အခန်း ၃၉၂

အခန်း (၃၉၂)

"..."

ရွှေရောင်ဦးချိုခရာက တဖြည်းဖြည်း ပြန်လည်ရုပ်သိမ်းသွားလေ၏။

တိုက်ခိုက်ရေး ကိုယ်ဟန်ဖြင့် ရပ်တည်နေဆဲဖြစ်သော ထုဖေးပိုင်အား ရှာယာက လုံးဝ ဂရုမစိုက်တော့ချေ။ သူမ၏ နောက်ကျောဘက်ရှိ တောင်ပံရှစ်ခုနှင့် လက်ထဲရှိ ဦးချိုခရာတို့သည် ၎င်းတို့၏ ကောင်းကင်တမန်အသွင်သို့ ပြန်လည်ပြောင်းလဲသွားလေတော့သည်။

ချက်ချင်းပင် သူမ၏ပုံရိပ်က တဖျပ်ဖျပ်လက်သွားကာ စစ်မြေပြင်မှ ပျောက်ကွယ်သွားလေ၏။

ထုဖေးပိုင်တစ်ယောက်တည်းသာ ထိုနေရာ၌ ကျန်ရစ်ခဲ့တော့သည်။

"ဘာလို့ ငါ့ကို မသတ်သွားတာလဲ"

"ငါက အထင်သေးခံလိုက်ရတာလား"

ထုဖေးပိုင်က သွားများကို တင်းတင်းကြိတ်လိုက်စဉ် စစ်မြေပြင်ကြီး ပျောက်ကွယ်သွားကာ အတင်းအဓမ္မ ဖိနှိပ်ထားခဲ့သော ဒဏ်ရာများက တစ်ခဏချင်းအတွင်း ပေါက်ကွဲထွက်လာလေတော့သည်။

"ကျစ်၊ သောက်ကျိုးနည်းပဲ"

အမှန်တကယ်တော့ ထုဖေးပိုင်၏ အသက်ရှင်ခြင်း သို့မဟုတ် သေဆုံးခြင်းကို ရှာယာ ဂရုမစိုက်ခဲ့ပေ။ သူ့ကိုသတ်သည်ဖြစ်စေ၊ မသတ်သည်ဖြစ်စေ သူမအတွက် ကြီးမားသောကွာခြားချက်မရှိချေ။

သူမ ရပ်တန့်လိုက်ရသည့် အကြောင်းရင်းမှာ တစ်ခုတည်းသာရှိလေ၏။

"ကျူရှင်းထူ၊ ဒီလူလိမ်မက ကောင်းကင်ယံဥယျာဉ်ကို ဒီလောက်မြန်မြန် ရောက်နေပြီလား"

"အဘိုကာဒို တစ်ခုတည်းအတွက်နဲ့ ဒီကို လူအများကြီး အတူတူလာဖို့ ဘာလို့ လိုအပ်နေရတာလဲ"

ရှေ့ဆက်၍ ကောင်းမွန်သောအရာများ ဖြစ်လာရန် အလားအလာမရှိတော့ချေ။ သူမအနေဖြင့် ကျူရှင်းထူထံမှ ရှင်းရှင်းလင်းလင်း မေးမြန်းရန် လိုအပ်ပေသည်။

တတိယမြောက် ဇုန်။

လမ်းကြား၏ အဆုံးတွင် အတွင်းပိုင်း၌ ခမ်းနားလှပစွာ ပြင်ဆင်ထားသော်လည်း မည်သည့်ဖောက်သည်မှ ဝင်ရောက်လေ့မရှိသည့်အပြင် မည်သူကမှလည်း ထူးဆန်းသည်ဟု မထင်မှတ်ကြသော ဂိမ်းဆိုင်တစ်ဆိုင် ရှိနေလေသည်။

ရှာယာက တံခါးကို တွန်းဖွင့်ကာ ဝင်ရောက်သွားလေ၏။

သူမ၏ မျက်လုံးထဲသို့ ဝင်ရောက်လာသည်က ကျူရှင်းထူ၏ ပြုံးရွှင်နေသော မျက်နှာပင် ဖြစ်တော့သည်။

"ဟီးဟီး၊ ရှာယာ၊ ထုဖေးပိုင်ဆိုတဲ့ကောင်က နင့်ကို မနိုင်နိုင်ဘူးဆိုတာ ငါသိပြီးသားပါ"

ရှာယာက သူမအား စကားရှာစရာမရှိတော့သလို မျက်လုံးလှန်ကြည့်လိုက်ကာ ကျူရှင်းထူကို ကျော်ဖြတ်၍ နောက်ဘက်ရှိ စားပွဲဆီသို့ လှမ်းကြည့်လိုက်ရာ ထိုနေရာတွင် တက်ကြွနေသော မိန်းကလေးတစ်ဦး ထိုင်နေသည်ကို တွေ့လိုက်ရလေသည်။

"အစ်မကြီးရှာယာ၊ မတွေ့ရတာ ကြာပြီနော်၊ ဟီးဟီး၊ လွင်တီးခေါင်ပြင်ရဲ့ အချိန်အရဆိုရင် အစ်မကို မတွေ့ရတာ ဆယ့်ငါးနှစ်တောင် ရှိနေပြီ"

ရှာယာ၏ မျက်နှာထက်တွင် အပြုံးတစ်ခု ပေါ်လာလေ၏။

"မတွေ့ရတာ ကြာပြီနော် စတေစီယာ၊ ဒါနဲ့ နင်နဲ့အတူ နောက်တစ်ယောက် ပါလာရမှာ မဟုတ်ဘူးလား၊ သူ့ကို ဘာလို့ မတွေ့ရတာလဲ"

စတေစီယာက ဝက်ဝံရုပ်လေး ချိတ်ဆွဲထားသော သူမ၏ဖုန်းကို ခါယမ်းပြလိုက်သည်။

"ကျွန်မလည်း သူနဲ့ မရင်းနှီးဘူး၊ အဲဒီလူက ဒီရောက်ရောက်ချင်း သူ့ဟာသူ ထွက်သွားတာ၊ သူ့မျက်နှာကိုတောင် သေချာမမြင်လိုက်ရဘူး"

"အစ်မကြီးရှာယာ အဲဒါကို စိတ်မပူပါနဲ့၊ ကျွန်မတို့ ဆုံတွေ့ဖို့ဆိုတာ မလွယ်ဘူးလေ၊ ဘူတာရုံကမ္ဘာထဲကနေ အပြင်ထွက်လာနိုင်ဖို့ အချိန်တွေအကြာကြီး ပေးခဲ့ရတာ၊ အစ်မ ဘယ်လိုလွတ်မြောက်လာခဲ့သလဲဆိုတာ မြန်မြန်ပြောပြပါဦး"

ဟော့ပေါ့စားပွဲဘေးတွင် စုဝေးထိုင်လိုက်ကြပြီးနောက် ရှာယာက မီလင်း မြို့တော်မှ ထွက်ခွာလာခဲ့သည့် လုပ်ငန်းစဉ်များကို ပေါ့ပေါ့ပါးပါးပင် ပြန်လည်ပြောပြလေ၏။ အထူးသဖြင့် ဘုရားစူး ကတ်ပြားနှင့် ပတ်သက်သည့်ကိစ္စကို လုံးဝ ဖုံးကွယ်ထားကာ အသေးစိတ်တော့ မပြောပြခဲ့ချေ။

ထိုအကြောင်းများ ပြောပြပြီးနောက် သူမ၏အကြည့်များက ကျူရှင်းထူထံသို့ ကျရောက်သွားကာ မေးမြန်းလိုက်လေသည်။

"ဒါဆိုရင် ဘာလို့ လူအများကြီးကို ဒီကိုခေါ်လိုက်ရတာလဲ၊ နင်က တကယ်ကို ဘာလုပ်ချင်နေတာလဲ၊ စတေစီယာက မွန်ရိုးဂျီနာ အကြောင်းကိုလည်း ခုလေးတင် ပြောသွားသေးတယ်၊ နင်က သူမဆီမှာတောင် ကျေးဇူးကြွေး တင်နေသေးတာလား၊ ဒီနေရာမှာ ဘာတွေများ ဖြစ်လာတော့မှာမို့လို့လဲ"

ကျူရှင်းထူက မျက်တောင်တစ်ချက် ခတ်လိုက်ရာ သူမ၏မျက်နှာထက်ရှိ အပြုံးများက တဖြည်းဖြည်း မှေးမှိန်သွားပြီး တစ်ကိုယ်လုံး၏ အမူအရာက တက်ကြွနေမှုမှ တည်ငြိမ်မှုဆီသို့ ပြောင်းလဲသွားကာ လူလိမ်မ တစ်ယောက်ကဲ့သို့ ဖြစ်သွားလေတော့သည်။

သူမ၏မျက်လုံးများထဲတွင် ဂလက်ဆီတစ်ခု စီးဆင်းသွားပြီး တိတ်ဆိတ်သော တီးတိုးရေရွတ်သံများက ဂိမ်းဆိုင်အတွင်း၌ ပဲ့တင်ထပ်သွားလေ၏။

ကျူရှင်းထူက မော့ကြည့်လိုက်ရာ မျက်နှာကြက်ကို ဖောက်ထွင်းပြီး ကောင်းကင်ယံဥယျာဉ်၏ အတုအယောင် ကောင်းကင်ပြင်ကိုပါ ဖြတ်သန်းလျက် အပေါ်တည့်တည့်ရှိ ဥယျာဉ်ကြယ်ဆီသို့ တိုက်ရိုက် ကြည့်ရှုနေသကဲ့သို့ပင်။

"ကံကြမ္မာက ငါ့ကို ပြောပြနေတယ်"

"တစ်ယောက်ယောက်က ကမ္ဘာပျက်ကပ်ရဲ့ မီးတောက်ကို မီးညှိလိုက်ပြီ"

"ဒီမြို့တော်ပဲဖြစ်ဖြစ်၊ ဟိုကမ္ဘာဂြိုဟ်ပဲဖြစ်ဖြစ် နှစ်ခုစလုံးက မကြာခင်အနာဂတ်မှာ လုံးဝဖျက်ဆီးခံရလိမ့်မယ်တဲ့"

"ကံကြမ္မာပြောပြတဲ့အရာကို ငါပြောင်းလဲနိုင်မလားဆိုတာ ကြိုးစားကြည့်ချင်တယ်၊ ရှာယာ၊ စတေစီယာ၊ ကျေးဇူးပြုပြီး ငါ့ကို ကူညီပါ၊ ဒီကမ္ဘာကြီးကို ကူညီကြပါ"

ကျူရှင်းထူ၏ စကားများကြောင့် ရှာယာက အနည်းငယ်မျှပင် တုန်လှုပ်မသွားသလို အခြားမည်သည့်အတွေးမှလည်း မရှိခဲ့ပေ။ သူမက တည်ငြိမ်စွာပင် ပြောလိုက်လေ၏။

"ဒီနေရာမှာ နင်က ဘာကိုရချင်နေတာလဲ၊ ဒီမြို့တော်မှာ နင်လိုချင်တဲ့ ကတ်ပြား အစီအစဉ် ရှိမနေသင့်ပါဘူး"

"ငါက ကတ်ပြား အစီအစဉ် အတွက်ပဲ ဒီကိုရောက်လာရမှာလား"

"ဒါမှမဟုတ်ရင်ရော" ရှာယာက ကျူရှင်းထူ၏စကားကို ပြတ်သားစွာပင် ဖြတ်ပြောလိုက်သည်။

"ကတ်ပြား အစီအစဉ် မဟုတ်ဘူးဆိုရင်တောင် ကတ်ပြား အစီအစဉ် နဲ့ ပတ်သက်တဲ့ တစ်ခုခုပဲ ဖြစ်ရမယ်"

"ကျူရှင်းထူ၊ ငါ နင့်အကြောင်းကို သိတယ်၊ ဆယ့်ငါးနှစ်ကြာသွားရင်တောင်မှ နင်က နည်းနည်းလေးမှ ပြောင်းလဲမသွားဘူးပဲ"

"ကတ်ပြား အစီအစဉ် တစ်ခုအတွက်နဲ့ နင်က ဘူတာရုံကမ္ဘာ တစ်ခုလုံးကို ဖျက်ဆီးနိုင်တယ်၊ မြို့တော်တစ်ခုလောက်ကတော့ နင့်အတွက် ဂရုစိုက်စရာတောင် မလိုဘူးလေ"

"ကယ်တင်မယ် ဟုတ်လား၊ ကံကြမ္မာကို ပြောင်းလဲမယ်ဆိုတာ ငါလုံးဝ မယုံဘူး"

"..."

ကျူရှင်းထူက တစ်ခဏမျှ တိတ်ဆိတ်သွားပြီး သူမ၏မျက်လုံးများထဲရှိ ဂလက်ဆီက တဖြည်းဖြည်း မှေးမှိန်သွားကာ အလွန်တောက်ပလှသော အပြုံးတစ်ခုက သူမ၏မျက်နှာထက်တွင် ပေါ်လာလေတော့သည်။

"နင်က ငါ့အကြောင်းကို တကယ် သိတာပဲ"

"အဲဒါက ကတ်ပြား အစီအစဉ် တော့ မဟုတ်ဘူး၊ ဒါပေမဲ့ ကတ်ပြား အစီအစဉ် နဲ့ ပတ်သက်နေတာတော့ အမှန်ပဲ"

တစ်ရက်အတွင်းမှာပင် ဥယျာဉ် အကျဉ်းထောင် မှ လွတ်မြောက်လာသော အကျဉ်းသားအများစုကို ဖြေရှင်းနိုင်ခဲ့လေပြီ။

ကျန်ရှိနေသူများမှာ အုပ်ချုပ်ရေးဌာန နှင့် ရထားမောင်းနှင်သူများ ၏ အဆက်မပြတ် လိုက်လံဖမ်းဆီးမှုများကြောင့် ဆယ်ပုံတစ်ပုံပင် မပြည့်တော့ဘဲ နေရာအနှံ့ ထွက်ပြေးပုန်းအောင်းနေကြကာ မျက်နှာပင် မပြရဲတော့ချေ။

အုပ်ချုပ်ရေးဌာန၏ ဝန်ကြီး ချိုင်မင် က ရှေ့ထွက်လာကာ မနက်ဖြန် မွန်းလွဲ ၁ နာရီတွင် ဥယျာဉ်ပွဲတော် စတင်မည်ဖြစ်ကြောင်း ကြေညာလိုက်လေသည်။ ထိုအချိန်သည် ကောင်းကင်ယံဥယျာဉ်၏ အချိန်စီးဆင်းမှုနှင့် လွင်တီးခေါင်ပြင် တို့ ပြန်လည် ထိန်းညှိချိတ်ဆက်မည့် အခိုက်အတန့်လည်း ဖြစ်ပေသည်။

အဘိုကာဒို ထံသို့ အညံ့ခံလိုသော ဂိုဏ်းများနှင့်ပတ်သက်၍မူ ဖမ်းဆီးခံရသည့် အနည်းငယ်သော အစိတ်အပိုင်းမှလွဲ၍ ကျန်သူများက ကြီးမားလှသော အကျိုးအမြတ်များကို ပေးအပ်ခဲ့ရကာ အကြီးအကျယ် အင်အားဆုတ်ယုတ်သွားကြလေ၏။ ထို့ကြောင့်သာ သူတို့ကို ချက်ချင်း ရှင်းလင်းမပစ်ခဲ့ခြင်းဖြစ်သည်။

အချိန်စီးဆင်းမှု ထိန်းညှိချိတ်ဆက်ပြီးသည်နှင့် တစ်ပြိုင်နက် သူတို့က ကောင်းကင်ယံဥယျာဉ် မှ ချက်ချင်း ထွက်ခွာသွားကြရမည်ဖြစ်သည်။

ကျန်ရှိနေသေးသော သာမန်ရာဇဝတ်ကောင်လေးများနှင့် ပတ်သက်၍မူ တွေ့ရှိချိန်တိုင်းတွင် ဖမ်းဆီးနိုင်ပေသည်။ ဤနေရာမှစ၍ သူတို့က ဖြည်းဖြည်းချင်း အေးအေးဆေးဆေး လုပ်ဆောင်နိုင်လေပြီ။

ထိုအကျဉ်းသားများသည် ရထားမောင်းနှင်သူများ ဖြစ်ကြသော်လည်း အချက်တစ်ချက်ကိုမူ မမေ့သင့်ချေ။

သူတို့တွင် ရထား မရှိတော့ပေ။ ရှေ့ဆက်၍လည်း မသွားနိုင်ကြတော့ချေ။

နောက်တစ်နေ့ နံနက်စောစော။

ရဲချီယန်က နံနက်စာစားရင်း သူ၏သူငယ်ချင်းစာရင်းထဲရှိ ကုန်းဖေးယွီ အမည်ရသော အုပ်ချုပ်ရေးဌာန တပ်ဖွဲ့ခေါင်းဆောင်ထံမှ ပို့လာသော မက်ဆေ့ချ်ကို ကြည့်ကာ အတွေးများနေလေသည်။

【နတ်ဆိုး စက်ယန္တရား နဂါးလူသား · အော်တိုစ်】

【ဆုကြေးငွေ ရထားဒင်္ဂါး ၂၀,၀၀၀၊ အရှင်ဖြစ်စေ၊ အသေဖြစ်စေ】

ဒါပင်ဖြစ်သည်။ သူ၏ ဖမ်းဝရမ်းကြေညာချက်က ပြောင်းလဲသွားခဲ့လေပြီ။

ကောင်းကင်ယံဥယျာဉ် ၏ အုပ်ချုပ်ရေးဌာန မှ အသစ်ထုတ်ပြန်လိုက်သော ထိုကြေညာချက်တွင် သူက အမဲလိုက် စက်ယန္တရားနဂါး ပေါ်၌ မတ်တတ်ရပ်နေကာ အကန့်အသတ်ကျော်လွန် ထိပ်ဖူး ကို မပစ်ခတ်မီ နောက်ဆုံးအခိုက်အတန့်ကို မည်သူမှန်းမသိသော တစ်ယောက်ယောက်က ဓာတ်ပုံရိုက်ကူးထားခြင်း ဖြစ်လေသည်။

သို့သော်လည်း မာနတရား ကတ်ပြားက အမြဲတမ်းသက်ဝင်လှုပ်ရှားနေသောကြောင့် ဤဖမ်းဝရမ်းကြေညာချက်ရှိ ဓာတ်ပုံထဲတွင် ရဲချီယန် ၏ အတိအကျရုပ်သွင်ကို မြင်တွေ့ရခြင်း မရှိသေးချေ။

"ရိုက်ထားတဲ့ထောင့်က တော်တော်လေးမိုက်တယ်၊ အဆင့်မြင့် ဓာတ်ပုံရိုက်ကိရိယာနဲ့ ရိုက်ထားတာဖြစ်ရမယ်"

ဖမ်းဝရမ်းပေါ်ရှိ ရဲချီယန် က မှုန်ဝါးဝါး လေဟာနယ်များဖြင့် ဖုံးလွှမ်းခံထားရလေ၏။

သူ၏အနောက်ဘက်တွင်မူ အနက်ရောင် အလင်းဝန်းတစ်ခုက သူ၏တစ်ကိုယ်လုံးကို ဖုံးလွှမ်းထားလေသည်။

အမှန်တရားနှင့် အတုအယောင် စာအုပ်က သူ၏ဘေးတွင် လွင့်မျောနေ၏။

ခရမ်းနီရောင် စိတ်စွမ်းအား ချိတ်ဆက်မှု အလင်းဝန်းတစ်ခုက သူ့ကို ဗဟိုပြုကာ အပြင်ဘက်သို့ ကျယ်ပြန့်သွားလေသည်။

ရွှေနီရောင် လွင့်မျောကြယ် သန့်စင်သော အမှတ်အသား ကလည်း ဝင်ရောက်လာသော တိုက်ခိုက်မှုအားလုံးကို တားဆီးပယ်ချနေတော့သည်။

မျက်နှာကို မမြင်ရဘဲ မည်သူမှန်း သေချာမသိရလျှင်တောင်မှ ဤဖမ်းဝရမ်းပေါ်ရှိ ဓာတ်ပုံကို မှီခိုကြည့်ရုံဖြင့် မည်သူမဆို "အော်တိုစ်" အား အစွမ်းထက်သူတစ်ဦးအဖြစ် သတ်မှတ်သွားကြမည်မှာ သေချာသလောက်ပင်။

ထို့အပြင် သူနှင့်မတူဘဲ ဤတစ်ကြိမ်တွင် အကန့်အသတ်ကျော်လွန် မုဒ် အောက်ရှိ အမဲလိုက် စက်ယန္တရားနဂါး ကိုမူ အတော်လေး ရှင်းလင်းစွာ မြင်တွေ့နေရလေသည်။

သို့သော်လည်း။

"နတ်ဆိုး စက်ယန္တရား နဂါးလူသား... ဒီဂုဏ်ပုဒ်က တကယ်ကို ပျောက်မသွားတော့ဘူးပဲ"

ရဲချီယန်က စကားပြောစရာမရှိတော့သလို သူ၏နဖူးကို ပွတ်သပ်လိုက်ကာ ဖမ်းဝရမ်းကြေညာချက်ရှိ ရှေ့ဆက်စကားလုံးကို ကြည့်ရင်း ခေါင်းကို အနည်းငယ် ခါယမ်းလိုက်လေတော့သည်။

"နောက်တစ်ခါ အခွင့်အရေးရရင် ဒီရှေ့ဆက်စကားလုံးကို သေချာပေါက် ပြောင်းလဲပစ်ရမယ်"

"ဒါပေမဲ့ တွေးကြည့်လိုက်ရင် ငါက အခုဆို ရထားဒင်္ဂါး ၂၀,၀၀၀ တောင် တန်ကြေးရှိနေပြီပဲ... ကျွတ် ကျွတ်"

အလိုရှိဝရမ်း ထုတ်ခံရခြင်းက ဘယ်သောအခါမှ ကြောက်ရွံ့စရာကိစ္စတစ်ခု မဟုတ်ခဲ့ချေ။

တစ်နည်းအားဖြင့် ဆိုရလျှင် ဤသည်က ရဲချီယန် ၏ လက်ရှိစွမ်းအားကို တရားဝင်အသိအမှတ်ပြုလိုက်ခြင်းပင် ဖြစ်လေတော့သတည်း။