← Chapters

အခန်း ၄၈၁

Vol. 25 Ch. 481

အခန်း ၄၈၁

Vol. 25 Ch. 481

အခန်း ၄၈၁ - ပထမဆုံး ဟောပြောပွဲခန်းမ

​လင်းကျင်း ထျန်းရွှမ်အကယ်ဒမီသို့ ဒုတိယအကြိမ်မြောက် ခြေချလာခဲ့ခြင်း ဖြစ်သော်လည်း ယခုအကြိမ်တွင်မူ လုံးဝ ကွဲပြားခြားနားသော အဆင့်အတန်းတစ်ခုနှင့် ရောက်ရှိလာခဲ့ခြင်း ဖြစ်၏။ ယခင်က သူ ဤကျောင်းတော်သို့ ဧည့်သည်တော်တစ်ဦးအဖြစ် လာရောက်ခဲ့ခြင်း ဖြစ်သော်လည်း ယခုအခါတွင်မူ ဆရာတစ်ဦး၏ အရည်အချင်းနှင့် ရောက်ရှိလာခဲ့ခြင်း ဖြစ်ပေသည်။

​သူ့ထံတွင် တရားဝင် အဆင့် ၄ သားရဲအကဲဖြတ်မှူး အဆင့်အတန်း ရှိနေသဖြင့် သူသည် ထျန်းရွှမ်အကယ်ဒမီတွင် ကထိကတစ်ဦးအဖြစ် လုပ်ဆောင်ရန် လုံလောက်သည်ထက် ပိုမိုသော အရည်အချင်း ရှိနေခဲ့ပြီ ဖြစ်၏။

​တိုက်တိုက်ဆိုင်ဆိုင်ပင် သူ့ကို လာရောက်ကြိုဆိုရန် တာဝန်ပေးအပ်ခြင်း ခံရသော လူမှာ အခြားသူမဟုတ်ဘဲ ယခင်က သားရဲအကဲဖြတ်စင်မြင့်တွင် တန်လင်းနှင့် ကျန်းဖုန်းဖုန်းတို့၏ ပြိုင်ပွဲကို ကြီးကြပ်ပေးခဲ့သော ကထိကလူငယ်လေး ဖြစ်နေခဲ့သည်။

​“အကဲဖြတ်မှူးလင်း… ကျွန်တော့်နာမည်က ဝမ်ရှင်းပါ… နောင်တစ်ချိန်မှာ အကူအညီ တစ်စုံတစ်ရာ လိုအပ်မယ်ဆိုရင် ကျွန်တော့်ကို ပွင့်ပွင့်လင်းလင်း ရှာဖွေလို့ ရပါတယ်”

​ကထိက ဝမ်ရှင်းက အလွန်အမင်း ရင်းနှီးပျူငှာလှ၏။ လင်းကျင်းက သူ့ထက် ပိုမိုငယ်ရွယ်နေလျှင်ပင် သူသည် ရိုင်းစိုင်းမှု သို့မဟုတ် မထောက်မညှာ ပြုမူမှုမျိုးကို လုံးဝ မပြသခဲ့ပါချေ။ ယင်းက လင်းကျင်းက အဆင့် ၄ သားရဲအကဲဖြတ်မှူးတစ်ဦး ဖြစ်နေခြင်းနှင့် သေချာပေါက် သက်ဆိုင်ပေလိမ့်မည်။

​လင်းကျင်း ဤနေရာတွင် စိမ်းနေမည်ကို သိရှိထားသဖြင့် ဝမ်ရှင်းက သူ့အနားတွင် အနီးကပ် လိုက်ပါပေးခဲ့ပြီး ကျောင်းတော်တစ်ခုလုံးကို လိုက်လံပြသပေးခဲ့သည်။

​လင်းကျင်းအတွက်မူ သူ့ကို စိတ်အဝင်စားဆုံး ဖြစ်စေသည့် တစ်ခုတည်းသော နေရာမှာ သားရဲအကဲဖြတ်စင်မြင့် ဖြစ်ပေသည်။

​ထိုနေရာတွင် သားရဲနမူနာပုံစံ ပေါင်းသောင်းချီ၍ ရှိနေသဖြင့် ၎င်းက လင်းကျင်း၏ မျက်လုံးထဲတွင်မူ ရတနာသိုက်ကြီးတစ်ခုပမာ ဖြစ်နေခဲ့၏။ အကယ်၍ သူ ယင်းတို့အားလုံးကို ပြတိုက်ထဲသို့ မှတ်တမ်းတင်နိုင်မည်ဆိုပါက သံသယဖြစ်ဖွယ်မရှိဘဲ ဆုလာဘ်အသစ်များကို ရရှိစေပေလိမ့်မည်။

​ထို့ကြောင့် လင်းကျင်း ဤနေရာသို့ သွားရောက်ရန် အလွန်အမင်း မျှော်လင့်နေမိသည်။

​လင်းကျင်း ကျောင်းတော်၏ အခြားသော အဆောက်အအုံများသို့ သွားရောက်ရန်မူ ထိုမျှလောက် စိတ်အားထက်သန်ခြင်း မရှိပါချေ။

​သို့သော်လည်း သူ သိသင့်သိထိုက်သည့် အရာများကိုမူ လေ့လာခဲ့သေးသည်။ နောက်ခဏတွင် ဝမ်ရှင်းနှင့် လင်းကျင်းတို့သည် ကျယ်ဝန်းလှသော ခန်းမကြီးတစ်ခုသို့ ရောက်ရှိလာခဲ့ကြ၏။

​“အကဲဖြတ်မှူးလင်း… ဒါက ထျန်းရွှမ်အကယ်ဒမီရဲ့ ပထမဆုံး ဟောပြောပွဲခန်းမပဲ… ဒီနေရာက ကြီးမားတဲ့ သမိုင်းဝင် တန်ဖိုးတွေ ရှိတယ်… ကျွန်တော့်အမြင်အရတော့ မင်း ဒီနေရာမှာ စာသင်ကြားပြသမှုကို စတင်မယ်ဆိုရင် မင်းအတွက် အကောင်းဆုံး နေရာဖြစ်လိမ့်မယ်… အမှန်အတိုင်း ပြောရရင် ကျွန်တော်တို့ ကထိကတွေက သူတို့ရဲ့ ပထမဆုံး သင်ခန်းစာတွေကို ဒီနေရာမှာ ကျင်းပတာက ထုံးတမ်းအစဉ်အလာတစ်ခုလို ဖြစ်နေပြီ”

​ပထမဆုံး ဟောပြောပွဲခန်းမတွင် မိမိ၏ ပထမဆုံး သင်ခန်းစာကို ကျင်းပခြင်းက မင်္ဂလာရှိသော အစပြုခြင်းနှင့် ကောင်းသော နိမိတ်တစ်ခု ဖြစ်ပေသည်။

​၎င်းက မိမိ၏ အဆင့်အတန်းနှင့် အမှတ်အသားကို ပြသသည့် သင်္ကေတတစ်ခုလည်း ဖြစ်၏။

​လင်းကျင်း ခေါင်းညိတ်ပြလိုက်သည်။

​သူ ယခုကဲ့သို့သော ထုံးတမ်းအစဉ်အလာများကို နားလည်နိုင်ပေသည်၊ အဘယ်ကြောင့်ဆိုသော် အောင်မြင်သော အစပြုခြင်းတစ်ခု ရရှိရန်အတွက် လုပ်ထုံးလုပ်နည်းများကို မျှော်လင့်ထားကြခြင်းကြောင့် ဖြစ်၏။ လင်းကျင်းကိုယ်တိုင်ပင် ဤနေရာက လက်ရာမြောက်သော ထုဆစ်မှုများနှင့် အခြားသော အလှဆင်မှုများဖြင့် ပြည့်နှက်နေသဖြင့် ခမ်းနားထည်ဝါလှသော နေရာတစ်ခု ဖြစ်ကြောင်း သဘောတူညီမိသည်။ သူ ခန်းမထဲသို့ ခြေချလိုက်သည့် အခိုက်အတန့်တွင် ယင်း၏ ခမ်းနားထည်ဝါမှုကို ခံစားလိုက်ရ၏။

​ဝန်ခံရလျှင် သူ ဤနေရာတွင် ဟောပြောပွဲတစ်ခု ကျင်းပလိုစိတ် ပြင်းပြလာခဲ့သည်။ ၎င်းက သေချာပေါက် ကြီးမားသော အတွေ့အကြုံတစ်ခု ဖြစ်လာပေလိမ့်မည်။

​“ငါ မနက်ဖြန်မှာ ငါ့ရဲ့ ပထမဆုံး ဟောပြောပွဲကို ဒီနေရာမှာ ကျင်းပဖို့ စီစဉ်ရမယ်”

လင်းကျင်းက ထုတ်ဖော်ပြောဆိုလိုက်၏။

​လမ်းခရီးတွင် ဝမ်ရှင်းက စာသင်ကြားခြင်းဆိုင်ရာ စည်းမျဉ်းများနှင့် လုပ်ငန်းစဉ်များကို အလွန်အမင်း ရှင်းလင်းစွာ ရှင်းပြပေးခဲ့သည်။

​ကိုယ်ပိုင်ကျောင်းသားများကို လက်ခံပိုင်ခွင့် ရှိသည့်အပြင် ကျောင်းတော်၏ ဆရာများ၊ အထူးသဖြင့် အဆင့် ၄ အကဲဖြတ်မှူး ကထိကများသည် လစဉ် အနည်းဆုံး တစ်ကြိမ်ခန့် အများပြည်သူဆိုင်ရာ သင်ခန်းစာတစ်ခုကို ကျင်းပရန် လိုအပ်ပေသည်။

​အများပြည်သူဆိုင်ရာ သင်ခန်းစာကို လူတိုင်း တက်ရောက်နိုင်၏။ ၎င်းက ကိုယ်ပိုင်ကျောင်းသားများအတွက်သာ သီးသန့်မဟုတ်ဘဲ ကျောင်းတော်ရှိ အခြားသော ကျောင်းသားများအားလုံးလည်း တက်ရောက်နာယူခွင့် ရှိကြပေသည်။

​အမှန်စင်စစ် ထျန်းရွှမ်အကယ်ဒမီတွင် ကျောင်းသား အရေအတွက် အလွန်အမင်း များပြားလှသဖြင့် ၎င်းတို့ထဲက အနည်းစုသာ အဆင့် ၄ အကဲဖြတ်မှူးတစ်ဦးအောက်တွင် ကိုယ်ပိုင် ပညာသင်ကြားခွင့် ရရှိကြခြင်း ဖြစ်၏။ ကျောင်းသားအများစုကမူ သင်ယူမှု လုပ်ငန်းစဉ်များတွင် ကူညီပေးနိုင်ရန်အတွက် အများပြည်သူဆိုင်ရာ သင်ခန်းစာများကိုသာ မှီခိုကြရပေသည်။

​သေချာသည်မှာ ဝမ်ရှင်းကဲ့သို့သော အဆင့် ၃ လက်ထောက်ကထိကများကသာ အချိန်အများစုတွင် ဟောပြောပွဲများကို ကျင်းပပေးကြခြင်း ဖြစ်သည်။ ယင်းသို့ ဖြစ်သော်လည်း ထျန်းရွှမ်အကယ်ဒမီသည် တိုက်ကြီးပေါ်ရှိ သားရဲအကဲဖြတ်မှူးများအတွက် သန့်ရှင်းမွန်မြတ်သော နယ်မြေတစ်ခုအဖြစ် လူသိများနေရခြင်းမှာ ၎င်းတို့ထံ၌ အဆင့် ၄ ကထိကများ ရှိနေခြင်းကြောင့် ဖြစ်ပေသည်။

​လင်းကျင်း ဤနေရာတွင် သုံးလကြာ သင်ကြားပြသရမည် ဖြစ်သဖြင့် သူသည် သူ့အလုပ်ကို အလေးအနက်ထားရန် သေချာစွာ လုပ်ဆောင်ရပေလိမ့်မည်။ သူ မနက်ဖြန်တွင် စာစတင်သင်ကြားလိုကြောင်း အသိပေးခဲ့ခြင်းကလည်း တစ်စိတ်တစ်ပိုင်းအားဖြင့် ယင်းကြောင့် ဖြစ်၏။

​သို့သော်လည်း လင်းကျင်း ယခင်က ဤနေရာတွင် စာသင်ကြားဖူးခြင်း မရှိသဖြင့် ဝမ်ရှင်းက ဝမ်းမြောက်စွာ ပြောပြလိုက်သည်။

“ကျောင်းတော်မှာ စည်းမျဉ်းစည်းကမ်းတွေ အများကြီး ရှိနိုင်ပေမယ့် အဲဒါတွေထဲက အများစုက ကျောင်းသားတွေအတွက်ပဲ အကျုံးဝင်တာ… ကထိကတွေကိုတော့ စည်းမျဉ်းတွေ အများကြီးနဲ့ ကန့်သတ်မထားဘူး… ဟောပြောပွဲခန်းမရဲ့ ရှေ့မှာ ကြေညာချက်သင်ပုန်းတစ်ခု ရှိတယ်… မနက်ဖြန်မှာ ဟောပြောပွဲ ကျင်းပမယ့် ကထိကတွေ ရှိမလားဆိုတာကို မင်း သွားရောက်ကြည့်ရှုလို့ ရတယ်… အကယ်လို့ ရှိနေမယ်ဆိုရင်တော့ မင်း မင်းရဲ့ ဟောပြောပွဲကို ကျင်းပနိုင်မှာ မဟုတ်ဘူး… ဒါပေမဲ့ နေရာလွတ် ရှိနေမယ်ဆိုရင်တော့ မင်း မင်းရဲ့ ဟောပြောပွဲ အချိန်ဇယားကို သင်ပုန်းပေါ်မှာ ကပ်ထားလိုက်ရုံပါပဲ… ဒါက တကယ်ကို ရိုးရှင်းတယ်”

​ဤအရာကို ကြားရသည့်အခါ လင်းကျင်း သွားရောက်ကြည့်ရှုလိုက်ရာ သေချာပေါက်ပင် ထိုဟောပြောပွဲခန်းမ၏ လတ်တလော ဟောပြောပွဲ အချိန်ဇယားများကို ပြသထားသော ကြေညာချက်သင်ပုန်းတစ်ခု ရှိနေခဲ့သည်။

​ယနေ့နံနက်တွင် ‘အကဲဖြတ်မှူးဟန်ရွှမ်’ ၏ ဟောပြောပွဲတစ်ခု ရှိခဲ့ပြီး ၎င်းက ပြီးဆုံးသွားခဲ့ပြီ ဖြစ်သည်။ မနက်ဖြန်အတွက်မူ အချိန်ဇယား လွတ်နေခဲ့၏။

​၎င်းက နားလည်ရ လွယ်ကူလှသဖြင့် လင်းကျင်း ချက်ချင်း သဘောပေါက်သွားခဲ့သည်။

​“ဒါက တကယ်ကို ရိုးရှင်းတာပဲ”

လင်းကျင်းက မှတ်ချက်ပြုလိုက်၏။

​“တိုက်တိုက်ဆိုင်ဆိုင်ပဲ… မနက်ဖြန် မနက်ပိုင်းအတွက် ဘယ်ကထိကမှ နေရာမယူရသေးဘူး… ဒါကြောင့် ကျွန်တော်ပြောသလိုပဲ မင်း မင်းရဲ့ ဟောပြောပွဲ အသိပေးချက်ကို ဒီပေါ်မှာ ကပ်ထားလိုက်လို့ ရပြီ”

​ထို့ကြောင့် လင်းကျင်း သင်ပုန်းဘေးတွင် ပြင်ဆင်ထားသော စုတ်တံနှင့် စက္ကူကို ကောက်ယူလိုက်၏။ သူ ခဏမျှ စဉ်းစားပြီးနောက် မနက်ဖြန် ဟောပြောပွဲအတွက် ခေါင်းစဉ်ကို ရေးသားလိုက်တော့သည်။

​သားရဲအကဲဖြတ်ခြင်း စွမ်းရည်များ တိုးတက် စေရန်အတွက် ဟောပြောပွဲ။

​ထျန်ရွှမ်အကယ်ဒမီသည် တရားဝင် အဆင့် ၁ သားရဲအကဲဖြတ်မှူးနှင့် အထက်လူများကိုသာ လက်ခံသဖြင့် ၎င်းတို့ထံတွင် အဆင့် ၂ ကျောင်းသား အမြောက်အမြား ရှိနေကာ လင်းကျင်းအနေဖြင့် ကျောင်းသားများသည် သားရဲအကဲဖြတ်ခြင်းဆိုင်ရာ အခြေခံများကို ကျွမ်းကျင်ပြီး ဖြစ်လိမ့်မည်ဟု တွေးတောလိုက်ခြင်း ဖြစ်သည်။

​တစ်နည်းအားဖြင့် ဆိုရလျှင် သူ အစကနေ စတင်ကာ ရှင်းပြနေရန် မလိုအပ်ပါချေ။

​၎င်းတို့ လိုအပ်နေသည်မှာ ပိုမိုတိုးတက်လာစေရန်အတွက် လမ်းညွှန်မှု ဖြစ်သဖြင့် လင်းကျင်း ယင်းနှင့် ပတ်သက်၍ ဆွေးနွေးရန် ကမ်းလှမ်းလိုက်ခြင်း ဖြစ်သည်။ နည်းပညာပိုင်းအရ ဆိုလျှင် ၎င်းက ကျောင်းသားများအတွက် များစွာ ပိုမိုအဓိပ္ပာယ် ရှိပေလိမ့်မည်။ လင်းကျင်းထံတွင် နည်းလမ်းများ ရှိနေသည်မှာ ထွေထွေထူးထူး ပြောနေရန် မလိုသဖြင့် သူ့မကြာမီ ကျင်းပမည့် ဟောပြောပွဲ၏ အကြောင်းအရာက အလွန်အမင်း တန်ဖိုးရှိပေလိမ့်မည်။

​လင်းကျင်း ယင်းသို့ ပြောဆိုနိုင်လောက်သည်အထိ ယုံကြည်ချက် ရှိနေခဲ့၏။

​သူ ထိုအလုပ်ကို ကောင်းမွန်စွာ မလုပ်ဆောင်နိုင်လျှင်ပင် ပြတိုက်က သူ့နောက်ကွယ်တွင် ရှိနေသဖြင့် သူ ပြောစရာ အကြောင်းအရာများ ကုန်ဆုံးသွားလိမ့်မည်ကို စိုးရိမ်ရန် မလိုပါချေ။

​ယင်းကို ရေးသားပြီးနောက် လင်းကျင်း သူ့နာမည်ကို လက်မှတ်ရေးထိုးလိုက်သည်။

​သူ့ဘေးတွင် ရပ်နေသော ဝမ်ရှင်း၏ မျက်လုံးများက တောက်ပသွားခဲ့ရ၏။

“အကဲဖြတ်မှူးလင်း… မင်းရဲ့ လက်ရေးက တကယ်ကို ပြောင်မြောက်လှပတာပဲ”

​ထိုချီးမွမ်းစကားက စိတ်ရင်းအမှန် ဖြစ်ပေသည်။ အမှန်စင်စစ် လင်းကျင်းကိုယ်တိုင်က အတော်လေး ကျွမ်းကျင်သော လက်ရေးလှပညာရှင်တစ်ဦး ဖြစ်ပြီး သူကိုယ်ပိုင် ဟန်ပန်တစ်ခုကိုလည်း ဖော်ဆောင်ထားနိုင်ခဲ့ပြီ ဖြစ်၏။

​ချီးမွမ်းစကားကို ကြားရသည့်အခါ လင်းကျင်းက ဘာမှမပြောဘဲ ပြုံးရုံသာ ပြုံးလိုက်သည်။

​“ဒါဆို အားလုံး ပြီးပြီလား”

လင်းကျင်းက မေးမြန်းလိုက်၏။

​ဝမ်ရှင်းက ခေါင်းညိတ်ပြလိုက်သည်။

“ဟုတ်ကဲ့… အများပြည်သူဆိုင်ရာ ဟောပြောပွဲတွေကို အစောဆုံး လာရောက်တဲ့လူက အရင်ဆုံး ရရှိတဲ့ စနစ်နဲ့ ကျင်းပတာပါ… မင်း နေရာယူလိုက်ပြီ ဖြစ်လို့ တ​ခြား အကဲဖြတ်မှူးတွေက ရှောင်ရှားပြီး သူတို့ရဲ့ ဟောပြောပွဲတွေအတွက် တခြားအချိန်တစ်ခုကိုပဲ ရွေးချယ်ကြလိမ့်မယ်”

​ဤအရာ ပြီးဆုံးသွားသည့်အခါ လင်းကျင်းသည် သားရဲအကဲဖြတ်စင်မြင့်သို့ သွားရောက်ကြည့်ရှုရန် မစောင့်နိုင်တော့ပေ။

​ဝမ်ရှင်းက သူ့တောင်းဆိုချက်ကို ဘယ်တော့မှ ငြင်းပယ်လိမ့်မည် မဟုတ်ပါချေ၊ အဘယ်ကြောင့်ဆိုသော် အကဲဖြတ်မှူးလင်းက ကျောင်းတော်တွင် စာသင်ကြားပေးရန်အတွက် ဆရာကြီးကျန့်ကိုယ်တိုင် ဖိတ်ခေါ်ထားခဲ့သော လူ ဖြစ်ကြောင်း သူ သိရှိထားခြင်းကြောင့် ဖြစ်သည်။ ထို့ကြောင့် သူသည် လင်းကျင်း၏ တောင်းဆိုချက်များက ဘာပဲဖြစ်ဖြစ် ဖြည့်ဆည်းပေးပေလိမ့်မည်။

​ထပ်လောင်းပြောရလျှင် ဆရာကြီးကျန့်သည် တောင်းဆိုချက် အများအပြား ရှိတတ်သော လူမျိုး မဟုတ်သော်လည်း သူ တောင်းဆိုချက်တစ်ခုခု ရှိလာတိုင်းတွင် ယင်းက ဆရာကြီးကျန့် ထိုကိစ္စအပေါ် မည်မျှအထိ အလေးထားကြောင်း ဖော်ပြနေခြင်း ဖြစ်သည်။

​ဆရာကြီးကျန့်က လင်းကျင်းအပေါ် မည်မျှအထိ အထင်ကြီး လေးစားနေကြောင်းမှာ ထင်ရှားပေသည်။

​သားရဲအကဲဖြတ်စင်မြင့်သို့ သွားရာလမ်းတွင် လင်းကျင်း အသိမိတ်ဆွေတစ်ဦးနှင့် ဆုံတွေ့ခဲ့ရ၏။

​လီရှင်းချီ ဖြစ်ပေသည်။

​သူမက အခြားသော ကျောင်းသားအချို့နှင့်အတူ ပျော်ရွှင်စွာ စကားစမြည် ပြောဆိုနေခဲ့ပြီး သူမသည် လင်းကျင်းကို မြင်တွေ့လိုက်ရသည့်အခါ သူမ၏ မျက်လုံးများက ချက်ချင်းဆိုသလို တောက်ပသွားခဲ့ရတော့သည်။

​“အကဲဖြတ်မှူးလင်း… ရှင် ဘာလို့ ဒီကို ထပ်ပြီး ရောက်နေတာလဲ”

​လင်းကျင်း သူမကို ပြုံးပြလိုက်သည်။ သူ လီရှင်းချီကို ကောင်းမွန်စွာ မှတ်မိနေပါသေးသည်။ အဘယ်ကြောင့်ဆိုသော် သူမက ယမန်နေ့က သူ လမ်းပျောက်နေစဉ်တွင် ကျောင်းတော်တစ်ခုလုံးကို လိုက်လံလမ်းညွှန်ပေးခဲ့သော လူ ဖြစ်ခြင်းကြောင့် ဖြစ်၏။

​“ငါက အခု ကျောင်းတော်ရဲ့ ကထိကတွေထဲက တစ်ယောက် ဖြစ်သွားပြီလေ… ဒါကြောင့် ငါ ဒီမှာ ရှိနေရမှာပေါ့"

​လင်းကျင်း၏ ပြန်လည်ဖြေကြားမှုက အလွန်အမင်း သာမန်ကာလျှံကာ ဆန်သဖြင့် လီရှင်းချီက အစပိုင်းတွင် သူ့ကို မယုံကြည်ခဲ့ပါချေ။

​ဤနေရာက ထျန်းရွှမ်အကယ်ဒမီ ဖြစ်သဖြင့် သူက ကထိကတစ်ဦးအဖြစ် ဤမျှလောက် အလွယ်တကူ မည်သို့ဖြစ်လာနိုင်ပါမည်နည်း။

​သို့သော်လည်း လီရှင်းချီက ချက်ချင်းဆိုသလို လင်းကျင်း၏ ဘေးတွင် ရပ်နေသော ဝမ်ရှင်းကို သတိပြုမိသွားခဲ့ရသည်။

​ထိုလူက မည်သူလဲဆိုသည်ကို သဘောပေါက်သွားပြီးနောက် သူမက အလျင်အမြန် ရှေ့သို့ တိုးလာကာ သူ့ကို ဂါရဝပြုလိုက်၏။ သူမ၏ သူငယ်ချင်းများကလည်း ယင်းသို့ပင် ပြုလုပ်ကြပြီး ကထိကဝမ်ကို ရိုသေစွာ ဦးညွှတ်လိုက်ကြသည်။

​“ကောင်းပြီ… ငါ လုပ်စရာလေးတွေ ရှိသေးတယ်… ငါ မနက်ဖြန် မနက်ပိုင်းမှာ ပထမဆုံး ဟောပြောပွဲခန်းမမှာ ငါ့ရဲ့ ပထမဆုံး ဟောပြောပွဲကို ကျင်းပဖို့ ရှိတယ်… မင်း လာရောက်နားထောင်သင့်တယ်… ငါ ထင်တာတော့ အဲဒါက မင်းအတွက် အသုံးဝင်လိမ့်မယ်”

လင်းကျင်း မထွက်ခွာမီ လီရှင်းချီကို ပြောဆိုလိုက်၏။ ဝမ်ရှင်းက ကျောင်းသားများ၏ ဂါရဝပြုမှုကို ပြန်လည်တုံ့ပြန်ခြင်း မရှိခဲ့ပါချေ။ သို့သော်လည်း သူ လီရှင်းချီကိုမူ ပြုံးလျက် ခေါင်းညိတ်ပြလိုက်သည်။

​သူ ကျန်ရှိသော ကျောင်းသားများကို လျစ်လျူရှုရန် ရွေးချယ်ခဲ့ခြင်းတွင် အကြောင်းပြချက် ရှိပေသည်။ လီရှင်းချီက အကဲဖြတ်မှူးလင်း၏ အသိမိတ်ဆွေတစ်ဦး ဖြစ်နေခြင်းကြောင့် ဖြစ်၏။

​အကယ်၍ ထိုသို့သာ မဟုတ်ပါက သူ သူမကို တစ်ချက်လေးပင် ငဲ့ညှာကြည့်ရှုလိမ့်မည် မဟုတ်ပါချေ။

All Chapters