← Chapters

အခန်း ၄၉၂

Vol. 25 Ch. 492

အခန်း ၄၉၂

Vol. 25 Ch. 492

အခန်း ၄၉၂ - ဉာဏ်ပညာရှိသော ငါးနှင့် ကျင့်ကြံခြင်းကို ရှာဖွေသော မြွေ

​လင်းကျင်းသည် သူ၏ နောက်ဖေးဝင်းရှိ ရေကန်ဆီသို့ လျှောက်လှမ်းသွားခဲ့၏။ အကယ်ဒမီအတွင်းရှိ အိုင်ကြီးထက် ပိုမို သေးငယ်သော ဤရေကန်သည် မည်သည့်နည်းနှင့်မဆို ကြီးမားသည်ဟု ပြော၍မရပေ။ ကန်ရေပြင်မှာ အစိမ်းနုရောင် သန်းနေပြီး အနည်းငယ် နောက်ကျိနေပုံရသည်။

​“ငါး မရှိဘူးလား”

​လင်းကျင်းက ငြိမ်သက်နေသော ရေပြင်ကို စိုက်ကြည့်ရင်း သိသိသာသာကို ဇဝေဇဝါ ဖြစ်သွားခဲ့ရ၏။

​သူက အသေအချာ တွေးတောပြီးနောက် ဝမ်ရှင်း ပြောခဲ့သည့် စကားကို သတိရသွားခဲ့သည်။ ဤမက်မွန်ပွင့်အိမ်ဂေဟာသည် အလွန် လှပသော နေရာတစ်ခု ဖြစ်သော်လည်း အချိန်အတော်ကြာအောင် မည်သူ့ကိုမျှ ခွဲဝေချထားပေးခြင်း မရှိခဲ့ပေ။ ငါးများကို ဂရုစိုက်မည့်သူ မရှိသဖြင့် ၎င်းတို့ သေဆုံးသွားခဲ့ကြသည်မှာ ကြာပြီဖြစ်ကြောင်း တွေးဆရသည်မှာ သဘာဝကျပေသည်။

​သို့သော်လည်း ဤရေကန်သည် စီးဆင်းမှုမရှိဘဲ သေနေသော ရေအိုင်မျိုး မဟုတ်သဖြင့် ထူးဆန်းနေခဲ့၏။ ၎င်းက နံစော်မနေရုံတင်မကဘဲ အတော်လေး သန့်ရှင်းနေသေးသည်။

​“နောက်ရက်ကျမှ ငါးအချို့ လာလွှတ်ရမယ်”

​လင်းကျင်းက မိမိကိုယ်ကိုယ် တိုးတိုးတိတ်တိတ် ရေရွတ်လိုက်၏။ သူ ထွက်ခွာရန် ပြင်လိုက်စဉ်မှာပင် ရေကန်၏ မျက်နှာပြင်ပေါ်တွင် ရုတ်တရက် လှိုင်းတွန့်များ ထွက်ပေါ်လာခဲ့သည်။

​လင်းကျင်းက မျက်လုံးထောင့်မှတစ်ဆင့် ထိုဖြစ်ရပ်ကို သတိပြုမိလိုက်သဖြင့် ချက်ချင်း ခြေလှမ်းရပ်ကာ လှည့်ကြည့်လိုက်တော့၏။

​ထိုနေရာတွင် ဘာမှ ရှိမနေခဲ့ပေ။

​သို့သော်လည်း သူ၏ မျက်လုံးများက သူ့ကို လှည့်စားနေခြင်း မဟုတ်သည်မှာ သေချာသည်။ ရေကန်ထဲသို့ တစ်စုံတစ်ဦးက ကျောက်ခဲတစ်လုံး ပစ်ချလိုက်သည့်အလား လှိုင်းတွန့်များက တကယ်ပဲ ရှိနေခဲ့၏။

​လင်းကျင်း၏ အာရုံခံနိုင်စွမ်းမှာ သာမန် သားရဲအကဲဖြတ်မှူးတစ်ဦးထက် များစွာ ပိုမို ထက်မြက်လှပေသည်။ လွန်ခဲ့သည့် စက္ကန့်ပိုင်းခန့်က သူသည် ရေထဲမှ ထွက်ပေါ်လာသော အားနည်းသည့် စွမ်းအင်တစ်ခုကို အထင်အရှား ဖမ်းယူရရှိခဲ့ခြင်း ဖြစ်၏။

​၎င်းက သားရဲတစ်ကောင်၏ အော်ရာ ဖြစ်သည်။

​တကယ်လို့ လင်းကျင်းအနေဖြင့် သူ၏ အာရုံအပေါ် အပြည့်အဝ ယုံကြည်မှု မရှိပါက ၎င်းသည် စိတ်ထင်ယောင်ထင်မှား ဖြစ်ခြင်းသာ ဖြစ်လိမ့်မည်ဟု ယူဆမိပေလိမ့်မည်။

​သို့သော်လည်း အခြေအနေက ထိုသို့မဟုတ်သည်မှာ ထင်ရှားလှ၏။

​သူသည် အခြားကိစ္စရပ်များတွင် မှားယွင်းနိုင်သော်လည်း သားရဲစွမ်းအင်နှင့် ပတ်သက်လာလျှင်တော့ လင်းကျင်း ဘယ်တော့မှ မှားယွင်းမည် မဟုတ်ပေ။ သူ လေ့ကျင့်ထားသော ကျင့်စဉ်များထဲမှ အသက်ရှူ နည်းစနစ်က သူ၏ အဆုတ် လေဝင်လေထွက် လုပ်ငန်းစဉ်ကို ချောမွေ့စေခဲ့သည်။ သူ၏ အာရုံခံစွမ်းအားကို အပြည့်အဝ အသုံးပြုလိုက်သောအခါ မည်သည့်အနံ့အသက်မျှ သူ၏ နှာခေါင်းမှ လွတ်မြောက်နိုင်ခြင်း မရှိဘဲ အထူးသဖြင့် သားရဲတစ်ကောင်၏ အော်ရာကို ပိုမို သိသာစေသည်။

​“ကျောင်းဝန်းထဲမှာ သားရဲတစ်ကောင် ရှိနေတာလား... အတော်သတ္တိရှိတာပဲ”

​လင်းကျင်းက တိတ်တဆိတ် ရေရွတ်လိုက်မိ၏။

​သူသည် ထိုဖြစ်တည်မှုအပေါ် သဘာဝကျစွာပင် စူးစမ်းလိုစိတ် ဖြစ်ပေါ်လာခဲ့သည်။ အဆုံးစွန်ဆုံးတော့ ဤနေရာက အနည်းဆုံး အဆင့် ၄ သားရဲအကဲဖြတ်မှူး နှစ်ဆယ်ခန့် ဆရာများအဖြစ် တာဝန်ထမ်းဆောင်နေသည့် ထျန်းရွှမ်အကယ်ဒမီ ဖြစ်၏။ အဆင့် ၃ သားရဲအကဲဖြတ်မှူးများဆိုလျှင် ရာဂဏန်းအထိ ရှိနေပေသည်။

​သူတို့အားလုံးက အဆင့် ၃ သားရဲများကို ပိုင်ဆိုင်ထားကြသည့် ကျွမ်းကျင်သူများ ဖြစ်ကြပြီး အဆင့် ၄ သားရဲများကို ပိုင်ဆိုင်ထားသူများလည်း ရှားပါးလှသည် မဟုတ်ပေ။ ဤကဲ့သို့သော အန္တရာယ်များသည့် နေရာမျိုးတွင် သားရဲတစ်ကောင်က သူ၏ အော်ရာကို ဖုံးကွယ်ထားနိုင်ခြင်းအပေါ် လင်းကျင်းအနေဖြင့် ၎င်း၏ သတ္တိကို ချီးကျူးရုံမှတစ်ပါး အခြားမရှိတော့ပေ။

​လင်းကျင်းက ဝင်းအတွင်းမှ ထွက်ခွာသွားဟန် ဆောင်လိုက်၏။ အပြင်ဘက် ရောက်သောအခါ သူက မိမိကိုယ်ကိုယ် ကိုယ်ဖျောက်နည်းစနစ်ဖြင့် ဖုံးကွယ်လိုက်ပြီး ရေကန်ကို အနီးကပ် စောင့်ကြည့်ရန် အမြန် ပြန်လာခဲ့တော့သည်။

​သေချာပါသည်... သိပ်မကြာခင်မှာပင် လင်းကျင်းသည် ရေကန်၏ အောက်ခြေမှ ဖြည်းညှင်းစွာ တက်လာသော ငါးတစ်ကောင်၏ အရိပ်အယောင်ကို မြင်တွေ့လိုက်ရ၏။ ထို့နောက် အကြေးခွံအစိမ်းရောင် ရှိသည့် ငါးကြီးတစ်ကောင်က ရေပြင်ပေါ်သို့ ခေါင်းပြူထွက်လာခဲ့သည်။ ၎င်းက ငါးသိုင်း တစ်ကောင် ဖြစ်သော်လည်း လင်းကျင်း မြင်ဖူးသမျှထဲတွင် အကြီးဆုံး ဖြစ်နေခဲ့၏။ ထိုသတ္တဝါသည် အနည်းဆုံး ငါးပေခန့် ရှည်လျားသဖြင့် သဘာဝကျကျ တွေးတောရလျှင် ဤမျှ သေးငယ်သော ရေကန်က ဤမျှ ကြီးမားသည့် သတ္တဝါတစ်ကောင်ကို လက်ခံထားနိုင်စရာ အကြောင်းမရှိပေ။

​ထို့အပြင် ဤငါးသိုင်းက သားရဲတစ်ကောင်၏ အော်ရာကို ပိုင်ဆိုင်ထားပြီး ဖြစ်သည်။

​“သူ ဘာလုပ်ဖို့ ကြံစည်နေတာလဲ”

​လင်းကျင်း၏ စူးစမ်းလိုစိတ်က ပိုမို ပြင်းထန်လာခဲ့၏။ သူ၏ စိတ်ထဲတွင် မေးခွန်းများစွာ ရှိနေခဲ့ပြီး အကြီးမားဆုံး မေးခွန်းမှာ ဤငါးသိုင်းဟင်းက ထျန်းရွှမ်အကယ်ဒမီအတွင်း၌ မည်သို့ မရိပ်မိအောင် ရှင်သန်နေထိုင်နိုင်ခဲ့သလဲဆိုသည့် အချက်ပင်။

​ဤနေရာက ထိပ်သီးပညာရှင်များဖြင့် ပြည့်နှက်နေသော နေရာ ဖြစ်သည်။ တစ်ရက် သို့မဟုတ် နှစ်ရက်ခန့် ပုန်းကွယ်နေနိုင်ခြင်းက ဖြစ်နိုင်ခြေ ရှိသော်လည်း ထာဝရ မသိရှိဘဲ နေနိုင်ရန်မှာတော့ မဖြစ်နိုင်ပေ။ အဆုံးစွန်ဆုံးတော့ ဤနေရာရှိ အဆင့် ၄ သားရဲအကဲဖြတ်မှူးများသည် အလကား လူစားမျိုးများ မဟုတ်ကြချေ။

​သူ၏ သံသယများအတွက် လောလောဆယ် အဖြေမရှိသေးသော်လည်း လင်းကျင်းက စိတ်မလောခဲ့ပေ။ ကစားစရာအသစ် တွေ့ရှိသွားသည့် ကလေးငယ်တစ်ဦးကဲ့သို့ပင် သူက အမှန်တရား ပေါ်ပေါက်လာမည့်အချိန်ကို စိတ်ဝင်တစား စောင့်ကြည့်နေမိသည်။

​နောက်ဆုံးတော့ ထိုငါးသိုင်းက လင်းကျင်းအတွက် အလွန်အမင်း အင်အားကြီးမားပုံမရပေ။ ၎င်းက အဆင့် ၃ သားရဲတစ်ကောင်သာ ဖြစ်နိုင်ပြီး လင်းကျင်းအနေဖြင့် လိုအပ်ပါက ထိုငါးကို အချိန်မရွေး ဖမ်းဆီးနိုင်သလို အလွယ်တကူပင် သတ်ပစ်နိုင်စွမ်း ရှိသည်။

​ခဏအကြာတွင် လင်းကျင်းသည် အဝေးမှ တွားသွားလာနေသော မြွေတစ်ကောင်ကို သတိပြုမိလိုက်၏။

​အဖြူရောင် အကြေးခွံများဖြင့် ဖုံးလွှမ်းထားသည့် ထိုမြွေသည် ခုနစ်ပေခန့် ရှည်လျားပြီး အတော်လေး မြန်ဆန်သော နှုန်းဖြင့် လှုပ်ရှားနေခဲ့သည်။ ၎င်း၏ ဖောင်းကြွနေသော ခန္ဓာကိုယ်ကို ကြည့်ရုံဖြင့် လင်းကျင်းက ၎င်း၏ အတွင်း၌ တစ်စုံတစ်ခုကို ဝှက်ထားရမည်ဟု ရိပ်မိလိုက်၏။

​မြွေဖြူသည် ရေကန်အနီးသို့ တွားသွားလာခဲ့သည်။ ဤသည်ကို မြင်လိုက်ရသောအခါ ငါးသိုင်းကြီးက စိတ်လှုပ်ရှားစွာဖြင့် သူ၏ အမြီးကို ယမ်းခါလိုက်သဖြင့် ရေစက်များ နေရာအနှံ့ စင်ထွက်သွားခဲ့ရ၏။

​ငါးသိုင်းကြီးက မြွေ၏ ရောက်ရှိလာမှုကို မျှော်လင့်စောင့်စားနေခဲ့ပုံရသည်။

​မကြာမီမှာပင် လင်းကျင်းက အကြောင်းရင်းကို နားလည်သွားခဲ့ရ၏။

​မြွေဖြူက ၎င်း၏ ပါးစပ်ကို ဖွင့်လိုက်ပြီး ကြွက်အချို့ကို အန်ထုတ်လိုက်သည်။ ထိုကြွက်များသည် သေဆုံးသွားခဲ့ပြီ ဖြစ်သော်လည်း ပုပ်သိုးဆွေးမြည့်ခြင်း မရှိသေးသဖြင့် မျိုချထားသည်မှာ မကြာသေးကြောင်း သိသာလှ၏။ ငါးသိုင်းကြီးက ၎င်း၏ ပါးစပ်ကို ဖွင့်ကာ ထိုအစာများကို ဝါးမြိုလိုက်တော့သည်။

​၎င်းက အစာကျွေးမည့်သူကို စောင့်ဆိုင်းနေခြင်း ဖြစ်၏။

​ပို၍ စိတ်ဝင်စားစရာကောင်းသည့် အချက်မှာ အစာကျွေးသူက မြွေတစ်ကောင် ဖြစ်နေခြင်းပင်။ မြွေဖြူသည် ဉာဏ်ပညာ အချို့ ရှိနေသည်မှာ ထင်ရှားပြီး မဟုတ်ပါက ငါးသိုင်းဟင်းအား အစာလာကျွေးစရာ အကြောင်းမရှိပေ။ သို့သော်လည်း ၎င်းက သားရဲတစ်ကောင် မဟုတ်သေးချေ။ ကျင့်ကြံခြင်း အဆင့်အတန်းအရ တွက်ချက်လျှင်တော့ ငါးသိုင်းက များစွာ ပိုမို မြင့်မားလှသည်။

​အစာဝလင်စွာ စားသုံးပြီးနောက် ငါးသိုင်းကြီးက ရေကန်အတွင်း လှည့်ပတ် ကူးခတ်ကာ သူ၏ လုံးဝန်းသော ခန္ဓာကိုယ်ကို လှုပ်ခါလိုက်၏။ ထို့နောက် ၎င်းက စကားပြောလိုက်တော့သည်။

​လင်းကျင်းကတော့ အံ့ဩမသွားခဲ့ပေ။

​အဆင့် ၃ ငါးသိုင်းဟင်း သားရဲတစ်ကောင်သည် နက်ရှိုင်းသော ကျင့်ကြံခြင်းကို ပိုင်ဆိုင်ထားသည်ဟု ယူဆနိုင်ပေသည်။ စီနီယာမော့ကဲ့သို့ပင် ၎င်းက သူ၏ လည်ချောင်းရိုးကို သန့်စင်ပြီး ဖြစ်သော်လည်း လူသားအသွင်ပြောင်းလဲခြင်းကိုမူ မသင်ယူရသေးချေ။

​သာမန်အခြေအနေအောက်တွင် တောရိုင်းတိရစ္ဆာန်များသည် ဤကဲ့သို့သော ကိုယ်ပိုင်အသိဉာဏ်အဆင့်မျိုးကို ဘယ်တော့မှ အောင်မြင်နိုင်မည် မဟုတ်ပေ။ တစ်နည်းအားဖြင့် ဤငါးသိုင်းတွင် ‘သခင်’ တစ်ဦး ရှိနေပေလိမ့်မည်။ သေချာပါသည်... ထိုသူသည် အကယ်ဒမီမှ ဆရာဟောင်းတစ်ဦး ဖြစ်နိုင်သလို သာမန်အခြေအနေတွင် လမ်းညွှန်ချက် ပေးခဲ့သည့် သူစိမ်းတစ်ဦးလည်း ဖြစ်နိုင်၏။ မည်သို့ပင်ဆိုစေကာမူ ဤထူးဆန်းသော ဖြစ်စဉ်၏ နောက်ကွယ်တွင် ကျွမ်းကျင်သူတစ်ဦး ရှိနေရမည်မှာ အမှန်ပင်။

​တိုက်တိုက်ဆိုင်ဆိုင်ပင် ဤအကယ်ဒမီတွင် ထိပ်သီးပညာရှင်များ မရှားပါးလှချေ။

​၎င်းနှင့် ဆန့်ကျင်ဘက်အနေဖြင့် မြွေဖြူသည် ဉာဏ်ပညာအချို့ ရှိနိုင်သော်လည်း ကျင့်ကြံခြင်း အတွေ့အကြုံ မရှိသလို စကားပြောနိုင်စွမ်းကိုလည်း မသန့်စင်ရသေးချေ။ ၎င်း၏ အခြေအနေက ငါးသိုင်းထက် များစွာ နိမ့်ကျလှသည်။

​ငါးသိုင်းကြီးက စကားပြောလိုက်သော်လည်း သူ၏ ပါးစပ်ထဲတွင် ရေများ ရှိနေသဖြင့် အသံက အနည်းငယ် ဗလုံးဗထွေး ဖြစ်နေခဲ့၏။

​“ပိုင်လင်း... မင်းက ငါ့အတွက် အမြဲတမ်း အစားကောင်းတွေ ယူလာပေးတတ်လို့... ငါ မင်းကို ကျင့်စဉ် ဖော်မြူလာအချို့ သင်ပေးမယ်... သေသေချာချာ နားထောင်နော်... ဒီအရာကနေ မင်း ကျင့်ကြံခြင်း အတွေ့အကြုံ ရလိမ့်မယ်လို့တော့ ငါ အာမမခံနိုင်ဘူး... ဘာလို့လဲဆိုတော့ အဲဒါက မင်းအပေါ်မှာပဲ မူတည်လို့ပဲ”

​ငါးသိုင်းကြီးက စီနီယာကြီးတစ်ဦးကဲ့သို့ ပုံစံဖမ်းကာ မြွေဖြူအား ကျင့်ကြံခြင်း နည်းစနစ်တစ်ခုကို စတင် သင်ကြားပေးလိုက်တော့၏။

​၎င်းက သားရဲစွမ်းအင်ဖွဲ့စည်းခြင်း၏ အခြေခံအကျဆုံး ပုံစံမျိုး ဖြစ်နိုင်ပေသည်။ လင်းကျင်း၏ ပြည့်စုံသော သားရဲစွမ်းအင်ဖွဲ့စည်းခြင်း ကျင့်စဉ်နှင့် နှိုင်းယှဉ်လျှင်တော့ ငါးသိုင်း၏ ဗားရှင်းမှာ အလွန်အမင်း ကြမ်းတမ်းလွန်းသဖြင့် နှိုင်းယှဉ်၍ပင် မရနိုင်ချေ။ ဤသို့ ဖြစ်သော်လည်း မြွေဖြူသည် ထိုသင်ကြားပြသမှုအပေါ် အလွန်အမင်း စိတ်ဝင်စားနေပုံရ၏။ ၎င်းက လူသားတို့၏ စကားကို နားလည်နိုင်လောက်အောင် ဉာဏ်ပညာ ရှိနေသည်မှာ ထင်ရှားလှပေသည်။

​ကြီးမားသော ငါးသိုင်းကြီးက အချိန်အတော်ကြာအောင် စကားများစွာ ပြောဆိုပြီးနောက် ထပ်ပြောလိုက်၏။

​“ဒီနေ့အတွက်တော့ ဒီလောက်ပဲ... တကယ်လို့ နောက်နောင် ထပ်ပြီး နားထောင်ချင်တယ်ဆိုရင် ငါ့အတွက် အစာ ပိုယူလာပေးဦး... ဆရာက ငါ့ကို အိုင်ထဲက ငါးတွေကို စားခွင့်မပြုဘူး... ပြီးတော့ ဒီပုစွန်ဆိတ်လေးတွေက ငါ့ဗိုက်ကို မဝစေဘူး... မင်းဆီကနေပဲ ငါ ကျေနပ်စရာ အစာကို ရတာ”

​၎င်းက သိသိသာသာကို ညည်းတွားနေခြင်း ဖြစ်၏။ ငါးသိုင်းကြီး၏ စကားပြောပုံအရ ၎င်းနှင့် မြွေဖြူတို့သည် အချင်းချင်း ရင်းနှီးသော ဆက်ဆံရေး ရှိနေပုံရသည်။ သေချာပါသည်... ဤဆက်ဆံရေးတွင် အပြန်အလှန် အကျိုးခံစားခွင့်များ ရှိနေကြ၏။ ငါးသိုင်းကြီးသည် ဗိုက်ဝရန်အတွက် အစာ ပိုမို လိုအပ်နေပြီး မြွေဖြူကတော့ ကျင့်ကြံခြင်း ခရီးလမ်းကို စတင်လိုခြင်း ဖြစ်သည်။

​၎င်းအပြင် လင်းကျင်းသည် ငါးသိုင်းကြီး၏ စကားထဲမှ အဓိက သော့ချက်စကားလုံးတစ်ခုကို ဖမ်းယူမိလိုက်၏။

​ငါးသိုင်းကြီးက ‘ဆရာ’ ဆိုသည့် စကားလုံးကို သုံးနှုန်းသွားခဲ့သည်။ လင်းကျင်း သံသယဝင်ခဲ့သည့်အတိုင်း ထိုငါးတွင် လမ်းညွှန်ပေးသည့် ဆရာတစ်ဦး ရှိနေခဲ့၏။ ဤရေကန်သည် အကယ်ဒမီဝန်းအတွင်းရှိ အိုင်ကြီးနှင့် ဆက်စပ်နေရမည် ဖြစ်သဖြင့် လင်းကျင်းအနေဖြင့် အတော်လေး အံ့ဩမိသွားခဲ့ရသည်။ သေချာပါသည်... ဤသံသယကို အတည်ပြုရန်အတွက် သူကိုယ်တိုင် ရေအောက်သို့ ဆင်းကာ အမှန်တရားကို ရှာဖွေနိုင်သဖြင့် ခက်ခဲလှသည် မဟုတ်ပေ။ သူ၏ ရေထိန်းချုပ်နိုင်စွမ်းကြောင့် ပတ်ဝန်းကျင်ရှိ ရေများကို အလွယ်တကူ စီမံနိုင်သဖြင့် ဤရေကန်ကို အခက်အခဲမရှိ စူးစမ်းနိုင်ပေသည်။

​လင်းကျင်းက သူတို့၏ ဆက်ဆံရေးကို ဝင်ရောက် နှောင့်ယှက်ခြင်း မပြုခဲ့ပေ။

​အတိအကျ ပြောရလျှင် ဤရေကန်သည် ငါးသိုင်းကြီး၏ အိမ်ဖြစ်ပြီး မြွေဖြူကတော့ ကျင့်ကြံခြင်း သင်ခန်းစာများအတွက်သာ ဤနေရာသို့ လာရောက်ခြင်း ဖြစ်၏။ သူတို့က မည်သည့် အမှားကိုမျှ မပြုလုပ်ကြသဖြင့် လင်းကျင်းအနေဖြင့် သူတို့ကို နှောင့်ယှက်ရန် အကြောင်းပြချက် မရှိချေ။

​ထိုစဉ်မှာပင် ငါးသိုင်းကြီးက ထပ်မံ ဖြည့်စွက်ပြောလိုက်သည်။

​“ပိုင်လင်း... အိမ်ပြန်တော့... ဒီနေ့ မက်မွန်ပွင့်အိမ်ဂေဟာကို ဆရာအငယ်လေးတစ်ယောက် ပြောင်းလာတယ်... ငါ ခုနကတင် သူ့ကို ချောင်းကြည့်လိုက်သေးတယ်... နောက်တစ်ခါ ဒီကိုလာရင် ပိုပြီး သတိထားဦး... တကယ်လို့ သူက မင်းကို သတ်ဖို့ ဆုံးဖြတ်လိုက်ရင် ငါ မင်းကို ကယ်နိုင်မှာ မဟုတ်ဘူး”

​ငါးသိုင်းကြီးက မြွေအား အမှန်တကယ်ပင် သတိထားရန် အကြံပြုနေခြင်း ဖြစ်၏။

​ငါးသိုင်းကြီး၏ သတိပေးချက်ကို နားလည်သွားသော မြွေသည် ခေါင်းညိတ်ပြလိုက်ပြီးနောက် တွားသွားကာ ထွက်ခွာသွားခဲ့တော့သည်။ ငါးသိုင်းကြီးသည်လည်း ရေပွက်သံအချို့ ထွက်ပေါ်စေလျက် ရေအောက်သို့ ငုပ်လျှိုးသွားခဲ့ပြီး သဲလွန်စမချန်ဘဲ ပျောက်ကွယ်သွားခဲ့ရ၏။

​လင်းကျင်းက သူ၏ ကိုယ်ဖျောက်ခြင်းကို ဖျက်သိမ်းလိုက်သော်လည်း စူးစမ်းလိုစိတ်နှင့် စိတ်ဝင်စားမှုက ရှိနေဆဲ ဖြစ်သည်။

​သူသည် ဤရေကန်က အကယ်ဒမီဝန်းအတွင်းရှိ အိုင်ကြီးနှင့် တကယ်ပဲ ဆက်စပ်နေသလားဆိုသည်ကို သေချာပေါက် စစ်ဆေးရပေမည်။ သို့သော်လည်း ယခုအချိန်က ထိုသို့ ပြုလုပ်ရန် အချိန်မဟုတ်သေးချေ။

​သူ၏ ထက်မြက်သော နားအာရုံကြောင့် လင်းကျင်းသည် မက်မွန်ပွင့်အိမ်ဂေဟာ၏ အပြင်ဘက်မှ ခြေသံများကို ကြားလိုက်ရ၏။ ၎င်းက လီရှင်းချီနှင့် သူ၏ အခြားသော ကျောင်းသားများ ဖြစ်နိုင်ပေသည်။

​အကယ်ဒမီ၏ စည်းကမ်းချက်တစ်ခုအရ သီးသန့်တပည့်များသည် သူတို့၏ ဆရာ နေထိုင်ရာ နေရာများကို သန့်ရှင်းရေး လုပ်ပေးရလေ့ ရှိသည်။ ထို့အပြင် သူတို့သည် ဆရာဖြစ်သူ၏ နေ့စဉ် အစားအသောက်နှင့် လိုအပ်ချက်များကို တာဝန်ယူရ၏။ အမှန်တော့ ဤအကြောင်းရင်းများကြောင့် ကျောင်းသားများသည် သူတို့၏ ဆရာ နေထိုင်ရာ အိမ်ကြီးတွင် လာရောက် တည်းခိုနေထိုင်ကြသည်မှာ အဆန်းမဟုတ်တော့ပေ။

All Chapters