အခန်း ၄၀၄

အခန်း ၄၀၄ 【အောင်မြင်စွာ ရှင်းလင်းနိုင်ခြင်း】

ကျူရှင်းထူက အင်ပါယာအမိန့်တော် အဖွဲ့အစည်းကို ဖန်တီးတည်ထောင်သူဟူသော ဂုဏ်သတင်းနှင့် အမှန်တကယ် ထိုက်တန်လှပေ၏။

ဤအဖွဲ့အစည်းအတွင်းရှိ လူများအားလုံးက အနည်းနှင့်အများဆိုသလို ထူးခြားနေကြသည်ဟု ဆိုရမည်ဖြစ်ရာ ဥပမာအားဖြင့် ဘုရားမဲ့ဝါဒီ ရှာယာ၊ သိုးရေခြုံထားသော ဝံပုလွေ ရိုင်ယန်နှင့် နဂါးရူးသွပ်သူ လင်းယို့တို့ပင် ဖြစ်ကြ၏။ သို့သော်လည်း မည်သို့ပင်ဖြစ်စေ အရူးသွပ်ဆုံးနှင့် စိတ်အဖောက်ပြန်ဆုံး လူတစ်ယောက်ကို ရွေးချယ်ခိုင်းမည်ဆိုလျှင် ရဲချီယန်သည် အင်ပါယာအမိန့်တော် အဖွဲ့အစည်း၏ တည်ထောင်သူ ကျူရှင်းထူကိုသာ တုံ့ဆိုင်းမှုမရှိဘဲ မဲပေးရွေးချယ်မိမည်မှာ အသေအချာပင်။

ကံကြမ္မာဟောကိန်းများအရ ဤကမ္ဘာပျက်ကပ်ကြီးတွင် သူမကိုယ်တိုင်သာမက ရှာယာနှင့် အာချွမ်းတို့ပါ သေဆုံးသွားကြလိမ့်မည်ကို ထိုအမျိုးသမီး ကြိုတင်မြင်တွေ့ခဲ့ရကြောင်း စတေစီယာထံမှတစ်ဆင့် သူ သိရှိခဲ့ရလေသည်။

ကံကြမ္မာဆိုသည်မှာ ပြောင်းလဲ၍ မရနိုင်သောအရာ မဟုတ်သကဲ့သို့ ရှာယာအပါအဝင် အခြားမည်သူကမျှလည်း အဆိုပါ ကံကြမ္မာဆိုသည့်အရာ၏ စေစားရာနောက်သို့ အလွယ်တကူ လိုက်ပါသွားကြမည် မဟုတ်ချေ။

သို့သော်လည်း ဤသို့သောအရာများက လူကို အလွန် စိတ်အနှောင့်အယှက် ဖြစ်စေလှသည်။

"ကျူရှင်းထူ... နင် ဘာလုပ်လိုက်သလဲဆိုတာကို နင် ကိုယ်တိုင်တောင် နားမလည်ဘူးဖြစ်နေတယ်၊ ဒါက ကံကြမ္မာထဲမှာ နင် မြင်တွေ့ခဲ့ရတဲ့ သေဆုံးမှုတစ်ခုသက်သက်ပါပဲ၊ အကယ်၍ နင်သာ ငါတို့ကို ကြိုတင် ပြောပြခဲ့မယ်ဆိုရင် ငါတို့က ဘာဖြစ်လို့ ဒီလောက်တောင် လက်ပိုက်ကြည့်နေကြမှာလဲ"

"နင် ပြောတဲ့ ကံကြမ္မာကို ငါ မပြောင်းလဲနိုင်ဘူးလို့ နင် ထင်နေတာလား"

"ကျူရှင်းထူ... နင် လူတွေကို အရမ်း အထင်သေးလွန်းတယ်"

နောက်ဆုံးတွင် သူတို့နှစ်ဦး မကျေမနပ်ဖြင့် လမ်းခွဲသွားခဲ့ကြသည်။ နိဂုံးချုပ်အားဖြင့် ကျူရှင်းထူက မည်သည့်အရာကိုမျှ ရှင်းပြခြင်း မရှိခဲ့ဘဲ ပါးပြင်ထက်တွင် ပါးရိုက်ခံထားရသော အရာထင်နေသည့်တိုင် ရဲချီယန်ကို ပြုံးရွှင်သော မျက်နှာဖြင့်သာ ကြည့်ရှုနေခဲ့လေ၏။

ရှာယာသည် ကျူရှင်းထူကို လျစ်လျူရှုကာ တောက်ပသော အပြုံးတစ်ခုဖြင့် ရဲချီယန်၏ ရှေ့ဆီသို့ တည့်တည့် လျှောက်လာခဲ့သည်။

"သွားကြမယ်... သွားကြမယ်၊ အခုတော့ ဘာကိစ္စမှ မရှိလောက်တော့ဘူး၊ ငါ့ရထားပေါ် တက်ခဲ့လေ... နင့်ကို ဟော့ပေါ့ ကျွေးမယ်၊ ဒါကို နင့်ရဲ့ နတ်ဘုရားသတ်ဖြတ်မှုအတွက် အောင်ပွဲခံပွဲလို့ သတ်မှတ်လိုက်တာပေါ့"

"အစ်မရှာယာ... ကျွန်တော့်မှာ လုပ်စရာ ကိစ္စလေးတစ်ခု ရှိနေသေးလို့လေ..."

ရှာယာ၏ မျက်လုံးများထဲတွင် စိတ်ပျက်သွားသည့် အရိပ်အယောင်တစ်ခု ဖြတ်သန်းသွားခဲ့သော်လည်း မျက်နှာထက်၌မူ အမူအရာ မပြခဲ့ချေ။

"ကောင်းပြီလေ... နင် ပြီးရင်သာ ငါ့ကို ပြောလိုက်ပါ၊ အရမ်းကြီးတော့ ကြာမနေစေနဲ့... ငါ မကြာခင် ထွက်သွားလောက်တယ်"

သူ၌ လုပ်စရာ ကိစ္စ အမှန်တကယ် ရှိနေခဲ့ခြင်း ဖြစ်၏။

ရဲချီယန် ဤနေရာသို့ ရောက်လာရသည့် အဓိက အကြောင်းရင်းမှာ သူ၏ အစစ်အမှန် သွားလိုရာ ခရီးလမ်းကြောင်းနှင့် သင့်တော်သလို တိုက်ဆိုင်နေခြင်းကြောင့် ဖြစ်ပြီး သတင်းအချက်အလက် အချို့ကိုလည်း စုဆောင်းချင်သောကြောင့်ပေတည်း။

သို့ရာတွင် ယခုကြည့်ရသည်မှာ ထိုအမျိုးသမီး ကျူရှင်းထူက မည်သည့်အရာကိုမျှ ထုတ်ဖော်ပြောပြမည် မဟုတ်မှန်း သိသာလှပေသည်။

သို့ဖြစ်ရာ သူသည် တစ်စုံတစ်ခုကို အတည်ပြုရန်အတွက် သူ၏ ခရီးပန်းတိုင်ဆီသို့ စောစီးစွာ သွားရောက်ရန် လိုအပ်နေချေပြီ။

လမ်းသရဲ စတင် လည်ပတ်သွားကာ အက်ကွဲကြောင်းများနှင့် အပျက်အစီးများ ပြည့်နှက်နေသည့် လမ်းမကြီးများကို ဖြတ်သန်း မောင်းနှင်သွားလေသည်။

လမ်းမများထက်ရှိ လူအများအပြား၏ မျက်လုံးများထဲတွင်မူ ဝေခွဲမရမှုတို့ ကြီးစိုးနေကြ၏။

ကမ္ဘာပျက်ကပ်ကြီးကို တားဆီးနိုင်ခဲ့သည် ဆိုသော်ငြား ကောင်းကင်ယံဥယျာဉ်မှာမူ အမှန်တကယ်ပင် အစအနမကျန် ပျက်စီးသွားခဲ့ပြီ ဖြစ်ပေသည်။

ပြုတ်ကျမှုများ၊ မကောင်းဆိုးဝါးများ၊ နတ်ဘုရားများ၊ စစ်ပွဲနှင့် ကမ္ဘာပျက်ကပ်တို့ကို ကြုံတွေ့ပြီးနောက်ပိုင်း၌ တစ်ချိန်က ကောင်းကင်ယံထက်တွင် မြင့်မားစွာ လွင့်မျောနေခဲ့ဖူးသော ဤအာကာသ မြို့တော်ကြီးမှာ လုံးဝ ကြေမွပျက်စီးသွားခဲ့ရလေသည်။

လှုပ်ရှားသွားလာနေဆဲ ဖြစ်သော ရထားမောင်းနှင်သူများအတွက်မူ အခြေအနေက အတော်အတန် ကောင်းမွန်နေဆဲ ဖြစ်ပေ၏။

မွန်ရိုးဂျီနာ၏ ဆေးတောင့်ပုံစံဥမင်လိုဏ်ခေါင်းမှာ အလွန်တရာ ပါးနပ်ထက်မြက်လှသော တီထွင်ဖန်တီးမှုတစ်ခု ဖြစ်ပေသည်။

ဤသို့သော အချိန်မျိုး၌ပင် ဆေးတောင့်ပုံစံဥမင်လိုဏ်ခေါင်းအတွင်းရှိ ရထားမှာ အသေးအမွှား ထိခိုက်ပျက်စီးမှုကိုမျှ ခံစားရမည် မဟုတ်ချေ။

ရထားကို မိမိတို့အနီးဆီသို့ ဆင့်ခေါ်နိုင်သော ရထားမောင်းနှင်သူများအဖို့ ပြောစရာပင် မလိုတော့ချေ။ မိမိတို့၏ ရထားကို ကာကွယ်နိုင်ခြင်း ရှိမရှိဆိုသည်မှာ သူတို့၏ ကိုယ်ပိုင် စွမ်းရည်များအပေါ်၌သာ မူတည်ပေသည်။

ကောင်းကင်ယံဥယျာဉ်အတွင်း နေထိုင်ကြသော ဌာနေလူသားများနှင့် တစ်နေရာတည်းတွင် ရပ်တန့်နေထိုင်ရန် ရွေးချယ်ခဲ့ကြသည့် ရထားမောင်းနှင်သူများသာ ဒုက္ခရောက်ကြရခြင်းပေတည်း။

သူတို့က ဘယ်ဆီသို့ သွားကြရမည်နည်း။ နောက်ထပ် မည်သို့ ဆက်လက် ရှင်သန်ကြရမည်နည်း။

ကျီ—

ဘီးများက လမ်းမထက်၌ အမည်းရောင် ပွတ်တိုက်ရာများကို ထင်ကျန်ရစ်စေလျက် ယခင် အဋ္ဌမမြောက် ဇုန်ဆီသို့ ရောက်ရှိလာ၏။

အပျက်အစီးပုံကြီးတစ်ခု၏ အောက်ခြေတွင် ရဲချီယန်က လမ်းသရဲပေါ်မှ ဆင်းလိုက်ပြီး သူ၏ရှေ့ရှိ မြင်ကွင်းကို အနည်းငယ် တည်ကြည်လေးနက်သော အမူအရာဖြင့် စိုက်ကြည့်လိုက်လေသည်။

"ကျီးကန်းနတ်ဆိုး၊ အီဗ်"

သူက နှစ်ကောင်လုံးကို ဆင့်ခေါ်လိုက်ကာ ရှေ့ရှိ ဧရာမ အပျက်အစီးပုံကြီးဆီသို့ လက်ညှိုးထိုးပြလိုက်သည်။

"ဒီနေရာကို တူးဖော်လိုက်စမ်း"

အမိန့်ကို ရရှိသည်နှင့် သူတို့က ချက်ချင်း စတင် တူးဖော်ကြတော့၏။

ရဲချီယန်သည် သိုလှောင်မှု မေးထရစ်ထဲမှ သူ၏ ရထားကို ထုတ်ယူလိုက်သည်။ ခန္ဓာကိုယ်အတွင်းရှိ ပင်ပန်းနွမ်းနယ်မှုတို့က သူ့ကို အမြန်ဆုံး အနားယူရန် တိုက်တွန်းနေချေပြီ။

သို့သော်လည်း သူ မနားနိုင်သေးပေ။

ဤကိစ္စတစ်ခုကိုတော့ သူ မဖြစ်မနေ အတည်ပြုရပေမည်။

စနစ်၏ အလင်းမျက်နှာပြင်တစ်ခုက သူ၏ဘေးတွင် တိတ်ဆိတ်စွာ လွင့်မျောလာပြီး စာကြောင်းတစ်ကြောင်းကို ဖော်ပြနေ၏။

【အတုအယောင် · သေဆုံးခြင်းကို ငြင်းဆန်မှု (ထုတ်လုပ်နိုင်သည်)】

ဤပစ္စည်းကို တစ်ခုတည်းသာ ဖန်တီးထုတ်လုပ်နိုင်ခြင်း ဖြစ်ပေသည်။

ထို့ပြင် သူက ယခင်ကတည်းက တစ်ခု ဖန်တီးခဲ့ပြီး ဖြစ်၏။

သို့ဆိုလျှင် ၎င်း၏ အဓိပ္ပာယ်မှာ ယခင် အတုအယောင် · သေဆုံးခြင်းကို ငြင်းဆန်မှုအား ကျောက်လင်က အသုံးပြုခဲ့ပြီးပြီဟူ၍ပင်။

သူမ သေဆုံးသွားခဲ့လေပြီ။

ဝုန်း—

ကျီးကန်းနတ်ဆိုး၏ ထက်မြက်သော လက်သည်းခွံများအောက်တွင် ကျောက်တုံးများ ဖယ်ရှားခံလိုက်ရသည်။

အက်ကွဲကြောင်းတစ်ခုကြား၌ ညပ်နေသော ပျက်စီးနေသည့် ရထားတွဲတစ်ခုက မြင်ကွင်းထဲသို့ ထွက်ပေါ်လာလေ၏။

【နတ်ဆိုး ကတ်ပြား · မာနတရား】

မြင်ကွင်းက ပြောင်းလဲသွား၏။

ရဲချီယန်က ရထားတွဲကို ဖောက်ထွင်း၍ တည့်တည့် ကြည့်ရှုလိုက်ရာ သတိလစ်မေ့မြောနေသော ကျောက်လင်ကို မြင်တွေ့လိုက်ရပေသည်။

သူမ၏ ရင်ဘတ်ထက်တွင် ကြီးမားသော သွေးကွက်ကြီးများ ရှိနေပြီး သူမ၏ဘေးနား၌မူ သွေးများ စွန်းထင်းနေသော ထက်မြက်သည့် ကျောက်တိုင်ကြီးတစ်ခုက တိတ်ဆိတ်စွာ လဲလျောင်းနေချေသည်။

"တကယ်ကြီးပဲ... သူမရဲ့ ကံဆိုးမှုက ကိစ္စကြီးကြီးမားမားတစ်ခု ဖြစ်လာဖို့ စုဆောင်းနေခဲ့တာကို ငါ သိနေခဲ့သားပဲ"

သူက ရထားပေါ်ရှိ အပျက်အစီးများကို ခုတ်ပိုင်း ဖယ်ရှားလိုက်၏။

ရဲချီယန်သည် ကျောက်လင်၏ ရထားအပြင်ဘက်ဆီသို့ တည့်တည့် လျှောက်သွားခဲ့သည်။

ကျီးကန်းနတ်ဆိုးက လက်သည်းများကို ဝှေ့ယမ်းလိုက်ကာ မူလကတည်းက ပျက်စီးနေပြီးဖြစ်သည့် ရထားတံခါးကို ဆွဲဖြဲပစ်လိုက်သည်။

သူက အတွင်းသို့ လျှောက်ဝင်သွားပြီး လက်ရှိတွင် အိပ်မောကျနေသည့် ကျောက်လင်ကို အကဲခတ် ကြည့်ရှုလိုက်၏။

ယခုအခိုက်အတန့်တွင် သူမ၏ ကံဆိုးမှုများက လွင့်စင်ပျောက်ကွယ်သွားခဲ့ချေပြီ။

ပေးဆပ်လိုက်ရသော တန်ဖိုးမှာ အသက်တစ်ချောင်းပင် ဖြစ်ပေသည်။

"ရက်စက်လိုက်တဲ့ ပါရမီပဲ၊ အခုတော့ မင်းကို ငါ အကြွေး မတင်တော့ဘူး"

သူက အတုအယောင် · သေဆုံးခြင်းကို ငြင်းဆန်မှု တပ်ဆင်ထားခဲ့သော ဆွဲကြိုးကို ကောက်ယူလိုက်ပြီး တစ်ခဏမျှ တုံ့ဆိုင်းသွားပြီးနောက် ကျောက်လင်၏ လည်ပင်းထက်တွင် ပြန်လည် ဆင်မြန်းပေးလိုက်သည်။

သူမ အသက်ရှင်နေသေးကြောင်း အတည်ပြုပြီးနောက်တွင် ရဲချီယန်က ထွက်ခွာရန် လှည့်ထွက်လိုက်၏။

ထိုစဉ် သူ လုပ်ဆောင်ခဲ့သည့် လှုပ်ရှားမှု ဆူညံသံများလွန်းသောကြောင့်လား မသိပေ။

ကျောက်လင်က မျက်လုံးများကို မူးဝေနောက်ကျိစွာ ဖွင့်ကြည့်လာခဲ့ပြီး သူမ၏ မှတ်ဉာဏ်များက ရထား၏ အပြင်ဘက်နံရံကို ဖောက်ထွင်း၍ သူမ၏ နှလုံးသားထဲသို့ စိုက်ဝင်လာသည့် ကျောက်တိုင်ကြီး၏ မြင်ကွင်းထက်တွင် စွဲထင်ကျန်ရစ်နေဆဲ ဖြစ်သည်။

သူမ၏ နှုတ်ခမ်းထက်၌ ဆံနွယ်အချို့ ကပ်ငြိနေလျက် ဖြည်းညင်းစွာ ထိုင်လျက်သား ဖြစ်လာပြီး မျက်လုံးများထဲတွင်မူ ဝေခွဲမရမှုတို့ ပြည့်နှက်နေပေ၏။

"အု..."

"ငါ ကောင်းကင်ဘုံကို ရောက်နေတာလား"

"ဟင်... အစ်ကိုချီယန်လား"

"အစ်ကိုကရော ဘာလို့ ဒီကို ရောက်နေတာလဲ"

"ငါက နတ်ဆိုးကတ်ပြားတစ်ခုကို သုံးခဲ့တာ သေချာပါတယ်... ဒါပေမဲ့လည်း အစ်ကိုချီယန်က လူကောင်းတစ်ယောက်ပဲလေ... အာ... ဟေး နေဦး၊ ငါ ဘာတွေ ပြောနေတာလဲ"

"အစ်ကိုချီယန်က ဒီလောက်တောင် စွမ်းအားကြီးတာ ဘယ်လိုလုပ် သေနိုင်မှာလဲ"

"ဟင်... ဒါဆို ဒါက သေခါနီး မြင်ယောင်တဲ့ မြင်ကွင်းများလား"

ရဲချီယန်၏ မျက်နှာက မည်းမှောင်သွား၏။

သူ၏ မျက်တောင်များ နှစ်ချက်သုံးချက်မျှ လှုပ်ခတ်သွားလေသည်။ သူက ခြေလှမ်းရပ်တန့်လိုက်ကာ လက်ကို မြှောက်၍ ကျောက်လင်၏ ခေါင်းထိပ်ကို ခေါက်ချလိုက်လေတော့သည်။

"အား"

ခေါင်းခေါက်ခံလိုက်ရမှုကြောင့် ကျောက်လင်မှာ အလွန်အမင်း နာကျင်သွားရသော်လည်း ထိုနာကျင်မှုက သူမကို အပြည့်အဝ အသိစိတ် ပြန်လည် ဝင်ရောက်လာစေခဲ့သည်။

"ဝါး... ကောင်းကင်ဘုံကလည်း ဘာလို့ နာကျင်ရတာလဲ"

"ဒါ ကောင်းကင်ဘုံ မဟုတ်ဘူး"

"အာ... ဟင့်ဟင့်၊ ငါ ငရဲပြည်ကို ရောက်သွားတာလား... အစ်ကိုချီယန်ပါ ဒီရောက်နေတာ မဆန်းတော့ပါဘူးလေ..."

"..."

ရဲချီယန်သည် သူမကို အပြင်သို့ ပစ်ပေါက်လိုက်ချင်သည့် စိတ်ဆန္ဒကို ဖိနှိပ်ချုပ်တည်းလိုက်ကာ အသက်ပြင်းပြင်း တစ်ချက် ရှူသွင်းပြီး အသံနိမ့်နိမ့်ဖြင့် ပြောလိုက်၏။

"မင်း မသေသေးဘူး... သတိထားစမ်းပါ"

ရဲချီယန်က ကုသရေး မုန်လာဥတစ်လုံးကို ထုတ်ယူလိုက်သည်။

"ဖမ်းထား"

"အာ... အို၊ အို..."

ကျောက်လင်က မုန်လာဥကို ကပျာကယာ ဖမ်းယူလိုက်ပြီး ၎င်း၏ နွေးထွေးမှုကို ခံစားမိသွားကာ သူမရှေ့ရှိ ဆံပင်အမည်းရောင်နှင့် လူငယ်လေးကို မော့ကြည့်လိုက်လေသည်။

"ချီ... အစ်ကိုချီယန်... ကျွန်မ တကယ် မသေသေးတာလား၊ ကျွန်မ... ကျွန်မ ထင်လိုက်တာက..."

"ဒီမှတ်တိုင်မှာ မင်းကို ကာကွယ်ပေးမယ်လို့ ငါ ပြောခဲ့ပြီးသားပဲ၊ ငါ့ကတိကို ငါ မဖောက်ဖျက်ဘူး၊ အဲဒီဆွဲကြိုးက အခု အသုံးမဝင်တော့ဘူး... မင်း သဘောရှိ လုပ်နိုင်ပြီ"

သူက ထပ်ပြီး ဘာကိုမျှ မပြောတော့ချေ။ ဤတစ်ကြိမ်တွင်မူ သူသည် ကျောက်လင်၏ ရထားထဲမှ အမှန်တကယ် လျှောက်ထွက်လာခဲ့ပေသည်။

"ဟူး..."

လီဆက်က လျှောက်လာပြီး သူ၏ လက်မောင်းကို ညင်သာစွာ ဆုပ်ကိုင်လိုက်၏။

"အနားယူပါ... ကိုယ့်ကိုယ်ကိုယ်... အရမ်း... ဖိစီးမနေပါနဲ့"

"...မင်း ပြောတာ မှန်ပါတယ်"

ဥယျာဉ်ကြယ်၊ ကောင်းကင်ယံဥယျာဉ်။

အကယ်၍ ယခုအချိန်၌ ဤနေရာသာ ဂိမ်းတစ်ခုထဲမှ ဝင်္ကပါနယ်မြေတစ်ခု ဖြစ်နေမည်ဆိုလျှင် နောက်ဆုံး ပေါ်ထွက်လာမည့် မျက်နှာပြင်က သေချာပေါက် ပေါ်လာပေလိမ့်မည်။

ထိုမျက်နှာပြင်ထက်တွင် စာလုံးအနည်းငယ် ထွက်ပေါ်လာပေလိမ့်မည်တည်း။

【အောင်မြင်စွာ ရှင်းလင်းနိုင်ခြင်း】