အခန်း ၄၀၅

အခန်း ၄၀၅ 【အတုအယောင် စက်ယန္တရားမြွေငယ်】

【ဘူတာရုံမှ ထွက်ခွာခြင်း မော်ဂျူး တပ်ဆင်ပြီးစီးပါပြီ】

【အတုအယောင် နတ်ဘုရား ပျောက်ကွယ်သွားမှုကို ထောက်လှမ်းတွေ့ရှိပါသည်】

【အတုအယောင် နတ်ဘုရား၏ ကြွင်းကျန်ရစ်သော အငွေ့အသက်များကို ရှင်းလင်းနေပါသည်】

【ရထားမောင်းနှင်သူများ အားလုံးသည် ဤဘူတာရုံမှ ထုတ်ပြန်သော အရေးပေါ်တာဝန်ကို ပြီးမြောက်သွားကြပါပြီ】

【ယခုအခါ ဤတာဝန်တွင် ပါဝင်ဆောင်ရွက်ခဲ့ကြသော ရထားမောင်းနှင်သူ အားလုံးထံသို့ ရထားဒင်္ဂါး ၁၀၀ စီ ဖြန့်ဝေပေးနေပါသည်】

【ထပ်ဆောင်း ပါဝင်ကူညီမှု ဆုလာဘ်များကို တစ်ဦးချင်းစီ၏ စာတိုက်ပုံးများဆီသို့ ပေးပို့လိုက်ပါပြီ】

【သင်တို့အားလုံး ထာဝရ အသက်ရှည်ကြပါစေ】

"ဆူညံလိုက်တာ..."

စနစ်၏ ရေတွက်ချိန် သုညသို့ ရောက်ရှိသွားသည့် အခိုက်အတန့်တွင်ပင် ရဲချီယန်သည် သက်တောင့်သက်သာရှိလှသော ကုတင်ပေါ်မှ နိုးထလာခဲ့လေ၏။

သူက သန်းဝေလိုက်ရင်း လက်ရှိအချိန်ကို စစ်ဆေးကြည့်လိုက်သည်။

"မွန်းလွဲ တစ်နာရီတောင် ထိုးနေပြီလား... ဟင်၊ ငါ အိပ်ပျော်နေတာ ဘယ်လောက်တောင် ကြာသွားတာလဲ"

ကုတင်ဘေးတွင် တိတ်ဆိတ်စွာ ရပ်နေသော လီဆက်က ရေနွေးတစ်ခွက် ကမ်းပေးလာရင်း နှုတ်ဆက်လေ၏။

"မင်္ဂလာနံနက်ခင်းပါရှင်"

"မင်္ဂလာမွန်းလွဲခင်းပါလို့ ပြောရမှာ"

ရဲချီယန်က ရေခွက်ကို လှမ်းယူလိုက်ပြီး အနီးတွင် ချထားသော နွေးထွေးနေဆဲဖြစ်သည့် ထမင်းပန်းကန်ကို မြင်လိုက်ရသည်။ ပန်းကန်ထဲတွင် ကြော်ထားသော အမဲသားကင်နှင့် ကြက်ဥများ ရှိနေပေ၏။

သူ တကယ်ကို ဗိုက်ဆာနေခဲ့ချေပြီ။ ထို့ကြောင့် မြိန်ရည်ယှက်ရည် စားသောက်လိုက်ပြီးနောက် မျက်နှာသစ် ကိုယ်လက်သန့်စင်လိုက်လေသည်။

လီဆက်က ခြေဖျားထောက်ကာ သူ၏ ကော်လာကို သိမ်မွေ့စွာ ပြုပြင် သပ်ရပ်ပေး၏။

ခလစ်—

ကင်မရာခလုတ် နှိပ်သံ ပဲ့တင်ထပ်သွားသည်။

"ဓာတ်ပုံရိုက်နေပြန်ပြီလား... ထူးထူးခြားခြား ဘာမှလည်း မရှိဘဲနဲ့ကို..."

လီဆက်က မျက်တောင် တဖျတ်ဖျတ် ခတ်လိုက်ကာ ကင်မရာထဲရှိ သခင်ဖြစ်သူ၏ ပုံရိပ်ကို ကြည့်ရှုရင်း အပြုံးတို့ ပိုမို တောက်ပလာခဲ့သည်။

"သခင် ရှိနေရင်ပဲ လုံလောက်နေပါပြီ"

"..."

သူက စနစ်၏ မျက်နှာပြင်ကို ခေါ်ယူလိုက်၏။ စနစ်၏ အသံကြောင့် နိုးထလာခဲ့ခြင်း ဖြစ်သဖြင့် ဆုလာဘ်များ ဖြန့်ဝေသည့် အကြောင်းကို သူ သဘာဝကျကျပင် သိရှိနေခဲ့သည်။

"ရထားဒင်္ဂါး တစ်ရာ့အပြင် ထပ်ဆောင်းဆုလာဘ်တွေပါ ပေးတာလား... ဒီတစ်ကြိမ် တော်တော်လေး ရက်ရောနေပါလား၊ ဆုလာဘ်က ဘာလဲဆိုတာ ငါ ကြည့်ရဦးမယ်"

မေးလ်နှစ်စောင် ရှိနေ၏။ ရဲချီယန်က ထပ်ဆောင်းဆုလာဘ် ပါဝင်သော ဒုတိယမြောက် မေးလ်ကို ဖွင့်ကြည့်လိုက်လေသည်။

【ရထားမောင်းနှင်သူ ID E၃၁၁၀၂ ရဲချီယန်】

【သင်သည် ဤအရေးပေါ်တာဝန်တွင် ထူးခြားပြောင်မြောက်စွာ စွမ်းဆောင်နိုင်ခဲ့ပါသည်】

【သတ်ဖြတ်ခဲ့သော အတုအယောင် နတ်ဘုရား အရေအတွက် ၂ ပါး】

【တာဝန်ပြီးမြောက်မှု အဆင့် EX】

【ဤထပ်ဆောင်းဆုလာဘ်ကို ပါဝင်ကူညီသူ အားလုံး၏ စွမ်းရည်များအပေါ် မူတည်၍ စနစ်က အကဲဖြတ် တွက်ချက်ကာ အသင့်တော်ဆုံး ပစ္စည်းတစ်ခုကို ထုတ်ပေးသွားပါမည်】

【ထို့ကြောင့် သင်၏ ထပ်ဆောင်းဆုလာဘ်မှာ အောက်ပါအတိုင်း ဖြစ်ပါသည်】

【အတုအယောင် စက်ယန္တရားမြွေငယ်】

【လွင်တီးခေါင်ပြင် မျိုးစိတ်】

【ကိုယ်ပိုင် ဝိညာဉ်အသိ မရှိပါ၊ ချိတ်ဆက်ပြီးနောက် အခြားသူများက ဖြုတ်သိမ်း၍ မရနိုင်ပါ၊ အခြားသူများ ထိန်းချုပ်၍ မရနိုင်သကဲ့သို့ ဖယ်ရှားခြင်းနှင့် ဖျက်ဆီးခြင်းတို့လည်း မပြုလုပ်နိုင်ပါ】

【မည်သည့် ပစ်မှတ်အပေါ်တွင်မဆို အသုံးပြုပြီးနောက် ၎င်းပစ်မှတ်နောက်သို့ အတုအယောင် ရွှေ့ပြောင်းခြင်းဖြင့် လိုက်ပါသွားပါမည်】

【စိတ်စွမ်းအားကို စားသုံး၍ မည်သည့်အချိန်တွင်မဆို အမိန့်ပေးနိုင်ပြီး အတုအယောင် စက်ယန္တရားမြွေငယ်ကို အတုအယောင် ဟင်းလင်းပြင်မှ ဖောက်ထွင်းထွက်ပေါ်စေကာ ပစ်မှတ်ကို တိုက်ခိုက်စေနိုင်ပါသည်】

【တိုက်ခိုက်ပြီးနောက် အတုအယောင် စက်ယန္တရားမြွေငယ်သည် ကိုယ်တိုင် ဖောက်ခွဲဖျက်ဆီးသွားပါမည်။ သတ္တု သို့မဟုတ် စက်ယန္တရား အစိတ်အပိုင်းများကို စားသုံးစေခြင်းဖြင့် ပြန်လည် အသက်သွင်းနိုင်ပြီး အသက်ဝင်လာပြီးနောက် ဤစွမ်းရည်ကို အချိန်မရွေး ပြန်လည် အသုံးပြုနိုင်ပါသည်】

"..."

လက်ဖဝါးပေါ်တွင် ခွေနေသော လူကြီးတစ်ယောက်၏ လက်ညှိုးအရွယ်လောက်သာ ရှိသည့် အနက်ရောင် မြွေငယ်လေးကို ကြည့်ရင်း စနစ်၏ စာသားများကို အမြင်မှားသွားသည်ဟုပင် ရဲချီယန် ထင်လိုက်မိသည်။

"နောက်ထပ် လွင်တီးခေါင်ပြင် မျိုးစိတ်လား... ငါ ချောက်နက်စက်ယန္တရားကြီးကို ရထားလို့ စနစ်က ဒီလို တွက်ဆပြီး ထုတ်ပေးလိုက်တာများလား"

"အတုအယောင် ရွှေ့ပြောင်းခြင်း၊ နောက်ယောင်ခံ လိုက်တာရယ်... အလစ်အငိုက် တိုက်ခိုက်ပြီး လုပ်ကြံသတ်ဖြတ်တာလား"

ရဲချီယန်သည် မြွေငယ်လေး၏ လုပ်ဆောင်ချက်ကို တွေးတောစဉ်းစားလေလေ ၎င်းက လုပ်ကြံသတ်ဖြတ်သူအဖြစ် အသုံးပြုရန် အလွန် အံဝင်ခွင်ကျ ဖြစ်နေကြောင်း ခံစားမိလာလေလေ ဖြစ်၏။

သူက ထောင့်ချွန်း ပုံသဏ္ဌာန် သိသာထင်ရှားပြီး သတ္တုရောင် လက်ခနဲ ပြန်ဟပ်နေသော မြွေငယ်လေး၏ ခေါင်းကို ခပ်ဖွဖွ တတို့ထိုးလိုက်ပြီးနောက် သူ၏ လက်နက်တပ်ဆင်မှု နေရာလွတ်ထဲသို့ တိုက်ရိုက် ထည့်သွင်းလိုက်လေသည်။

လက်နက်တပ်ဆင်မှု နေရာလွတ်က ၎င်းကို နေရာချထားမည့် တည်နေရာကို စိတ်ကြိုက် ရွေးချယ်ခွင့် ပေးထားပေသည်။

ဤကိရိယာငယ်လေးက ရန်သူများကို အသေးအမွှားဟု ထင်ရသော်လည်း ကြီးမားလှသော အံ့အားသင့်မှုတစ်ခုကို သေချာပေါက် ပေးစွမ်းနိုင်ပေလိမ့်မည်။

ထို့အပြင် ၎င်းကို အဆင့်မြင့် အသွင်ကူးပြောင်းခြင်းလည်း ပြုလုပ်နိုင်သေး၏။

သို့သော် အခုတော့ မဟုတ်သေးပေ။

"တကယ်ကို ကြွယ်ဝတဲ့ သီးနှံရိတ်သိမ်းမှုပဲ"

ရဲချီယန်သည် ဤခရီးစဉ်မှ သူ၏ ရရှိမှုများ အားလုံးကို တွက်ဆကြည့်လိုက်သည်။

GT စီးရီး ပုံစံကြမ်းမှ စတင်ပြီး...

ထို့နောက် မြင့်မြတ်သော စက်ယန္တရား အမြုတေ နှစ်ခုနှင့် ချောက်နက် စက်ယန္တရားကြီး...

ပြီးတော့ သာမန်ပုံစံဟု ထင်ရသော်လည်း အကြောက်မက်ဖွယ် အကောင်းဆုံး ဖြစ်သည့် ကမ္ဘာ့အဆုံးသတ်၏ မီးရှူးမီးပန်းများ ဟူသော ဆီမီးအိမ်...

၎င်းအပြင် ရထားဒင်္ဂါး ရာပေါင်းအနည်းငယ်။

ကောင်းကင်ယံဥယျာဉ်ဆီသို့ လာရသော ဤခရီးစဉ်က...

ဓနဥစ္စာ အမြောက်အမြားကို အပြည့်အဝ ရရှိလိုက်သည်ဟုပင် ဆိုနိုင်ချေပြီ။

သန့်ရှင်းသော ကုတ်အင်္ကျီတစ်ထည်ကို ဝတ်ဆင်လိုက်ပြီးနောက် ရဲချီယန်သည် ရထားပေါ်မှ လျှောက်ထွက်လာခဲ့၏။

သူက ပျက်စီးယိုယွင်းနေသော နယ်မြေကို ကြည့်လိုက်ရင်း ခေါင်းကို ခပ်ဖွဖွ ခါယမ်းလိုက်သည်။

ဤမျှ ကြီးမားသော ကပ်ဘေးကြီးကို ကြုံတွေ့ခဲ့ရပြီးနောက် ကောင်းကင်ယံဥယျာဉ်မှာ ပြန်လည် နာလန်ထူရန် အလွန် ခက်ခဲသွားပေလိမ့်မည်။

ကျန်ရစ်နေသော မဟာမိတ်အဖွဲ့များနှင့် မြို့တော်တွင်းရှိ ရထားမောင်းနှင်သူ အများစုမှာလည်း အခြား မြို့တော်များကိုသာ အနားယူရာ နေရာများအဖြစ် ရွေးချယ်သွားကြလောက်ပေ၏။

ဤကောင်းကင်ယံဥယျာဉ်ကြီးသည် နောက်ဆုံးတွင် အဆုံးမဲ့ ဖုန်မှုန့်များအောက်၌သာ နစ်မြုပ်ပျောက်ကွယ်သွားနိုင်ချေသည်။ မည်သူကမျှ အမှတ်ရနေတော့မည် မဟုတ်ချေ။

"အစ်ကိုချီယန်... နိုးလာပြီလား"

အသံလာရာဆီသို့ သူ လှည့်ကြည့်လိုက်၏။

ကြက်ပေါင်တစ်ချောင်း ကိုက်ထားသော ကျောက်လင်က သူ့ကို မြင်သည်နှင့် အလျင်အမြန် ပြေးလာလေသည်။

"အဟွတ်... အဟွတ်"

"ဟို... ဟိုလေ အစ်ကိုချီယန်၊ ကျွန်မကို ကယ်တင်ပေးခဲ့တဲ့ ပစ္စည်းအတွက် ကျေးဇူးတင်ပါတယ်"

သူမက ရဲချီယန်ကို နက်ရှိုင်းစွာ ဦးညွတ် အရိုအသေပြုလိုက်၏။ သူမ၏ ကျေးဇူးတင်ရှိမှုတို့က စကားလုံးများထဲတွင် သိသာထင်ရှားစွာ ပေါ်လွင်နေပေသည်။

"အစ်ကိုသာ မရှိခဲ့ရင် ကျွန်မ ဘာလုပ်ရမလဲဆိုတာ တကယ်ကို မသိတော့ပါဘူး..."

ရဲချီယန်က လက်ကို မြှောက်လိုက်ပြီး ကျောက်လင်၏ ခေါင်းထိပ်ကို ခေါက်ချလိုက်သည်။

"မင်း အရမ်း တွေးလွန်းနေပါပြီ"

"ငါသာ မရှိခဲ့ရင် ဒီမှတ်တိုင်က မင်းအတွက် ကံကောင်းခြင်း ဘူတာ ဖြစ်နေလောက်ပါပြီ၊ မင်းကို ဘာပဲဖြစ်ဖြစ် အသက်ရှင်စေရမယ်ဆိုတဲ့ ငါ့ကတိအတိုင်း လုပ်ဆောင်ပေးလိုက်ရုံပါပဲ"

ရုတ်တရက် ရဲချီယန်သည် ထူးဆန်းသော ဖြစ်နိုင်ခြေတစ်ခုကို တွေးမိသွား၏။

အကယ်၍ သူသာ ရတနာသေတ္တာ ဖွင့်ရန် ကျောက်လင်၏ ကံကောင်းခြင်းကို မသုံးခဲ့ဘူးဆိုလျှင် သူမ ရရှိလိုက်သည့် ပစ္စည်းက လွန်ကဲလွန်းသောကြောင့် သူမ ကံဆိုးမှုထဲ ကျရောက်သွားလိမ့်မည် မဟုတ်ချေ။

ဖြစ်နိုင်ခြေ အလွန် မြင့်မားစွာပင်...

ကျောက်လင်သည် မရည်ရွယ်သော ကံကောင်းခြင်း၏ ပံ့ပိုးမှုအောက်တွင် ထို ကမ္ဘာ့အဆုံးသတ်၏ မီးရှူးမီးပန်းများကို ရှာဖွေတွေ့ရှိသွားလိမ့်မည် ဖြစ်၏။

သို့သော် ရှာတွေ့ပြီးနောက်မှာရော...

ကံကောင်းခြင်းနှင့် ကံဆိုးခြင်းတို့က ဒွန်တွဲ ယှက်နွယ်နေကြစမြဲပေတည်း။

သူမ၏ ကံကောင်းခြင်းက မီးရှူးမီးပန်းများကို ရှာတွေ့စေခဲ့သော်လည်း ထိုမီးရှူးမီးပန်းများက ကောင်းမွန်သောအရာ ဖြစ်သည်ဟု ဆိုလိုခြင်း မဟုတ်ချေ။

ကမ္ဘာ့အဆုံးသတ်၏ မီးရှူးမီးပန်းများကို ငြိမ်းသတ်ချိန်၌ ရဲချီယန်၏ စိတ်အစဉ်ပင် မူးဝေနောက်ကျိသွားခဲ့ရ၏။ ကျောက်လင်သာဆိုလျှင် ဘယ်လိုနေမည်နည်း။

ကံကောင်းခြင်း၏ နောက်တွင် ကံဆိုးခြင်းက ကပ်ပါလာစမြဲ ဖြစ်ပေသည်။

ထို ဆီမီးအိမ်ထဲမှ မီးတောက်ကို ငြိမ်းသတ်ခြင်းက ကျောက်လင်ကို ပိုမို နက်ရှိုင်းသော မျှော်လင့်ချက်မဲ့မှုထဲသို့သာ တွန်းပို့လိုက်ပေလိမ့်မည်။

သေချာပေါက်ပင် ဤအရာများ အားလုံးက ရဲချီယန်၏ ထင်ရာစင်ရာ တွက်ဆမှု သက်သက်သာ ဖြစ်ပေ၏။

ဆီမီးအိမ်ကို ရှာတွေ့ခဲ့သူမှာ သူ ဖြစ်သကဲ့သို့ ကမ္ဘာ့အဆုံးသတ်၏ မီးရှူးမီးပန်းများကို ငြိမ်းသတ်ခဲ့သူမှာလည်း သူပင် ဖြစ်ပေသည်။

ကံကောင်းခြင်း ကင်းစင်သွားသော ကျောက်လင်မှာမူ ကံဆိုးမှု ကုန်စင်သွားစေရန် သူမ၏ အသက်ကို အရင်းအနှီး ပေးဆပ်ခဲ့ရချေပြီ။

သူမ၏ နောက်ထပ် ဘူတာရုံကမူ တော်တော်လေး သီးနှံရိတ်သိမ်းမှု ကောင်းမွန်လောက်ပေသည်။

"အစ်ကိုချီယန်... ဒါက အရောင်းအဝယ်တစ်ခုပဲဆိုတာ ကျွန်မ နားလည်ပါတယ်၊ ဒါပေမဲ့လည်း အစ်ကို ပေးခဲ့တဲ့ ပစ္စည်းက ကျွန်မ အသက်ကို ကယ်တင်ခဲ့တယ်ဆိုတာ အငြင်းပွားစရာ မရှိတဲ့ အမှန်တရားပါပဲ"

ကျောက်လင်က ရယ်မောလိုက်ရင်း ကွဲပြားသော ကတ်ပြား အစီအစဉ် နှစ်ခုကို ထုတ်ယူလိုက်၏။

"အဲဒါအပြင် အစ်ကိုက ကျွန်မကို ဒီ လောင်းကစား ကတ်ပြားကိုလည်း ပေးခဲ့သေးတယ်လေ၊ ကျွန်မရဲ့ ကံကောင်းခြင်းကို ဒီကတ်ပြား အစီအစဉ်နဲ့ လဲလှယ်လိုက်တယ်လို့ပဲ ထားပါတော့၊ ကျန်တာတွေကတော့ အစ်ကိုချီယန် ကျွန်မကို ကယ်တင်ခဲ့တာတွေချည်းပါပဲ"

ရဲချီယန်က အတည်မပြုသကဲ့သို့ ငြင်းဆန်ခြင်းလည်း မရှိဘဲ စကားအများကြီး မဆိုခဲ့ချေ။

ကျောက်လင်က ထွက်ခွာရန် ရွေးချယ်လိုက်၏။ သူမက ဤနေရာတွင် ကြာကြာ နေထိုင်ရန် မရည်ရွယ်ထားပေ။

ယခင်က ကံဆိုးခြင်း ဘူတာတွင် ပုန်းအောင်းနေတတ်ပြီး ရထားပေါ်မှ မဆင်းရဲခဲ့သော ဤကောင်မလေးသည် ယခုအခါ သူမ၏ လက်ရှိ ကံကောင်းခြင်းကို အမြင့်ဆုံး အသုံးချနိုင်ရန်အတွက်...

ရဲချီယန်ထက်ပင် စောစီးစွာ ဤဘူတာရုံမှ ထွက်ခွာကာ လွင်တီးခေါင်ပြင်ဆီသို့ ပြန်လည် ဝင်ရောက်ပြီး သူမ၏ ကမ္ဘာသစ်ဆီသို့ ဦးတည်သွားခဲ့လေပြီ။

ကျယ်လောင်သော ဥဩဆွဲသံတစ်ခု ထွက်ပေါ်လာ၏။

လေဟာနယ်ကို ဖြတ်သန်းသွားသော ကျောက်လင်၏ ရထားကို ကြည့်ရှုရင်း ရဲချီယန်က သူ၏ ရထားဆီသို့ လှည့်ကြည့်လိုက်သည်။

"ငါလည်း ထွက်ခွာရမယ့် အချိန်တန်ပြီပဲ"

"ဒါပေမဲ့ လုပ်စရာတစ်ခုတော့ ကျန်နေသေးတယ်"

သူငယ်ချင်းစာရင်း၏ အပေါ်ဆုံးတွင် ရှာယာ၏ အမည် ရှိနေပေ၏။

"ကတိပေးထားရင် သေချာပေါက် တည်ရမှာပေါ့"

"အတော်ပဲ၊ ဟော့ပေါ့ တစ်နပ်စားရတာလည်း မဆိုးပါဘူးလေ"

"သူမ မထွက်သွားလောက်သေးဘူး မဟုတ်လား"

သတင်းစကား တစ်စောင် ပေးပို့လိုက်သည့် အခိုက်အတန့်တွင်ပင် တစ်ဖက်လူထံမှ ပြန်စာက ချက်ချင်း ရောက်ရှိလာခဲ့၏။

၎င်းမှာ မြို့တော်တစ်ခုအတွင်းရှိ တည်နေရာ ကိုဩဒိနိတ် တစ်ခု ဖြစ်ပေသည်။

【မော်ဂျူး၊ ဘူတာအတွင်း စတင်လည်ပတ်ခြင်း】

ဘီးများက မြို့တော်၏ အပျက်အစီးများကို ဖြတ်သန်း လိမ့်ဆင်းသွားကာ ကိုဩဒိနိတ်များ ညွှန်ပြထားသော နယ်မြေဆီသို့ ဦးတည် ပြေးဆွဲသွားလေတော့သတည်း။