အခန်း ၃၀၅

အခန်း (၃၀၅) သိုင်းပညာရှင်များ၏ တိုက်ပွဲ

"ရှောင်စူး... ဒီနေ့ နေ့လယ်စာ ဒီမှာပဲ စားသွားလိုက်..."

"မင်းအတွက် ဟင်းချက်ပေးဖို့ လောင်ကျန်းကို ငါ ပြောထားလိုက်မယ်..."

“ငါကတော့ နွေးနွေးထွေးထွေး ဖိတ်ခေါ်ပါတယ်...”

အဘိုးစုက ပြုံး၍ ပြောလိုက်၏။

“ဒါဆို ကျွန်တော်လည်း အားမနာတော့ဘူး...

စုမိသားစုအိမ်က ဟင်းလျာတွေကတော့ အရသာကောင်းမှာ သေချာပါတယ်...”

စုယွမ်က အပြုံးဖြင့် ပြန်ဖြေလိုက်သည်။

"အဘိုး... သမီး အိမ်ပြန်လာတုန်းကတော့ အဘိုးကျန်းကို ဟင်းချက်ခိုင်းတာ မတွေ့မိပါဘူးနော်..." ဘေးတွင် ထိုင်နေသော စုယွဲ့က သိသာထင်ရှားစွာ မကျေမနပ်ဖြစ်လျက် ပြောဆိုလိုက်၏။

"ဒီကောင်မလေး... အရင်တုန်းက လောင်ကျန်းရဲ့ ဟင်းတွေကို မင်း စားရတာ မဝသေးလို့လား... လောင်ကျန်းက ငါ့ထက် နည်းနည်းပဲ ငယ်တာ... သူ့ကို နေ့တိုင်း ဟင်းချက်ခိုင်းလို့ ဘယ်ဖြစ်ပါ့မလဲ..."

"ပြီးတော့ ရှောင်စူးက ဧည့်သည်လေ... ဒါကြောင့် သူ့ကို ကောင်းကောင်း ဆက်ဆံသင့်တာပေါ့..." အဘိုးစု၏ စကားများမှာ အလွန် အဓိပ္ပာယ်ရှိပေသည်။

“ကောင်းပါပြီ... ကောင်းပါပြီ...

ဘာပဲဖြစ်ဖြစ် အကြောင်းပြချက်ပေးတဲ့နေရာမှာတော့ သမီးက အဘိုးကို ဘယ်တော့မှ မယှဉ်နိုင်ပါဘူး...”စုယွဲ့က အပြုံးဖျော့ဖျော့ဖြင့် ပြောလိုက်၏။

ကျောက်ထျန်းက ထိုစကားများကို ကြားချိန်တွင် ရယ်မောလိုက်သည်။ စုယွမ်သည် မိသားစုနှင့် နှစ်ဆယ်ကျော်ကြာအောင် ကွဲကွာနေခဲ့သော မြေးဖြစ်သူဖြစ်ရာ နေ့စဉ် တွေ့မြင်နေရသော မြေးမဖြစ်သူနှင့် သဘာဝကျကျပင် ကွာခြားပေလိမ့်မည်။

ထို့နောက် လူတစ်ယောက်က လက်ဖက်ရည်ခွက်အချို့ ယူလာပေးသည်။

စုယွမ်နှင့် အဘိုးစုတို့ စကားစမြည် ပြောဆိုကြရာ အများစုမှာ နေ့စဉ် မိသားစုကိစ္စများအကြောင်းသာ ဖြစ်ပေ၏။

ဥပမာအားဖြင့် စုယွမ်၏ ကလေးဘဝ၊ သူ၏ ကျောင်းပညာရေးနှင့် အခြားသော အသေးအဖွဲ ကိစ္စများသာဖြစ်လေသည်။

"အင်း... မင်းက အရည်အချင်းရှိတဲ့ ကလေးပဲ..." စုယွမ်၏ စကားများကို ကြားပြီးနောက် အဘိုးစုက အံ့သြချီးကျူးစွာဖြင့် ပြောဆိုလိုက်၏။ အောက်ခြေ ဘာမှမရှိရာမှ ဤအဆင့်အထိ တိုးတက်လာနိုင်ခြင်းမှာ တကယ်ကို မှတ်သားလောက်ဖွယ်ပင် ဖြစ်လေသည်။

ပို၍အရေးကြီးသည်မှာ စုယွမ်သည် အသက်နှစ်ဆယ်ကျော်အရွယ်သာ ရှိသေးပြီး သူ၏ အနာဂတ်အလားအလာနှင့် အောင်မြင်မှုများမှာ အကန့်အသတ်မရှိ ဖြစ်ပေ၏။

သက်တောင့်သက်သာနှင့် အေးချမ်းစွာ နေထိုင်လာခဲ့ကြသော သူ၏ မြေးနှစ်ဦးနှင့် သူ၏ကြား ကွာခြားချက်မှာ ကောင်းကင်နှင့်မြေကြီးပမာ ဖြစ်ပေသည်။

"ဒါနဲ့ ကျင်းတူးက ဆောက်လက်စ အဆောက်အအုံ အများကြီးကို မင်း ဝယ်လိုက်တယ်လို့ ငါ ကြားတယ်..."

"ဒီ ဆောက်လက်စ အဆောက်အအုံတွေကို ဘာလို့ ဝယ်ချင်ရတာလဲဆိုတာ ငါ သိချင်မိတယ်..." အဘိုးစုက ရုတ်တရက် မေးမြန်းလိုက်၏။

စုယွမ်၏ လုပ်ရပ်များကို သူလည်း အလွန် စိတ်ဝင်စားနေပေသည်။

စုယွမ်အနေဖြင့် မည်သည့် သတင်းအချက်အလက်မှ မရှိဘဲ ဆောက်လက်စ အဆောက်အအုံများကို ဝယ်ယူရန် ဧရာမငွေကြေး အများအပြားကို ဘာကြောင့် အသုံးပြုရသနည်းဆိုသည်ကို သူ သိချင်နေခဲ့၏။

"ဒါလား..." သခင်ကြီးစုက ဤအကြောင်းကို သိနေသည်မှာ စုယွမ်အတွက် အံ့သြစရာ မဟုတ်ပေ။ မည်သို့ပင်ဆိုစေကာမူ သူ၏ ဖခင်က သူ့ကို အရင်ကတည်းက ပြောပြထားပြီး ဖြစ်သည်။

"တကယ်တော့ ကျွန်တော့်မှာ ထူးထူးခြားခြား အတွေးတွေ မရှိပါဘူး..."

"ဒီ ဆောက်လက်စ အဆောက်အအုံတွေရဲ့ ပတ်ဝန်းကျင်မှာ လှုပ်ရှားမှုတချို့ ရှိလာမယ်လို့ ကျွန်တော် ခံစားမိလို့ပါ..."

"ဒီ ဆောက်လက်စ အဆောက်အအုံတွေကို ကြိုတင်ဝယ်ထားပြီး နောက်ပိုင်းကျရင် အမြတ်ကြီးကြီးနဲ့ ပြန်ရောင်းမယ်လေ..." စုယွမ်က ပြောလိုက်၏။

"အင်း... ဒါက မှန်ပါတယ်... ဒါပေမဲ့ ဒီမှာ လှုပ်ရှားမှုတချို့ ရှိလာမယ်ဆိုတာကို မင်း ဘယ်လိုများ သိလိုက်တာလဲ... ပြီးတော့ ဘယ်လို လှုပ်ရှားမှုမျိုး ဖြစ်မလဲ..." အဘိုးစုက ဆက်လက်မေးမြန်းလိုက်သည်။

“ပထမဆုံးအနေနဲ့...

မကြာသေးတဲ့ နှစ်တွေအတွင်း ကျင်းတူးမှာ မွေးကင်းစကလေး အရေအတွက် သိသိသာသာ တိုးလာတာကို ကျွန်တော် သတိထားမိခဲ့တယ်...ဒါပေမဲ့...မူလတန်းနဲ့ အလယ်တန်းကျောင်း အရေအတွက်ကတော့ အရင်အတိုင်းပဲ ရှိနေသေးတယ်...”

"လူဦးရေ တိုးလာတာနဲ့အမျှ ပညာရေးအတွက် ဝယ်လိုအားကလည်း သဘာဝကျကျ တိုးလာတာပေါ့... အဲဒီဒေသမှာ အဓိကကျောင်းတစ်ကျောင်း တည်ဆောက်ဖို့ အရမ်းကို သင့်လျော်တဲ့ နေရာကျယ်ကြီးတစ်ခုကို ကျွန်တော် တိုက်တိုက်ဆိုင်ဆိုင် တွေ့လိုက်ရတာပဲ..."

"သေချာ စဉ်းစားပြီးတဲ့နောက်မှာ အနီးနားက ဆောက်လက်စ အဆောက်အအုံတွေကို ဝယ်ဖို့ ဆုံးဖြတ်လိုက်တာပါ..."

"အဓိကကျောင်းကို စတင်တည်ဆောက်တာနဲ့ တစ်ပြိုင်နက် ဒီဆောက်လက်စ အဆောက်အအုံတွေ အားလုံးကို ပြန်ရောင်းပြီး အမြတ်ထုတ်လို့ ရပြီလေ..." စုယွမ်က မျက်တောင်တစ်ချက် မခတ်ဘဲ ဇာတ်လမ်းတစ်ပုဒ် ဖန်တီးလိုက်၏။

သခင်ကြီးစုသည် သာမန်လူတစ်ယောက် မဟုတ်ဘဲ သူ၏ စကားများမှ အားနည်းချက်များကို ရှာဖွေတွေ့ရှိနိုင်သော်လည်း ကိစ္စမရှိပေ။

အဘိုးစုက လူရှေ့သူရှေ့မှာ သူ့ကိုယ်သူ ဖော်ထုတ်ပြလိမ့်မည်ဟု သူ မထင်ချေ။

"အင်း..." အဘိုးစုက ခေါင်းညိတ်လိုက်၏။

မြို့တော်ဝန်လင်းနှင့် သူ၏အဖွဲ့သည် နာမည်ကြီး အလယ်တန်းကျောင်းတစ်ကျောင်းကို စတင်တည်ဆောက်ရန် စီစဉ်နေကြလေသည်။ ဤသည်မှာ လျှို့ဝှက်ကိစ္စရပ်တစ်ခု ဖြစ်ပြီး တစ်စုံတစ်ယောက်က ကြိုတင်သိရှိသွားကာ အနီးပတ်ဝန်းကျင်တွင် မလိုအပ်သော လုပ်ရပ်များ လုပ်ဆောင်လာမည်ကို သူတို့ စိုးရိမ်နေကြခြင်း ဖြစ်ပေသည်။

လူငယ်လေးတစ်ယောက်က ၎င်းကို သိရှိသွားခြင်းမှာ တကယ်ကို အံ့သြစရာပင်။

စုယွမ်၏ ပထမဆုံး စကားတွင် မှားယွင်းမှုတစ်ခု ရှိနေသည်ကို သခင်ကြီးစု သိရှိသော်လည်း ထုတ်ဖော်ပြောဆိုခြင်း မရှိခဲ့ချေ။

ဤနေရာတွင် အဓိက အလယ်တန်းကျောင်းတစ်ကျောင်း တည်ဆောက်မည်ကို သူ သိရှိနိုင်ခြင်းကပင် သူ၏ အရည်အချင်းကို ပြသရန် လုံလောက်နေပေပြီ။

"အင်း... မင်းက တော်တော် အကဲခတ်ကောင်းတာပဲ..." အဘိုးစုက ချီးကျူးလိုက်၏။

"ကံကောင်းသွားလို့ပါ..." စုယွမ်က နှိမ့်ချစွာဖြင့် ပြောဆိုလိုက်သည်။

"လူတိုင်းက မင်းလို ကံမကောင်းနိုင်ဘူးလေ..." အဘိုးစုက ဘေးတွင်ရှိသော လီဟူကို တစ်ချက်ကြည့်ကာ ပြောဆိုလိုက်၏။

အဘိုးစု၏ စူးရှသော မျက်လုံးများက လီဟူ၏ ခန္ဓာကိုယ် ဖွဲ့စည်းပုံကို သတိပြုမိသွားပြီး ဤလူငယ်လေးမှာ သာမန်လူ မဟုတ်ကြောင်း သိရှိသွားသည်။

"လူငယ်လေး... မင်းက အရင်တုန်းက အထူးတပ်ဖွဲ့မှာ တာဝန်ထမ်းဆောင်ခဲ့တာမလား..." အဘိုးစုက လီဟူကို မေးမြန်းလိုက်၏။

"ဟုတ်ပါတယ် အဘိုးစု..."

"အဲဒါကို အဘိုး ဘယ်လိုလုပ် သိတာလဲ..." လီဟူက နားမလည်စွာဖြင့် မေးမြန်းလိုက်သည်။

"သေချာတာပေါ့... မင်းတို့နေရာက လာတဲ့လူတွေမှာ တစ်ခုခု ထူးခြားတဲ့ အငွေ့အသက် ရှိတယ်ဆိုတာ ငါ မြင်နိုင်တာပေါ့..."

"ဒီက လူတွေကို ကြည့်လိုက်ပါဦး... သူတို့က မင်းနဲ့ တော်တော်လေး တူမနေဘူးလား..."

"ပြီးတော့ မင်းက တော်တော်လေး ကျွမ်းကျင်တယ်..." အဘိုးစုက ယုံကြည်မှုရှိစွာဖြင့် သုံးသပ်လိုက်၏။

"ရပါတယ်... ဒါက သာမန်ပါပဲ..." လီဟူက ပြောလိုက်သည်။

"ရှောင်ကျောက်... သူလည်း သိုင်းပညာရှင်ပဲ... မင်းတို့နှစ်ယောက် ဒီမှာ ရင်းရင်းနှီးနှီးလေး တစ်ပွဲလောက် မယှဉ်ပြိုင်ကြဘူးလား..." စုယွမ်က ကျောက်ထျန်းကို လက်ညှိုးထိုးကာ ပြောဆိုလိုက်၏။

"ဒါ.."

"ဒါက သိပ်တော့ အဆင်မပြေဘူးမလား.." ဤနေရာတွင် ယှဉ်ပြိုင်ခြင်းက ပြဿနာကြီးတစ်ခု မဟုတ်သော်လည်း အရေးမပါသော ကိစ္စရပ်တစ်ခုလည်း မဟုတ်ပေ။

လီဟူသည် စုယွမ်ကို ကြည့်လိုက်ပြီး သဘောတူရမည်လား မသေချာဖြစ်နေ၏။

"အဘိုးစု... ဒီနေရာမှာ လှုပ်ရှားတာ မသင့်တော်ဘူးမလား..." စုယွမ်က သူ၏ကိုယ်စား မေးမြန်းပေးလိုက်သည်။

"ရပါတယ်..." အဘိုးစုသည် လီဟူ၏ စွမ်းရည်များကို မြင်တွေ့ချင်နေပေ၏။ မည်သို့ပင်ဆိုစေကာမူ သူသည် သူ၏ မြေးဖြစ်သူ၏ ကိုယ်ရံတော် ဖြစ်နေသည် မဟုတ်လော။

"ကောင်းပြီ လီဟူ... မင်း ဒီအစ်ကိုကျောက်နဲ့ ယှဉ်ပြိုင်ကြည့်လိုက်... မှတ်ထားနော်... သူ့ကို မနိုင်ရင် အရမ်းကြီး စိတ်လှုပ်ရှားမနေနဲ့..." စုယွမ်က ညွှန်ကြားလိုက်၏။

"ဟုတ်ကဲ့... ကျွန်တော် အကောင်းဆုံး ကြိုးစားပါ့မယ်..." လီဟူက ပြောဆိုလိုက်သည်။

"ကောင်းတာပေါ့... ငါ လေ့ကျင့်မှု မလုပ်ရတာ ကြာပြီ... ဒီနေ့ ပြန်စကြတာပေါ့..." ကျောက်ထျန်းက စိတ်လှုပ်ရှားစွာဖြင့် ပြောလိုက်၏။

"ဟီးဟီး... အစ်ကိုကျောက် လှုပ်ရှားတာကို မတွေ့ရတာတောင် ကြာပြီ... ဒီနေ့တော့ တစ်ခုခု သင်ယူရဦးမယ်..."

"အဆုံးကျရင် အစ်ကိုကျောက် နိုင်မယ်လို့ သမီး လောင်းရဲတယ်..." စုယွဲ့က စိတ်လှုပ်ရှားစွာဖြင့် ပြောဆိုလိုက်သည်။

"အဲဒီလိုတော့ မဟုတ်သေးဘူး... ဒီလူငယ်လေးက သာမန်လူမှ မဟုတ်တာ..." အဘိုးစုက ခေါင်းခါကာ ပြောလိုက်၏။

ထို့နောက် သူတို့နှစ်ဦးသည် ကျယ်ဝန်းသော နေရာတစ်ခုသို့ ရောက်ရှိလာကြပြီး အချင်းချင်း နှုတ်ဆက်လိုက်ကြကာ လီဟူက ဖြည်းညင်းစွာ စတင်ပြောဆိုလိုက်သည်။

“ညီကို...

ကျွန်တော်တို့ သရုပ်ပြနဲ့ အနိုင်အရှုံး ဆုံးဖြတ်ကြမလား...

ဒါမှမဟုတ် လက်ရည်ယှဉ်ပြီး ဆုံးဖြတ်ကြမလား...”လီဟူက တိုက်ခိုက်ရန် အသင့်အနေအထားဖြင့် မေးလိုက်၏။

“မင်းသဘောပဲ...ငါက ဘာနဲ့ဖြစ်ဖြစ် အဆင်ပြေတယ်...”

ကျောက်ထျန်းက တည်ငြိမ်စွာ ပြန်ဖြေလိုက်သည်။

ရိုးရိုးသားသား ပြောရလျှင် သခင်ကြီးစု၏ လက်အောက်တွင် စတင်လုပ်ကိုင်ခဲ့သည့် နေ့မှစ၍ သိုင်းပညာဖြင့်ဖြစ်စေ၊ သရုပ်ပြဖြင့်ဖြစ်စေ အနိုင်အရှုံး ယှဉ်ပြိုင်ရသည်မှာ အတော်ကြာခဲ့ပြီ ဖြစ်သည်။

အကြောင်းမှာ သူ၏ အရည်အချင်းကို ထုတ်ဖော်အသုံးပြုရမည့် အခြေအနေမျိုး ပုံမှန်အားဖြင့် မကြုံတွေ့ရသောကြောင့်ပင်။

"ဒါဆို သိုင်းပညာနဲ့ပဲ ယှဉ်ပြိုင်ကြတာပေါ့..." လီဟူက ပြုံးလျက် ပြောဆိုလိုက်၏။

"ငါ လိုချင်တာလည်း ဒါပဲ..." ကျောက်ထျန်းသည် ချက်ချင်းပင် တိုက်ခိုက်ရေးအနေအထားကို ပြင်ဆင်လိုက်သည်။ အသက်ကို ပြင်းပြင်းတစ်ချက် ရှူသွင်းလိုက်သည်နှင့် သူ၏ခန္ဓာကိုယ်တစ်ခုလုံး တင်းမာတောင့်တင်းသွားလေသည်။

လီဟူကလည်း ထိုနည်းတူ ပြုလုပ်လိုက်၏။ သူသည် မိမိ၏ရင်ဘတ်ကို အားပြင်းပြင်းဖြင့် အကြိမ်အနည်းငယ် ထုလိုက်ရာ တစ်ကိုယ်လုံးရှိ သွေးကြောများ ဖောင်းကြွလာပြီး၊ ခန္ဓာကိုယ်တစ်ခုလုံးလည်း ယခင်ထက် များစွာ ကြီးမားသန်မာလာသကဲ့သို့ ထင်မှတ်ရလေသည်။

'လေဖြင့်သရုပ်ပြ ယှဉ်ပြိုင်ခြင်း' ဆိုသည်မှာ သာမန် နည်းစနစ်ဖလှယ်ခြင်းဖြစ်ပြီး လက်ဝှေ့ကြိုးဝိုင်းအတွင်းရှိ လက်ဝှေ့ထိုးခြင်းနှင့် ဆင်တူကာ လူတစ်ဦးစီက အလှည့်ကျ လှုပ်ရှားရခြင်း ဖြစ်၏။

သို့သော် သိုင်းပညာသည် ကွာခြားပေသည်။ ၎င်းသည် ကိုယ်ထိလက်ရောက် ရင်ဆိုင်ရခြင်းဖြစ်ပြီး လက်သီးချင်းယှဉ်ကာ ခြေထောက်ချင်းယှဉ်ရပြီး ရှောင်လွှဲရန် နေရာမရှိချေ။

သူတို့နှစ်ဦး အနေအထားပြင်ဆင်လိုက်သည်ကို မြင်လိုက်ရသဖြင့် အနီးတစ်ဝိုက်ရှိ လူအုပ်ကြီးလည်း စိတ်ဝင်စားလာကာ တိုက်ပွဲကို စူးစိုက်စွာ စောင့်ကြည့်နေကြလေ၏။

သူတို့နှစ်ဦး၏ စိတ်ဓာတ်ကို အနှောက်ယှက်ဖြစ်မည်စိုးသဖြင့် မည်သူမျှ အသံမထွက်ဘဲ တိတ်ဆိတ်စွာသာ ရပ်ကြည့်နေကြသည်။ မျက်စိတစ်မှိတ်အတွင်းမှာပင် ကျောက်ထျန်းက လက်သီးတစ်ချက်ကို ရုတ်တရက် ပစ်သွင်းလိုက်ရာ လေတိုးသံပင် ထွက်ပေါ်လာပြီး လေပြင်းတစ်ချက် တိုက်ခတ်သွားလေသည်။

ဝူးးး.

လီဟူ၏ မျက်လုံးအိမ်များ ကျဉ်းမြောင်းသွားသည်။ ကျောက်ထျန်း၏ စွမ်းအားမှာ တကယ်ကို ကြောက်စရာကောင်းလှပေ၏။ ထို့နောက် သူက လက်သီးတစ်ချက် ထိုးလိုက်ပြီး ကျောက်ထျန်း၏ တိုက်ခိုက်မှုကို တိုက်ရိုက် ရင်ဆိုင်လိုက်သည်။

ဘန်း။

ထိုအခိုက်အတန့်၌ ကျယ်လောင်သော အသံတစ်သံ ထွက်ပေါ်လာပြီး လူနှစ်ဦးထံမှ ထွက်ပေါ်လာသော အငွေ့အသက်များသည် စကျင်ကျောက်ကြမ်းပြင်ပေါ်ရှိ ဖုန်မှုန့်များကို လွင့်စင်သွားစေကာ စက်ဝိုင်းတစ်ခု ဖြစ်ပေါ်သွားစေသည်။

...