရန် ဆုံးဖြတ်လိုက်ကြသည်။

မည်သို့ပင်ဆိုစေ ဤဘက်ရှိ တောင်သူများက ကြိုးကြာနီများကို မွေးမြူသည့် သာဓကများ အများအပြား ရှိပေသည်။

တချို့ ကြိုးကြာနီများဆိုလျှင် ယခုအခါ ဆောင်းရာသီ ရောက်လျှင်တောင် တောင်ဘက်သို့ မပျံသန်းကြတော့ဘဲ မြောက်ဘက်တွင်သာ နေထိုင်ကြတော့သည်။

အဓိကအားဖြင့် သူတို့က အအေးဒဏ်ကို သိပ်မကြောက်ကြသလို ဆောင်းရာသီတွင် အစာ မရှိသောကြောင့်သာ ပြောင်းရွှေ့ကြခြင်း ဖြစ်သည်။

အစာ ရှိနေပါက ဘယ်သူကများ အဝေးကြီး သွားချင်မည်နည်း။

တောင်သူများကလည်း ကြိုးကြာနီ မွေးထားရသည်ကို အလွန် သဘောကျကြသည်။

ထို့အပြင် စိတ်ဝင်စားစရာ ကောင်းသည်မှာ တောရိုင်းထဲမှ ကြိုးကြာနီများက ခြေတစ်ဖက်တည်းဖြင့် ရပ်ကာ အလွန် သတိကြီးစွာ နေထိုင်တတ်ကြသော်လည်း တောင်သူများ၏ အိမ်တွင် မွေးမြူထားသော ကြိုးကြာနီများကတော့ ဟောက်သံများ ပေးကာ အိပ်ပျော်နေတတ်ပြီး အန္တရာယ်ရှိမည့် ခံစားချက်မျိုး လုံးဝ မရှိကြပေ။

ဤကောင်လေးများကလည်း လူများနှင့် ပေါင်းသင်းဆက်ဆံရမည့် နည်းလမ်းများကို နားလည်ထားကြသည်။

ညဘက်တွင် ရွှီယန်က လယ်ယာခြံဝင်း၏ မှန်လုံအိမ်သို့ ရောက်လာခဲ့သည်။

ယခုအခါ မှန်လုံအိမ်ကို ချန်ကျွမ် က တာဝန်ယူ စောင့်ရှောက်နေပြီး အထဲတွင် ချန်ပိုင်တောင် ပန်းသီးပင်များ အပြည့် စိုက်ပျိုးထားသည်။

တောရိုင်း ချန်ပိုင်တောင် ပန်းသီးပင်များက နိုင်ငံတော်အဆင့် တစ် ကာကွယ်ရမည့် အပင်များဖြစ်ပြီး ပတ်ဝန်းကျင် အပေါ် လိုအပ်ချက် အလွန် မြင့်မားလှသည်။

လူအချို့က စမ်းသပ် စိုက်ပျိုးခဲ့ဖူးသော်လည်း အများစုက ကျရှုံးခဲ့ကြသည်။

ဤပန်းသီးပင်များကို စိုက်ပျိုးရန် မလွယ်ကူလှပေ။

ရွှီယန်ကလည်း အတော်လေး တော်ပေသည်။

သေချာစွာ ပြုစုပျိုးထောင်လိုက်သောအခါ ချန်ပိုင်တောင် ပန်းသီးပင်များ အားလုံးက ရှင်သန် ကြီးထွားလာကြသည်။

ယခုအခါ အားလုံးက ပန်းရောင် ပန်းပွင့်လေးများ ပွင့်နေကြပြီး အလွန် လှပနေပေသည်။

ဇူလိုင် ဩဂုတ်လောက်တွင် အသီးသီးမည့် အချိန်ကို စောင့်ပြီးပါက ယိုလုပ်ရန် စမ်းသပ်နိုင်မည် ဖြစ်သည်။

ချန်ပိုင်တောင် ပန်းသီးပင်က အတော်လေး ရှားပါးပြီး အရသာကလည်း ထူးခြားလှပေသည်။

တကယ်လို့ အရသာရှိသော ယိုများ အဖြစ် ဖန်တီးနိုင်ပါက အမြတ်အစွန်းက သေချာပေါက် မြင့်မားပေလိမ့်မည်။

မည်သို့ပင်ဆိုစေ ရှားပါးပစ္စည်းများ ဖြစ်သဖြင့် နိုင်ငံတော်အဆင့် တစ် ကာကွယ်ရမည့် အပင်များမှ ပြုလုပ်ထားသော ယိုများက အထက်တန်းလွှာ ဈေးကွက်တွင် သေချာပေါက် လူကြိုက်များမည် ဖြစ်သည်။

ဘာပဲဖြစ်ဖြစ် ရွှီယန်က ဈေးကွက် လမ်းကြောင်းများကို လိုအပ်နေသူ မဟုတ်ပေ။

လယ်ယာခြံဝင်း၏ အခြေခံ အဆောက်အအုံများက ပိုပိုပြီး ကောင်းမွန်လာသည်ကို မြင်တွေ့ရသည်။

လူနေထိုင်မည့် အပိုင်းကိုလည်း အကြမ်းဖျင်း တည်ဆောက်ပြီးသွားပြီ ဖြစ်သည်။

ဝန်ထမ်းများ အားလုံးက အလွန် ပျော်ရွှင်နေကြပြီး ဤဘက်ရှိ အာမခံချက်များက ပိုပိုပြီး ကောင်းမွန်လာသဖြင့် အားလုံးက အလုပ်လုပ်ရာတွင်လည်း ပိုမို တက်ကြွလာကြသည်။

ရွှီယန်၏ ဂေဟစနစ် လယ်ယာခြံဝင်းကြီး ကဲ့သို့သော နေရာမျိုးက ဤဘက်တွင် အတော်လေး ရှားပါးလှပေသည်။

အထဲသို့ ဝင်လိုက်သည်နှင့် ခံစားရသည့် ခံစားချက်က အတော်လေး ကွာခြားလှသည်။

ရွှီယန်က နေ့စဉ် လယ်ယာခြံဝင်း၏ ပြောင်းလဲမှုများကို ကြည့်ကာ စိတ်ထဲတွင် စီစဉ်နေမိသည်။

သေချာပေါက် သူက တစ်ခုပြီးမှ တစ်ခု လုပ်ရန် ရည်ရွယ်ထားပြီး တည်ငြိမ်သွားမှသာ အခြား ကိစ္စများကို လုပ်ဆောင်မည် ဖြစ်သည်။

ဇွန်လသို့ ရောက်ရှိလာသောအခါ တစ်နှစ်တာ၏ အရေးကြီးဆုံး အချိန်ကာလသို့ ရောက်ရှိလာခဲ့ပြီ ဖြစ်သည်။

စိုက်ပျိုးပင်များကို ဂရုစိုက်ရန် လိုအပ်သလို မွေးမြူရေး တိရစ္ဆာန်များကိုလည်း ဂရုစိုက်ရန် လိုအပ်ပေသည်။

နောက်တစ်နေ့ မွန်းလွဲပိုင်းတွင် ရွှီယန် မာဝန် နှင့် တိရစ္ဆာန်ဆရာဝန် ရှန်ကျန်းကော် တို့က ဝက်ခြံ အရှေ့တွင် ရပ်ကာ ဝက်ခြံထဲမှ ပန်းရောင်ဝက်များကို ကြည့်နေကြသည်။

ဤဝက်အုပ်က အတော်လေး သန်မာကြပေသည်။

အကြောင်းတစ်ခုခု မလွဲချော်ပါက ဖခင်ကောင်း တစ်ကောင် ရှိနေသောကြောင့် ဖြစ်ပေလိမ့်မည်။

"သူဌေး... အရင်တုန်းက ကျွန်တော်တို့ လယ်ယာခြံဝင်းမှာ ဝက်ပေါက်လေးတွေ မွေးမြူမယ်လို့ ပြောထားတယ် မဟုတ်လား... ဒီဝက်အုပ်က မျိုးပွားဖို့ အချိန်ရောက်ပြီလေ... ကျွန်တော်တို့ ဝက်ထီး တစ်ကောင်လောက် သွားရှာသင့်တယ် မဟုတ်လား"

မာဝန်က ရွှီယန်ကို လှမ်းမေးလိုက်သည်။

မွေးမြူရေးခြံများမှ ဝယ်လာသော ဝက်များထဲတွင် ဝက်ထီးများ အားလုံးကို သဘာဝအတိုင်း သင်းကွပ်ထားပြီး ဖြစ်သည်။

ဤသို့ပြုလုပ်မှသာ ကြီးလာသောအခါ အသားစား၍ ကောင်းမည် ဖြစ်သည်။

အသားစား ဝက်များ အားလုံးက ဤသို့ပင် ဖြစ်သည်။

အကယ်၍ မသင်းကွပ်ပါက ဝက်သားက အလွန် ညှီနံ့ နံနေမည် ဖြစ်သည်။

ဝက်မများကိုတော့ မျိုးဝက် အဖြစ် ထားရှိကာ မျိုးပွားရန် အသုံးပြုကြသည်။

ထိုအချိန်တွင်တော့ အရည်အသွေး ကောင်းမွန်သော ဝက်ထီးများ လိုအပ်လာပြီ ဖြစ်သည်။

သာမန် ဝက်ထီးများဖြင့် မရနိုင်ပေ။

ထို့ကြောင့် မျိုးဝက်များက အတော်လေး ဈေးကြီးပြီး ခဏငှားရမ်းမည် ဆိုလျှင်ပင် မသက်သာလှပေ။

"ဝက်ထီး တစ်ကောင်တော့ ရှာရမယ်... မနက်ဖြန် ငါ မွေးမြူရေးခြံ ဘက်ကို သွားမေးကြည့်လိုက်မယ်... ဈေးဘယ်လောက်ရှိလဲဆိုတာ မေးပြီး ဝက်ထီး တစ်ကောင် ရှာခဲ့မယ်"

ရွှီယန်က ခေါင်းညိတ်လိုက်သည်။

မျိုးပွားရမည့် ရာသီသို့ ထပ်မံ ရောက်ရှိလာပြန်ပြီ ဖြစ်သည်။

မွေးမြူရေး တိရစ္ဆာန်များက အများအားဖြင့် ဤသို့ပင် ဖြစ်သည်။

မျိုးပွားခြင်း ကြီးထွားခြင်း ကြီးပြင်းလာခြင်း ခုတ်ထစ်ခံရခြင်းနှင့် နောက်ဆုံးတွင် ထမင်းစားပွဲပေါ်သို့ ရောက်ရှိသွားခြင်းတို့ပင် ဖြစ်သည်။

ထပ်ခါထပ်ခါ လည်ပတ်နေခြင်းပင် ဖြစ်သည်။

ဘာမှ မတတ်နိုင်ပေ။

လူများက အသားစားရန် လိုအပ်ပြီး ဤနည်းလမ်းက အမဲလိုက်ခြင်းထက် အများကြီး ပို၍ ထိရောက်မှု ရှိပေသည်။

ဗီဒီယို မတင်ရသည်မှာ ရက်အနည်းငယ် ကြာပြီဖြစ်သဖြင့် ရွှီယန်က လယ်ယာခြံဝင်း၏ နေ့စဉ်ဘဝ အစီအစဉ်များကို ဆက်လက် တင်ရန် ရည်ရွယ်ပြီး ဤနှစ်ရက်အတွင်း ဝက်မများအတွက် ဝက်ထီး ငှားရမ်းမည့် ကိစ္စကို ဗီဒီယို ရိုက်ကူးကာ တင်လိုက်သည်။

ဤကဲ့သို့သော ကိစ္စများက အင်တာနက်သုံးစွဲသူများကို အမြဲတမ်း စိတ်လှုပ်ရှားစေတတ်သည်။

မှတ်ချက်ပေးသည့် နေရာတွင် ချက်ချင်း ပွက်လောညံသွားတော့သည်။

[ဘာ... ဒီလိုကိစ္စမျိုးကို ပိုက်ဆံပေးပြီး ငှားရသေးတယ် ဟုတ်လား]

[ဝက်မတွေကို မျိုးစပ်ပေးဖို့လား... မင်းတို့ထဲက ဘယ်သူ လုပ်မလဲ]

[ဟားဟားဟား... ကိုယ်မသိသေးတဲ့ ဗဟုသုတ နောက်တစ်ခု ထပ်တိုးပြန်ပြီ]

[ကိုယ်တိုင် မွေးထားတဲ့ ဝက်ထီးတွေကရော မရဘူးလား]

ရွှီယန်က မှတ်ချက်များကို အများကြီး မကြည့်ဖြစ်ချေ။

မည်သို့ပင်ဆိုစေ နေ့စဉ် မှတ်ချက်များနှင့် သီးသန့် မက်ဆေ့ခ်ျ ထောင်ပေါင်းများစွာ ရှိနေသဖြင့် အကုန်လုံးကို လိုက်ကြည့်ရန် မဖြစ်နိုင်ပေ။

နောက်တစ်နေ့တွင် ရွှီယန်က တကယ်ပင် မွေးမြူရေးခြံသို့ သွားရောက်ခဲ့သည်။

ရွှီယန်က အကောင်းဆုံး မျိုးဝက်ကို ငှားရမ်းချင်သော်လည်း မွေးမြူရေးခြံ ပိုင်ရှင်က ဤကိစ္စကို ကြားသောအခါ ရယ်မောလိုက်သည်။

"မင်း လယ်ယာခြံဝင်းမှာ ဝက်မ ဆယ်ကောင်ကျော်ပဲ ရှိတာလေ... အကောင်းဆုံး ဝက်ထီးကို ငှားဖို့ မတန်ပါဘူး... သင့်တော်တာလေးဆို ရပါပြီ"

သူ၏ စကားကို ကြားသောအခါ ရွှီယန်က ပြုံး၍ ပြန်ပြောလိုက်သည်။

"ကွာခြားချက်က အများကြီး မဟုတ်ပါဘူး... အကောင်းဆုံး တစ်ကောင်ပဲ ငှားလိုက်ပါမယ်... အဲဒါမှ မွေးလာတဲ့ ဝက်ပေါက်လေးတွေလည်း ပိုသန်မာမှာလေ... ကျွန်တော် အရင်တစ်ခေါက် ဝယ်လာတဲ့ ဝက်ပေါက်လေးတွေ အကုန်လုံးက သူ့ဆီကပဲ မဟုတ်လား"

မွေးမြူရေးခြံ ပိုင်ရှင်က ခေါင်းညိတ်လိုက်သည်။

"ဟုတ်တယ်... ငါတို့ဆီက ဒီအဖိုးတန် ဝက်ကြီးရဲ့ မျိုးရိုးက တကယ်ကို ကောင်းတာ"

ပိုင်ရှင်ဖြစ်သူက ရွှီယန်ကို ခေါ်ကာ လိုက်ပြလိုက်သည်။

မျိုးဝက်က ပန်းရောင် မဟုတ်ဘဲ အညိုရောင် ဘက်သို့ သန်းနေကာ တောဝက် နှင့် အနည်းငယ် ဆင်တူသော်လည်း တကယ်တမ်းတွင်တော့ အိမ်မွေးဝက် အစစ်ပင် ဖြစ်သည်။

ဤကောင်ကြီး၏ ဖင်အနောက်တွင် ကြီးမားသော ခေါင်းလောင်းကြီး နှစ်လုံး တွဲလောင်းကျနေပြီး ကြည့်ရသည်မှာပင် လန့်စရာ ကောင်းလှပေသည်။

ပိုင်ရှင်ဖြစ်သူက ရွှီယန်ကို ပြောလိုက်သည်။

"ဒီကောင်ကြီးကို သေချာ ပြုစုပေးရတယ်... ကိစ္စမလုပ်ခင်တိုင်းမှာ အစားကောင်းကောင်း ကျွေးရပြီးတော့ ဝက်မှင်ဘီးနဲ့ အမွေးတွေ သပ်ပေးရတယ်... သူ ကျေနပ်သွားမှ ရတာ"

ဤစကားကို ကြားသောအခါ ရွှီယန်လည်း မနေနိုင်ဘဲ ရယ်မောလိုက်မိသည်။

မျိုးဝက်များ၏ ဘဝက ဝက်တစ်ကောင် ခံစားနိုင်သည့် အကောင်းဆုံး ဘဝပင် ဖြစ်ပေလိမ့်မည်။

လူတွေက ပြုစုပေးနေပြီး သာယာတဲ့ ကိစ္စလေးတွေ လုပ်ဖို့ပဲ လိုအပ်သည် မဟုတ်ပါလော။

"ဒီလိုလုပ်မယ်... ကျွန်တော် လူတစ်ယောက် လွှတ်လိုက်မယ်... နှစ်ရက်လောက်ဆို ရလောက်ပါပြီ... အချိန်ကျရင် ကျွန်တော် ပြန်လာပို့ပေးမယ်"

မွေးမြူရေးခြံ ပိုင်ရှင်က ထပ်ပြောလိုက်သည်။

"ရွှီယန်... မင်းနဲ့က ရင်းနှီးပြီးသားမို့ မင်းလူကောင်းမှန်း သိလို့သာပါ... သာမန်လူတွေက ငါ့ရဲ့ အဖိုးတန် မျိုးဝက်ကို ငှားချင်တယ်ဆိုရင် လမ်းစတောင် မရှိဘူး"

ရွှီယန်က ပြန်ပြောလိုက်သည်။

"ကျေးဇူးပါပဲ... စိတ်ချပါ... ကျွန်တော် သေချာ ဂရုစိုက်ပါ့မယ်... ဒါပေမဲ့ နှစ်ရက်အတွင်း ဝက်မ အကောင် ၂၀ ကို နိုင်ပါ့မလား... နောက်ထပ် ဝက်ထီး တစ်ကောင် ထပ်ခေါ်ရဦးမလား"

သူ၏ စကားကို ကြားသောအခါ ပိုင်ရှင်ဖြစ်သူက အထင်သေးခံရသကဲ့သို့ ခံစားလိုက်ရပြီး ရင်ကော့ကာ လက်ကာပြရင်း ယုံကြည်မှု ရှိစွာဖြင့် ပြောလိုက်သည်။

"မလိုဘူး... လုံးဝ ပြဿနာ မရှိဘူး"

ထိုမျက်နှာထားက ယုံကြည်မှု အပြည့်ဖြစ်နေပြီး သူ့ကိုယ်သူ သူ၏ မျိုးဝက်လောက် စွမ်းဆောင်ရည် ရှိနေသည်ဟု ထင်မှတ်နေပုံ ရပေသည်။

"ဟုတ်ပြီ... ဒါဆိုလည်း အဆင်ပြေပါတယ်"

ရွှီယန်က ခေါင်းညိတ်ကာ သဘောတူလိုက်သည်။

မာဝန် လည်း အနားတွင် ရှိနေပြီး သူက ရွှီယန်နှင့် အတူ ဒီဇယ် သုံးဘီးဆိုင်ကယ် ဖြင့် မျိုးဝက်ကို ကိုယ်ပိုင် လယ်ယာခြံဝင်း သို့ တင်ဆောင်လာခဲ့သည်။

အကွာအဝေးက သိပ်မဝေးဘဲ မြို့နယ် ပတ်ဝန်းကျင်တွင်သာ ဖြစ်သည်။

ထို့နောက် မာဝန်က မျိုးဝက် အလုပ်လုပ်သည်ကို ကြီးကြပ်ပေးရပြီး ကျန်သည့် ကိစ္စများကို ရွှီယန် စိတ်ပူစရာ မလိုတော့ပေ။

သေချာ ကျွေးမွေး ပြုစုမည်ဆိုပါက နောက်နှစ် နွေဦး ရောက်လျှင် လယ်ယာခြံဝင်း အတွင်းရှိ ဝက်များက မျိုးပွားပြီး တိုးပွားလာမည် ဖြစ်ရာ ဝက်ပေါက်လေးများ ထပ်ဝယ်ရန် မလိုအပ်တော့ပေ။

ရွှီယန်က အရေအတွက် အတိုင်းအတာ တစ်ခုအထိသာ ထိန်းချုပ်ထားရန် ရည်ရွယ်ထားပြီး ကောင်ရေ ခြောက်ဆယ် ခုနစ်ဆယ်ခန့် မွေးမြူထားပါက လုံလောက်ပြီ ဖြစ်သည်။

မည်သို့ပင်ဆိုစေ အရမ်း များသွားပါက အနံ့ဆိုးများ ထွက်လာမည်ဖြစ်ပြီး ရှင်းလင်းရန်လည်း မလွယ်ကူလှပေ။

ငါးဆယ် ခြောက်ဆယ်ခန့် ဆိုလျှင် လယ်ယာခြံဝင်း အတွက် လုံးဝ ပြဿနာ မရှိပေ။

ဤသည်က လယ်ယာခြံဝင်း မွေးမြူရေး လုပ်ငန်း၏ အဓိက ဝင်ငွေလည်း ဖြစ်ပေသည်။

ဝက်သား ဘဲငန်းသား ကြက်သား သိုးသားများ မလိုသလို ကြက်ဥ နွားနို့များလည်း မလိုပေ။

အသီးအနှံများ ဟင်းသီးဟင်းရွက်များကလည်း အစုံအလင် ရှိနေသဖြင့် လယ်ယာခြံဝင်း၏ ထွက်ကုန်များက တကယ်ကို ပေါများကြွယ်ဝလှပေသည်။

ထို့အပြင် အားလုံးက သဘာဝ အတိုင်း မိမိကိုယ်တိုင် မွေးမြူ စိုက်ပျိုးထားခြင်း ဖြစ်သဖြင့် စားသုံးရာတွင်လည်း စိတ်ချရသည်။

ထို့ကြောင့်ပင် ရွှီယန်၏ ခန္ဓာကိုယ် အခြေအနေက အလွန် ကောင်းမွန်နေပြီး နောက်ပိုင်းတွင်လည်း အသက်ရှည်ရှည် နေနိုင်မည် ဖြစ်ပေသည်။