အခန်း ၄၉၉
Vol. 25 Ch. 499
အခန်း ၄၉၉ - ပန်းချီကားချပ်၏ ဝိညာဉ်
စကြဝဠာမင်ကို ချည်မျှင်အဖြစ် အသုံးပြုကာ အပ်စိုက်မှတ်များကို လှုပ်ရှားစေလျက် အပ်သည် လင်းကျင်း၏ အင်္ကျီလက်ပေါ်တွင် သိုလှောင်ခြင်း အမှတ်အသားတစ်ခုကို ထိုးထွင်းပေးလိုက်၏။ ၎င်းကို သီးသန့် ဂါထာမန္တန်တစ်ခုဖြင့် လှုံ့ဆော်လိုက်ပြီးနောက် လင်းကျင်းသည် ဤသိုလှောင်မှု အာကာသမှာ ဆရာစူး ကတိပေးခဲ့သည့်အတိုင်း အခန်းတစ်ခန်းစာနီးပါး ကျယ်ဝန်းလှကြောင်း သိရှိသွားခဲ့ရသည်။
သူ၏ လက်မောင်းကို တစ်ချက် ဝှက်ရမ်းလိုက်ရုံဖြင့် သူ၏ ဘေးရှိ ကျောက်ခုံတန်းလျားက ကွယ်ပျောက်သွားခဲ့၏။ နောက်တစ်ကြိမ် ပြန်လည် ဝှက်ရမ်းလိုက်သည့် အခါတွင်မူ ခုံတန်းလျားက ပြန်လည် ပေါ်ပေါက်လာခဲ့သည်။
ယခုအခါ စကြဝဠာမင်သည် ယခင်ကထက် အနည်းငယ် သေးငယ်သွားပုံရသော်လည်း ဤပမာဏက ပန်းချီကားတစ်ချပ် ဆွဲရန်အတွက် လုံလောက်နေဆဲပင် ဖြစ်၏။
လင်းကျင်းသည် သူ၏ ကတိအတိုင်း တည်အောင် လုပ်ဆောင်ခဲ့သည်။ သူက အဘိုးအိုရှုအား ခဏမျှ စောင့်ဆိုင်းရန် ပြောကြားလိုက်ပြီးနောက် ရစ်ပတ်အပ်နည်းစနစ်၏ ကျင့်ကြံခြင်း နည်းလမ်းများကို ရေးမှတ်ရန်အတွက် စာရေးကိရိယာများကို သွားရောက် ယူဆောင်လိုက်၏။ ထိုလမ်းညွှန်စာအုပ်တွင် စာလုံးရေ ထောင်ဂဏန်းမျှ ပါဝင်ပြီး လင်းကျင်းအနေဖြင့် ၎င်းကို ကူးယူရေးသားရန်အတွက် နှစ်နာရီခန့် အချိန်ယူခဲ့ရသည်။
သူ ရေးသားပြီးစီးသွားခဲ့သည့် ခဏမှာတင် ၎င်းကို ရှုရှောင်လိုထံသို့ ကမ်းပေးလိုက်၏။
တန်ဖိုးကြီးသော ရတနာတစ်ခုကို ရရှိလိုက်သည့်အလား ရှုရှောင်လိုသည် ထိုလမ်းညွှန်စာအုပ်ကို ချက်ချင်းပင် ဖတ်ရှုတော့သည်။ အပြင်ဘက်တွင် မိုးချုပ်နေခဲ့ပြီ ဖြစ်၏။ လင်းကျင်း ခေတ္တမျှ တွေးတောလိုက်ပြီးနောက် မေးမြန်းလိုက်တော့သည်။
“အဘိုးရှု... ဆရာ့ရဲ့ နာမည်အပြည့်အစုံက ရှုရှောင်လိုလား”
ရှုရှောင်လိုက မော့မကြည့်ဘဲ ပြန်လည် ဖြေကြားလိုက်၏။
“မင်း မြင်လိုက်တာလား”
လင်းကျင်း ခေါင်းညိတ်လိုက်သည်။ သူသည် လွန်ခဲ့သည့် မိနစ်ပိုင်းက သားရဲအကဲဖြတ်မျှော်စင်၏ စတုတ္ထထပ်သို့ ရောက်ရှိသွားစဉ်က ထိုနာမည်ကို သိရှိခဲ့ရခြင်း ဖြစ်၏။ သူ မြင်တွေ့ခဲ့ရသည့် ပန်းချီကားချပ်၏ အပေါ်တွင် ချိတ်ဆွဲထားသော ကမ္ပည်းပြားပေါ်၌ ‘ရှုရှောင်လို’ ဟု ရေးသားထားခဲ့ခြင်းပင်။
ထို့ကြောင့် လင်းကျင်းက ၎င်းသည် သူ၏ ပန်းချီကား ဖြစ်ရမည်ဟု တွေးတောလိုက်ခြင်း ဖြစ်သည်။
“ပန်းချီကားထဲမှာ အစိမ်းရောင် ဝတ်စုံဝတ်ထားတဲ့ မိန်းကလေးတစ်ယောက် ရှိနေတယ်... သူမက ဘယ်သူလဲ”
လင်းကျင်း ထပ်မံ မေးမြန်းလိုက်ပြန်၏။
ဤမေးခွန်းက သာမန် သိလိုစိတ်ဖြင့် မေးမြန်းခြင်းသာ ဖြစ်သည်။ အကြောင်းမှာ လင်းကျင်းသည် ထိုမိန်းကလေးက လွန်ခဲ့သည့် နှစ်ရက်လုံးလုံး သူ၏ ဟောပြောပွဲများကို လာရောက် နားထောင်ခဲ့သည့် ကျောင်းသူ ဖြစ်ကြောင်း သေချာနေခဲ့သောကြောင့်ပင်။ သူမ၏ ရုတ်တရက် ပျောက်ကွယ်သွားတတ်ပြီး ပြန်လည် ပေါ်ပေါက်လာတတ်သည့် အလေ့အထက ရှုရှောင်လို၏ စရိုက်နှင့် အတော်လေး ဆင်တူလှသည်။
“အဲဒါ ငါပဲလေ”
ရှုရှောင်လိုက ပွင့်ပွင့်လင်းလင်းပင် ဝန်ခံလိုက်၏။
လင်းကျင်း၏ အပြုံးများ တောင့်တင်းသွားခဲ့ရတော့သည်။
သူ ဤအဖြေကို လုံးဝ မျှော်လင့်မထားခဲ့မိချေ။
ဘယ်လိုမှ မမျှော်လင့်ထားခဲ့မိခြင်း ဖြစ်၏။
“မင်း ငါ့ကို မယုံဘူးလား”
စူးရှောင်လူက လမ်းညွှန်စာအုပ်မှ မျက်လုံးလွှဲကာ လင်းကျင်းကို ကြည့်လိုက်၏။ ထို့နောက် သူ၏ ပုံရိပ်က ဝေဝါးသွားခဲ့ပြီး လေထုထဲတွင် ကွယ်ပျောက်သွားခဲ့တော့သည်။ ခဏအကြာတွင် အစိမ်းရောင် ဝတ်စုံဝတ် မိန်းကလေးငယ်တစ်ဦးက လေထုထဲမှ ရုတ်တရက် ထွက်ပေါ်လာခဲ့ပြီး သူမ၏ လက်ထဲတွင် လင်းကျင်း ယခင်က ရှုရှောင်လိုထံ ပေးအပ်ခဲ့သည့် ရစ်ပတ်အပ်နည်းစနစ် လမ်းညွှန်စာအုပ်ကို ကိုင်ဆောင်ထားခဲ့၏။
“အခုကော ယုံပြီလား”
အစိမ်းရောင် ဝတ်စုံဝတ် မိန်းကလေးက ပြုံးလိုက်၏။ သူမ၏ ရုပ်ရည်သွင်ပြင်က အမှန်တကယ်ပင် နတ်ဘုရားမတစ်ပါးအလား လှပလွန်းလှပေသည်။ သို့သော်လည်း လင်းကျင်းအနေဖြင့် သူမ၏ အလှအပကို ခံစားနိုင်စွမ်း မရှိတော့ချေ။ သူ၏ နဖူးပေါ်တွင် ချွေးစေးများ စီးကျလာခဲ့ရပြီး စိတ်ထဲတွင် ရေရွတ်လိုက်မိတော့သည်။
‘ဒါက ဘာကြီးလဲ’
၎င်းက ဘယ်လိုမှ လူသားတစ်ယောက် မဖြစ်နိုင်ချေ။
လူသားများသည် သူတို့၏ ကျား၊ မ အဆင့်အတန်းနှင့် အသက်အရွယ်ကို စိတ်တိုင်းကျ ပြောင်းလဲနိုင်စွမ်း မရှိကြချေ။ သို့သော်လည်း သူမက မိစ္ဆာတစ်ကောင်လည်း မဟုတ်ခဲ့ပါ။ တကယ်လို့ သူမသာ မိစ္ဆာတစ်ကောင် ဖြစ်နေခဲ့ပါက သူတို့ ယခင်က ထိတွေ့မိကတည်းက သားရဲပြတိုက်က တုံ့ပြန်မှုတစ်ခုခု ပြသခဲ့ပေလိမ့်မည်။
လင်းကျင်း ဤရှာဖွေတွေ့ရှိမှုအသစ်အပေါ် စိတ်ဝင်စားသွားခဲ့ရသော်လည်း သူ၏ မေးခွန်းကို မည်သို့ ဖွင့်ဟရမည်နည်းဆိုသည့် အချက်ကို မသိရှိခဲ့ချေ။ အခြားတစ်ဖက်တွင်မူ ရှုရှောင်လိုသည် မိမိကိုယ်ကိုယ် ထိန်းချုပ်ထားခြင်း မရှိချေ။ သူမသည် အဘိုးအိုအသွင်သဏ္ဌာန်ဖြင့် ရှိနေစဉ်က ထိုအသွင်နှင့် ကိုက်ညီအောင် သရုပ်ဆောင်ခဲ့ရခြင်း ဖြစ်၏။ ယခုအခါ အခြားအသွင်တစ်ခုကို ယူလိုက်သည့် အခါတွင်မူ သူမက ပိုမို စိတ်လက်ပေါ့ပါးနေပုံရသည်။ ဖြစ်နိုင်သည်မှာ ဤအသွင်ကသာ အစစ်အမှန် ရှုရှောင်လို ဖြစ်ပေလိမ့်မည်။
အသေအချာ စဉ်းစားပြီးနောက် လင်းကျင်း သူမအား ပွင့်ပွင့်လင်းလင်းပင် မေးမြန်းရန် ဆုံးဖြတ်လိုက်တော့၏။
အံ့ဩစရာ ကောင်းလှသည်မှာ ရှုရှောင်လိုက မည်သည့်အရာကိုမျှ ဖုံးကွယ်ရန် မကြိုးစားခဲ့ချေ။ သူမသည် လက်ရှိတွင် ရစ်ပတ်အပ်နည်းစနစ်အပေါ် အာရုံစိုက်နေခဲ့သည့်အတွက် မော့မကြည့်ဘဲ ပြန်လည် ဖြေကြားလိုက်သည်။
“ဆရာလင်း... မင်းရဲ့ အတွေးက မှန်ပါတယ်... ငါက လူသားလည်း မဟုတ်ဘူး... မိစ္ဆာလည်း မဟုတ်ဘူး... လွန်ခဲ့တဲ့ နှစ်ပေါင်း ငါးရာက အကယ်ဒမီက သားရဲအကဲဖြတ်မျှော်စင်ကို တည်ဆောက်ခဲ့စဉ်တုန်းက ကျွမ်းကျင်သူတစ်ယောက်က မျှော်စင်ထဲမှာ တစ်ညတာ တည်းခိုပြီး ပန်းချီကားတစ်ချပ်ကို ဆွဲပြီး ချန်ထားခဲ့တယ်... ငါက အဲဒီ ပန်းချီကားထဲက ဝိညာဉ်ပဲ”
ရှုရှောင်လိုက ဤစကားကို ပေါ့ပေါ့ပါးပါးပင် ပြောဆိုခဲ့သော်လည်း သူမ၏ စကားလုံးများက လင်းကျင်း၏ နားထဲတွင် မိုးကြိုးပစ်ချလိုက်သလိုမျိုး တုန်လှုပ်သွားစေခဲ့ရ၏။
ပန်းချီကားချပ်ထဲက ဝိညာဉ် ဟုတ်လား။
သူမကို နတ်နဂါး သို့မဟုတ် ဝိညာဉ်သတ္တဝါတစ်မျိုးအဖြစ် သတ်မှတ်ရပေလိမ့်မည်။ မည်သို့ပင်ဖြစ်စေ လင်းကျင်း ဤကဲ့သို့သော အရာမျိုးကို တစ်ကြိမ်မျှ မကြုံတွေ့ခဲ့ဖူးချေ။
“ပန်းချီကားထဲမှာ ပုံတူရုပ်ပုံ ရှိနေသရွေ့ ငါက အဲဒီခန္ဓာကိုယ်ကို ငှားရမ်း အသုံးပြုနိုင်စွမ်း ရှိတယ်... ဒါပေမဲ့ ငါ့ရဲ့ ဝိညာဉ်က အစိမ်းရောင် ဝတ်စုံဝတ် မိန်းကလေးရဲ့ ပုံတူရုပ်ပုံထဲမှာ ပထမဆုံး စတင် ဖြစ်တည်လာခဲ့တာမို့ ငါ့ရဲ့ စရိုက်က ပန်းချီဆရာ ပုံဖော်ဖို့ ကြိုးစားခဲ့တဲ့အရာအပေါ်မှာပဲ မူတည်ပြီး ပုံသွင်းခြင်း ခံခဲ့ရတာ"
ထို့နောက်တွင်မူ ရှုရှောင်လိုက သူမ၏ လက်ချောင်း သုံးချောင်းကို ထောင်ပြလိုက်၏။
“ပန်းချီကားထဲမှာ စုစုပေါင်း ပုံတူရုပ်ပုံ သုံးခု ရှိတယ်... မင်းက တစ်ခုဖြစ်တဲ့ အဘိုးအိုနဲ့ တွေ့ဆုံခဲ့ပြီးပြီ... ဒါက ဒုတိယတစ်ခုပဲ... အဲဒါပြင် လူငယ်တစ်ယောက်ရဲ့ ရုပ်ပုံလည်း ရှိသေးတယ်... ငါက အဲဒီ အသွင်သဏ္ဌာန် သုံးခုလုံးကို ယူနိုင်စွမ်း ရှိတယ်... လွန်ခဲ့တဲ့ နှစ်ပေါင်း ငါးရာလုံးလုံး ငါက ပျင်းလွန်းတာကြောင့် သားရဲအကဲဖြတ်ခြင်းဆိုင်ရာ ပညာရပ်တွေကို စတင် သုတေသနပြုခဲ့တယ်... သားရဲအကဲဖြတ်မျှော်စင်ထဲမှာ ဒီအကြောင်းအရာနဲ့ ပတ်သက်တဲ့ စာအုပ်တွေ အများကြီး ရှိနေတာကြောင့် ငါ အဲဒါတွေ အကုန်လုံးကို ဖတ်ရှုခဲ့ပြီးပြီလေ”
ရှုရှောင်လို၏ သားရဲအကဲဖြတ်ခြင်းဆိုင်ရာ ကျွမ်းကျင်မှုက မည်မျှအထိ နက်ရှိုင်းသလဲဆိုသည့် အချက်က မဆန်းတော့ချေ။ ဤအကြောင်းအရာကို နှစ်ပေါင်း ငါးရာလုံးလုံး သုတေသနပြုခဲ့ပြီးနောက် သူမထံ၌ ဤကဲ့သို့သော နက်ရှိုင်းသည့် ဗဟုသုတများ ရှိနေခြင်းက သဘာဝကျပေသည်။
လင်းကျင်းသည် နောက်ပိုင်းတွင် ရှုရှောင်လိုက မိမိကိုယ်ကိုယ် အဆင့် ၅ သားရဲအကဲဖြတ်မှူးအဖြစ် သတ်မှတ်ခဲ့ကြောင်း သိရှိခဲ့ရ၏။ သို့သော်လည်း သူမ၏ အစစ်အမှန် စွမ်းရည်များကို အကဲဖြတ်ရမည်ဆိုပါက သူမသည် ထိုအဆင့်နှင့် အမှန်တကယ်ပင် ကိုက်ညီမှု ရှိပေသည်။
၎င်းအပြင် ‘ရှုရှောင်လို' ဆိုသည့် နာမည်ကလည်း သူမ မိမိကိုယ်ကိုယ် ပေးခဲ့သည့် နာမည်တစ်ခု ဖြစ်၏။ ပန်းချီကား၏ အပေါ်ရှိ ကမ္ပည်းပြားပေါ်တွင် သူမ၏ နာမည်ကို ရေးသားခဲ့သူမှာလည်း သူမကိုယ်တိုင်ပင် ဖြစ်သည်။
၎င်းက လင်းကျင်းအတွက် ပန်းချီကားချပ် ဝိညာဉ်တစ်ခုနှင့် ပထမဆုံးအကြိမ် ပတ်သက်ဆက်နွှယ်ဖူးခြင်း ဖြစ်ပြီး သူ အလွန်အမင်း အံ့ဩသွားခဲ့ရသည်။ ပန်းချီကားတစ်ချပ်က အမှန်တကယ်ပင် စိတ်ဝိညာဉ်ဆိုင်ရာ သိမြင်နားလည်မှုကို ရရှိနိုင်လိမ့်မည်ဟု သူ မထင်ထားခဲ့မိချေ။
လင်းကျင်း ချက်ချင်းပင် အဆုံးမဲ့ သဘာဝ ရှုခင်းပန်းချီကားကို ပြန်လည် သတိရလိုက်မိတော့သည်။
ထိုပန်းချီကားသည်လည်း စိတ်ဝိညာဉ်ဆိုင်ရာ သိမြင်နားလည်မှုများနှင့် ပြည့်နှက်နေခဲ့ပြီး နောက်ဆုံးတွင် အခြားကမ္ဘာတစ်ခုကိုပင် ပုံဖော်ပေးနိုင်ခဲ့ကာ ၎င်းက မသေမျိုး ကျင့်ကြံသူ တုလီအတွက် ခိုလှုံရာ နေရာတစ်ခု ဖြစ်ခဲ့ဖူးသည် မဟုတ်ပါလား။ ထိုအချိန်က လင်းကျင်းသည် အဆုံးမဲ့ သဘာဝ ရှုခင်းပန်းချီကားကို အသေးစိတ် စစ်ဆေးကြည့်ရှုခြင်း မရှိခဲ့သည့်အတွက် ၎င်းအတွင်း၌လည်း ပန်းချီကား ဝိညာဉ်တစ်ခု မွေးဖွားလာနိုင်ခြေ ရှိပေသည်။
နောက်ထပ် ရက်အနည်းငယ်အတွင်းမှာတင် လင်းကျင်းသည် အကယ်ဒမီအတွင်း၌ ပုံမှန်အတိုင်း သင်ခန်းစာများ ပို့ချပေးခဲ့၏။ သူ၏ နေ့ရက်များက အံ့ဩစရာ ကောင်းလောက်အောင်ပင် ပုံမှန်အတိုင်း လည်ပတ်နေခဲ့သည်။ စာသင်ကြားခြင်းအပြင် ရှုရှောင်လိုသည်လည်း စကားစမြည် ပြောဆိုရန်အတွက် သူ့ထံသို့ နေ့တိုင်း လာရောက်လည်ပတ်လေ့ ရှိ၏။ သူတို့သည် သားရဲအကဲဖြတ်ခြင်းဆိုင်ရာ ဗဟုသုတများကို ပြိုင်ဆိုင်ကြခြင်း သို့မဟုတ် ကျင့်ကြံခြင်းဆိုင်ရာ သူတို့၏ ထင်မြင်ယူဆချက်များကို အပြန်အလှန် ဖလှယ်ကြခြင်းများကို လုပ်ဆောင်ခဲ့ကြသည်။
ရှုရှောင်လိုနှင့် လင်းကျင်းတို့၏ နားလည်မှုများအပေါ် အခြေခံရလျှင် သူတို့နှစ်ဦးလုံးသည် ယခုအခါ သူငယ်ချင်းများအဖြစ် သတ်မှတ်နိုင်နေခဲ့ပြီ ဖြစ်၏။
ရှုရှောင်လိုက လင်းကျင်းအား သူက သူမ၏ ပထမဆုံးသော အစစ်အမှန် သူငယ်ချင်းဖြစ်ကြောင်း ပြောပြခဲ့ဖူးသည်။ ဤစကားကို ကြားရသောအခါ လင်းကျင်းက သူမအား အကယ်ဒမီအတွင်းရှိ အခြားသူများကော သူမ၏ တည်ရှိမှုကို သိရှိကြလားဟု မေးမြန်းခဲ့၏။
ရှုရှောင်လိုက ခေါင်းခါပြခဲ့သည်။
သူမသည် လွန်ခဲ့သည့် နှစ်ပေါင်း ငါးရာအတွင်း သားရဲအကဲဖြတ်မျှော်စင်ကို စောင့်ကြပ်ခဲ့ကြဖူးသော ယခင် မျှော်စင်မှူးအားလုံးနှင့် ရင်းနှီးကျွမ်းဝင်ခဲ့ဖူးကြောင်း ပြောပြခဲ့၏။ သို့သော်လည်း သူတို့သည် သူမအပေါ် အမြဲတမ်း ရိုသေလေးစားမှုများဖြင့်သာ ဆက်ဆံတတ်ကြပေသည်။ သူတို့နှင့် နှိုင်းယှဉ်ပါက သူမသည် လင်းကျင်းနှင့် ဆက်ဆံရသည်ကို ပိုမို စိတ်လက်ပေါ့ပါးမှု ရှိသည်ဟု ခံစားရသည်။
သူမ သူငယ်ချင်း မရှိခဲ့သည့် အတွေ့အကြုံကတော့ အဓိကအားဖြင့် ရှုရှောင်လိုသည် သူတို့၏ ဗဟုသုတများနှင့် စွမ်းရည်များကို ဘာမျှမဟုတ်သလိုမျိုး တွေးတောခဲ့သောကြောင့်ပင်။ မျှော်စင်မှူး အများအပြားကို သူမ၏ တပည့်များအဖြစ် သတ်မှတ်နိုင်ပြီး သူတို့၏ အလွန်အမင်း ရိုသေလေးစားမှုများ၏ ရလဒ်က ဤကဲ့သို့သော အကွာအဝေးကို ဖြစ်ပေါ်စေခဲ့ခြင်း ဖြစ်၏။
၎င်းအပြင် အကယ်ဒမီအတွင်းရှိ လူတိုင်းနီးပါးသည် ရှုရှောင်လို၏ တည်ရှိမှုကို မသိရှိကြခြင်းက ပြောနေစရာပင် မလိုတော့ချေ။ လင်းကျင်း ပတ်ဝန်းကျင်ကို လိုက်လံ မေးမြန်းကြည့်သည့် အခါတွင်လည်း ဆရာရှုကျု မည်သူမျှ မသိရှိကြခြင်းက မဆန်းတော့ချေ။
လင်းကျင်း၏ လေ့လာတွေ့ရှိမှုအရ ရှာရှောင်လိုသည် ရာစုနှစ် ငါးခုတိုင်အောင် ရှင်သန်ခဲ့ဖူးသော်လည်း သူမ၏ စရိုက်က အတော်လေး နားလည်ရ လွယ်ကူလှပေသည်။ ယခင်က သူမ အဘိုးအိုအသွင်သဏ္ဌာန်ကို ယူထားစဉ်က အနည်းငယ် ခြိမ်းခြောက်မှု ရှိသလို ခံစားရသော်လည်း ရှုရှောင်လိုသည် အတော်လေး ပွင့်လင်းရိုးသားသော စရိုက်ရှိသူ ဖြစ်၏။ သူမသည် စကားကို ဘယ်တော့မှ ဝေ့လည်ကြောင်ပတ် ပြောဆိုလေ့မရှိဘဲ သူမ၏ မိတ်ဆွေထံမှ မည်သည့်အရာကိုမျှ ဖုံးကွယ်ရန် ကြိုးစားလေ့ မရှိချေ။ သို့သော်လည်း ၎င်းက သူမတွင် ကလေးတစ်ယောက်လိုမျိုး နူးညံ့မှု ရှိနေသည် သို့မဟုတ် အချို့သော အမျိုးသားများ၏ သဘာဝကို သတိမပြုမိဘဲ နေတတ်သည်ဟု ဆိုလိုခြင်း မဟုတ်ပေ။
ယနေ့တွင်တော့ လင်းကျင်းသည် သူ၏ ကျောင်းသားများကို ပြန်လွှတ်လိုက်ပြီးနောက် ရှုရှောင်လိုနှင့်အတူ ဆက်လက် ငြင်းခုံ ဆွေးနွေးနေခဲ့၏။
သူတို့၏ ယခုတစ်ကြိမ် ငြင်းခုံမှုကတော့ မိစ္ဆာကျင့်ကြံခြင်း နည်းလမ်းများနှင့် ပတ်သက်၍ ဖြစ်သည်။
လူနှစ်ဦးလုံးက အချို့သော သဘောတရားများအပေါ် ကွဲပြားသည့် ထင်မြင်ချက်များ ရှိနေခဲ့ကြရာ ပုံမှန် ဆွေးနွေးမှုအဖြစ် စတင်ခဲ့သည့်အရာက ငြင်းခုံမှုတစ်ခုဆီသို့ ဦးတည်သွားခဲ့ခြင်း ဖြစ်၏။
ရုတ်တရက်ပင် ထူးဆန်းသော အရာတစ်ခု ဖြစ်ပေါ်လာခဲ့သည်။
ထူးဆန်းမှုကို ခံစားမိလိုက်သဖြင့် ရှုရှောင်လိုက စကားပြောခြင်းကို ရပ်တန့်လိုက်ပြီး သူမ၏ မျက်နှာအမူအရာက တည်တင်းသွားခဲ့၏။
သူတို့ မသိရှိခင်မှာတင် ကောင်းကင်ယံရှိ ကြယ်ပွင့်များ ပျောက်ကွယ်သွားခဲ့ရတော့သည်။ သူမ၏ အမြင်အာရုံအတွင်းသို့ ရောက်ရှိလာသည်မှာ ကောင်းကင်ကြီးတစ်ခုလုံးက တိမ်မည်းများဖြင့် ဖုံးလွှမ်းသွားခဲ့ပြီး တောက်ပသော လရောင်ကို ကွယ်ပျောက်သွားစေသကဲ့သို့ မည်းမှောင်သော မှောင်မိုက်မှုကြီး ဖြစ်နေခဲ့၏။
မက်မွန်ပွင့်အိမ်ဂေဟာအတွင်းရှိ ဖယောင်းတိုင်မီးများပင် သိသိသာသာ မှိန်ဖျော့သွားခဲ့ရသည်။
“စကြဝဠာကြီးက ပြောင်းလဲမှုတွေရဲ့ လက္ခဏာကို ပြသနေတယ်... တစ်ယောက်ယောက်က ငါတို့ ပတ်ပတ်လည်မှာ မန္တန်အတတ်တစ်ခုကို အသုံးပြုလိုက်တာပဲ”
ရှုရှောင်လိုသည် သူမ၏ ထက်မြက်သော လေ့လာမှုဖြင့် ကောက်ချက်ချလိုက်၏။ လင်းကျင်းလည်း တစ်ခုခု မှားယွင်းနေပြီ ဖြစ်ကြောင်း ခံစားမိလိုက်သည်။
‘ဒါက ကွဲပြားတဲ့ စွမ်းရည်တစ်ခု ဖြစ်နိုင်ပေမဲ့ နက်ဗျူလာ အတားအဆီးနဲ့တော့ တူညီတဲ့ သက်ရောက်မှု ရှိနေတယ်’
သူ စိတ်ထဲတွင် ရေရွတ်လိုက်မိ၏။
သို့သော်လည်း သူတို့သည် ထျန်းရွှမ်အကယ်ဒမီအတွင်း၌ ရှိနေကြဆဲ ဖြစ်သည့်အတွက် ဤရုတ်တရက် ပြောင်းလဲမှုက သူ့ကို သေချာပေါက် သတိကြီးစွာ ထားရှိသွားစေခဲ့သည်။ လင်းကျင်း တိုက်ပွဲအတွက် ပြင်ဆင်ရန် မတ်တပ်ရပ်လိုက်သော်လည်း သူ လှည့်ပတ်ကြည့်ရှုလိုက်သည့် အခါတွင်မူ ရှုရှောင်လိုကို ဘယ်နေရာမှာမျှ ရှာမတွေ့တော့ချေ။
သူမက သူ၏ အမြင်အာရုံမှ ပျောက်ကွယ်သွားခဲ့ရုံတင် မကဘဲ သူ၏ ပတ်ဝန်းကျင်တစ်ခုလုံးကလည်း လုံးဝဥဿုံ မှောင်မိုက်မှုကြီးအတွင်းသို့ ကျရောက်သွားခဲ့ရတော့သည်။
အချိန်ခဏအတွင်းမှာတင် လင်းကျင်းသည် ဟာလာဟင်းလင်းဖြစ်နေသော နေရာတစ်ခုအတွင်းသို့ ရောက်ရှိသွားခဲ့၏။ သူသည် သူ၏ နားစည်ကို လာရောက် တိုက်ခတ်နေသော ညနေခင်း လေပြေညင်း၏ အသံကိုပင် မကြားရတော့ချေ။ ထိုအစား သူ ကြုံတွေ့လိုက်ရသည်မှာ နားကွဲလုမတတ် တိတ်ဆိတ်မှုကြီး ဖြစ်နေခဲ့သည်။ လင်းကျင်း တစ်ခုခု အမှန်တကယ် မှားယွင်းနေပြီ ဖြစ်ကြောင်း နောက်ဆုံးတွင် သိရှိသွားခဲ့ရတော့၏။